Wyniki egzaminu

Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik programista
  • Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
  • Data rozpoczęcia: 27 maja 2026 08:27
  • Data zakończenia: 27 maja 2026 08:50

Egzamin zdany!

Wynik: 33/40 punktów (82,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe
Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania
Pochwal się swoim wynikiem!
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

W CSS, żeby uzyskać efekt kursywy dla tekstu, należy zastosować właściwość

A. font-variant
B. font-size
C. font-style
D. font-family
W języku CSS, aby uzyskać efekt pochylenia tekstu, należy zastosować właściwość font-style, która umożliwia określenie stylu czcionki. Właściwość ta ma kilka wartości, z których najczęściej używaną jest 'italic', która pochyla tekst w sposób naturalny, przypominający ręczne pismo. Można także użyć wartości 'oblique', która również powoduje pochylenie, ale w nieco inny sposób, dając efekt bardziej syntetyczny. Przykładem może być następujący kod CSS: p { font-style: italic; }. Wartości te są zgodne z dokumentacją W3C, która definiuje standardy CSS. Użycie font-style jest kluczowe w projektowaniu responsywnych stron internetowych, gdzie estetyka i typografia odgrywają istotną rolę w odbiorze wizualnym. Pochylenie tekstu może być także użyte do wyróżniania cytatów lub nazw własnych, co zwiększa czytelność i przejrzystość dokumentu. Dobrą praktyką jest również testowanie stylów na różnych przeglądarkach, aby upewnić się, że efekt pochylenia jest zgodny z oczekiwaniami we wszystkich środowiskach.

Pytanie 2

W JavaScript zapis a++; można przedstawić w inny sposób jako

A. a = a + 1
B. 1 += a
C. a << 1
D. a = a & 1
Odpowiedź 'a = a + 1;' jest poprawna, ponieważ dokładnie odzwierciedla działanie operatora inkrementacji 'a++;'. Operator '++' w JavaScript zwiększa wartość zmiennej o 1. W przypadku użycia 'a = a + 1;', operacja ta jest explicite zapisana jako przypisanie aktualnej wartości 'a' powiększonej o 1. Taki zapis jest często stosowany w sytuacjach, gdy chcemy lepiej zrozumieć, co się dzieje w kodzie, szczególnie dla początkujących programistów. Przykładowo, jeśli mamy zmienną, która przechowuje liczbę, możemy użyć 'a = a + 1;' w pętli, aby zliczać ilość iteracji. Warto zauważyć, że użycie operatora '++' jest bardziej zwięzłe i często preferowane w profesjonalnym kodzie, jednak zrozumienie, jak działa to na poziomie podstawowym, jest kluczowe. Dobrą praktyką jest dbałość o przejrzystość kodu, zwłaszcza w zespołach, gdzie różne osoby mogą pracować nad tym samym projektem.

Pytanie 3

W języku JavaScript obiekt typu array jest wykorzystywany do przechowywania

A. wielu wartości wyłącznie tekstowych.
B. wielu wartości lub funkcji.
C. wielu wartości dowolnego typu.
D. wielu wartości wyłącznie liczbowych.
Obiekt typu array w języku JavaScript jest strukturą danych, która służy do przechowywania wielu wartości dowolnego typu. Można w nim przechowywać liczby, napisy, obiekty, a nawet inne tablice. Dzięki temu arrays są niezwykle elastyczne i użyteczne w tworzeniu aplikacji. W JavaScript tablice są dynamiczne, co oznacza, że można do nich dodawać nowe elementy w trakcie działania programu za pomocą metod takich jak push() i unshift(). Przykład użycia tablicy: let fruits = ['jabłko', 'banan', 42, {color: 'zielony'}, [1, 2, 3]]; w tym przykładzie tablica fruits przechowuje różne typy danych, w tym napisy, liczbę, obiekt oraz inną tablicę. Warto również zauważyć, że tablice w JavaScript są obiektami, co pozwala na wykorzystanie różnych metod i właściwości typowych dla obiektów. Dokumentacja ECMAScript jasno określa zasady działania tablic, co potwierdza ich funkcjonalność jako kolekcji wartości. Warto zrozumieć, że tablice nie są ograniczone do przechowywania jednego typu danych, co czyni je idealnym narzędziem do zarządzania złożonymi zbiorami informacji.

Pytanie 4

Który z poniższych typów plików jest plikiem rastrowym?

A. TIFF
B. SWF
C. CDR
D. SVG
Format TIFF (Tagged Image File Format) to jeden z najpopularniejszych formatów rastrowych, który jest szeroko stosowany w cyfrowej obróbce obrazów oraz w aplikacjach graficznych. Pliki TIFF mogą przechowywać obrazy w różnych głębokościach kolorów i są często wykorzystywane w profesjonalnym druku ze względu na swoją zdolność do zachowania wysokiej jakości obrazu bez strat. Format ten obsługuje różne warianty kompresji, w tym bezstratną kompresję LZW, co czyni go idealnym do archiwizacji i przechowywania obrazów wymagających dużej szczegółowości. Przykładami zastosowania TIFF są skanowanie zdjęć, archiwizacja dokumentów oraz profesjonalna fotografia. Standard TIFF jest powszechnie uznawany jako branżowy standard, co gwarantuje, że obrazy zapisane w tym formacie będą mogły być otwierane i edytowane w większości aplikacji graficznych. Ponadto, wiele urządzeń skanujących i drukarek wspiera ten format, co czyni go wszechstronnym narzędziem w pracy kreatywnej.

Pytanie 5

Aby utworzyć styl strony responsywnej dla ekranów o szerokości od 600 px do 800 px należy zastosować regułę CSS

A. @media (min-width: 800px){/*style css*/}
B. @media (max-width: 800px) (min-width: 600px){/*style css*/}
C. @media screen and (max-width: 800px) and (min-width: 600px){/*style css*/}
D. @media screen (min-width: 800px) and (max-width: 600px){/*style css*/}
Prawidłowa reguła to @media screen and (max-width: 800px) and (min-width: 600px){/*style css*/}, bo dokładnie określa zakres szerokości ekranu od 600 px do 800 px i robi to w sposób zgodny ze składnią CSS. Kluczowe są tu trzy elementy: słowo kluczowe screen, operator and oraz poprawna kolejność i zapis warunków min-width i max-width. Media queries działają tak, że przeglądarka sprawdza, czy wszystkie warunki połączone słowem and są spełnione. W tym przypadku styl zadziała tylko wtedy, gdy typ urządzenia to ekran (screen) i szerokość widoku (viewport) jest jednocześnie nie mniejsza niż 600 px i nie większa niż 800 px. To jest właśnie typowy zapis tzw. przedziału (range) w responsywnym CSS. W praktyce taki zakres wykorzystuje się np. do stylowania widoków tabletów w pozycji pionowej lub poziomej, w zależności od projektu. Możesz tam zmieniać układ kolumn z trzech na dwie, powiększać przyciski, dostosowywać rozmiary czcionek, marginesy, czy ukrywać mniej ważne elementy. Co ważne, użycie screen ogranicza stosowanie tych styli tylko do ekranów, a nie np. do wydruku (print), co jest zgodne z dobrą praktyką opisaną w specyfikacji CSS Media Queries Level 3 i nowszych. Z mojego doświadczenia dobrym nawykiem jest zawsze pilnować spójnych breakpointów, np. 480 px, 600 px, 768 px, 1024 px, i dla każdego z nich pisać media queries w dokładnie takim formacie, jak w tej poprawnej odpowiedzi. Ułatwia to późniejsze utrzymanie kodu i eliminuje dziwne „przeskoki” layoutu między rozdzielczościami. Dodatkowo warto pamiętać, że kolejność min-width i max-width nie ma znaczenia dla działania, ale przyjęcie jednej konwencji w projekcie mocno poprawia czytelność kodu zespołowego.

Pytanie 6

Jakie parametry powinny być ustawione w funkcji biblioteki mysqli, aby umożliwić połączenie z serwerem oraz bazą danych?

mysqli_connect($a, $b, $c, $d) or die('Brak połączenia z serwerem MySQL.');
A. adres serwera - $c, nazwa bazy danych - $d, login - $b, hasło - $a
B. adres serwera - $c, nazwa bazy danych - $d, login - $a, hasło - $b
C. adres serwera - $a, nazwa bazy danych - $d, login - $b, hasło - $c
D. adres serwera - $a, nazwa bazy danych - $b, login - $c, hasło - $d
Odpowiedź jest poprawna, ponieważ w funkcji biblioteki mysqli_connect, która służy do nawiązywania połączenia z serwerem MySQL, argumenty mają określoną strukturę. Pierwszym argumentem ($a) jest adres serwera, na którym działa usługa MySQL. Może to być adres IP, np. '127.0.0.1', lub nazwa hosta, np. 'localhost'. Drugim argumentem ($b) jest login, czyli nazwa użytkownika, który ma dostęp do bazy danych. Trzecim argumentem ($c) jest hasło do konta użytkownika, natomiast czwartym argumentem ($d) jest nazwa bazy danych, z którą chcemy się połączyć. Przykładowe użycie tej funkcji może wyglądać następująco: $conn = mysqli_connect('localhost', 'root', 'password', 'my_database');. Prawidłowe ustawienie tych zmiennych zapewnia udane połączenie z serwerem i dostęp do danych. W standardach programowania PHP ważne jest również odpowiednie zarządzanie błędami, co zapewnia użycie 'or die()' w kodzie, aby informować o problemach z połączeniem. To podejście pozwala na szybką diagnostykę problemów w środowisku produkcyjnym.

Pytanie 7

Podaj nazwę Systemu Zarządzania Treścią, którego logo jest pokazane na dołączonym rysunku?

Ilustracja do pytania
A. Joomla!
B. Drupal
C. WordPress
D. MediaWiki
Odpowiedź Joomla! jest poprawna ponieważ logo przedstawione na rysunku jest oficjalnym znakiem identyfikacyjnym tego systemu zarządzania treścią CMS. Joomla! to jeden z najpopularniejszych systemów CMS używany do tworzenia stron internetowych oraz aplikacji. Dzięki swojej elastyczności i dużej liczbie dostępnych rozszerzeń Joomla! pozwala na tworzenie zarówno prostych stron wizytówkowych jak i zaawansowanych serwisów e-commerce. Główne zalety Joomla! to intuicyjny interfejs użytkownika który ułatwia zarządzanie treściami oraz silna społeczność użytkowników zapewniająca wsparcie techniczne i rozwój oprogramowania. Joomla! jest zgodna z wieloma standardami webowymi co czyni ją wszechstronnym narzędziem do wdrażania profesjonalnych projektów internetowych. Korzystanie z Joomla! umożliwia szybkie i efektywne tworzenie responsywnych stron które dobrze współdziałają na różnych urządzeniach mobilnych. Praktyczne zastosowanie Joomla! obejmuje tworzenie stron korporacyjnych portali społecznościowych oraz serwisów informacyjnych. Dzięki modulowej architekturze użytkownicy mogą łatwo dostosowywać funkcjonalność swoich stron do specyficznych potrzeb branżowych co jest zgodne z dobrymi praktykami projektowania zorientowanego na użytkownika. Platforma Joomla! obsługuje także wielojęzyczność i różne metody uwierzytelniania co czyni ją idealnym rozwiązaniem dla międzynarodowych projektów.

Pytanie 8

Polecenie DBCC CHECKDB ('sklepAGD', Repair_fast) w systemie MS SQL Server

A. sprawdzi spójność konkretnej tabeli i naprawi uszkodzone dane
B. zweryfikuje spójność danej tabeli
C. sprawdzi spójność bazy danych i naprawi uszkodzone indeksy
D. przeprowadzi kontrolę spójności bazy danych i wykona kopię zapasową
Polecenie DBCC CHECKDB jest kluczowym narzędziem w MS SQL Server do monitorowania integralności bazy danych. Użycie opcji Repair_fast sprawia, że system nie tylko sprawdza spójność bazy danych, ale także podejmuje działania naprawcze w przypadku wykrycia uszkodzonych indeksów. Uszkodzone indeksy mogą znacząco wpływać na wydajność zapytań oraz ogólną stabilność bazy danych. Przykładem zastosowania CHECKDB z Repair_fast może być sytuacja, w której administrator zauważa spowolnienie działania aplikacji. W takim przypadku, uruchomienie tego polecenia pozwala na szybką diagnozę i naprawę ewentualnych problemów z indeksami, co przywraca optymalną wydajność. W praktyce zaleca się regularne wykonywanie tego polecenia w celu zapobiegania problemom oraz zapewnienia zdrowia bazy danych. Standardy branżowe sugerują także, aby przed wykonaniem jakiejkolwiek naprawy, w tym Repair_fast, zawsze tworzyć kopię zapasową bazy danych, co pozwala na minimalizację ryzyka utraty danych.

Pytanie 9

Wskaż definicję metody, którą należy wstawić w miejscu kropek, aby na stronie WWW wyświetlił się tekst: Jan Kowalski

<p id="wynik"></p>
<script type="text/javascript">
    var osoba = { nazwisko: "Kowalski", imie: "Jan" };
    …
    document.getElementById("wynik").innerHTML = osoba.dane();
</script>

osoba.dane = function() {
    return this.imie+" "+this.nazwisko;
};                 A.

dane() = function() {
    return this.imie+" "+this.nazwisko;
};                 B.

osoba.dane = function() {
    return imie+" "+nazwisko;
};                 C.

dane() = function {
    this.imie+" "+this.nazwisko;
};                 D.
A. B.
B. A.
C. D.
D. C.
No niestety, wybrałeś złą odpowiedź. Główny problem tutaj polega na tym, że źle rozumiesz, jak działa słowo kluczowe 'this' w JavaScript. Warianty B i D są nietrafione, bo chociaż mają metodę 'dane', to nie jest ona przypisana do obiektu 'osoba'. Bez tego przypisania, metoda nie ma jak sięgnąć do właściwości 'imię' i 'nazwisko'. Podobnie, wariant C też nie jest ok, bo nie wykorzystuje 'this'. Bez 'this', nie możesz sięgnąć do tych właściwości z obiektu 'osoba'. To częsty błąd, który wynika z mylenia kontekstu. Pamiętaj, że 'this' to twój sposób na wskazanie obiektu, w którym wywołujesz metodę.

Pytanie 10

W tabeli pracownicy zdefiniowano klucz główny jako INTEGER z atrybutami NOT NULL oraz AUTO_INCREMENT. Dodatkowo zdefiniowano kolumny imie oraz nazwisko. W przypadku wykonania poniższej kwerendy SQL wprowadzającej dane, w której pominięto pole klucza, w bazie danych MySQL wystąpi:

INSERT INTO pracownicy (imie, nazwisko) VALUES ('Anna', 'Nowak');
A. ignorowanie polecenia, tabela nie ulegnie zmianie
B. dodanie rekordu do tabeli, dla klucza głównego zostanie przypisana wartość NULL
C. dodanie rekordu do tabeli, dla klucza głównego zostanie przypisana kolejna wartość naturalna
D. błąd związany z nieprawidłową liczbą kolumn
Jak używasz polecenia INSERT w MySQL i masz klucz główny ustawiony jako AUTO_INCREMENT, to system sam zajmie się przydzieleniem nowej, unikalnej wartości dla tego klucza dla każdego nowego rekordu. Kiedy wprowadzasz dane o pracowniku, takie jak imię i nazwisko, to nie musisz martwić się o podawanie wartości klucza głównego. MySQL świetnie to rozumie i dodaje kolejny wolny numer. To jest zgodne z dobrymi praktykami w bazach danych, gdzie klucz główny musi być unikalny dla każdego rekordu, ale niekoniecznie musisz go podawać ręcznie, szczególnie gdy korzystasz z mechanizmu AUTO_INCREMENT. Weźmy na przykład tabelę zamówień – tam każdy nowy wpis automatycznie dostaje unikalny numer zamówienia, co eliminuje ryzyko błędów i ułatwia późniejsze śledzenie danych. Dzięki AUTO_INCREMENT wprowadzanie danych staje się dużo prostsze, a szansa na pomyłki przy manualnym wpisywaniu wartości klucza głównego znacznie maleje.

Pytanie 11

Wynikiem realizacji zamieszczonego kodu PHP jest pokazanie komunikatu

Ilustracja do pytania
A. warunek3
B. warunek2
C. warunek4
D. warunek1
Analizując kod PHP, można zauważyć, że użycie operatorów logicznych jest kluczowe do zrozumienia jego działania. Operator „AND” (&&) zwraca true tylko wtedy, gdy oba operandy są prawdziwe, natomiast „OR” (||) zwraca true, jeśli przynajmniej jeden z operandów jest prawdziwy. Pierwszy warunek sprawdza połączenie ($a && $b) oraz ($c && $d). Ponieważ $a i $c są true, a $b i $d są false, oba wyrażenia zwracają false, co powoduje, że całość jest false. Drugi warunek sprawdza ($a && $b) lub ($c || $d). Tutaj ($c || $d) zwraca true, ponieważ $c jest true. Trzeci warunek to „elseif” z ($c && $d) lub (! $a), gdzie ($c && $d) jest false, ale (! $a) również jest false, bo $a jest true. Kod kończy się „else” jako ostatnią opcją, która nie zostanie wykonana, ponieważ drugi warunek jest prawdziwy. Typowy błąd polega na niewłaściwej interpretacji kolejności wykonywania operatorów i braku zrozumienia, kiedy wyrażenie logiczne zwraca true, co jest częstym problemem w programowaniu logicznego przepływu w aplikacjach. Zrozumienie i poprawne zastosowanie operatorów logicznych jest fundamentalne w tworzeniu warunków, które pomagają w kontrolowaniu przepływu programu zgodnie z zamierzonymi założeniami projektowymi.

Pytanie 12

Który z linków ma poprawną formę?

A. <a href="http://adres">tekst</a>
B. <a href="mailto:adres">tekst</a>
C. <a href='mailto:adres'>tekst</a>
D. <a href='http://:adres'>tekst</a>
Poprawna konstrukcja odsyłacza HTML do adresu e-mail, przedstawiona w odpowiedzi czwartej, jest zgodna z obowiązującymi standardami HTML. Kluczowym elementem jest użycie atrybutu 'href' z prefiksem 'mailto:', co wskazuje przeglądarkom, że link powinien otworzyć domyślną aplikację pocztową użytkownika, umożliwiając bezpośrednie wysłanie wiadomości e-mail. Poprawny format to <a href='mailto:adres'>tekst</a>, gdzie 'adres' jest zastępowany rzeczywistym adresem e-mail, a 'tekst' to widoczny fragment, na który użytkownik może kliknąć. Taka konstrukcja jest kluczowa w interakcji użytkowników z aplikacjami pocztowymi, a także zwiększa użyteczność i dostępność stron internetowych. Zgodnie z wytycznymi W3C, stosowanie odpowiednich atrybutów pozwala na lepszą indeksację przez wyszukiwarki, co ma pozytywny wpływ na SEO. Użycie standardowych cudzysłowów (") w konstrukcji HTML jest również zalecane, co dodatkowo podnosi jakość kodu oraz jego czytelność."

Pytanie 13

Które zapytanie języka SQL zlicza wszystkie rekordy w tabeli Zamowienia?

A. COUNT(Zamowienia);
B. SELECT ALL(*) FROM Zamowienia;
C. SELECT COUNT(*) FROM Zamowienia;
D. SELECT SUM() FROM Zamowienia;
Prawidłowe zapytanie to: SELECT COUNT(*) FROM Zamowienia;. Funkcja agregująca COUNT() w SQL służy właśnie do zliczania rekordów, a gwiazdka * oznacza „wszystkie kolumny”, czyli w praktyce każdy wiersz w tabeli. Silnik bazy danych nie patrzy wtedy na konkretne pola, tylko sprawdza ile wierszy spełnia warunek w klauzuli FROM/WHERE. To jest standardowy zapis opisany w dokumentacji większości systemów bazodanowych, takich jak MySQL, PostgreSQL, SQL Server czy Oracle. Moim zdaniem warto od razu zapamiętać ten wzorzec, bo jest używany dosłownie wszędzie: do paginacji wyników w aplikacjach webowych (np. policzenie ile jest wszystkich zamówień, żeby wyświetlić numer strony), do raportów (ile zamówień w danym miesiącu), do monitoringu (ile rekordów ma tabela po imporcie danych) itd. Bardzo często łączy się COUNT(*) z klauzulą WHERE, np.: SELECT COUNT(*) FROM Zamowienia WHERE status = 'zrealizowane'; – wtedy zliczasz tylko wybrane zamówienia, spełniające warunek. Dobra praktyka jest też taka, że jeśli chcesz policzyć wszystkie wiersze, to używasz właśnie COUNT(*), a nie COUNT(nazwa_kolumny), bo COUNT(kolumny) pomija wartości NULL. To czasem jest pożądane, ale domyślnie, przy zwykłym „ile jest rekordów w tabeli”, stosuje się COUNT(*). W wielu optymalizacjach baz danych silnik ma specjalne mechanizmy, które potrafią bardzo szybko policzyć COUNT(*) bez czytania całej tabeli, co jest kolejnym powodem, żeby korzystać z tej formy, zgodnie z dobrą praktyką branżową.

Pytanie 14

Dostosowanie wyglądu witryny do indywidualnych preferencji użytkownika oraz jego identyfikacja w systemie są możliwe dzięki mechanizmowi

A. formularzy
B. cookie
C. łączenia z bazą
D. obiektów DOM
Odpowiedź dotycząca cookies jest dobra. To ważny element, bo dzięki nim można lepiej dopasować serwis do użytkowników. Cookies to takie małe pliki, które przeglądarka zapisuje na naszym urządzeniu. Pozwalają na zbieranie różnych informacji, jak na przykład co użytkownik lubi, co robi na stronie czy jego dane do logowania. Dzięki temu, gdy wracasz na stronę, serwis może sam dostosować, co widzisz, do tego, co robiłeś wcześniej. Przykłady to zapamiętywanie języka, zawartości koszyka w sklepach online czy automatyczne logowanie. Ważne jest, żeby serwisy informowały użytkowników o cookies i prosiły o zgodę, zwłaszcza w kontekście RODO. Znanie tych zasad jest istotne, jeśli myślisz o pracy w tworzeniu aplikacji webowych, bo to pomaga w lepszym zrozumieniu potrzeb użytkowników.

Pytanie 15

Jakie będzie wyjście programu napisanego w języku JavaScript, umieszczonego w ramce, po podaniu wartości 5 na wejściu?

Ilustracja do pytania
A. 625
B. 125
C. 120
D. 60
Pytanie dotyczy obliczenia silni liczby podanej przez użytkownika w języku JavaScript. Program przy użyciu pętli for oblicza silnię liczby n, zaczynając od wartości a równej 1. Silnia liczby, oznaczana jako n!, to iloczyn wszystkich liczb naturalnych od 1 do n. W tym przypadku, użytkownik podaje liczbę 5, co oznacza że program oblicza 5! czyli 5 * 4 * 3 * 2 * 1. Wynik tego działania to 120, co jest poprawną odpowiedzią. Silnia jest często wykorzystywana w kombinatoryce i statystyce, a także w algorytmach związanych z analizą permutacji. Wykorzystanie pętli for w tym kontekście jest powszechną praktyką w programowaniu, umożliwiającą iterację poprzez określony zakres liczb oraz wykonywanie logicznych działań w złożonych obliczeniach algorytmicznych. Dobrą praktyką jest zrozumienie, jak działają pętle i jawne przypisywanie wartości początkowych zmiennych, co ułatwia debugowanie i rozwój kodu. Tego typu operacje matematyczne są podstawą wielu zaawansowanych zastosowań, od teoretycznych podstaw algorytmów do praktycznych implementacji w analizach danych.

Pytanie 16

Który efekt został zaprezentowany na filmie?

A. Zmiana jasności zdjęć.
B. Zmniejszenie kontrastu zdjęcia.
C. Przenikanie zdjęć.
D. Zwiększenie ostrości zdjęcia.
Poprawnie wskazany efekt to przenikanie zdjęć, często nazywane też płynnym przejściem (ang. crossfade). Polega to na tym, że jedno zdjęcie stopniowo zanika, jednocześnie drugie pojawia się z narastającą widocznością. W praktyce technicznej realizuje się to najczęściej przez zmianę przezroczystości (opacity) dwóch warstw – jedna warstwa z pierwszym obrazem ma zmniejszaną wartość opacity z 1 do 0, a druga z kolejnym zdjęciem zwiększaną z 0 do 1. Na stronach WWW taki efekt robi się zwykle za pomocą CSS (transition, animation, keyframes) albo JavaScriptu, czasem z użyciem bibliotek typu jQuery czy gotowych sliderów. Moim zdaniem to jest jeden z podstawowych efektów, który warto umieć odtworzyć, bo pojawia się w galeriach, sliderach na stronach głównych, prezentacjach produktów czy prostych pokazach slajdów. W materiałach multimedialnych, np. w edycji wideo, dokładnie ten sam efekt nazywa się przejściem typu „cross dissolve” lub „fade”, i zasada działania jest identyczna – płynne nakładanie się dwóch klatek obrazu w czasie. Dobre praktyki mówią, żeby nie przesadzać z czasem trwania przenikania: zwykle 0,5–1,5 sekundy daje przyjemny, profesjonalny wygląd, bez wrażenia „zamulenia” interfejsu. Warto też pilnować spójności – jeśli na stronie używasz przenikania w jednym miejscu, dobrze jest utrzymać podobny styl animacji w innych elementach, żeby całość wyglądała konsekwentnie i nie rozpraszała użytkownika. W kontekście multimediów na WWW przenikanie jest też korzystne wydajnościowo, bo operuje głównie na właściwości opacity i transformacjach, które przeglądarki potrafią optymalizować sprzętowo.

Pytanie 17

Wartość kolumny w tabeli, która działa jako klucz podstawowy

A. jest zawsze w formacie numerycznym
B. może mieć wartość pustą (NULL)
C. jest wykorzystywana do szyfrowania treści tabeli
D. musi być unikalna
Wartość pola tabeli pełniącego rolę klucza podstawowego musi być unikalna, ponieważ klucz podstawowy identyfikuje jednoznacznie każdy rekord w tabeli bazy danych. To oznacza, że żadna z wartości w tym polu nie może się powtarzać, co zapewnia integralność danych. Przykładem zastosowania klucza podstawowego jest identyfikator użytkownika (UserID) w tabeli z danymi użytkowników; każdy użytkownik ma przypisany unikalny identyfikator, co umożliwia jednoznaczną identyfikację jego danych. Standardy relacyjnych baz danych, takie jak SQL, nakładają te wymagania na klucze podstawowe, co jest kluczowe dla prawidłowego działania relacji między tabelami. Dobre praktyki w projektowaniu baz danych sugerują, aby klucze podstawowe były nie tylko unikalne, ale także stabilne (czyli nie zmieniały się w czasie), co ułatwia zarządzanie danymi i ich integrację w systemie. W przypadku naruszenia zasady unikalności klucza podstawowego mogą wystąpić problemy z integralnością referencyjną, co sprawia, że niemożliwe staje się prawidłowe powiązanie rekordów w różnych tabelach.

Pytanie 18

Jaką relację w projekcie bazy danych powinno się ustalić pomiędzy tabelami przedstawionymi na rysunku, przy założeniu, że każdy klient sklepu internetowego złoży co najmniej dwa zamówienia?

Ilustracja do pytania
A. 1:1
B. 1:n, gdzie 1 jest po stronie Klienta, a wiele po stronie Zamówienia
C. 1:n, gdzie 1 znajduje się po stronie Zamówienia, a wiele po stronie Klienta
D. n:n
Relacja 1:n, gdzie 1 jest po stronie Klienta, a wiele po stronie Zamówienia, oznacza, że każdy klient może mieć wiele zamówień, ale każde zamówienie jest powiązane dokładnie z jednym klientem. To podejście odpowiada rzeczywistości większości sklepów internetowych, gdzie klienci wielokrotnie dokonują zamówień. Projektując bazę danych zgodnie z tą relacją, stosujemy klucz obcy w tabeli Zamówienia, który odwołuje się do klucza głównego w tabeli Klient. Jest to zgodne z dobrymi praktykami w projektowaniu baz danych, które zalecają minimalizowanie redundancji i zapewnienie integralności danych. Praktyczne zastosowanie tego modelu umożliwia łatwe śledzenie historii zamówień klientów, co jest kluczowe dla analizy sprzedaży i zarządzania relacjami z klientami. Relacja 1:n jest jedną z najczęściej stosowanych w modelowaniu danych, co potwierdza jej uniwersalność i skuteczność w różnych systemach informatycznych, od sklepów internetowych po systemy zarządzania zasobami ludzkimi.

Pytanie 19

W HTML5 semantycznym znacznikiem, który służy do określenia dwóch sekcji widocznych po prawej stronie na rysunku, zawierających wiadomości oraz aktualności, jest

Ilustracja do pytania
A. &lt;nav&gt;
B. &lt;article&gt;
C. &lt;footer&gt;
D. &lt;main&gt;
Element <article> w HTML5 został stworzony właśnie do oznaczania niezależnych, samodzielnych treści, które mają sens nawet poza kontekstem strony – czyli takich, które można zamieścić np. w RSS, podlinkować czy udostępnić osobno. W praktyce oznacza to np. pojedyncze wpisy na blogu, wiadomości, ogłoszenia czy aktualności – dokładnie tak jak w tym zadaniu. Dzięki użyciu <article>, osoby korzystające z czytników ekranowych czy wyszukiwarek łatwiej rozpoznają strukturę strony, bo semantyka jest czytelna dla maszyn. Z mojego doświadczenia, stosowanie <article> dla wiadomości i aktualności jest też zgodne z dobrą praktyką tworzenia dostępnych stron – Google nawet sugeruje, by tak wyodrębniać własne, kompletne treści. To ma ogromne znaczenie przy pozycjonowaniu (SEO), bo roboty wyszukiwarek potrafią lepiej rozumieć, co jest główną treścią strony. Dodatkowo, używanie odpowiednich znaczników semantycznych poprawia współpracę z różnymi narzędziami, które analizują układ i zawartość strony, a także ułatwia późniejszą przebudowę lub rozwój projektu. Moim zdaniem, nadanie sekcjom z wiadomościami i aktualnościami znacznika <article> to podstawa nowoczesnego kodowania stron internetowych.

Pytanie 20

Badania dotyczące skalowalności oprogramowania mają na celu sprawdzenie, czy aplikacja

A. jest odpowiednio opisana dokumentacją
B. jest chroniona przed nieautoryzowanymi operacjami, takimi jak dzielenie przez zero
C. jest w stanie funkcjonować przy przewidzianym oraz większym obciążeniu
D. posiada właściwą funkcjonalność
Odpowiedzi takie jak 'ma odpowiednią funkcjonalność', 'jest odpowiednio udokumentowana' oraz 'jest zabezpieczona przed niedozwolonymi operacjami' odnoszą się do zupełnie innych aspektów jakości oprogramowania. Funkcjonalność dotyczy tego, czy aplikacja spełnia określone wymagania i jest w stanie realizować zamierzone zadania. Choć jest to istotna cecha, nie jest bezpośrednio związana ze skalowalnością, która koncentruje się na możliwości dostosowania się systemu do zwiększających się obciążeń. Dokumentacja jest równie ważna, ponieważ pozwala na zrozumienie architektury i funkcji systemu, lecz nie wpływa na jego zdolność do obsługi większej ilości użytkowników. Zabezpieczenia przed błędami, takimi jak dzielenie przez zero, są kluczowe dla stabilności i bezpieczeństwa aplikacji, ale również nie mają związku z jej skalowalnością. Często występującym błędem myślowym jest zakładanie, że wszystkie aspekty jakości oprogramowania są ze sobą ściśle powiązane i mogą być używane zamiennie. W rzeczywistości, każdy z tych elementów stanowi niezależny komponent większej całości, a ich ocena wymaga różnorodnych podejść i technik testowania. Aby poprawnie ocenić skalowalność, należy skupić się na pomiarze wydajności w warunkach dużego obciążenia, co wymaga zastosowania specyficznych metodologii testowych, takich jak testy obciążeniowe oraz analizę wydajności systemu w realnych scenariuszach użytkowania.

Pytanie 21

Jaki typ komunikatu jest zawsze przesyłany wyłącznie w kierunku w dół, to jest od kierownika do pracownika?

A. Uwagi dotyczące polityki organizacji.
B. Zgłaszanie.
C. Powierzenie zadania.
D. Poszukiwanie rozwiązań.
Powierzenie zadania jest komunikatem, który jest zawsze przekazywany w sposób pionowy w dół, co oznacza, że jest przekazywany od przełożonego do podwładnego. Tego typu komunikacja jest kluczowa dla efektywnego zarządzania, ponieważ pozwala przełożonym na delegowanie odpowiedzialności i ustalanie oczekiwań wobec pracowników. Przykładem może być sytuacja, w której kierownik działu przydziela zadanie konkretnej osobie, określając cele, terminy oraz zasoby potrzebne do jego realizacji. W praktyce, powierzenie zadań jest zgodne z zasadami efektywnego zarządzania projektami, gdzie klarowność i zrozumienie oczekiwań są niezbędne do osiągnięcia sukcesu. Warto również zwrócić uwagę na standardy, takie jak PMBOK, które podkreślają znaczenie komunikacji w procesie zarządzania projektami, w tym precyzyjnego delegowania zadań. Dzięki temu powierzenie zadań nie tylko zapewnia jasność, ale także zwiększa zaangażowanie pracowników i ich odpowiedzialność za realizowane projekty.

Pytanie 22

Który z modyfikatorów określa opisany w ramce przypadek? Metoda i zmienna są dostępne wyłącznie dla innych metod tej samej klasy

A. private
B. protected
C. public
D. static
Modyfikator 'private' w języku programowania, takim jak Java czy C#, oznacza, że dana metoda lub zmienna jest dostępna wyłącznie wewnątrz własnej klasy. Oznacza to, że nie można uzyskać dostępu do tych elementów z zewnątrz klasy, co zwiększa bezpieczeństwo i hermetyzację kodu. Przykład zastosowania: jeśli masz klasę 'Samochód', a w niej prywatną metodę 'uruchomSilnik()', to można ją wywołać jedynie z innych metod tej samej klasy, takich jak 'jedź()' lub 'stop()'. Dzięki temu możesz mieć pewność, że mechanizmy sterujące silnikiem nie będą modyfikowane z zewnątrz, co może prowadzić do nieprzewidywalnych zachowań. Oprócz tego, stosowanie modyfikatora 'private' jest zgodne z zasadą enkapsulacji, co jest jedną z fundamentalnych zasad programowania obiektowego. Zaleca się używanie 'private' dla tych elementów, które nie powinny być dostępne dla innych części programu, co pozwala na lepsze zarządzanie kodem i jego testowalność.

Pytanie 23

Poziom izolacji transakcji Repeatable Read (tryb powtarzalnego odczytu) używany przez MS SQL jest związany z problemem

A. niepowtarzalnych odczytów
B. brudnych odczytów
C. utraty aktualizacji
D. odczytów widm
Poziom izolacji transakcji Repeatable Read (powtarzalny odczyt) w systemach zarządzania bazami danych, takich jak MS SQL, wprowadza mechanizm, który zapewnia, że dane odczytane w trakcie transakcji pozostaną niezmienne do momentu jej zakończenia. Oznacza to, że jeżeli jedna transakcja odczyta pewne dane, to inne transakcje nie będą mogły ich zmodyfikować, aż do zakończenia pierwszej transakcji. Mimo że ten poziom izolacji zapobiega niepowtarzalnym odczytom, to jednak wprowadza zjawisko odczytów widm, które występuje, gdy nowa transakcja wprowadza nowe wiersze, które spełniają kryteria odczytu pierwszej transakcji. W efekcie, podczas powtórnego odczytu tych samych danych, mogą pojawić się nowe wiersze, co prowadzi do niespójności wyników. Przykładem może być sytuacja, w której jedna transakcja wykonuje odczyt danych klientów, a w tym czasie inna transakcja dodaje nowego klienta. Przy kolejnych odczytach pierwsza transakcja może zobaczyć inny zestaw danych niż początkowo, co generuje problem odczytów widm. Praktyczne zastosowanie tego poziomu izolacji wymaga ostrożności w projektowaniu aplikacji, aby uniknąć sytuacji, w których dane mogą się dynamicznie zmieniać w trakcie ich odczytu, co jest szczególnie istotne w kontekście finansowym i e-commerce, gdzie dokładność danych jest kluczowa.

Pytanie 24

Po zrealizowaniu przedstawionego fragmentu kodu w języku C/C++ do zmiennej o nazwie zmienna2 przypisany zostanie ```int zmienna1 = 158; int *zmienna2 = &zmienna1;```

A. przypisana liczba w kodzie binarnym odpowiadająca wartości, która jest przechowywana w zmienna1
B. przypisana zamieniona na łańcuch wartość, która jest przechowywana w zmienna1
C. przypisana ta sama wartość, która jest przechowywana w zmienna1
D. przypisany adres zmiennej o nazwie zmienna1
W odpowiedziach 2, 3 i 4 pojawiają się błędne interpretacje tego, co właściwie dzieje się w kodzie. Odpowiedź 2 sugeruje, że zmienna2 otrzyma tę samą wartość, co zmienna1, co jest błędne, ponieważ zmienna2 jest wskaźnikiem, a nie zmienną przechowującą wartość. W C/C++ wskaźnik przechowuje adres, a nie samą wartość. Odpowiedź 3 zakłada, że wartość przechowywana w zmienna1 zostanie przekształcona na łańcuch, co jest również niepoprawne. Wskaźniki nie dokonują automatycznych konwersji wartości na inne typy, a operator '&' zwraca adres zmiennej, a nie jej wartość. Wreszcie, odpowiedź 4 sugeruje, że zmienna2 otrzyma liczbę binarną odpowiadającą wartości zmiennej zmienna1. To również jest nieprawdziwe, ponieważ adres pamięci jest reprezentowany w systemie heksadecymalnym lub dziesiętnym, a nie binarnym. Typowe błędy myślowe prowadzące do takich niepoprawnych wniosków często wynikają z niewłaściwego zrozumienia różnicy między wartością a adresem w kontekście wskaźników. Zrozumienie tego rozróżnienia jest kluczowe dla efektywnego programowania w C/C++ i unikania problemów z zarządzaniem pamięcią.

Pytanie 25

Która funkcja języka PHP służy do zapisu danych do pliku?

A. fread()
B. fwrite()
C. readfile()
D. fgets()
Poprawna odpowiedź to fwrite(), ponieważ jest to podstawowa funkcja PHP służąca do zapisu danych do pliku. W typowym scenariuszu najpierw otwierasz plik funkcją fopen(), np. w trybie 'w' (zapis, nadpisanie) albo 'a' (dopisywanie na koniec), a dopiero potem używasz fwrite($uchwyt, $dane). Taki schemat: $fp = fopen('log.txt', 'a'); fwrite($fp, "Nowy wpis\n"); fclose($fp); to w praktyce standardowy wzorzec pracy z plikami w PHP. Moim zdaniem warto od początku wyrabiać sobie nawyk sprawdzania, czy fopen() się udało (czy nie zwróciło false) oraz czy fwrite() nie zwróciło 0 lub false, bo to jedna z podstawowych dobrych praktyk w programowaniu webowym. W kontekście aplikacji internetowych fwrite() często wykorzystuje się do zapisywania logów (np. własny prosty system logowania błędów), przechowywania prostych danych konfiguracyjnych, cache’owania wygenerowanych stron HTML do plików statycznych, a nawet do eksportu danych do plików CSV. W realnych projektach PHP zapis do pliku trzeba łączyć z odpowiednimi uprawnieniami katalogów na serwerze oraz z kontrolą błędów, żeby aplikacja zachowywała się przewidywalnie nawet wtedy, gdy system plików odmawia zapisu. Dobre praktyki mówią też, żeby nie mieszać logiki aplikacji z zapisem do pliku w losowych miejscach kodu, tylko wydzielić osobne funkcje lub klasy (np. Logger, FileStorage). fwrite() jest wtedy używane pod spodem, a reszta aplikacji tylko woła te wyższe warstwy. Warto też pamiętać o kodowaniu znaków (UTF-8) i o tym, żeby przy danych binarnych (np. obrazki, PDF-y) otwierać plik w trybie 'wb' lub 'ab'. To niby drobiazgi, ale w praktyce często decydują o tym, czy program działa stabilnie na różnych serwerach i systemach operacyjnych.

Pytanie 26

Utworzono bazę danych zawierającą tabelę podzespoły, która składa się z pól: model, producent, typ, cena. Aby uzyskać listę wszystkich modeli pamięci RAM od firmy Kingston uporządkowaną według ceny, zaczynając od najniższej, należy wykorzystać zapytanie:

A. SELECT model FROM podzespoly WHERE typ="RAM" AND producent="Kingston" ORDER BY cena DESC
B. SELECT model FROM podzespoly WHERE typ="RAM" AND producent="Kingston" ORDER BY cena ASC
C. SELECT model FROM producent WHERE typ="RAM" OR producent="Kingston" ORDER BY podzespoly ASC
D. SELECT model FROM podzespoly WHERE typ="RAM" OR producent="Kingston" ORDER BY cena DESC
Wybór tej odpowiedzi jest prawidłowy, ponieważ kwerenda wykorzystuje poprawną składnię SQL do wyboru modeli pamięci RAM od producenta Kingston. Klauzula WHERE filtruje rekordy, aby uwzględnić tylko te, które mają typ 'RAM' oraz producenta 'Kingston', co jest kluczowe dla uzyskania właściwych wyników. Użycie operatora AND w tym kontekście zapewnia, że obie te cechy muszą być spełnione, co jest zgodne z zamiarem wyświetlenia wszystkich modeli pamięci RAM tego producenta. Dodatkowo, klauzula ORDER BY cena ASC sortuje wyniki w kolejności rosnącej według ceny, co jest wymagane do poprawnego przedstawienia danych od najtańszej do najdroższej pamięci. Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami SQL, gdzie precyzyjne filtrowanie danych i porządkowanie wyników są kluczowe dla efektywności i dokładności zapytań. W praktyce, takie kwerendy mogą być używane w aplikacjach do zarządzania produktami czy bazach danych e-commerce, aby pomóc użytkownikom w szybkim odnajdywaniu pożądanych produktów w oparciu o konkretne kryteria.

Pytanie 27

Która z funkcji zdefiniowanych w języku PHP zwraca jako wynik połowę kwadratu wartości podanej jako argument?

A. function licz($a) {echo $a/2;}
B. function licz($a) {echo $a*$a/2;}
C. function licz($a) {return echo $a/2;}
D. function licz($a) {return echo $a*$a/2;}
Pierwsza z niepoprawnych odpowiedzi, która wykorzystuje 'echo', nie zwraca wartości, a jedynie ją wyświetla. Funkcje w PHP powinny zwracać wartości za pomocą 'return', aby umożliwić ich dalsze wykorzystanie. W przypadku drugiej odpowiedzi, również wykorzystanie 'echo' uniemożliwia zwrócenie wartości funkcji. Ostatecznie, operacja $a*$a/2 jest poprawna, ale brak 'return' sprawia, że nie możemy jej użyć w dalszej części kodu. Ostatnia z odpowiedzi zawiera składnię 'return echo', która jest niepoprawna w języku PHP, ponieważ 'return' i 'echo' nie mogą być używane razem w ten sposób. W PHP funkcja 'return' służy do zwracania wartości, a 'echo' do wyświetlania. Dlatego, nawet jeśli wyrażenie '$a*$a/2' jest poprawne, to sposób jego zwracania jest błędny. Te aspekty techniczne są kluczowe dla zrozumienia, jak funkcje powinny być prawidłowo implementowane w PHP, aby mogły być efektywne i zgodne z konwencjami języka.

Pytanie 28

W języku PHP instrukcja foreach jest rodzajem

A. pętli, niezależnie od rodzaju zmiennej
B. instrukcji wyboru, dla elementów tablicy
C. instrukcji warunkowej, niezależnie od typu zmiennej
D. pętli, przeznaczonej wyłącznie dla elementów tablicy
Instrukcja <i>foreach</i> w PHP to naprawdę super sprawa, jeśli chodzi o przechodzenie przez elementy tablicy. Dzięki niej można bardzo prosto iterować po wszystkich wartościach, co sprawia, że kod staje się bardziej przejrzysty i zwięzły. Nie trzeba wtedy się martwić o ręczne zarządzanie wskaźnikami tablicy. A dostęp do kluczy i wartości? Proszę bardzo! Na przykład, mając tablicę $fruits = ['jabłko', 'banan', 'czereśnia'], można użyć <i>foreach</i> tak: <code>foreach ($fruits as $fruit) { echo $fruit; }</code>. To wydrukuje nam wszystkie owoce na ekranie. No i warto mieć na uwadze, że <i>foreach</i> działa też z tablicami asocjacyjnymi, co pozwala na przechodzenie przez pary klucz-wartość. Korzystając z tej instrukcji, można pisać lepszy, bardziej zrozumiały kod, a to szczególnie ma znaczenie w większych projektach, gdzie czytelność jest kluczowa dla późniejszego rozwoju i utrzymania kodu.

Pytanie 29

Podaj definicję metody, którą trzeba umieścić w miejscu kropek, aby na stronie WWW pojawił się tekst: Jan Kowalski

Ilustracja do pytania
A. C
B. B
C. D
D. A
Poprawna odpowiedź A jest prawidłowa, ponieważ metoda osoba.dane jest zdefiniowana jako funkcja wewnątrz obiektu osoba, co pozwala na użycie słowa kluczowego this, aby odwołać się do właściwości obiektu. W JavaScript this w kontekście metody obiektu odnosi się do samego obiektu, zatem this.imie i this.nazwisko poprawnie odwołują się do właściwości imie i nazwisko obiektu osoba. Dzięki temu funkcja zwraca ciąg tekstowy Jan Kowalski, który zostaje przypisany do innerHTML elementu o id wynik. Zastosowanie this jest zgodne z dobrymi praktykami programowania obiektowego w JavaScript, ponieważ umożliwia dynamiczne odwoływanie się do właściwości obiektu w kontekście tej samej instancji. Praktyczne zastosowanie tej metody pozwala na efektywne zarządzanie danymi w obrębie złożonych aplikacji webowych, gdzie obiekty mogą mieć wiele właściwości i metod. Kluczowym aspektem jest zrozumienie, że w JavaScript this jest dynamicznie wiązane w zależności od kontekstu wywołania, co jest szczególnie ważne przy pracy z metodami i konstruktorami obiektów.

Pytanie 30

Funkcja
fun1(a,b) {
  if(a % 2 != 0) a++;
  for(let n = a; n <= b; n+=2) document.write(n);
}
ma na celu

A. wypisanie wszystkich liczb w przedziale od a do b
B. wypisanie liczb parzystych w zakresie od a do b
C. zwrócenie parzystych wartości liczb od a do b
D. sprawdzenie, czy liczba a jest nieparzysta; w przypadku pozytywnej odpowiedzi, jej wypisanie
Funkcja fun1 w JavaScript ma za zadanie wypisać liczby parzyste w przedziale od a do b. Na początku sprawdzamy, czy a jest liczbą nieparzystą, korzystając z operatora modulo. Jeśli a jest nieparzysta, to ją zwiększamy o 1, tym samym przekształcając ją w liczbę parzystą. Potem mamy pętlę for, która zaczyna od a i w każdym kroku zwiększa n o 2, co gwarantuje, że będziemy wypisywać tylko liczby parzyste. Pętla działa dopóki n jest mniejsze lub równe b. Wyniki są pokazywane na stronie dzięki document.write(). To się zgadza z tym, co ma robić ta funkcja, bo faktycznie wypisuje liczby parzyste. Na przykład, kiedy mamy a=3 i b=9, to wypisze 4, 6 i 8.

Pytanie 31

W SQL, aby zmienić dane w tabeli, wykorzystuje się instrukcję

A. SELECT
B. CREATE
C. UPDATE
D. JOIN
Odpowiedź 'UPDATE' jest poprawna, ponieważ w języku SQL polecenie to służy do modyfikacji danych w istniejących rekordach tabeli. Umożliwia aktualizację wartości w jednym lub więcej polach w wybranych wierszach, których identyfikacja może być dokonana poprzez zastosowanie klauzuli WHERE. Na przykład, aby zaktualizować nazwisko użytkownika w tabeli 'Użytkownicy', można użyć polecenia: 'UPDATE Użytkownicy SET nazwisko = 'NoweNazwisko' WHERE id = 1;'. Dobrą praktyką jest zawsze uwzględnienie klauzuli WHERE, aby uniknąć przypadkowego zaktualizowania wszystkich rekordów w tabeli. Polecenie UPDATE jest częścią standardu SQL i szeroko stosowane w codziennej pracy z bazami danych, co czyni je kluczowym narzędziem w zarządzaniu danymi. Warto również pamiętać, że przed wykonaniem aktualizacji zaleca się wykonanie kopii zapasowej danych, aby zabezpieczyć się przed niezamierzonymi zmianami.

Pytanie 32

Jakie wartości zwróci funkcja wypisz2) napisana w języku JavaScript?

Ilustracja do pytania
A. 3 4 6
B. 3 4 6 8
C. 6
D. 2 3 4 6
W przypadku przedstawionego pytania istotne jest zrozumienie jak działa struktura iteracyjna oraz warunkowa w języku JavaScript. Funkcja wypisz operuje na zmiennej a która jest modyfikowana wewnątrz pętli. Pętla for wykonuje sześć iteracji przy czym każda z nich zwiększa wartość a o 1. Warto zauważyć że warunek if sprawdza podzielność zmiennej a przez 2 lub 3. Elementy takie jak 2 które mogą się wydawać poprawne nie spełniają warunku ponieważ są wynikiem pierwszego zwiększenia a nie pierwszej wartości która spełnia warunek if. Zrozumienie operacji modulo i jego zastosowania w tym kontekście jest kluczowe dla prawidłowej interpretacji działania funkcji. Często spotykanym błędem jest zakładanie że każda liczba naturalna w sekwencji iteracji zostanie wypisana co prowadzi do niepoprawnych wniosków. Analizowanie kodu linia po linii i rozumienie działania operacji logicznych oraz arytmetycznych jest podstawą dobrego programowania oraz przygotowania do rozwiązywania tego typu zadań egzaminacyjnych. Kluczowe jest także zrozumienie że w programowaniu operujemy na zmiennych i ich wartościach wynikających z określonych operacji a nie tylko na ich początkowych wartościach.

Pytanie 33

Aby stworzyć szablon strony z trzema ustawionymi obok siebie kolumnami, można użyć stylu CSS.

A. .kolumny { clear: both; height: 33%; }
B. .kolumny { float: left; width: 40%; }
C. .kolumny { float: right; height: 33%; }
D. .kolumny { float: left; width: 33%; }
Twoja odpowiedź jest prawidłowa. W CSS do tworzenia szablonu strony z trzema kolumnami ustawionymi obok siebie stosuje się właściwość 'float: left;', a dodatkowo ustawia się szerokość każdej kolumny na 'width: 33%;'. Ta technika pozwala na równomierne rozmieszczenie trzech kolumn w poziomie na stronie. Właściwość 'float' służy do opływania elementów strony, a właściwość 'width' umożliwia kontrolę nad szerokością elementów. To są standardy w branży w projektowaniu stron internetowych. W stylach CSS zawsze powinniśmy starać się zapewnić jak najbardziej płynne i spójne doświadczenia dla użytkowników, a ten sposób tworzenia szablonów trzech kolumn jest jednym z niezbędnych narzędzi w naszym arsenale. Pamiętaj, że zrozumienie i umiejętne stosowanie CSS jest kluczowe dla tworzenia estetycznych i funkcjonalnych stron internetowych.

Pytanie 34

W HTML, aby ustawić tytuł dokumentu na "Moja strona", który pojawi się na karcie przeglądarki internetowej, należy użyć zapisu

A. <title>Moja strona</title>
B. <meta name="title" content="Moja strona">
C. <head>Moja strona</head>
D. <meta title="Moja strona">
Element <title> w HTML jest naprawdę ważny, bo to właśnie on ustala, co zobaczysz na zakładce w przeglądarce. Powinien być umieszczony w sekcji <head>, co jest zgodne z tym, co mówi W3C. Poprawny zapis wygląda tak: <title>Moja strona</title>, co sprawia, że "Moja strona" będzie się pokazywać jako tytuł w przeglądarce. Tytuł strony ma spore znaczenie dla SEO, bo wpływa na to, jak strona jest pozycjonowana w wynikach wyszukiwania. Warto, żeby tytuł był krótki, ale jednocześnie zawierał istotne informacje, a najlepiej, żeby nie miał więcej niż 60 znaków, żeby się nie obcinał w wynikach. Fajnie też umieścić w tytule kluczowe słowa, które opisują, o czym jest strona, bo to może zwiększyć jej atrakcyjność i CTR. Dobrze skonstruowany tytuł to też lepsza dostępność, bo ułatwia użytkownikom poruszanie się i orientowanie w otwartych zakładkach.

Pytanie 35

W kodzie CSS zapis ```a[target="_blank"] {color:yellow;}``` spowoduje, że kolor żółty zostanie przypisany do tekstu

A. wszystkich linków
B. linków, które są otwierane w tej samej karcie
C. linków, które otwierają się w nowej karcie
D. tekstów w paragrafie
Zrozumienie różnicy między różnymi atrybutami target jest kluczowe w kontekście stylowania odnośników. Tekst paragrafu nie jest bezpośrednio związany z selektorem CSS, dlatego stwierdzenie, że reguła ta odnosi się do tekstu paragrafu, jest błędne. CSS działa na elementach HTML, a nie na ich zawartości tekstowej, co oznacza, że stylizacja dotyczy wyłącznie określonych elementów, takich jak <a>. Stwierdzenie, że kolor żółty przyjmie każdy odnośnik, jest również mylące, ponieważ CSS w tym przypadku stosuje się wyłącznie do tych, które mają zdefiniowany atrybut target. Warto zauważyć, że nie wszystkie odnośniki muszą mieć atrybut target, a więc nie wszystkie będą miały zastosowaną regułę stylizacji. Odpowiedź sugerująca, że dotyczy to odnośników otwierających się w tej samej karcie jest szczególnie nieprecyzyjna, ponieważ to właśnie 'target="_self"' określa otwieranie w tej samej karcie, co nie jest ujęte w omawianym selektorze. Kluczowe jest więc, aby przy interpretacji reguł CSS zwracać uwagę na specyfikę selektorów i ich atrybuty, co pozwala na skuteczne i właściwe zastosowanie stylizacji w praktyce.

Pytanie 36

Ograniczanie dostępu do niektórych pól lub metod obiektów danej klasy, tak aby mogły być one wykorzystywane wyłącznie przez wewnętrzne metody tej klasy lub funkcje zaprzyjaźnione, to

A. hermetyzacja
B. dziedziczenie
C. konkatenacja
D. polimorfizm
Hermetyzacja to kluczowa koncepcja programowania obiektowego, która polega na ograniczaniu dostępu do pewnych pól i metod danej klasy, aby chronić integralność danych i zapewnić ich poprawne użycie. Przykładem hermetyzacji jest użycie modyfikatorów dostępu, takich jak 'private' i 'protected', co pozwala na ukrycie implementacji od użytkowników klasy, a jednocześnie umożliwia dostęp do tych elementów wewnętrznym metodom klasy. Dzięki hermetyzacji programiści mogą wprowadzać zmiany w implementacji bez wpływu na kod zewnętrzny, co wspiera zasady SOLID i ułatwia zarządzanie dużymi systemami. Rekomendowane praktyki w programowaniu obiektowym zalecają, aby klasy były odpowiedzialne za zarządzanie swoimi danymi, a dostęp do tych danych powinien odbywać się wyłącznie poprzez zdefiniowane interfejsy, takie jak metody publiczne, co pozwala na kontrolowanie operacji i walidację danych. W ten sposób hermetyzacja przyczynia się do większej niezawodności, czytelności oraz łatwości w testowaniu aplikacji.

Pytanie 37

Aby stworzyć poprawną kopię zapasową bazy danych, która będzie mogła zostać później przywrócona, należy najpierw sprawdzić

A. spójność bazy
B. możliwość udostępnienia bazy danych
C. uprawnienia dostępu do serwera bazy danych
D. poprawność składni zapytań
Spójność bazy danych jest kluczowym elementem, który należy sprawdzić przed wykonaniem kopii bezpieczeństwa, ponieważ zapewnia, że wszystkie dane są zgodne i nie zawierają błędów. Spójność oznacza, że wszelkie reguły i ograniczenia, takie jak klucze główne, klucze obce oraz unikalne indeksy, są spełnione. W przypadku naruszenia spójności, kopia bazy danych mogłaby zawierać uszkodzone lub niekompletne dane, co mogłoby uniemożliwić jej prawidłowe odtworzenie w przyszłości. Przykładem może być sytuacja, gdy mamy tabelę zamówień, która odwołuje się do tabeli klientów. Jeśli rekord klienta został usunięty, a zamówienia pozostają, to mamy do czynienia z naruszeniem spójności. Standardy, takie jak ACID (Atomicity, Consistency, Isolation, Durability), podkreślają znaczenie spójności w zarządzaniu bazami danych, co czyni ją niezbędnym krokiem w procesie tworzenia kopii zapasowych.

Pytanie 38

Algorytm przedstawiony na rysunku można zapisać w języku JavaScript za pomocą instrukcji

A. for(i = 0; i > 10; i++)

B. var i = 0;
   while(i <= 10)
     i += 2;

C. var i = 0;
   do
     i++;
   while(i > 10);

D. var i = 0;
   do
     i = i + 2;
   while(i < 10);
Ilustracja do pytania
A. B.
B. C.
C. D.
D. A.
Dobrze! Wybrałeś prawidłową odpowiedź B. Biorąc pod uwagę wykres przepływu, zmienna 'i' jest inicjalizowana wartością 0 i następnie w pętli zwiększana o 2, dopóki jej wartość nie przekroczy 10. Wprowadzona instrukcja w JavaScript (var i = 0; while(i <= 10) { i += 2; }) idealnie odzwierciedla proces przedstawiony na diagramie. Inicjalizacja zmiennej jest ważnym krokiem w programowaniu, który pozwala na użycie zmiennej w kodzie, a pętla 'while' jest często stosowana do wykonywania części kodu wielokrotnie do momentu, aż warunek przestanie być spełniony. W tym przypadku, warunkiem jest 'i' mniejsze lub równe 10, a kod wewnątrz pętli zwiększa wartość 'i' o 2 za każdym razem, gdy jest wykonywany. Jest to typowy przykład użycia pętli i operatorów w języku JavaScript.

Pytanie 39

Podczas edytowania grafiki w programie do obróbki rastrowej należy usunąć kolory z obrazu, aby uzyskać wizualizację w odcieniach szarości. W tym celu można zastosować funkcję

A. filtru rozmycia
B. szumu RGB
C. desaturacji
D. kadrowania
Desaturacja to proces, który polega na usunięciu kolorów z obrazu, co skutkuje uzyskaniem jego wersji w odcieniach szarości. W kontekście edytorów grafiki rastrowej, takich jak Adobe Photoshop lub GIMP, desaturacja jest kluczową funkcją, umożliwiającą szybkie przekształcenie zdjęcia kolorowego w monochromatyczne. Tego typu operacje są szczególnie przydatne w fotografii czarno-białej, w grafice artystycznej oraz w projektowaniu, gdzie kolor może odwracać uwagę od kompozycji lub detali. Aby wykonać desaturację, wystarczy zastosować odpowiednią funkcję menu, co pozwala na łatwe i efektywne pozbycie się kolorów. Dobrą praktyką jest również eksploracja różnych metod desaturacji, takich jak konwersja do skali szarości lub użycie filtrów, które mogą dać różne efekty wizualne. Warto również zaznaczyć, że desaturacja nie jest tym samym co konwersja do odcieni szarości, gdyż może zachować pewne informacje o luminancji, które są istotne w kontekście dalszej obróbki obrazu.

Pytanie 40

Strona internetowa została napisana w języku XHTML. Który z poniższych kodów przedstawia implementację zamieszczonego fragmentu strony, przy założeniu, że nie zdefiniowano żadnych stylów CSS?

Ilustracja do pytania
A. <b>Początki HTML</b><p>W 1980 fizyk <b>Tim Berners-Lee</b>, pracownik <i>CERN</i>,<hr /> stworzył<b>prototyp hipertekstowego systemu informacyjnego - <i>ENQUIRE</i></b></p>
B. <b>Początki HTML</b><p>W 1980 fizyk <b>Tim Berners-Lee</b>, pracownik <i>CERN</i>,<br /> stworzył<b>prototyp hipertekstowego systemu informacyjnego - <i>ENQUIRE</i></b></p>
C. <h1>Początki HTML</h1><p>W 1980 fizyk <b>Tim Berners-Lee</b>, pracownik <i>CERN</i>,<br /> stworzył<b>prototyp hipertekstowego systemu informacyjnego - <i>ENQUIRE</i></b></p>
D. <h1>Początki HTML</h1><p>W 1980 fizyk <b>Tim Berners-Lee</b>, pracownik <i>CERN</i>,<br /> stworzył<i>prototyp hipertekstowego systemu informacyjnego - <b>ENQUIRE</b></i></p>
Odpowiedź druga jest prawidłowa, ponieważ w XHTML stosowanie znaczników zgodnych z HTML jest kluczowe. Nagłówek <h1> wskazuje na najbardziej wyróżniający się element na stronie, co jest zgodne z prezentowanym obrazem, gdzie 'Początki HTML' jest nagłówkiem. XHTML wymaga, by wszystkie elementy były poprawnie zagnieżdżone i zamknięte, a tag <br /> jest poprawnie użyty jako samo zamykający się, co jest wymagane w XHTML. Ponadto, struktura dokumentu XHTML musi być bardziej restrykcyjna, co oznacza, że używanie semantycznych znaczników jak <h1> dla nagłówków sprzyja lepszej interpretacji struktury dokumentu przez przeglądarki i narzędzia dostępności. Poprawne użycie <b> i <i> do wyróżniania tekstu jest zgodne ze standardami, chociaż w nowoczesnym HTML5 zaleca się używanie <strong> i <em> dla semantycznego formatowania. Takie podejście wspomaga dostępność oraz ułatwia zrozumienie kodu przez inne osoby. Dobór tagów w tej odpowiedzi pokazuje zrozumienie zasad semantyki oraz poprawnej struktury dokumentów w XHTML co jest zgodne z dobrymi praktykami web developmentu.