Wyniki egzaminu

Nowy egzamin
Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik informatyk
  • Kwalifikacja: INF.02 - Administracja i eksploatacja systemów komputerowych, urządzeń peryferyjnych i lokalnych sieci komputerowych
  • Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 07:41
  • Data zakończenia: 8 czerwca 2026 08:05

Egzamin niezdany

Wynik: 11/40 punktów (27,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe
Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania
Udostępnij swój wynik
Facebook
X.com
LinkedIn
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Zgodnie z normą PN-EN 50173, minimalna liczba punktów rozdzielczych, które należy zainstalować, wynosi

A. 1 punkt rozdzielczy na każde piętro
B. 1 punkt rozdzielczy na każde 250 m2 powierzchni
C. 1 punkt rozdzielczy na cały wielopiętrowy budynek
D. 1 punkt rozdzielczy na każde 100 m2 powierzchni
Odpowiedź wskazująca na konieczność instalowania jednego punktu rozdzielczego na każde piętro zgodna jest z normą PN-EN 50173, która reguluje wymagania dotyczące systemów okablowania strukturalnego. Norma ta zapewnia wytyczne dotyczące projektowania i wykonania instalacji telekomunikacyjnych, co ma kluczowe znaczenie dla zapewnienia efektywności i niezawodności komunikacji w budynkach. Ustalając, że na każde piętro powinien przypadać przynajmniej jeden punkt rozdzielczy, norma ta pomaga w optymalizacji rozkładu sygnału oraz dostępu do infrastruktury sieciowej. W praktyce oznacza to, że w budynkach wielopiętrowych, z odpowiednią liczbą punktów rozdzielczych, można znacznie zwiększyć elastyczność i skalowalność systemów telekomunikacyjnych. Dobrym przykładem zastosowania tej zasady jest budynek biurowy, gdzie każdy poziom może mieć dedykowane punkty dostępu do sieci, co ułatwia zarządzanie kablami oraz zapewnia lepszą jakość usług. Ponadto, spełnienie tych wymagań przyczynia się do przyszłej modernizacji systemów bez konieczności ogromnych inwestycji w infrastrukturę.
Pytanie 2

Co wskazuje oznaczenie danego procesora?

Ilustracja do pytania
A. wersji mobilnej procesora
B. braku blokady mnożnika (unlocked)
C. niskim poborze energii przez procesor
D. jego niewielkich rozmiarach obudowy
Procesor z literką 'K' to świetna sprawa, bo oznacza, że nie ma blokady mnożnika. To znaczy, że można go podkręcać, co jest super dla tych, którzy chcą uzyskać z niego więcej mocy. Fajnie jest mieć możliwość zwiększenia częstotliwości taktowania, bo w grach czy przy obrabianiu wideo to naprawdę się przydaje. Takie procesory są trochę droższe, ale można je dostosować do swoich potrzeb, co jest dużą zaletą. Oczywiście, żeby podkręcanie działało, trzeba mieć też odpowiednie chłodzenie i płytę główną. Procesor i7-6700K to przykład takiego modelu, który daje pełną kontrolę nad wydajnością. Ważne, żeby przy podkręcaniu monitorować temperatury, bo to standard w branży IT. To wszystko sprawia, że taki procesor naprawdę może zdziałać cuda, jeśli się go dobrze ustawi.
Pytanie 3

Do wykonania obrazu dysku twardego można użyć programu

A. Acronis True Image
B. Digital Image Recovery
C. SpeedFan
D. HW Monitor
Temat wykonywania obrazów dysków twardych bywa mylący, szczególnie jeśli patrzy się tylko po nazwie programu albo jego popularności w internetowych poradnikach. Digital Image Recovery to program do odzyskiwania utraconych zdjęć i plików multimedialnych, ale on nie potrafi zrobić pełnego obrazu dysku – raczej próbuje uratować pojedyncze pliki po przypadkowym skasowaniu lub awarii karty pamięci. To zupełnie inna funkcjonalność niż backup całościowy. Z tego co zauważyłem, wielu uczniów myli te dwa pojęcia, bo oba dotyczą danych i mają w nazwie „image”. Z kolei HW Monitor i SpeedFan to aplikacje, które służą do monitoringu sprzętu – HW Monitor pokazuje temperatury, napięcia i prędkości wentylatorów, a SpeedFan dodatkowo pozwala sterować obrotami wentylatorów i odczytywać SMART dysków, ale ani jeden, ani drugi nie mają narzędzi do robienia backupów czy obrazów dysków. To są programy stricte diagnostyczno-monitorujące, użyteczne w rozwiązywaniu problemów z przegrzewaniem się lub awarią sprzętu, ale zupełnie nieprzydatne w kontekście bezpieczeństwa danych czy ich odzyskiwania w całości. Typowym błędem myślowym jest tutaj utożsamianie narzędzi do odzysku lub monitoringu z narzędziami do backupu systemowego – to dwie różne kategorie oprogramowania i warto mieć tę różnicę w głowie, bo tylko specjalistyczne programy takie jak Acronis True Image umożliwiają wykonanie kompletnego obrazu dysku zgodnie z dobrymi praktykami branżowymi.
Pytanie 4

W którym modelu płyty głównej można zamontować procesor o podanych parametrach?

Intel Core i7-4790 3,6 GHz 8MB cache s. 1150 Box
A. Asus SABERTOOTH Z97 MARK 1/USB 3.1 LGA 1150 ATX
B. MSI 970A-G43 PLUS AMD970A s.AM3
C. Gigabyte GA-Z170X-Gaming 3-EU DDR4 s.1151
D. Asrock 970 Extreme3 R2.0 s.AM3+
Dobierając płytę główną do konkretnego procesora, najważniejszą sprawą jest zgodność gniazda (socket) oraz chipsetu. W przypadku procesora Intel Core i7-4790, opierającego się na gnieździe LGA 1150, wybranie płyty z innym socketem lub chipsetem praktycznie uniemożliwia poprawne działanie sprzętu. Modele Asrock 970 Extreme3 R2.0 s.AM3+ oraz MSI 970A-G43 PLUS AMD970A s.AM3 to propozycje oparte o platformę AMD, przeznaczone do procesorów AMD z gniazdem AM3 lub AM3+. Nawet jeśli ktoś spotkał się kiedyś z podobnie nazywanymi modelami, to już same oznaczenia czy chipsety (AMD 970) bezpośrednio wykluczają wsparcie dla Intela. To jest jedna z tych pułapek, na które często łapią się osoby, które nie zwrócą uwagi na szczegóły – nazwy modeli bywają mylące, ale socket wszystko rozstrzyga. Z kolei Gigabyte GA-Z170X-Gaming 3-EU DDR4 s.1151, mimo że to solidna płyta pod Intela, posiada gniazdo LGA 1151, które weszło na rynek wraz z procesorami szóstej generacji (Skylake). Te płyty nie są kompatybilne wstecz z procesorami Haswell (LGA 1150), więc nawet fizycznie nie zamontujemy i7-4790, a nawet jeśli jakimś cudem by się udało, BIOS i chipset nie zapewnią wsparcia. Najczęstszym błędem w tym zakresie jest sugerowanie się samym producentem (np. Intel na płycie i Intel na CPU), bez sprawdzenia dokładnych oznaczeń gniazda i generacji procesora. Branżowe dobre praktyki zawsze podpowiadają: najpierw sprawdzamy socket, później wsparcie chipsetu i dopiero resztę parametrów. Z mojego doświadczenia wynika, że nawet zaawansowany użytkownik czasem potrafi się pomylić, bo producenci niestety lubią zmieniać standardy co generację. Ten przykład dobrze pokazuje, jak istotna jest precyzja w doborze komponentów, żeby nie stracić czasu i pieniędzy na niepasujące części.
Pytanie 5

Który z protokołów służy do weryfikacji poprawności połączenia pomiędzy dwoma hostami?

A. RIP (Routing Information Protocol)
B. ICMP (Internet Control Message Protocol)
C. UDP (User DatagramProtocol)
D. RARP (ReverseA ddress Resolution Protocol)
UDP (User Datagram Protocol) jest protokołem transportowym, który umożliwia przesyłanie danych w sposób niepołączeniowy. Chociaż pozwala na szybkie przesyłanie informacji, nie oferuje mechanizmów sprawdzania poprawności połączenia ani potwierdzania odbioru danych. Użytkownicy mogą zakładać, że UDP jest odpowiedni do diagnostyki sieci, jednak w rzeczywistości nie dostarcza on informacji o stanie połączenia ani o błędach w transmisji. Z drugiej strony, RIP (Routing Information Protocol) jest protokołem używanym do wymiany informacji o trasach w sieciach komputerowych, a jego głównym celem jest ustalenie najlepszej drogi do przesyłania danych. Nie jest on zaprojektowany do sprawdzania osiągalności hostów ani ich komunikacji. RARP (Reverse Address Resolution Protocol) z kolei służy do tłumaczenia adresów IP na adresy MAC, co jest całkowicie inną funkcją i nie ma związku z diagnozowaniem połączeń. Typowe błędy myślowe prowadzące do błędnych odpowiedzi często związane są z nieodróżnieniem funkcji protokołów transportowych i kontrolnych. Użytkownicy mogą mylić UDP z ICMP, nie dostrzegając, że ICMP jest odpowiedzialny za operacje kontrolne, a UDP za przesył danych. Właściwe zrozumienie ról poszczególnych protokołów jest kluczowe dla efektywnego zarządzania i diagnozowania problemów w sieciach komputerowych.
Pytanie 6

Jaki instrument jest wykorzystywany do sprawdzania zasilaczy komputerowych?

Ilustracja do pytania
A. A
B. B
C. C
D. D
Odpowiedzi A, B i D reprezentują narzędzia, które nie są przeznaczone do testowania zasilaczy komputerowych. Obrazek A przedstawia odsysacz cyny, który jest używany przy lutowaniu, aby usunąć nadmiar cyny podczas rozlutowywania komponentów na płytkach drukowanych. Jest to narzędzie powszechnie stosowane w elektronice, jednak nie ma zastosowania w testowaniu zasilaczy. B to karta diagnostyczna POST, która służy do wykrywania błędów sprzętowych na poziomie płyty głównej komputera. Karty te są przydatne w identyfikacji problemów z uruchamianiem się komputera, ale nie mają funkcji testowania zasilaczy, ponieważ koncentrują się na komunikacji z BIOS-em i sygnałach POST. Natomiast D to stacja lutownicza, która również jest używana w naprawach elektronicznych, głównie do montażu i demontażu komponentów poprzez lutowanie. Żadne z tych narzędzi nie jest zaprojektowane do diagnozowania i testowania wydajności zasilaczy komputerowych. Błędne przekonanie, że mogą one pełnić taką funkcję, wynika często z niezrozumienia specyficznych zastosowań każdego z tych przyrządów. Tester zasilaczy, taki jak pokazany na obrazku C, jest specjalistycznym narzędziem dedykowanym do testowania parametrów zasilania, które są kluczowe dla stabilnej pracy komputerów. Stosowanie właściwych narzędzi do odpowiednich zadań jest podstawą skutecznej diagnozy i naprawy sprzętu komputerowego, co jest szczególnie ważne w branży IT, gdzie precyzja i niezawodność są niezbędne.
Pytanie 7

Jakie oznaczenie wskazuje adres witryny internetowej oraz przypisany do niej port?

A. 100.168.0.1:AH1
B. 100.168.0.1-AH1
C. 100.168.0.1-8080
D. 100.168.0.1:8080
Odpowiedź 100.168.0.1:8080 jest poprawna, ponieważ zgodnie z konwencją adresacji IP, oznaczenie portu realizowane jest poprzez użycie dwukropka. W tym przypadku, 100.168.0.1 to adres IPv4, który identyfikuje konkretne urządzenie w sieci, a 8080 to numer portu, który wskazuje na określony proces lub usługę działającą na tym urządzeniu. Porty są kluczowymi elementami komunikacji sieciowej, pozwalając na równoległe uruchamianie wielu usług na tym samym adresie IP. Na przykład, port 80 zazwyczaj odpowiada za HTTP, podczas gdy port 443 obsługuje HTTPS, a port 8080 bywa używany do aplikacji webowych lub serwerów proxy. Zrozumienie oznaczenia portów jest niezbędne do efektywnego zarządzania sieciami i jest podstawą wielu protokołów komunikacyjnych, takich jak TCP i UDP, zgodnie z standardem IETF (Internet Engineering Task Force).
Pytanie 8

Profil mobilny staje się profilem obowiązkowym użytkownika po

A. zmianie nazwy pliku NTUSER.DAT na NTUSER.MAN
B. zmianie nazwy pliku NTUSER.MAN na NTUSER.DAT
C. skasowaniu pliku NTUSER.MAN
D. skasowaniu pliku NTUSER.DAT
Zmienianie profilu mobilnego na profil obowiązkowy użytkownika poprzez zmianę nazwy pliku NTUSER.DAT na NTUSER.MAN jest standardową praktyką w systemach Windows, która pozwala na przekształcenie profilu użytkownika w profil zarządzany przez administratora. Plik NTUSER.DAT zawiera wszystkie ustawienia i preferencje użytkownika, a jego zmiana na NTUSER.MAN powoduje, że profil staje się tylko do odczytu, co chroni go przed modyfikacjami ze strony użytkownika. Jest to szczególnie przydatne w środowiskach korporacyjnych, gdzie bezpieczeństwo i kontrola ustawień użytkowników są kluczowe. Przykładem zastosowania tej metody może być środowisko biurowe, w którym pracownicy nie powinni mieć możliwości zmiany ustawień systemowych, co zapewnia utworzenie profilu obowiązkowego. W ramach dobrych praktyk IT administratorzy powinni być świadomi, że takie zmiany powinny być dobrze udokumentowane oraz przeprowadzone zgodnie z politykami bezpieczeństwa organizacji, aby zminimalizować ryzyko naruszeń bezpieczeństwa.
Pytanie 9

Liczba \( 10_{D} \) w systemie uzupełnień do dwóch jest równa

A. \(01010_{U2}\)
B. \(01110_{U2}\)
C. \(11010_{U2}\)
D. \(10010_{U2}\)
Warianty, w których na pierwszej pozycji pojawia się jedynka, sugerują liczbę ujemną w kodzie uzupełnień do dwóch. I tu zwykle zaczynają się typowe pomyłki. Wiele osób myśli: „skoro 10₁₀ to 1010₂, to wystarczy dopisać coś z lewej strony, obojętnie jakie bity” albo próbuje zgadywać na zasadzie podobieństwa do dziesiętnego. Niestety w systemach pozycyjnych tak to nie działa. W kodzie U2 pierwszy bit jest bitem znaku, a jego wartość ma bardzo konkretne znaczenie. Jeśli ten bit jest równy 1, to cała liczba jest ujemna i nie można jej już traktować jak zwykłego binarnego dodatniego zapisu. To jest najczęstszy błąd: patrzenie na 11010₂ czy 10010₂ jak na „trochę większą dziesiątkę”. W rzeczywistości są to inne liczby, o całkowicie innym znaczeniu. Druga typowa pułapka to mylenie zwykłego kodu binarnego z kodem ze znakiem. W kodzie U2 dodatnie liczby zapisujemy tak samo jak w binarnym, ale tylko wtedy, gdy bit znaku wynosi 0. Gdy pojawia się 1 na początku, trzeba zastosować procedurę odwrotną: odczytać wartość ujemną poprzez odwrócenie wszystkich bitów i dodanie 1, a dopiero potem przeliczyć wynik na dziesiętny. Z mojego doświadczenia wynika, że wiele osób próbuje robić to „na oko”, co kończy się kompletnym rozjazdem wartości. Dobre praktyki mówią jasno: najpierw sprawdzamy bit znaku, potem decydujemy, czy traktujemy słowo binarne jako dodatnie, czy trzeba wyliczyć jego wartość jako liczbę ujemną. W projektowaniu elektroniki cyfrowej, w programowaniu niskopoziomowym czy przy analizie rejestrów sprzętowych takie niuanse mają ogromne znaczenie. Jedno źle zinterpretowane słowo w U2 i algorytm zaczyna zwracać ujemne wyniki tam, gdzie spodziewamy się dodatnich, albo odwrotnie. Dlatego nie wystarczy, że zapis „wygląda znajomo” – musi być zgodny z zasadami reprezentacji liczb w systemie uzupełnień do dwóch.
Pytanie 10

W komputerze zainstalowano nowy dysk twardy o pojemności 8 TB i podzielono go na dwie partycje, z których każda ma 4 TB. Jaki typ tablicy partycji powinien być zastosowany, aby umożliwić takie partycjonowanie?

A. SWAP
B. FAT32
C. GPT
D. MBR
Wybór MBR dla dysku 8 TB to zły pomysł, bo MBR ma sporo ograniczeń, które nie pasują do większych serwerów. To już starsze rozwiązanie i tylko szeregów partycji do 2 TB oraz max cztery podstawowe partycje. Gdy chcesz podzielić dysk na więcej partycji, MBR po prostu nie daje rady. A partycja SWAP to już w ogóle nie to, bo to przestrzeń wymiany, a nie na przechowywanie danych użytkowników. FAT32 też nie jest w tym wypadku dobrym wyborem, bo to system plików, a nie typ tablicy partycji. Ma też swoje ograniczenia, np. 4 GB na plik. Jak się wybierze złą tablicę partycji, to potem mogą być kłopoty przy instalacji systemu, z zarządzaniem danymi i nawet z utratą danych. Trzeba to dobrze ogarnąć, żeby nie było problemów w przyszłości.
Pytanie 11

Podczas uruchamiania (krótko po zakończeniu testu POST) komputer się zawiesza. Jakie mogą być możliwe przyczyny tej awarii?

A. Niepoprawnie skonfigurowana drukarka
B. Zbyt wiele ikon na pulpicie
C. Nieprawidłowe napięcie zasilania procesora
D. Brak podłączonej myszki komputerowej
Zasilanie procesora to naprawdę ważna sprawa, bo złe napięcie może namieszać w działaniu komputera. Procesor to jeden z kluczowych elementów i jeśli napięcie jest zbyt niskie, to po prostu może się zawiesić. Z drugiej strony, jak napięcie jest za wysokie, to może się przegrzać i uszkodzić. Dlatego warto używać zasilaczy, które spełniają normy ATX i mają dobre certyfikaty, żeby mieć pewność, że wszystko działa tak jak powinno. Dobrze jest też monitorować, jak pracują nasze podzespoły - programy takie jak HWMonitor czy CPU-Z mogą być w tym bardzo pomocne. Troska o prawidłowe napięcie zasilania to klucz do sprawnego działania komputera, zarówno dla tych, co budują sprzęt, jak i dla tych, co zajmują się konserwacją.
Pytanie 12

Jaki jest pełny adres do logowania na serwer FTP o nazwie ftp.nazwa.pl?

A. http://ftp.nazwa.pl/
B. http:\ftp.nazwa.pl/
C. ftp:\ftp.nazwa.pl/
D. ftp://ftp.nazwa.pl/
Odpowiedź "ftp://ftp.nazwa.pl/" jest poprawna, ponieważ używa poprawnego schematu protokołu FTP (File Transfer Protocol), który jest powszechnie stosowany do transferu plików między klientem a serwerem. W protokole FTP adresy rozpoczynają się od "ftp://", co wskazuje na użycie tego konkretnego protokołu. Jest to kluczowe, ponieważ różne protokoły mają różne zastosowania; na przykład, HTTP jest używane do przeglądania stron internetowych, podczas gdy FTP jest dedykowane transferowi plików. W praktyce, gdy użytkownik wpisuje ten adres w kliencie FTP, oprogramowanie łączy się z serwerem w celu przesyłania plików, co może obejmować przesyłanie, pobieranie czy zarządzanie plikami na serwerze. Zgodnie z dobrymi praktykami branżowymi, zaleca się stosowanie zaufanych klientów FTP, które wspierają szyfrowanie, takie jak SFTP, aby zapewnić bezpieczeństwo przesyłanych danych. Warto również pamiętać, że adres FTP powinien być dostępny publicznie lub w obrębie zaufanej sieci, aby zapewnić bezproblemowe połączenie.
Pytanie 13

Jak określa się technologię stworzoną przez firmę NVIDIA, która pozwala na łączenie kart graficznych?

A. RAMDAC
B. SLI
C. CROSSFIRE
D. ATI
Odpowiedzi takie jak ATI, RAMDAC czy CROSS FIRE są związane z innymi aspektami technologii graficznych, jednak nie odpowiadają na pytanie dotyczące technologii łączenia kart graficznych opracowanej przez NVIDIA. ATI to firma, która produkuje karty graficzne, a jej produkty konkurują z rozwiązaniami NVIDIA, ale sama w sobie nie jest technologią do łączenia kart. RAMDAC odnosi się do przetwornika cyfrowo-analogowego, który tłumaczy sygnały cyfrowe na analogowe dla monitorów. Ta technologia jest kluczowa dla wyświetlania obrazu, ale nie ma nic wspólnego z łączeniem kart graficznych, co może prowadzić do błędnego zrozumienia funkcji różnych komponentów w komputerze. Z kolei CROSS FIRE to technologia opracowana przez AMD, która pełni podobną rolę do SLI, ale jest stosowana w przypadku kart graficznych tej marki. Typowe błędy myślowe wynikają z pomylenia konkurencyjnych technologii oraz nieznajomości ich zastosowań. Zrozumienie, że każda z tych koncepcji odnosi się do różnych aspektów przetwarzania grafiki, pozwala uniknąć nieporozumień i prawidłowo identyfikować rozwiązania dostosowane do indywidualnych potrzeb użytkownika.
Pytanie 14

Przy użyciu urządzenia zobrazowanego na rysunku możliwe jest sprawdzenie działania

Ilustracja do pytania
A. procesora
B. dysku twardego
C. zasilacza
D. płyty głównej
Odpowiedzi dotyczące testowania procesora, płyty głównej i dysku twardego wskazują na błędne zrozumienie funkcji przedstawionego urządzenia. Tester zasilacza, jak sama nazwa wskazuje, służy wyłącznie do oceny parametrów elektrycznych zasilacza, a nie do diagnozy innych komponentów komputera. Procesor sprawdza się za pomocą programów testujących jego wydajność i stabilność, takich jak Prime95 czy stres testy dostępne w oprogramowaniu do diagnostyki. Płyta główna wymaga użycia bardziej kompleksowych narzędzi, takich jak testery POST lub diagnostyka oparta na kodach BIOS/UEFI. Dysk twardy natomiast diagnozujemy używając oprogramowania do monitorowania stanu S.M.A.R.T., jak CrystalDiskInfo, które analizuje dane raportowane przez sam dysk. Błąd w interpretacji funkcji urządzenia wynika z nieznajomości specyfiki poszczególnych narzędzi diagnostycznych. Każde z tych urządzeń wymaga specjalistycznego podejścia, a testery zasilaczy są dedykowane wyłącznie do analizy napięć i stanu zasilacza, co jest niezbędne do zapewnienia stabilnego zasilania wszystkich pozostałych komponentów komputera. Właściwe zastosowanie narzędzi diagnostycznych zgodnie z ich przeznaczeniem jest kluczowe dla efektywnego zarządzania hardwarem i utrzymania jego niezawodności.
Pytanie 15

Jaki protokół jest stosowany do przesyłania danych w warstwie transportowej modelu ISO/OSI?

A. TCP
B. ARP
C. HTTP
D. LDAP
Protokół TCP (Transmission Control Protocol) jest kluczowym protokołem używanym w warstwie transportowej modelu ISO/OSI. Odpowiada za zapewnienie niezawodnej, uporządkowanej i kontrolowanej transmisji danych pomiędzy aplikacjami działającymi na różnych urządzeniach w sieci. TCP segmentuje dane na pakiety, które są przesyłane do odbiorcy, a następnie składane w oryginalną formę. Dzięki mechanizmom takim jak kontrola błędów, retransmisja zgubionych pakietów oraz kontrola przepływu, TCP zapewnia, że dane dotrą w odpowiedniej kolejności oraz bez uszkodzeń. Przykłady zastosowania TCP obejmują transfer plików przez FTP, przeglądanie stron internetowych przez HTTP oraz wiele innych aplikacji, które wymagają stabilności i niezawodności połączenia. TCP jest również zgodny ze standardami IETF, co czyni go pierwszorzędnym wyborem dla programistów i administratorów sieci, którzy muszą zapewnić sprawną komunikację w sieciach rozległych i lokalnych.
Pytanie 16

Adres IP lokalnej podsieci komputerowej to 172.16.10.0/24. Komputer1 posiada adres IP 172.16.0.10, komputer2 - 172.16.10.100, a komputer3 - 172.16.255.20. Który z wymienionych komputerów należy do tej podsieci?

A. Jedynie komputer3 z adresem IP 172.16.255.20
B. Jedynie komputer2 z adresem IP 172.16.10.100
C. Wszystkie trzy wymienione komputery
D. Jedynie komputer1 z adresem IP 172.16.0.10
Analizując niepoprawne odpowiedzi, warto zauważyć, że komputer1, posiadający adres IP 172.16.0.10, znajduje się w innej podsieci, ponieważ jego adres wskazuje na zakres 172.16.0.0/24. To oznacza, że nie jest on częścią podsieci 172.16.10.0/24. Wiele osób mylnie skupia się na częściach adresu IP, które są zgodne z danym prefiksem sieciowym i zapomina, że każdy kawałek adresu IP reprezentuje różne podsieci w zależności od zastosowanej maski. Co więcej, komputer3 z adresem 172.16.255.20 również nie jest częścią tej podsieci, ponieważ jego adres przekracza zakres 172.16.10.0/24, co może prowadzić do nieprawidłowych wniosków. Typowym błędem jest mylenie zakresów adresów IP i założeń związanych z ich przynależnością do sieci, szczególnie w kontekście adresacji prywatnej. Warto zwrócić uwagę na znaczenie użycia odpowiednich narzędzi do planowania i zarządzania adresacją IP w sieciach lokalnych, takich jak DHCP czy statyczne przypisanie adresów, aby uniknąć takich nieporozumień. Analiza adresacji IP i masowania jest kluczowym elementem zarządzania siecią, a zrozumienie, jak różne adresy interaktywują ze sobą, ma fundamentalne znaczenie dla efektywnego projektowania architektury sieciowej.
Pytanie 17

W wyniku wykonania komendy: net user w terminalu systemu Windows, pojawi się

A. nazwa obecnego użytkownika oraz jego hasło
B. dane o parametrach konta bieżącego użytkownika
C. lista kont użytkowników
D. informacje pomocnicze dotyczące polecenia net
Odpowiedzi sugerujące, że polecenie 'net user' wyświetla pomoc dotyczącą polecenia, informację o parametrach konta zalogowanego użytkownika, czy nazwę aktualnego użytkownika i jego hasło, wynikają z nieporozumienia dotyczącego funkcji tego narzędzia. Przede wszystkim, polecenie 'net user' nie generuje dokumentacji ani pomocy do jego użycia. Użytkownicy mogą uzyskać pomoc dotyczącą poleceń Windows, używając 'net help' lub 'net user /?', co pozwala na wyświetlenie opisu dostępnych opcji. To zamieszanie często prowadzi do błędnych założeń, że każde polecenie powinno dostarczać szczegółowych informacji o sobie. Ponadto, nie jest prawdą, że 'net user' wyświetla parametry konta zalogowanego użytkownika. To narzędzie skupia się na wszystkich kontach w systemie, bez względu na to, które z nich jest aktualnie zalogowane. Wreszcie, 'net user' nigdy nie ujawnia haseł użytkowników, co jest zgodne z zasadami bezpieczeństwa i prywatności w systemie Windows. Zrozumienie, jak działa to polecenie, jest kluczowe dla efektywnego zarządzania kontami użytkowników i ochrony danych w systemach operacyjnych.
Pytanie 18

W filmie przedstawiono konfigurację ustawień maszyny wirtualnej. Wykonywana czynność jest związana z

A. ustawieniem rozmiaru pamięci wirtualnej karty graficznej.
B. konfigurowaniem adresu karty sieciowej.
C. wybraniem pliku z obrazem dysku.
D. dodaniem drugiego dysku twardego.
Poprawnie – w tej sytuacji chodzi właśnie o wybranie pliku z obrazem dysku (ISO, VDI, VHD, VMDK itp.), który maszyna wirtualna będzie traktować jak fizyczny nośnik. W typowych programach do wirtualizacji, takich jak VirtualBox, VMware czy Hyper‑V, w ustawieniach maszyny wirtualnej przechodzimy do sekcji dotyczącej pamięci masowej lub napędów optycznych i tam wskazujemy plik obrazu. Ten plik może pełnić rolę wirtualnego dysku twardego (system zainstalowany na stałe) albo wirtualnej płyty instalacyjnej, z której dopiero instalujemy system operacyjny. W praktyce wygląda to tak, że zamiast wkładać płytę DVD do napędu, podłączasz plik ISO z obrazu instalacyjnego Windowsa czy Linuxa i ustawiasz w BIOS/UEFI maszyny wirtualnej bootowanie z tego obrazu. To jest podstawowa i zalecana metoda instalowania systemów w VM – szybka, powtarzalna, zgodna z dobrymi praktykami. Dodatkowo, korzystanie z plików obrazów dysków pozwala łatwo przenosić całe środowiska między komputerami, robić szablony maszyn (tzw. template’y) oraz wykonywać kopie zapasowe przez zwykłe kopiowanie plików. Moim zdaniem to jedna z najważniejszych umiejętności przy pracy z wirtualizacją: umieć dobrać właściwy typ obrazu (instalacyjny, systemowy, LiveCD, recovery), poprawnie go podpiąć do właściwego kontrolera (IDE, SATA, SCSI, NVMe – zależnie od hypervisora) i pamiętać o odpięciu obrazu po zakończonej instalacji, żeby maszyna nie startowała ciągle z „płyty”.
Pytanie 19

Który z poniższych adresów należy do klasy B?

A. 10.0.0.1
B. 224.0.0.1
C. 191.168.0.1
D. 192.168.0.1
Adres 191.168.0.1 należy do klasy B, która obejmuje zakres adresów od 128.0.0.0 do 191.255.255.255. Klasa B jest przeznaczona do średniej wielkości sieci, które mogą potrzebować od 256 do 65,534 adresów IP. Przykładowo, organizacje średniej wielkości, takie jak uniwersytety czy duże firmy, często korzystają z adresacji klasy B do zarządzania swoimi zasobami sieciowymi. Adresy klasy B można łatwo podzielić na podsieci przy użyciu maski podsieci, co pozwala na efektywne zarządzanie ruchem i zasobami w sieci. Standardy takie jak CIDR (Classless Inter-Domain Routing) umożliwiają bardziej elastyczne podejście do alokacji adresów IP, co zwiększa wydajność wykorzystania dostępnych adresów. Warto również pamiętać, że adresy klasy B są rozpoznawane przez ich pierwsze bity - w tym przypadku 10 bity, co potwierdza, że 191.168.0.1 to adres klasy B, a jego zastosowanie w nowoczesnych sieciach IT jest zgodne z aktualnymi praktykami branżowymi.
Pytanie 20

Jakie polecenie w systemie operacyjnym Linux służy do monitorowania komunikacji pakietów TCP/IP lub protokołów wysyłanych lub odbieranych w sieci komputerowej, do której podłączony jest komputer użytkownika?

A. tcpdump
B. ssh
C. ipconfig
D. route
ipconfig to polecenie używane w systemach operacyjnych Windows do wyświetlania i konfigurowania ustawień sieciowych, takich jak adres IP, maska podsieci i brama domyślna. Nie jest ono jednak dostępne w systemach Linux, co czyni je nieodpowiednim dla opisanego zadania. ssh, z kolei, to protokół i narzędzie do zdalnego logowania oraz tunelowania, które umożliwia bezpieczne połączenie z innym komputerem przez sieć, ale nie służy do analizy ruchu sieciowego. Z drugiej strony, route to polecenie do zarządzania tablicą routingu, które pokazuje, jak pakiety są kierowane w sieci, lecz również nie umożliwia bezpośredniego śledzenia komunikacji. Wybór błędnych odpowiedzi często wynika z mylnego założenia, że każde polecenie związane z siecią ma na celu monitorowanie ruchu. Ważne jest, aby zrozumieć, że różne narzędzia pełnią różne funkcje, i kluczowe jest ich odpowiednie dobieranie do konkretnych zadań w administracji sieci oraz bezpieczeństwa. Odpowiednie narzędzie do monitorowania i analizy ruchu sieciowego, jak tcpdump, powinno być stosowane w przypadku potrzeby analizy komunikacji pakietowej, co czyni tę wiedzę niezbędną dla każdego specjalisty w dziedzinie IT.
Pytanie 21

Jakie polecenie pozwala na przeprowadzenie aktualizacji do nowszej wersji systemu Ubuntu Linux?

A. apt-get sudo su update
B. install source update
C. sudo apt-get dist-upgrade
D. upgrade install dist high
Polecenie 'sudo apt-get dist-upgrade' jest kluczowym narzędziem w zarządzaniu systemem Ubuntu Linux, umożliwiającym aktualizację systemu do najnowszej wersji. 'sudo' oznacza, że wykonujemy polecenie z uprawnieniami administratora, co jest niezbędne do przeprowadzania operacji wymagających podwyższonych uprawnień. 'apt-get' to program do zarządzania pakietami, który obsługuje instalację, aktualizację i usuwanie oprogramowania. 'dist-upgrade' natomiast, różni się od standardowego 'upgrade', ponieważ nie tylko aktualizuje zainstalowane pakiety, ale także zajmuje się instalacją nowych pakietów oraz usuwaniem tych, które są niezbędne do poprawnego funkcjonowania systemu. Przykład praktyczny to sytuacja, w której po wydaniu nowej wersji Ubuntu, użytkownik może zaktualizować system do najnowszej wersji, aby zapewnić sobie dostęp do nowych funkcji oraz poprawek bezpieczeństwa, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie utrzymywania systemu operacyjnego. Ponadto, regularne aktualizacje pomagają w minimalizacji ryzyka związane z lukami zabezpieczeń, co jest istotne w kontekście bezpieczeństwa IT.
Pytanie 22

Czym jest MFT w systemie plików NTFS?

A. główny plik indeksowy partycji
B. plik zawierający dane o poszczególnych plikach i folderach na danym woluminie
C. główny rekord bootowania dysku
D. tablica partycji dysku twardego
MFT, czyli Master File Table, jest kluczowym elementem systemu plików NTFS (New Technology File System). Pełni rolę centralnego pliku, który przechowuje wszystkie informacje dotyczące plików i folderów na danym woluminie, w tym ich atrybuty, lokalizację na dysku oraz inne istotne metadane. Dzięki MFT system operacyjny może szybko uzyskać dostęp do informacji o plikach, co znacząco poprawia wydajność operacji na plikach. Przykładem zastosowania MFT jest szybkie wyszukiwanie plików, co jest niezwykle istotne w środowiskach, gdzie użytkownicy często przeszukują duże ilości danych. W praktyce dobre zrozumienie działania MFT jest kluczowe dla administratorów systemów, którzy muszą zarządzać pamięcią masową oraz optymalizować wydajność systemu. Warto również zauważyć, że MFT jest częścią standardu NTFS, który zapewnia większą niezawodność i funkcjonalność w porównaniu do starszych systemów plików, takich jak FAT32.
Pytanie 23

Jakim protokołem komunikacyjnym, który gwarantuje niezawodne przesyłanie danych, jest protokół

A. TCP
B. UDP
C. IPX
D. ARP

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Protokół TCP (Transmission Control Protocol) jest jednym z podstawowych protokołów w zestawie protokołów stosowanych w Internecie i zapewnia niezawodne, uporządkowane dostarczanie strumieni danych pomiędzy urządzeniami. Kluczową cechą TCP jest jego mechanizm kontroli przepływu i retransmisji, który pozwala na wykrywanie i korekcję błędów w przesyłanych danych. Dzięki temu, w przypadku utraty pakietu, protokół TCP automatycznie go retransmituje, co znacząco zwiększa niezawodność komunikacji. TCP jest wykorzystywany w wielu aplikacjach, gdzie wymagane jest pewne dostarczenie danych, takich jak przeglądarki internetowe (HTTP/HTTPS), protokoły poczty elektronicznej (SMTP, IMAP) oraz protokoły transferu plików (FTP). W kontekście standardów branżowych, TCP współpracuje z protokołem IP (Internet Protocol) w tzw. modelu TCP/IP, który jest fundamentem współczesnej komunikacji sieciowej. W praktyce, zastosowanie TCP jest powszechne tam, gdzie ważne jest, aby wszystkie dane dotarły w całości i w odpowiedniej kolejności, co czyni go wyborem standardowym w wielu krytycznych aplikacjach.
Pytanie 24

Jaki typ złącza powinien być zastosowany w przewodzie UTP Cat 5e, aby połączyć komputer z siecią?

A. BNC
B. RJ45
C. RJ11
D. MT-RJ

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
RJ45 to standardowy złącze używane w sieciach Ethernet, które jest odpowiednie dla przewodów UTP Cat 5e. Użycie RJ45 zapewnia optymalne połączenie komputerów i innych urządzeń sieciowych, umożliwiając transfer danych z prędkościami do 1 Gb/s w środowiskach lokalnych. Złącze to zostało zaprojektowane z myślą o obsłudze czterech par skręconych przewodów, co pozwala na zwiększenie wydajności komunikacji w sieciach komputerowych. Przykładowo, w biurach i domach, RJ45 jest stosowane do podłączania komputerów do routerów, przełączników oraz innych urządzeń sieciowych, co jest zgodne z normami TIA/EIA-568. Poprawne podłączenie złącza RJ45 jest kluczowe dla stabilności i prędkości sieci. Na rynku dostępne są różne typy złącz RJ45, w tym złącza w wersji 'shielded' (ekranowane), które oferują dodatkową ochronę przed zakłóceniami elektromagnetycznymi, co jest istotne w środowiskach o wysokim poziomie zakłóceń elektronicznych.
Pytanie 25

Do czego służy program CHKDSK?

A. defragmentacji dysku
B. odbudowy logicznej struktury dysku
C. zmiany systemu plików
D. odbudowy fizycznej struktury dysku

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Program CHKDSK (Check Disk) jest narzędziem systemowym w systemach operacyjnych Windows, które jest używane do diagnostyki i naprawy problemów związanych z logiczną strukturą dysku. Jego głównym celem jest identyfikacja oraz naprawa błędów w systemie plików, co może obejmować problemy z alokacją przestrzeni dyskowej, uszkodzone sektory oraz inne nieprawidłowości, które mogą wpływać na integralność danych. Na przykład, jeżeli pliki są uszkodzone z powodu nieprawidłowego zamknięcia systemu lub awarii zasilania, CHKDSK może naprawić te problemy, przywracając prawidłowe wskazania w systemie plików. Ponadto, zgodnie z dobrymi praktykami w zakresie zarządzania danymi, regularne używanie CHKDSK jako części konserwacji systemu może znacząco zwiększyć długoterminową niezawodność dysków twardych. Narzędzie to wspiera standardy zarządzania systemami informatycznymi przez zapewnienie, że nośniki danych są w odpowiednim stanie do przechowywania i przetwarzania informacji.
Pytanie 26

Aby przeprowadzić instalację bez nadzoru w systemie Windows, konieczne jest przygotowanie pliku odpowiedzi o nazwie

A. modprobe.conf
B. pagefile.sys
C. boot.ini
D. unattend.txt

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 'unattend.txt' jest naprawdę na miejscu, bo to standardowy plik, który wykorzystuje się do nienadzorowanej instalacji Windowsa. W środku ma wszystkie potrzebne info i ustawienia, dzięki czemu system sam się ładnie konfiguruje bez potrzeby, żeby użytkownik miał z tym coś do roboty. Wiesz, w firmach, gdzie wiele komputerów trzeba ustawić tak samo, taki plik to zbawienie. Administratorzy mogą sobie stworzyć jeden plik 'unattend.txt' i zastosować go na dziesiątkach maszyn, co oszczędza sporo czasu i zmniejsza szansę na jakieś błędy. W tym pliku można znaleźć takie rzeczy jak klucz produktu, ustawienia regionalne, konfiguracje sieci i wiele innych ważnych rzeczy. Z mojego doświadczenia, przed wdrożeniem go na żywo, dobrze jest przetestować, jak wszystko działa na wirtualnej maszynie, żeby uniknąć problemów później.
Pytanie 27

Jakim protokołem połączeniowym w warstwie transportowej, który zapewnia niezawodność dostarczania pakietów, jest protokół

A. UDP (User Datagram Protocol)
B. IP (Internet Protocol)
C. ARP (Address Resolution Protocol)
D. TCP (Transmission Control Protocol)

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
TCP (Transmission Control Protocol) jest protokołem warstwy transportowej, który zapewnia niezawodność w dostarczaniu danych poprzez wprowadzenie mechanizmów kontroli błędów, retransmisji oraz kontroli przepływu. TCP ustanawia połączenie między nadawcą a odbiorcą przed przesłaniem danych, co pozwala na zapewnienie, że wszystkie pakiety dotrą do celu w odpowiedniej kolejności i bez błędów. Przykłady zastosowania protokołu TCP obejmują transmisję stron internetowych, pocztę elektroniczną oraz protokoły transferu plików, takie jak FTP. Standardy związane z TCP są ustalone przez IETF i są częścią większej specyfikacji, znanej jako suite protokołów internetowych (Internet Protocol Suite), która definiuje, jak dane są przesyłane przez sieci. Dobre praktyki obejmują monitorowanie wydajności TCP, aby zminimalizować opóźnienia i utratę pakietów, co jest szczególnie istotne w aplikacjach o wysokich wymaganiach, takich jak transmisje wideo na żywo.
Pytanie 28

Bezprzewodową komunikację komputerów w sieci lokalnej zapewnia

A. brama.
B. przełącznik.
C. most.
D. punkt dostępowy.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Punkt dostępowy to dokładnie to urządzenie, które w sieci lokalnej odpowiada za bezprzewodową komunikację komputerów i innych urządzeń. W praktyce mówimy o tzw. Access Point (AP), często wbudowanym w domowy router Wi‑Fi. Jego główne zadanie to zamiana medium przewodowego (skrętka Ethernet) na medium bezprzewodowe (fala radiowa w standardach IEEE 802.11: b/g/n/ac/ax itd.). Dzięki temu laptopy, smartfony, tablety czy drukarki Wi‑Fi mogą dołączać do sieci lokalnej bez potrzeby ciągnięcia kabli. Z mojego doświadczenia w pracowniach szkolnych i biurach standardem jest stosowanie kilku punktów dostępowych, które są podłączone przewodowo do przełącznika, a dopiero one rozgłaszają sieć bezprzewodową i obsługują klientów Wi‑Fi. To jest taka warstwa pośrednia między światem kabli a światem radia. W dobrych praktykach sieciowych konfiguruje się na AP m.in. SSID, szyfrowanie WPA2/WPA3, kanały radiowe oraz moc nadawania, tak żeby zminimalizować zakłócenia i zapewnić stabilny zasięg. W większych instalacjach stosuje się tzw. kontrolery punktów dostępowych, które centralnie zarządzają dziesiątkami AP, umożliwiają roaming (płynne przełączanie między nadajnikami) i separację sieci (np. oddzielna sieć dla gości, VLAN‑y). Moim zdaniem warto kojarzyć, że punkt dostępowy działa głównie w warstwie 2 modelu OSI, podobnie jak przełącznik, ale dodatkowo obsługuje specyfikę medium radiowego i protokołów 802.11, co czyni go kluczowym elementem każdej sensownej sieci Wi‑Fi.
Pytanie 29

Podczas uruchamiania komputera wyświetla się komunikat CMOS checksum error press F1 to continue, press Del to setup) naciśnięcie klawisza Del skutkuje

A. przejściem do konfiguracji systemu Windows
B. wejściem do BIOSu komputera
C. usunięciem pliku setup
D. skasowaniem zawartości pamięci CMOS

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wciśnięcie klawisza Del przy komunikacie 'CMOS checksum error' umożliwia użytkownikowi dostęp do BIOS-u komputera. BIOS, czyli Basic Input/Output System, jest podstawowym oprogramowaniem, które uruchamia się przy starcie komputera. Zarządza on najważniejszymi ustawieniami systemu, takimi jak kolejność bootowania, konfiguracja pamięci, czy ustawienia urządzeń peryferyjnych. W przypadku komunikatu o błędzie CMOS, oznacza to, że wartości zapisane w pamięci CMOS (Complementary Metal-Oxide-Semiconductor) są nieprawidłowe, co może skutkować problemami ze startem systemu. Wejście do BIOS-u pozwala na przywrócenie domyślnych ustawień, co najczęściej rozwiązuje problem. Dobrą praktyką jest regularne sprawdzanie ustawień BIOS-u, zwłaszcza po zainstalowaniu nowego sprzętu lub aktualizacji systemu. Użytkownicy powinni również pamiętać o dokumentowaniu zmian dokonanych w BIOS-ie oraz zrozumieć wpływ tych zmian na funkcjonowanie systemu.
Pytanie 30

Wartość sumy liczb binarnych 1010 i 111 zapisana w systemie dziesiętnym to

A. 16
B. 18
C. 17
D. 19

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 17 jest poprawna, ponieważ suma liczb binarnych 1010 i 111 wymaga najpierw przekształcenia tych liczb do systemu dziesiętnego. Liczba binarna 1010 odpowiada liczbie dziesiętnej 10, a liczba 111 to 7 w systemie dziesiętnym. Dodając te dwie wartości, otrzymujemy 10 + 7 = 17. W praktyce, zrozumienie konwersji między systemami liczbowymi jest kluczowe w programowaniu oraz inżynierii komputerowej, gdzie często operujemy na danych w różnych formatach. Przykładem zastosowania tej wiedzy jest programowanie niskopoziomowe, gdzie manipulacje bitami są powszechne. Warto również zauważyć, że w kontekście standardów branżowych, umiejętność dokładnego obliczania wartości w różnych systemach liczbowych jest fundamentalna, np. w systemach cyfrowych lub podczas projektowania algorytmów w językach niskiego poziomu, takich jak assembler. Dlatego umiejętność ta jest niezwykle cenna w codziennej pracy programisty.
Pytanie 31

Rekord startowy dysku twardego w komputerze to

A. FAT
B. PT
C. BOOT
D. MBR

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Główny rekord rozruchowy dysku twardego, znany jako MBR (Master Boot Record), jest kluczowym elementem w procesie uruchamiania systemu operacyjnego. MBR znajduje się na pierwszym sektorze dysku twardego i zawiera nie tylko kod rozruchowy, ale także tablicę partycji, która wskazuje, jak na dysku są zorganizowane partycje. Dzięki MBR system operacyjny może zidentyfikować, która partycja jest aktywna i zainicjować jej uruchomienie. W praktyce, podczas instalacji systemu operacyjnego, MBR jest tworzony automatycznie, a jego właściwe skonfigurowanie jest kluczowe dla stabilności i bezpieczeństwa systemu. Dobre praktyki wymagają regularnego tworzenia kopii zapasowych MBR, szczególnie przed przeprowadzaniem jakichkolwiek operacji, które mogą wpłynąć na strukturę partycji. Ponadto, MBR jest ograniczony do obsługi dysków o pojemności do 2 TB oraz maksymalnie czterech partycji podstawowych, co może być ograniczeniem w przypadku nowoczesnych dysków twardych, dlatego w wielu przypadkach stosuje się nowocześniejszy standard GPT (GUID Partition Table).
Pytanie 32

Jakie urządzenie w warstwie łącza danych modelu OSI analizuje adresy MAC zawarte w ramkach Ethernet i na tej podstawie decyduje o przesyłaniu sygnału między segmentami sieci lub jego blokowaniu?

A. Most.
B. Wzmacniak.
C. Punkt dostępowy.
D. Koncentrator.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Most (ang. bridge) to urządzenie sieciowe warstwy łącza danych modelu OSI, które analizuje adresy MAC zawarte w ramkach Ethernet. Jego głównym zadaniem jest przesyłanie danych pomiędzy różnymi segmentami sieci lokalnej, co pozwala na efektywne zarządzanie ruchem. Most wykorzystuje tablicę adresów MAC do podejmowania decyzji, czy przesłać ramkę do docelowego segmentu, czy zablokować jej wysyłkę, gdy adres MAC nie jest znany. Dzięki temu mosty wspierają redukcję kolizji na sieci, co jest kluczowe w środowiskach z dużą liczbą urządzeń. Przykładem praktycznego zastosowania mostów jest ich użycie w sieciach o dużym natężeniu ruchu, gdzie pozwalają na segmentację sieci i efektywne zarządzanie pasmem. Mosty są zgodne z normami IEEE 802.1D, co czyni je standardowym rozwiązaniem w branży sieciowej, zapewniającym wysoką wydajność oraz niezawodność.
Pytanie 33

Czynnikiem zagrażającym bezpieczeństwu systemu operacyjnego, który zmusza go do automatycznej aktualizacji, są

A. nieprawidłowo zainstalowane sterowniki sprzętowe
B. niepoprawne hasła użytkowników mających prawa administratora
C. dziury w oprogramowaniu systemowym
D. nieprawidłowo skonfigurowane uprawnienia do plików

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Luki w oprogramowaniu systemowym stanowią poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa systemu operacyjnego, ponieważ mogą być wykorzystywane przez złośliwe oprogramowanie do przejęcia kontroli nad systemem lub kradzieży danych użytkowników. Systemy operacyjne takie jak Windows, Linux czy macOS regularnie wprowadzają aktualizacje, które mają na celu załatanie tych luk. Przykładem może być sytuacja, gdy w systemie istnieje niezałatana luka typu 'zero-day', która jest znana hakerom i może być wykorzystana do zdalnego dostępu do systemu. W takiej sytuacji, automatyczne aktualizacje są kluczowe, aby ograniczyć ryzyko ataków. W praktyce, organizacje powinny wdrażać polityki aktualizacji, a także korzystać z narzędzi do zarządzania łatami, aby zapewnić, że wszystkie systemy są na bieżąco z najnowszymi łatami bezpieczeństwa, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w zarządzaniu bezpieczeństwem IT.
Pytanie 34

Który z poniższych protokołów funkcjonuje w warstwie aplikacji?

A. FTP
B. UDP
C. TCP
D. ARP

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
FTP (File Transfer Protocol) jest protokołem, który działa w warstwie aplikacji modelu OSI. Jego podstawowym celem jest umożliwienie transferu plików pomiędzy komputerami w sieci. Protokół ten wykorzystuje metodę klient-serwer, co oznacza, że klient FTP łączy się z serwerem, aby przesyłać lub odbierać pliki. FTP jest szeroko stosowany w praktyce, np. w zarządzaniu stronami internetowymi, gdzie webmasterzy przesyłają pliki na serwer hostingowy. W przypadku FTP, transfer danych odbywa się przy użyciu portów 20 i 21, co jest zgodne z standardami IETF. Warto również zauważyć, że istnieją różne warianty FTP, takie jak SFTP (SSH File Transfer Protocol) czy FTPS (FTP Secure), które dodają warstwę zabezpieczeń przez szyfrowanie połączenia. Zastosowanie FTP w praktyce jest powszechne w różnych dziedzinach, od edukacji po przemysł, co czyni go kluczowym narzędziem w zarządzaniu danymi w sieciach komputerowych.
Pytanie 35

W systemie Windows odpowiednikiem macierzy RAID1 jest wolumin

A. rozłożony
B. łączony
C. dublowany
D. prosty

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wolumin dublowany w systemie Windows jest odpowiednikiem macierzy RAID1, co oznacza, że zapewnia on lustrzaną kopię danych na dwóch dyskach twardych. Główną zaletą tego rozwiązania jest zwiększenie bezpieczeństwa danych – jeśli jeden dysk ulegnie awarii, dane pozostają dostępne na drugim. Dublowanie danych jest często stosowane w środowiskach, gdzie utrata informacji może prowadzić do poważnych konsekwencji, takich jak w przedsiębiorstwach finansowych czy w instytucjach medycznych. Praktycznym zastosowaniem woluminów dublowanych jest realizacja systemów przechowywania danych, które wymagają wysokiej dostępności oraz minimalizacji ryzyka utraty informacji. Dodatkowo, stosowanie woluminów dublowanych jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie zabezpieczania danych, co czyni je atrakcyjnym rozwiązaniem dla administratorów systemów informatycznych i inżynierów zajmujących się bezpieczeństwem danych.
Pytanie 36

Do jakiej grupy w systemie Windows Server 2008 powinien być przypisany użytkownik odpowiedzialny wyłącznie za archiwizację danych przechowywanych na serwerowym dysku?

A. Użytkownicy domeny
B. Użytkownicy zaawansowani
C. Użytkownicy pulpitu zdalnego
D. Operatorzy kopii zapasowych

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 'Operatorzy kopii zapasowych' jest poprawna, ponieważ w systemie Windows Server 2008 użytkownicy przypisani do tej grupy mają uprawnienia do wykonywania kopii zapasowych i przywracania danych. Operatorzy kopii zapasowych są odpowiedzialni za zarządzanie procesem archiwizacji danych na serwerze, co jest kluczowe dla zapewnienia integralności i dostępności informacji. W praktyce oznacza to, że użytkownik w tej roli może korzystać z narzędzi takich jak Windows Server Backup, które umożliwia planowanie i wykonywanie kopii zapasowych lokalnych oraz zdalnych. Dobre praktyki w zakresie bezpieczeństwa danych wskazują na konieczność regularnego tworzenia kopii zapasowych, co minimalizuje ryzyko utraty danych. Dodatkowo, zgodnie z najlepszymi praktykami w zarządzaniu danymi, operatorzy kopii zapasowych powinni być przeszkoleni w zakresie polityk backupowych oraz procedur przywracania, aby byli w stanie skutecznie reagować w razie awarii systemu lub utraty danych.
Pytanie 37

Która funkcja przełącznika zarządzalnego umożliwia kontrolę przepustowości każdego z wbudowanych portów?

A. Bandwidth control.
B. Link aggregation.
C. Port Mirroring.
D. IP Security.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Prawidłowa odpowiedź to „Bandwidth control”, bo właśnie ta funkcja w przełącznikach zarządzalnych służy do precyzyjnego sterowania przepustowością pojedynczych portów. Mówiąc prościej: możesz każdemu portowi „przykręcić kurek” albo go trochę poluzować, ustawiając maksymalną prędkość, z jaką host może wysyłać lub odbierać dane. W praktyce robi się to np. w Mbps albo kbit/s, często osobno dla ruchu wychodzącego (egress) i przychodzącego (ingress). W porządniejszych switchach jest to realizowane jako traffic shaping lub rate limiting z wykorzystaniem kolejek i token bucket, zgodnie z typowymi mechanizmami QoS. W prawdziwych sieciach to nie jest teoria z książki. Na przykład w sieci szkolnej albo firmowej ograniczasz porty, do których podpięte są komputery uczniów lub zwykłych pracowników, żeby jeden użytkownik ściągający gry czy filmy nie zajął całego łącza. Możesz ustawić, że porty biurowe mają np. 10 Mb/s, a porty serwerowe 1 Gb/s bez ograniczeń. Często ustawia się też limit na portach przeznaczonych dla gości (guest VLAN), żeby ruch gościnny nie „zabił” krytycznych aplikacji. Z mojego doświadczenia bandwidth control jest jednym z podstawowych narzędzi do realizacji polityki QoS na brzegu sieci, szczególnie tam, gdzie nie ma zaawansowanych routerów. Dobrą praktyką jest łączenie kontroli przepustowości z VLAN-ami i klasyfikacją ruchu, tak żeby ważne usługi (np. VoIP, ERP) miały priorytet i odpowiednie pasmo. W dokumentacjach producentów (Cisco, HP, Mikrotik, TP-Link) ta funkcja może się nazywać np. „Rate Limit”, „Ingress/Egress Bandwidth Control” czy „Traffic Shaping”, ale idea jest ta sama: kontrola maksymalnej przepustowości na poziomie portu. Warto też pamiętać, że jest różnica między samą prędkością fizyczną portu (np. 1 Gb/s) a limitem nałożonym programowo. Port może fizycznie być gigabitowy, a logicznie ograniczony do 50 Mb/s. To właśnie daje elastyczność zarządzalnego przełącznika i pozwala dopasować sieć do polityki firmy, a nie odwrotnie.
Pytanie 38

Czym jest mapowanie dysków?

A. przyznawaniem praw do folderu użytkownikom w sieci WAN
B. określaniem użytkowników oraz grup użytkowników
C. ustawienie interfejsów sieciowych
D. przypisaniem etykiety dysku do określonego katalogu w sieci

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Mapowanie dysków to proces, który polega na przypisaniu oznaczenia literowego do określonego katalogu sieciowego, co umożliwia łatwiejszy dostęp do zasobów przechowywanych na innych komputerach w sieci. Dzięki mapowaniu dysków użytkownicy mogą korzystać z tych zasobów tak, jakby były one lokalne, co znacznie upraszcza pracę w środowisku sieciowym. Na przykład, w środowisku firmowym, administratorzy sieci mogą zmapować zdalny folder serwera plików do litery dysku, co pozwala pracownikom na bezproblemowe otwieranie i edytowanie dokumentów. Zgodnie z najlepszymi praktykami branżowymi, mapowanie dysków powinno być realizowane przy użyciu odpowiednich protokołów, takich jak SMB (Server Message Block), co zapewnia bezpieczeństwo i integralność danych podczas przesyłania. Dodatkowo, administracja powinna regularnie monitorować dostęp do zmapowanych dysków, aby zabezpieczyć dostęp tylko dla uprawnionych użytkowników, co zwiększa bezpieczeństwo danych w organizacji.
Pytanie 39

Urządzenie peryferyjne, które jest kontrolowane przez komputer i służy do pracy z dużymi, płaskimi powierzchniami, a do produkcji druku odpornego na warunki atmosferyczne wykorzystuje farby na bazie rozpuszczalników, nosi nazwę ploter

A. tnący
B. pisakowy
C. solwentowy
D. kreślący

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 'solwentowy' jest poprawna, ponieważ plotery solwentowe stosują farby na bazie rozpuszczalników, które zapewniają wysoką trwałość i odporność na czynniki zewnętrzne, takie jak promieniowanie UV, wilgoć czy zanieczyszczenia. Wydruki z tych ploterów są powszechnie wykorzystywane w reklamie, oznakowaniu oraz produkcji banerów. Dzięki swojej jakości i wytrzymałości, ploter solwentowy jest idealnym narzędziem do tworzenia materiałów, które muszą przetrwać w trudnych warunkach atmosferycznych. W praktyce często spotyka się go w branżach zajmujących się grafiką i reklamą wielkoformatową, co potwierdzają standardy ISO dotyczące jakości druku. Zastosowanie ploterów solwentowych w procesie druku jest zgodne z zasadami zrównoważonego rozwoju, które promują użycie materiałów trwałych i odpornych na działanie warunków atmosferycznych, co przekłada się na dłuższy cykl życia produktów. Dodatkowo, plotery te są wydajne i mogą obsługiwać duże powierzchnie robocze, co czyni je niezwykle praktycznym wyborem.
Pytanie 40

Wtyczka zaprezentowana na fotografie stanowi element obwodu elektrycznego zasilającego

Ilustracja do pytania
A. dyski wewnętrzne SATA
B. procesor ATX12V
C. napędy CD-ROM
D. stację dyskietek

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wtyczka przedstawiona na zdjęciu jest zasilaczem typu ATX12V, który jest kluczowym elementem w nowoczesnych komputerach stacjonarnych. Ten typ złącza został wprowadzony, aby zapewnić dodatkowe zasilanie dla procesorów, które z czasem wymagały większej mocy. ATX12V to standard opracowany przez producentów płyt głównych i zasilaczy komputerowych, aby zapewnić stabilne i niezawodne zasilanie dla komponentów o wysokiej wydajności. Złącze ATX12V zwykle posiada cztery piny, które dostarczają napięcia 12V bezpośrednio do procesora, co jest niezbędne dla jego wydajności i stabilności. W praktyce oznacza to, że systemy oparte na tym standardzie mogą obsługiwać bardziej zaawansowane procesory, które wymagają większej ilości energii elektrycznej do prawidłowego działania. Ponadto, stosowanie tego złącza jest zgodne z dobrymi praktykami projektowymi w zakresie poprawy efektywności energetycznej i zarządzania termicznego w urządzeniach komputerowych, co ma kluczowe znaczenie w kontekście zarówno domowych, jak i profesjonalnych zastosowań komputerów stacjonarnych.
Rozpocznij nowy egzamin
Powrót do strony głównej