Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.02 - Administracja i eksploatacja systemów komputerowych, urządzeń peryferyjnych i lokalnych sieci komputerowych
Data rozpoczęcia: 19 lutego 2026 18:28
Data zakończenia: 19 lutego 2026 18:48

Egzamin zdany!

Wynik: 28/40 punktów (70,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Który z komponentów komputera, gdy zasilanie jest wyłączone, zachowuje program inicjujący uruchamianie systemu operacyjnego?

A. I/O

B. RAM

C. CPU

D. ROM

ROM czyli Read-Only Memory to rodzaj pamięci komputerowej, która przechowuje dane nawet po wyłączeniu zasilania. Kluczowym elementem ROM w komputerach jest BIOS lub nowsza wersja UEFI które są odpowiedzialne za inicjowanie podstawowych procedur rozruchowych systemu operacyjnego. ROM zawiera programy i dane niezbędne do uruchomienia komputera czyli oprogramowanie które kontroluje początkowy proces inicjalizacji sprzętu oraz przekazuje kontrolę do systemu operacyjnego. Praktyczne zastosowanie ROM obejmuje systemy wbudowane w urządzeniach takich jak routery czy drukarki gdzie niezmienność danych jest kluczowa. Standardowe rozwiązania w zakresie ROM w komputerach osobistych obejmują implementację BIOS lub UEFI zgodnie z normami takimi jak UEFI Specification które definiują jak powinien działać interfejs oprogramowania układowego. Pamięć ROM jest istotna dla zapewnienia stabilności i bezpieczeństwa procesu startowego co jest szczególnie ważne w środowiskach przemysłowych i serwerowych gdzie jakiekolwiek zakłócenia mogłyby prowadzić do poważnych problemów operacyjnych.

Pytanie 2

Do umożliwienia komunikacji pomiędzy sieciami VLAN, wykorzystuje się

A. Modem

B. Punkt dostępowy

C. Koncentrator

D. Router

Router jest urządzeniem, które umożliwia komunikację między różnymi sieciami, w tym sieciami VLAN. VLAN, czyli Virtual Local Area Network, to technologia, która pozwala na segregację ruchu sieciowego w obrębie tej samej fizycznej sieci. Aby dane mogły być wymieniane między różnymi VLAN-ami, konieczne jest użycie routera, który zajmuje się przesyłaniem pakietów danych między tymi odrębnymi segmentami sieci. Router jest w stanie analizować adresy IP oraz inne informacje w nagłówkach pakietów, co pozwala na ich prawidłowe kierowanie. Przykładowo, w dużych organizacjach, gdzie różne działy mogą mieć swoje VLAN-y (np. dział finansowy i IT), router umożliwia tym działom wymianę informacji, przy jednoczesnym zachowaniu bezpieczeństwa i segregacji danych. Stosowanie routerów w kontekście VLAN-ów jest zgodne z dobrą praktyką w projektowaniu rozbudowanych architektur sieciowych, co podkreśla znaczenie tych urządzeń w zwiększaniu efektywności i bezpieczeństwa komunikacji sieciowej.

Pytanie 3

Jaką wartość liczbową reprezentuje zapis binarny 01010101?

A. 192

B. 85

C. 256

D. 170

Analizując alternatywne odpowiedzi, można zauważyć, że 256 jest równoważne zapisowi binarnemu 100000000, co oznacza, że każdy błąd w analizie wagi bitów prowadzi do znacznych nieporozumień. Z kolei 192 w zapisie binarnym to 11000000, a 170 to 10101010, co również nie ma nic wspólnego z podanym zbiorem bitów. Typowe błędy w myśleniu często obejmują niepełne zrozumienie potęg liczby 2, co prowadzi do błędnych konwersji. Niektóre osoby mogą mylnie dodawać wartości bitów, nie uwzględniając ich odpowiednich wag lub pomijając niektóre bity podczas obliczeń. Czasami użytkownicy mogą również mylić wartości binarne z liczbami dziesiętnymi, co sprawia, że błędnie interpretują wynik konwersji. Przykład 170 wskazuje na częsty problem, gdzie niewłaściwie rozumiane wzorce w bitach są brane pod uwagę; aby zrozumieć, dlaczego to nie jest poprawne, warto zauważyć, że 170 miałoby inne rozmieszczenie bitów oraz wag. Aby uniknąć takich pomyłek, warto ćwiczyć konwersje oraz zapoznać się z tabelami wartości binarnych dla powszechnie używanych liczb, co może znacząco pomóc w poprawnym rozumieniu zapisu binarnego oraz jego zastosowania w praktyce.

Pytanie 4

Które środowisko graficzne przeznaczone dla systemu Linux charakteryzuje się najmniejszymi wymaganiami parametrów pamięci RAM?

A. UNITY

B. GNOME

C. AERO

D. XFCE

XFCE to środowisko graficzne, które naprawdę wyróżnia się niskim zużyciem zasobów, zwłaszcza pamięci RAM. I to nie jest tylko teoria, bo w praktyce na starszych komputerach, laptopach czy nawet na Raspberry Pi, XFCE działa bardzo sprawnie. Moim zdaniem to świetny wybór, jeśli zależy komuś na szybkim systemie, bez zbędnych efektów graficznych, ale z zachowaniem funkcjonalności i wygody. XFCE projektowane jest od lat zgodnie z filozofią prostoty i stabilności. Programiści postawili na minimalizm i kompatybilność nawet z bardzo starym sprzętem, co widać na przykład w poradnikach branżowych – wielu specjalistów zaleca XFCE przy ograniczonych zasobach systemowych. Dobre praktyki mówią, że przy komputerach z mniej niż 2 GB RAM lepiej postawić właśnie na XFCE niż na cięższe środowiska, bo różnica w szybkości jest po prostu kolosalna. Warto też wiedzieć, że XFCE często wykorzystywany jest w dystrybucjach typu Xubuntu czy Manjaro XFCE, które dedykowane są komputerom o słabszych parametrach. Niektórzy mogą narzekać, że oprawa graficzna jest mniej efektowna niż u konkurencji, ale z mojego doświadczenia – stabilność i prostota to klucz przy ograniczonych zasobach. No i przy okazji można się sporo nauczyć o Linuxie, bo XFCE bywa bardzo konfigurowalny.

Pytanie 5

Termin określający zdolność do rozbudowy sieci to

A. kompatybilnością

B. nadmiarowością

C. bezawaryjnością

D. skalowalnością

Skalowalność to kluczowa cecha systemów informatycznych, która odnosi się do ich zdolności do rozbudowy i dostosowywania się do rosnących potrzeb użytkowników oraz zwiększającego się obciążenia. W kontekście sieci, oznacza to możliwość zwiększania liczby urządzeń, użytkowników lub przepustowości bez utraty wydajności. Przykłady skalowalnych rozwiązań obejmują architektury chmurowe, gdzie zasoby mogą być dynamicznie dostosowywane do potrzeb w czasie rzeczywistym. Dobre praktyki w projektowaniu skalowalnych systemów obejmują stosowanie mikroserwisów, które pozwalają na niezależną skalowalność poszczególnych komponentów, oraz implementację protokołów komunikacyjnych, które wspierają efektywne zarządzanie zasobami. W branży IT, standardy takie jak TOGAF czy ITIL również podkreślają znaczenie skalowalności jako fundamentu elastycznych i odpornych architektur przedsiębiorstw. Rozumienie skalowalności jest kluczowe dla inżynierów i architektów systemów, ponieważ pozwala na projektowanie rozwiązań, które będą mogły rosnąć razem z potrzebami biznesowymi.

Pytanie 6

Która z przedstawionych na rysunkach topologii jest topologią siatkową?

A. C

B. A

C. B

D. D

Topologia siatki charakteryzuje się tym że każdy węzeł sieci jest połączony bezpośrednio z każdym innym węzłem co zapewnia wysoką odporność na awarie Jeśli jedno połączenie zawiedzie dane mogą być przesyłane inną drogą co czyni tę topologię bardziej niezawodną niż inne rozwiązania W praktyce topologia siatki znajduje zastosowanie w systemach wymagających wysokiej dostępności i redundancji takich jak sieci wojskowe czy systemy komunikacji krytycznej W topologii pełnej siatki każdy komputer jest połączony z każdym innym co zapewnia maksymalną elastyczność i wydajność Jednak koszty wdrożenia i zarządzania taką siecią są wysokie ze względu na liczbę wymaganych połączeń Z tego powodu częściej spotykana jest topologia częściowej siatki gdzie nie wszystkie węzły są bezpośrednio połączone ale sieć nadal zachowuje dużą odporność na awarie Topologia siatki jest zgodna z dobrymi praktykami projektowania sieci w kontekście niezawodności i bezpieczeństwa Przykłady jej zastosowania można znaleźć również w zaawansowanych sieciach komputerowych gdzie niezawodność i bezpieczeństwo są kluczowe

Pytanie 7

Element funkcjonalny opisany jako DSP w załączonym diagramie blokowym to

A. mikroprocesor systemu audio

B. pamięć RAM

C. przetwornik DAC z pamięcią RAM

D. przetwornik ADC z pamięcią RAM

Wybór niewłaściwej odpowiedzi może wynikać z niepełnego zrozumienia funkcji poszczególnych komponentów karty dźwiękowej. Bufor RAM jest używany do tymczasowego przechowywania danych, ale nie pełni funkcji przetwarzania danych, jak robi to DSP. Przetwornik cyfrowo-analogowy z pamięcią RAM to komponent, który konwertuje sygnały cyfrowe na analogowe, umożliwiając ich odtwarzanie na urządzeniach audio. Jednak jego rolą nie jest przetwarzanie sygnałów w czasie rzeczywistym, co jest kluczowym zadaniem DSP. Przetwornik analogowo-cyfrowy z pamięcią RAM działa odwrotnie do DAC, konwertując sygnały analogowe na cyfrowe, co jest pierwszym krokiem w cyfrowym przetwarzaniu dźwięku. Choć oba te komponenty są niezbędne do konwersji sygnałów, nie zastępują funkcji przetwarzania DSP. Typowe błędy wynikają z przypisywania funkcji przetwarzania niewłaściwym komponentom wskutek mylnego rozumienia ich roli w systemie. W kontekście egzaminu zawodowego ważne jest zrozumienie, że DSP jako mikroprocesor karty dźwiękowej wykonuje złożone operacje matematyczne na sygnałach audio, co umożliwia ich dalsze przesyłanie lub modyfikowanie. Dobre zrozumienie funkcji DSP i innych komponentów jest kluczowe dla efektywnego projektowania i diagnozowania systemów dźwiękowych.

Pytanie 8

Kontrola pasma (ang. bandwidth control) w switchu to funkcjonalność

A. pozwalająca na ograniczenie przepustowości na określonym porcie

B. umożliwiająca zdalne połączenie z urządzeniem

C. umożliwiająca jednoczesne łączenie switchy przy użyciu wielu interfejsów

D. pozwalająca na równoczesne przesyłanie danych z danego portu do innego portu

Zarządzanie pasmem, czyli tak zwane bandwidth control, to takie sprytne techniki stosowane w przełącznikach sieciowych. Dzięki nim można kontrolować, a nawet ograniczać przepustowość na różnych portach. No i to, że podałeś odpowiedź mówiącą o możliwości ograniczenia na wybranym porcie, to naprawdę świetny wybór. W praktyce to działa tak, że administratorzy sieci mogą ustalać limity dla różnych typów ruchu. To jest ważne, zwłaszcza tam, gdzie trzeba mądrze zarządzać zasobami albo gdzie różne aplikacje potrzebują różnej jakości usług (QoS). Weźmy na przykład port, do którego podłączone są urządzenia IoT – ten często wymaga mniej przepustowości niż port, który obsługuje ruch wideo. Fajnie jest wdrażać zasady zarządzania pasmem, żeby krytyczne aplikacje nie miały problemów przez duży ruch z innych urządzeń. Zgodnie z tym, co mówi standard IEEE 802.1Q, takie zarządzanie może pomóc w zwiększeniu efektywności sieci, co z kolei przekłada się na lepsze doświadczenia użytkowników i ogólną wydajność całej sieci.

Pytanie 9

Użytkownik chce zabezpieczyć mechanicznie dane na karcie pamięci przed przypadkowym skasowaniem. Takie zabezpieczenie umożliwia karta

A. CF

B. MMC

C. SD

D. MS

Karta SD (Secure Digital) jest jedynym spośród wymienionych rozwiązań, które posiada fizyczny przełącznik blokady zapisu, zwany często „mechanicznym suwakiem write-protect”. To taki malutki przesuwak z boku karty, którym można manualnie zablokować możliwość zapisu lub kasowania danych na karcie. Moim zdaniem to bardzo praktyczne, zwłaszcza jeśli ktoś przenosi ważne zdjęcia lub dokumenty i boi się przypadkowego skasowania – wystarczy przesunąć suwak i system operacyjny powinien zablokować zapis. Takie zabezpieczenie jest zgodne z branżowymi standardami i często wykorzystywane w aparatach fotograficznych, rejestratorach dźwięku, a nawet niektórych drukarkach. Z mojego doświadczenia wynika, że profesjonaliści często korzystają z tej opcji podczas pracy w terenie czy na ważnych wydarzeniach, żeby mieć 100% pewności, że dane nie zostaną usunięte przez przypadek. Warto wiedzieć, że chociaż przełącznik na samej karcie nie daje absolutnej ochrony (bo niektóre czytniki mogą go ignorować), to jednak jest to jedna z najprostszych i najczęściej spotykanych metod mechanicznej ochrony przed zapisem. Takiego rozwiązania nie mają karty CF, MS ani MMC – tam nie znajdziemy żadnego fizycznego przełącznika blokującego zapis danych. To jest właśnie ten drobny detal, który w praktyce potrafi uratować dużo nerwów i pracy. Jeśli zależy Ci na bezpieczeństwie danych na kartach pamięci, wybór SD z blokadą write-protect zdecydowanie ułatwia życie.

Pytanie 10

Aby dostęp do systemu Windows Serwer 2016 był możliwy dla 50 urządzeń, bez względu na liczbę użytkowników, należy w firmie zakupić licencję

A. Public Domain.

B. Device CAL.

C. User CAL.

D. External Connection.

W tym zadaniu kluczowe jest zrozumienie logiki licencjonowania Windows Server 2016, a nie samo odgadnięcie nazwy licencji. Microsoft rozdziela liczenie użytkowników i urządzeń, bo różne firmy mają różne modele pracy. Typowym błędem jest myślenie, że User CAL będzie zawsze lepszy, bo przecież „licencjonujemy ludzi”. To nie zawsze prawda. User CAL przypisuje się do konkretnej osoby i jest idealny tam, gdzie jeden użytkownik korzysta z wielu urządzeń, na przykład administrator systemu mający laptopa, komputer stacjonarny i zdalny dostęp z domu. W pytaniu chodzi jednak wyraźnie o 50 urządzeń, niezależnie od liczby użytkowników. To jest odwrotna sytuacja: jedno urządzenie może mieć wielu użytkowników, np. w systemie zmianowym albo w pracowni szkolnej. W takim wypadku User CAL powodowałby przepłacanie albo wręcz niezgodność z licencją, jeśli użytkowników jest więcej niż wykupionych CAL. Z kolei określenia typu Public Domain nie mają żadnego związku z licencjonowaniem Windows Server. Public domain dotyczy praw autorskich i oznacza utwory, które nie są chronione prawem autorskim, a nie komercyjnych produktów serwerowych Microsoftu. W praktyce używanie tego pojęcia przy licencjach serwerowych to kompletne nieporozumienie. Podobnie mylące jest hasło External Connection. Istnieje co prawda licencja External Connector, ale jej zastosowanie jest inne: dotyczy dostępu zewnętrznych użytkowników spoza organizacji (np. klienci, partnerzy), i jest rozliczana na serwer, a nie na konkretne urządzenie czy osobę. Nie rozwiązuje to więc problemu 50 urządzeń wewnątrz firmy. Częsty błąd polega na wrzucaniu wszystkich „jakichś tam licencji” do jednego worka, bez czytania dokładnych definicji. Dobre podejście to zawsze zadanie sobie pytania: co liczę – ludzi czy sprzęt, oraz czy mówimy o użytkownikach wewnętrznych czy zewnętrznych. Dopiero wtedy wybór między User CAL, Device CAL a ewentualnie External Connector zaczyna być logiczny i zgodny z dobrymi praktykami oraz dokumentacją Microsoftu.

Pytanie 11

Jakim procesem jest nieodwracalne usunięcie możliwości odzyskania danych z hard dysku?

A. uszkodzenie łożyska dysku

B. niezamierzone skasowanie plików

C. zerowanie dysku

D. zalanie dysku

Zerowanie dysku to proces, w którym wszystkie dane na nośniku są usuwane poprzez nadpisywanie ich zerami lub innymi wzorcami. Jest to technika stosowana głównie w celu całkowitego zniszczenia informacji przed sprzedażą, przekazaniem lub utylizacją dysku twardego. Po tym procesie odzyskanie danych staje się praktycznie niemożliwe, nawet przy zastosowaniu zaawansowanych technologii do analizy danych. Zerowanie jest uznawane za standardową procedurę w zarządzaniu danymi, zwłaszcza w kontekście ochrony prywatności i zgodności z przepisami, takimi jak RODO. W praktyce, wiele organizacji stosuje oprogramowanie do zerowania dysków, które spełnia określone normy, takie jak DoD 5220.22-M, aby zapewnić bezpieczeństwo danych. Przykładami zastosowania tej metody są utylizacja sprzętu komputerowego oraz przygotowanie nośników do ponownego użycia w sposób, który nie naraża na wyciek wrażliwych informacji.

Pytanie 12

Najszybszym sposobem na dodanie skrótu do konkretnego programu na pulpitach wszystkich użytkowników w domenie jest

A. użycie zasad grupy

B. mapowanie dysku

C. pobranie aktualizacji Windows

D. ponowna instalacja programu

Mapowanie dysku, ponowna instalacja programu czy pobieranie aktualizacji Windows raczej nie są dobrym sposobem na dodanie skrótu do programu na pulpicie wszystkich użytkowników. Mapowanie dysku bardziej dotyczy dzielenia się zasobami w sieci niż zarządzania skrótami. Chociaż to może być pomocne przy plikach, to nie ma wpływu na to, jak użytkownicy dostają się do aplikacji na swoim pulpicie. Ponowna instalacja programu to trochę marnowanie czasu i nie rozwiązuje problemu zarządzania tymi skrótami. Jak w biurze pracuje dużo osób, to instalowanie znów aplikacji na każdym komputerze staje się nieefektywne i frustrujące. Z kolei aktualizacje Windows nie mają nic wspólnego z tworzeniem skrótów; są po to, żeby poprawić bezpieczeństwo i stabilność systemu, ale nie zmieniają tego, co jest na pulpicie. Może to prowadzić do nieporozumień, dlatego warto, żeby w firmach stosować zasady grupy jako standardowe podejście do zarządzania ustawieniami.

Pytanie 13

Jakie znaczenie mają zwory na dyskach z interfejsem IDE?

A. tryb działania dysku

B. typ interfejsu dysku

C. napięcie zasilające silnik

D. tempo obrotowe dysku

Ustawienie zworek na dyskach z interfejsem IDE (Integrated Drive Electronics) jest kluczowym aspektem, który determinuję tryb pracy dysku. Zwory, które są małymi zworkami na płycie PCB dysku, pozwalają na konfigurację dysku jako master, slave lub cable select. Każdy z tych trybów ma swoje specyficzne przeznaczenie w architekturze IDE. Umożliwiają one komputerowi zidentyfikowanie, który dysk jest głównym nośnikiem danych, a który jest pomocniczym. W praktyce, odpowiednie ustawienie zworek gwarantuje prawidłową komunikację między dyskiem a kontrolerem IDE, co jest niezwykle istotne, aby uniknąć konfliktów w systemie. W kontekście standardów branżowych, właściwa konfiguracja zworek jest zgodna z dokumentacją producentów dysków i systemów, co podkreśla konieczność ich przestrzegania w procesie instalacji. Na przykład, w przypadku podłączenia dwóch dysków twardych do jednego złącza IDE, nieprawidłowe ustawienie zworek może uniemożliwić systemowi operacyjnemu ich rozpoznanie, co może prowadzić do utraty danych lub problemów z uruchomieniem systemu.

Pytanie 14

Który z protokołów jest używany w komunikacji głosowej przez internet?

A. NetBEUI

B. FTP

C. HTTP

D. SIP

Protokół SIP (Session Initiation Protocol) jest kluczowym elementem telefonii internetowej oraz komunikacji w czasie rzeczywistym. Jego głównym zadaniem jest nawiązywanie, modyfikowanie i kończenie sesji multimedialnych, które mogą obejmować połączenia głosowe, wideokonferencje, a także przesyłanie wiadomości. SIP działa na poziomie aplikacji w modelu OSI i jest powszechnie używany w systemach VoIP (Voice over Internet Protocol). Jednym z jego głównych atutów jest elastyczność oraz interoperacyjność z różnymi urządzeniami i platformami. Przykładowo, za pomocą SIP użytkownicy mogą łączyć się ze sobą niezależnie od używanego sprzętu, co jest kluczowe w środowiskach z wieloma dostawcami usług. Dodatkowo, SIP wspiera różne kodeki audio i wideo, co umożliwia optymalizację jakości połączeń w zależności od warunków sieciowych. Jego zastosowanie w praktyce możemy zobaczyć w popularnych aplikacjach komunikacyjnych, takich jak Skype czy Zoom, które wykorzystują SIP do zestawiania połączeń i zarządzania sesjami. Praktyka wdrażania protokołu SIP zgodnie z normami IETF (Internet Engineering Task Force) oraz standardami branżowymi zapewnia bezpieczeństwo i efektywność połączeń.

Pytanie 15

Która z poniższych liczb w systemie dziesiętnym poprawnie przedstawia liczbę 10111111₂?

A. 193(10)

B. 381(10)

C. 382(10)

D. 191(10)

Odpowiedzi 19310, 38110 i 38210 są błędne, ponieważ wynikają z nieprawidłowych konwersji lub błędnych założeń przy przeliczaniu liczby z systemu binarnego na dziesiętny. Aby lepiej zrozumieć, dlaczego te odpowiedzi są nieprawidłowe, warto przyjrzeć się, w jaki sposób dokonuje się konwersji. Często zdarza się, że osoby próbujące przeliczyć liczby z systemu binarnego na dziesiętny popełniają błędy w obliczeniach, na przykład poprzez pomijanie wartości jednej z cyfr lub mylne sumowanie potęg liczby 2. W przypadku 101111112, jeśli ktoś błędnie zinterpretuje liczby, może dodać niepoprawne potęgi, co prowadzi do uzyskania wyników, które nie odzwierciedlają prawidłowej wartości dziesiętnej. Podobne błędy mogą wystąpić, gdy nie uwzględnia się zer w odpowiednich miejscach, co jest kluczowe w systemie pozycyjnym, jakim jest system binarny. Istotne jest, aby na każdym etapie obliczeń upewnić się, że każda cyfra jest mnożona przez odpowiednią potęgę liczby 2. Zrozumienie tej podstawowej zasady jest kluczowe w informatyce oraz matematyce, a znajomość poprawnych metod konwersji jest niezbędna dla każdej osoby zajmującej się programowaniem czy analizą danych. Ponadto, błędne odpowiedzi mogą również wynikać z nieprawidłowego wprowadzenia danych, co pokazuje, jak ważne jest dokładne sprawdzanie każdej liczby w procesie obliczeniowym.

Pytanie 16

Oprogramowanie, które jest przypisane do konkretnego komputera lub jego komponentu i nie pozwala na reinstalację na nowszym sprzęcie zakupionym przez tego samego użytkownika, nosi nazwę

A. CPL

B. MPL

C. OEM

D. MOLP

Odpowiedź OEM (Original Equipment Manufacturer) jest prawidłowa, ponieważ odnosi się do oprogramowania, które jest licencjonowane na konkretne urządzenie, często w zestawie z jego komponentami. Licencje OEM są często przypisane do konkretnego komputera i nie mogą być przenoszone na inny sprzęt. Przykładowo, gdy kupujesz komputer z preinstalowanym systemem operacyjnym, najczęściej jest on objęty licencją OEM. Oznacza to, że w przypadku zakupu nowego komputera, nie możesz ponownie zainstalować tego samego systemu na nowym urządzeniu bez nabycia nowej licencji. W praktyce oznacza to, że użytkownicy powinni być świadomi, że zakup oprogramowania OEM jest zazwyczaj tańszy, ale wiąże się z ograniczeniami w przenoszeniu licencji. Dobrą praktyką jest, aby przed zakupem oprogramowania, zwłaszcza systemów operacyjnych, zrozumieć warunki licencjonowania, co pozwoli uniknąć nieprzyjemnych niespodzianek w przyszłości.

Pytanie 17

Graficzny symbol ukazany na ilustracji oznacza

A. przełącznik

B. koncentrator

C. most

D. bramę

Symbol graficzny przedstawiony na rysunku rzeczywiście oznacza przełącznik sieciowy co jest zgodne z odpowiedzią numer trzy Przełącznik jest kluczowym urządzeniem w infrastrukturze sieci komputerowych odpowiadającym za efektywne kierowanie ruchem sieciowym w ramach lokalnej sieci komputerowej LAN Działa na poziomie drugiego modelu ISO/OSI czyli warstwie łącza danych Jego podstawową funkcją jest przekazywanie pakietów pomiędzy urządzeniami w ramach tej samej sieci lokalnej poprzez analizę adresów MAC Dzięki temu przełączniki potrafią znacząco zwiększać wydajność sieci poprzez redukcję kolizji danych i efektywne zarządzanie pasmem sieciowym W praktyce przełączniki są wykorzystywane w wielu zastosowaniach od małych sieci domowych po zaawansowane sieci korporacyjne W środowiskach korporacyjnych przełączniki mogą obsługiwać zaawansowane funkcje takie jak VLAN wirtualne sieci LAN zapewniające segregację ruchu sieciowego oraz Quality of Service QoS umożliwiające priorytetyzację ruchu Odpowiednie zarządzanie i konfiguracja przełączników są kluczowe dla zachowania bezpieczeństwa i wydajności całej infrastruktury sieciowej Współczesne przełączniki często integrują technologię Power over Ethernet PoE co umożliwia zasilanie urządzeń sieciowych takich jak telefony VoIP czy kamery IP bezpośrednio przez kabel sieciowy co upraszcza instalację i obniża koszty eksploatacji

Pytanie 18

Jak na diagramach sieciowych LAN oznaczane są punkty dystrybucyjne znajdujące się na różnych kondygnacjach budynku, zgodnie z normą PN-EN 50173?

A. FD (Floor Distribution)

B. CD (Campus Distribution)

C. BD (BuildingDistributor)

D. MDF (Main Distribution Frame)

Odpowiedź FD (Floor Distribution) jest prawidłowa, ponieważ oznacza ona punkty rozdzielcze (dystrybucyjne) znajdujące się na poszczególnych piętrach budynku, co jest zgodne z normą PN-EN 50173. Norma ta klasyfikuje różne poziomy dystrybucji w sieciach LAN, aby zapewnić odpowiednią organizację i efektywność instalacji. Punkty dystrybucyjne na piętrach są kluczowym elementem infrastruktury sieciowej, ponieważ umożliwiają one podłączenie urządzeń końcowych, takich jak komputery, drukarki czy telefony. Przykładowo, w biurowcach, gdzie na każdym piętrze znajduje się wiele stanowisk pracy, odpowiednie oznaczenie FD pozwala na łatwe lokalizowanie rozdzielni, co ułatwia zarządzanie siecią oraz wykonywanie prac konserwacyjnych. Dobrze zaplanowana dystrybucja na każdym piętrze wprowadza porządek w instalacji, co jest szczególnie istotne w przypadku modernizacji lub rozbudowy infrastruktury sieciowej. W praktyce, stosowanie jednolitych oznaczeń, takich jak FD, zwiększa efektywność komunikacji między specjalistami zajmującymi się siecią oraz ułatwia przyszłe prace serwisowe.

Pytanie 19

Jakie jest rozwinięcie skrótu, który odnosi się do usług mających na celu m.in. nadawanie priorytetów przesyłanym pakietom oraz zarządzanie przepustowością w sieci?

A. ARP

B. QoS

C. PoE

D. STP

QoS, czyli Quality of Service, to coś, co pomaga w zarządzaniu ruchem w sieciach komputerowych. Chodzi o to, żeby różne rodzaje danych, jak na przykład filmy czy dźwięk, miały swój priorytet i odpowiednią przepustowość. To ważne, zwłaszcza gdy przesyłamy wiele rodzajów danych jednocześnie, jak podczas wideokonferencji. Tam przecież musimy mieć niskie opóźnienia, żeby wszystko działało płynnie. W praktyce, wprowadzając QoS, można stosować różne techniki, jak na przykład klasyfikację pakietów czy ich kolejkowanie. A standardy, takie jak IEEE 802.1p, pomagają oznaczać pakiety w sieci lokalnej, co poprawia ogólne zarządzanie ruchem. Kiedy mówimy o chmurze czy VoIP, QoS staje się jeszcze bardziej istotne, bo zapewnia lepszą jakość usług i stabilność połączeń.

Pytanie 20

W dokumentacji jednego z komponentów komputera zawarto informację, że urządzenie obsługuje OpenGL. Jakiego elementu dotyczy ta dokumentacja?

A. karty sieciowej

B. dysku twardego

C. karty graficznej

D. mikroprocesora

Odpowiedź dotycząca karty graficznej jest poprawna, ponieważ OpenGL (Open Graphics Library) to standardowy interfejs programowania aplikacji (API) służący do renderowania grafiki 2D i 3D. Karty graficzne są kluczowymi komponentami komputerów, które wykorzystują OpenGL do przetwarzania i renderowania grafiki w grach, aplikacjach inżynieryjnych oraz wizualizacjach naukowych. Przykładowo, w grach komputerowych, OpenGL pozwala na tworzenie złożonych scen 3D oraz efekty wizualne, co wpływa na jakość i immersyjność rozgrywki. Karty graficzne współczesnych komputerów, takich jak te od firm NVIDIA czy AMD, oferują pełne wsparcie dla OpenGL, co jest standardem w branży gier i grafiki komputerowej. Dobre praktyki przy projektowaniu aplikacji z wykorzystaniem OpenGL obejmują optymalizację renderowania, zarządzanie pamięcią oraz efektywne korzystanie z zasobów GPU, co przekłada się na lepszą wydajność i jakość wizualną.

Pytanie 21

W systemie Windows do uruchomienia przedstawionego narzędzia należy użyć polecenia

A. secpol

B. resmon

C. dcomcnfg

D. taskmgr

Taskmgr to polecenie, które służy do uruchamiania Menedżera zadań w systemie Windows. To narzędzie jest jednym z podstawowych, jeśli chodzi o zarządzanie procesami, monitorowanie wydajności oraz diagnozowanie problemów z komputerem. W praktyce, kiedy komputer zaczyna działać wolniej, pierwszą rzeczą, którą polecam zrobić, jest właśnie odpalenie taskmgr i sprawdzenie obciążenia procesora czy pamięci RAM. Menedżer zadań pozwala też kończyć zawieszające się aplikacje, co jest nieocenione szczególnie w środowisku biurowym lub podczas testowania różnych programów. Moim zdaniem taskmgr jest jednym z tych narzędzi, które każdy użytkownik Windowsa powinien znać na pamięć, bo naprawdę ratuje z opresji – nawet admini, jak i zwykli użytkownicy korzystają z niego na co dzień. Co ciekawe, Menedżer zadań ewoluował na przestrzeni kolejnych wersji Windows – w Windows 10 czy 11 ma znacznie więcej funkcji, jak sprawdzanie wpływu na uruchamianie systemu czy analizę wydajności dysku. Według dobrych praktyk IT, regularne kontrolowanie procesów pozwala wykryć też potencjalne zagrożenia, np. niechciane oprogramowanie działające w tle. Tak między nami, w środowiskach korporacyjnych taskmgr bywa pierwszą linią obrony przed poważniejszymi problemami sprzętowymi i programowymi.

Pytanie 22

Który z parametrów należy użyć w poleceniu netstat, aby uzyskać statystyki interfejsu sieciowego dotyczące liczby przesłanych oraz odebranych bajtów i pakietów?

A. -o

B. -e

C. -n

D. -a

Polecenie netstat z parametrem -e jest używane do wyświetlania statystyk interfejsów sieciowych, w tym liczby wysłanych i odebranych bajtów oraz pakietów. To ważne narzędzie dla administratorów sieci, pozwalające monitorować wydajność i zdrowie połączeń sieciowych. Parametr -e dostarcza szczegółowych informacji o stanie interfejsów, co jest nieocenione w kontekście diagnozowania problemów z siecią. Przykładowo, gdy administrator zauważa spowolnienie w działaniu aplikacji korzystających z sieci, może za pomocą netstat -e sprawdzić, czy interfejsy nie są przeciążone, analizując ilość przesyłanych danych. Informacje te są zgodne z najlepszymi praktykami w zarządzaniu infrastrukturą IT, gdzie monitorowanie i analizy wydajności są kluczowe dla zapewnienia jakości usług. Warto również zauważyć, że netstat jest dostępny na różnych systemach operacyjnych, w tym Windows i Linux, co czyni go uniwersalnym narzędziem dla specjalistów zajmujących się sieciami.

Pytanie 23

Za co odpowiada protokół DNS?

A. ustalanie wektora ścieżki między różnymi autonomicznymi sieciami

B. określenie adresu MAC na podstawie adresu IP

C. przekazywanie zaszyfrowanej wiadomości e-mail do serwera pocztowego

D. konwertowanie nazw mnemonicznych na adresy IP

Protokół DNS (Domain Name System) jest kluczowym elementem infrastruktury internetu, odpowiadającym za tłumaczenie nazw mnemonicznych, takich jak www.example.com, na adresy IP, które są używane do identyfikacji urządzeń w sieci. Proces ten umożliwia użytkownikom korzystanie z przyjaznych dla oka nazw, zamiast pamiętania skomplikowanych ciągów cyfr. Gdy użytkownik wpisuje adres URL w przeglądarkę, system operacyjny najpierw sprawdza lokalną pamięć podręczną DNS, a jeśli nie znajdzie odpowiedniej informacji, wysyła zapytanie do serwera DNS. Serwer ten przeszukuje swoją bazę danych i zwraca odpowiedni adres IP. Na przykład, gdy wpiszesz www.google.com, DNS tłumaczy tę nazwę na adres IP 172.217.0.46, co umożliwia przeglądarki połączenie się z serwerem Google. Zastosowanie protokołu DNS jest nie tylko praktyczne, ale również zabezpieczone poprzez implementacje takie jak DNSSEC (Domain Name System Security Extensions), które chronią przed atakami typu spoofing. Zrozumienie działania DNS jest fundamentalne dla każdego specjalisty IT, ponieważ pozwala na efektywne zarządzanie sieciami oraz zapewnienie ich bezpieczeństwa.

Pytanie 24

Złącze SC stanowi standard w cablach

A. Miedzianych

B. Elektrycznych

C. Światłowodowych

D. Koncentrycznych

Wybór odpowiedzi dotyczącej kabli miedzianych, koncentrycznych lub elektrycznych, jest błędny, ponieważ złącze SC jest ściśle związane z technologią światłowodową. Kable miedziane, stosowane głównie w tradycyjnych instalacjach elektrycznych oraz sieciach komputerowych (np. UTP), wykorzystują inne typy złącz, takie jak RJ45. Koncentryczne kable, używane w telewizji kablowej i niektórych sieciach komputerowych, również wymagają złączy specyficznych dla tej technologii, jak złącza typu F. Kable elektryczne, z kolei, również operują na zupełnie innych zasadach i wymagają złączy przystosowanych do przesyłania prądu. Typowym błędem myślowym jest mylenie złączy stosowanych w różnych technologiach kablowych, co może prowadzić do nieefektywnej instalacji i problemów z jakością sygnału. Kluczowym elementem jest znajomość specyfiki każdej z technologii oraz zastosowanych standardów, co pozwala na prawidłowy dobór komponentów do konkretnej aplikacji. Niezrozumienie różnicy między tymi rodzajami złącz i kabli może prowadzić do nieprawidłowych instalacji, co w praktyce skutkuje stratami czasowymi i finansowymi w procesie budowy i eksploatacji sieci.

Pytanie 25

Zapis liczby w systemie oznaczonym jako #108 to

A. binarnym

B. dziesiętnym

C. heksadecymalnym

D. oktalnym

Odpowiedź heksadecymalna (#4) jest poprawna, ponieważ notacja # przed liczbą wskazuje na zapis liczby w systemie szesnastkowym, który używa 16 różnych cyfr: 0-9 oraz A-F. W systemie heksadecymalnym każda cyfra reprezentuje potęgę liczby 16, co czyni go efektywnym sposobem reprezentowania dużych wartości binarnych. Na przykład, liczba heksadecymalna 'A3' przekłada się na wartość dziesiętną 163 (A=10, 3=3, zatem 10*16^1 + 3*16^0 = 160 + 3). Heksadecymalny zapis jest szeroko stosowany w programowaniu, szczególnie przy definiowaniu kolorów w grafice komputerowej (np. #FF5733 reprezentuje kolor pomarańczowy) oraz w systemach operacyjnych do reprezentacji adresów pamięci. Znajomość systemu heksadecymalnego jest szczególnie ważna dla programistów i inżynierów, ponieważ pozwala na lepsze zrozumienie działania komputerów na poziomie bitowym, co jest kluczowe w kontekście optymalizacji kodu oraz rozwoju oprogramowania zgodnego z dobrymi praktykami branżowymi.

Pytanie 26

Liczba 100110011 zapisana w systemie ósemkowym wynosi

A. 463

B. 346

C. 383

D. 333

Wybór niepoprawnych odpowiedzi często wynika z nieporozumień dotyczących konwersji między systemami liczbowymi. Na przykład, odpowiedź 383, która sugeruje, że liczba binarna została błędnie zinterpretowana, może wynikać z pominięcia kroku grupowania bitów lub błędnego dodania wartości, co prowadzi do nieprawidłowego wyniku. Inna nieprawidłowa odpowiedź, 346, może sugerować, że podczas konwersji zamiast trzech bitów w grupie zinterpretowano tylko dwa, co jest klasycznym błędem. Odpowiedź 333 sugeruje, że bity zostały całkowicie źle zgrupowane, ignorując zasady przekształcania liczby z systemu binarnego na ósemkowy. Kluczowe w tym procesie jest zrozumienie, że każdy trójbitowy segment odpowiada jednemu cyfrom w systemie ósemkowym, a błędne grupowanie powoduje, że wartość jest zaniżona. Takie błędy mogą prowadzić do poważnych problemów w programowaniu, gdzie precyzyjne obliczenia są kluczowe. Użytkownicy powinni zatem zwracać uwagę na metodykę konwersji oraz stosować dobre praktyki, takie jak wizualizacja procesu, aby uniknąć takich pomyłek.

Pytanie 27

Który z wymienionych protokołów przekształca 48-bitowy adres MAC na 32-bitowy adres IP?

A. ARP

B. RARP

C. IP

D. TCP

Protokół IP jest podstawowym protokołem komunikacyjnym w sieci Internet i odpowiedzialny jest za przesyłanie pakietów danych między urządzeniami. Nie ma on jednak funkcji odwzorowywania adresów MAC na adresy IP. Jego głównym zadaniem jest fragmentacja i trasowanie pakietów, co czyni go nieodpowiednim do roli, którą pełni RARP. TCP natomiast jest protokołem transportowym, który działa na wyższej warstwie modelu OSI i odpowiada za zapewnienie niezawodnej, uporządkowanej i kontrolowanej transmisji danych między aplikacjami. Nie zajmuje się on mapowaniem adresów. Możliwe nieporozumienia mogą wynikać z faktu, że TCP współpracuje z IP, a nie z adresami MAC. ARP, z kolei, to protokół, który odwzorowuje adresy IP na adresy MAC, co jest przeciwnością funkcji RARP, co może prowadzić do dezorientacji. Typowym błędem myślowym jest zakładanie, że każdy protokół związany z adresowaniem w sieciach działa w obie strony, podczas gdy w rzeczywistości istnieją protokoły o różnych funkcjach, a ich zgodność z określonymi wymaganiami nie zawsze jest jednoznaczna. Dlatego zrozumienie zakresu działania każdego z protokołów jest kluczowe dla efektywnego projektowania i zarządzania sieciami komputerowymi.

Pytanie 28

W specyfikacji IEEE 802.3af opisano technologię dostarczania energii elektrycznej do różnych urządzeń sieciowych jako

A. Power over Classifications

B. Power under Control

C. Power over Internet

D. Power over Ethernet

Poprawna odpowiedź to 'Power over Ethernet' (PoE), która jest standardem zdefiniowanym w normie IEEE 802.3af. Technologia ta umożliwia przesyłanie energii elektrycznej przez standardowe kable Ethernet, co pozwala na zasilanie różnych urządzeń sieciowych, takich jak kamery IP, telefony VoIP czy punkty dostępu Wi-Fi, bez potrzeby stosowania oddzielnych zasilaczy. Zastosowanie PoE znacznie upraszcza instalację urządzeń, eliminując konieczność dostępu do gniazdek elektrycznych w pobliżu. Dzięki temu technologia ta jest szeroko stosowana w nowoczesnych biurach oraz systemach monitoringu. PoE przyczynia się również do zmniejszenia kosztów instalacji oraz zwiększa elastyczność w rozmieszczaniu urządzeń w przestrzeni roboczej. Dodatkowo, standard IEEE 802.3af pozwala na przesyłanie do 15.4 W mocy, co jest wystarczające dla wielu typowych urządzeń. Warto również zaznaczyć, że PoE jest częścią większej rodziny standardów, w tym IEEE 802.3at (PoE+) i IEEE 802.3bt (PoE++), które oferują jeszcze wyższe moce zasilania.

Pytanie 29

Wskaż złącze żeńskie o liczbie pinów 24 lub 29, które jest w stanie przesyłać skompresowany cyfrowy sygnał do monitora?

A. HDMI

B. RCA

C. DVI

D. VGA

DVI (Digital Visual Interface) jest standardem interfejsu służącym do przesyłania cyfrowych sygnałów wideo. Złącze DVI występuje w dwóch wersjach: DVI-D, które przesyła jedynie sygnał cyfrowy, oraz DVI-I, które obsługuje zarówno sygnał cyfrowy, jak i analogowy. DVI ma 24 piny w wersji DVI-D, co umożliwia przesyłanie sygnałów w wysokiej rozdzielczości, co jest istotne w kontekście nowoczesnych monitorów LCD oraz projektorów. W odróżnieniu od VGA, który przesyła sygnał analogowy, DVI zapewnia lepszą jakość obrazu oraz bardziej stabilne połączenie. W praktyce, DVI jest często stosowane w komputerach stacjonarnych oraz stacjach roboczych, gdzie wymagana jest wysoka jakość obrazu, na przykład w edytorach grafiki czy podczas pracy z aplikacjami CAD. Ponadto, DVI obsługuje różne formaty sygnału, co czyni go wszechstronnym rozwiązaniem dla różnych urządzeń wyświetlających. Warto również zauważyć, że DVI jest kompatybilne z HDMI, co umożliwia łatwe przejście na nowsze technologie bez utraty jakości obrazu.

Pytanie 30

W filmie przedstawiono konfigurację ustawień maszyny wirtualnej. Wykonywana czynność jest związana z

A. ustawieniem rozmiaru pamięci wirtualnej karty graficznej.

B. wybraniem pliku z obrazem dysku.

C. dodaniem drugiego dysku twardego.

D. konfigurowaniem adresu karty sieciowej.

Poprawnie – w tej sytuacji chodzi właśnie o wybranie pliku z obrazem dysku (ISO, VDI, VHD, VMDK itp.), który maszyna wirtualna będzie traktować jak fizyczny nośnik. W typowych programach do wirtualizacji, takich jak VirtualBox, VMware czy Hyper‑V, w ustawieniach maszyny wirtualnej przechodzimy do sekcji dotyczącej pamięci masowej lub napędów optycznych i tam wskazujemy plik obrazu. Ten plik może pełnić rolę wirtualnego dysku twardego (system zainstalowany na stałe) albo wirtualnej płyty instalacyjnej, z której dopiero instalujemy system operacyjny. W praktyce wygląda to tak, że zamiast wkładać płytę DVD do napędu, podłączasz plik ISO z obrazu instalacyjnego Windowsa czy Linuxa i ustawiasz w BIOS/UEFI maszyny wirtualnej bootowanie z tego obrazu. To jest podstawowa i zalecana metoda instalowania systemów w VM – szybka, powtarzalna, zgodna z dobrymi praktykami. Dodatkowo, korzystanie z plików obrazów dysków pozwala łatwo przenosić całe środowiska między komputerami, robić szablony maszyn (tzw. template’y) oraz wykonywać kopie zapasowe przez zwykłe kopiowanie plików. Moim zdaniem to jedna z najważniejszych umiejętności przy pracy z wirtualizacją: umieć dobrać właściwy typ obrazu (instalacyjny, systemowy, LiveCD, recovery), poprawnie go podpiąć do właściwego kontrolera (IDE, SATA, SCSI, NVMe – zależnie od hypervisora) i pamiętać o odpięciu obrazu po zakończonej instalacji, żeby maszyna nie startowała ciągle z „płyty”.

Pytanie 31

Protokołem umożliwiającym dostęp do sieci pakietowej o prędkości nieprzekraczającej 2 Mbit/s jest protokół

A. VDSL

B. ATM

C. X.25

D. Frame Relay

Protokół ATM (Asynchronous Transfer Mode) jest zaprojektowany do przesyłania danych z dużą prędkością, znacznie przekraczającą 2 Mbit/s. ATM jest technologią, która wykorzystuje komórki o stałej długości, co pozwala na obsługę różnych typów danych, takich jak głos, wideo czy transmisje danych. W przeciwieństwie do X.25, ATM jest bardziej skomplikowanym protokołem i jest używany w aplikacjach wymagających wysokiej przepustowości oraz niskich opóźnień. VDSL (Very-high-bit-rate Digital Subscriber Line) to technologia DSL, która umożliwia transmisję danych z prędkościami dochodzącymi do 52 Mbit/s, również znacznie przekraczającymi 2 Mbit/s. VDSL jest często stosowany w dostępie do internetu szerokopasmowego i pozwala na jednoczesne przesyłanie danych, głosu i wideo. Frame Relay to kolejny protokół komunikacyjny, który również obsługuje wyższe prędkości i jest używany w sieciach WAN. Przy wyborze właściwego protokołu należy kierować się wymaganiami aplikacji oraz środowiskiem, w którym będą one funkcjonować. Często popełnianym błędem jest mylenie protokołów w zależności od ich zastosowania w danym kontekście; jednakże należy pamiętać, że każdy protokół ma swoje specyfikacje oraz ograniczenia, które mogą wpływać na jego wykorzystanie w praktyce.

Pytanie 32

Jakie będą całkowite wydatki na materiały potrzebne do wyprodukowania 20 kabli połączeniowych typu patchcord o długości 1,5 m każdy, jeżeli koszt jednego metra kabla wynosi 1 zł, a wtyk to 50 gr?

A. 30 zł

B. 40 zł

C. 50 zł

D. 60 zł

Prawidłowe obliczenie kosztów materiałów dla kabli połączeniowych wymaga precyzyjnego uwzględnienia wszystkich składników. W przypadku podanych odpowiedzi, na przykład 30 zł, 40 zł, czy 60 zł, pojawia się problem z oszacowaniem rzeczywistych kosztów zakupu zarówno kabli, jak i wtyków. Koszt jednego metra kabla wynosi 1 zł, co oznacza, że dla długości 1,5 m konieczne jest obliczenie odpowiednio 1,5 m x 1 zł = 1,5 zł na jeden kabel. Dodając koszt wtyku, który wynosi 0,5 zł, otrzymujemy całkowity koszt wynoszący 2 zł na jeden kabel. Przy wykonywaniu 20 kabli, łączny koszt musi być wynikiem pomnożenia 2 zł przez 20, co daje 40 zł. Błędne odpowiedzi pojawiają się z powodu nieprawidłowego zrozumienia, jak obliczyć całkowity koszt na podstawie długości kabli oraz liczby wtyków. Wiele osób może błędnie przyjąć, że koszt wtyków lub długości kabli może być pominięty lub źle obliczony, co prowadzi do znacznych rozbieżności w końcowej kalkulacji. W praktycznych zastosowaniach, takich jak instalacje sieciowe, kluczowe jest zrozumienie, że takie obliczenia powinny być dokładnie przeanalizowane, aby uniknąć niepotrzebnych błędów i zapewnić efektywność budżetu. W branży telekomunikacyjnej i informatycznej, precyzyjne oszacowanie kosztów materiałów jest kluczowe dla sukcesu projektu, a wiedza na temat cen rynkowych oraz wymagań technicznych stanowi istotny element procesu decyzyjnego.

Pytanie 33

Którego protokołu działanie zostało zobrazowane na załączonym rysunku?

A. Dynamic Host Configuration Protocol (DHCP)

B. Security Shell (SSH)

C. Domain Name System(DNS)

D. Telnet

Dynamic Host Configuration Protocol (DHCP) jest protokołem sieciowym używanym do automatycznego przypisywania adresów IP oraz innych parametrów konfiguracyjnych urządzeniom w sieci. Proces przedstawiony na rysunku to typowa sekwencja DHCP, która składa się z czterech głównych etapów: DISCOVER, OFFER, REQUEST i ACKNOWLEDGMENT. Na początku klient DHCP wysyła wiadomość DISCOVER, aby znaleźć dostępne serwery DHCP. Serwer DHCP odpowiada wiadomością OFFER, w której proponuje adres IP i inne parametry konfiguracyjne. Następnie klient wysyła wiadomość REQUEST, aby formalnie zażądać przyznania oferowanego adresu IP. Proces kończy się wiadomością ACKNOWLEDGMENT, którą serwer potwierdza przypisanie adresu IP i wysyła dodatkowe informacje konfiguracyjne. Praktyczne zastosowanie DHCP pozwala na uproszczenie zarządzania adresami IP w dużych sieciach, eliminując potrzebę ręcznego przypisywania adresów każdemu urządzeniu. Zapewnia również elastyczność i optymalizację wykorzystania dostępnych adresów IP oraz minimalizuje ryzyko konfliktów adresów. DHCP jest zgodny z wieloma standardami branżowymi, co czyni go uniwersalnym rozwiązaniem dla organizacji różnej wielkości. Warto również zaznaczyć, że DHCP oferuje funkcje takie jak dzierżawa adresów, co umożliwia efektywne zarządzanie czasem przypisania zasobów sieciowych.

Pytanie 34

Program o nazwie dd, którego przykład zastosowania przedstawiono w systemie Linux, umożliwia

A. stworzenie obrazu nośnika danych

B. utworzenie symbolicznego dowiązania do pliku Linux.iso

C. zmianę systemu plików z ext3 na ext4

D. ustawianie interfejsu karty sieciowej

Twoja odpowiedź na temat użycia polecenia dd w systemach Unix/Linux jest jak najbardziej na miejscu. Wiesz, że to narzędzie służy do kopiowania i konwertowania danych? W tym przykładzie, 'if=/dev/sdb' to wskazanie na źródło, czyli jakiś nośnik, jak dysk USB, a 'of=/home/uzytkownik/Linux.iso' to miejsce, gdzie zapiszesz ten obraz. Używając dd, tworzysz bitowy obraz całego nośnika, co jest super przydatne w różnych sytuacjach, jak tworzenie kopii zapasowych czy klonowanie dysków. Z doświadczenia wiem, że administratorzy chętnie korzystają z tego polecenia, żeby migracja danych była prostsza, a testowanie wydajności systemów łatwiejsze. Fajnie jest też używać opcji, takich jak 'bs', żeby zwiększyć szybkość operacji. Dlatego dd to naprawdę istotne narzędzie w rękach admina systemów Linux, które pozwala na sprawne zarządzanie danymi na poziomie sprzętowym.

Pytanie 35

W które złącze, umożliwiające podłączenie monitora, wyposażona jest karta graficzna przedstawiona na ilustracji?

A. DVI-A, S-VIDEO, DP

B. DVI-D (Single Link), DP, HDMI

C. DVI-D (Dual Link), HDMI, DP

D. DVI-I, HDMI, S-VIDEO

Wybierając inne zestawienie złącz niż DVI-D (Dual Link), HDMI, DP, łatwo wpaść w kilka typowych pułapek myślowych związanych z rozpoznawaniem standardów wideo. Często spotykam się z przekonaniem, że S-VIDEO to wciąż powszechne złącze w nowych kartach graficznych – niestety, to już przeszłość, bo S-VIDEO to typowo analogowy interfejs, który w nowoczesnych rozwiązaniach niemal nie występuje, głównie z powodu ograniczonych możliwości przesyłu obrazu wysokiej jakości. Złącze DVI-A również jest mało praktyczne, bo obsługuje tylko sygnał analogowy, więc nadaje się głównie do starszych monitorów CRT, które z rynku praktycznie zniknęły. DVI-I jest bardziej uniwersalne (łączy sygnał cyfrowy i analogowy), ale na zdjęciu wyraźnie widać, że nie mamy tu pełnych pinów charakterystycznych dla DVI-I, co wskazuje na wersję DVI-D (Dual Link). Jeśli chodzi o podwójne wymienienie DP i HDMI w różnych wariantach, to z mojego doświadczenia zamieszanie wynika z mylenia DisplayPort z mini DisplayPort, bo w praktyce funkcjonalność jest podobna, choć złącze fizycznie inne. Kolejnym problemem jest nieuwzględnienie, że DVI-D (Single Link) ma mniejsze możliwości przesyłania rozdzielczości i odświeżania, a na ilustracji ewidentnie widoczny jest układ pinów odpowiadający wersji Dual Link. Branżowe standardy i dobre praktyki skupiają się obecnie na cyfrowych interfejsach, bo pozwalają one na bezstratny przesył sygnału, wysokie rozdzielczości oraz dodatkowe funkcje audio i sterowania – czego nie zapewnią starsze rozwiązania analogowe. Moim zdaniem, analizując konfiguracje złączy, najlepiej zawsze patrzeć na faktyczne potrzeby i przyszłą kompatybilność, a nie na przyzwyczajenia z dawnych czasów, gdy S-VIDEO czy DVI-A były jeszcze spotykane.

Pytanie 36

Jakiego portu używa protokół FTP (File transfer Protocol)?

A. 25

B. 53

C. 20

D. 69

Protokół FTP (File Transfer Protocol) wykorzystuje port 20 do przesyłania danych. Jest to standardowy port, który został przypisany przez IANA (Internet Assigned Numbers Authority) i jest używany w trybie aktywnym FTP. W tym trybie, gdy klient nawiązuje połączenie z serwerem FTP, dane są przesyłane z serwera do klienta przez port 20. Jest to kluczowe w kontekście transferu plików, ponieważ zapewnia dedykowane połączenie do przesyłania zawartości, co pozwala na efektywne wykorzystanie zasobów sieciowych. Przykładem zastosowania protokołu FTP jest przesyłanie dużych plików między serwerami, co często odbywa się w firmach zajmujących się hostingiem lub w procesach backupu danych. Warto również zauważyć, że obok portu 20, protokół FTP korzysta z portu 21 do nawiązywania połączenia sterującego. Zrozumienie tych portów i ich funkcji jest kluczowe dla administratorów sieci oraz specjalistów IT, aby efektywnie zarządzać transferem danych i zabezpieczać komunikację w sieciach komputerowych.

Pytanie 37

Które stwierdzenie opisuje profil tymczasowy użytkownika?

A. Jest generowany przy pierwszym logowaniu do komputera i przechowywany na lokalnym dysku twardym

B. Jest tworzony przez administratora systemu i zapisywany na serwerze, tylko administrator systemu ma prawo wprowadzać w nim zmiany

C. Umożliwia używanie dowolnego komputera w sieci z ustawieniami i danymi użytkownika przechowywanymi na serwerze

D. Po wylogowaniu się użytkownika, zmiany dokonane przez niego w ustawieniach pulpitu oraz w plikach nie będą zachowane

Profil tymczasowy użytkownika jest szczególnym przypadkiem, który ma na celu zapewnienie elastyczności i bezpieczeństwa w korzystaniu z komputerów, zwłaszcza w środowiskach wspólnych, takich jak szkolne labolatoria czy biura. Główna cecha tego typu profilu polega na tym, że wszystkie zmiany wprowadzone przez użytkownika podczas sesji są przechowywane tylko tymczasowo. Oznacza to, że po wylogowaniu się z systemu, wszystkie personalizacje, takie jak zmiany ustawień pulpitu, instalacja aplikacji czy modyfikacja plików, nie zostaną zapisane. Dzięki temu, nowi użytkownicy mogą korzystać z systemu bez obaw o modyfikację ustawień dotyczących innych użytkowników. W praktyce, takie podejście jest szczególnie przydatne w instytucjach, gdzie komputery są używane przez wielu użytkowników i gdzie konieczne jest zachowanie spójności systemu oraz bezpieczeństwa danych. Przykładowo, w szkołach, uczniowie mogą korzystać z tych samych komputerów bez ryzyka, że ich działania wpłyną na konfigurację dla innych uczniów. To zapewnia zarówno ochronę prywatności, jak i integralność systemu operacyjnego. W kontekście stosowania dobrych praktyk IT, profile tymczasowe są zgodne z zasadą najmniejszych uprawnień, co zwiększa bezpieczeństwo systemu.

Pytanie 38

Router w sieci LAN posiada przypisany adres IP 192.168.50.1. Został skonfigurowany w taki sposób, że przydziela komputerom wszystkie dostępne adresy IP w sieci 192.168.50.0 z maską 255.255.255.0. Jaka jest maksymalna liczba komputerów, które mogą działać w tej sieci?

A. 254

B. 255

C. 253

D. 256

Odpowiedzi 254, 256 oraz 255 są nieprawidłowe z powodu nieprawidłowego rozumienia zasad adresacji IP i zarządzania przestrzenią adresową w sieciach lokalnych. W przypadku adresu IP 192.168.50.1 z maską 255.255.255.0, sieć ma zakres adresów od 192.168.50.0 do 192.168.50.255. Adres 192.168.50.0 jest adresem sieci, a 192.168.50.255 jest adresem rozgłoszeniowym, co oznacza, że nie mogą być one przydzielane urządzeniom w sieci. Przyjmując, że całkowita liczba adresów w tej podsieci wynosi 256 (od 0 do 255), musimy pamiętać o tych dwóch zarezerwowanych adresach, co pozostawia 254 adresy do dyspozycji. Jednak maksymalna liczba komputerów, które mogą jednocześnie korzystać z tej sieci to 253. Odpowiedź 254 jest błędna, ponieważ sugeruje, że można przydzielić również adres rozgłoszeniowy, co w praktyce jest niemożliwe. Odpowiedzi 256 oraz 255 są również wynikiem błędnych założeń, ponieważ nie uwzględniają zasady rezerwacji adresów w sieciach IP. Przy projektowaniu i zarządzaniu siecią lokalną, zgodność z normami adresacji oraz zrozumienie mechanizmów przydzielania adresów IP jest kluczowe dla zapewnienia stabilności i wydajności sieci.

Pytanie 39

Złącze SC powinno być zainstalowane na przewodzie

A. telefonicznym

B. koncentrycznym

C. światłowodowym

D. typu skrętka

Złącze SC (Subscriber Connector) to rodzaj złącza stosowanego w technologii światłowodowej. Jest to złącze typu push-pull, co oznacza, że jego instalacja i demontaż są bardzo proste, a także zapewniają dobre parametry optyczne. Montaż złącza SC na kablu światłowodowym jest kluczowy dla uzyskania optymalnej wydajności systemów telekomunikacyjnych oraz transmisji danych. Złącza SC charakteryzują się niskim tłumieniem sygnału, co sprawia, że są szeroko stosowane w sieciach lokalnych (LAN), sieciach rozległych (WAN) oraz w aplikacjach telekomunikacyjnych. Przykładem praktycznego zastosowania mogą być instalacje sieciowe w biurach, gdzie wymagana jest wysoka przepustowość i niskie opóźnienia. Zgodność z międzynarodowymi standardami (np. IEC 61754-4) zapewnia, że złącza te są wykorzystywane w różnych systemach, co czyni je uniwersalnym rozwiązaniem w infrastrukturze światłowodowej.

Pytanie 40

Czym jest prefetching?

A. metoda działania procesora, która polega na przejściu do trybu pracy procesora Intel 8086

B. wykonanie przez procesor etapu pobierania kolejnego rozkazu w trakcie realizacji etapu wykonania wcześniejszego rozkazu

C. właściwość procesorów, która umożliwia rdzeniom korzystanie ze wspólnych danych bez pomocy pamięci zewnętrznej

D. cecha systemu operacyjnego, która pozwala na równoczesne wykonywanie wielu procesów

Prefetching to technika, która polega na pobieraniu danych lub instrukcji z pamięci, zanim będą one potrzebne do realizacji obliczeń przez procesor. Jest to ważny krok w optymalizacji wydajności procesora, ponieważ umożliwia skrócenie czasu oczekiwania na dane. W praktyce procesor może wykonać fazę pobrania następnego rozkazu podczas, gdy aktualnie wykonuje poprzedni, co przyspiesza działanie aplikacji oraz zmniejsza opóźnienia. Na przykład, w architekturze superskalarnych procesorów, w których realizowane są równocześnie różne instrukcje, prefetching pozwala na zwiększenie efektywności wykorzystania jednostek wykonawczych. Technika ta jest również stosowana w nowoczesnych systemach operacyjnych, które wykorzystują różne algorytmy prefetchingowe w pamięciach podręcznych. Dodatkowo, standardy takie jak Intel Architecture Optimization pozwalają na lepsze zrozumienie i implementację prefetchingu, co przyczynia się do korzystniejszego zarządzania pamięcią i zwiększenia wydajności aplikacji.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej