Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik programista
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 5 maja 2026 17:37
Data zakończenia: 5 maja 2026 18:08

Egzamin zdany!

Wynik: 38/40 punktów (95,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Jakie jest zastosowanie programu debugger?

A. interpretacji kodu w wirtualnej maszynie Java

B. badania kodu źródłowego w celu znalezienia błędów składniowych

C. analizy wykonywanego programu w celu lokalizacji błędów

D. tłumaczenia kodu napisanego w języku wyższego poziomu na język maszynowy

Interpretacja kodu w wirtualnej maszynie Java odnosi się do działania maszyny wirtualnej, która wykonuje kod bajtowy stworzony przez kompilatory języków programowania, takich jak Java. Chociaż maszyna wirtualna jest istotna w procesie uruchamiania aplikacji Java, nie jest to funkcjonalność debuggera, który ma na celu inną rolę. Podobnie, analiza kodu źródłowego w celu odnalezienia błędów składniowych to proces, który wykonuje kompilator przed uruchomieniem programu. Debugger nie zajmuje się analizą składni, lecz koncentruje się na wykrywaniu błędów podczas wykonywania kodu. Tłumaczenie kodu zapisanego w języku wyższego poziomu na język maszynowy jest zadaniem kompilatora, a nie debuggera. Debugger działa na poziomie wykonania programu, a nie na poziomie jego kompilacji, co jest kluczowym aspektem odróżniającym te dwie funkcjonalności. Poprawne zrozumienie ról kompilatora i debuggera jest niezbędne, aby uniknąć mylnych wniosków dotyczących procesów tworzenia i uruchamiania oprogramowania.

Pytanie 2

Utworzono bazę danych z tabelą mieszkancy, która zawiera pola: nazwisko, imie, miasto. Następnie zrealizowano poniższe zapytanie do bazy: ```SELECT nazwisko, imie FROM mieszkancy WHERE miasto="Poznań" UNION ALL SELECT nazwisko, imie FROM mieszkancy WHERE miasto="Kraków"``` Wskaż zapytanie, które zwróci te same dane:

A. SELECT nazwisko, imie FROM mieszkancy WHERE miasto BETWEEN "Poznań" OR "Kraków"

B. SELECT nazwisko, imie FROM mieszkancy WHERE miasto="Poznań" OR miasto="Kraków"

C. SELECT nazwisko, imie FROM mieszkancy AS "Poznań" OR "Kraków"

D. SELECT nazwisko, imie FROM mieszkancy WHERE miasto HAVING "Poznań" OR "Kraków"

Wybrana odpowiedź jest poprawna, ponieważ wykorzystuje operator logiczny OR do połączenia dwóch warunków w klauzuli WHERE. W wyniku tego zapytania zostaną zwrócone wszystkie rekordy z tabeli 'mieszkancy', gdzie miasto to 'Poznań' lub 'Kraków'. To podejście jest zgodne z zasadami SQL, gdzie operator OR umożliwia łączenie warunków, co jest powszechnie stosowane w praktyce. Warto zauważyć, że zapytanie z wykorzystaniem operatora UNION ALL, które było pierwotnie zdefiniowane, również łączy wyniki z dwóch zapytań, ale każdy SELECT działa osobno. Użycie OR w tym przypadku jest bardziej efektywne, ponieważ pozwala na jedno zapytanie, co może przyspieszyć wykonanie w porównaniu do kilku zapytań UNION. W praktycznych zastosowaniach, gdy mamy do czynienia z wieloma kryteriami, stosowanie operatorów logicznych jest kluczowe dla uzyskania precyzyjnych wyników.

Pytanie 3

W języku PHP symbol "//" oznacza

A. operator dzielenia całkowitego.

B. początek programu.

C. operator alternatywy.

D. początek komentarza jednoliniowego

Znak "//" w PHP to początek komentarza jednoliniowego. Komentarze to naprawdę ważna część kodowania, bo dzięki nim można dodawać notatki, które wyjaśniają, co się dzieje w kodzie. Ułatwia to późniejsze zrozumienie przy pracy nad projektem. Kiedy programista wpisuje "//", mówi interpreterowi PHP, żeby zignorował wszystko, co znajduje się w tej linii po tym znaku. Dzięki temu można opisywać funkcje czy klasy albo tymczasowo wyłączać część kodu, gdy testujemy różne rzeczy. To dobra praktyka, bo czytelność i dokumentacja kodu są kluczowe, szczególnie w większych projektach. Przykładowo, można zobaczyć taki komentarz: // Funkcja oblicza sumę dwóch liczb function suma($a, $b) { return $a + $b; } Dzięki takiemu komentarzowi inny programista szybko zrozumie, co ta funkcja robi, co jest super ważne w sytuacjach, gdy w zespole jest więcej osób.

Pytanie 4

W celu przeniesienia strony internetowej na serwer, można wykorzystać program

A. Bugzilla

B. FileZilla

C. CloneZilla

D. Go!Zilla

FileZilla to oprogramowanie typu FTP (File Transfer Protocol), które jest powszechnie używane do przesyłania plików pomiędzy lokalnym komputerem a serwerem. Jest to narzędzie open-source, które obsługuje zarówno FTP, jak i SFTP (SSH File Transfer Protocol), co czyni je wszechstronnym rozwiązaniem dla transferu plików w bezpieczny sposób. Dzięki intuicyjnemu interfejsowi użytkownika, który przypomina popularne menedżery plików, użytkownicy mogą łatwo przeglądać lokalne i zdalne systemy plików, co znacznie ułatwia transfer danych. Przykładem zastosowania może być sytuacja, w której deweloper webowy musi przesłać pliki witryny internetowej do nowego serwera. W takim przypadku FileZilla pozwala na szybki i efektywny transfer z minimalnym ryzykiem błędów. Ponadto, FileZilla wspiera różne protokoły uwierzytelniania, co zwiększa bezpieczeństwo przesyłanych plików. Używanie FileZilla jest zgodne z najlepszymi praktykami branżowymi, ponieważ narzędzie to jest regularnie aktualizowane i wspiera standardy bezpieczeństwa, co czyni je niezawodnym wyborem dla profesjonalnych administratorów systemów.

Pytanie 5

W programowaniu zmienna o typie integer służy do przechowywania

A. znaku

B. wartości logicznej

C. liczby rzeczywistej

D. liczby całkowitej

Zmienna typu integer w językach programowania jest przeznaczona do przechowywania liczb całkowitych, co oznacza liczby bez części dziesiętnej. To podstawowy typ danych, który jest szeroko stosowany w programowaniu do reprezentowania wartości takich jak liczby porządkowe, ilości, indeksy w tablicach czy inne wartości, które nie wymagają precyzyjnych obliczeń dziesiętnych. Przykładami zastosowania zmiennych typu integer mogą być liczniki w pętlach, które określają liczbę iteracji, lub zmienne przechowujące wiek osoby, liczbę punktów w grze czy numer identyfikacyjny w bazie danych. Warto zaznaczyć, że różne języki programowania mogą oferować różne rozmiary dla typu integer, co wpływa na zakres wartości, jakie mogą być w nim przechowywane. Na przykład w języku C++ standardowy typ int zazwyczaj zajmuje 4 bajty i może przechowywać liczby z przedziału od -2,147,483,648 do 2,147,483,647. W praktyce, znajomość typów danych i ich odpowiedniego używania powinna być kluczową umiejętnością każdego programisty, aby pisać wydajny i prawidłowy kod.

Pytanie 6

Jaką funkcję agregującą można zastosować, aby uzyskać ilość rekordów?

A. SUM

B. NUMBER

C. COUNT

D. AVG

Funkcja agregująca COUNT jest używana w bazach danych do zwracania liczby rekordów spełniających określone kryteria. Jest to jedna z podstawowych funkcji agregujących, która pozwala na szybkie uzyskanie informacji o objętości danych w tabeli. Na przykład, w zapytaniu SQL, które ma na celu policzenie liczby wszystkich klientów w tabeli "klienci", możemy użyć: SELECT COUNT(*) FROM klienci. Zwróci to całkowitą liczbę rekordów. Funkcja COUNT może być również używana z warunkami, co pozwala na bardziej zaawansowane analizy, takie jak: SELECT COUNT(*) FROM klienci WHERE kraj = 'Polska', co policzy tylko tych klientów, którzy są z Polski. W praktyce, COUNT jest nieoceniony w raportowaniu i analizie danych, umożliwiając analitykom i programistom szybkie zrozumienie struktury danych. Dobra praktyka to zawsze stosować COUNT w kontekście grupowania danych przy użyciu klauzuli GROUP BY, co pozwala na uzyskanie liczby rekordów w poszczególnych grupach.

Pytanie 7

Przy użyciu komendy ALTER TABLE można

A. skasować tabelę

B. zmodyfikować strukturę tabeli

C. usunąć dane z rekordu

D. zmienić dane w rekordach

Kiedy mówimy o poleceniu ALTER TABLE w SQL, to jest to naprawdę ważne narzędzie, które pozwala na zmianę struktury tabeli w bazie danych. Możemy dzięki niemu dodać nowe kolumny, zmienić rodzaj danych w istniejących czy nawet usunąć niepotrzebne kolumny. Na przykład, gdybyśmy chcieli dodać kolumnę 'data_urodzenia' do tabeli 'pracownicy', to musielibyśmy użyć takiego polecenia: ALTER TABLE pracownicy ADD data_urodzenia DATE;. To wszystko jest kluczowe, żeby nasze aplikacje mogły się rozwijać i żeby baza danych spełniała coraz to nowe wymagania. Z mojego doświadczenia wynika, że najlepiej jest zawsze robić kopię zapasową danych przed wprowadzeniem jakichkolwiek zmian. Dobrze by też było testować zmiany w środowisku, które nie jest produkcyjne, zanim coś popsujemy. Warto pamiętać, że niektóre operacje mogą wymagać zablokowania tabeli, co może skutkować tym, że użytkownicy nie będą mogli korzystać z systemu, więc trzeba to mieć na uwadze.

Pytanie 8

Która z poniższych instrukcji jest równoważna z poleceniem switch w języku PHP?

switch ($liczba) { 
    case 10: 
    case 20: $liczba++; break; 
    default: $liczba = 0; 
} 

Instrukcja 1. 
 if ($liczba==10) 
    $liczba++; 
else 
    $liczba = 0; 

Instrukcja 2. 
 if ($liczba==10 or $liczba==20) 
    $liczba++; 
else 
    $liczba = 0; 

Instrukcja 3. 
 if ($liczba==10 or $liczba==20) 
    $liczba++; 

Instrukcja 4. 
 if ($liczba==10 and $liczba==20) 
    $liczba++; 
else 
    $liczba = 0;

A. Polecenie 4

B. Polecenie 1

C. Polecenie 2

D. Polecenie 3

Instrukcja switch w języku PHP pozwala na wykonywanie różnych bloków kodu w zależności od wartości wyrażenia. W przykładzie, instrukcja switch sprawdza zmienną $liczba. Jeśli $liczba wynosi 10 lub 20, zostaje zwiększona o 1, natomiast w każdym innym przypadku przypisana jest wartość 0. Instrukcja 2 jest równoważna, ponieważ używa operatora or, co oznacza, że warunek zostanie spełniony, jeśli $liczba wynosi 10 lub 20, co dokładnie odwzorowuje logikę switch. Kluczowe jest zrozumienie, że operator or jest zgodny z wymaganiami logicznymi dla tego problemu, umożliwiając zwiększenie wartości zmiennej w obu przypadkach. Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami programistycznymi, pozwalając na przejrzystość i efektywność kodu. Zrozumienie różnicy między operatorami and, or oraz or pozwala na bardziej elastyczne i zrozumiałe konstrukcje logiczne w programowaniu komercyjnym. Praktyka ta jest szczególnie ważna w optymalizowaniu warunkowych bloków kodu w dużych projektach.

Pytanie 9

W bazie danych wykonano następujące polecenia dotyczące uprawnień użytkownika adam. Po ich realizacji użytkownik adam uzyska uprawnienia do

GRANT ALL PRIVILEGES ON klienci TO adam
REVOKE SELECT, INSERT, UPDATE ON klienci FROM adam

A. usuwania tabeli lub jej rekordów

B. przeglądania tabeli klienci oraz dodawania do niej sektorów

C. tworzenia tabeli klienci oraz modyfikowania w niej danych

D. modyfikowania danych i przeglądania tabeli klienci

Prawidłowa odpowiedź dotycząca usunięcia tabeli lub jej rekordów wynika z analizy poleceń SQL które zostały wykonane na użytkowniku adam. Instrukcja GRANT ALL PRIVILEGES zapewnia użytkownikowi wszystkie dostępne uprawnienia do tabeli klienci w tym możliwość usunięcia zarówno całej tabeli jak i jej rekordów. Jednakże w dalszej kolejności polecenie REVOKE SELECT INSERT UPDATE ogranicza te konkretne uprawnienia. Pozostawia to użytkownikowi adam pełne prawo do korzystania z polecenia DELETE które umożliwia usunięcie poszczególnych rekordów oraz DROP które pozwala usunąć całą tabelę. Jest to kluczowe w zarządzaniu bazą danych zwłaszcza w kontekście zapewnienia integralności i bezpieczeństwa danych. W praktyce administratorzy baz danych muszą umiejętnie zarządzać uprawnieniami aby zapewnić odpowiedni poziom bezpieczeństwa oraz kontrolę dostępu zgodnie z najlepszymi praktykami branżowymi. Dzięki temu można uniknąć nieautoryzowanego dostępu do wrażliwych danych oraz przypadkowego usunięcia ważnych informacji

Pytanie 10

Na listingu kodu JavaScript w wykropkowanej części definicji obiektu osoba należy wpisać kod, który prawidłowo obsłuży instrukcję osoba.j = "PL"; Który to będzie kod?

 var osoba = {
    imie: "Jan",
    jezyk: "EN",
    set j(nazwa) {  ...  }
};

A. return this.jezyk;

B. this.jezyk = nazwa;

C. return this.j;

D. this.j = nazwa;

Twoja odpowiedź jest poprawna. W pytaniu mamy do czynienia z obiektem 'osoba' w JavaScript, który posiada właściwości 'imie' i 'jezyk'. Właściwość 'jezyk' jest obsługiwana przez setter 'set j(nazwa)', którego zadaniem jest przypisanie wartości do tej właściwości. Instrukcja 'osoba.j = "PL";' oznacza, że chcemy ustawić wartość 'PL' dla właściwości 'jezyk'. Aby to osiągnąć, setter musi przypisać tę wartość do właściwości 'jezyk'. Dlatego poprawnym kodem jest 'this.jezyk = nazwa;'. 'This' w tym kontekście odnosi się do obiektu 'osoba', a 'nazwa' to wartość, którą chcemy przypisać do właściwości 'jezyk'. To przykład dobrej praktyki zarządzania stanem obiektu w JavaScript, a także dobrej praktyki tworzenia setterów, które są integralną częścią programowania zorientowanego obiektowo.

Pytanie 11

W języku PHP pętla umieści liczby w tablicy

$x=0;
for($i=0; $i<10; $i++)
{
    $tab[$i]=$x;
    $x=$x+10;
}

A. 0, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9

B. 10, 20, 30, 40, 50, 60, 70, 80, 90, 100

C. 0, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10

D. 0, 10, 20, 30, 40, 50, 60, 70, 80, 90

Pętla w języku PHP przedstawiona w kodzie używa zmiennej $x, która początkowo jest ustawiona na 0. Pętla for inicjalizuje zmienną $i na 0 i wykonuje się dopóki $i jest mniejsze od 10, inkrementując $i o 1 przy każdym obiegu. Wewnątrz pętli, do tablicy $tab dla indeksu $i przypisywana jest obecna wartość $x, która następnie jest zwiększana o 10. Dzięki temu w wyniku działania pętli wartości przypisywane do tablicy to 0, 10, 20, 30, 40, 50, 60, 70, 80, 90. To podejście jest zgodne z dobrą praktyką iteracyjnego budowania tablicy w oparciu o logiczną sekwencję wartości. Takie rozwiązanie jest przydatne w sytuacjach, gdzie potrzebujemy stworzyć serię danych np. przy generowaniu serii zdarzeń czasowych czy też w programach finansowych do obliczeń w stałych odstępach. Wykorzystywanie pętli do wypełniania tablicy wartościami sekwencyjnymi w oparciu o ustalony krok jest powszechne w wielu zastosowaniach programistycznych i jest przykładem efektywnego zarządzania danymi w pamięci.

Pytanie 12

Formularze do zarządzania bazami danych są tworzone w celu

A. tworzenia powiązań w relacyjnych bazach danych

B. generowania raportów z danych

C. łatwiejszego wprowadzania, edytowania oraz usuwania danych

D. wyszukiwania rekordów spełniających określone kryteria

Formularze do obsługi baz danych są kluczowym narzędziem, które umożliwia użytkownikom łatwe wprowadzanie, edytowanie i usuwanie danych w sposób zorganizowany i efektywny. Głównym celem formularzy jest zapewnienie przyjaznego interfejsu, który upraszcza interakcję z bazą danych, eliminując potrzebę bezpośredniego wprowadzania poleceń SQL czy pracy z tabelami w surowej formie. Dzięki formularzom użytkownicy mogą szybko wprowadzać dane do bazy, a także modyfikować istniejące rekordy, co jest szczególnie istotne w codziennym zarządzaniu danymi. Przykładem zastosowania formularzy jest system CRM, gdzie zespół sprzedażowy może w prosty sposób dodawać nowe informacje o klientach czy aktualizować dane kontaktowe. Dobre praktyki w projektowaniu formularzy obejmują zapewnienie walidacji danych, co pozwala na uniknięcie błędów podczas wprowadzania, oraz stosowanie odpowiednich typów pól, takich jak daty, numery czy listy rozwijane, które zwiększają użyteczność formularza. W skrócie, formularze są nieodłącznym elementem efektywnego zarządzania danymi i poprawiają wydajność pracy z bazami danych.

Pytanie 13

W PHP, aby przekierować użytkownika na inną stronę internetową, można użyć funkcji

A. require();

B. upload();

C. header();

D. include();

Funkcja header() w języku PHP służy do wysyłania nagłówków HTTP do przeglądarki użytkownika, co pozwala na przekierowanie go na inną stronę. Aby to zrobić, należy wywołać funkcję header() z odpowiednim argumentem, na przykład: header('Location: http://www.example.com');. To podejście jest zgodne z najlepszymi praktykami w programowaniu, ponieważ umożliwia natychmiastowe przekierowanie użytkownika przed jakimkolwiek innym wyjściem z skryptu. Ważne jest jednak, aby nie wysłać żadnych danych do przeglądarki przed wywołaniem header(), ponieważ PHP nie pozwala na modyfikację nagłówków po ich wysłaniu. Warto również pamiętać, że można używać header() do ustawiania wielu różnych nagłówków, co otwiera szerokie możliwości w kontekście kontroli odpowiedzi HTTP. Użycie header() w połączeniu z odpowiednimi kodami statusu, jak 301 (trwałe przekierowanie) czy 302 (tymczasowe przekierowanie), pozwala na lepsze zarządzanie SEO oraz doświadczeniem użytkowników.

Pytanie 14

Rodzaj programowania, w którym zestaw poleceń (sekwencja instrukcji) przekazywanych komputerowi postrzega się jako program, określa się mianem programowania

A. imperatywnego

B. funkcyjnego

C. logicznego

D. stanowego

Programowanie imperatywne to paradygmat, w którym programista definiuje sekwencję instrukcji, które komputer ma wykonać, aby osiągnąć określony cel. Jest to najpopularniejszy i najczęściej stosowany sposób programowania, który koncentruje się na tym, jak osiągnąć pożądany rezultat, a nie tylko na tym, co ma być osiągnięte. W programowaniu imperatywnym zazwyczaj używa się zmiennych, struktur kontrolnych takich jak pętle i instrukcje warunkowe, co pozwala na kontrolę przepływu wykonania programu. Przykłady języków programowania, które implementują ten paradygmat, to C, C++, Java oraz Python. Zastosowanie programowania imperatywnego w praktyce jest szerokie: od tworzenia aplikacji desktopowych, przez gry, aż po systemy operacyjne. Standardy takie jak ISO C określają wytyczne dla programowania w języku C, co dodatkowo podkreśla znaczenie tego paradygmatu w branży programistycznej. Zrozumienie programowania imperatywnego stanowi fundament dla dalszej nauki bardziej zaawansowanych technik i paradygmatów programowania.

Pytanie 15

Wskaż zapis stylu CSS, który formatuje punktor listy numerowanej na wielkie cyfry rzymskie oraz listy punktowanej na kwadraty?

A. ol { list-style-type: disc; } ul { list-style-type: upper-alpha; }

B. ol { list-style-type: square; } ul { list-style-type: upper-roman; }

C. ol { list-style-type: upper-roman; } ul { list-style-type: square; }

D. ol { list-style-type: upper-alpha; } ul { list-style-type: disc; }

Wszystkie pozostałe odpowiedzi zawierają błędne przypisania typów markerów do list. W przypadku odpowiedzi, która sugeruje `ol { list-style-type: disc; }` oraz `ul { list-style-type: upper-alpha; }`, mylone są rodzaje list. Lista uporządkowana (`ol`) powinna być formatowana w taki sposób, aby zawierała numery, a nie dyski, które są zarezerwowane dla list nieuporządkowanych. Z kolei styl `upper-alpha` dla listy nieuporządkowanej również jest niewłaściwy, ponieważ oczekiwano kwadratów. Tego typu błędy często wynikają z niepełnego zrozumienia zastosowania różnych stylów list w CSS oraz ich klasyfikacji. Koncepcja używania `upper-alpha` do listy uporządkowanej jest także błędna, ponieważ z definicji `upper-alpha` odnosi się do liter, co jest sprzeczne z zastosowaniem dla numeracji. Kolejna odpowiedź, wykorzystująca `square` dla listy uporządkowanej również nie jest zgodna z konwencjami CSS. Tego rodzaju nieporozumienia mogą prowadzić do niespójności w projektach webowych, gdzie jasne przedstawienie hierarchii treści jest kluczowe. Dobrze jest także znać standardy CSS przy projektowaniu, aby unikać takich błędów i tworzyć bardziej funkcjonalne i atrakcyjne wizualnie strony internetowe.

Pytanie 16

W języku JavaScript potrzebne jest odwołanie się do elementu znajdującego się w pierwszym paragrafie danego fragmentu kodu HTML. Można to osiągnąć przy użyciu funkcji

<body> 
 <p>pierwszy paragraf</p> 
 <p>drugi paragraf</p> 
 <p>trzeci paragraf</p> 
 …

A. getElementsByTagName('p')[0]

B. getElement('p')

C. getElementById('p1')

D. getElementsByClassName('p.1')[0]

Odpowiedź getElementsByTagName("p")[0]; jest poprawna, ponieważ metoda getElementsByTagName zwraca kolekcję wszystkich elementów o danym tagu, w tym przypadku "p". Wywołując tę metodę, otrzymujemy tablicę wszystkich paragrafów na stronie, co pozwala na łatwy dostęp do pierwszego z nich, korzystając z indeksu [0]. Jest to standardowy sposób uzyskiwania dostępu do elementów w DOM w JavaScript. Zastosowanie tej metody jest zgodne z dobrą praktyką, umożliwiającą selekcję elementów w sposób dynamiczny i elastyczny. Przykładowo, jeśli chcemy zmienić tekst pierwszego paragrafu, możemy wykorzystać: document.getElementsByTagName("p")[0].innerText = 'Nowy tekst';. Dzięki temu możemy skutecznie manipulować zawartością stron internetowych, co jest kluczowe w rozwoju front-endu. Dodatkowo, metody takie jak getElementsByTagName są dobrze wspierane przez wszystkie nowoczesne przeglądarki, co zapewnia ich niezawodność w codziennej pracy programisty.

Pytanie 17

W firmie zajmującej się technologiami informacyjnymi otwarta jest rekrutacja na stanowisko administratora e-sklepu. Do jego zadań należy instalacja i konfiguracja systemu zarządzania treścią, który jest przeznaczony jedynie dla sklepu internetowego, zmiana szablonów wizualnych oraz dostosowanie grafiki. Jakie umiejętności powinien posiadać nowy pracownik?

A. CMS WordPress, HTML, Gimp

B. CMS PrestaShop, CSS, Gimp

C. HTML, CSS, Photoshop

D. Photoshop, Gimp, JavaScript

Wybór odpowiedzi CMS PrestaShop, CSS, Gimp jest prawidłowy, ponieważ dokładnie odpowiada wymaganiom związanym z rolą administratora sklepu internetowego. PrestaShop to jeden z najpopularniejszych systemów zarządzania treścią (CMS) dedykowanych dla e-commerce. Jego znajomość jest kluczowa, gdyż pozwala na efektywną instalację i konfigurację platformy sklepowej, co jest jednym z głównych obowiązków administratora. CSS jest niezbędnym narzędziem do zmiany szablonów i dostosowania wyglądu sklepu zgodnie z wymaganiami klienta oraz standardami responsywnego designu, co zapewnia lepsze doświadczenia użytkowników na różnych urządzeniach. Gimp jako narzędzie graficzne umożliwia modyfikację grafik i tworzenie nowych elementów wizualnych, co jest istotne dla personalizacji sklepu. Dobrą praktyką w branży jest umiejętność integrowania graficznych oraz technologicznych komponentów w celu stworzenia atrakcyjnej i funkcjonalnej platformy handlowej, co znacząco wpływa na konwersje i wyniki sprzedaży. Ponadto, znajomość PrestaShop otwiera drzwi do wielu zasobów i społeczności, co dodatkowo wspiera rozwój zawodowy administratora.

Pytanie 18

Efekt przedstawiony w filmie powinien być zdefiniowany w selektorze

A. tr { background-color: Pink; }

B. tr:active { background-color: Pink; }

C. td, th { background-color: Pink; }

D. tr:hover { background-color: Pink; }

Poprawny selektor to tr:hover { background-color: Pink; }, bo dokładnie opisuje sytuację pokazaną na filmie: efekt pojawia się dopiero po najechaniu kursorem na cały wiersz tabeli. Pseudo-klasa :hover w CSS służy właśnie do definiowania stylów w momencie, gdy użytkownik „najeżdża” myszką na dany element. Jeśli więc chcemy, żeby podświetlał się cały rząd tabeli, logiczne i zgodne z dobrymi praktykami jest przypięcie efektu do znacznika tr, a nie do pojedynczych komórek. W praktyce taki zapis stosuje się bardzo często w interfejsach webowych: w panelach administracyjnych, listach zamówień, tabelach z uczniami, produktami, logami systemowymi itd. Dzięki temu użytkownik łatwiej śledzi, który wiersz właśnie ogląda. To niby detal, ale z punktu widzenia UX robi sporą różnicę. Z mojego doświadczenia to jeden z tych prostych trików CSS, które od razu poprawiają „odczuwalną” jakość strony. Ważne jest też to, że :hover jest częścią standardu CSS (opisane m.in. w specyfikacji CSS Selectors Level 3/4) i działa w praktycznie wszystkich współczesnych przeglądarkach. Nie trzeba do tego żadnego JavaScriptu, żadnych skomplikowanych skryptów – czysty CSS. Dobrą praktyką jest również używanie bardziej stonowanych kolorów niż Pink w prawdziwych projektach, np. #f5f5f5 albo lekki odcień niebieskiego, tak żeby kontrast był czytelny i nie męczył wzroku. Warto też pamiętać, że podobny mechanizm możesz zastosować na innych elementach: np. a:hover dla linków, button:hover dla przycisków czy nawet div:hover dla całych kafelków w layoutach. Kluczowe jest to, żeby pseudo-klasa :hover była przypięta dokładnie do tego elementu, który ma reagować na interakcję użytkownika.

Pytanie 19

W SQL instrukcja INSERT INTO

A. modyfikuje rekordy przypisaną wartością.

B. wprowadza dane do tabeli.

C. wprowadza nową tabelę.

D. dodaje kolumny do istniejącej tabeli.

Odpowiedź 'wprowadza dane do tabeli' jest poprawna, ponieważ polecenie INSERT INTO w języku SQL służy dokładnie do tego celu - do dodawania nowych rekordów (wierszy) do istniejącej tabeli w bazie danych. W praktyce, polecenie to pozwala na wprowadzenie danych zgodnych z określoną strukturą tabeli, co oznacza, że musimy dostarczyć wartości dla odpowiednich pól. Przykład użycia polecenia INSERT INTO: 'INSERT INTO pracownicy (imie, nazwisko, wiek) VALUES ('Jan', 'Kowalski', 30);' W tym przypadku, dodawany jest nowy rekord do tabeli 'pracownicy', wskazując konkretne wartości dla kolumn 'imie', 'nazwisko' oraz 'wiek'. Zgodnie z dobrą praktyką, przed wprowadzeniem danych do tabeli warto upewnić się, że są one zgodne z definicją kolumn, aby uniknąć błędów w czasie wykonywania polecenia. Ponadto, często zaleca się stosowanie transakcji, aby mieć możliwość wycofania wprowadzonych zmian w przypadku wystąpienia błędów. INSERT INTO jest fundamentalną częścią operacji CRUD (Create, Read, Update, Delete), które są podstawą zarządzania danymi w bazach danych, a jego właściwe zrozumienie jest kluczowe dla każdego, kto pracuje z SQL.

Pytanie 20

Polecenie SQL:

GRANT CREATE, ALTER ON sklep.* TO adam;

Zakładając, że użytkownik adam wcześniej nie posiadał żadnych uprawnień, to powyższe polecenie SQL przyzna mu prawa jedynie do:

A. dodawania oraz modyfikacji danych w tabeli sklep

B. tworzenia oraz modyfikacji struktury wszystkich tabel w bazie sklep

C. dodawania oraz modyfikacji danych we wszystkich tabelach bazy sklep

D. tworzenia oraz modyfikacji struktury w tabeli sklep

Odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ polecenie SQL 'GRANT CREATE, ALTER ON sklep.* TO adam;' przyznaje użytkownikowi 'adam' uprawnienia do tworzenia (CREATE) i zmiany (ALTER) struktury wszystkich tabel w bazie danych 'sklep'. W kontekście systemów zarządzania bazami danych (DBMS), uprawnienia 'CREATE' pozwalają użytkownikowi na tworzenie nowych obiektów, takich jak tabele, podczas gdy 'ALTER' umożliwia modyfikację istniejących obiektów. Dlatego użytkownik 'adam' zyskuje możliwość modyfikacji struktury każdej tabeli w bazie 'sklep', co obejmuje dodawanie lub usuwanie kolumn, zmiany typów danych oraz inne operacje związane z definicją tabel. Przykładowo, jeśli 'adam' chciałby dodać nową kolumnę do tabeli 'produkty', mógłby to zrobić dzięki uprawnieniom 'ALTER'. Z perspektywy najlepszych praktyk, przyznawanie takich uprawnień powinno być ograniczone do zaufanych użytkowników, aby zminimalizować ryzyko nieautoryzowanych zmian w strukturze bazy danych.

Pytanie 21

W MSSQL Server rola dbcreator, która jest predefiniowana, umożliwia użytkownikowi

A. tworzenie, modyfikowanie, usuwanie i odzyskiwanie bazy danych

B. zarządzanie plikami na dysku

C. zarządzanie bezpieczeństwem systemu

D. wykonywanie każdej operacji na serwerze i posiadanie prawa własności każdej bazy

Rola dbcreator w Microsoft SQL Server jest jedną z predefiniowanych ról serwerowych, która umożliwia użytkownikom zaawansowane zarządzanie bazami danych. Użytkownicy z tą rolą mają pełne uprawnienia do tworzenia nowych baz danych, modyfikowania istniejących oraz usuwania ich, co jest kluczowe dla administratorów i deweloperów pracujących w środowisku SQL. Rola ta pozwala także na odzyskiwanie baz danych, co jest niezbędne w kontekście zarządzania danymi krytycznymi oraz zapewniania ciągłości działania aplikacji. Przykład praktyczny zastosowania roli dbcreator można zobaczyć w sytuacji, gdy zespół deweloperski tworzy nowe środowisko testowe na podstawie istniejącej bazy danych produkcyjnej. Dzięki tej roli, deweloperzy mogą w łatwy sposób sklonować bazę, przeprowadzić modyfikacje i testy, a następnie usunąć niepotrzebne już zasoby. Standardy bezpieczeństwa oraz dobre praktyki zarządzania danymi zalecają ograniczanie uprawnień, co czyni rolę dbcreator narzędziem potężnym, ale wymagającym odpowiedzialnego podejścia ze strony użytkowników.

Pytanie 22

Który z podanych kodów XHTML sformatuje tekst zgodnie z określonym schematem?

A. Odpowiedź A

B. Odpowiedź B

C. Odpowiedź C

D. Odpowiedź D

Poprawna odpowiedź D zawiera poprawne znaczniki XHTML i HTML, które umożliwiają formatowanie tekstu według wzoru. W pierwszym wierszu tekst Ala ma kota używa znacznika b do pogrubienia słowa kota, co jest zgodne ze standardami, ponieważ b jest szeroko stosowanym tagiem HTML do semantycznego pogrubienia tekstu. Następnie użyty jest znacznik br do wstawienia przerwy w linii, co sprawia, że kolejna część tekstu pojawia się w nowej linii, odzwierciedlając układ zaprezentowany na obrazku. W drugim wierszu tekst a kot ma Alę, znacznik i został użyty do pochylania słowa kot, co jest zgodne z praktykami formatowania tekstu, gdzie i oznacza kursywę. Zamknięcie całego tekstu w znacznikach p paragrafu zapewnia również odpowiedni odstęp i formatowanie, co jest zgodne z semantycznym i strukturalnym organizowaniem treści w dokumencie XHTML. Podejście to odzwierciedla dobre praktyki kodowania, w tym stosowanie właściwych znaczników dla odpowiednich stylów oraz zapewnienie kompatybilności z różnymi przeglądarkami.

Pytanie 23

W skrypcie PHP konieczne jest stworzenie cookie o nazwie owoce, które przyjmie wartość jabłko. Cookie powinno być dostępne przez jedną godzinę od momentu jego utworzenia. W tym celu w skrypcie PHP należy wykorzystać funkcję:

A. setcookie("jabłko","owoce",time()+3600);

B. setcookie("owoce","jabłko",time()+3600);

C. cookie("owoce","jabłko",3600);

D. cookie("jabłko","owoce",3600);

Funkcja setcookie w PHP jest kluczowym narzędziem do zarządzania ciasteczkami, a w szczególności do ich tworzenia. W przypadku prawidłowej odpowiedzi, setcookie("owoce","jabłko",time()+3600) poprawnie ustawia nazwę ciasteczka na 'owoce', przypisując mu wartość 'jabłko'. Funkcja time() zwraca aktualny czas w sekundach od 1 stycznia 1970 roku, a dodanie 3600 do tej wartości ustawia czas wygaśnięcia ciasteczka na jedną godzinę od momentu jego utworzenia. Jest to standardowa praktyka, by zapewnić, że cookie będzie dostępne przez określony czas. W kontekście aplikacji webowych, cookies są często wykorzystywane do przechowywania informacji o preferencjach użytkowników, sesjach logowania czy koszykach zakupowych. Ważne jest, aby przy tworzeniu ciasteczek upewnić się, że nazwa i wartość są odpowiednio sformatowane, a czas wygaśnięcia jest zgodny z oczekiwaniami. Prawidłowe zarządzanie ciasteczkami przyczynia się do lepszej interakcji z użytkownikami oraz zwiększa wydajność aplikacji.

Pytanie 24

W CSS, aby zmienić kolor czcionki dowolnego elementu HTML po najechaniu na niego kursorem, należy użyć pseudoklasy

A. :visited

B. :hover

C. :active

D. :coursor

Pseudoklasa :hover jest kluczowym elementem w CSS, umożliwiającym stylizację elementów HTML w momencie, gdy użytkownik najeżdża na nie kursorem myszy. Dzięki temu możemy w sposób dynamiczny zmieniać właściwości prezentacyjne, takie jak kolor czcionki, tło, obramowanie, a także inne atrybuty, co znacząco zwiększa interaktywność strony. Definiując regułę CSS z użyciem :hover, możemy na przykład zmienić kolor tekstu z szarego na niebieski, co przyciąga uwagę użytkownika. Przykładowa reguła CSS wygląda następująco: `a:hover { color: blue; }`, co oznacza, że elementy linków zmienią kolor na niebieski po najechaniu na nie kursorem. Pseudoklasa :hover jest zgodna z W3C CSS Specification i działa w większości nowoczesnych przeglądarek, co czyni ją niezbędnym narzędziem w arsenale każdego web developera. Używanie tej pseudoklasy pomaga w budowaniu responsywnych interfejsów użytkownika, które są bardziej przyjazne i angażujące. Poprawne zastosowanie :hover zwiększa również dostępność witryn, ponieważ użytkownicy mogą lepiej orientować się w interakcji z elementami strony.

Pytanie 25

Jakie znaczniki należy zastosować, aby umieścić kod PHP w pliku z rozszerzeniem php?

A. <php> ......... </php>

B. <?php .......... ?>

C. <php .......... />

D. <?php> ........ <php?>

Odpowiedź <?php .......... ?> jest poprawna, ponieważ jest to standardowy sposób wstawiania kodu PHP do plików z rozszerzeniem .php. Znaczniki te pozwalają interpreterowi PHP rozpoznać, że zawarty w nich kod powinien być przetworzony przez silnik PHP, a nie przez przeglądarkę jako HTML. W praktyce, użycie tych znaczników umożliwia twórcom aplikacji webowych dynamiczne generowanie treści, operowanie na danych wejściowych oraz integrację z bazami danych. Przykład zastosowania może obejmować skrypty do przetwarzania formularzy, generowania stron internetowych w zależności od warunków lub wyświetlania danych z bazy danych. Standardowe znaczniki <?php ?> są również zalecane w dokumentacji PHP jako najlepsza praktyka, co zapewnia większą kompatybilność i zrozumiałość kodu, a także minimalizuje ryzyko błędów związanych z interpretacją kodu przez serwer. Warto również pamiętać, że znaczniki te powinny być stosowane z zachowaniem odpowiednich zasad formatowania, aby kod był czytelny i łatwy do utrzymania.

Pytanie 26

Które polecenie SQL zaktualizuje w tabeli tab wartość Ania na Zosia w kolumnie kol?

A. UPDATE tab SET kol='Zosia' WHERE kol='Ania';

B. ALTER TABLE tab CHANGE kol='Zosia' kol='Ania';

C. UPDATE tab SET kol='Ania' WHERE kol='Zosia';

D. ALTER TABLE tab CHANGE kol='Ania' kol='Zosia';

W tym przypadku, żeby zmienić 'Ania' na 'Zosia' w kolumnie 'kol' w tabeli 'tab', wykorzystujemy polecenie UPDATE. To umożliwia nam modyfikację danych, które już są w bazie. Składnia jest dosyć prosta: UPDATE nazwa_tabeli SET kolumna='nowa_wartość' WHERE warunek. Więc w tym naszym przykładzie, musimy ustalić, że w kolumnie 'kol' jest obecnie 'Ania', żeby wymienić ją na 'Zosia'. Jak to napiszesz, to będzie wyglądać tak: UPDATE tab SET kol='Zosia' WHERE kol='Ania';. Tego typu polecenia są naprawdę przydatne, zwłaszcza w systemach CRM, gdzie często aktualizujemy dane o klientach. Co ciekawe, stosując SQL, działamy zgodnie z zasadami ACID, co sprawia, że nasze dane zachowują spójność. Nie zapomnij też, że przed aktualizacją warto mieć kopię zapasową, żeby w razie czego nie stracić nic ważnego.

Pytanie 27

W języku PHP istnieje funkcja, która pozwala na weryfikację, czy dany ciąg stanowi część innego ciągu, to

A. strstr()

B. trim()

C. strtok()

D. strlen()

Funkcja strstr() w języku PHP jest używana do wyszukiwania pierwszego wystąpienia jednego ciągu (substringu) w innym ciągu. Kiedy użyjesz tej funkcji, zwróci ona fragment oryginalnego ciągu, zaczynając od miejsca, w którym znaleziono szukany substring, aż do końca ciągu. Przykładowo, jeśli wywołasz strstr('programowanie w PHP', 'w'), otrzymasz 'w PHP'. Jest to bardzo przydatne, gdy chcemy sprawdzić, czy dany ciąg zawiera inny ciąg, a także uzyskać kontekst, w którym ten substring występuje. W praktyce, strstr() może być używana w sytuacjach takich jak walidacja danych wejściowych, parsowanie tekstu, a także w implementacjach funkcjonalności wyszukiwania. Zastosowanie strstr() jest zgodne z dobrymi praktykami programowania, ponieważ pozwala na efektywne operacje na ciągach tekstowych, przy minimalnym ryzyku błędów, co zwiększa czytelność i utrzymanie kodu.

Pytanie 28

Jakiego polecenia SQL należy użyć, aby usunąć z tabeli artykuly wiersze, które zawierają słowo "sto" w dowolnej lokalizacji pola tresc?

A. DELETE * FROM artykuly WHERE tresc = "%sto%";

B. DELETE FROM artykuly WHERE tresc LIKE "%sto%";

C. DELETE FROM artykuly WHERE tresc = "%sto%";

D. DELETE * FROM artykuly WHERE tresc LIKE "%sto%";

Poprawna odpowiedź to 'DELETE FROM artykuly WHERE tresc LIKE "%sto%";'. To polecenie SQL używa operatora LIKE, który pozwala na wyszukiwanie wzorców w danych tekstowych. Użycie znaków procentowych '%' jako symboli wieloznacznych umożliwia odnalezienie ciągów, w których słowo 'sto' występuje w dowolnym miejscu w kolumnie 'tresc'. W praktyce, tego rodzaju zapytanie jest niezwykle przydatne podczas zarządzania dużymi bazami danych, gdzie często zachodzi potrzeba filtrowania danych na podstawie ich zawartości. Zastosowanie tego polecenia jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie zarządzania danymi, ponieważ precyzyjnie określa, które wpisy mają zostać usunięte, minimalizując ryzyko przypadkowego usunięcia niewłaściwych danych. Warto znać i rozumieć różnice pomiędzy operatorami '=' a 'LIKE', ponieważ operator '=' wymaga dokładnego dopasowania, co w wielu przypadkach nie jest wystarczające do uzyskania pożądanych wyników. Przykładem może być sytuacja, gdy w kolumnie 'tresc' znajdują się artykuły zawierające słowo 'sto' w kontekście 'stołek', a operator '=' nie byłby w stanie ich zidentyfikować.

Pytanie 29

Baza danych zawiera tabelę pod nazwą pracownicy, która ma pola: nazwisko, imię, pensja oraz wiek. Jak brzmi składnia zapytania, aby obliczyć średnią pensję pracowników?

A. select VAR(pensja) from nazwisko

B. select AVG(nazwisko) into pensja

C. select AVG(pensja) from pracownicy

D. select VAR(pracownicy) into pensja

Aby obliczyć średnią pensję pracowników w tabeli 'pracownicy', używamy funkcji agregującej AVG, która zwraca średnią wartość dla podanego pola. W kontekście SQL, składnia polecenia 'select AVG(pensja) from pracownicy' jest poprawna, ponieważ wskazuje, że chcemy obliczyć średnią z kolumny 'pensja' w tabeli 'pracownicy'. Funkcje agregujące, takie jak AVG, SUM, COUNT, MIN i MAX, są fundamentalne w analizie danych, ponieważ umożliwiają zestawienie wyników w sposób zrozumiały i zwięzły. Przydatność funkcji AVG można zauważyć w praktyce, gdy potrzebujemy ocenić wynagrodzenia w firmie, co może wpłynąć na decyzje dotyczące polityki płacowej. Przykładowo, w przypadku tabeli z danymi o wynagrodzeniach, takie zapytanie zwraca pojedynczą wartość – średnią pensję, co pozwala na szybkie zrozumienie sytuacji finansowej firmy. Zgodnie z standardami SQL, polecenia muszą być formułowane w sposób, który jasno określa zarówno źródło danych, jak i sposób ich agregacji, co zostało spełnione w tej odpowiedzi.

Pytanie 30

Określ właściwą hierarchię stylów CSS biorąc pod uwagę ich priorytet w stylizacji elementów strony WWW?

A. Wewnętrzny, Zewnętrzny, Rozciąganie stylu

B. Zewnętrzny, Wydzielone bloki, Lokalny

C. Rozciąganie stylu, Zewnętrzny, Lokalny

D. Lokalny, Wewnętrzny, Zewnętrzny

Odpowiedź "Lokalny, Wewnętrzny, Zewnętrzny" jest poprawna, ponieważ ilustruje hierarchię stylów CSS, która określa, jak różne źródła stylów wpływają na wygląd elementów na stronie internetowej. Lokalne style, czyli te umieszczone bezpośrednio w atrybucie 'style' danego elementu HTML, mają najwyższy priorytet. Oznacza to, że jeśli zastosujemy zarówno lokalny styl, jak i styl zewnętrzny, to lokalny styl będzie miał pierwszeństwo i nadpisze ustawienia zewnętrznego arkusza stylów. Następnie mamy style wewnętrzne, umieszczone w sekcji 'head' dokumentu HTML, definiujące style dla całej strony, ale mające niższy priorytet niż style lokalne. Na końcu są style zewnętrzne, które są ładowane z zewnętrznych plików CSS. Przykładem zastosowania tej zasady może być sytuacja, gdy chcemy, aby dany przycisk miał określony kolor tła; możemy go ustawić lokalnie, aby był inny w danym kontekście, mimo że w zewnętrznym arkuszu stylów jest zdefiniowany inny kolor.

Pytanie 31

W dziedzinie grafiki komputerowej termin kanał alfa odnosi się do

A. barwienia

B. pikselizacji

C. przezroczystości

D. koloryzacji

Kanał alfa jest kluczowym elementem w grafice komputerowej, który odpowiada za reprezentowanie przezroczystości pikseli w obrazie. W praktyce oznacza to, że każdy piksel w obrazie może mieć przypisany poziom przezroczystości, co pozwala na tworzenie efektów takich jak cieniowanie, nakładanie różnych warstw oraz efekty specjalne. Kanał alfa jest zwykle reprezentowany jako dodatkowy kanał w formacie RGBA, gdzie R, G, i B oznaczają odpowiednio kolory czerwony, zielony i niebieski, a A to kanał alfa, który definiuje stopień przezroczystości. Na przykład, w przypadku edytorów graficznych, takich jak Adobe Photoshop, użytkownicy mogą łatwo manipulować przezroczystością warstw, co jest bardzo przydatne w procesie tworzenia złożonych kompozycji. W standardach graficznych, takich jak OpenGL i DirectX, kanał alfa również odgrywa istotną rolę w renderowaniu obiektów 3D, umożliwiając realistyczne efekty wizualne. Zrozumienie działania kanału alfa jest niezbędne dla artystów cyfrowych i projektantów, aby w pełni wykorzystać możliwości, jakie oferuje nowoczesna grafika komputerowa.

Pytanie 32

Znaczniki HTML oraz , które mają na celu podkreślenie istotności tekstu, pod względem formatowania odpowiadają znacznikom

A. oraz

B. oraz

C. oraz

D. oraz

Znaczniki HTML oraz mają kluczowe znaczenie w kontekście semantyki i formatowania tekstu w dokumentach HTML. Znacznik wskazuje na tekst o zwiększonej ważności, co jest zgodne z jego domyślnym formatowaniem, które w większości przeglądarek wyświetla tekst pogrubiony. Z kolei znacznik sugeruje tekst, który powinien być akcentowany w odpowiedni sposób, a jego domyślne formatowanie to kursywa. W związku z tym, ich odpowiednikami pod względem formatowania są znaczniki oraz . Znacznik służy do pogrubienia tekstu, ale nie niesie ze sobą żadnej dodatkowej semantyki, natomiast używany jest do kursywy bez wskazania na ważność. W praktyce, należy używać i tam, gdzie semantyka jest kluczowa dla zrozumienia treści, a dodatkowe znaczenie przekłada się na lepsze pozycjonowanie w wyszukiwarkach oraz dostępność dla osób korzystających z technologii asystujących. Ważne jest, by przestrzegać dobrych praktyk webowych i stosować znaczniki semantyczne, co pozwoli na efektywne przekazywanie informacji zarówno użytkownikom, jak i robotom indeksującym.

Pytanie 33

Funkcja zaprezentowana w PHP

function dzialania(int $x, float $y) {
   $z = $x + $y;
   return $z;
}

A. zwraca wynik.

B. przyjmuje dwa argumenty z wartością domyślną.

C. nie zwraca wyniku.

D. jest zadeklarowana z dwoma parametrami rzeczywistymi.

Przedstawiona funkcja w języku PHP to przykład funkcji, która zwraca wartość. Z definicji funkcja działa na określonych wejściach, które w tym przypadku są typu int i float, a następnie wykonuje operację dodawania tych wejść. Zmienna $z przechowuje wynik dodawania, który jest następnie zwracany poprzez instrukcję return. Instrukcja ta kończy działanie funkcji, przekazując wynik na zewnątrz, co czyni funkcję użyteczną w kontekście programowania modularnego, gdzie wyniki obliczeń mogą być dalej przetwarzane lub wykorzystywane. W PHP zwracanie wartości z funkcji jest powszechną praktyką, szczególnie w kontekście aplikacji, gdzie funkcje pomagają w organizacji kodu, testowaniu jednostkowym oraz utrzymaniu. Dobre praktyki programistyczne zalecają zwracanie wartości, gdy funkcja ma wykonywać obliczenia lub przetwarzanie danych, co zwiększa jej elastyczność i ponowne użycie w różnych częściach programu. Funkcje zwracające wartości są często wykorzystywane w aplikacjach webowych do przetwarzania danych z formularzy czy generowania dynamicznych treści, co ilustruje ich wszechstronność i znaczenie w nowoczesnym programowaniu.

Pytanie 34

W języku JavaScript zdefiniowano następującą funkcję:

function fun1(f) {
    if (f < 0) f = f * (-1);
    return f;
}

Jej celem jest:

A. Zwrócić wartość odwrotną do argumentu f

B. Zwrócić wartość bezwzględną argumentu f

C. Wypisać wartość bezwzględną argumentu f

D. Wypisać wartość odwrotną do argumentu f

Funkcja w języku JavaScript przedstawiona w pytaniu realizuje zadanie zwracania wartości bezwzględnej z argumentu f. Wartość bezwzględna liczby jest jej odległością od zera na osi liczbowej i jest zawsze liczbą nieujemną. Mechanika działania funkcji polega na sprawdzeniu za pomocą instrukcji warunkowej if czy wartość przekazanego argumentu f jest mniejsza od zera. Jeśli tak, wartość ta jest mnożona przez -1 co przekształca ją w liczbę dodatnią. W przeciwnym razie liczba pozostaje bez zmian. Ostatecznie funkcja zwraca wynik operacji co jest typowym podejściem w programowaniu funkcyjnym. Warto zwrócić uwagę że takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami programistycznymi ponieważ funkcja ma jednoznacznie określony cel i nie powoduje efektów ubocznych takich jak modyfikacja zmiennych globalnych. W realnych projektach często korzysta się z funkcji Math.abs która jest wbudowana w JavaScript i zwraca wartość bezwzględną liczby co jest bardziej wydajnym podejściem i zgodnym ze standardami języka

Pytanie 35

W języku C, aby zdefiniować stałą, należy zastosować

A. static

B. #INCLUDE

C. const

D. #const

W języku C, aby zadeklarować stałą, używamy słowa kluczowego 'const'. Oznaczenie zmiennej jako stałej z użyciem 'const' informuje kompilator, że wartość tej zmiennej nie może być zmieniana po jej inicjalizacji. Jest to istotne, ponieważ pozwala na większą kontrolę nad danymi w programie oraz może przyczynić się do zwiększenia bezpieczeństwa kodu. Na przykład, jeśli zadeklarujemy stałą długość tablicy jako 'const int length = 10;', kompilator zablokuje wszelkie próby zmiany tej wartości w późniejszej części programu. Dzięki temu, możemy uniknąć wielu błędów logicznych. Ponadto stosowanie stałych zwiększa czytelność kodu, ponieważ zamiast magicznych liczb w kodzie, używamy nazw, które jasno określają, co dana wartość reprezentuje. Warto również pamiętać, że stałe mogą być używane w różnych kontekstach, w tym przy definiowaniu parametrów funkcji, co pozwala na lepszą organizację i zarządzanie kodem. Praktyka używania 'const' jest zgodna z dobrymi praktykami programowania, które zalecają minimalizowanie zmienności danych tam, gdzie to możliwe.

Pytanie 36

W skrypcie JavaScript operatory: ||, && są klasyfikowane jako operatorzy

A. przypisania

B. logicznymi

C. arytmetyczne

D. bitowe

Operatory || (OR logiczny) oraz && (AND logiczny) w języku JavaScript należą do grupy operatorów logicznych. Używają ich programiści do prowadzenia operacji na wartościach boolowskich (true/false), co jest kluczowe w tworzeniu warunków w instrukcjach warunkowych i pętlach. Operator && zwraca true, jeśli obie jego operandy są prawdziwe, natomiast operator || zwraca true, gdy przynajmniej jedna z operand jest prawdziwa. Przykładem praktycznego zastosowania operatora && może być sprawdzanie, czy użytkownik jest zalogowany i ma odpowiednie uprawnienia do wykonania danej operacji. Z kolei operator || może być użyty do wyświetlenia komunikatu, jeśli użytkownik nie podał danych, bądź podał niewłaściwe wartości. Dobrze jest stosować te operatory w kontekście logiki programowania, co pozwala na tworzenie bardziej złożonych, ale jednocześnie czytelnych i efektywnych warunków. Warto również pamiętać, aby w kodzie unikać zbyt skomplikowanych warunków, co może prowadzić do trudności w utrzymaniu kodu oraz zwiększać ryzyko błędów.

Pytanie 37

W języku HTML, aby osiągnąć efekt pogrubienia, kursywy lub zapisu w górnym indeksie, należy wpisać kod:

A. pogrubiony pochylony lub w górnym indeksie

B. pogrubiony pochylony lub w górnym indeksie

C. pogrubiony pochylony lub w górnym indeksie

D. pogrubiony pochylony lub w górnym indeksie

Odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ wykorzystuje odpowiednie tagi HTML do formatowania tekstu. Tag jest używany do pogrubienia tekstu, co poprawia jego wyróżnienie oraz skupia uwagę czytelnika. Tag służy do pisania tekstu w kursywie, co często oznacza, że tekst jest odmienny lub pełni określoną rolę, jak np. tytuł książki, podczas gdy tag jest przeznaczony do wyświetlania tekstu w górnym indeksie, co jest typowe dla oznaczeń matematycznych lub chemicznych, jak np. H₂O. W praktyce, poprawne stosowanie tych tagów jest kluczowe dla tworzenia czytelnych i estetycznych stron internetowych, zgodnych z zasadami dostępności, co zapewnia lepsze doświadczenia użytkowników. Warto również zauważyć, że użycie tych tagów jest zgodne z zasadami semantyki HTML, gdzie znaczenie każdego elementu jest jasno określone, co również wspiera SEO i ułatwia przetwarzanie strony przez roboty wyszukiwarek. Warto zapamiętać, że poprawne formatowanie tekstu nie tylko poprawia jego wygląd, ale także wpływa na jego zrozumiałość i dostępność dla szerokiego grona odbiorców.

Pytanie 38

Które z zapytań SQL wybiera nazwiska z tabeli klient, które mają co najmniej jedną literę i zaczynają się od litery Z?

A. SELECT nazwisko FROM klient WHERE nazwisko='Z?';

B. SELECT nazwisko FROM klient WHERE nazwisko='Z_?';

C. SELECT nazwisko FROM klient WHERE nazwisko LIKE 'Z%';

D. SELECT nazwisko FROM klient WHERE nazwisko LIKE 'Z_%';

Twoje zapytanie SQL wygląda świetnie: 'SELECT nazwisko FROM klient WHERE nazwisko LIKE 'Z%';'. Używając operatora LIKE razem z symbolem '%', dajesz znać, że po literze 'Z' mogą się pojawić różne znaki. Dzięki temu dostaniesz wszystkie nazwiska zaczynające się na 'Z', niezależnie od tego, ile liter potem występuje. Moim zdaniem to dobry sposób na wyszukiwanie, bo w praktyce może zwrócić takie nazwiska jak 'Zawadzki', 'Zielinski' czy 'Zachariasz'. W SQL operator LIKE jest naprawdę przydatny, bo pozwala na elastyczne porównywanie wartości tekstowych. Symbol '%' oznacza dowolny ciąg znaków (nawet pusty), a '_' to dokładnie jeden znak. Wiem, że to podejście jest zgodne z normami SQL, co sprawia, że działa w różnych systemach baz danych, co jest świetne, bo można to łatwo przenieść z jednego miejsca do drugiego.

Pytanie 39

W bazie danych znajduje się tabela o nazwie pracownicy z kolumnami: nazwisko, imię, pensja, wiek. Jak powinna wyglądać składnia polecenia do obliczenia średniej pensji pracowników?

A. select VAR (pensja) from nazwisko

B. select AVG (nazwisko) into pensja

C. select AVG (pensja) from pracownicy

D. select VAR (pracownicy) into pensja

Poprawna odpowiedź, czyli polecenie 'select AVG (pensja) from pracownicy', wykorzystuje funkcję agregującą AVG, która jest standardowo stosowana w SQL do obliczania średniej wartości w kolumnie. W tym przypadku, polecenie to oblicza średnią pensję pracowników zapisanych w tabeli 'pracownicy'. Użycie funkcji AVG jest zgodne z dobrymi praktykami SQL, które zalecają stosowanie odpowiednich funkcji agregujących w celu efektywnego przetwarzania danych. Wartości w kolumnie 'pensja' są analizowane, a wynik zwraca jedną wartość — średnią pensję, co jest niezwykle użyteczne w kontekście raportowania czy analizy wynagrodzeń. Przykładowo, jeśli tabela zawiera pensje 3000, 4000 i 5000, funkcja AVG zwróci 4000. Tego rodzaju zapytania są powszechnie stosowane w raportach kadrowych oraz podczas analizy budżetu w organizacjach, co czyni je niezbędnym elementem wiedzy dla analityków danych oraz programistów baz danych.

Pytanie 40

Dana jest tabela uczniowie, do której wpisano rekordy jak na rysunku. Co będzie wynikiem działania przedstawionego zapytania SQL?

SELECT AVG(ocena) FROM uczniowie;

Nazwisko	Imie	ocena
Kowalski	Sebastian	4
Kaczmarek	Marta	3
Baryła	Zenon	4
Gota	Anna	3

A. Wartość 3.5

B. Liczba wierszy równa 4

C. Dane 4, 3, 4, 3

D. Suma ocen równa 14

Tak, poprawna odpowiedź to 'Wartość 3.5'. W zapytaniu SQL 'SELECT AVG(ocena) FROM uczniowie;' używamy funkcji AVG, żeby obliczyć średnią. W tym przypadku ona bierze oceny z tabeli 'uczniowie' i liczy, ile wynosi średnia. Jak to działa? Suma wszystkich ocen to 14 (3 + 4 + 3 + 4), a mamy cztery oceny, więc dzielimy 14 przez 4 i wychodzi nam 3.5. To jest super przykład, jak można wykorzystać funkcję AVG w SQL, co jest naprawdę przydatne, szczególnie, gdy mamy dużą ilość danych do przeanalizowania. Dobrze jest znać takie funkcje agregujące jak AVG, SUM, MAX czy MIN, bo ułatwiają one analizę danych.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej