Wyniki egzaminu

Nowy egzamin
Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik informatyk
  • Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
  • Data rozpoczęcia: 29 kwietnia 2026 11:51
  • Data zakończenia: 29 kwietnia 2026 12:10

Egzamin zdany!

Wynik: 23/40 punktów (57,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!
Facebook
X.com
LinkedIn
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Jak można opisać przedstawiony obiekt w JavaScript?

var obiekt1 = {
  x: 0,
  y: 0,
  wsp: function() { ... }
}
A. trzema metodami
B. trzema właściwościami
C. dwiema metodami i jedną właściwością
D. dwiema właściwościami i jedną metodą
W języku JavaScript obiekty są fundamentalną częścią języka, umożliwiającą przechowywanie i manipulowanie danymi w sposób bardziej uporządkowany. W podanym przykładzie obiekt zawiera dwie właściwości z wartościami liczbowymi oraz jedną metodę. Częstym błędem jest mylenie właściwości z metodami. Właściwość to statyczna wartość przypisana do klucza, natomiast metoda to funkcja przypisana do klucza, którą można wywołać. Niewłaściwe zrozumienie tej różnicy może prowadzić do błędnego interpretowania struktury obiektu. Zrozumienie poprawnego rozróżniania między właściwościami a metodami jest kluczowe w programowaniu obiektowym, które kładzie nacisk na modularność i wielokrotne używanie kodu. Programiści muszą również pamiętać, że struktura obiektu w JavaScript pozwala na dynamiczne dodawanie nowych właściwości i metod, co czyni ten język elastycznym i potężnym narzędziem w tworzeniu dynamicznych aplikacji internetowych. Błędem jest przypuszczanie, że każda deklaracja w obiekcie jest metodą, co może wynikać z niezrozumienia, że metody muszą zawierać fragment funkcji. Właściwe rozpoznanie tych elementów jest niezbędne do efektywnego wykorzystania zasad programowania obiektowego oraz tworzenia bardziej złożonych i skalowalnych aplikacji.
Pytanie 2

W języku CSS wprowadzone zostało następujące formatowanie: ```h1 i {color:red;}``` Kolor czerwony będzie stosowany do

A. wyłącznie pochylonego tekstu w każdym rodzaju nagłówka
B. całego tekstu nagłówka pierwszego stopnia oraz całego tekstu pochylonego, niezależnie od lokalizacji na stronie
C. tylko tekstu pochylonego nagłówka pierwszego poziomu
D. całego tekstu nagłówka pierwszego stopnia oraz tekstu pochylonego w akapicie
W języku CSS, zapis 'h1 i {color:red;}' wskazuje na regułę stylowania, która dotyczy elementów 'i' znajdujących się wewnątrz nagłówka pierwszego stopnia 'h1'. W związku z tym, tylko tekst, który jest oznaczone jako pochylony (italic) w obrębie h1, zostanie wyświetlony na czerwono. W CSS, selektor 'h1 i' jest przykładem selektora potomka, który działa na zasadzie dziedziczenia stylów przez elementy znajdujące się w danym kontekście. Przykładowo, skoro element 'i' jest bezpośrednio związany z 'h1', to tylko tekst w tym elemencie zyska czerwony kolor. W praktyce, jeśli w nagłówku pierwszego stopnia mamy tekst 'To jest nagłówek <i>pochylony</i>', to jedynie słowo 'pochylony' będzie czerwone, podczas gdy pozostała część nagłówka pozostanie w domyślnym kolorze. Tego typu stylizacje są zgodne z standardami CSS, które promują modularność i precyzyjność w określaniu stylów dla różnych elementów dokumentu.
Pytanie 3

Dane są liczby całkowite różne od zera w tablicy nazwanej tab. Podany poniżej kod w języku PHP ma na celu

Ilustracja do pytania
A. zmienić wszystkie elementy tablicy na liczby o przeciwnym znaku
B. obliczenie wartości bezwzględnej poszczególnych elementów tablicy
C. zmienić wartości tablicy na te zapisane w zmiennej liczba
D. wyliczenie iloczynu wszystkich wartości w tablicy
Kod pokazany na obrazku używa konstrukcji foreach z operatorem referencji ampersand aby iterować po tablicy tab i zmieniać każdy jej element. Operator referencji & pozwala na bezpośrednią modyfikację wartości w tablicy. Instrukcja $liczba = $liczba * (-1) w pętli foreach zmienia znak każdej liczby na przeciwny co oznacza że dodatnie liczby stają się ujemne a ujemne stają się dodatnie. Dzięki temu możliwe jest szybkie odwrócenie znaków wszystkich elementów w tablicy co jest powszechnie stosowane w programowaniu aby przygotować dane do dalszych operacji matematycznych lub analizy. Unset($liczba) jest używane po pętli aby odłączyć referencję co jest dobrą praktyką zapobiegającą przypadkowym modyfikacjom przyszłych danych. Zastosowanie tego wzorca jest efektywne i pozwala na bezpieczną manipulację strukturą danych w PHP. Technika ta jest użyteczna nie tylko w kontekście matematycznym ale również w przypadkach gdzie wymagane jest szybkie przetwarzanie dużych ilości danych.
Pytanie 4

W przedstawionej regule CSS h1{color: blue} co oznacza h1?

A. deklarację
B. klasę
C. wartość
D. selektor
W kontekście analizy niepoprawnych odpowiedzi, pierwsza z nich sugeruje, że h1 oznacza klasę. Klasa w CSS jest definiowana za pomocą kropki (.), co różni ją od selektorów tagów, jak h1. Klasy umożliwiają grupowanie elementów i stosowanie wspólnych stylów, jednak h1 jako tag HTML nie może być klasą. Kolejna odpowiedź definiuje h1 jako wartość, co jest błędne, ponieważ wartość w CSS odnosi się do przypisania określonej właściwości, na przykład 'color: blue', gdzie 'blue' jest wartością, a h1 selektorem. Wreszcie, odpowiedź opisana jako deklaracja, również jest myląca. Deklaracja w CSS składa się z selektora oraz przypisania właściwości i wartości, takich jak w przykładowej regule h1{color: blue}. W tym przypadku h1 jest jedynie selektorem, a cała reguła, w tym kolor, jest deklaracją. Dlatego ważne jest zrozumienie różnicy między tymi terminami, aby skutecznie korzystać z CSS w projektowaniu stron internetowych.
Pytanie 5

W ramce przedstawiono kod JavaScript z błędem logicznym. Program powinien wypisywać informację, czy liczby są sobie równe, czy nie, lecz nie wykonuje tego. Wskaż odpowiedź, która dotyczy błędu.

var x=5;
var y=3;
if(x=y) document.getElementById("demo").innerHTML='zmienne są równe';
else    document.getElementById("demo").innerHTML='zmienne się różnią';
A. Brak średnika przed klauzulą else
B. Zawartość sekcji if oraz else powinna być zamieniona miejscami
C. W klauzuli if użyto przypisania zamiast porównania
D. Zmienne zostały zadeklarowane w niewłaściwy sposób
W kontekście analizy błędów w kodzie JavaScript, istnieje kilka odpowiedzi, które nie są poprawne. Po pierwsze, stwierdzenie, że zmienne zostały nieprawidłowo zadeklarowane, jest mylące. W rzeczywistości zmienne x i y zostały zadeklarowane poprawnie za pomocą słowa kluczowego var, co jest standardową praktyką w JavaScript. Wartości, które przypisano do tych zmiennych, są również poprawne i zgodne z typem liczbowym. Po drugie, stwierdzenie, że przed klauzulą else nie powinno być średnika, również nie jest adekwatne. W JavaScript średnik jest opcjonalny na końcu instrukcji, a jego brak w tym przypadku nie wpływa na działanie programu. Klauzula else działa prawidłowo, niezależnie od obecności średnika w kodzie. Ponadto, twierdzenie, że instrukcje wewnątrz sekcji if oraz else powinny być zamienione miejscami, jest błędne, ponieważ logika programu nie wymaga takiej zamiany. Program powinien najpierw sprawdzić, czy zmienne są równe, a następnie zareagować w zależności od wyniku tego porównania. Właściwa struktura kontrolna jest kluczowa dla poprawności działania kodu, dlatego zamiana sekcji if i else prowadziłaby do wyświetlania błędnych komunikatów.
Pytanie 6

W dostępnej tabeli mieszkań znajdują się kolumny o nazwach: adres, metraż, liczba_pokoi, standard, status, cena. Wykonanie podanej kwerendy SQL SELECT spowoduje, że zostaną wyświetlone

Ilustracja do pytania
A. wszystkie informacje oprócz adresu tych mieszkań, które mają więcej niż 3 pokoje
B. wszystkie informacje dotyczące mieszkań, które mają co najmniej 3 pokoje
C. metraż oraz cena tych mieszkań, które mają więcej niż 3 pokoje
D. metraż oraz cena tych mieszkań, które mają co najmniej 3 pokoje
Kwerenda SQL SELECT metraz cena FROM mieszkania WHERE ile_pokoi 3 jest zapytaniem, które precyzyjnie określa zakres danych do wyświetlenia na podstawie warunku. Polecenie SELECT określa, które kolumny będą zwracane w wyniku kwerendy w tym przypadku metraz i cena. Dzięki temu uzyskujemy tylko te dane które są istotne w kontekście analizy efektywności lub porównania cen nieruchomości o określonym rozmiarze w ramach bazy danych. Użycie klauzuli WHERE ile_pokoi 3 definiuje dodatkowy filtr aby wyświetlane były jedynie te rekordy które spełniają podany warunek logiczny czyli ilość pokoi większą niż trzy. Jest to powszechnie stosowana praktyka w pracy z bazami danych pozwalająca na efektywne przetwarzanie i analizę dużych zbiorów danych poprzez ograniczenie zwracanych wyników do tych które są najbardziej istotne dla użytkownika. Takie podejście pozwala na optymalizację wydajności zapytań SQL co jest kluczowe w środowiskach produkcyjnych gdzie czas odpowiedzi i obciążenie serwera mają istotne znaczenie
Pytanie 7

Gdzie w dokumencie HTML powinien być umieszczony wewnętrzny arkusz stylów?

A. W sekcji treści strony
B. W obrębie znacznika, którego dotyczy styl
C. W skrypcie dołączonym do dokumentu
D. W sekcji nagłówkowej dokumentu
Wewnętrzny arkusz stylów należy umieścić w części nagłówkowej strony HTML, co oznacza, że powinien być zawarty w znaczniku <head>. Jest to zgodne z zaleceniami standardów W3C, które określają, że nagłówek powinien zawierać metadane oraz inne informacje dotyczące dokumentu. Umieszczając arkusz stylów w sekcji <head>, zapewniamy, że przeglądarka ma dostęp do stylów przed renderowaniem treści strony, co przyczynia się do lepszego doświadczenia użytkownika. Przykładowo, kod CSS umieszczony w <style> w <head> może wyglądać tak: <style> body { background-color: lightblue; } </style>. Taki wewnętrzny arkusz stylów pozwala na łatwe zarządzanie stylem pojedynczej strony bez potrzeby tworzenia osobnych plików CSS. Ponadto, umieszczając style w nagłówku, unikamy problemów z wydajnością, które mogłyby wystąpić, gdyby były one wstrzykiwane w treści strony. Warto również zauważyć, że umieszczanie arkuszy stylów w <head> jest standardową praktyką w tworzeniu responsywnych i semantycznych stron internetowych.
Pytanie 8

Aby ustawić tło na stronie www należy użyć polecenia

A. <bgcolor=""></bgcolor>
B. <background=""></background>
C. <body background=""></body>
D. <body bgcolor=""></body>
Wszystkie inne odpowiedzi zawierają błędy i nie są zgodne z aktualnymi standardami HTML. Użycie znacznika <background> jest niewłaściwe, ponieważ taki znacznik nie istnieje w HTML; w związku z tym nie ma możliwości jego zastosowania w dokumentach HTML. Co więcej, atrybut <bgcolor> występuje tylko w kontekście znacznika <body> i nie może być używany jako samodzielny element. W przypadku użycia <body background=''> sytuacja jest podobna. Atrybut background był stosowany w starszych wersjach HTML do określenia obrazu tła, co również jest przestarzałe, ponieważ CSS oferuje znacznie bardziej elastyczne opcje. Używanie <body background='url(obrazu.jpg)'> może wciąż działać w niektórych przeglądarkach, ale nie jest to polecana praktyka. Ostatecznie, użycie <bgcolor> jest także ograniczone, ponieważ nie można nim ustawić tła w postaci obrazów czy gradientów, co jest możliwe przy użyciu CSS. Dlatego warto przyjąć nowoczesne podejście do stylizacji stron internetowych, opierając się na CSS, co jest zgodne z aktualnymi standardami i praktykami w branży.
Pytanie 9

Poziom izolacji transakcji Repeatable Read (tryb powtarzalnego odczytu) używany przez MS SQL jest związany z problemem

A. utraty aktualizacji
B. niepowtarzalnych odczytów
C. brudnych odczytów
D. odczytów widm
Poziom izolacji transakcji Repeatable Read (powtarzalny odczyt) w systemach zarządzania bazami danych, takich jak MS SQL, wprowadza mechanizm, który zapewnia, że dane odczytane w trakcie transakcji pozostaną niezmienne do momentu jej zakończenia. Oznacza to, że jeżeli jedna transakcja odczyta pewne dane, to inne transakcje nie będą mogły ich zmodyfikować, aż do zakończenia pierwszej transakcji. Mimo że ten poziom izolacji zapobiega niepowtarzalnym odczytom, to jednak wprowadza zjawisko odczytów widm, które występuje, gdy nowa transakcja wprowadza nowe wiersze, które spełniają kryteria odczytu pierwszej transakcji. W efekcie, podczas powtórnego odczytu tych samych danych, mogą pojawić się nowe wiersze, co prowadzi do niespójności wyników. Przykładem może być sytuacja, w której jedna transakcja wykonuje odczyt danych klientów, a w tym czasie inna transakcja dodaje nowego klienta. Przy kolejnych odczytach pierwsza transakcja może zobaczyć inny zestaw danych niż początkowo, co generuje problem odczytów widm. Praktyczne zastosowanie tego poziomu izolacji wymaga ostrożności w projektowaniu aplikacji, aby uniknąć sytuacji, w których dane mogą się dynamicznie zmieniać w trakcie ich odczytu, co jest szczególnie istotne w kontekście finansowym i e-commerce, gdzie dokładność danych jest kluczowa.
Pytanie 10

Model fizyczny replikacji bazy danych pokazany na ilustracji jest modelem

Ilustracja do pytania
A. równorzędnym
B. rozproszonym
C. centralnego subskrybenta
D. centralnego wydawcy
Model centralnego wydawcy jest popularnym rozwiązaniem w replikacji baz danych gdzie jeden centralny serwer działa jako główny wydawca danych do wielu subskrybentów. Kluczowa cecha tego modelu polega na tym że wszystkie zmiany są inicjowane na głównym serwerze co pozwala na scentralizowane zarządzanie danymi. Centralny wydawca zapewnia że dane są spójne i aktualizowane we wszystkich subskrybentach zmniejszając ryzyko konfliktów danych. Taka architektura jest często stosowana w organizacjach z rozproszonymi jednostkami gdzie centralny serwer w centrali obsługuje oddziały terenowe. Przykładami zastosowań są systemy ERP i CRM które wymagają jednoczesnej replikacji danych do wielu lokalizacji. Dobre praktyki w tej architekturze obejmują regularne monitorowanie wydajności serwerów oraz optymalizację przepustowości sieci by minimalizować opóźnienia. Modele centralnego wydawcy wykorzystują technologie takie jak SQL Server Replication czy Oracle Streams które są dobrze udokumentowane i szeroko stosowane w branży zapewniając niezawodność i skalowalność.
Pytanie 11

Podczas tworzenia tabeli w SQL, dla jednej z kolumn ustalono klucz główny. Jakie atrybuty należy zastosować, aby uniemożliwić wprowadzenie wartości pustej?

A. NOT NULL
B. NULL
C. UNIQUE
D. DEFAULT
Odpowiedzi, które wskazują inne atrybuty, są niepoprawne z kilku powodów. Atrybut NULL, który dopuszcza wstawianie pustych wartości, nie może być zastosowany w kontekście klucza głównego, ponieważ klucz główny musi mieć unikalne i niepuste wartości. Użycie UNIQUE z kolei zapewnia, że wartości w danej kolumnie są unikalne, ale nie blokuje możliwości wstawienia wartości NULL. W przypadku, gdy kolumna klucza głównego byłaby zdefiniowana jako UNIQUE, to mogłoby prowadzić do sytuacji, w której możliwe jest wstawienie wielu rekordów z wartością NULL, co jest sprzeczne z zasadą integralności danych. Atrybut DEFAULT natomiast pozwala na przypisanie domyślnej wartości do kolumny, jeśli nie zostanie ona podana podczas wstawiania rekordu, ale również nie zabezpiecza przed wstawieniem wartości NULL, co w kontekście klucza głównego jest niedopuszczalne. Wszystkie te atrybuty mają swoje zastosowania w różnych kontekstach, ale w przypadku klucza głównego, ONLY NOT NULL jest odpowiednim rozwiązaniem, które gwarantuje pełną integralność danych oraz unikalność każdego rekordu w tabeli.
Pytanie 12

Jaką operację należy przeprowadzić podczas edycji zdjęcia w programie graficznym, żeby białe tło zamienić na przezroczystość?

A. Dodać kanał alfa
B. Zmienić saturację obrazu
C. Skadrować obraz
D. Maksymalnie zmniejszyć jasność
Dodanie kanału alfa to naprawdę ważna rzecz, jeśli chodzi o robienie przezroczystego tła w grafice rastrowej. Kanał alfa działa jak dodatkowa warstwa, która mówi komputerowi, które piksele mają być przezroczyste. Dzięki temu możemy ładnie wycinać tło, które nam nie pasuje, nie niszcząc całego obrazu. Na przykład, kiedy edytujesz zdjęcie w Photoshopie, żeby zmienić białe tło na przezroczystość, trzeba najpierw dodać ten kanał alfa. Potem można użyć narzędzia do zaznaczania, jak choćby Magic Wand, żeby wybrać to białe tło i je usunąć. W efekcie zostaje tylko obiekt na przezroczystym tle. W branży graficznej dodawanie kanału alfa i zabawa z przezroczystością to już standard. To pozwala na tworzenie naprawdę ładnych obrazów, które można potem wykorzystać w różnych miejscach, jak strony internetowe czy ulotki. Znajomość tego, jak działa kanał alfa, jest super ważna dla każdego grafika, który chce dobrze radzić sobie z obrazami w różnych formatach.
Pytanie 13

bool gotowe=true;
cout<<gotowe;
Jakie będzie wyjście w wyniku wykonania podanych poleceń?

A. Nie
B. 1
C. 0
D. Tak
Po wykonaniu poleceń na ekranie zobaczysz '1'. Zmienna 'gotowe' jest ustawiona jako typ bool i ma wartość true. W C++ typ bool może mieć dwie wartości: true lub false. Kiedy zmienną bool wyświetlamy przy użyciu cout, to 'true' pokazuje się jako '1', a 'false' jako '0'. To jest zgodne z zasadami C++, które mówią, że wartości logiczne są traktowane jako liczby całkowite. Z mojego doświadczenia, zrozumienie tego, jak C++ interpretuje różne typy danych, jest naprawdę istotne w programowaniu, bo pomaga lepiej ogarnąć działanie kodu, a także poprawić algorytmy. Na przykład, jeśli programista ma świadomość, że true to 1, może wykorzystać tę wiedzę przy operacjach na liczbach lub podczas tworzenia warunków. To fajnie działa, zwłaszcza gdy zaczynamy tworzyć bardziej złożone struktury danych.
Pytanie 14

Jak w języku PHP można przypisać wartość 4 do zmiennej sesyjnej o nazwie wyborID?

A. session.wyborID = 4;
B. $_SESSION[4] = wyborID;
C. session.wyborID = {4};
D. $_SESSION["wyborID"] = 4;
Wszystkie niepoprawne odpowiedzi wykazują fundamentalne błędy związane z zarządzaniem sesjami w PHP. W pierwszym przypadku, session.wyborID = {4}; użycie notacji z kropką jest nieodpowiednie, ponieważ w PHP nie istnieje coś takiego jak obiekt session. Zamiast tego, sesje są zarządzane przez superglobalną tablicę $_SESSION, co oznacza, że każda zmienna sesji musi być przypisana w kontekście tej tablicy. Kolejna odpowiedź, session.wyborID = 4;, ponownie nieodpowiednio korzysta z notacji obiektowej, co prowadzi do błędu wykonania, ponieważ PHP nie rozumie, że session to tablica. Ostatnia odpowiedź, $_SESSION[4] = wyborID;, wykorzystuje nieprawidłowy klucz, ponieważ klucz powinien być ciągiem znaków, a nie liczbą. Dodatkowo, nie zdefiniowano wcześniej zmiennej 'wyborID', co prowadzi do nieosiągalnego odniesienia. Takie błędy myślowe mogą wynikać z niepełnego zrozumienia struktury tablic w PHP oraz różnicy między zmiennymi lokalnymi a superglobalnymi. Zrozumienie, że sesje w PHP są przechowywane jako tablica asocjacyjna, jest kluczowe dla ich wykorzystania i unikania takich pomyłek.
Pytanie 15

Aby zwiększyć wydajność operacji w bazie danych, należy skupić się na polach, które są często wyszukiwane lub sortowane

A. utworzyć indeks
B. dodać więzy integralności
C. stworzyć oddzielną tabelę przechowującą wyłącznie te pola
D. dodać klucz obcy
Dodawanie kluczy obcych nie jest bezpośrednią metodą na przyspieszenie operacji na bazie danych. Klucze obce są używane do zapewnienia integralności referencyjnej, co oznacza, że ich celem jest zapewnienie spójności danych w relacjach pomiędzy tabelami. Choć klucze obce mogą wpłynąć na wydajność w kontekście zapytań, nie przyspieszają one ani nie optymalizują wyszukiwania w obrębie pojedynczych tabel. Tworzenie osobnych tabel przechowujących tylko te pola również nie jest metodą optymalizacji efektywności wyszukiwania. Tego rodzaju podejście może prowadzić do komplikacji w zarządzaniu danymi oraz zmniejszenia wydajności przy łączeniu tabel w zapytaniach. Dodanie więzów integralności, które zapewniają, że dane w tabelach są poprawne i zgodne z określonymi zasadami, jest również istotne, ale nie wpływa bezpośrednio na szybkość operacji na bazie danych. Takie podejścia mogą prowadzić do błędnych przekonań, że poprawa wydajności bazy danych można osiągnąć poprzez wprowadzenie dodatkowych ograniczeń lub zmian w strukturze danych, co w rzeczywistości może generować dodatkowe koszty obliczeniowe przy wykonywaniu podstawowych operacji. Kluczowe jest stosowanie odpowiednich technik indeksacji, które są powszechnie uznawane za najlepszą praktykę w kontekście optymalizacji zasobów bazy danych.
Pytanie 16

Wskaż poprawne stwierdzenie dotyczące poniższej definicji stylu:

<style>
<!--
P{color:blue; font-size:14pt; font-style:italic}
A{font-size: 16pt ; text-transform:lowercase;}
TD.niebieski {color: blue}
TD.czerwony {color: red}
-->
</style>
A. To jest styl lokalny
B. Określono dwie kategorie
C. Odnośnik będzie napisany czcionką 14 punktów
D. Akapit będzie konwertowany na małe litery
Styl lokalny to takie style, które dodaje się bezpośrednio w plikach HTML, często w tagu style lub jako atrybut style w elementach HTML. W tym przypadku mamy do czynienia z osobnym blokiem CSS, więc nie jest to styl lokalny. Co do rozmiaru czcionki linku, to stwierdzenie, że ma 14 punktów, jest błędne. W kodzie CSS widzimy, że rozmiar czcionki dla elementu P to 14 punktów, ale dla elementu A jest ustawiony na 16 punktów. Często takie nieporozumienia wynikają z tego, że nie analizuje się dokładnie kodu źródłowego albo myli się różne selektory. Odnośnie transponowania akapitu na małe litery, to też nie jest poprawne, bo właściwość text-transform: lowercase dotyczy odnośników, nie akapitów. W nauce o CSS ważne jest, żeby dobrze rozumieć zasady działania i umieć rozróżniać, które selektory i właściwości stosują się do konkretnych elementów HTML. To wymaga praktyki i dokładnej analizy kodu. Zrozumienie tych rzeczy jest kluczowe w pracy nad stronami internetowymi, bo pozwala na efektywne zarządzanie stylami. Dobrze stosowane style to podstawa dla każdego, kto zajmuje się tworzeniem i utrzymywaniem stron, żeby wszystko wyglądało spójnie i działało jak trzeba.
Pytanie 17

W JavaScript zdefiniowano obiekt. W jaki sposób można uzyskać dostęp do właściwości nazwisko?

var osoba = {imie: "Anna", nazwisko: "Kowalska", rok_urodzenia: 1985};
A. osoba::nazwisko
B. osoba.nazwisko
C. osoba[2]
D. osoba[1]
Odpowiedź osoba.nazwisko jest prawidłowa, ponieważ w JavaScript do właściwości obiektu można odwoływać się za pomocą notacji kropkowej. Jest to jedna z najbardziej czytelnych i powszechnie stosowanych metod dostępu do właściwości obiektu w programowaniu obiektowym. Kiedy mamy obiekt o nazwie osoba, który został zdefiniowany z właściwościami takimi jak imie, nazwisko i rok_urodzenia, notacja kropkowa pozwala bezpośrednio i intuicyjnie odczytać wartość przypisaną do klucza nazwisko. Ważne jest, aby zrozumieć, że notacja kropkowa nie tylko zwiększa czytelność kodu, ale także ułatwia jego utrzymanie i modyfikację przez innych programistów. Stosowanie tego standardu jest zgodne z najlepszymi praktykami w branży, promującymi pisanie zrozumiałego i efektywnego kodu. Warto również pamiętać, że notacja kropkowa jest preferowana, gdy nazwy kluczy są znane i nie zawierają znaków, które mogą kolidować z syntaksą języka, takich jak spacje. W przypadku bardziej złożonych kluczy można używać notacji nawiasowej, która mimo że jest bardziej elastyczna, nie zawsze jest tak przejrzysta jak notacja kropkowa. Przykłady praktyczne obejmują zastosowania w aplikacjach webowych, gdzie obiekty mogą reprezentować zasoby użytkownika, a notacja kropkowa umożliwia bezpośredni dostęp do danych użytkownika w celu ich wyświetlenia lub edycji w interfejsie aplikacji.
Pytanie 18

Jaki kolor reprezentuje zapis heksadecymalny #0000FF?

A. czerwony
B. zielony
C. czarny
D. niebieski
Kolor zapisany w notacji heksadecymalnej #0000FF oznacza niebieski. Notacja heksadecymalna używana jest w technologii webowej, szczególnie w CSS i HTML, do definiowania kolorów. W tej notacji każdy kolor składa się z sześciu znaków, gdzie pierwsze dwie cyfry reprezentują intensywność koloru czerwonego, drugie dwie zielonego, a ostatnie dwie niebieskiego. W przypadku #0000FF, '00' oznacza brak czerwonego, '00' brak zielonego, a 'FF' maksymalną intensywność niebieskiego. Dzięki temu systemowi można dokładnie określić kolory, co jest przydatne w projektowaniu stron internetowych oraz w grafice komputerowej. Zrozumienie tej notacji jest kluczowe dla każdego, kto pracuje w obszarze projektowania stron WWW, ponieważ pozwala na precyzyjne dostosowanie palet kolorów do estetyki projektu oraz zgodności z zasadami dostępności. Przykładowo, stosując odpowiednie kolory w notacji heksadecymalnej, możemy zapewnić lepszą czytelność tekstu na tle, co jest istotne w kontekście użyteczności stron internetowych.
Pytanie 19

W PHP, aby przekierować użytkownika na inną stronę internetową, można użyć funkcji

A. header();
B. upload();
C. require();
D. include();
Wybór odpowiedzi wykorzystujących funkcje require(), upload() i include() jest nieprawidłowy z kilku powodów. Funkcja require() służy do dołączania plików do skryptu PHP i jest wykorzystywana głównie do wczytywania zewnętrznych skryptów lub bibliotek, co nie ma nic wspólnego z przekierowaniem użytkownika. W przypadku, gdy plik nie zostanie znaleziony, funkcja ta spowoduje błąd krytyczny, a skrypt zatrzyma działanie, co jest niepożądane w kontekście przekierowań. Podobnie, include() działa na zasadzie dołączania plików, ale w przeciwieństwie do require() nie powoduje krytycznego błędu w przypadku braku pliku; zamiast tego wyświetla ostrzeżenie, co również nie jest odpowiednie w kontekście zarządzania nawigacją użytkownika. Co więcej, funkcja upload() nie istnieje w standardowej bibliotece PHP, co czyni tę odpowiedź całkowicie nieprawidłową. Typowe błędy myślowe prowadzące do takich wniosków mogą obejmować mylenie funkcji związanych z dołączaniem plików z funkcjami zarządzającymi nagłówkami i odpowiedziami HTTP. Ważne jest, aby zrozumieć kontekst użycia każdej funkcji oraz jej przeznaczenie, co wpływa na poprawność techniczną skryptów i działanie aplikacji webowych.
Pytanie 20

Warunek zapisany w PHP wyświetli liczbę, jeśli

if ($liczba % 2 == 0)
{
    echo $liczba;
}
A. jest ona liczbą pierwszą
B. wynik dzielenia liczby przez 2 wynosi 0
C. jest ona dodatnia
D. jest ona parzysta
Wybór odpowiedzi błędnych może wynikać z nieprawidłowego rozumienia operatora modulo i jego zastosowania w języku PHP. Operator ten zwraca resztę z dzielenia dwóch liczb więc wynik dzielenia liczby przez 2 nigdy nie może być bezpośrednio równy 0 co oznacza że odpowiedź dotycząca wyniku dzielenia liczby przez 2 jest niewłaściwie zrozumiana. Również koncepcja dodatnich liczb jako kryterium jest niepoprawna w kontekście przedstawionego kodu ponieważ dodatność liczby nie jest sprawdzana przez operator modulo. Liczby pierwsze to te które mają tylko dwa dzielniki: 1 i samą siebie co nie jest związane z warunkiem w kodzie PHP pokazanym w pytaniu. Typowym błędem jest mieszanie pojęć matematycznych i logicznych co może prowadzić do błędnych konkluzji na temat działania konkretnego fragmentu kodu. Aby uniknąć tego typu pomyłek ważne jest zrozumienie jak działają podstawowe operatory w językach programowania i jakie są ich praktyczne zastosowania w kontekście rozwiązywania problemów logicznych w programowaniu. Rozpoznanie właściwego wykorzystania operatorów takich jak modulo pozwala na bardziej precyzyjne formułowanie warunków w kodzie co jest istotne w kontekście efektywnego programowania i utrzymania wysokiej jakości kodu w projektach informatycznych.
Pytanie 21

W SQL polecenie INSERT INTO służy do

A. tworzenia nowej tabeli
B. dodawania danych do tabeli
C. zmiany rekordów na wskazaną wartość
D. wprowadzania nowych pól do tabeli
Wprowadzenie do polecenia INSERT INTO często prowadzi do nieporozumień, szczególnie w kontekście funkcji, jakie pełni w SQL. Nieodpowiednie rozumienie tego polecenia może skutkować błędami w projektowaniu baz danych oraz w wykonywaniu operacji na danych. Na przykład, stwierdzenie, że INSERT INTO aktualizuje rekordy, jest nieprecyzyjne. W rzeczywistości, do aktualizacji istniejących danych używa się polecenia UPDATE, które zmienia wartości w określonych rekordach na podstawie podanych kryteriów. Ponadto, w SQL nie można dodawać nowych pól do tabeli za pomocą INSERT INTO; do tego służy polecenie ALTER TABLE. To ostatnie jest niezbędne, gdyż pozwala na modyfikację struktury tabeli, co jest kluczowe w przypadku zmieniających się wymagań aplikacji. Podobnie, stwierdzenie, że INSERT INTO dodaje tabelę, jest również błędne, ponieważ do tego używa się polecenia CREATE TABLE. Ważne jest, aby zrozumieć, że różne polecenia SQL mają swoje specyficzne zastosowania i nie można ich ze sobą mylić. Typowe błędy myślowe w tym zakresie mogą wynikać z nieznajomości języka SQL lub z braku zrozumienia różnicy pomiędzy operacjami na danych a operacjami na strukturze bazy danych. Zrozumienie tych podstawowych różnic jest kluczowe dla efektywnego zarządzania danymi oraz dla poprawnego projektowania baz danych.
Pytanie 22

W którym z poniższych przykładów walidacja fragmentu kodu CSS zakończy się sukcesem?

A. <p style="font-size:bold;">
B. p { font-weight:bold; }
C. <p style="font-style:bold;">
D. p { text-size:bold; }
Odpowiedzi, które próbują zastosować atrybuty stylów w niepoprawny sposób, zdradzają zrozumienie składni CSS oraz zasad stylizacji dokumentów HTML. W przypadku <p style="font-style:bold;"> pojawia się błąd, ponieważ atrybut style powinien zawierać właściwość font-weight, a nie font-style. Właściwość font-style jest przeznaczona do określenia stylu czcionki, takiego jak italic czy normal, a nie do ustawiania jej grubości. Zatem użycie 'bold' w kontekście font-style jest nieprawidłowe i prowadzi do tego, że przeglądarka nie zastosuje żadnej stylizacji. W kolejnej opcji, p { text-size:bold; }, znowu widzimy błąd w nazwie właściwości. Nie istnieje właściwość CSS o nazwie text-size; powinna być użyta font-size, a wartością mogą być jednostki takie jak px, em, rem itp. Ponadto, wartość 'bold' nie jest odpowiednia dla font-size, ponieważ ta właściwość przyjmuje liczby i jednostki, a nie stylizację. Ostatnia odpowiedź, <p style="font-size:bold;">, również jest błędna z tego samego powodu co wcześniej - font-size wymaga konkretnej wartości w jednostkach, a 'bold' nie jest akceptowalną wartością. Te błędne odpowiedzi pokazują, jak ważne jest zrozumienie składni CSS i stosowanie właściwych nazw właściwości w celu efektywnego stylizowania dokumentów HTML.
Pytanie 23

W poniższym zapisie CSS kolor zielony zostanie zastosowany do

h2
{
    background-color: green;
}
A. czcionki nagłówka drugiego poziomu
B. tła tekstu nagłówka drugiego poziomu
C. czcionki wszystkich nagłówków na stronie
D. tła całej witryny
Zapis CSS h2 { background-color: green; } oznacza, że każdemu elementowi nagłówka drugiego stopnia przypisany zostanie zielony kolor tła. W CSS selektor h2 odnosi się bezpośrednio do wszystkich elementów HTML o tagu <h2>. Właściwość background-color służy do definiowania koloru tła elementu, nie wpływając na kolor czcionki samego nagłówka. W praktyce takie podejście pozwala na wyraźne wyróżnienie nagłówków na tle innych elementów strony, co może być kluczowe dla poprawy czytelności. Przyjęte w kodzie standardy zapewniają zgodność z najnowszymi wytycznymi W3C, pozwalając na efektywne zarządzanie stylami w projekcie. Wiedza o tym jak stylizować nagłówki za pomocą background-color jest fundamentalna dla każdego web developera, umożliwiając tworzenie atrakcyjnych i czytelnych interfejsów użytkownika w sposób zgodny z zasadami responsywnego projektowania. Ponadto, stosowanie takich stylizacji wspiera semantyczne podejście do strukturyzacji treści, co jest ważne dla optymalizacji SEO.
Pytanie 24

Wyjątkowa metoda przynależąca do danej klasy w programowaniu obiektowym, która jest automatycznie wywoływana w momencie tworzenia obiektu i zazwyczaj ma na celu inicjalizację pól, to

A. obiekt
B. specyfikator dostępu
C. konstruktor
D. destruktor
Konstruktor to specjalna metoda, która jest wywoływana automatycznie w momencie tworzenia nowego obiektu danej klasy. Jego głównym celem jest zainicjowanie pól obiektu oraz, w razie potrzeby, wykonanie dodatkowych działań konfiguracyjnych. W praktyce konstruktor umożliwia przygotowanie obiektu do dalszego użytkowania. Na przykład, w języku Java, konstruktor o nazwie klasy pozwala na tworzenie instancji tej klasy z określonymi wartościami dla pól. Dobre praktyki wskazują, że konstruktor powinien być używany do przekazywania parametrów, które są niezbędne do prawidłowego działania obiektu. Warto również wspomnieć o koncepcji konstruktorów przeciążonych, która pozwala na definiowanie wielu konstruktorów w jednej klasie, umożliwiając różne sposoby inicjalizacji obiektów. To sprawia, że kod jest bardziej elastyczny i czytelny, co jest zgodne z zasadami programowania obiektowego i dobrymi praktykami inżynierii oprogramowania.
Pytanie 25

Jakie skutki przyniesie zastosowanie przedstawionego formatowania CSS dla nagłówka trzeciego stopnia?

<style> h3 { background-color: grey; } </style> ... <h3 style="background-color: orange;"> Rozdział 1.2.2. </h3>
A. tło będzie szare
B. tło będzie pomarańczowe
C. kolor tekstu będzie pomarańczowy
D. kolor tekstu będzie szary
W kaskadowych arkuszach stylów CSS ważna jest zasada kaskadowania, która mówi o tym, jakie style powinny obowiązywać w przypadku konfliktów. Oparcie się na specyficzności selektorów i ich kolejności w kodzie to podstawa. W tym pytaniu mówimy o stylizacji nagłówka przy użyciu zewnętrznego stylu CSS i stylu wbudowanego. Styl wbudowany ma najwyższą specyficzność, czyli zawsze wygrywa z regułami z sekcji style, nawet jeśli są one globalne. To znaczy, że niezależnie od tego, co napisano w stylach dla nagłówka h3, to jednak styl wbudowany ustawi tło na pomarańczowe. Nie można zakładać, że zewnętrzne reguły mają wyższy priorytet, gdy nie są bardziej specyficzne albo nie używają !important. Zrozumienie tych zasad pozwala uniknąć typowych błędów w stylizacji, co jest wyjątkowo istotne w tworzeniu stron. Żeby wszystko ładnie wyglądało i było łatwe do zarządzania, lepiej unikać stylów wbudowanych przy większych projektach, gdzie oddzielenie struktury od prezentacji jest kluczowe dla utrzymania kodu. Lepiej skupić się na stylach zewnętrznych, mając na uwadze specyficzność i zasady kaskadowe, co zapewnia większą kontrolę nad wyglądem strony.
Pytanie 26

Które tabele będą analizowane w wyniku tego polecenia?

CHECK TABLE pracownicy CHANGED;
A. Tabele, które zostały zmodyfikowane w bieżącej sesji
B. Wyłącznie tabele, które nie zostały poprawnie zamknięte
C. Tabele, które zmieniły się od poprzedniej weryfikacji lub nie zostały poprawnie zamknięte
D. Jedynie tabele odwołujące się do innych
Polecenie CHECK TABLE z opcją CHANGED służy do weryfikacji integralności danych w tabelach, które zmieniły się od ostatniej kontroli lub nie zostały poprawnie zamknięte. Jest to kluczowe w kontekście baz danych opartych na systemach takich jak MySQL, gdzie stabilność i poprawność danych są priorytetem. Tabele mogą ulec zmianom w wyniku różnych operacji, takich jak aktualizacje, usunięcia czy wstawienia nowych wierszy. Ponadto, nieprawidłowe zamknięcie serwera bazy danych może prowadzić do sytuacji, w której tabele nie zostaną poprawnie wyczyszczone, co wymaga ich weryfikacji. Praktyczne zastosowanie tego polecenia pozwala na szybką diagnostykę problemów oraz zapewnia stabilność działania aplikacji korzystających z danej bazy danych. Dobre praktyki branżowe zalecają regularne wykonywanie takich kontroli zwłaszcza po operacjach masowych na danych, aby zminimalizować ryzyko wystąpienia błędów logicznych i zapewnić spójność informacji. Wiedza ta jest niezbędna dla administratorów dbających o bezpieczeństwo i sprawność działania systemów bazodanowych.
Pytanie 27

Poniższy fragment kodu w PHP wyświetli

$n = '[email protected]';
$dl = strlen($n);
$i = 0;
while($i < $dl && $n[$i] != '@')
{
    echo $n[$i];
    $i++;
}
A. tylko nazwę konta, czyli "adres"
B. samą nazwę domeny, czyli "host.pl"
C. nazwa konta z symbolem @, czyli "adres@"
D. cały adres e-mail, czyli "[email protected]"
Powyższy fragment kodu w języku PHP ma za zadanie wyodrębnić i wypisać nazwę konta z adresu e-mail. Kod definiuje ciąg znaków zawierający pełny adres e-mail i używa pętli while do iteracji przez każdy znak tego ciągu aż do napotkania znaku '@'. Pętla while działa, dopóki indeks i jest mniejszy niż długość ciągu $n oraz bieżący znak $n[$i] nie jest '@'. W każdej iteracji echo wypisuje bieżący znak, a zmienna i jest inkrementowana. Dzięki temu kod wypisuje wszystkie znaki przed '@', co w tym przypadku jest nazwą konta 'adres'. Takie podejście jest powszechnie stosowane w podstawowym przetwarzaniu tekstu, gdzie potrzebna jest iteracja przez ciąg znaków. W praktyce, w aplikacjach webowych, takie operacje są często wykonywane na danych wejściowych użytkownika, aby wyodrębnić specyficzne części danych, takie jak nazwa użytkownika z e-maila. Jest to również zgodne z zasadami przetwarzania stringów w PHP, gdzie manipulacja tekstem odbywa się z wykorzystaniem indeksów i pętli.
Pytanie 28

Funkcja agregująca MIN w SQL ma na celu obliczenie

A. liczby wierszy, które zostały zwrócone przez kwerendę
B. wartości najmniejszej w kolumnie wynikowej kwerendy
C. długości tekstu w rekordach zwróconych przez kwerendę
D. średniej wartości różnych pól w rekordzie zwróconym przez zapytanie
Funkcja agregująca MIN w języku SQL służy do obliczania wartości minimalnej w kolumnie zwróconej przez kwerendę. Działa ona na zbiorze rekordów i zwraca najmniejszą wartość spośród wartości znalezionych w specyfikowanej kolumnie. Przykładowo, jeśli w naszej bazie danych mamy tabelę 'Pracownicy' z kolumną 'Wynagrodzenie', zapytanie SQL 'SELECT MIN(Wynagrodzenie) FROM Pracownicy;' zwróci najniższe wynagrodzenie wśród wszystkich pracowników. Funkcja ta jest niezwykle przydatna w analizie danych, gdzie często chcemy zidentyfikować najniższe wartości, na przykład w raportach finansowych czy w analizach jakości danych. Dobrze jest też pamiętać, że MIN może być używana w połączeniu z klauzulą GROUP BY, co pozwala na uzyskanie minimalnych wartości w podgrupach danych, co jest standardem w analityce danych w SQL.
Pytanie 29

Uprawnienia obiektowe przyznawane użytkownikom serwera bazy danych mogą umożliwiać lub ograniczać

A. wykonywać polecenia, takie jak tworzenie kopii zapasowej
B. przechodzić uprawnienia
C. realizować operacje na bazie, takie jak wstawianie lub modyfikowanie danych
D. zmieniać role i konta użytkowników
Uprawnienia obiektowe w kontekście baz danych pozwalają na kontrolowanie dostępu do różnych zasobów, takich jak tabele, widoki czy procedury składowane. Odpowiedź dotycząca wykonywania operacji na bazie, takich jak wstawianie czy modyfikowanie danych, jest prawidłowa, ponieważ uprawnienia te bezpośrednio wpływają na możliwości użytkownika w zakresie manipulacji danymi. Przykładowo, jeśli użytkownik posiada uprawnienie do INSERT, może dodawać nowe rekordy do tabeli, natomiast uprawnienie UPDATE pozwala na zmianę istniejących danych. Takie zarządzanie uprawnieniami jest kluczowe w kontekście bezpieczeństwa danych oraz zapewnienia integralności systemu, ponieważ pozwala na ograniczenie dostępu tylko do tych operacji, które są niezbędne dla danego użytkownika. W praktyce administratorzy baz danych stosują zasady minimalnych uprawnień, przyznając użytkownikom tylko te uprawnienia, które są niezbędne do wykonywania ich pracy, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie zarządzania bezpieczeństwem baz danych.
Pytanie 30

Tabela o nazwie naprawy posiada kolumny klient oraz czyNaprawione. W celu usunięcia rekordów, w których wartość pola czyNaprawione wynosi prawda, należy użyć komendy

A. DELETE FROM naprawy;
B. DELETE FROM naprawy WHERE czyNaprawione = TRUE;
C. DELETE naprawy WHERE czyNaprawione = TRUE;
D. DELETE klient FROM naprawy WHERE czyNaprawione = TRUE;
Odpowiedź "DELETE FROM naprawy WHERE czyNaprawione = TRUE;" jest poprawna, ponieważ wykorzystuje właściwą składnię SQL do usunięcia rekordów z tabeli. Komenda DELETE jest używana do usuwania danych z bazy danych, a klauzula WHERE precyzuje, które rekordy mają być usunięte na podstawie określonych warunków. W tym przypadku, usuwane są tylko te rekordy, które mają wartość TRUE w polu czyNaprawione. Zastosowanie klauzuli WHERE jest kluczowe, ponieważ umożliwia precyzyjne wybranie danych do usunięcia, co zapobiega przypadkowemu skasowaniu wszystkich rekordów w tabeli. W praktyce, taką komendę można wykorzystać w różnych aplikacjach związanych z zarządzaniem danymi, np. w systemach informatycznych do obsługi klienta, gdzie zachodzi potrzeba bieżącego zarządzania statusami napraw. Dobre praktyki w programowaniu baz danych nakazują zawsze stosować klauzulę WHERE przy usuwaniu danych, aby uniknąć niezamierzonych skutków. Warto również przetestować zapytania w środowisku testowym przed ich zastosowaniem w produkcji, co zwiększa bezpieczeństwo operacji na danych.
Pytanie 31

W języku JavaScript zapisano funkcję. Co ona ma za zadanie.

function fun1(f) {
    if (f < 0) f = f * (-1);
    return f
}
A. zwrócić wartość bezwzględną z f
B. wypisać wartość bezwzględną z f
C. wypisać wartość odwrotną do f
D. zwrócić wartość odwrotną do f
Niepoprawna odpowiedź wskazuje, że funkcja ma za zadanie zwrócić wartość odwrotną do f, lub wypisać wartość bezwzględną z f, lub wypisać wartość odwrotną do f. Te wszystkie odpowiedzi są błędne. Wartość odwrotna do f to 1/f, a nie wartość bezwzględna z f. Wypisanie wartości to inny rodzaj operacji niż jej zwrócenie. Funkcje wypisują wartość, kiedy używamy instrukcji console.log() w JavaScript. Zwrócenie wartości oznacza, że funkcja po zakończeniu swojego działania przekazuje tę wartość do miejsca, skąd została wywołana. Zwracanie wartości jest podstawą działania większości funkcji, które następnie używane są do budowy bardziej skomplikowanych algorytmów. Dlatego też ważne jest, aby dobrze rozumieć, jakie wartości są zwracane przez różne typy funkcji.
Pytanie 32

W języku JavaScript rezultat wykonania polecenia ```zmienna1 -= 1;``` będzie tożsamy z wynikiem polecenia

A. zmienna1++;
B. zmienna1--;
C. zmienna1 = zmienna1 - 0;
D. zmienna1 === zmienna1 - 1;
Istnieje wiele koncepcji, które mogą prowadzić do błędnych wniosków dotyczących działania przypisania i operatorów w JavaScript. Zaczynając od zmienna1++, jest to operator inkrementacji, który zwiększa wartość zmiennej o jeden, a nie ją zmniejsza. W związku z tym, ta odpowiedź jest zasadniczo błędna, ponieważ zmienia wartość w przeciwnym kierunku. Kolejna odpowiedź, zmienna1 === zmienna1 - 1;, wyraża porównanie logiczne, które sprawdza, czy zmienna1 jest równa zmiennej zmniejszonej o jeden. Nie jest to tożsame z wykonaniem dekrementacji i wprowadza dodatkowe zamieszanie, gdyż nie zmienia wartości zmiennej, a jedynie zwraca wartość logiczną (true lub false). Natomiast zmienna1 = zmienna1 - 0; jest także błędna, gdyż ta instrukcja nie wpływa na wartość zmiennej, jedynie przypisuje jej tę samą wartość, co również nie jest zgodne z celem dekrementacji. Takie nieporozumienia mogą wynikać z braku znajomości podstawowych operatorów i ich zastosowania, co jest kluczowe w programowaniu. Ważne jest, aby zrozumieć, że operatorzy wpływają na zmiany wartości, a nie tylko na ich porównania. Warto także pamiętać, że efektywne pisanie kodu powinno opierać się na zrozumieniu działania operatorów, co przyczyni się do tworzenia kodu, który jest zarówno funkcjonalny, jak i łatwy do zrozumienia w kontekście współpracy w zespole programistycznym.
Pytanie 33

Co można powiedzieć o przedstawionym zapisie języka HTML5?

<title>Strona o psach</title>
A. Jest jedynie informacją dla robotów wyszukiwarek i nie jest wyświetlany przez przeglądarkę.
B. Jest opcjonalny w języku HTML5 i nie musi występować w dokumencie.
C. Zostanie wyświetlony w treści strony, na samej górze.
D. Pojawi się na karcie dokumentu w przeglądarce.
Brawo, Twoja odpowiedź jest prawidłowa! Znacznikiw języku HTML 5 służy do określenia tytułu strony internetowej, który jest wyświetlany na karcie przeglądarki. Nie jest to opcjonalna informacja - każda strona powinna mieć tytuł dla lepszej identyfikacji i optymalizacji SEO (Search Engine Optimization). Tytuł strony jest jednym z kluczowych elementów dla SEO, ponieważ wyszukiwarki internetowe, takie jak Google, często wykorzystują tytuł strony jako główny link w wynikach wyszukiwania. Tytuł strony jest również ważny z punktu widzenia użytkownika - dobrze sformułowany tytuł może przyciągnąć uwagę potencjalnego odbiorcy i zachęcić go do odwiedzenia strony. Warto zauważyć, że tytuł nie jest wyświetlany bezpośrednio na stronie, ale na pasku tytułu przeglądarki lub na karcie strony. To ważne rozróżnienie pomaga zrozumieć, dlaczego niektóre elementy są widoczne dla użytkownika, a inne nie.
Pytanie 34

Wskaż poprawną definicję stylu CSS dla przycisku typu submit o właściwościach: czarny kolor tła, brak obramowania, marginesy wewnętrzne 5 px.

input[type=submit] {
  background-color: #000000;
  border: none;
  padding: 5px;
}                         A.

input[type=submit] {
  background-color: #ffffff;
  border: none;
  padding: 5px;
}                         B.

input=submit {
  background-color: #000000;
  border: none;
  margin: 5px;
}                         C.

input=submit {
  background-color: #000000;
  border: 0px;
  margin: 5px;
}                         D.
A. A.
B. C.
C. D.
D. B.
Dobrze! Wybrałeś prawidłową odpowiedź. Odpowiedź A jest poprawna, ponieważ to styl CSS dla przycisku typu submit spełnia wszystkie podane wymagania. Wygląda to mniej więcej tak: 'input[type='submit'] { background-color: black; border: none; padding: 5px; }'. 'input[type='submit']' to selektor, który wskazuje elementy wejściowe o typie 'submit'. Następnie, wewnątrz nawiasów klamrowych, mamy trzy deklaracje. 'background-color: black;' określa, że przycisk ma czarne tło. 'border: none;' usuwa wszelkie obramowanie. 'padding: 5px;' ustawia marginesy wewnętrzne na 5 pikseli. Pisanie czystego i efektywnego kodu CSS jest kluczową umiejętnością dla każdego doświadczonego dewelopera front-endu. Dobrze napisane style CSS mogą znacznie poprawić wydajność strony internetowej i ułatwić jej utrzymanie.
Pytanie 35

Tabela góry, której fragment został pokazany, obejmuje polskie pasma górskie oraz ich szczyty. Podaj kwerendę obliczającą dla każdego pasma górskiego średnią wysokość szczytów.

A. SELECT pasmo, COUNT(wysokosc) FROM gory ORDER BY pasmo
B. SELECT pasmo, AVG(wysokosc) FROM gory LIMIT pasmo
C. SELECT pasmo, AVG(wysokosc) FROM gory GROUP BY pasmo
D. SELECT pasmo, SUM(wysokosc) FROM gory GROUP BY pasmo
Gratulacje! Twoja odpowiedź jest prawidłowa. Zapytanie 'SELECT pasmo, AVG(wysokosc) FROM gory GROUP BY pasmo;' jest poprawne. Funkcja AVG() jest jedną z funkcji agregujących w SQL, które służą do wykonania pewnej operacji na zestawie wartości. W tym przypadku oblicza ona średnią wartość wysokości szczytów dla każdego z pasm górskich. Funkcja GROUP BY jest natomiast klauzulą SQL, która jest używana do grupowania wartości z różnych wierszy w jedną grupę. W tym przypadku GROUP BY pasmo oznacza, że wyniki zostaną pogrupowane według pasma górskiego, co pozwala obliczyć średnią wysokość szczytów dla każdego z pasm. Jest to zgodne z treścią pytania. Pamiętaj, że wykorzystanie funkcji agregujących w SQL pozwala na efektywne przetwarzanie dużych ilości danych, co jest niezwykle ważne w praktycznych zastosowaniach baz danych.
Pytanie 36

W SQL warunek ten odpowiada warunkowi liczba >= 10 AND liczba <= 100?

A. liczba IN (10, 100)
B. liczba BETWEEN 10 AND 100
C. NOT (liczba < 10 AND liczba > 100)
D. liczba LIKE '10%'
Odpowiedzi, które nie są poprawne, mogą wynikać z nieporozumień dotyczących operatorów logicznych i porównawczych w SQL. Rozważając pierwszą odpowiedź, 'NOT (liczba < 10 AND liczba > 100)', można zauważyć, że wyrażenie to w rzeczywistości sprawdza, czy liczba nie jest ani mniejsza niż 10, ani większa niż 100. Choć może się wydawać, że jest to zbliżone do sprawdzania, czy liczba mieści się w przedziale, to w rzeczywistości wyrażenie to jest kluczowo różne – może być mylące, ponieważ nie uwzględnia wartości brzegowych, co prowadzi do błędnych wyników. Z kolei odpowiedź 'liczba IN (10, 100)' również nie oddaje sensu warunku, ponieważ operator IN sprawdza tylko, czy liczba jest równa jednej z wymienionych wartości, a nie czy mieści się w przedziale. Co więcej, 'liczba LIKE '10%'' to wyrażenie, które jest stosowane do porównywania z wzorcami tekstowymi i nie jest odpowiednie w kontekście porównywania wartości liczbowych. Użycie LIKE w takim przypadku może prowadzić do nieprzewidywalnych wyników, szczególnie gdy porównywane są liczby i tekst. Takie błędne podejścia mogą wynikać z niewłaściwego zrozumienia różnicy między operatorami porównawczymi a operatorami logicznymi, co jest kluczowe w efektywnym korzystaniu z SQL.
Pytanie 37

Które z poniższych wyrażeń logicznych w języku C weryfikuje, czy zmienna o nazwie zm1 znajduje się w przedziale (6, 203>?

A. (zm1 > 6) && (zm1 != 203)
B. (zm1 > 6) || (zm1 <= 203)
C. (zm1 > 6) || (zm1 != 203)
D. (zm1 > 6) && (zm1 <= 203)
Odpowiedź (zm1 > 6) && (zm1 <= 203) jest poprawna, ponieważ w pełni odzwierciedla definicję przedziału otwartego dla dolnej granicy (6) i domkniętej dla górnej granicy (203). Operator && (AND) zapewnia, że oba warunki muszą być spełnione jednocześnie: zmienna zm1 musi być większa niż 6 oraz jednocześnie musi być mniejsza lub równa 203. Taki zapis jest zgodny z powszechnie przyjętymi praktykami programowania, gdzie jasne określenie warunków dla zakresu wartości jest kluczowe do unikania błędów logicznych. Przykładem zastosowania tej logiki może być weryfikacja danych wejściowych w formularzu, gdzie akceptowane są jedynie wartości mieszczące się w określonym przedziale. Użycie odpowiednich operatorów logicznych, takich jak && i ||, jest niezbędne do precyzyjnego definiowania warunków w aplikacjach, co prowadzi do bardziej niezawodnych i czytelnych kodów. Zrozumienie tych koncepcji jest fundamentalne dla każdego programisty, który dąży do tworzenia efektywnych i bezbłędnych aplikacji.
Pytanie 38

Która właściwość języka CSS może przyjmować wartości: underline, overline, line-through?

A. font-weight
B. text-style
C. font-style
D. text-decoration
W tym pytaniu łatwo się pomylić, bo wszystkie odpowiedzi wyglądają jakby miały coś wspólnego z tekstem i czcionką, ale tylko jedna faktycznie odpowiada za podkreślenia, nadkreślenia i przekreślenia. Właściwości `text-style` w ogóle nie ma w standardzie CSS – to jest dość typowy błąd: próbujemy zgadnąć nazwę „na logikę”, zamiast pamiętać faktycznie zdefiniowane właściwości z dokumentacji. W specyfikacji W3C nie znajdziemy `text-style`, więc przeglądarka i tak ją zignoruje. `font-style` jest już prawdziwą właściwością CSS, ale jej rola jest inna. Służy do określania stylu kroju pisma, czyli np. `normal`, `italic`, `oblique`. Używamy jej, gdy chcemy zrobić tekst pochylony, np. dla cytatów czy nazw własnych. Nie ma ona nic wspólnego z podkreślaniem czy przekreślaniem tekstu. Często osoby początkujące mylą sprawy wyglądu „czcionki” (fontu) z dekoracjami tekstu, ale w CSS jest to wyraźnie rozdzielone na osobne właściwości. Z kolei `font-weight` odpowiada za grubość pisma, czyli pogrubienie. Standardowe wartości to np. `normal`, `bold` albo liczby jak `400`, `700`. Kiedy chcemy uzyskać efekt pogrubionego nagłówka czy ważnego fragmentu, stosujemy właśnie `font-weight`, a nie `text-decoration`. Pogrubienie i podkreślenie to wizualnie różne efekty i w CSS mają inne mechanizmy. Za linie typu `underline`, `overline`, `line-through` zawsze odpowiada rodzina właściwości `text-decoration`. To jest ważna granica: wszystko co jest „krojem pisma” to `font-*`, a wszystko co jest „ozdobą tekstu” typu linie, styl linii, kolor linii – to `text-decoration` i jego pochodne. Mylenie tych grup prowadzi do kodu, który niby wygląda sensownie, ale po prostu nie działa, bo przeglądarka ignoruje nieistniejące lub źle użyte właściwości. Dlatego dobrze jest opierać się na oficjalnych nazwach z dokumentacji, a nie intuicji nazewniczej.
Pytanie 39

W języku SQL, aby dodać atrybut klucza podstawowego do pola id w istniejącej tabeli produkt należy użyć składni

A. ALTER TABLE produkt DROP PRIMARY KEY
B. ALTER TABLE produkt DROP CONSTRAINT id
C. ALTER TABLE produkt ADD PRIMARY KEY (id)
D. ALTER TABLE produkt ALTER COLUMN id INT
Poprawna składnia to ALTER TABLE produkt ADD PRIMARY KEY (id), bo dokładnie to polecenie dodaje do istniejącej tabeli nowy klucz podstawowy oparty na kolumnie id. Instrukcja ALTER TABLE służy do modyfikowania struktury tabeli, a klauzula ADD PRIMARY KEY definiuje ograniczenie (constraint) typu klucz podstawowy dla wskazanej kolumny lub zestawu kolumn. W praktyce oznacza to, że kolumna id musi być unikalna i nie może przyjmować wartości NULL. Silnik bazy danych (np. MySQL, PostgreSQL, SQL Server) zwykle tworzy do tego indeks typu UNIQUE, który przyspiesza wyszukiwanie po kluczu głównym. Moim zdaniem warto pamiętać, że takie polecenie będzie działać tylko wtedy, gdy dane w kolumnie id już spełniają warunki klucza podstawowego: brak duplikatów i brak wartości pustych. W realnym projekcie często robi się to w dwóch krokach: najpierw uzupełnia się brakujące wartości, usuwa lub poprawia duplikaty, a dopiero potem dodaje PRIMARY KEY. Przykładowo: ALTER TABLE produkt ADD PRIMARY KEY (id); W wielu systemach, zwłaszcza w aplikacjach webowych, kolumna id jest też często ustawiana jako AUTO_INCREMENT (MySQL) lub używa sekwencji (PostgreSQL, Oracle). Wtedy definicja tabeli przy tworzeniu może wyglądać np. tak: CREATE TABLE produkt (id INT PRIMARY KEY AUTO_INCREMENT, nazwa VARCHAR(100)); Jeśli jednak tabela już istnieje i kolumna id była zwykłą kolumną, to właśnie ALTER TABLE ... ADD PRIMARY KEY (id) jest standardowym, poprawnym sposobem nadania jej roli klucza głównego. To rozwiązanie jest zgodne z ogólną składnią SQL i dobrą praktyką modelowania relacyjnych baz danych, gdzie każda tabela powinna mieć jasno zdefiniowany klucz podstawowy, najlepiej prosty, stabilny i jednoznaczny.
Pytanie 40

Który efekt został zaprezentowany na filmie?

A. Przenikanie zdjęć.
B. Zwiększenie ostrości zdjęcia.
C. Zmiana jasności zdjęć.
D. Zmniejszenie kontrastu zdjęcia.
Poprawnie wskazany efekt to przenikanie zdjęć, często nazywane też płynnym przejściem (ang. crossfade). Polega to na tym, że jedno zdjęcie stopniowo zanika, jednocześnie drugie pojawia się z narastającą widocznością. W praktyce technicznej realizuje się to najczęściej przez zmianę przezroczystości (opacity) dwóch warstw – jedna warstwa z pierwszym obrazem ma zmniejszaną wartość opacity z 1 do 0, a druga z kolejnym zdjęciem zwiększaną z 0 do 1. Na stronach WWW taki efekt robi się zwykle za pomocą CSS (transition, animation, keyframes) albo JavaScriptu, czasem z użyciem bibliotek typu jQuery czy gotowych sliderów. Moim zdaniem to jest jeden z podstawowych efektów, który warto umieć odtworzyć, bo pojawia się w galeriach, sliderach na stronach głównych, prezentacjach produktów czy prostych pokazach slajdów. W materiałach multimedialnych, np. w edycji wideo, dokładnie ten sam efekt nazywa się przejściem typu „cross dissolve” lub „fade”, i zasada działania jest identyczna – płynne nakładanie się dwóch klatek obrazu w czasie. Dobre praktyki mówią, żeby nie przesadzać z czasem trwania przenikania: zwykle 0,5–1,5 sekundy daje przyjemny, profesjonalny wygląd, bez wrażenia „zamulenia” interfejsu. Warto też pilnować spójności – jeśli na stronie używasz przenikania w jednym miejscu, dobrze jest utrzymać podobny styl animacji w innych elementach, żeby całość wyglądała konsekwentnie i nie rozpraszała użytkownika. W kontekście multimediów na WWW przenikanie jest też korzystne wydajnościowo, bo operuje głównie na właściwości opacity i transformacjach, które przeglądarki potrafią optymalizować sprzętowo.
Rozpocznij nowy egzamin
Powrót do strony głównej