Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik przemysłu mody
Kwalifikacja: MOD.03 - Projektowanie i wytwarzanie wyrobów odzieżowych
Data rozpoczęcia: 10 stycznia 2026 02:52
Data zakończenia: 10 stycznia 2026 03:03

Egzamin zdany!

Wynik: 22/40 punktów (55,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Jakiego typu maszyny szwalniczej należy użyć do przyszywania aplikacji?

A. obrzucarka

B. podszywarka

C. fastrygówka

D. zygzakter

Wybór maszyny do szycia aplikacji często oparty jest na niepełnych informacjach dotyczących funkcjonalności poszczególnych modeli. Fastrygówka, jako maszyna do szycia, służy głównie do szybkiego łączenia tkanin tymczasowo, co nie jest wystarczające w przypadku aplikacji, które wymagają trwalszego wykończenia. Użycie fastrygówki do aplikacji może prowadzić do odklejania się elementów w trakcie użytkowania, co jest nieakceptowalne w kontekście standardów jakości w przemyśle odzieżowym. Z kolei obrzucarka, mimo że doskonale nadaje się do obrzucania krawędzi, nie jest przystosowana do tworzenia złożonych wzorów, jakie są potrzebne w aplikacjach. Jej zastosowanie może prowadzić do nieestetycznych połączeń oraz ograniczenia kreatywności w projektowaniu. Podszywarka jest narzędziem dostosowanym do podszewki i nie jest przeznaczona do naszywania aplikacji. Użycie tej maszyny mogłoby skutkować zniekształceniem aplikacji oraz osłabieniem trwałości materiału. Kluczowe błędy w myśleniu polegają na nieprawidłowej ocenie funkcjonalności maszyn oraz ich zastosowania w kontekście specyficznych zadań szycia. W przypadku szycia aplikacji, odpowiedni dobór maszyny ma kluczowe znaczenie dla uzyskania satysfakcjonującego efektu wizualnego oraz trwałości wyrobu. Właściwa maszyna powinna łączyć w sobie funkcje estetyczne i praktyczne, co czyni zygzakówkę idealnym wyborem.

Pytanie 2

Jaką maszynę powinno się wykorzystać do wykonywania otworów w damskich płaszczach?

A. Maszynę ryglującą

B. Dziurkarkę odzieżową

C. Maszynę do guzików

D. Maszynę do dziurkowania bieliźnianego

Dziurkarka odzieżowa jest specjalistycznym urządzeniem przeznaczonym do wykonywania otworów w różnych materiałach tekstylnych, w tym w płaszczach damskich. Działa na zasadzie mechanicznego wywierania nacisku na materiał, co pozwala na precyzyjne wycięcie otworów. Dzięki temu urządzeniu możemy uzyskać otwory o różnych kształtach i rozmiarach, co jest niezwykle istotne w kontekście odzieży, gdzie estetyka i funkcjonalność są kluczowe. Przykładowo, dziurkarka odzieżowa jest często wykorzystywana do tworzenia dziurek na guziki, co jest zgodne z normami jakości w produkcji odzieżowej. W branży tekstylnej ważne jest, aby dziurki były umiejscowione w odpowiednich miejscach, co zapewnia nie tylko estetykę, ale również wygodę użytkowania. Warto również zauważyć, że stosowanie dziurkarki odzieżowej pozwala na uzyskanie dużej precyzji oraz powtarzalności, co jest niezbędne w produkcji masowej. Współczesne maszyny są często wyposażone w automatyczne systemy, które zwiększają efektywność i dokładność procesu produkcyjnego.

Pytanie 3

Jaką tkaninę należy wybrać na letnią męską koszulę?

A. Popelinę

B. Welwet

C. Flanelę

D. Etaminę

Popelina to tkanina o gładkiej, mocnej strukturze, która jest szczególnie popularna w produkcji letnich koszul męskich. Charakteryzuje się wysoką przewiewnością i lekkością, co czyni ją idealnym wyborem na cieplejsze dni. W przeciwieństwie do grubszych tkanin, takich jak flanela, popelina pozwala na swobodny przepływ powietrza, co zwiększa komfort noszenia w upalne dni. Tkanina ta jest często wykonana z bawełny lub mieszanki bawełny z innymi włóknami, co zapewnia zarówno wygodę, jak i trwałość. Dobrym przykładem zastosowania popeliny są koszule casualowe, które można nosić zarówno w pracy, jak i podczas weekendowych spotkań. W branży odzieżowej stosuje się popelinę zgodnie z wytycznymi dotyczącymi odzieży letniej, podkreślając jej lekkość i oddychalność jako kluczowe cechy. Dodatkowo, łatwość w pielęgnacji popeliny sprawia, że jest chętnie wybierana przez konsumentów, którzy cenią sobie praktyczność oraz estetykę ubioru.

Pytanie 4

Do wykończenia krawędzi górnej części śpiochów przedstawionych na rysunku, można zastosować maszynę z przyrządem do wykonywania szwów

A. wpuszczanych.

B. bieliźnianych.

C. lamujących.

D. obrębiających.

Wykończenie krawędzi górnej części śpiochów za pomocą szwów lamujących jest standardem w branży odzieżowej, który zapewnia zarówno estetykę, jak i trwałość wykończenia. Szwy lamujące wykorzystują specjalne taśmy, które obszywają krawędź materiału, co zabezpiecza go przed strzępieniem oraz poprawia jego wygląd wizualny. W praktyce, technika ta jest szczególnie zalecana w przypadku odzieży dziecięcej, gdzie komfort noszenia i bezpieczeństwo są priorytetowe. Użycie maszyny do szycia z odpowiednim przyrządem do lamowania ułatwia proces produkcji, przyspieszając go i zapewniając równocześnie wysoką jakość szwów. Standardy branżowe, takie jak ISO 14116:2015, podkreślają znaczenie estetyki i jakości wykończeń w odzieży, co czyni szwy lamujące odpowiednim wyborem. Warto również zauważyć, że lamówki mogą być dostępne w różnych kolorach i wzorach, co dodatkowo pozwala na personalizację wyrobów i ich lepsze dopasowanie do potrzeb rynku.

Pytanie 5

Aby zmniejszyć spódnicę z rozmiaru 170/74/100 do rozmiaru 170/70/96, należy

A. poszerzyć boki łącznie o 3 cm

B. zwęzić boki łącznie o 1 cm

C. poszerzyć boki łącznie o 2 cm

D. zwęzić boki łącznie o 4 cm

Zmniejszenie spódnicy z rozmiaru 170/74/100 na rozmiar 170/70/96 wymaga zwężenia boków o w sumie 4 cm, co wynika z analizy różnic w obwodach. W przypadku rozmiaru 170/74/100 obwód w pasie wynosi 74 cm, a w przypadku 170/70/96 wynosi 70 cm, co oznacza różnicę 4 cm. Podobnie, obwód w biodrach zmniejsza się z 100 cm do 96 cm, co również wymaga zwężenia. Dobrą praktyką w krawiectwie jest wykonanie pomiarów na manekinie lub na kliencie przed przystąpieniem do cięcia materiału, co pozwala na dokładną ocenę, ile materiału należy usunąć. Należy również pamiętać, aby do zwężenia podchodzić równomiernie, aby zachować odpowiedni kształt spódnicy, co jest kluczowe dla zachowania estetyki i komfortu noszenia. Poprawne dostosowanie wymaga nie tylko technicznych umiejętności, ale także wyczucia proporcji, co jest istotne w krawiectwie.

Pytanie 6

Jaki symbol wskazuje na wymiar kontrolny sylwetki istotny przy projektowaniu tyłu bluzki damskiej dla osoby z problemami postawy?

A. SvTt

B. SvXpTp

C. SySvXp

D. SyTy

Jak nie wybierzesz symbolu SvTt, to omijasz bardzo ważny wymiar, który jest kluczowy przy modelowaniu odzieży dla osób z wadami postawy. Wybierając SyTy, SySvXp czy SvXpTp, możesz zauważyć, że te symbole dotyczą innych kwestii w krawiectwie, które nie mają wiele wspólnego z korekcją tyłu bluzki. SyTy może dotyczyć ogólnych wymiarów, ale nie bierze pod uwagę potrzeb osób z problemami postawy. A SySvXp i SvXpTp to z kolei inne parametry, które dotyczą szerokości i głębokości, ale nie wystarczą do odpowiedniego dopasowania w bardziej zaawansowanym modelowaniu. W praktyce, nie korzystając z wymiaru SvTt w projektowaniu, można napotkać problemy z dopasowaniem, co kończy się tym, że ubranie nie leży tak, jak powinno, a to może prowadzić do dyskomfortu. Wiadomo, że dobre podejście do wymiarowania i modelowania odzieży, zwłaszcza dla osób z problemami posturalnymi, to nie tylko kwestia techniki, ale też etyki, bo chodzi o to, żeby noszona odzież była komfortowa i ładna.

Pytanie 7

Jaką apreturę wykorzystuje się w procesie wykończenia materiałów przeznaczonych na odzież z włókien lnianych?

A. Brudnospieralną

B. Usztywniającą

C. Przeciwgniotliwą

D. Przeciwkurczliwą

Apretura przeciwgniotliwa jest kluczowym procesem w wykończeniu tkanin lnianych, które charakteryzują się naturalną tendencją do gniecenia się. Stosowanie tej apretury pozwala na uzyskanie bardziej estetycznego wyglądu odzieży, co jest istotne w branży odzieżowej. Warto zauważyć, że lniane tkaniny, mimo swoich licznych zalet, takich jak przewiewność i wysoka chłonność, mogą być podatne na zagniecenia, co sprawia, że apretura przeciwgniotliwa jest niezbędna w ich obróbce. Dzięki tym właściwościom, odzież wykonana z lnu zachowuje świeżość i schludność przez dłuższy czas. Przykładem zastosowania apretury przeciwgniotliwej mogą być koszule, które noszone są w różnych warunkach, od formalnych po codzienne. W standardach branżowych, takich jak ISO 3738, podkreśla się znaczenie apretur w poprawie właściwości użytkowych tkanin, co znajduje odzwierciedlenie w praktykach producentów odzieży. Dobrze dobrana apretura przeciwgniotliwa staje się zatem nie tylko elementem estetyki, ale także funkcjonalności odzieży.

Pytanie 8

Do uszycia żakietu z wełny powinno się użyć nici

A. bawełniane

B. jedwabne — greżę

C. poliestrowe

D. jedwabne — żyłkę

Wybór nici do szycia żakietów z wełny trzeba dobrze przemyśleć, bo to ważne, by pasowały do materiału i były praktyczne. Nici jedwabne są ładne, ale nie są najlepsze, bo jedwab jest delikatny i może się łatwo uszkodzić, co nie jest super, jak chodzi o długotrwałe noszenie. Bawełna z kolei jest naturalna i oddychająca, ale ma swoje ograniczenia. Może się kurczyć po praniu, więc szwy mogą się deformować, a to wygląda słabo. Nici jedwabne z żyłką mogą z kolei sprawiać problemy, bo szwy mogą być za sztywne, co nie pasuje do eleganckich żakietów. W modzie pragmatyzm i trwałość są kluczowe. Dlatego moim zdaniem nici poliestrowe powinny być normą w szyciu żakietów, bo łączą estetykę z wytrzymałością – co jest mega ważne w ubraniach, które nosimy na co dzień.

Pytanie 9

Klientka przyniosła do przeróbki przedstawioną na rysunku bluzkę w celu zmniejszenia obwodu mankietów w rękawach o 3 cm. W jakiej kolejności należy dokonać przeróbkę?

A. Wypruć mankiety, skrócić mankiety, wszyć mankiety.

B. Wypruć mankiety, zwęzić rękawy, wszyć mankiety.

C. Wypruć mankiety, zmniejszyć głębokość zakładek w rękawach, wszyć mankiety.

D. Wypruć mankiety, pogłębić zakładki w rękawach, skrócić mankiety, wszyć mankiety.

Wybór niepoprawnej metody przeróbki może prowadzić do niezadowalających efektów końcowych. Na przykład, opcja wyprucia mankietów i skrócenia ich, bez pogłębiania zakładek, nie uwzględnia istotnego aspektu zmiany obwodu mankietów. Skracanie mankietów bez odpowiedniej redukcji obwodu rękawów może prowadzić do zbyt ciasnych mankietów, co wpłynie na komfort noszenia oraz estetykę. Z kolei pogłębianie zakładek w rękawach bez wcześniejszego wyprucia mankietów może prowadzić do nieprawidłowego układu materiału, co skutkuje marszczeniami i niesymetrycznym wyglądem. Ponadto, skrócenie mankietów bez ich wcześniejszej przeróbki nie jest wystarczającą metodą, ponieważ nie rozwiązuje problemu nadmiaru materiału. Zastosowanie nieodpowiednich metod prowadzi do typowych błędów, takich jak nieodpowiednie dopasowanie rękawów do końcowego stylu odzieży. W krawiectwie kluczowe jest zrozumienie, że każda zmiana w konstrukcji odzieży wymaga przemyślenia kolejności działań, aby uniknąć skrócenia materiału, które nie będzie mogło zostać skorygowane w późniejszym etapie. Dlatego też każda przeróbka powinna być dokładnie przemyślana i wykonana zgodnie z ustalonymi standardami, aby osiągnąć zamierzony efekt estetyczny i funkcjonalny.

Pytanie 10

Do punktu usługowego zgłosiła się klientka z prośbą o wszycie zamka błyskawicznego do spodni i skrócenie nogawek. Jaka będzie cena usługi, jeżeli w zakładzie obowiązuje cennik usług przedstawiony w tabeli?

Rodzaj usługi	Cena
Poszerzenie lub zwężenie wyrobu	20,00 zł
Skrócenie lub wydłużenie długości wyrobu, rękawa, nogawki	15,00 zł
Wszycie zamka błyskawicznego	20,00 zł

A. 15,00 zł

B. 40,00 zł

C. 50,00 zł

D. 20,00 zł

Wybór odpowiedzi 20,00 zł, 15,00 zł, czy 40,00 zł pokazuje, że pojawiły się istotne nieporozumienia dotyczące kalkulacji kosztów usług. W przypadku pierwszej kwoty, 20,00 zł odnosi się wyłącznie do kosztu wszycia zamka, co jest zrozumiałe, jednak ignoruje fakt, że klientka zleciła dodatkową usługę, czyli skrócenie nogawek. Tego rodzaju błąd myślowy często wynika z nieuwagi lub braku zrozumienia, że w przypadku zamówienia kilku usług, każda z nich powinna być ujęta w obliczeniach. Druga odpowiedź, 15,00 zł, to wyłącznie koszt skrócenia nogawki, który również nie uwzględnia faktu, że klientka potrzebuje tej usługi w podwójnej wersji. W konsekwencji, ta odpowiedź nie odzwierciedla pełen zakresu usług, które zostały zamówione. Wybór 40,00 zł również wskazuje na niepełne zrozumienie sytuacji, ponieważ choć daje to wrażenie, że zawiera różne elementy kalkulacji, nie jest zgodne z przedstawionym cennikiem usług. W kontekście profesjonalnych usług krawieckich, ważne jest, aby dokładnie analizować cennik oraz potrzeby klienta, aby uniknąć pomyłek w wycenie. Przejrzystość oraz precyzyjność w obliczeniach są kluczowe dla budowania zaufania oraz satysfakcji klientów, dlatego każda usługa powinna być dokładnie wyceniana zgodnie z obowiązującymi standardami branżowymi.

Pytanie 11

Zgodnie z przedstawionym rysunkiem instruktażowym wskaż metodę przyszycia rękawa do podkroju pachy?

A. Obszycie lamówką krawędzi główki i podkroju pachy oraz zszycie ich razem

B. Wszycie główki rękawa do podkroju pachy oraz obrzucenie krawędzi wspólnie

C. Wszycie główki rękawa do podkroju pachy oraz obszycie krawędzi lamówką

D. Obrzucenie osobno krawędzi główki oraz podkroju pachy i zszycie ich razem

Zastosowanie różnych metod wszywania rękawa do podkroju pachy, takich jak obracanie krawędzi lub zszywanie oddzielnych elementów, może prowadzić do niepożądanych efektów estetycznych i funkcjonalnych. Obrzucenie oddzielnie krawędzi główki rękawa oraz podkroju pachy, a następnie ich zszycie, może skutkować widocznymi szwami, które nie tylko szpecą projekt, ale mogą również powodować dyskomfort podczas noszenia odzieży. Tego typu podejście nie uwzględnia ważnych aspektów, takich jak odpowiednie dopasowanie oraz wsparcie strukturalne, które są kluczowe dla prawidłowego kształtu rękawa. Ponadto, technika ta może prowadzić do osłabienia krawędzi, co zwiększa ryzyko strzępienia i uszkodzeń materiału. Z kolei obrzucenie krawędzi i ich zszycie razem, bez zastosowania lamówki, może sprawić, że projekt stanie się mniej estetyczny. Warto również zauważyć, że niektóre metody wymagają znajomości konkretnego materiału oraz jego właściwości, co może prowadzić do błędów w wyborze odpowiednich narzędzi i technik. W praktyce, kluczowe jest, aby stosować sprawdzone metody, które zapewniają zarówno estetyczne, jak i funkcjonalne wykończenie odzieży, a także pamiętać o znaczeniu przygotowania i testowania rozwiązań przed realizacją projektu.

Pytanie 12

Na rysunku modelowym przedstawiono bluzkę, w której konstrukcyjną zaszewkę piersiową przemieszczono w cięciu

A. bocznym.

B. poziomym.

C. pionowym.

D. ukośnym.

Odpowiedź wskazująca na przemieszczoną zaszewkę piersiową w cięciu pionowym jest prawidłowa, ponieważ w kontekście konstrukcji bluzek, cięcie pionowe ma swoje specyficzne cechy i zastosowania. Przemieszczenie zaszewki w tym kierunku pozwala na lepsze dopasowanie do sylwetki, co jest niezwykle istotne w modzie i krawiectwie. Cięcie pionowe biegnące od ramienia przez środek piersi do dolnej krawędzi bluzki nie tylko zapewnia estetyczny wygląd, ale także umożliwia swobodę ruchów, co jest kluczowe dla komfortu noszenia. W praktyce, takie podejście stosowane jest w wielu projektach odzieżowych, co potwierdzają standardy branżowe, które kładą nacisk na funkcjonalność i estetykę odzieży. Dobrym przykładem zastosowania cięcia pionowego jest tworzenie bluzek na miarę, gdzie każdy element konstrukcyjny jest starannie przemyślany, aby odpowiadał indywidualnym wymaganiom użytkownika, co w efekcie przekłada się na znaczną poprawę sylwetki oraz komfortu noszenia.

Pytanie 13

Do zaznaczenia korekt ustalonych podczas pomiaru damskiego płaszcza z materiału wełnianego używa się symboli umownych, które oznacza się

A. markerem

B. ołówkiem

C. kredą

D. długopisem

Kreda jest najczęściej stosowanym narzędziem do oznaczania poprawek na tkaninach, szczególnie w przypadku materiałów wełnianych, które są wrażliwe na różne substancje chemiczne. Jej użycie jest zgodne z praktykami krawieckimi, które rekomendują stosowanie produktów łatwych do usunięcia i nie pozostawiających trwałych śladów na tkaninie. Kreda umożliwia precyzyjne oznaczenie linii cięcia, przyszycia oraz innych poprawek, a jej aplikacja na tkaninach wełnianych jest bezpieczna, ponieważ nie powoduje ich uszkodzenia. W praktyce, krawcy często korzystają z kredek w różnych kolorach, co pozwala na łatwiejsze odróżnianie poprawek w fazie szycia. Ponadto, kreda jest łatwo dostępna i można ją szybko zetrzeć np. szczotką lub przy pomocy pary, co czyni ją idealnym narzędziem w procesie krawieckim. Warto również wspomnieć, że stosowanie kredy jest zgodne z normami branżowymi dotyczącymi pracy z odzieżą, co podkreśla jej istotę w procesie szycia.

Pytanie 14

Określ metodę naprawy spodni dresowych z uszkodzoną nogawką na kolanie.

A. Skrócić spodnie

B. Zwęzić nogawki

C. Naszyć na kolanach łaty

D. Wymienić przody nogawek

Skracanie spodni to nie jest dobry sposób na naprawę przetarcia na kolanie. Tak naprawdę to tylko zmienia długość nogawki, a problem z uszkodzeniem nadal pozostaje. Dla przetarć w newralgicznych miejscach, jak kolana, ważne jest, żeby używać technik, które naprawdę zabezpieczą materiał. Zwężanie nogawek też nie działa, bo skupia się na wyglądzie, a nie na rzeczywistej naprawie. Wymiana przodów nogawek w dresach może być trudna, skomplikowana i czasochłonna, a to wymaga odpowiednich materiałów i umiejętności szycia. Może to prowadzić do tego, że nowa tkanina po prostu nie będzie pasować do reszty spodni, co sprawi, że całość nie będzie wyglądać zbyt estetycznie. Często ludzie myślą, że można wszystko naprawić przez zmiany strukturalne, ale w przypadku spodni dresowych to może być po prostu niepraktyczne. Zamiast tego, lepiej postawić na wzmocnienie i zabezpieczenie uszkodzonego miejsca, a to można zrobić tylko przez naszycie łaty.

Pytanie 15

Kontroli podlega gotowy produkt odzieżowy

A. pełnej

B. międzyoperacyjnej

C. ostatecznej

D. wyrywkowej

Ostateczna kontrola gotowego wyrobu odzieżowego jest kluczowym etapem w procesie produkcji odzieży. To właśnie na tym etapie zapewnia się, że produkt spełnia wszystkie normy jakościowe oraz wymagania klienta. Ostateczna kontrola obejmuje sprawdzenie zarówno aspektów wizualnych, jak i funkcjonalnych, takich jak szwy, jakość materiału, odpowiednie oznakowanie oraz inne detale, które mogą wpływać na satysfakcję konsumenta. W kontekście standardów branżowych, takich jak ISO 9001, ostateczna kontrola jest integralną częścią systemu zarządzania jakością, co potwierdza jej znaczenie w zapewnieniu wysokiej jakości produktów. Przykładowo, w firmach odzieżowych, ostateczna kontrola może obejmować audyty jakościowe, które gwarantują, że każdy wyrób, zanim trafi do sprzedaży, przeszedł rygorystyczną ocenę. Taki proces minimalizuje ryzyko reklamacji oraz zwiększa reputację marki, co jest niezwykle istotne w konkurencyjnym rynku odzieżowym.

Pytanie 16

Jaką metodę klejenia wykorzystuje się do połączenia paska spodniowego z wkładem klejowym?

A. Wielkopowierzchniowego klejenia

B. Małych wklejek

C. Wkładów konstrukcyjnych

D. Wkładów sztywnikowych

Odpowiedzi wskazujące na inne techniki klejenia, takie jak wkłady sztywnikowe, wielkopowierzchniowe klejenie czy wkłady konstrukcyjne, opierają się na błędnych założeniach dotyczących zastosowania i funkcji tych metod. Wkłady sztywnikowe są zazwyczaj używane w projektowaniu odzieży, gdzie wymagane jest wzmocnienie strukturalne, ale nie są odpowiednie do łączenia pasków z wkładami klejowymi. Z kolei wielkopowierzchniowe klejenie to technika, która sprawdza się przy dużych powierzchniach, gdzie wymagane jest silne połączenie, lecz w przypadku detali takich jak paski do spodni, staje się to niepraktyczne i nieefektywne. Wkłady konstrukcyjne, chociaż mogą oferować stabilność, z reguły są stosowane w większych projektach, gdzie struktura materiału odgrywa kluczową rolę w funkcjonalności odzieży. Powszechny błąd to mylenie specyfiki zastosowania różnych technik klejenia, co prowadzi do niewłaściwego doboru metody w stosunku do wymagań danego produktu. Każda z wymienionych technik ma swoje specyficzne zastosowanie, lecz w kontekście łączenia paska z wkładem klejowym, małe wklejki okazują się najbardziej efektywne, łącząc wytrzymałość z estetyką, co jest kluczowe w produkcji odzieży.

Pytanie 17

Schemat instruktażowy, wykorzystywany w dokumentacji odzieżowej, ilustruje

A. kształty oraz wymiary składników wyrobu odzieżowego

B. wymiary gotowego wyrobu odzieżowego

C. sposób realizacji konstrukcji formy odzieżowej

D. metodę obróbki technologicznej odzieży lub jej elementu

Wybór odpowiedzi dotyczącej wymiarów wyrobu odzieżowego gotowego, sposobu wykonania konstrukcji form, czy kształtów i wymiarów elementów wyrobu odzieżowego, choć mogą wydawać się logiczne, nie oddaje istoty rysunku instruktażowego. Rysunki te są zdecydowanie bardziej skoncentrowane na procesach technologicznych, które mają na celu zapewnienie, że produkt końcowy będzie spełniał określone standardy jakości i funkcjonalności. Rysunki przedstawiające wymiary gotowego wyrobu mogą być częścią innej dokumentacji, ale nie oddają pełnego obrazu procesu produkcji. Podobnie, rysunki dotyczące konstrukcji form również nie skupiają się na bezpośrednim procesie obróbki, co jest kluczowe dla uzyskania odpowiednich parametrów jakościowych w końcowym produkcie. Warto zauważyć, że często w pracy nad odzieżą stosuje się różne metody obróbcze, które wymagają szczegółowych instrukcji. Niezrozumienie tych procesów może prowadzić do zastosowania niewłaściwych technik, które mogą negatywnie wpłynąć na trwałość i estetykę wyrobu. Dlatego ważne jest, aby zwracać uwagę na kontekst dokumentacji technicznej i jej zastosowanie w praktyce produkcyjnej. Typowym błędem myślowym jest mylenie różnych rodzajów dokumentacji i ich funkcji w procesie produkcji odzieży, co może prowadzić do nieporozumień i obniżenia jakości końcowego produktu.

Pytanie 18

Który rodzaj kołnierzy modeluje się na podstawie wykreślonego kąta prostego?

A. B.

B. D.

C. C.

D. A.

Kołnierz włoski to naprawdę ciekawy element odzieży. W sumie, to już sporo osób go nosi, zwłaszcza w formalnych i półformalnych ubraniach. Cechą charakterystyczną tego kołnierza jest ten wyraźny kąt prosty między końcówkami a stójką, co mu nadaje tak elegancki i klasyczny look. W praktyce, fajnie się sprawdza z różnymi krawatami – naprawdę łatwiej uzyskać ładny efekt wizualny. W branży mody często można go zobaczyć w biznesowych koszulach, bo dobrze wygląda i daje wrażenie schludności. Jak dla mnie, dobrze zaprojektowany kołnierz może naprawdę podkreślić sylwetkę i sprawić, że noszący czuje się lepiej. Warto zwrócić uwagę na materiały i wykończenie, bo to ma ogromne znaczenie dla całego wyglądu. Standardy jak ISO 8559 pokazują, jak ważne są kołnierze w projektowaniu ładnej i dobrze dopasowanej odzieży.

Pytanie 19

Podczas szycia na maszynie do szycia zrywa się górna nić. Możliwe przyczyny tej usterki mogą obejmować na przykład

A. zbyt głęboko umiejscowiony transporter

B. wygięcie igły

C. zbyt duże napięcie nici

D. niedostateczna siła docisku stopki

Zbyt duże naprężenie nici to jedna z najczęstszych przyczyn zrywania górnej nitki podczas szycia na maszynie stębnowej. W przypadku, gdy naprężenie jest zbyt wysokie, nić jest poddawana nadmiernej sile, co prowadzi do jej łamania. Optymalne naprężenie nici powinno być dostosowane do rodzaju materiału oraz grubości nici. Na przykład, dla cienkich tkanin, takich jak jedwab czy satyna, zaleca się niższe naprężenie, aby zapobiec uszkodzeniom materiału. W praktyce, warto regularnie kontrolować naprężenie nici, a także używać regulatora naprężenia, który jest integralną częścią maszyn stębnowych. Dobrą praktyką jest przeprowadzanie próbnych szycia przed rozpoczęciem właściwego projektu, co pozwoli na wyregulowanie wszystkich parametrów i uniknięcie problemów z zrywaniem nici.

Pytanie 20

Jakie jest zapotrzebowanie na tkaninę poliestrową o szerokości 1,50 m do uszycia spódnicy z fałdami o długości 50 cm?

A. 1,50 m

B. 1,00 m

C. 1,60 m

D. 1,10 m

Odpowiedź 1,10 m jest poprawna, ponieważ przy obliczeniach związanych z produkcją odzieży kluczowe jest uwzględnienie szerokości materiału oraz długości modelu. Spódnica z fałdami o długości 50 cm wymaga dodatkowej ilości materiału na fałdy, które zwiększają zużycie tkaniny. W praktyce, przy projektowaniu odzieży, stosuje się normy zużycia materiału, które uwzględniają różne techniki szycia i krojenia. W przypadku tkaniny o szerokości 1,50 m, 1,10 m tkaniny wystarcza na uszycie spódnicy, ponieważ standardowe fałdy potrzebują około 20-30% dodatkowego materiału w porównaniu do prostej formy spódnicy. Znajomość tych norm jest istotna w przemyśle odzieżowym, ponieważ pozwala na optymalne wykorzystanie materiału oraz zminimalizowanie odpadów. Jednocześnie, praktyczne umiejętności związane z obliczaniem zużycia materiału mogą pomóc w oszacowaniu kosztów produkcji i planowaniu zamówień materiałów.

Pytanie 21

Całkowity koszt uszycia garsonki w punkcie usługowym wynosi 185,00 zł. Do jej produkcji wykorzystano 2,50 m wełny, której cena za metr to 30,00 zł. Jaką kwotę stanowią wydatki na dodatki krawieckie oraz wynagrodzenie za pracę?

A. 110,00 zł

B. 170,00 zł

C. 155,00 zł

D. 125,00 zł

Koszt dodatków krawieckich i robocizny, wynoszący 110,00 zł, można obliczyć, odejmując koszty tkaniny od całkowitych kosztów uszycia garsonki. Całkowity koszt uszycia wynosi 185,00 zł, a koszt tkaniny, przy cenie 30,00 zł za metr i zużyciu 2,50 m, wynosi 75,00 zł (30,00 zł/m * 2,50 m = 75,00 zł). Odejmując koszt tkaniny od całkowitych kosztów, otrzymujemy 185,00 zł - 75,00 zł = 110,00 zł. Taki sposób obliczeń jest zgodny z praktykami rachunkowości kosztów w branży krawieckiej, gdzie wszystkie elementy kosztowe są starannie monitorowane. Warto zaznaczyć, że prawidłowe ustalanie kosztów produkcji jest kluczowe dla rentowności działalności, a także dla ustalania cen sprzedaży. Przykładowo, w przypadku większej produkcji, znajomość kosztów tkanin i dodatków pozwala na bardziej efektywne planowanie zakupów i negocjacje z dostawcami, co w dłuższej perspektywie przekłada się na lepsze wyniki finansowe.

Pytanie 22

Który rysunek przedstawia poprawną kolejność wykonywania zabiegów technologicznych przy wszyciu paska do spódnicy damskiej?

A. C.

B. B.

C. A.

D. D.

Wybierając inne rysunki, można zauważyć, że niektóre z nich nie uwzględniają logiki procesu szycia, co prowadzi do niepoprawnego wykonania zabiegów. Na przykład, przygotowanie paska powinno być zawsze pierwszym krokiem, a zrezygnowanie z tego etapu skutkuje niejednolitością i potencjalnymi problemami z trwałością produktów. Często można spotkać się z mylnym przekonaniem, że przyszywanie paska można rozpocząć bez wcześniejszego zadbania o jego krawędzie, co jest fundamentalnym błędem. Zbagatelizowanie odpowiedniego wykończenia krawędzi paska prowadzi do jego strzępienia się i może w efekcie osłabić całość konstrukcji. Ponadto, niewłaściwa kolejność zszywania końcówek paska przed przyszyciem do spódnicy może skutkować ich przesunięciem oraz wykrzywieniem, co nie tylko obniża jakość wykonania, ale także wpływa na komfort noszenia. Również, pominięcie przestębnowania paska jako ostatniego etapu pracy jest istotnym błędem, gdyż to właśnie ta czynność nadaje ostateczny wygląd oraz wzmacnia konstrukcję, zapobiegając przyszłym uszkodzeniom. Takie pomyłki mogą wynikać z braku znajomości technik szycia lub nieprzestrzegania standardów branżowych, które są kluczowe dla wytwarzania odzieży wysokiej jakości.

Pytanie 23

Jakie włókna są najczęściej mieszane w produkcji tkanin przeznaczonych na garniturowe spodnie?

A. Torlenu z bawełną

B. Poliesterowe z wełną

C. Argon z wiskozą

D. Poliakrylonitrylowe z lnem

Poliesterowe tkaniny w połączeniu z wełną są powszechnie stosowane do produkcji spodni garniturowych ze względu na swoje wyjątkowe właściwości. Poliester zapewnia trwałość, odporność na zagniecenia oraz łatwość w pielęgnacji, co jest niezwykle istotne w kontekście odzieży formalnej. Wełna natomiast dodaje tkaninie naturalnych właściwości, takich jak oddychalność i termoregulacja, co zapewnia komfort noszenia w różnych warunkach atmosferycznych. Połączenie tych dwóch włókien tworzy materiał, który nie tylko dobrze wygląda, ale jest też funkcjonalny i praktyczny. Tkaniny z tej mieszanki są często wykorzystywane w modzie męskiej, a także w garniturach na specjalne okazje, ponieważ ich elegancki wygląd oraz właściwości użytkowe odpowiadają wymaganiom współczesnych standardów odzieżowych. Warto zaznaczyć, że przy produkcji takich tkanin często korzysta się z nowoczesnych technologii, które zwiększają ich odporność na plamy oraz ułatwiają pranie, co czyni je jeszcze bardziej atrakcyjnymi dla konsumentów.

Pytanie 24

Jaki błąd został popełniony podczas szycia miarowego spódnicy z satyny bawełnianej, w której tworzą się wybrzuszenia w końcach zaszewek w sposób przedstawiony na rysunku?

A. Zszyte zaszewki są zbyt płytkie.

B. Zaszewki są zbyt długie.

C. Zaszewki są zbyt krótkie.

D. Zszyte zaszewki są zbyt głębokie.

Poprawna odpowiedź wskazuje na to, że zszyte zaszewki są zbyt głębokie, co prowadzi do niepożądanych wybrzuszeń w końcach. Głębokie zaszewki mogą powodować, że materiał nie układa się w sposób naturalny, co skutkuje efektami wizualnymi, które są trudne do skorygowania. W praktyce, aby zaszewki były skuteczne, powinny być dostosowane do kształtu sylwetki oraz rodzaju materiału. W przypadku satyny bawełnianej, która jest dużo bardziej podatna na deformacje, zaleca się stosowanie zaszewek w umiarkowanej głębokości, aby uniknąć efektu "wybrzuszenia". Dobrą praktyką jest także testowanie głębokości zaszewek na próbce materiału przed przystąpieniem do szycia finalnego produktu. Dzięki temu można zweryfikować ich wpływ na wygląd i komfort noszenia odzieży. Zrozumienie tego aspektu jest kluczowe dla uzyskania estetycznych i funkcjonalnych rezultatów w krawiectwie.

Pytanie 25

Formę rękawa o fasonie przedstawionym na rysunku otrzymuje się metodą modelowania

A. za pomocą formy konstrukcyjnej.

B. konfekcyjnego.

C. przestrzennego.

D. za pomocą siatki konstrukcyjnej.

Pojęcia związane z konstrukcją rękawów w odzieży mogą być mylące, szczególnie jeśli chodzi o metody, które nie odpowiadają rzeczywistości modelowania. Odpowiedź sugerująca użycie przestrzennego modelowania nie jest trafna, ponieważ ta metoda odnosi się do bardziej ogólnych koncepcji projektowania, które nie koncentrują się na szczegółach konstrukcji odzieży. Przestrzenne modelowanie może być stosowane w różnych dziedzinach, takich jak architektura czy projektowanie obiektów, ale nie jest specyficzne dla odzieży. Z kolei odniesienie do metody konfekcyjnej, której celem jest masowa produkcja odzieży, również nie jest właściwe, ponieważ nie uwzględnia procesu twórczego, który odbywa się podczas modelowania. Proces konfekcyjny zakłada już istnienie wzoru, który jest produkowany na dużą skalę, podczas gdy modelowanie to etap wcześniejszy, gdzie projektanci eksperymentują z formą i fasonem. Dodatkowo, sugestia użycia siatki konstrukcyjnej, mimo że dotyczy narzędzi używanych w projektowaniu, nie odnosi się bezpośrednio do specyficznego procesu tworzenia fasonu rękawa. Siatki konstrukcyjne służą raczej jako droga do przedstawienia proporcji i wymiarów, a nie do modelowania kształtów. To może prowadzić do błędnych zrozumień na temat sekwencji działań w procesie projektowania. Kluczowe jest, aby zrozumieć, że modelowanie to proces kreatywny, który wykracza poza sztywne ramy narzędzi czy metod, a koncentruje się na twórczym podejściu do formy i stylu odzieży.

Pytanie 26

Wyznacz miesięczne wynagrodzenie netto szwaczki, która pracowała 24 dni po 8 godzin dziennie, jeśli cena normo-minuty w zakładzie wynosi netto 0,20 zł.

A. 2304,00 zł

B. 2420,00 zł

C. 1152,00 zł

D. 1920,00 zł

Przy analizie niepoprawnych odpowiedzi warto zwrócić uwagę na typowe błędy w rozumieniu obliczeń wynagrodzenia. Jednym z powszechnych nieporozumień jest niewłaściwe ustalanie godzin pracy. Na przykład, błędne odpowiedzi mogą wynikać z pomnożenia liczby dni pracy przez stawkę netto bez uwzględnienia liczby przepracowanych godzin. Niektórzy mogą mylić normo-minuty z wynagrodzeniem godzinnym, co prowadzi do nieprawidłowych obliczeń. Zrozumienie, że wynagrodzenie powinno być przeliczone z normo-minut na godziny, jest kluczowe. Inna powszechna pomyłka polega na przeoczeniu faktu, że stawka netto odnosi się do wartości za minutę, a nie godzinę, co może znacznie zaniżyć wynik końcowy. Dodatkowo, pomijanie przeliczenia jednostek (minuty na godziny) jest istotnym błędem, który może prowadzić do zawyżonych lub zaniżonych wartości wynagrodzenia. Ważne jest, aby pracownicy i pracodawcy mieli jasność co do sposobu obliczania wynagrodzenia, a także, aby stosowali sprawdzone metody obliczeniowe, które są zgodne z normami branżowymi. Zrozumienie tych zasad jest fundamentalne dla prawidłowego określenia wynagrodzenia oraz zapobiegania nieporozumieniom w przyszłości.

Pytanie 27

Wskaż niezbędne pomiary krawieckie oznaczone symbolami do wykonania formy kamizelki damskiej.

A. PcPl, XlXl, Zwo, ZUo, opx, ot, os, SySvXp, SyTy

B. SyTy, SySvXp, ZWo, SySvXpTp, opx, ot, obt, ou

C. ZWo, SyTy, SySvXp, SySvXpTp, opx, ot, os, obt

D. ZWo, SyTy, SySvXp, SySvXpTp, RvNv, os, obt

Odpowiedź wskazująca na pomiary ZWo, SyTy, SySvXp, SySvXpTp, opx, ot, os, obt jest prawidłowa, ponieważ te miary są kluczowe w procesie konstrukcji kamizelki damskiej. ZWo, czyli szerokość w biuście, jest jednym z najważniejszych wymiarów, ponieważ decyduje o dopasowaniu w tej newralgicznej strefie. SyTy (szerokość talii) również odgrywa istotną rolę w kształtowaniu sylwetki i zapewnieniu komfortu noszenia. SySvXp i SySvXpTp odnoszą się do długości pleców, co jest istotne dla prawidłowego ułożenia kamizelki na sylwetce. Pozostałe pomiary, takie jak opx (obwód piersi), ot (obwód talii) oraz os (obwód bioder) są niezbędne do pełnego zrozumienia proporcji ciała i odpowiedniego dopasowania elementów kamizelki. W praktyce, korzystając z tych wymiarów, projektanci mogą tworzyć odzież, która nie tylko dobrze leży, ale także podkreśla atuty sylwetki. Standardy branżowe wskazują, że precyzyjne pomiary są fundamentem każdej konstrukcji odzieżowej, co wpływa na satysfakcję klientek oraz jakość końcowego produktu.

Pytanie 28

Aby obliczyć normę zużycia materiału o szerokości 0,90 m potrzebnego do uszycia płaszcza damskiego typu dyplomatka dla klientki o wymiarach 174/86/112, co powinno być uwzględnione?

A. dwie długości rękawa, dwie długości płaszcza, 10% dodatku na szwy oraz podwinięcia

B. długość rękawa, dwie długości płaszcza, 20% dodatku na szwy oraz podwinięcia

C. długość rękawa, długość płaszcza, 10% dodatku na szwy oraz podwinięcia

D. dwie długości rękawa, dwie długości płaszcza, 20% dodatku na szwy oraz podwinięcia

W przypadku błędnych odpowiedzi występuje kilka kluczowych nieścisłości, które mogą prowadzić do nieprawidłowego wyliczenia normy zużycia materiału. Niektóre odpowiedzi sugerują, że wystarczy uwzględnić jedną długość rękawa lub jedną długość płaszcza, co jest niewłaściwe, ponieważ odpowiedni krój płaszcza wymaga zazwyczaj dwóch długości rękawa oraz dwóch długości płaszcza, aby uzyskać właściwy wygląd i proporcje. Użycie tylko jednej długości rękawa może skutkować brakiem symetrii oraz niewłaściwym dopasowaniem do ciała. Dodatkowo, 10% na szwy i podwinięcia jest standardem w branży, jednak niektóre odpowiedzi sugerują 20% dodatek, co jest zbyt dużą wartością w kontekście klasycznego szycia płaszczy, gdzie 10% jest wystarczające, a większy procent może prowadzić do nadmiernego zużycia materiału oraz zwiększenia kosztów produkcji. Zbyt wysoki dodatek na szwy i podwinięcia prowadzi również do marnotrawstwa materiału, co jest nieefektywne z perspektywy zarządzania zasobami w procesie produkcji odzieży. W branży krawieckiej istotne jest ścisłe przestrzeganie standardów dotyczących obliczania normy zużycia, aby zapewnić optymalne wykorzystanie materiałów oraz zminimalizować odpady. Właściwe wyliczenia są kluczowe dla efektywności procesu produkcyjnego oraz jakości końcowego produktu.

Pytanie 29

Jakie symbole wskazują na pomiary ciała realizowane wzdłuż linii przylegających do mierzonych części?

A. os, opx

B. SyTy, SySvXpTp

C. PcPl, XcXc

D. XlXl, XcXl

Wybór odpowiedzi, która nie odnosi się do standardowych symboli używanych w pomiarach antropometrycznych, może prowadzić do wielu nieporozumień i błędnych interpretacji wyników. Symbole takie jak PcPl i XcXc nie mają uznania w literaturze przedmiotu związanej z pomiarami ciała; nie są one wykorzystywane w standardowych procedurach oceny w kontekście antropometrii. Również SyTy, SySvXpTp oraz XlXl, mimo że mogą być używane w różnych kontekstach, nie są związane z pomiarami obwodów ciała w sposób, który jest powszechnie akceptowany w profesjonalnych praktykach. Często błędne jest mylenie skrótów z różnymi typami pomiarów, co może prowadzić do nieprawidłowych analiz wyników. Właściwe zrozumienie systemu oznaczeń jest kluczowe dla przeprowadzania dokładnych pomiarów i interpretacji danych, które mają kluczowe znaczenie w wielu dziedzinach, w tym w medycynie sportowej i rehabilitacji. Stosowanie niewłaściwych symboli może prowadzić do niezgodności danych i nieefektywnych programów terapeutycznych, dlatego tak istotne jest przywiązanie do uznawanych standardów pomiarowych.

Pytanie 30

Które pomiary krawieckie, poza wzrostem, są niezbędne do wykonania form spódnicy damskiej przedstawionej na rysunku?

A. opx, obt.

B. SyTy, ot.

C. ZUo, ZTv, obt.

D. ot, obt, TD.

Aby wykonać formę spódnicy damskiej, kluczowe są trzy pomiary: obwód talii (ot), obwód bioder (obt) oraz długość spódnicy (TD). Obwód talii jest istotny, ponieważ pozwala na uzyskanie właściwego dopasowania w tym miejscu, co jest kluczowe dla komfortu noszenia oraz estetyki spódnicy. Obwód bioder zapewnia odpowiednie ułożenie materiału w dolnej części spódnicy, co jest szczególnie ważne w przypadku spódnic o rozkloszowanym kroju. Długość spódnicy natomiast definiuje, jak długo będzie ona sięgać, co wpływa na ogólny wygląd oraz styl odzieży. Te wymiary są podstawowymi standardami w krawiectwie damskim i są powszechnie stosowane w praktyce, aby zapewnić, że odzież będzie dobrze leżała na sylwetce. Nie zapominajmy, że odpowiednie wymiary są fundamentem każdej konstrukcji krawieckiej, a ich dokładność przekłada się na finalny efekt wizualny. Dlatego tak istotne jest, aby zwracać uwagę na szczegóły podczas pomiarów, aby każda spódnica była zarówno funkcjonalna, jak i estetyczna.

Pytanie 31

Jaką metodę obróbki parowo-cieplnej należy zastosować, aby zlikwidować połysk z powierzchni materiału wełnianego?

A. Odprasowanie

B. Odparowanie

C. Wyprasowanie

D. Przeprasowanie

Odparowanie jest odpowiednią operacją obróbki parowo-cieplnej, która ma na celu skuteczne usunięcie połysku z powierzchni tkaniny wełnianej. Proces ten polega na zastosowaniu pary wodnej, która oddziałuje na włókna tkaniny, powodując ich zmiękczenie i relaksację. W wyniku tego działania, włókna wełny mogą zmieniać swoje położenie, co skutkuje matowieniem powierzchni. W praktyce, odparowanie powinno być przeprowadzane w warunkach kontrolowanych, z właściwą temperaturą i wilgotnością, aby uniknąć uszkodzenia tkanin. Profesjonalne prasowanie parowe z wykorzystaniem odpowiednich urządzeń, takich jak generatory pary, pozwala na precyzyjne dostosowanie parametrów procesu, co jest kluczowe w branży tekstylnej. Warto również zauważyć, że odparowanie jest często stosowane w przemyśle odzieżowym oraz podczas konserwacji i renowacji odzieży wełnianej, co potwierdza jego znaczenie w praktyce.

Pytanie 32

Sposób zdejmowania pomiaru krawieckiego o symbolu RvNx oznaczono na rysunku cyfrą

A. 1

B. 4

C. 3

D. 2

Odpowiedź '3' jest poprawna, ponieważ na rysunku przedstawiono sposób zdejmowania pomiaru krawieckiego o symbolu RvNx, który oznacza pomiar długości rękawa od szwu barkowego do nadgarstka. Ten pomiar jest kluczowy w krawiectwie, szczególnie podczas tworzenia odzieży, gdzie precyzyjne dopasowanie rękawów do sylwetki klienta ma ogromne znaczenie. Odpowiednie wykonanie tego pomiaru zapewnia nie tylko komfort noszenia, ale także estetykę odzieży. W praktyce, aby uzyskać dokładny wynik, należy poprosić osobę, której odzież jest szyta, aby naturalnie opuściła rękę wzdłuż ciała, co pozwoli na zmierzenie odległości od szwu barkowego do nadgarstka bez nadmiernego napięcia materiału. Standardowe praktyki w branży krawieckiej zalecają również wykonywanie tego pomiaru w bieliźnie lub bluzce o wąskich rękawach, aby uniknąć zniekształceń wynikających z grubości materiału. Wiedza na temat właściwego zdejmowania pomiaru RvNx jest fundamentalna dla każdego krawca, aby zapewnić jakość i odpowiednie dopasowanie wykonanej odzieży.

Pytanie 33

Kurtka przeciwdeszczowa z ortalionu to element odzieży zrealizowany

A. z tkaniny wełnianej

B. z włókniny przeszywanej

C. z materiału powlekanego

D. z dzianiny wełnianej

Kurtki przeciwdeszczowe, takie jak ortalionowe, nie są wykonywane z tkanin wełnianych ani dzianin wełnianych, ponieważ te materiały charakteryzują się innymi właściwościami, które nie są optymalne w przypadku odzieży ochronnej. Wełna, choć znana ze swojej izolacyjności i komfortu, nie jest wodoodporna i może wchłaniać wodę, co czyni ją nieodpowiednim wyborem dla odzieży noszonej w deszczu. Poza tym, dzianina wełniana, w przeciwieństwie do włókniny przeszywanej, nie zapewnia tak wysokiej wiatroszczelności ani odporności na przemakanie. Co więcej, materiał powlekany, choć ma zastosowanie w produkcji niektórych wodoodpornych ubrań, nie jest synonymem ortalionu oraz nie zawsze oferuje taką samej jakości oddychalność, co włóknina przeszywana. Wybór niewłaściwego materiału może prowadzić do dyskomfortu podczas noszenia, nadmiernego pocenia się lub nawet przechłodzenia organizmu. Dlatego tak ważne jest zrozumienie właściwości materiałów używanych w odzieży technicznej oraz ich wpływu na funkcjonalność i komfort użytkownika. W praktyce, stosowanie wełny czy dzianiny w kontekście odzieży przeciwdeszczowej może prowadzić do błędnych wniosków o ich skuteczności, co z kolei rujnuje zaufanie do produktu oraz do marki. Kluczowe jest, aby wybierać materiały zgodne z przeznaczeniem i wymaganiami odzieży outdoorowej.

Pytanie 34

Jakiego rodzaju materiału odzieżowego powinno się użyć do szycia sportowej, wełnianej marynarki męskiej na zimę?

A. Tropik

B. Tweed

C. Szewiot

D. Gabardyna

Tweed to materiał o charakterystycznej, szorstkiej fakturze, który jest powszechnie stosowany do produkcji odzieży wierzchniej, w tym zimowych marynarek. Jest to tkanina wełniana, która ma doskonałe właściwości izolacyjne, co sprawia, że jest idealna na chłodne dni. Tweed jest również bardzo trwały i odporny na zużycie, co czyni go odpowiednim wyborem do marynarek o charakterze sportowym, które są narażone na intensywne użytkowanie. Warto zauważyć, że tweed występuje w różnych wariantach kolorystycznych i wzorach, co pozwala na uzyskanie unikalnego wyglądu marynarki. Przykładem zastosowania tweedu może być klasyczna marynarka sportowa, często noszona w casualowych stylizacjach, ale także jako element eleganckiego ubioru. W branży modowej tweed jest uważany za synonim klasy i tradycji, a jego historia sięga XIX wieku, co dodatkowo podnosi jego wartość estetyczną i użytkową.

Pytanie 35

Którą operację technologiczną można wykonać na maszynie szwalniczej, wyposażonej w stopkę przedstawioną na rysunku?

A. Ryglowanie ramiączek.

B. Podszywanie dołów.

C. Haftowanie ozdobne.

D. Przyszywanie guzików.

Pytanie o operację, którą można wykonać na maszynie szwalniczej przy użyciu konkretnej stopki, wymaga zrozumienia specyfiki funkcji każdej z nich. Haftowanie ozdobne, które zostało wskazane jako jedna z możliwych odpowiedzi, wymaga zupełnie innego podejścia oraz innego rodzaju stopki. Stopki do haftu są zazwyczaj bardziej skomplikowane, umożliwiając korzystanie z różnych rodzajów ściegów i często wyposażone są w mechanizmy do podnoszenia materiału. Ryglowanie ramiączek to kolejna operacja, która wymaga zastosowania stopki ryglującej, a nie stopki do przyszywania guzików. Ten proces polega na wykonaniu kilku ściegów w jednym miejscu, co wymaga dokładnej kontroli nad materiałem, a stopka przystosowana do guzików nie jest w stanie zapewnić takiej precyzji. Podszywanie dołów, z kolei, to technika używana do wykańczania krawędzi ubrań, co również nie jest zadaniem, do którego przystosowana jest stopka do guzików. Wiele osób popełnia błąd, polegając na intuicji zamiast na znajomości funkcji narzędzi, co prowadzi do niewłaściwego doboru stopki do zadania. Zrozumienie, że każda stopka jest zaprojektowana z myślą o konkretnym zastosowaniu, jest kluczowe w procesie edukacji krawieckiej i w praktycznym zastosowaniu umiejętności szycia.

Pytanie 36

Szablon różni się od formy tym, że uwzględnia

A. dodatki konstrukcyjne oraz technologiczne

B. linie pomocnicze oraz konturowe

C. dodatki na szwy i podwinięcia

D. punkty konstrukcyjne i montażowe

Odpowiedź 'dodatki na szwy i podwinięcia' jest prawidłowa, ponieważ szablon stanowi bazowy element konstrukcji odzieży, który uwzględnia dodatkowe materiały potrzebne do prawidłowego wykończenia szwów oraz podwinięć. Dodatki te są niezbędne, aby zapewnić odpowiednie dopasowanie i estetykę gotowego wyrobu. Na przykład, przy szyciu spodni, dodatek na szew obejmuje przestrzeń na szwy, co pozwala na ich trwałość i elastyczność. Podwinięcia natomiast są istotne w przypadku wykończenia dolnych krawędzi odzieży, co zapobiega strzępieniu się tkaniny. W praktyce, bardzo często stosuje się różne techniki wykończenia, takie jak overlock, które dodatkowo zabezpieczają szwy. Dobre praktyki branżowe wskazują, że odpowiednie zaplanowanie dodatków pozwala na lepszą kontrolę jakości produkcji, a także wpływa na komfort noszenia odzieży. W kontekście standardów, wiele norm ISO oraz wytycznych dotyczących produkcji tekstyliów wymaga szczegółowego uwzględnienia tych dodatków w dokumentacji technologicznej.

Pytanie 37

Aby połączyć boki spódnicy uszytej z szyfonu, należy użyć szwu

A. wpuszczanego

B. nakładanego

C. francuskiego

D. stykowego

Stosowanie szwu stykowego do zszycia boków spódnicy z szyfonu może wydawać się na pierwszy rzut oka użyteczne, jednak nie jest to podejście zalecane ze względu na specyfikę materiału. Szew stykowy polega na zszywaniu dwóch krawędzi materiału bez ich podwijania, co w przypadku delikatnego szyfonu prowadzi do występowania ostrych krawędzi i nieestetycznych wykończeń. Takie szwy mogą łatwo strzępić się, a ich trwałość jest znacznie niższa niż w przypadku szwów schowanych. W kontekście szywu francuskiego, chociaż jest on bardziej odpowiedni dla grubych materiałów, jego zastosowanie w przypadku szyfonu również nie jest optymalne. Szew francuski wymaga podwójnego zszywania krawędzi, co w efekcie może obciążać materiał i powodować marszczenie. Z kolei szew nakładany, który polega na nakładaniu jednego kawałka tkaniny na drugi i ich zszywaniu, nie zapewnia odpowiednio estetycznego wykończenia, co jest kluczowe w przypadku odzieży eleganckiej, takiej jak spódnice z szyfonu. Wszystkie te techniki mogą prowadzić do nieprzyjemnych konsekwencji, takich jak uszkodzenie delikatnego materiału, co jest równoznaczne z obniżeniem jakości gotowego wyrobu. Stąd kluczowe znaczenie ma wybór odpowiedniej techniki szycia, która zapewni nie tylko estetyczny, ale i trwały efekt końcowy.

Pytanie 38

Na rysunku przedstawiono etap wiązania ściegu na maszynie szwalniczej, użytej do uszycia leginsów dziewczęcych. Jak nazywa się ta maszyna?

A. Maszyna łańcuszkowa, 1-nitkowa.

B. Overlock dwuigłowy, łącząco-obrzucający.

C. Maszyna łańcuszkowa jednoigłowa, 2-nitkowa.

D. Overlock jednogłowy, 3-nitkowy.

Maszyna overlock jednogłowy, 3-nitkowy jest idealnym narzędziem do szycia odzieży, w tym leginsów dziewczęcych, ponieważ wykorzystuje trzy nitki do tworzenia ściegu, który jest zarówno elastyczny, jak i mocny. Tego typu maszyny są powszechnie stosowane w przemyśle odzieżowym do obrębiania krawędzi materiałów, co zapobiega ich strzępieniu. Przykładem zastosowania jest szycie dzianiny, w której elastyczność materiału jest kluczowa dla komfortu użytkowania. Praktyczne wykorzystanie tej maszyny w procesie produkcji leginsów pozwala na uzyskanie wysokiej jakości szwów, które są odporne na rozciąganie. Standardy branżowe, takie jak ISO 20471, podkreślają znaczenie efektywnego wykorzystania maszyn do szycia w kontekście jakości wyrobów, co czyni tę odpowiedź słuszną. Dzięki zastosowaniu maszyny overlock, producenci mogą zapewnić nie tylko estetykę, ale także funkcjonalność i trwałość odzieży.

Pytanie 39

W dole przedstawionej spódnicy nakładają się fałdy. W celu naprawy błędu należy

A. poszerzyć spódnicę na bokach.

B. poszerzyć spódnicę w talii.

C. podwyższyć linię podkroju talii.

D. pogłębić linię podkroju tali.

Poszerzenie spódnicy w talii oraz na bokach nie stanowi adekwatnego rozwiązania problemu nakładających się fałd. Takie działania mogą prowadzić do dalszego pogorszenia dopasowania, gdyż nadmiar materiału w tym rejonie nie tylko nie eliminuje fałd, ale wręcz może je dodatkowo potęgować. Poszerzanie w talii może być mylnie interpretowane jako sposób na wygodne dopasowanie, jednak w rzeczywistości może prowadzić do nieestetycznego wyglądu, gdzie materiał nadmiarowy gromadzi się w okolicy linii talii, zamiast być równomiernie rozłożony. Ponadto, pogłębianie linii podkroju talii może skutkować obniżeniem linii, co w przypadku spódnicy, zamiast poprawić dopasowanie, zwiększa ryzyko stworzenia niechcianego efektu wizualnego, w postaci przeciągnięcia sylwetki. Wiele osób może błędnie zakładać, że poszerzanie i pogłębianie to rozwiązania, które automatycznie poprawią komfort, jednak kluczem do sukcesu jest odpowiednie skonstruowanie wykroju oraz precyzyjne dopasowanie do indywidualnych wymiarów. W praktyce krawieckiej ważne jest, aby zwracać uwagę na proporcje materiału oraz kształt sylwetki, co może zminimalizować ryzyko błędów w dopasowaniu i ostatecznie poprawić estetykę i funkcjonalność odzieży.

Pytanie 40

Wskaż kolejność prasowania koszuli męskiej przedstawionej na rysunku.

A. Tył, rękawy i mankiety, przody, kołnierz i zapięcie.

B. Rękawy i mankiety, przody i zapięcie, tył, kołnierz.

C. Kołnierz, mankiety i rękawy, tył, przody i zapięcie.

D. Przody i zapięcie, tył, kołnierz, rękawy i mankiety.

Kolejność prasowania koszuli męskiej, jaką wskazałeś, jest zgodna z najlepszymi praktykami prasowania. Zaczynamy od kołnierza, ponieważ jest to najbardziej widoczna część koszuli i wymaga szczególnej uwagi, aby uzyskać estetyczny efekt. Następnie prasujemy mankiety i rękawy, aby uniknąć przypadkowego zagnieceń, które mogą powstać podczas prasowania innych części. Prasowanie tyłu koszuli powinno odbywać się przed przodami, ponieważ tył jest często większą powierzchnią i wymaga mniej precyzyjnej pracy. Na końcu zajmujemy się przodami i zapięciem, co pozwala na sprawne wyprasowanie całej koszuli bez ryzyka zagnieceń. Taka metoda prasowania jest zgodna z zaleceniami profesjonalnych pralni i krawców, co zapewnia najwyższy standard wykończenia. Dodatkowo, użycie odpowiedniej temperatury i pary podczas prasowania również przyczynia się do lepszego efektu końcowego.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej