Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik programista
Kwalifikacja: INF.04 - Projektowanie, programowanie i testowanie aplikacji
Data rozpoczęcia: 5 maja 2026 22:44
Data zakończenia: 5 maja 2026 23:04

Egzamin zdany!

Wynik: 27/40 punktów (67,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Jakie są kluczowe różnice pomiędzy strukturą (struct) a unią (union) w języku C?

A. Unia nie jest obsługiwana przez kompilatory współczesnych języków

B. Unia umożliwia dynamiczne przypisywanie typów danych, struktura natomiast nie

C. Struktura wymaga więcej miejsca w pamięci niż unia

D. Struktura przechowuje wiele wartości równocześnie, unia tylko jedną

Główna różnica między strukturą ('struct') a unią ('union') w języku C polega na sposobie przechowywania danych. Struktura przechowuje wszystkie pola jednocześnie, przydzielając każdemu z nich osobne miejsce w pamięci, natomiast unia używa wspólnej przestrzeni pamięci dla wszystkich swoich pól – w danym momencie można przechowywać tylko jedną wartość. Unia jest bardziej efektywna pod względem pamięci, ale mniej wszechstronna, ponieważ zmiana wartości jednego pola nadpisuje pozostałe. Struktury są powszechnie wykorzystywane w aplikacjach, gdzie konieczne jest przechowywanie wielu niezależnych danych, podczas gdy unie są używane do oszczędzania pamięci.

Pytanie 2

Jakie jest najważniejsze działanie w trakcie analizy wymagań klienta przed rozpoczęciem realizacji projektu aplikacji?

A. Selekcja języka programowania

B. Zrozumienie potrzeb biznesowych i oczekiwań klienta

C. Stworzenie diagramu Gantta

D. Rozdzielenie ról w zespole projektowym

Fajnie, że zauważyłeś, jak ważne jest zrozumienie potrzeb biznesowych i oczekiwań klienta. To kluczowa sprawa przed rozpoczęciem pracy nad projektem aplikacji. Bez tego, nawet najfajniejszy kod może nie spełniać wymagań, a to byłoby szkoda, prawda? Analiza wymagań to nie tylko rozpoznanie celów, ale też spotkania z osobami zaangażowanymi w projekt i zbadanie rynku. Dzięki temu możemy stworzyć aplikację, która naprawdę odpowiada na specyficzne potrzeby, co czyni ją bardziej użyteczną i konkurencyjną. No i oczywiście, jak dobrze określimy, czego potrzebują użytkownicy, to mniej nieporozumień po drodze, a klienci będą bardziej zadowoleni, co zawsze jest na plus.

Pytanie 3

Jakie są różnice pomiędzy środowiskiem RAD a klasycznym IDE w kontekście aplikacji webowych?

A. RAD koncentruje się wyłącznie na budowie frontendu aplikacji

B. RAD umożliwia szybsze prototypowanie i rozwój aplikacji dzięki narzędziom wizualnym

C. RAD funkcjonuje tylko w systemach Windows

D. RAD nie wspiera żadnych języków backendowych

Rapid Application Development (RAD) to metodologia, która koncentruje się na szybkim prototypowaniu i iteracyjnym tworzeniu aplikacji. Dzięki narzędziom wizualnym RAD umożliwia programistom i projektantom szybkie budowanie interfejsów użytkownika oraz testowanie funkcjonalności aplikacji na wczesnym etapie rozwoju. RAD skraca czas potrzebny na dostarczenie gotowego produktu, co czyni go idealnym rozwiązaniem w dynamicznie zmieniających się projektach webowych. Narzędzia RAD umożliwiają także automatyczne generowanie kodu, co znacznie przyspiesza proces programowania.

Pytanie 4

Który z poniższych opisów najlepiej charakteryzuje Node.js?

A. Biblioteka do tworzenia interfejsów użytkownika w aplikacjach webowych

B. Framework do budowania aplikacji mobilnych przy użyciu JavaScript

C. Środowisko uruchomieniowe JavaScript poza przeglądarką, używające silnika V8 z Chrome

D. System zarządzania bazami danych NoSQL

Każda z pozostałych opcji opisuje inne technologie, które nie mają związku z Node.js. Opis sugerujący, że Node.js jest frameworkiem do budowania aplikacji mobilnych z użyciem JavaScript, jest mylny, ponieważ Node.js jest narzędziem serwerowym, a nie środowiskiem do tworzenia aplikacji mobilnych. W rzeczywistości, do tworzenia aplikacji mobilnych najczęściej wykorzystuje się frameworki takie jak React Native czy Ionic, które pozwalają na tworzenie interfejsów użytkownika w JavaScript, ale operują w zupełnie innym kontekście. Kolejnym błędnym podejściem jest traktowanie Node.js jako biblioteki do tworzenia interfejsów użytkownika w aplikacjach webowych. Interfejsy użytkownika są zwykle tworzone z użyciem frameworków takich jak Angular, Vue.js lub React, które współpracują z Node.js w celu budowy pełnych aplikacji webowych. Ostatnia z ofert, czyli system zarządzania bazami danych NoSQL, jest jeszcze jednym błędnym podejściem. Node.js nie jest bazą danych; zamiast tego, może współdziałać z bazami danych NoSQL, takimi jak MongoDB, ale jego główną rolą jest obsługa logiki serwera. Typowe nieporozumienia, które prowadzą do tych błędnych koncepcji, obejmują mylenie kontekstu zastosowania oraz funkcjonalności różnych technologii, co może skutkować nieprawidłowym zrozumieniem ich ról w architekturze aplikacji.

Pytanie 5

Co to jest lazy loading?

A. Algorytm kompresji obrazów w aplikacjach webowych

B. Technika optymalizacji polegająca na ładowaniu zasobów dopiero wtedy, gdy są potrzebne

C. Metoda przechowywania danych w pamięci podręcznej przeglądarki

D. Proces opóźnionego ładowania bibliotek JavaScript

Odpowiedź wskazująca na technikę optymalizacji polegającą na ładowaniu zasobów dopiero wtedy, gdy są one potrzebne, jest prawidłowa, ponieważ lazy loading skutecznie zwiększa wydajność aplikacji webowych. Ta metoda minimalizuje ilość danych przesyłanych na początku ładowania strony, co znacząco poprawia czas ładowania oraz doświadczenie użytkownika. Przykładowo, w przypadku stron z dużą ilością obrazów, lazy loading zapewnia, że grafiki są pobierane tylko wtedy, gdy zbliżają się do obszaru widocznego w przeglądarce. To podejście jest zgodne z najlepszymi praktykami optymalizacji wydajności, jak określone w dokumentach Web Performance Optimization. W praktyce często implementuje się lazy loading za pomocą różnych bibliotek JavaScript, takich jak Intersection Observer API, co pozwala na efektywne zarządzanie zasobami oraz ich asynchroniczne ładowanie. Dzięki temu aplikacje mogą działać bardziej responsywnie, co jest kluczowe w czasie, gdy użytkownicy oczekują szybkiej oraz płynnej interakcji ze stronami internetowymi.

Pytanie 6

Zaznaczone elementy w przedstawionych obramowaniach mają na celu:
Fragment kodu w WPF/XAML:

<Windows Title="Tekst"...>

Fragment kodu w Java:

public class Okno extends JFrame {
    ...
    public Okno() {
        super();
        this.setTitle("Tekst");
    }
    ...

A. ustawienie tytułu okna na "Tekst"

B. przypisanie nazwy obiektu obrazującego okno aplikacji

C. uzyskanie nazwy obiektu obrazującego okno aplikacji

D. zapisanie tytułu okna do obiektu Tekst

Wybrana odpowiedź dokładnie oddaje sens działania kodu zarówno w WPF/XAML, jak i w Javie z użyciem JFrame. W jednym i drugim przypadku chodzi o ustawienie tytułu okna aplikacji, czyli tego tekstu, który pojawia się na pasku tytułowym okienka po uruchomieniu programu. Z mojego doświadczenia, jest to jedna z pierwszych rzeczy, jakie użytkownicy widzą w każdej aplikacji okienkowej, więc warto pamiętać, jak ją ustawić. W WPF właściwość Title w tagu Window służy właśnie do wyświetlenia krótkiego opisu albo nazwy programu. Z kolei w Javie metoda setTitle pozwala dynamicznie przypisywać tekst, co jest bardzo przydatne przy pisaniu aplikacji z wieloma oknami albo zmieniającym się stanem (np. można dodać tam nazwę pliku, z którym pracujemy). Branżowe standardy zachęcają do tego, żeby tytuły okien były krótkie, jednoznaczne i faktycznie informowały użytkownika o funkcji aktualnego widoku. Co ciekawe, w niektórych frameworkach można nawet dodać ikonę do tego paska tytułowego. Samo ustawienie tytułu nie zmienia żadnych właściwości obiektu aplikacji poza tym, jak jest widoczny dla użytkownika. To mały detal, ale bardzo ważny w codziennej pracy programisty interfejsów graficznych.

Pytanie 7

Jakie znaczenie ma termin "przesłanianie metody" w kontekście programowania obiektowego?

A. Zastosowanie tej samej nazwy metody w klasie bazowej i pochodnej, ale z inną implementacją w klasie pochodnej

B. Tworzenie nowej metody w klasie bazowej

C. Zmiana metody prywatnej na metodę publiczną

D. Przenoszenie metod z jednej klasy do drugiej

Przesłanianie metody to mechanizm, w którym metoda w klasie pochodnej ma taką samą nazwę, typ zwracany i listę parametrów jak metoda w klasie bazowej, ale zawiera inną implementację. To kluczowy element polimorfizmu, umożliwiający dostosowanie zachowania klasy pochodnej do jej specyficznych potrzeb, przy zachowaniu spójnego interfejsu. Przesłanianie metod pozwala na elastyczne projektowanie kodu i jest szeroko stosowane w dużych projektach, aby umożliwić rozszerzalność oraz ponowne wykorzystanie istniejącej logiki. W C++ przesłanianie osiąga się za pomocą słowa kluczowego 'virtual' w klasie bazowej, a następnie redefinicji metody w klasie pochodnej.

Pytanie 8

Co to jest GraphQL?

A. Biblioteka do tworzenia grafów i diagramów w aplikacjach webowych

B. Język zapytań do API oraz środowisko wykonawcze do obsługi tych zapytań

C. Format danych podobny do JSON używany w komunikacji między aplikacjami

D. System zarządzania bazami grafowymi

Wybór odpowiedzi, która sugeruje, że GraphQL jest biblioteką do tworzenia grafów i diagramów w aplikacjach webowych, jest mylący, ponieważ nie uwzględnia fundamentalnych cech i funkcji tego narzędzia. GraphQL nie jest narzędziem graficznym, lecz technologią służącą do efektywnego zarządzania zapytaniami w API. Odpowiedź wskazująca na system zarządzania bazami grafowymi również nie odzwierciedla rzeczywistości, ponieważ GraphQL nie jest systemem bazodanowym, lecz interfejsem do komunikacji z różnymi źródłami danych, które mogą być zrealizowane przy użyciu różnych baz danych, w tym relacyjnych, NoSQL czy grafowych. Ponadto, w przypadku odpowiedzi sugerującej, że GraphQL to format danych podobny do JSON, należy podkreślić, że choć GraphQL używa JSON do przesyłania danych, jego istotą jest definicja zapytań oraz struktura danych, a nie tylko ich format. Często mylone to jest z protokołami komunikacyjnymi, takimi jak REST, które również mogą wykorzystywać JSON, ale nie oferują takiej elastyczności w zakresie kształtowania odpowiedzi, jaką zapewnia GraphQL. Takie nieporozumienia mogą prowadzić do niewłaściwego zrozumienia architektury aplikacji oraz potencjalnych ograniczeń w wydajności i użyteczności implementacji API.

Pytanie 9

Co zostanie wyświetlone w konsoli po wykonaniu poniższego kodu?

let arr = [1, 2, 3, 4, 5];
let result = arr.filter(num => num % 2 === 0);
console.log(result);

A. [1, 2, 3, 4, 5]

B. [1, 3, 5]

C. 2,4

D. [2, 4]

Wynik działania podanego kodu to [2, 4], ponieważ zastosowana funkcja filter tworzy nową tablicę, w której znajdują się tylko te elementy, które spełniają określony warunek. W tym przypadku warunkiem jest to, że element musi być parzysty (num % 2 === 0). Z tablicy arr, która zawiera liczby od 1 do 5, tylko liczby 2 i 4 spełniają ten warunek. Filtracja danych jest bardzo przydatna w programowaniu, zwłaszcza w kontekście pracy z dużymi zbiorami danych, gdzie można łatwo wyodrębnić interesujące nas elementy. Stosowanie takich metod, jak filter, jest zgodne z zasadami programowania funkcyjnego, które promują użycie funkcji do przetwarzania danych w sposób bardziej zwięzły i czytelny. W praktyce, funkcja filter może być używana do filtrowania danych z API, przetwarzania zbiorów danych w aplikacjach, czy też w analizach danych. Takie podejście zwiększa wydajność i czytelność kodu, co jest istotne w długoterminowym utrzymaniu projektów.

Pytanie 10

Która z metod zarządzania projektami jest najbardziej odpowiednia, gdy w początkowej fazie projektu zakres nie jest w pełni określony, wymagania mogą zmieniać się podczas realizacji, a także mogą wystąpić nowe potrzeby?

A. PRINCE2

B. Agile

C. Model V

D. Model kaskadowy

W praktyce zarządzanie projektem, kiedy zakres i wymagania nie są w pełni określone, wymaga podejścia elastycznego i zdolności do szybkiego reagowania na zmiany. Tradycyjne metody, takie jak PRINCE2, model V czy model kaskadowy, zawsze zakładają większy nacisk na planowanie upfront, czyli na początku projektu, gdzie cały zakres (lub jego większość) jest ustalany przed rozpoczęciem realizacji. Model kaskadowy bywa stosowany głównie w środowiskach, gdzie produkty są powtarzalne i łatwe do przewidzenia – tutaj zmiany w wymaganiach są prawie niemożliwe do wprowadzenia bez cofnięcia się do wcześniejszych etapów. Model V, często stosowany w testowaniu oprogramowania czy inżynierii systemów, również zakłada ścisłe powiązanie etapów rozwoju i testowania; bardzo trudno tu o zmianę wymagań w trakcie, bo każda poprawka oznacza powrót przez wiele faz. PRINCE2 co prawda na papierze jest elastyczny, ale w praktyce lepiej sprawdza się, gdy mamy jasno zdefiniowany projekt i dużo formalności – jego framework przewiduje „kontrolowane” zmiany, ale to nie to samo, co adaptacja w locie, jaką daje Agile. Moim zdaniem problem polega na tym, że wybór tych klasycznych podejść wynika często z przyzwyczajenia do sztywnego planowania i przeświadczenia, że lepsza dokumentacja rozwiąże wszystkie niespodzianki. Tymczasem w środowiskach, gdzie klient nagle zmienia zdanie albo pojawiają się nowe potrzeby, takie metody zawodzą, bo są zbyt oporne na zmiany. Warto pamiętać, że Agile nie jest panaceum na wszystkie projekty, ale właśnie przy niejasnych wymaganiach i bardzo zmiennych warunkach rynkowych jego iteracyjność i stały kontakt z klientem pozwalają uniknąć wielu typowych pułapek planowania z góry.

Pytanie 11

Co oznacza termin 'polimorfizm' w programowaniu obiektowym?

A. Zdolność do przyjmowania wielu form przez obiekt

B. Ograniczenie do jednej formy dla obiektu

C. Ustanowienie tylko jednego typu dla klasy

D. Dziedziczenie metod z klasy bazowej

Dziedziczenie metod z klasy bazowej to ważna koncepcja, jednak różni się od polimorfizmu. Dziedziczenie polega na tym, że klasa pochodna może korzystać z metod i atrybutów klasy bazowej, co pozwala na ponowne wykorzystanie kodu. Jednak sam fakt dziedziczenia nie implikuje polimorfizmu. Polimorfizm wymaga, aby metody mogły być nadpisywane, dostarczając różne implementacje w klasach pochodnych. Ograniczenie do jednej formy dla obiektu jest sprzeczne z ideą polimorfizmu, ponieważ sama definicja polimorfizmu zakłada zdolność obiektu do przyjmowania wielu form, w zależności od kontekstu, w jakim jest używany. Jest to kluczowy aspekt, który odróżnia polimorfizm od zwykłego dziedziczenia. Ustanowienie tylko jednego typu dla klasy również nie jest powiązane z polimorfizmem. W rzeczywistości, polimorfizm pozwala na traktowanie wielu różnych typów jako jednego wspólnego typu bazowego, co zwiększa elastyczność kodu. Polimorfizm umożliwia nam korzystanie z interfejsów i klas abstrakcyjnych, co pozwala na tworzenie systemów, gdzie różne obiekty mogą być traktowane w jednolity sposób, mimo że rzeczywiście reprezentują różne typy.

Pytanie 12

Jakie aspekty powinny być brane pod uwagę przy tworzeniu zestawów danych?

A. Ilość linii kodu programu

B. Narzędzia do analizy błędów

C. Metoda alokacji pamięci dla danych

D. Typ zastosowanego kompilatora

Sposób alokacji pamięci dla danych to kluczowy element projektowania zestawów danych, ponieważ wpływa na wydajność i efektywność programu. Dynamiczna alokacja pamięci pozwala na tworzenie struktur, których rozmiar jest zmienny i dostosowuje się w trakcie działania aplikacji. Dzięki temu programiści mogą optymalnie zarządzać zasobami systemowymi, unikając marnowania pamięci lub jej niedoboru. Wybór odpowiedniej metody alokacji, np. stosowanie wskaźników, dynamicznych tablic lub struktur danych takich jak lista czy mapa, pozwala na budowanie bardziej skalowalnych i elastycznych aplikacji.

Pytanie 13

Które z wymienionych stanowi przykład zagrożenia fizycznego w miejscu pracy?

A. Obciążenie psychiczne

B. Nieodpowiednie relacje w zespole

C. Brak ergonomicznych miejsc pracy

D. Promieniowanie UV

Przeciążenie psychiczne jest zagrożeniem psychospołecznym, a nie fizycznym – dotyczy zdrowia psychicznego i samopoczucia pracownika. Złe relacje w zespole są również zagrożeniem psychospołecznym, prowadzącym do konfliktów i obniżenia efektywności pracy. Brak ergonomicznych stanowisk pracy to zagrożenie ergonomiczne, które może prowadzić do problemów zdrowotnych, takich jak bóle pleców czy nadgarstków, ale nie jest klasyfikowane jako zagrożenie fizyczne. Zagrożenia fizyczne dotyczą głównie czynników środowiskowych wpływających bezpośrednio na ciało pracownika.

Pytanie 14

Jaki jest główny cel normalizacji baz danych?

A. Przyśpieszenie zapytań kosztem zwiększenia redundancji

B. Eliminacja redundancji danych i zapewnienie integralności danych

C. Zmniejszenie rozmiaru bazy danych kosztem integralności

D. Zwiększenie liczby tabel w celu lepszej organizacji danych

Głównym celem normalizacji baz danych jest eliminacja redundancji danych oraz zapewnienie ich integralności. Proces ten polega na przekształceniu danych w taki sposób, aby zminimalizować powielanie informacji, co przekłada się na oszczędność miejsca oraz poprawę wydajności bazy. Normalizacja wyodrębnia dane w sposób, który pozwala na ich logiczne i spójne uporządkowanie, co ułatwia aktualizację oraz usuwanie danych bez ryzyka wprowadzenia niezgodności. Przykładem praktycznego zastosowania normalizacji jest system zarządzania danymi klientów, gdzie informacje o klientach, zamówieniach i produktach są przechowywane w odrębnych tabelach. Dzięki temu można łatwo wprowadzać zmiany w danych klientów, bez wpływu na dane zamówień czy produktów. W branży baz danych, standardy takie jak ACID (Atomicity, Consistency, Isolation, Durability) i zasady dotyczące normalizacji, jak pierwsza, druga czy trzecia forma normalna, stanowią fundamenty dobrych praktyk projektowania baz danych. Zastosowanie tych zasad wpływa na zwiększenie efektywności operacji CRUD (Create, Read, Update, Delete) i zapewnia integralność danych w dłuższym okresie.

Pytanie 15

Jakie jest podstawowe zadanie firewalla w systemie komputerowym?

A. Szyfrowanie danych przesyłanych w sieci

B. Ochrona danych na poziomie aplikacji internetowych

C. Zarządzanie ruchem sieciowym i blokowanie nieautoryzowanego dostępu

D. Zapobieganie wyciekom informacji na skutek awarii systemu

Firewall to taki strażnik w sieci, który decyduje, co może wejść lub wyjść z naszego systemu. Główną jego rolą jest właśnie zarządzanie ruchem sieciowym – analizuje każde połączenie, każdy pakiet danych i na podstawie ustalonych reguł pozwala albo blokuje ruch. Z mojego doświadczenia wynika, że bez firewalla w firmowej sieci to jak zostawić otwarte drzwi na oścież, serio. To narzędzie nie tylko zatrzymuje nieautoryzowany dostęp z zewnątrz, ale czasem też może blokować ryzykowne próby połączeń wychodzących – na przykład, gdy jakiś wirus próbuje kontaktować się z serwerem złodziei danych. W praktyce najczęściej spotkasz firewalle sprzętowe w routerach firmowych oraz programowe na komputerach i serwerach. Branżowo przyjmuje się, że firewall działa na poziomie sieci (warstwa 3 i 4 modelu OSI), co jest najlepszym miejscem, żeby odsiać niepożądany ruch zanim w ogóle dotrze do cennych serwisów. Ważne jest też, że dobrze skonfigurowany firewall to podstawa każdej strategii bezpieczeństwa, zgodnie z normami ISO/IEC 27001. W sumie, moim zdaniem żaden admin nie wyobraża sobie bez niego sensownej ochrony sieci – to absolutna podstawa.

Pytanie 16

Które z podanych logo reprezentuje narzędzie, które nie jest używane do tworzenia aplikacji mobilnych?

A. 2

B. 3

C. 1

D. 4

Wybrałeś odpowiedź nr 4, czyli logo Xcode. To rzeczywiście poprawny wybór, bo Xcode to środowisko programistyczne stworzone przez Apple głównie do tworzenia aplikacji na systemy iOS, macOS, watchOS oraz tvOS. W praktyce Xcode jest praktycznie niezbędny, jeśli chodzi o natywny rozwój aplikacji mobilnych na iPhone’a czy iPada – zresztą Apple wymaga używania tego narzędzia do publikowania aplikacji w App Store. Jednak gdy spojrzymy na pozostałe loga: Android Studio (1), Xamarin (3) oraz Angular (2), to tylko Angular nie jest narzędziem do budowy natywnych aplikacji mobilnych. Angular to framework frontendowy, używany głównie do tworzenia aplikacji webowych typu SPA (Single Page Application). Oczywiście, da się użyć Angulara z Cordovą czy Ionicem, żeby zrobić hybrydową aplikację na telefon, ale to nie jest to samo, co pełnoprawny toolchain do mobilnych aplikacji natywnych. W branży panuje przekonanie, że lepiej korzystać z narzędzi dedykowanych platformie, bo to daje lepszą wydajność i stabilność, a Angular to rozwiązanie, które jest bliżej weba niż mobile. Takie rozróżnienie jest ważne zwłaszcza przy podejmowaniu decyzji o technologii przy większych projektach mobilnych.

Pytanie 17

Zgodnie z informacjami zawartymi w ramce, wskaż, który z rysunków ilustruje element przypisany do klasy Badge określonej w bibliotece Bootstrap?

A. C

B. B

C. D

D. A

Wybrałeś wariant B i to zdecydowanie właściwy trop. Badge w Bootstrapie to nic innego jak taki mały, liczbowy wskaźnik – najczęściej widoczny przy nazwach kategorii, powiadomieniach czy komentarzach – który sygnalizuje użytkownikowi ile czegoś się pojawiło albo ile czeka akcji do wykonania. W praktyce, taki element to nie tylko liczba w kolorowym prostokącie czy kółku, ale też bardzo czytelny komunikat do użytkownika, co się ostatnio zmieniło lub co wymaga uwagi. Właśnie dlatego, w przykładzie B, mamy niebieskie prostokąty z liczbami przy różnych sekcjach (News, Comments, Updates) – to klasyczny przykład badge’a w Bootstrapie, często stylowanego klasą .badge i powiązaną kolorystyką. Warto zwrócić uwagę, że takie badge’e są nie tylko wizualne, ale też semantyczne – są rozpoznawalne przez czytniki ekranu, co jest zgodne z dobrymi praktykami dostępności (WCAG). Stosując badge’e, zwiększamy czytelność i dostępność interfejsu użytkownika, bo od razu wiadomo, gdzie coś nowego się pojawiło. Moim zdaniem, korzystanie z badge’y to jeden z prostszych i skuteczniejszych sposobów na poprawę UX – no i są bardzo łatwe do wdrożenia, wystarczy jedna klasa CSS i gotowe.

Pytanie 18

Co to jest BEM w kontekście CSS?

A. Browser Extension Module - moduł rozszerzeń przeglądarki

B. Bootstrap Element Manager - narzędzie do zarządzania elementami Bootstrap

C. Metodologia nazewnictwa klas CSS: Block, Element, Modifier

D. Backend Encryption Method - metoda szyfrowania danych w backendzie

Wybór innych odpowiedzi wskazuje na nieporozumienie dotyczące koncepcji BEM oraz jego zastosowania w CSS. Browser Extension Module, czyli moduł rozszerzeń przeglądarki, jest całkowicie niepowiązany z tematyką stylizacji stron internetowych. Takie podejście do ładowania lub tworzenia stylów w przeglądarkach nie dotyczy metodologii organizacji kodu CSS, jaką jest BEM. Backend Encryption Method natomiast odnosi się do bezpieczeństwa i szyfrowania danych w systemach serwerowych, co także nie ma związku z front-endowym podejściem do stylizacji. Pojęcie Bootstrap Element Manager mogłoby sugerować narzędzie do zarządzania komponentami w frameworku Bootstrap, jednak nie odnosi się do BEM, który jest niezależny od konkretnego frameworka i koncentruje się na organizacji kodu CSS. Typowym błędem myślowym przy wyborze tych odpowiedzi jest skupienie się na technologiach związanych z przeglądarką lub backendem, zamiast na metodologii stylistycznej, która ma na celu ułatwienie pracy z CSS. Kluczowe jest zrozumienie, że BEM jest narzędziem używanym do poprawy struktury i czytelności kodu CSS, co jest niezbędne w procesie tworzenia nowoczesnych, skalowalnych aplikacji webowych. Zwracanie uwagi na te różnice jest istotne dla każdej osoby zajmującej się front-endem, aby uniknąć zamieszania w terminologii i użyciu odpowiednich narzędzi do właściwych zadań.

Pytanie 19

Jakie z wymienionych działań jest fundamentalne w modelu kaskadowym?

A. Przeprowadzanie testów systemu po zakończeniu każdej fazy

B. Zakończenie jednej fazy przed rozpoczęciem następnej

C. Równoległe prowadzenie wielu etapów projektu

D. Iteracyjne wprowadzanie modyfikacji na każdym poziomie

Równoległa realizacja kilku faz to cecha modelu przyrostowego lub iteracyjnego, który pozwala na pracę nad różnymi etapami jednocześnie. Iteracyjne wprowadzanie zmian to charakterystyczna cecha Agile, gdzie projekt rozwijany jest stopniowo. Testowanie po każdej fazie jest istotnym elementem w różnych metodykach, ale sam proces testowania nie definiuje modelu kaskadowego – tutaj testowanie odbywa się dopiero po zakończeniu implementacji całego systemu.

Pytanie 20

Programista aplikacji mobilnych chce przekwalifikować się na pracownika Full-Stack Developer. Wskaż kurs, który powinien wybrać, aby było to możliwe

A. Complete JavaScript React, SQL, Node.js Cource

B. Ultimate C# Serier from Beginner to Advanced

C. Raster and Vector Graphics with Adobe

D. Mastering Cross-platform Developping

Analizując pozostałe propozycje kursów, łatwo zauważyć, że żadna z nich nie daje pełnego zestawu kompetencji wymaganych od pełnoprawnego Full-Stack Developera. Kurs "Mastering Cross-platform Developing" sugeruje skupienie się na tworzeniu aplikacji działających na wielu platformach – najczęściej chodzi tu o frameworki typu React Native, Flutter czy Xamarin. Chociaż brzmi to kusząco, w rzeczywistości skupia się bardziej na rozwoju aplikacji mobilnych niż na pełnym stacku webowym. Z mojego doświadczenia, wybierając tę ścieżkę, często zostaje się ekspertem od warstwy prezentacji, a backend czy bazy danych nadal pozostają poza zasięgiem. "Ultimate C# Series from Beginner to Advanced" to typowy kurs nastawiony na jeden język, w tym przypadku C#. Owszem, C# jest bardzo mocny w środowisku .NET i często wykorzystywany do budowy backendu aplikacji webowych, ale bez znajomości JavaScriptu, frontendu (czyli np. Reacta, Vue, Angular) oraz baz danych, trudno mówić o prawdziwym full-stacku. W dodatku, firmy wymagające full-stacków z reguły wolą osoby, które potrafią łączyć technologie webowe typu JavaScript/Node.js z nowoczesnymi frontendami, bo to jest obecnie standard branżowy. Z kolei "Raster and Vector Graphics with Adobe" to kurs zupełnie z innej bajki – omówienie grafiki rastrowej i wektorowej przydaje się grafikom lub UX/UI designerom, a nie programistom pełnego stosu. To typowy błąd myślowy: wychodzić z założenia, że wystarczą umiejętności graficzne, by być full-stackiem. W praktyce, nawet najbardziej estetyczny interfejs nie znaczy nic bez solidnego backendu i umiejętności pracy z bazami danych. Na rynku pracy szuka się osób, które potrafią obsłużyć całą ścieżkę przepływu danych i logiki, a nie tylko jedną wybraną dziedzinę. Moim zdaniem, wybierając którąkolwiek z tych opcji, nie zdobędzie się pełnego, wszechstronnego portfolio, które pozwoli z powodzeniem konkurować na rynku IT jako full-stack.

Pytanie 21

Które z wymienionych narzędzi nie znajduje zastosowania w tworzeniu aplikacji desktopowych?

A. Debugger

B. Przeglądarka internetowa

C. Edytor graficzny

D. Kompilator

Przeglądarka internetowa nie jest narzędziem wykorzystywanym bezpośrednio w procesie tworzenia aplikacji desktopowych. Chociaż może służyć do przeszukiwania dokumentacji lub testowania aplikacji webowych, jej funkcjonalność nie wspiera bezpośredniego tworzenia aplikacji desktopowych. W tworzeniu aplikacji desktopowych kluczowe są narzędzia takie jak kompilatory, debugery i edytory kodu. Kompilatory przekształcają kod źródłowy na kod wykonywalny, debugery pozwalają na śledzenie błędów, a edytory kodu umożliwiają pisanie i edytowanie aplikacji.

Pytanie 22

Jaką wartość dziesiętną reprezentuje liczba binarna 1010?

A. 14

B. 10

C. 8

D. 12

Liczba binarna 1010 to wartość dziesiętna, która wynosi 10. Aby dokonać konwersji liczby binarnej na system dziesiętny, należy zrozumieć, że każda cyfra w systemie binarnym reprezentuje potęgę liczby 2, zaczynając od prawej strony, gdzie najniższa pozycja ma wartość 2^0. W przypadku 1010, mamy następujące pozycje: 1 * 2^3 (co daje 8), 0 * 2^2 (co daje 0), 1 * 2^1 (co daje 2) oraz 0 * 2^0 (co daje 0). Sumując te wartości: 8 + 0 + 2 + 0, otrzymujemy 10. W praktyce konwersja z systemu binarnego na dziesiętny jest niezwykle przydatna w programowaniu i elektronice, gdzie liczby binarne są powszechnie stosowane. Przykładowo, w obliczeniach komputerowych oraz w projektowaniu układów cyfrowych, znajomość tych konwersji jest kluczowa. Odnosi się to również do standardów, takich jak IEEE 754, które definiują reprezentację liczb zmiennoprzecinkowych w formatach binarnych.

Pytanie 23

Polecenia wydane w kontekście repozytorium Git, przy założeniu, że folder projektu jest aktualnie wybrany, mają na celu

git init
git add .
git commit -m 'first commit'

A. rozpoczęcie sesji z już istniejącym repozytorium oraz pobranie kodu projektu do lokalnego folderu

B. zamknięcie projektu, co spowoduje zarchiwizowanie wszystkich rewizji do lokalnego archiwum pod nazwą first commit

C. utworzenie kopii istniejącego repozytorium z jedynie tą rewizją, która zostanie zapisana pod nazwą first commit

D. rozpoczęcie pracy z nowym repozytorium, dodanie oraz zatwierdzenie kodu projektu jako first commit

Rozpoczęcie pracy z repozytorium Git jest kluczowe dla efektywnego zarządzania wersjami kodu jednak błędne zrozumienie procesu może prowadzić do nieprawidłowych wniosków. Git nie oferuje funkcji zamknięcia projektu przez zarchiwizowanie wszystkich rewizji do lokalnego archiwum pod nazwą first commit. Takie podejście jest sprzeczne z modelem działania Gita który bazuje na ciągłym rozwoju i wersjonowaniu. Git nie tworzy kopii repozytorium jedynie z rewizją nazwaną first commit. Zamiast tego w każdym commicie zapisuje stan wszystkich dodanych plików co pozwala na pełną rekonstrukcję stanu projektu w każdej wersji. Utworzenie kopii repozytorium jest wykonywane przez klonowanie za pomocą git clone które jednak zachowuje całą historię wersji. Ponadto rozpoczęcie sesji z istniejącym repozytorium i pobranie kodu do lokalnego folderu odbywa się przez polecenia takie jak git clone lub git pull a nie poprzez inicjalizację nowego repozytorium. Użycie poleceń inicjalizujących git init i pierwszego commitu jest typowe dla rozpoczęcia od zera a ich zastosowanie w innych kontekstach może prowadzić do błędów.

Pytanie 24

Przedstawione w filmie działania wykorzystują narzędzie

A. generatora kodu java

B. kompilatora dla interfejsu graficznego

C. generatora GUI przekształcającego kod do języka XAML

D. debuggera analizującego wykonujący kod

Wybrana odpowiedź jest trafna, bo faktycznie narzędzie pokazane w filmie to generator GUI, który potrafi przekształcać kod do języka XAML. XAML (czyli Extensible Application Markup Language) jest powszechnie używany do deklaratywnego opisywania interfejsów użytkownika, na przykład w aplikacjach WPF czy UWP na platformie .NET. Jak dla mnie, korzystanie z takich generatorów to ogromna wygoda, bo pozwala błyskawicznie przenosić projekt graficzny do formatu czytelnego dla platformy Microsoftu. Z mojego doświadczenia, wiele zespołów programistycznych stosuje takie rozwiązania, żeby oszczędzić czas na ręcznym pisaniu XAML-a (co potrafi być naprawdę żmudne przy dużych projektach). Co ciekawe, takie narzędzia bardzo dobrze współpracują z designerskimi edytorami UI i potrafią zautomatyzować konwersję nawet z innych formatów graficznych, np. Sketch czy Adobe XD do XAML-a. Branżowe standardy zalecają, by wykorzystywać generatorów GUI właśnie do tego celu, bo minimalizuje to liczbę błędów, przyspiesza wdrożenie zmian i ułatwia współpracę między programistami a projektantami. Warto pamiętać, że XAML jest bardzo elastyczny i umożliwia potem ręczną edycję wygenerowanego kodu – czasem powstają drobne poprawki, ale ogólnie to naprawdę przydatne narzędzie. Ogólnie – jeśli tylko projektujesz UI pod .NET, to automatyczna konwersja do XAML-a to jest coś, co warto znać i wykorzystywać w praktyce.

Pytanie 25

Jaką komendę w języku C++ używa się do wielokrotnego uruchamiania tego samego bloku kodu?

A. while

B. break

C. if

D. switch

Instrukcja `while` w języku C++ i innych językach programowania pozwala na wielokrotne wykonanie tego samego fragmentu kodu, dopóki warunek logiczny jest spełniony. Przykład: `while (x < 10) { x++; }` będzie zwiększać zmienną `x` o 1, dopóki jej wartość nie osiągnie 10. Pętle `while` są przydatne, gdy liczba iteracji nie jest z góry znana i zależy od spełnienia określonego warunku w trakcie wykonywania programu.

Pytanie 26

W językach C++ bądź C# termin virtual można wykorzystywać w kontekście

A. funkcji zaprzyjaźnionych

B. destruktorów

C. atrybutów klasy

D. metod klasy

Słowo kluczowe 'virtual' w C++ i C# służy przede wszystkim do deklarowania metod w klasach, które mogą być nadpisywane przez klasy pochodne. Dzięki temu mechanizmowi możliwa jest polimorfizm, czyli jedna z najważniejszych cech programowania obiektowego. Przykład z życia: gdy masz klasę bazową 'Zwierze' z wirtualną metodą 'DajGlos()', to możesz nadpisać tę metodę w klasach potomnych, takich jak 'Pies' czy 'Kot', i każdy z tych obiektów zareaguje inaczej po wywołaniu tej samej funkcji. To jest bardzo przydatne na co dzień, szczególnie gdy projektujesz rozbudowane systemy, w których klasy dziedziczą po sobie zachowania i interfejsy. Moim zdaniem, w C# sprawa jest trochę bardziej uporządkowana niż w C++, bo tam wszystko z tym 'virtual' i 'override' jest jasno określone. W C++ można się czasem nieźle pomylić, jeśli się zapomni o 'virtual', zwłaszcza przy złożonych hierarchiach dziedziczenia. Dobrą praktyką jest zawsze dodawać 'virtual' do tych metod w klasach, które przewidujesz jako bazowe, nawet jeśli na początku nie planujesz dziedziczenia. To z czasem bardzo ułatwia utrzymanie i rozwijanie kodu. Jeszcze taka ciekawostka – w C++ także destruktory mogą być wirtualne i czasem o tym się zapomina, ale na tym poziomie podstawowym, to właśnie metody klasy są tym, do czego 'virtual' najczęściej się stosuje.

Pytanie 27

Która z wymienionych sytuacji stanowi naruszenie praw autorskich?

A. Udostępnianie filmu objętego prawami autorskimi bez zgody właściciela

B. Używanie programu typu open-source zgodnie z warunkami licencji

C. Nabycie licencji na oprogramowanie

D. Tworzenie kopii zapasowej legalnie zakupionego programu

Publikowanie filmu chronionego prawami autorskimi bez zgody właściciela jest naruszeniem praw autorskich. Prawa autorskie chronią twórców przed nieuprawnionym kopiowaniem, dystrybucją i rozpowszechnianiem ich dzieł. W przypadku filmów, muzyki czy oprogramowania, każde użycie bez odpowiednich licencji lub zgody właściciela jest niezgodne z prawem. Twórcy mają prawo do wynagrodzenia za swoją pracę, a naruszenia mogą skutkować wysokimi grzywnami, a nawet postępowaniem sądowym. Przestrzeganie praw autorskich wspiera rozwój kultury i technologii, chroniąc interesy twórców.

Pytanie 28

Jakie jest zastosowanie języka XAML przy tworzeniu aplikacji desktopowych?

A. Do zarządzania bazami danych

B. Do obsługi zdarzeń klawiatury

C. Do optymalizacji działania aplikacji

D. Do projektowania graficznego interfejsu użytkownika

XAML (Extensible Application Markup Language) to język znaczników wykorzystywany w technologii WPF (Windows Presentation Foundation) oraz UWP (Universal Windows Platform) do projektowania graficznego interfejsu użytkownika (GUI). XAML pozwala na definiowanie układów, przycisków, etykiet oraz innych elementów interaktywnych w aplikacjach desktopowych. Dzięki XAML, projektowanie interfejsu jest intuicyjne, a kod interfejsu jest oddzielony od logiki aplikacji, co sprzyja przejrzystości projektu. XAML wspiera animacje, style i szablony, co umożliwia budowę nowoczesnych, dynamicznych aplikacji. Jego elastyczność i możliwość współpracy z C# sprawiają, że XAML jest niezastąpiony w środowisku Windows.

Pytanie 29

Jakie cechy powinien posiadać skuteczny negocjator?

A. lojalność, nieśmiałość, uczciwość

B. intuicja, cierpliwość, asertywność

C. dobra reputacja, przekora, porywczość

D. asertywność, pesymizm, buta

Skuteczny negocjator powinien mieć zestaw cech, które pozwolą mu osiągać kompromisy, rozwiązywać konflikty i dążyć do korzystnych rozwiązań dla obu stron. Intuicja pozwala wyczuć nastroje rozmówcy, wychwycić niewerbalne sygnały i przewidywać możliwe zagrożenia czy okazje jeszcze zanim druga strona je wprost zasygnalizuje. Cierpliwość jest kluczowa, bo proces dochodzenia do porozumienia bywa żmudny, a presja czasu często prowadzi do pochopnych decyzji. Często miałem okazję obserwować, że ci, którzy potrafią zaczekać na ruch drugiej strony, zyskują przewagę negocjacyjną. Asertywność natomiast pozwala jasno wyrażać swoje oczekiwania i granice, bez agresji i bez uległości – to klasyka wśród dobrych praktyk negocjacyjnych, choć nadal niedoceniana w wielu branżach. Asertywność pomaga uniknąć niedomówień i manipulacji, a także buduje szacunek. W praktyce, na sali negocjacyjnej czy nawet przy codziennych rozmowach z klientami, zestaw tych trzech cech daje naprawdę mocną pozycję. Moim zdaniem nie ma jednego uniwersalnego szablonu, ale właśnie intuicja, cierpliwość i asertywność pojawiają się prawie zawsze w podręcznikach czy na szkoleniach dedykowanych profesjonalistom. Warto je ćwiczyć na co dzień, nawet poza pracą, bo to się po prostu opłaca.

Pytanie 30

Jaką istotną właściwość ma algorytm rekurencyjny?

A. Wywołuje się wielokrotnie w jednej iteracji

B. Funkcjonuje tylko w przypadku tablic dynamicznych

C. Zawiera wywołanie samego siebie

D. Jest podzielony na wiele niezwiązanych funkcji

Kluczową cechą algorytmu rekurencyjnego jest to, że zawiera on wywołanie samego siebie. Rekurencja pozwala na eleganckie i zwięzłe rozwiązanie problemów, które można podzielić na mniejsze, powtarzające się podproblemy. Każde wywołanie rekurencyjne zmniejsza złożoność problemu, aż do osiągnięcia przypadku bazowego, który kończy dalsze wywołania i rozpoczyna proces zwracania wyników w górę stosu wywołań. Rekurencja znajduje zastosowanie w algorytmach takich jak DFS (przeszukiwanie w głąb), sortowanie szybkie (QuickSort) oraz algorytmy obliczające wartości liczb Fibonacciego i silni.

Pytanie 31

Jaki rodzaj testów można scharakteryzować przedstawionym opisem?

Nazwa	Opis	Czynności	Po teście
Formularz osobowy	Sprawdzenie odpowiedzi formularza na błędy użytkownika	1. czy wpisano wszystkie wymagane pola? 2. czy e-mail zawiera znak @? 3. czy nr telefonu zawiera cyfry, zgodnie ze wzorcem? 4. czy jest zgoda na przetwarzanie danych?	Usunąć z bazy danych wpisane podczas testowania osoby

A. testy jednostkowe

B. testy wydajnościowe

C. testy zgodności

D. testy funkcjonalne

Dokładnie o takie testy tutaj chodzi! Testy funkcjonalne skupiają się na sprawdzaniu, czy system realizuje funkcje zgodnie z wymaganiami biznesowymi i oczekiwaniami użytkownika. W tym przypadku chodzi o formularz osobowy, który ma określone zasady walidacji – na przykład obowiązkowe pola, poprawny format e-maila czy numer telefonu zgodny ze wzorcem. Sprawdza się też, czy użytkownik wyraził zgodę na przetwarzanie danych. To wszystko to typowe przypadki testów funkcjonalnych, bo nie interesuje nas tu ani wydajność systemu, ani szczegóły implementacji kodu, tylko efekt w postaci poprawnego działania funkcji z punktu widzenia użytkownika. Moim zdaniem właśnie w takich testach najłatwiej złapać błędy, które są naprawdę uciążliwe dla użytkowników końcowych. Branżowe standardy, takie jak ISTQB, podkreślają, że testy funkcjonalne badają zachowanie systemu na podstawie specyfikacji, a nie sposobu realizacji. Praktyka pokazuje, że nawet proste formularze często zawierają bzdurne błędy (np. nie sprawdza się formatu maila albo nie wymaga zgody RODO), więc takie testy są wręcz niezbędne. Dodatkowo, dobrym zwyczajem jest po takich testach „posprzątać” po sobie dane testowe, żeby nie zaśmiecać bazy – to też jest element dobrze przeprowadzonego testowania funkcjonalnego.

Pytanie 32

Który z poniższych przykładów stanowi aplikację mobilną wykorzystującą bazę danych?

A. Aplikacja gromadząca listę kontaktów użytkownika

B. Aplikacja wyświetlająca lokalny czas

C. Aplikacja kalkulator

D. Aplikacja do robienia zdjęć

Aplikacja przechowująca listę kontaktów użytkownika korzysta z bazy danych do przechowywania, odczytywania i zarządzania danymi. Tego typu aplikacje mobilne muszą efektywnie zarządzać dużą ilością danych i zapewniać ich szybki dostęp. Bazy danych, takie jak SQLite czy Firebase, są szeroko stosowane w aplikacjach mobilnych, umożliwiając przechowywanie kontaktów, wiadomości, notatek i innych informacji użytkownika. Dzięki bazom danych możliwe jest także synchronizowanie danych pomiędzy urządzeniami i przechowywanie ich w chmurze.

Pytanie 33

Jakie środowisko deweloperskie jest najczęściej używane do programowania w C#?

A. PyCharm

B. Visual Studio

C. Eclipse

D. NetBeans

Visual Studio to najczęściej wykorzystywane środowisko programistyczne (IDE) do tworzenia aplikacji w języku C#. Oferuje pełne wsparcie dla platformy .NET i umożliwia szybkie tworzenie aplikacji desktopowych, webowych i mobilnych. Visual Studio jest wyposażone w zaawansowane narzędzia do debugowania, projektowania interfejsów oraz integrację z systemami kontroli wersji. Dzięki rozbudowanemu ekosystemowi wtyczek i rozszerzeń Visual Studio jest idealnym rozwiązaniem zarówno dla początkujących, jak i zaawansowanych programistów, którzy tworzą aplikacje na system Windows oraz inne platformy.

Pytanie 34

Jaki framework jest powszechnie wykorzystywany do rozwijania aplikacji desktopowych w języku C++?

A. Flutter

B. Node.js

C. WPF

D. Qt

Node.js to środowisko uruchomieniowe dla języka JavaScript, przeznaczone do tworzenia aplikacji serwerowych i skryptów backendowych, a nie aplikacji desktopowych. WPF (Windows Presentation Foundation) jest frameworkiem dla języka C#, a nie C++. Flutter to framework stworzony przez Google, który służy do budowy aplikacji mobilnych i webowych, wykorzystując język Dart, co sprawia, że nie jest narzędziem pierwszego wyboru dla programistów C++.

Pytanie 35

Wskaż właściwość charakterystyczną dla metody abstrakcyjnej?

A. jest pusta w klasie nadrzędnej

B. nie ma implementacji w klasie bazowej

C. zawsze jest prywatna

D. jest pusta w klasach dziedziczących

Wokół metod abstrakcyjnych narosło sporo nieporozumień, które często wynikają z mieszania pojęć związanych z dziedziczeniem i modyfikatorami dostępu. Ludzie czasem myślą, że metoda abstrakcyjna musi być zawsze prywatna, co jednak mija się z prawdą – przecież klasa pochodna nie miałaby do niej dostępu i nie mogłaby jej zaimplementować, gdyby była private. Standardy języków jak Java czy C# wręcz wymagają, by była minimum protected albo public, żeby dziedziczące klasy mogły ją nadpisać. Często można się też spotkać z przekonaniem, że metoda abstrakcyjna jest pusta w klasach dziedziczących – a to bardzo mylące, bo właśnie w klasach dziedziczących mamy obowiązek podać jej konkretną implementację. Jeżeli to pominiesz, kompilator przypomni o tym błędzie. Pojawia się też pogląd, że metoda abstrakcyjna jest pusta w klasie nadrzędnej – to nieprecyzyjne ujęcie, bo 'pusta' sugeruje, że można mieć ciało metody, tylko nic w nim nie napisać, a tymczasem w przypadku metody abstrakcyjnej w ogóle nie wolno podawać ciała w klasie bazowej (nawet klamerek!). Typowym błędem jest też mylenie metody abstrakcyjnej z tzw. metodą wirtualną lub domyślną (te już często mają jakąś domyślną implementację, którą można nadpisać). Takie nieporozumienia prowadzą potem do źle zaprojektowanych hierarchii klas, co z czasem utrudnia rozwój projektu. Z mojego doświadczenia wynika, że najlepiej po prostu pamiętać: metoda abstrakcyjna to taka, która nie ma implementacji w bazie i wymusza jej podanie w klasie pochodnej. Tyle, żadnych półśrodków czy wyjątków.

Pytanie 36

Dlaczego w wyniku działania tego kodu w języku C++ na ekranie pojawiła się wartość 0 zamiast 50?

int oblicz(int x)  {
    int i = 50;
    x = x + i;
    return i;
}

int main()  {
    int x = 0;
    int wynik = oblicz(x);
    std::cout << x;
}

A. Funkcja zwraca wartość, chociaż nie powinna jej zwracać.

B. Niepoprawnie zdefiniowano działanie wewnątrz funkcji.

C. Zmienna x powinna być inicjowana wartością równą 1, a nie 0.

D. Argument funkcji został przekazany przez wartość, a nie przez referencję.

W C++ funkcje standardowo dostają argumenty przez wartość, co znaczy, że dostają kopię tego, co do nich wysyłamy. W tym kodzie, jak widzisz, zmienna x idzie do funkcji oblicz jako kopia. To sprawia, że jakiekolwiek zmiany w x w tej funkcji nie mają wpływu na x w funkcji main. Dlatego po wywołaniu oblicz(x) wartość x w main zostaje taka sama. Jeśli chcesz, żeby zmiany wewnątrz funkcji były widoczne w funkcji, która ją wywołuje, to musisz użyć przekazywania przez referencję. Robisz to, dodając & w deklaracji parametru funkcji, czyli robisz to tak: void oblicz(int &x). Przekazywanie przez referencję to dobra praktyka, gdy chcesz, aby funkcja mogła zmieniać wartość argumentu. A dodatkowo jest to efektywniejsze, bo unikasz kopiowania danych, co bywa kosztowne, szczególnie przy dużych strukturach danych.

Pytanie 37

Jakie metody umożliwiają przesyłanie danych z serwera do aplikacji front-end?

A. metody POST

B. protokołem SSH

C. biblioteki jQuery

D. formatu JSON

Jest taka sprawa z jQuery – chociaż to super narzędzie do manipulacji DOM i pracy z asynchronicznymi żądaniami HTTP, to jednak nie jest formatem danych. Tak, jQuery świetnie działa z AJAX-em, ale nie definiuje, jak dane powinny być przesyłane. Jak już używasz jQuery do przesyłania danych, to potrzebujesz formatu, na przykład JSON. Dlatego ta odpowiedź jest niepoprawna. Metoda POST umożliwia przesyłanie danych do serwera w protokole HTTP, ale sama w sobie nie mówi, w jakim formacie te dane będą przesyłane. Można używać różnych formatów, w tym JSON, ale sama metoda POST to za mało. A SSH, czyli Secure Shell, to protokół do bezpiecznego logowania i zdalnego zarządzania systemami, a nie do przesyłania danych między aplikacjami webowymi a serwerem. Dlatego tu też mamy błąd. Wszystkie te technologie są ważne, ale nie mówią o przesyłaniu danych w kontekście front-endu tak, jak robi to JSON.

Pytanie 38

Który z wymienionych algorytmów działających na tablicy jednowymiarowej ma złożoność obliczeniową \( O(n^2) \)?

A. Sortowanie szybkie

B. Wyszukiwanie metodą binarną

C. Sortowanie bąbelkowe

D. Wyświetlenie elementów

Sortowanie bąbelkowe to taki klasyczny algorytm, który ma złożoność \( O(n^2) \). Chociaż jest dość prosty w zrozumieniu, to nie za bardzo sprawdza się w większych zbiorach danych. Działa tak, że porównuje sąsiadujące ze sobą elementy i zamienia je miejscami, jeśli są w złej kolejności. Trochę to czasochłonne, ale warto znać ten algorytm, bo pokazuje podstawy sortowania.

Pytanie 39

Jaką rolę odgrywa program Jira?

A. Planowanie, śledzenie oraz raportowanie zadań projektowych

B. Zarządzanie edycjami systemu operacyjnego

C. Produkcja grafik 3D

D. Modyfikowanie arkuszy kalkulacyjnych

Jira to jedno z najpopularniejszych narzędzi do zarządzania projektami, wykorzystywane głównie w metodykach Agile i Scrum. Umożliwia planowanie, monitorowanie i raportowanie zadań projektowych na różnych etapach ich realizacji. Dzięki elastycznym tablicom kanban i sprintom, Jira pozwala zespołom programistycznym śledzić postępy, zarządzać backlogiem oraz efektywnie przydzielać zasoby. Funkcjonalności takie jak automatyzacja procesów, śledzenie błędów (bug tracking) i integracja z innymi narzędziami (np. GitHub, Bitbucket) sprawiają, że Jira jest wszechstronnym rozwiązaniem do zarządzania nawet najbardziej złożonymi projektami. Dzięki generowanym raportom i wykresom burndown, menedżerowie mogą dokładnie analizować tempo pracy i podejmować decyzje w oparciu o dane.

Pytanie 40

Które z poniższych nie jest frameworkiem do testowania w JavaScript?

A. Jest

B. Mocha

C. Express

D. Jasmine

Wybór frameworków do testowania w JavaScript, takich jak Mocha, Jest czy Jasmine, może wprowadzać w błąd, jeśli nie rozumie się ich celów i funkcji. Mocha jest elastycznym frameworkiem do testowania, który działa w środowisku Node.js oraz w przeglądarkach, umożliwiając pisanie asynchronicznych testów oraz definiowanie zestawów testowych. Jest z kolei nowoczesnym narzędziem do testowania, które oferuje bogaty zestaw funkcji, w tym wsparcie dla asercji i mockowania, co czyni go bardzo popularnym wśród programistów. Jasmine to framework, który skupia się na zachowaniu aplikacji, pozwalając na pisanie testów w stylu BDD (Behavior-Driven Development). Wybór tych narzędzi do testowania jest zatem uzasadniony i kluczowy dla zapewnienia jakości oprogramowania, jednak odpowiedź wybierająca Express jako framework testowy jest nieprawidłowa, ponieważ Express ma zupełnie inny cel – obsługę serwera i routing w aplikacjach webowych. Często mylone są cele poszczególnych narzędzi, co prowadzi do niepoprawnych wniosków. Zrozumienie, że Express nie jest przeznaczony do testowania, a raczej do budowania aplikacji, jest kluczowe dla efektywnego programowania i testowania. Aspekty te uwypuklają znaczenie znajomości narzędzi oraz ich przeznaczenia w kontekście rozwoju oprogramowania.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej