Wyniki egzaminu

Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik informatyk
  • Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
  • Data rozpoczęcia: 28 lipca 2026 17:40
  • Data zakończenia: 28 lipca 2026 18:02

Egzamin zdany!

Wynik: 26/40 punktów (65,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe
Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania
Pochwal się swoim wynikiem!
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

W kodzie HTML przypisano pewne znaczniki do klasy o nazwie "nomargin". Jak można przeprowadzić operacje na tych znacznikach w języku JavaScript, korzystając z odpowiedniej funkcji?

A. getElementsByClassName("nomargin")
B. getElement("nomargin")
C. getElementById("nomargin")
D. getElementsByTagName("nomargin")
Wybór odpowiedzi 'getElementsByClassName("nomargin")' jest właściwy, ponieważ ta funkcja umożliwia selekcję wszystkich elementów HTML, które mają przypisaną daną klasę. W tym przypadku klasa to 'nomargin'. Funkcja ta zwraca kolekcję elementów, co jest bardzo przydatne w manipulacji DOM, gdyż pozwala na wykonywanie operacji na wielu elementach jednocześnie. Przykładowo, jeśli chcemy usunąć marginesy z wszystkich elementów, które mają tę klasę, możemy wykorzystać zwróconą kolekcję do iteracji i zastosować odpowiednie style CSS. Kod mógłby wyglądać tak: var elements = document.getElementsByClassName('nomargin'); for (var i = 0; i < elements.length; i++) { elements[i].style.margin = '0'; }. Standardy JavaScript oraz DOM odnoszą się do używania tej funkcji jako efektywnej metody nawiązywania interakcji z elementami na stronie. Warto także pamiętać, że getElementsByClassName zwraca „żywą” kolekcję, co oznacza, że zmiany w DOM będą natychmiast widoczne w tej kolekcji.

Pytanie 2

Jakie wyrażenie logiczne powinno być użyte w języku JavaScript, aby zastosować operacje tylko dla wszystkich liczb ujemnych z przedziału jednostronnie domkniętego <-200,-100)?

A. (liczba <=-200) && (liczba<-100)
B. (liczba >=-200) || (liczba>-100)
C. (liczba >=-200) && (liczba<-100)
D. (liczba <=-200) || (liczba>-100)
Jeśli chcesz wykonywać operacje tylko na liczbach ujemnych w przedziale od -200 do -100 w JavaScript, musisz użyć takiego wyrażenia: (liczba >= -200) && (liczba < -100). To wyrażenie łączy dwa warunki, co oznacza, że oba muszą być spełnione, żeby całość była prawdziwa. Pierwszy warunek mówi, że liczba musi być większa lub równa -200, a drugi, że musi być mniejsza niż -100. Tak definiujemy przedział, co jest zgodne z zasadami ECMAScript, na których oparty jest JavaScript. Dla przykładu, jeśli weźmiesz liczbę -150, to to wyrażenie zwróci prawdę, bo -150 jest w tym przedziale. Natomiast dla -250, wyrażenie zwróci fałsz, bo nie spełnia pierwszego warunku. Dzięki temu, programista ma pewność, że operacje wykonywane są jedynie na liczbach w danym przedziale. Takie zastosowanie można spotkać na przykład w walidacji danych w formularzach czy w filtracji danych w aplikacjach webowych.

Pytanie 3

Które zdarzenie pozwala uruchomić skrypt JavaScript przy wysyłaniu formularza HTML i kontrolować jego wysłanie?

A. onEnter
B. onClick
C. onChange
D. onSubmit
Pozostałe zdarzenia dotyczą czego innego. onclick reaguje na kliknięcie elementu, onchange na zmianę wartości pola, a onEnter nie istnieje w standardzie. Wysłanie formularza obsługuje i kontroluje onsubmit.

Pytanie 4

Po wykonaniu fragmentu kodu HTML i JavaScript na stronie zostanie wyświetlony obraz z pliku

<img id="obraz" src="kol1.jpg">
<button id="przycisk">Przycisk</button>

<script>
    document.getElementById("obraz").src = "kol2.jpg";
</script>
A. kol2.jpg, który może zostać zmieniony na kol1.jpg po wciśnięciu przycisku.
B. kol2.jpg
C. kol1.jpg
D. kol1.jpg, który może zostać zmieniony na kol2.jpg po wciśnięciu przycisku.
Niestety, nie trafiłeś. Wybierając 'kol1.jpg', mylisz się co do działania JavaScript w kontekście zmiany elementów na stronie. Skrypt używa getElementById, żeby znaleźć obraz o identyfikatorze 'obraz', a potem zmienia atrybut 'src' na 'kol2.jpg'. Tutaj nie ma żadnej interakcji z użytkownikiem, która mogłaby zmienić obrazek. W praktyce jednak, JavaScript daje nam możliwość dynamicznego modyfikowania elementów na stronie, co jest kluczowe przy tworzeniu takich interaktywnych stron. Na przykład, można wykorzystać tą samą metodę do zmiany obrazu, gdy ktoś na niego najedzie albo wciśnie przycisk. W tym przypadku jednak, to nie jest to, co się dzieje. Warto też zrozumieć, że 'kol1.jpg' to nie jest dobra odpowiedź, bo to obraz, który miałby być zmieniony, a nie ten, który się wyświetli.

Pytanie 5

Co wykonuje poniższy fragment kodu w JavaScript?

n = "Napis1";
s = n.length;
A. Wyświetli długość tekstu ze zmiennej n
B. Przypisze zmienną n do zmiennej s
C. Przypisze zmiennej s wartość, która odpowiada długości tekstu ze zmiennej n
D. Przypisze zmiennej s fragment tekstu ze zmiennej n, o długości określonej przez zmienną length
Analizując błędne odpowiedzi można zauważyć kilka typowych nieporozumień związanych z właściwością length w JavaScript. Pierwszym z nich jest mylne założenie że length służy do wycinania fragmentu napisu co sugeruje odpowiedź o przypisaniu zmiennej s fragmentu napisu. W rzeczywistości length to właściwość która zwraca liczbę elementów w stringu a nie jego część. Aby wyciąć fragment stringa należy użyć metod takich jak slice lub substring które są przeznaczone do tego celu. Kolejne nieporozumienie polega na traktowaniu length jako funkcji która wyświetla długość napisu. Właściwość length po prostu zwraca wartość dlatego jeśli chcemy ją wyświetlić musimy użyć dodatkowych konstrukcji takich jak console.log w środowisku programistycznym przeglądarki. Następne potencjalne nieporozumienie związane jest z przypisaniem zmiennej n do zmiennej s. Bezpośrednie przypisanie całego stringa do innej zmiennej wymagałoby użycia operatora przypisania (=) bez kontekstu length. Takie błędne rozumowanie często wynika z nieuwagi lub braku doświadczenia w pracy z właściwościami obiektów w JavaScript. Programując w tym języku warto pamiętać że każda właściwość i metoda ma swoje konkretne zastosowanie i przeznaczenie stąd znajomość ich specyfiki jest kluczowa dla efektywnego kodowania. Dzięki tej wiedzy programista może unikać typowych pułapek i optymalizować procesy przetwarzania danych co jest szczególnie istotne w kontekście aplikacji webowych rozwijanych w JavaScript.

Pytanie 6

<script>
  var imiona = ["Ala", "Ola", "Ela", ""];
  tymczasowa=imiona.length;
</script>
Przedstawiony kod JavaScript powoduje przypisanie do zmiennej tymczasowa wartości:
A. 1
B. 4
C. 3
D. 9
W tym fragmencie kodu tworzona jest tablica `imiona` z czterema elementami: "Ala", "Ola", "Ela" oraz pusty łańcuch znaków `""`. W JavaScript właściwość `.length` tablicy zwraca liczbę elementów w tablicy, a nie długość tekstu, ani sumę długości napisów. Niezależnie od tego, że ostatni element jest pustym stringiem, on nadal jest pełnoprawnym elementem tablicy. Dlatego `imiona.length` zwraca wartość 4, która następnie jest przypisywana do zmiennej `tymczasowa`.
Moim zdaniem warto zapamiętać jedną prostą zasadę: dla obiektów typu Array w JavaScript `.length` oznacza ilość elementów, a dla stringów `.length` oznacza ilość znaków w napisie. To jest częste źródło pomyłek, szczególnie na początku nauki. Gdybyśmy napisali `"Ala".length`, wtedy dostalibyśmy 3, bo napis ma trzy znaki. Ale `imiona.length` patrzy tylko na to, ile pozycji ma tablica, więc wynik to 4.
W praktyce `.length` jest bardzo często używane w pętlach, np. `for (var i = 0; i < imiona.length; i++) { ... }`, żeby przejść po wszystkich elementach tablicy. Dobrą praktyką jest też świadome operowanie na długości tablicy, bo w JavaScript można ją zmienić: ustawienie `imiona.length = 2` przytnie tablicę do dwóch elementów, a ustawienie większej wartości doda puste miejsca (tzw. `empty slots`). W nowoczesnym kodzie warto też pamiętać o metodach takich jak `forEach`, `map`, `filter`, które ukrywają bezpośrednią pracę z `.length`, ale nadal działają na tej samej koncepcji liczby elementów w tablicy. Z mojego doświadczenia dokładne rozumienie, co zwraca `.length` w różnych typach danych, bardzo ułatwia debugowanie i pisanie czytelnego kodu.

Pytanie 7

W języku JavaScript funkcja matematyczna Math.pow() jest wykorzystywana do obliczania

A. przybliżonej wartości liczby
B. bezwzględnej wartości liczby
C. potęgi liczby
D. pierwiastka kwadratowego z liczby
Wybór wartości przybliżonej liczby jako odpowiedzi wskazuje na nieporozumienie dotyczące funkcji Math.pow(). Należy zaznaczyć, że funkcja ta nie wykonuje operacji związanej z zaokrąglaniem ani przybliżaniem liczb. W praktyce zaokrąglanie wartości liczbowych w JavaScript można osiągnąć za pomocą funkcji takich jak Math.round(), Math.ceil() czy Math.floor(). Wartości przybliżone są często mylone z potęgami, ale to zupełnie różne koncepcje. Podobnie, odpowiedź odnosząca się do wartości bezwzględnej jest myląca, ponieważ funkcja Math.pow() nie ma nic wspólnego z obliczaniem wartości bezwzględnej, co można zrobić za pomocą Math.abs(). Z kolei pierwiastek kwadratowy liczby, który można obliczyć, korzystając z Math.sqrt(), również nie jest funkcją powiązaną z potęgowaniem. Mylenie tych koncepcji często wynika z nieprecyzyjnego rozumienia funkcji matematycznych oraz ich zastosowania w programowaniu. Kluczowe jest zrozumienie, że Math.pow() jest specjalistycznym narzędziem do obliczania potęg, co różni się fundamentalnie od operacji takich jak zaokrąglanie, wartość bezwzględna czy pierwiastkowanie. Właściwe zrozumienie funkcji matematycznych ułatwia pisanie efektywnego i poprawnego kodu, zgodnie z najlepszymi praktykami inżynierii oprogramowania.

Pytanie 8

Wskaż konstrukcję pętli w języku JavaScript, która wyświetli sześć kolejnych liczb parzystych

A. for(i=2;i<12;i+=2) {document.write(i);}
B. for(i=2;i<12;i++) {i++; document.write(i);}
C. for(i=2;i<=12;i++) {i=i+2; document.write(i);}
D. for(i=2;i<=12;i+=2) {document.write(i);}
Odpowiedź for(i=2;i<=12;i+=2) {document.write(i);} jest prawidłowa, ponieważ prawidłowo implementuje pętlę for w języku JavaScript, aby wydrukować sześć kolejnych liczb parzystych, zaczynając od 2 i kończąc na 12. Pętla ta inicjuje zmienną i na wartość 2, a następnie kontynuuje iterację, aż do osiągnięcia wartości 12, zwiększając i o 2 w każdej iteracji. Dzięki temu osiągamy pożądane liczby: 2, 4, 6, 8, 10 i 12. Użycie operatora inkrementacji (i+=2) jest zgodne z dobrymi praktykami programistycznymi, ponieważ jest bardziej zwięzłe i jednoznaczne w porównaniu do zwiększania zmiennej w każdej iteracji o 1, a następnie dodawania 1 w ciele pętli. W praktyce, można stosować takie podejście do generowania sekwencji liczb w różnych zastosowaniach, na przykład w wizualizacji danych lub grach, gdzie potrzebujemy pracować z parametrami o określonej wartości. Ponadto, pętle w JavaScript są fundamentalnym elementem skryptów, pozwalającym na automatyzację powtarzalnych zadań, co czyni programowanie bardziej efektywnym.

Pytanie 9

Poprzez zdefiniowanie var x="true"; w języku JavaScript powstaje zmienna należąca do typu

A. nieokreślonego (undefined)
B. logicznym
C. string (ciąg znaków)
D. liczbowym
Deklaracja <b>var x="true";</b> w języku JavaScript tworzy zmienną typu string (ciąg znaków). Wartość "true" jest tekstem, a nie wartością logiczną. W JavaScript, zmienne są dynamicznie typowane, co oznacza, że ich typ może się zmieniać w zależności od wartości, którą przechowują. Przykładem zastosowania tego typu zmiennej może być przechowywanie danych użytkownika w aplikacjach webowych, gdzie często korzysta się z ciągów znaków do reprezentacji różnych informacji, takich jak nazwy użytkowników, hasła, czy inne dane tekstowe. Dobrymi praktykami w programowaniu w JavaScript jest unikanie pomylenia wartości logicznych z ciągami znaków, ponieważ mogą one prowadzić do trudnych do zdiagnozowania błędów. Warto również pamiętać, że w JavaScript stringi są otoczone pojedynczymi lub podwójnymi cudzysłowami, co pozwala na jednoznaczną identyfikację ich jako typów danych. Dobre zrozumienie typów danych w JavaScript jest kluczowe dla skutecznego programowania i zarządzania danymi.

Pytanie 10

Jak za pomocą JavaScriptu wyświetlić na stronie bieżącą datę i czas?

A.
innerHTML = Date()
B.
echo Date() + Time()
C.
echo Date()
D.
document.write(Date())
W JavaScripcie aktualną datę i czas zwraca obiekt Date(), a wypisać go na stronie można m.in. metodą document.write(Date()). Zapisuje ona przekazany tekst bezpośrednio do dokumentu. W praktyce częściej używa się przypisania do innerHTML wybranego elementu, ale spośród podanych opcji poprawna jest document.write(Date()).

Pytanie 11

Którego języka należy użyć, aby napisać skrypt wykonywany po stronie klienta (w przeglądarce)?

A. PHP
B. Python
C. Perl
D. JavaScript
Skrypt wykonywany po stronie klienta (w przeglądarce) pisze się w JavaScripcie - przeglądarka interpretuje go lokalnie i steruje zachowaniem strony. Dlatego należy użyć JavaScriptu.

Pytanie 12

Które spośród poniższych zdań dotyczących definicji funkcji umieszczonej w ramce jest prawidłowe?

function czytajImie(){
var imie=null;
do{
imie=prompt("podaj imie: ");
if(imie.length<3) alert("wprowadzony tekst jest niepoprawny");
}while(imie.length<3);
}
A. Pętla wykona się tylko jeden raz
B. Wczytywanie tekstu zakończy się, gdy tekst będzie się składał przynajmniej z 3 znaków
C. Funkcja zawiera pętlę, która powtarza się 3 razy
D. Tekst będzie odczytywany do chwili, gdy podana zostanie liczba większa niż 3
Prawidłowa odpowiedź odnosi się do warunku zakończenia pętli do while w języku JavaScript. Pętla ta wykonuje się co najmniej raz, ponieważ najpierw wykonuje blok kodu, a dopiero potem sprawdza warunek. W tym przypadku, użytkownik jest proszony o wprowadzenie tekstu reprezentującego imię. Instrukcja if sprawdza, czy wprowadzone imię ma mniej niż 3 znaki. Jeśli tak, pojawia się komunikat, że tekst jest nieprawidłowy, a pętla ponownie prosi o podanie imienia. Proces ten powtarza się, dopóki użytkownik nie wprowadzi imienia o długości co najmniej 3 znaków. Jest to typowa technika walidacji danych wejściowych, zapewniająca, że użytkownik wprowadzi wartości spełniające określone kryteria. Taki sposób walidacji jest stosowany w aplikacjach wymagających dokładności danych wejściowych, zwłaszcza w formularzach internetowych, gdzie poprawność danych jest kluczowa. Praktyka ta pomaga w zapewnieniu, że dane są kompletne i zgodne z wymaganiami biznesowymi, co jest istotne w programowaniu front-end.

Pytanie 13

Po uruchomieniu zamieszczonego w ramce skryptu w języku JavaScript, w przeglądarce zostanie wyświetlona wartość:

var a = 5;
var b = a--;
a *= 3;
document.write(a + "," + b);
A. 15,5
B. 12,5
C. 15,4
D. 12,4
W tym skrypcie JavaScript mamy operator dekrementacji a--, gdzie najpierw wartość zmiennej a jest przypisana do zmiennej b, a dekrementacja następuje później. Jeśli tego nie rozumiesz, może to prowadzić do różnych nieporozumień co do wynikowych wartości. Czyli po a-- b przyjmuje pierwotną wartość a, która wynosi 5. Warto zrozumieć kolejność operacji, bo przy operatorze postfix zmiana wartości następuje po przypisaniu. Później, po dekrementacji, a staje się 4, co czasem jest źle interpretowane, bo ludzie myślą, że b też by się zmieniło. Potem jest a *= 3, gdzie 4 mnożymy przez 3 i dostajemy 12. Często ludzie popełniają błąd, zakładając, że operatory działają równocześnie w jednym wierszu kodu. Ważne jest, żeby znać te subtelności, bo pomaga to w lepszym programowaniu i kontrolowaniu, jak zmienne się zmieniają.

Pytanie 14

W której z technologii NIE da się przetwarzać danych wprowadzonych przez użytkownika na stronie WWW?

A. JavaScript
B. AJAX
C. PHP
D. CSS
CSS służy wyłącznie do opisu WYGLĄDU - nie ma logiki ani dostępu do danych, więc nie da się nim przetworzyć tego, co wpisał użytkownik. Dlatego danych użytkownika nie przetworzysz w CSS.

Pytanie 15

Jaki jest efekt działania programu w JavaScript?

var osoba = prompt("Podaj imię", "Adam");
A. uzyskanie z formularza wyświetlonego na stronie HTML imienia "Adam"
B. przypisanie do zmiennej osoba wartości "Adam"
C. pojawi się okno z pustym polem do edycji
D. otwarcie okna z polem do edycji, w którym znajduje się domyślny tekst "Adam"
Funkcja prompt w JavaScript jest używana do wyświetlania okna dialogowego z polem edycyjnym pozwalającym użytkownikowi na wprowadzenie danych. W tym przypadku funkcja prompt przyjmuje dwa argumenty: pierwszy to komunikat wyświetlany użytkownikowi, a drugi to domyślna wartość w polu tekstowym. Kod var osoba = prompt('Podaj imię' 'Adam') otwiera okno dialogowe z tekstem Podaj imię i domyślnie wpisanym w polu tekstowym imieniem Adam. Domyślna wartość jest przydatna w sytuacjach gdzie chcemy zasugerować użytkownikowi pewne dane które mogą być dla niego odpowiednie lub często używane. Jest to wygodne rozwiązanie w aplikacjach internetowych pozwalające na szybkie i intuicyjne wprowadzanie danych przez użytkownika. Zastosowanie prompt jest przykładem interakcji między użytkownikiem a stroną internetową co jest kluczowym elementem dynamicznych aplikacji webowych. Ważne jest jednak by pamiętać że funkcja prompt może być blokowana w niektórych przeglądarkach dlatego jej użycie powinno być dobrze przemyślane i ewentualnie zastąpione bardziej nowoczesnymi rozwiązaniami takimi jak formularze HTML z odpowiednimi atrybutami i stylizacjami.

Pytanie 16

Liczba 0x142 zapisana w skrypcie JavaScript jest w postaci:

A. ósemkowej
B. dziesiętnej
C. dwójkowej
D. szesnastkowej
W JavaScript (i wielu innych językach) przedrostek 0x oznacza, że liczba jest zapisana w systemie szesnastkowym (heksadecymalnym, podstawa 16, cyfry 0-9 i A-F). Zapis 0x142 odpowiada więc wartości dziesiętnej 322 (1·256 + 4·16 + 2). Inne przedrostki to 0b dla zapisu dwójkowego i 0o dla ósemkowego, a brak przedrostka oznacza liczbę dziesiętną. Dlatego 0x142 jest liczbą szesnastkową.

Pytanie 17

Którego zdarzenia użyć, aby funkcja JavaScript uruchomiła się PO ZAŁADOWANIU strony?

A.
onload
B.
onclick
C.
onmouseout
D.
onkeydown
Zdarzenie onload uruchamia funkcję dopiero PO całkowitym załadowaniu strony lub elementu - gdy gotowe są wszystkie zasoby (obrazy, style, skrypty). Dlatego skrypt operujący na elementach strony często startuje właśnie z <body onload="start()">, by mieć pewność, że dany element już istnieje w drzewie DOM. Zapamiętaj: „load” = wczytano - dopiero wtedy działaj.

Pytanie 18

Jak w JavaScript zmienić wartość WŁAŚCIWOŚCI CSS elementu (opisanego stylem)?

A.
document.getElementById(id).<właściwość> = <wartość>
B.
document.getElementById(id).style.<właściwość> = <wartość>
C.
document.getElementById(id).innerHTML = <wartość>
D.
document.getElementById(id).<atrybut> = <wartość>
Aby z poziomu JavaScriptu zmienić właściwość CSS elementu, sięga się do jego obiektu style i podaje nazwę właściwości: document.getElementById(id).style.color = "red";. Obiekt style reprezentuje style inline elementu. Dlatego poprawny jest zapis ze style.<właściwość>.

Pytanie 19

W języku JavaScript zdefiniowano następującą funkcję:

function fun1(f) {
    if (f < 0) f = f * (-1);
    return f;
}
Jej celem jest:
A. Wypisać wartość bezwzględną argumentu f
B. Zwrócić wartość bezwzględną argumentu f
C. Zwrócić wartość odwrotną do argumentu f
D. Wypisać wartość odwrotną do argumentu f
Funkcja w języku JavaScript przedstawiona w pytaniu realizuje zadanie zwracania wartości bezwzględnej z argumentu f. Wartość bezwzględna liczby jest jej odległością od zera na osi liczbowej i jest zawsze liczbą nieujemną. Mechanika działania funkcji polega na sprawdzeniu za pomocą instrukcji warunkowej if czy wartość przekazanego argumentu f jest mniejsza od zera. Jeśli tak, wartość ta jest mnożona przez -1 co przekształca ją w liczbę dodatnią. W przeciwnym razie liczba pozostaje bez zmian. Ostatecznie funkcja zwraca wynik operacji co jest typowym podejściem w programowaniu funkcyjnym. Warto zwrócić uwagę że takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami programistycznymi ponieważ funkcja ma jednoznacznie określony cel i nie powoduje efektów ubocznych takich jak modyfikacja zmiennych globalnych. W realnych projektach często korzysta się z funkcji Math.abs która jest wbudowana w JavaScript i zwraca wartość bezwzględną liczby co jest bardziej wydajnym podejściem i zgodnym ze standardami języka

Pytanie 20

Której metody JS użyć, aby WYODRĘBNIĆ fragment napisu między podanymi indeksami?

A.
concat()
B.
replace()
C.
trim()
D.
slice()
Pozostałe metody robią co innego. trim() usuwa białe znaki z końców napisu, concat() ŁĄCZY napisy, a replace() podmienia fragment na inny tekst. Wycinanie fragmentu po indeksach realizuje slice().

Pytanie 21

Mając var osoba = {imie:"Anna", nazwisko:"Kowalska", rok_urodzenia:1985};, jak odwołać się do właściwości nazwisko?

A.
osoba.nazwisko
B.
osoba[2]
C.
osoba::nazwisko
D.
osoba[1]
Do właściwości obiektu w JavaScripcie sięga się notacją kropkową obiekt.wlasciwosc, więc dla var osoba = {imie:"Anna", nazwisko:"Kowalska"}; nazwisko odczytasz przez osoba.nazwisko (zwróci „Kowalska”). Działa też notacja nawiasowa osoba['nazwisko'], przydatna, gdy nazwę pola masz w zmiennej. Zapamiętaj: obiekt to pary klucz-wartość, a do wartości docierasz po NAZWIE klucza, nie po numerze.

Pytanie 22

Jakie zadania programistyczne mogą być realizowane wyłącznie po stronie klienta w przeglądarce?

A. Weryfikacja danych wprowadzanych do pola tekstowego w czasie rzeczywistym
B. Weryfikacja hasła użytkownika w bazie danych powiązanej z aplikacją internetową
C. Bezpieczne wyświetlenie spersonalizowanej treści strony na podstawie uprawnień użytkownika aplikacji
D. Zapis danych z formularza w bazie danych związanej z aplikacją internetową
Wszystkie pozostałe zadania wymagają interakcji z serwerem, co czyni je niewykonalnymi po stronie klienta. Bezpieczne wyświetlenie personalizowanej zawartości strony zgodnie z prawami użytkownika aplikacji wiąże się z koniecznością weryfikacji danych na serwerze. Ta operacja wymaga zrozumienia roli serwera w kontekście bezpieczeństwa i autoryzacji, ponieważ każdy użytkownik może mieć różne uprawnienia do przeglądania zawartości. Zapisanie danych pobranych z formularza w bazie danych również odbywa się po stronie serwera, gdzie następuje walidacja i przetwarzanie danych. Bazy danych są złożonymi systemami, które zapewniają integralność i bezpieczeństwo, a ich użycie wymaga odpowiednich zapytań SQL, które są wykonywane na serwerze. Podobnie, sprawdzenie hasła użytkownika w bazie danych wymaga komunikacji z serwerem, gdzie hasło jest porównywane z zapisanym hasłem w sposób bezpieczny, zazwyczaj poprzez haszowanie. To podejście jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie bezpieczeństwa aplikacji webowych, a wszelkie operacje dotyczące integralności danych powinny być wykonywane w środowisku serwerowym, aby zapobiec potencjalnym atakom, takim jak SQL Injection. Właściwe zrozumienie rozróżnienia między operacjami po stronie klienta i serwera jest kluczowe dla tworzenia wydajnych, bezpiecznych aplikacji internetowych.

Pytanie 23

Skrypt w języku JavaScript, który zajmuje się płacami pracowników, ma na celu stworzenie raportu dla osób zatrudnionych na umowę o pracę, które otrzymują wynagrodzenie w przedziale 4000 do 4500 zł, w tym przedziale obustronnie domkniętym. Jakie jest kryterium do wygenerowania raportu?

A. umowa == 'praca' && (pensja >= 4000 && pensja <= 4500)
B. umowa == 'praca' && (pensja >= 4000 || pensja <= 4500)
C. umowa == 'praca' || (pensja >= 4000 || pensja <= 4500)
D. umowa == 'praca' || (pensja >= 4000 && pensja <= 4500)
Odpowiedź, którą wybrałeś, to umowa == 'praca' && (pensja >= 4000 && pensja <= 4500). To jest faktycznie odpowiednia opcja, bo spełnia warunki do wygenerowania raportu. To ważne, żeby oba warunki były spełnione – pracownik musi mieć umowę o pracę i pensja powinna być w zakresie od 4000 do 4500 zł. Na przykład, jeśli ktoś zarabia 4200 zł, to wtedy wszystko gra i raport się pojawi. W programowaniu używanie operatorów logicznych, takich jak '&&', jest kluczowe, bo pozwalają one precyzyjnie ustalić kryteria. Dobrze zrozumiane operatory '&&' i '||' pomagają unikać niejasności i błędów w logice, a to jest podstawa dobrego pisania kodu.

Pytanie 24

Podany fragment dokumentu HTML zawierający kod JavaScript sprawi, że po naciśnięciu przycisku

Ilustracja do pytania
A. obraz2.png zostanie zniknięty
B. obraz2.png zostanie wymieniony na obraz1.png
C. obraz1.png zostanie zniknięty
D. obraz1.png zostanie wymieniony na obraz2.png
Załączony fragment kodu HTML pokazuje dwa elementy img oraz przycisk. Obrazek obraz2.png ma przypisany atrybut id o wartości id1. W kodzie JavaScript przypisanym do zdarzenia onclick przycisku wykorzystywana jest metoda document.getElementById('id1').style.display='none'. Ta metoda odwołuje się bezpośrednio do elementu o identyfikatorze id1 czyli obrazka obraz2.png i zmienia jego styl CSS display na none. W praktyce oznacza to że element ten zostanie ukryty na stronie po naciśnięciu przycisku. Praktyczne zastosowanie tej techniki to dynamiczne zarządzanie widocznością elementów na stronie bez konieczności jej przeładowania co poprawia doświadczenie użytkownika. Tego typu manipulacje DOM (Document Object Model) są podstawą interaktywnych aplikacji webowych i są powszechnie używane w nowoczesnym programowaniu JavaScript. Dobrym standardem jest jednak unikanie bezpośredniego pisania skryptów JavaScript w HTML co poprawia czytelność kodu i jego utrzymywalność

Pytanie 25

Czego wymaga uruchomienie kodu JavaScript w przeglądarce?

A. debugowania
B. kompilowania
C. zamiany na kod maszynowy przez programistę
D. interpretowania
Kod JavaScript jest INTERPRETOWANY - przeglądarka czyta i wykonuje go na bieżąco, bez wcześniejszej kompilacji do osobnego pliku. Dlatego uruchomienie JS wymaga interpretowania.

Pytanie 26

W języku JavaScript zamieszczony poniżej fragment funkcji ma na celu

wynik = 0;
for (i = 0; i < tab.length; i++) {
wynik += tab[i];
}
A. wprowadzenie do każdego elementu tablicy bieżącej wartości zmiennej i
B. policzenie sumy wszystkich elementów tablicy
C. wyświetlenie wszystkich elementów tablicy
D. dodanie stałej wartości do każdego elementu tablicy
Podany fragment kodu w języku JavaScript pokazuje klasyczną strukturę pętli for, która pozwala na przejście przez wszystkie elementy tablicy i wykonanie na nich określonych operacji. W tym przypadku celem pętli jest zsumowanie wszystkich elementów tablicy. Zmienna wynik jest inicjalizowana wartością 0, co jest dobrą praktyką programistyczną, aby zapewnić prawidłowe działanie sumowania. Pętla iteruje przez każdy element tablicy tab przy pomocy zmiennej i, która pełni rolę indeksu. Przy każdej iteracji do zmiennej wynik dodawana jest wartość bieżącego elementu tablicy tab[i]. Po zakończeniu pętli zmienna wynik będzie zawierać sumę wszystkich elementów tablicy. Takie podejście jest podstawą wielu algorytmów przetwarzających dane tablicowe i ilustruje ważny koncept iteracyjnego przetwarzania danych. Warto również wspomnieć, że takie podstawowe operacje jak to sumowanie mogą być zastosowane w wielu dziedzinach takich jak analiza danych obliczenia statystyczne czy przetwarzanie dużych zbiorów danych w systemach komputerowych co czyni je niezwykle wartościowymi w praktyce zawodowej

Pytanie 27

W JavaScript funkcja document.getElementById(id) ma na celu

A. umieścić tekst o treści ’id’ na stronie internetowej
B. zweryfikować poprawność formularza o identyfikatorze id
C. pobrać wartości z formularza i przypisać je do zmiennej id
D. zwrócić referencję do pierwszego elementu HTML o wskazanym id
Niektóre twoje odpowiedzi trochę mylą rolę metody document.getElementById(id). Myślenie, że ta metoda pobiera dane z formularza i wkłada je do zmiennej id to zły trop. W rzeczywistości, ona służy do uzyskiwania dostępu do elementów, a jeśli chcesz odczytać wartości z pól formularzy, powinieneś użyć właściwości value. Mówienie o tym, że ta metoda sprawdza poprawność formularza, też nie jest na miejscu - do walidacji używa się innych funkcji, jak addEventListener() na zdarzenie 'submit' albo atrybutów HTML5, jak required. No i jeśli chodzi o wstawianie tekstu 'id' na stronę, to też nie tak to działa - document.getElementById(id) daje ci odnośnik do elementu, ale nie modyfikuje go w jakiś bezpośredni sposób. To błędy, które mogą wynikać z nie do końca jasnego zrozumienia, jak działają metody manipulacyjne w JavaScript.

Pytanie 28

Dla dowolnego a z zakresu (0,99) celem funkcji napisanej w języku JavaScript jest
function fun(a)
 {
    for(n=a; n <=100; n++)
    document.write(n);
    return(n);
 }

A. wypisanie liczb z zakresu a .. 100 oraz zwrócenie wartości zmiennej n
B. zwrócenie liczb z zakresu a .. 99
C. wypisanie liczb z zakresu a .. 99 oraz zwrócenie wartości 100
D. wypisanie wartości zmiennej a i zwrócenie wartości zmiennej n
Funkcja napisana w JavaScript przewiduje iterację w celu wypisania liczb z przedziału ustalonego przez zmienną 'a' do 100. W kodzie zastosowano pętlę for, która zaczyna się od wartości a, a kończy na 100. Wartość zmiennej 'n' jest używana jako iterator, zaczynając od 'a' i zwiększając się o 1 w każdym obiegu pętli, aż osiągnie 100. Warto zauważyć, że funkcja wykorzystuje metodę 'document.write()', która służy do zapisywania danych na stronie internetowej. Po zakończeniu iteracji funkcja zwraca wartość zmiennej 'n', co w kontekście tego zadania oznacza, że zwróci ona wartość 101, ponieważ po ostatniej iteracji n przekroczy wartość 100. Przykład użycia tej funkcji w praktyce może obejmować generowanie dynamicznych treści na stronach internetowych, które wymagają wyświetlenia zakresu wartości liczbowych. Warto również dodać, że zgodnie z aktualnymi standardami JavaScript, kod mógłby być bardziej elegancko zapisany, wykorzystując np. funkcję 'console.log()' zamiast 'document.write()', co jest bardziej zalecane w nowoczesnym podejściu do programowania w JavaScript.

Pytanie 29

Aby poprawnie udokumentować poniższą linię kodu, po znakach // należy dodać komentarz, że linia ta:

document.getElementById("tytul").style.color = "red"; //
A. zmienia treść elementu o id „tytuł” na słowo „red”
B. zmienia kolor tekstu elementu o id „tytuł” na czerwony
C. tworzy nowy element o id „tytuł”
D. zawiera błąd składniowy i nie zadziała
document.getElementById("tytul") odnajduje element strony o id „tytuł”, a przypisanie do jego właściwości style.color zmienia kolor tekstu tego elementu. Wartość "red" oznacza kolor czerwony. W efekcie tekst elementu „tytuł” staje się czerwony. Dlatego komentarz powinien mówić, że linia zmienia kolor tekstu elementu o id „tytuł” na czerwony.

Pytanie 30

W języku JavaScript, aby zweryfikować, czy liczba leży w zakresie 100,200>, należy użyć:

A. if (liczba>100 || liczba<=200)
B. if(liczba<100 && liczba<=200)
C. if(liczba<100 || liczba>=200)
D. if(liczba>100 && liczba <=200)
Pierwsza z niepoprawnych odpowiedzi używa operatora OR (||), co jest błędne, ponieważ warunek ten sprawdza, czy liczba jest większa niż 100 LUB mniejsza lub równa 200. Taki zapis może prowadzić do sytuacji, w których liczba poza przedziałem też zostanie zaakceptowana, na przykład -50, co nie jest zgodne z intencją sprawdzania zakresu. W drugiej odpowiedzi zastosowano również operator OR, a zapis if(liczba < 100 || liczba >= 200) implikuje, że liczba może być mniejsza niż 100 lub większa lub równa 200, co również wyklucza liczby w zakresie 100-200 i jest niespójne z założonym celem. Ostatnia z błędnych odpowiedzi używa operatora AND, ale zapis if(liczba < 100 && liczba <= 200) sprawdza, czy liczba jest jednocześnie mniejsza niż 100 oraz mniejsza lub równa 200, co nie ma sensu, ponieważ nie ma liczb, które mogą spełniać obydwa warunki jednocześnie. Dlatego kluczowe jest rozróżnienie pomiędzy operatorami logicznymi AND i OR oraz zrozumienie, jak wpływają one na zakresy wartości w kontekście programowania w JavaScript.

Pytanie 31

W języku JavaScript rezultat działania instrukcji zmienna1 –= 1; będzie identyczny jak wynik instrukcji

A. zmienia1 = zmienna1 - 0;
B. zmienna1++;
C. zmienna1––;
D. zmienna1 === zmienna1 - 1;
Instrukcja 'zmienna1 -= 1;' w języku JavaScript jest skróconą formą zapisu, która oblicza nową wartość zmiennej 'zmienna1', odejmując od niej 1. Działa to na zasadzie równania, gdzie zmienna zostaje zaktualizowana do nowej wartości. Z kolei zapis 'zmienna1--;' również dokonuje dekrementacji zmiennej 'zmienna1' o 1, ale w formie operatora post-dekrementacji. W praktyce oznacza to, że obie instrukcje mają ten sam efekt końcowy, czyli zmiana wartości 'zmienna1' o 1 w dół. Przykładowo, jeżeli 'zmienna1' wynosi 5 przed wykonaniem powyższych operacji, to po ich wykonaniu jej wartość wyniesie 4. Takie skrócone formy zapisu są powszechną praktyką w programowaniu, ponieważ umożliwiają bardziej zwięzłe i czytelne przedstawienie operacji na zmiennych, co jest zgodne z zasadami czystego kodu. Używanie operatorów skróconych, takich jak '+=' i '-=', jest zalecane, ponieważ poprawia czytelność i zrozumiałość kodu.

Pytanie 32

Wskaż definicję metody, którą należy wstawić w miejscu kropek, aby na stronie WWW wyświetlił się tekst: Jan Kowalski

<p id="wynik"></p>
<script type="text/javascript">
    var osoba = { nazwisko: "Kowalski", imie: "Jan" };
    …
    document.getElementById("wynik").innerHTML = osoba.dane();
</script>

osoba.dane = function() {
    return this.imie+" "+this.nazwisko;
};                 A.

dane() = function() {
    return this.imie+" "+this.nazwisko;
};                 B.

osoba.dane = function() {
    return imie+" "+nazwisko;
};                 C.

dane() = function {
    this.imie+" "+this.nazwisko;
};                 D.
A. C.
B. D.
C. A.
D. B.
Fajnie, że wybrałeś dobrą odpowiedź! Metoda 'dane' jest powiązana z obiektem 'osoba', co pozwala ci używać słowa kluczowego 'this', żeby odwołać się do 'imię' i 'nazwisko'. To naprawdę ważna zasada w programowaniu obiektowym. 'This' to taki klucz, dzięki któremu możesz wskazać, z którego obiektu korzystasz w danej chwili. W tym przypadku odnosisz się do obiektu 'osoba'. Wyobraź sobie, że tworzysz aplikację i chcesz pokazać informacje o użytkowników, na przykład na stronie profilu. Dzięki metodzie 'dane', która jest częścią obiektu 'osoba', możesz łatwo wyświetlić imię i nazwisko. O to chodzi w programowaniu!

Pytanie 33

W języku JavaScript trzeba sformułować warunek, który będzie spełniony, gdy zmienna a będzie dowolną liczbą naturalną dodatnią (więcej niż 0) lub gdy zmienna b będzie dowolną liczbą z przedziału domkniętego od 10 do 100. Wyrażenie logiczne w tym warunku powinno mieć postać

A. (a > 0) || ((b >= 10) && (b <= 100))
B. (a > 0) && ((b >= 10) || (b <= 100))
C. (a > 0) || ((b >= 10) || (b <= 100))
D. (a > 0) && ((b >= 10) && (b <= 100))
Pierwsza odpowiedź (a > 0) && ((b >= 10) && (b <= 100)) opiera się na błędnym założeniu, że oba warunki muszą być spełnione jednocześnie, co jest sprzeczne z wymaganiami. W kontekście tego pytania, aby warunek był prawdziwy, wystarczy, że przynajmniej jeden z podanych warunków będzie spełniony. To podejście prowadzi do niepotrzebnej ścisłości, ograniczając funkcjonalność programu. Druga odpowiedź (a > 0) && ((b >= 10) || (b <= 100)) również jest myląca; operator logiczny '||' w kontekście zmiennej b sugeruje, że b może być mniejsze niż 10 lub większe niż 100, co nie spełnia wymagań, które określają, że b musi być w przedziale 10-100. Trzecia odpowiedź (a > 0) || ((b >= 10) || (b <= 100)) wprowadza dodatkowe zamieszanie, ponieważ druga część warunku znowu nie wymusza, aby b znajdowało się w odpowiednim zakresie. Przypadki takie jak te wskazują na typowe błędy logiczne, gdzie programiści mogą mylnie interpretować potrzeby warunku, co skutkuje błędami w kodzie. Kluczowe jest zrozumienie, jak działają operatory logiczne oraz jakie są ich konsekwencje w kontekście projektowania warunków. Właściwe użycie operatorów jest fundamentem skutecznego programowania, a unikanie takich pułapek jest kluczowe dla tworzenia stabilnych aplikacji.

Pytanie 34

Jakie skutki wywoła poniższy fragment kodu w języku JavaScript?

n = "Napis1"; s = n.length;
A. Wyświetli liczbę znaków napisu z zmiennej n
B. Przypisze zmiennej s wartość odpowiadającą długości tekstu w zmiennej n
C. Przypisze zmiennej s część napisu ze zmiennej n o długości określonej przez zmienną length
D. Przypisze wartość zmiennej n do zmiennej s
Odpowiedzi 1, 2 oraz 4 są niepoprawne z różnych powodów, co wskazuje na nieporozumienia w zakresie działania właściwości length w JavaScript. W przypadku pierwszej odpowiedzi, twierdzenie, że zmienna n zostanie przypisana do zmiennej s, jest błędne. Wartości zmiennych są przypisywane, a nie same zmienne. Odpowiedź ta ignoruje fakt, że w kodzie następuje użycie operatora przypisania, co skutkuje przekazaniem wartości długości napisu. W kontekście drugiej odpowiedzi, należy podkreślić, że chociaż skrypt nie wyświetla bezpośrednio długości napisu, to długość jest przypisana do zmiennej s, co jest kluczowe dla dalszego użycia tej wartości. Ostatnia odpowiedź, mówiąca o przypisaniu fragmentu napisu o określonej długości, jest również myląca, ponieważ length dotyczy całkowitej liczby znaków w napisie, a nie jego fragmentu. Programiści często mylą funkcjonalności związane z długością łańcuchów znakowych z metodami, które pozwalają na wyodrębnienie części tekstu, takimi jak substring lub slice. Zrozumienie różnicy między tymi operacjami jest istotne dla efektywnego programowania i pracy z danymi tekstowymi.

Pytanie 35

W skrypcie JavaScript operatory: ||, && zaliczane są do kategorii operatorów

A. arytmetycznych
B. bitowych
C. przypisania
D. logicznymi
Odpowiedź 'logicznym' jest poprawna, ponieważ w języku JavaScript operatory || (logiczne OR) i && (logiczne AND) są klasyfikowane jako operatory logiczne. Te operatory służą do wykonywania operacji na wartościach logicznych (prawda/fałsz). Użycie operatora && powoduje, że wyrażenie zwraca prawdę tylko wtedy, gdy oba operandy są prawdziwe. Z kolei operator || zwraca prawdę, jeśli przynajmniej jeden operand jest prawdziwy. Przykładem ich zastosowania może być warunkowe wykonywanie kodu, np. w instrukcjach if, gdzie możemy sprawdzić, czy spełnione są określone warunki. Standardowe praktyki programistyczne zalecają używanie tych operatorów do efektywnego zarządzania logiką programów, co zwiększa ich czytelność i umożliwia łatwiejszą konserwację. Ważne jest także zrozumienie, że operatory te wykonują krótką ocenę (short-circuit evaluation), co oznacza, że ​​nie obliczają drugiego operandu, jeśli pierwszy już decyduje o wyniku. Dzięki tym właściwościom, operatory logiczne są kluczowym elementem wszelkich aplikacji programistycznych, które potrzebują podejmować decyzje w oparciu o różne warunki.

Pytanie 36

Kod JavaScript ma za zadanie szukanie wartości maksymalnej w tablicy. Wskaż błąd występujący w skrypcie.

14      max = tablica[0];
15      for (j == 1; j < 9; j++) {
16          if (max <= tablica[j]) {
17              max = tablica[j];
18          };
19      };
20      document.write("Największy element tablicy to: " + max);
A. Zastosowano operator porównania zamiast przypisania w linii 15.
B. Kod zapisany w linii 20 ma nieprawidłową składnię.
C. Warunek w linii 16 powinien być odwrócony.
D. Zmienna max ma niewłaściwie przypisaną wartość w linii 14.
W tym fragmencie kodu kluczowy problem faktycznie leży w linii 15, gdzie użyto operatora porównania `==` zamiast operatora przypisania `=`. W pętli `for` pierwsza część ma inicjalizować zmienną sterującą, czyli w JavaScripcie poprawny zapis to `for (j = 1; j < 9; j++) { ... }`. Konstrukcja `j == 1` nie ustawia wartości zmiennej, tylko porównuje bieżącą wartość `j` z liczbą 1 i zwraca wynik logiczny `true` lub `false`. W efekcie interpreter próbuje potraktować wynik porównania jako wyrażenie inicjalizujące, co jest po prostu błędem składniowym i skrypt się nie wykona. Z mojego doświadczenia to bardzo częsty błąd: programista myśli o „ustawieniu” wartości i z przyzwyczajenia wpisuje podwójny znak równości. Dlatego w językach takich jak JavaScript, C, Java trzeba mocno pilnować rozróżnienia: `=` oznacza przypisanie, `==` porównanie wartości (a `===` porównanie wartości i typu). Cała reszta algorytmu wyszukiwania maksimum jest w porządku: najpierw przypisujemy do `max` pierwszy element tablicy, potem w pętli przechodzimy kolejne elementy i jeśli aktualny element jest większy lub równy `max`, to aktualizujemy zmienną `max`. Taki schemat jest klasycznym algorytmem liniowego wyszukiwania wartości maksymalnej. W praktyce, gdy piszesz kod produkcyjny, warto dodatkowo zadbać o deklarację zmiennych (`let j = 1;`, `let max = tablica[0];`) oraz używać długości tablicy (`j < tablica.length`) zamiast stałej liczby 9, żeby kod był odporny na zmiany i łatwiejszy w utrzymaniu. W narzędziach typu ESLint często jest też reguła wychwytująca przypadkowe użycie `==` tam, gdzie spodziewane jest `=`, właśnie po to, żeby unikać takich subtelnych, ale groźnych pomyłek.

Pytanie 37

Rodzaj zmiennej w języku JavaScript

A. nie istnieje.
B. jest tylko jeden rodzaj.
C. musi być zadeklarowany na początku skryptu.
D. ma miejsce poprzez przypisanie wartości.
Wiele osób uważa, że typ zmiennej w JavaScript powinien być z góry zadeklarowany, co jest niezgodne z jego zasadami działania. Twierdzenie, że typ zmiennej 'nie występuje', jest mylne, ponieważ każda wartość przypisana do zmiennej ma swój typ, nawet jeśli nie jest to jawnie określone. Ignorowanie tego faktu prowadzi do nieporozumień i błędów w kodzie. Kolejne nieprecyzyjne stwierdzenie, że 'jest tylko jeden' typ zmiennej, pomija kluczową cechę JavaScript jako języka dynamicznego, który obsługuje wiele typów, takich jak liczby, stringi, obiekty i tablice. Typy te mogą zmieniać się w trakcie działania programu, co czyni język bardzo elastycznym. Z kolei przekonanie, że zmienne muszą być zadeklarowane na początku skryptu, jest również błędne, ponieważ JavaScript pozwala na przypisywanie wartości do zmiennych w dowolnym miejscu w kodzie, co zwiększa jego dynamikę. Takie myślenie może prowadzić do nieefektywnego kodu, który jest trudniejszy w utrzymaniu oraz rozwijaniu. Ważne jest, aby zrozumieć zasady działające w tym języku, aby unikać typowych pułapek związanych z typowaniem zmiennych oraz właściwie wykorzystać zalety, jakie oferuje JavaScript.

Pytanie 38

Język JavaScript wspiera

A. wysyłanie ciastek z identycznymi informacjami do wielu użytkowników strony
B. abstrakcyjne klasy
C. funkcje wirtualne
D. obiekty DOM
Wybór jednej z pozostałych opcji może wynikać z nieporozumienia dotyczącego podstawowych koncepcji programowania w JavaScript. Funkcje wirtualne, które są bardziej charakterystyczne dla języków programowania obiektowego, takich jak C++ czy Java, nie mają zastosowania w JavaScript, który nie wspiera klasycznej hierarchii klas w taki sposób, jak te języki. W JavaScript funkcje są obiektami, a prototypowe dziedziczenie jest kluczowym mechanizmem, co często prowadzi do mylnej interpretacji koncepcji klas abstrakcyjnych. JavaScript nie definiuje klas abstrakcyjnych w tradycyjnym sensie, chociaż od ES6 wprowadzono wsparcie dla klas. Co więcej, idea wysyłania ciastek z tą samą informacją do wielu klientów nie jest bezpośrednio związana z językiem JavaScript, lecz z mechanizmami serwerowymi oraz strukturyzowaniem danych w aplikacjach webowych. Często popełniane błędy myślowe dotyczą zrozumienia ról różnych technologii webowych i ich interakcji. JavaScript działa głównie po stronie klienta, a jego integracja z serwerami odbywa się zazwyczaj za pomocą protokołu HTTP, w którym ciasteczka są jednym z wielu elementów zarządzania stanem użytkownika. Zrozumienie roli DOM w kontekście JavaScript jest kluczowe do tworzenia efektywnych i interaktywnych aplikacji, co podkreśla znaczenie tej koncepcji w codziennym programowaniu.

Pytanie 39

W JavaScript, wynik operacji przyjmuje wartość NaN, gdy skrypt usiłuje przeprowadzić

A. operację arytmetyczną, a zawartość zmiennej była tekstem
B. operację arytmetyczną na dwóch dodatnich zmiennych liczbowych
C. funkcję, która sprawdza długość stringa, a zawartość zmiennej była liczba
D. funkcję parseInt zamiast parseFloat na zmiennej numerycznej
W pytaniu zwrócono uwagę na różne operacje, które mogą prowadzić do uzyskania wartości NaN w JavaScript. Jednak nie wszystkie wymienione przypadki są związane z generowaniem tej wartości. Przykładowo, korzystanie z parseFloat zamiast parseInt przy konwersji zmiennych liczbowych nie ma wpływu na wynik operacji arytmetycznych i nie prowadzi do NaN. Funkcja parseFloat konwertuje ciąg znaków na liczbę zmiennoprzecinkową, podczas gdy parseInt konwertuje na liczbę całkowitą. W obu przypadkach, jeśli ciąg jest odpowiedni, wynik zawsze będzie liczbą, a nie NaN. Kolejną sytuacją jest sprawdzanie długości napisu; jeśli zmienna jest liczbą, operacje związane z długością nie wpływają na typ danych, więc nie powinny generować NaN. Trzeci przypadek, czyli działanie arytmetyczne na dwóch zmiennych liczbowych dodatnich, również nie prowadzi do uzyskania NaN, ponieważ operacje są poprawnie wykonywane. Zrozumienie tych koncepcji jest niezwykle ważne, aby unikać typowych błędów i nieporozumień, które mogą wystąpić w kodzie. Kluczowym zagadnieniem w programowaniu w JavaScript jest zarządzanie typami danych, a ich niewłaściwe użycie może prowadzić do trudnych do zdiagnozowania błędów w aplikacjach.

Pytanie 40

W języku JavaScript zapisano kod, którego wynikiem działania jest?

var osoba=prompt("Podaj imię", "Adam");
A. bezpośrednie przypisanie do zmiennej osoba wartości "Adam"
B. uzyskanie z formularza wyświetlonego na stronie HTML imienia "Adam"
C. pokazanie okna z pustym polem do edycji
D. wyświetlenie okna z polem do edycji, w którym domyślnie znajduje się tekst "Adam"
W kodzie JavaScript zapisano wywołanie funkcji prompt, która jest standardową metodą do interakcji z użytkownikiem poprzez wyświetlenie okna dialogowego. Funkcja ta przyjmuje dwa argumenty: pierwszy to tekst, który będzie wyświetlony jako prośba o dane, a drugi to opcjonalna wartość domyślna, która pojawi się w polu edycyjnym okna dialogowego. W przykładzie użytkownik proszony jest o podanie imienia, a domyślną wartością, która jest predefiniowana w tym przypadku, jest 'Adam'. Działanie tego kodu spowoduje otwarcie okna z polem edycyjnym, w którym już znajduje się 'Adam', co ułatwia użytkownikowi wprowadzenie danych. Ponadto, gdy użytkownik kliknie 'OK' lub 'Anuluj', wynik (czyli wartość wpisana przez użytkownika lub null, jeśli anulował) zostanie przypisany do zmiennej 'osoba'. Warto zaznaczyć, że funkcja prompt jest powszechnie używana w aplikacjach webowych do szybkiego zbierania informacji od użytkowników. Dzięki temu kodowi programiści mogą efektywnie interactować z użytkownikami, co jest zgodne z duchem nowoczesnych aplikacji internetowych opartych na JavaScript.