Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 06:31
Data zakończenia: 8 czerwca 2026 06:39

Egzamin zdany!

Wynik: 30/40 punktów (75,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Wskaż najefektywniejszą metodę wyczyszczenia wszystkich danych z tabeli adresy, nie wpływając na jej strukturę

A. DROP TABLE adresy;

B. DELETE * FROM adresy;

C. TRUNCATE TABLE adresy;

D. DELETE TABLE adresy;

TRUNCATE TABLE adresy; jest najszybszym sposobem na usunięcie wszystkich rekordów z tabeli bez usuwania jej struktury. Operacja TRUNCATE działa na poziomie strony, co oznacza, że nie przetwarza pojedynczych wierszy, jak ma to miejsce w przypadku DELETE. Dzięki temu, TRUNCATE jest znacznie wydajniejszy, szczególnie w przypadku dużych zbiorów danych. W praktyce, użycie TRUNCATE TABLE jest zalecane, gdy chcemy szybko oczyścić tabelę z danych, a następnie wprowadzić nowe rekordy. Warto jednak pamiętać, że TRUNCATE nie wywołuje kaskadowych usunięć w tabelach powiązanych z kluczami obcymi, co może być istotne w projektowaniu bazy danych. Użycie TRUNCATE może również przywrócić licznik identyfikatorów (np. AUTO_INCREMENT w MySQL) do wartości początkowej, co jest ważnym aspektem, jeśli zależy nam na tym, by nowe dane zaczynały się od określonej wartości. Praktyka wykorzystania TRUNCATE powinna być jednak stosowana ostrożnie, szczególnie w kontekście transakcji, ponieważ operacja ta nie jest odwracalna w przypadku dużych zbiorów danych, co skontrastować należy z DELETE, które można wykorzystać w ramach transakcji i przywrócić dane, jeśli zajdzie taka potrzeba. Dlatego, TRUNCATE TABLE jest zalecaną metodą w odpowiednich scenariuszach, ale jej użycie wymaga pełnego zrozumienia kontekstu bazy danych oraz powiązań między tabelami.

Pytanie 2

Który format to RASTROWY format graficzny z kompresją BEZSTRATNĄ?

A. JNG

B. CDR

C. PNG

D. SVG

PNG to rastrowy format graficzny z kompresją BEZSTRATNĄ - zmniejsza rozmiar pliku bez pogorszenia jakości obrazu, dodatkowo obsługując przezroczystość. Dlatego nadaje się do grafik, w których liczy się czystość krawędzi i kolorów. Zapamiętaj: PNG = raster + bezstratność (+ kanał alfa).

Pytanie 3

Którą funkcję z menu Kolory programu GIMP użyto, w celu uzyskania efektu przedstawionego w filmie?

A. Barwienie.

B. Progowanie.

C. Inwersja.

D. Krzywe.

Prawidłowo wskazana funkcja to „Progowanie”, bo dokładnie ona zamienia obraz kolorowy lub w odcieniach szarości na obraz dwuwartościowy: piksel jest albo czarny, albo biały, w zależności od tego, czy jego jasność przekracza ustawiony próg. W GIMP-ie znajdziesz ją w menu Kolory → Progowanie. Suwakami ustalasz zakres poziomów jasności, które mają zostać potraktowane jako „białe”, a wszystko poza tym zakresem staje się „czarne”. Efekt, który się wtedy uzyskuje, jest bardzo charakterystyczny: mocno kontrastowy, bez półtonów, coś w stylu skanu czarno-białego lub grafiki do druku na ploterze tnącym. Z mojego doświadczenia progowanie świetnie nadaje się do przygotowania logotypów, szkiców technicznych, schematów, a także do wyciągania konturów z lekko rozmytych zdjęć. Często używa się go też przed wektoryzacją, żeby program śledzący krawędzie miał wyraźne granice między czernią a bielą. W pracy z grafiką na potrzeby stron WWW próg bywa stosowany np. przy tworzeniu prostych ikon, piktogramów albo masek (maski przezroczystości można przygotować właśnie na bazie obrazu progowanego). Dobrą praktyką jest najpierw sprowadzenie obrazu do odcieni szarości i dopiero potem użycie progowania, bo wtedy masz większą kontrolę nad tym, jak rozkłada się jasność i gdzie wypadnie granica progu. Warto też pamiętać, że progowanie jest operacją destrukcyjną – traci się informacje o półtonach – więc najlepiej pracować na kopii warstwy, żeby w razie czego móc wrócić do oryginału i poprawić ustawienia progu.

Pytanie 4

Możliwość utworzenia konta użytkownika jan z hasłem janPass można osiągnąć przy pomocy polecenia

A. CREATE USER 'jan'@'localhost';

B. CREATE USER 'jan'@'localhost' IDENTIFIED BY 'janPass';

C. CREATE USER 'jan'@'%localhost' IDENTIFIED VIA mysql_native_password USING 'janPass';

D. CREATE USER 'jan'@'localhost' PASSWORD EXPIRE;

Odpowiedź ta jest poprawna, ponieważ prawidłowo wykorzystuje składnię polecenia SQL do tworzenia użytkownika w bazie danych MySQL. Polecenie 'CREATE USER 'jan'@'localhost' IDENTIFIED BY 'janPass';' tworzy nowego użytkownika o nazwie 'jan' z hasłem 'janPass', które jest wymagane do autoryzacji. Użycie 'IDENTIFIED BY' jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie bezpieczeństwa, ponieważ pozwala na bezpośrednie zdefiniowanie hasła w momencie tworzenia konta użytkownika. W praktyce, stworzenie użytkownika z odpowiednim hasłem jest kluczowym krokiem w zarządzaniu bazą danych, zwłaszcza w kontekście bezpieczeństwa danych. Umożliwia to ograniczenie dostępu do zasobów bazy danych tylko do autoryzowanych użytkowników. Dodatkowo, w codziennej pracy należy regularnie aktualizować hasła użytkowników oraz stosować złożone hasła, aby zwiększyć poziom bezpieczeństwa. Warto również zaznaczyć, że w nowoczesnych wersjach MySQL możliwe jest użycie dodatkowych opcji, takich jak 'REQUIRE SSL', dla podniesienia poziomu zabezpieczeń przy nawiązywaniu połączeń.

Pytanie 5

Wskaż nieprawidłowy opis optymalizacji kodu generowanego przez program.

A. Jej celem jest zwiększenie efektywności działania programu

B. Jej celem jest sprawdzenie zgodności z wymogami formalnymi

C. Może być realizowana na różnych etapach działania w celu przyspieszenia wykonania kodu przez procesor

D. Powinna skutkować modyfikacją kodu źródłowego, aby działał on szybciej

Optymalizacja kodu wynikowego programu to proces, którego celem jest poprawa wydajności i szybkości działania aplikacji. Obejmuje różnorodne techniki, takie jak eliminacja zbędnych operacji, zmniejszenie liczby instrukcji i wykorzystanie efektywniejszych algorytmów. Przykłady obejmują refaktoryzację kodu, gdzie zmieniane są struktury danych lub algorytmy w celu osiągnięcia lepszej wydajności. Również optymalizacja na poziomie kompilacji, w której kompilatory mogą przeprowadzać różne techniki optymalizacji, takie jak inlining funkcji czy eliminacja martwego kodu, jest kluczowa. Standardy, takie jak C99 czy C11, często zawierają wytyczne dotyczące wydajności, co podkreśla znaczenie optymalizacji w tworzeniu nowoczesnych aplikacji. Istotne jest, aby proces ten był prowadzony na różnych etapach, od fazy projektowania po końcowe testy, aby zidentyfikować wąskie gardła i zwiększyć efektywność kodu.

Pytanie 6

Filtracja sygnału wejściowego w czasie, która uwzględnia zasadę superpozycji, dotyczy filtru

A. o skończonej odpowiedzi impulsowej

B. niezmiennym w czasie

C. liniowego

D. przyczynowym

Odpowiedź 'liniowym' jest poprawna, ponieważ proces filtracji sygnału w dziedzinie czasu, który opiera się na zasadzie superpozycji, jest charakterystyczny dla filtrów liniowych. Filtry liniowe działają na zasadzie kombinacji sygnałów wejściowych, co oznacza, że sygnał wyjściowy jest liniową kombinacją sygnałów wejściowych. Przykładem zastosowania filtracji liniowej jest użycie filtrów w systemach audio, gdzie ma na celu poprawę jakości dźwięku poprzez eliminację niepożądanych częstotliwości. W inżynierii sygnałów, filtry liniowe są powszechnie stosowane w systemach komunikacyjnych czy w przetwarzaniu obrazów. Dobre praktyki w tej dziedzinie obejmują projektowanie filtrów w oparciu o różne metody, takie jak metoda okna czy projektowanie filtrów cyfrowych przy użyciu transformacji Z. Filtry liniowe są niezwykle ważne w kontekście analizy sygnałów, ponieważ ich właściwości pozwalają na przewidywalność i kontrolę nad przetwarzanym sygnałem, co jest kluczowe w wielu zastosowaniach inżynieryjnych.

Pytanie 7

Aby osiągnąć pokazany rezultat w programie graficznym wykorzystano

A. gradient liniowy

B. gradient okrągły

C. kanał alpha

D. zmianę intensywności kolorów

Gradient liniowy to narzędzie stosowane w edytorach grafiki rastrowej do tworzenia płynnych przejść pomiędzy dwoma lub więcej kolorami w zadanym kierunku najczęściej poziomym lub pionowym. W praktyce gradient liniowy jest kluczowy w projektowaniu graficznym ponieważ pozwala na subtelne cieniowanie i nadawanie głębi elementom wizualnym. Przykładowo stosuje się go w tworzeniu tła logotypów czy też przycisków interfejsów użytkownika. Proces tworzenia gradientu liniowego opiera się na ustawieniu punktów początkowych i końcowych oraz przypisaniu im odpowiednich wartości kolorystycznych co podkreśla jego wszechstronność. Standardowym podejściem jest użycie gradientu liniowego w celu uzyskania efektu trójwymiarowości co jest zgodne z dobrymi praktykami projektowania UX i UI. W kontekście branżowym gradienty liniowe są nieodłącznym elementem narzędzi takich jak Adobe Photoshop czy GIMP gdzie umożliwiają manipulację barwą i luminancją co jest kluczowe w profesjonalnym edytowaniu obrazów.

Pytanie 8

W JavaScript zdefiniowano obiekt. W jaki sposób można uzyskać dostęp do właściwości nazwisko?

var osoba = {imie: "Anna", nazwisko: "Kowalska", rok_urodzenia: 1985};

A. osoba[2]

B. osoba.nazwisko

C. osoba::nazwisko

D. osoba[1]

Odpowiedź osoba.nazwisko jest prawidłowa, ponieważ w JavaScript do właściwości obiektu można odwoływać się za pomocą notacji kropkowej. Jest to jedna z najbardziej czytelnych i powszechnie stosowanych metod dostępu do właściwości obiektu w programowaniu obiektowym. Kiedy mamy obiekt o nazwie osoba, który został zdefiniowany z właściwościami takimi jak imie, nazwisko i rok_urodzenia, notacja kropkowa pozwala bezpośrednio i intuicyjnie odczytać wartość przypisaną do klucza nazwisko. Ważne jest, aby zrozumieć, że notacja kropkowa nie tylko zwiększa czytelność kodu, ale także ułatwia jego utrzymanie i modyfikację przez innych programistów. Stosowanie tego standardu jest zgodne z najlepszymi praktykami w branży, promującymi pisanie zrozumiałego i efektywnego kodu. Warto również pamiętać, że notacja kropkowa jest preferowana, gdy nazwy kluczy są znane i nie zawierają znaków, które mogą kolidować z syntaksą języka, takich jak spacje. W przypadku bardziej złożonych kluczy można używać notacji nawiasowej, która mimo że jest bardziej elastyczna, nie zawsze jest tak przejrzysta jak notacja kropkowa. Przykłady praktyczne obejmują zastosowania w aplikacjach webowych, gdzie obiekty mogą reprezentować zasoby użytkownika, a notacja kropkowa umożliwia bezpośredni dostęp do danych użytkownika w celu ich wyświetlenia lub edycji w interfejsie aplikacji.

Pytanie 9

Pętla w kodzie JavaScript zostanie uruchomiona

A. 26 razy

B. 3 razy

C. 27 razy

D. 2 razy

Analizując podane odpowiedzi, warto zrozumieć, jak działa pętla do-while w JavaScript. Pętla ta różni się od tradycyjnych pętli for oraz while tym, że warunek jest sprawdzany na końcu każdej iteracji. Oznacza to, że ciało pętli wykona się przynajmniej raz, niezależnie od tego, czy warunek jest prawdziwy na początku. W analizowanej konstrukcji mamy zmienną x początkowo ustawioną na 1, która w każdej iteracji jest mnożona przez 3, oraz zmienną i zliczającą liczbę iteracji. Pętla kontynuuje, dopóki x nie osiągnie wartości 27. W obliczeniach x przyjmuje wartości 1, 3, 9, i na koniec 27. Dopiero po osiągnięciu 27 warunek x!=27 staje się fałszem, zatrzymując pętlę po trzeciej iteracji. Częstym błędem przy analizie takich pętli jest pomijanie faktu, że wykonają się one przynajmniej raz, co może prowadzić do błędnej oceny liczby iteracji. Rozumienie tej mechaniki jest kluczowe w projektowaniu algorytmów, które muszą zagwarantować wykonanie kodu niezależnie od początkowego stanu zmiennych.

Pytanie 10

Który selektor stylizuje akapity z klasą tekst ORAZ element blokowy z identyfikatorem obrazki?

p.tekst + div#obrazki

p.tekst, div#obrazki

p#tekst + div.obrazki

p#tekst, div.obrazki

Klasę oznacza kropka (p.tekst = akapity klasy tekst), a identyfikator krzyżyk (div#obrazki = <div> o id obrazki). PRZECINEK łączy oba selektory w grupę, więc reguła obejmie jedno i drugie. Dlatego poprawny jest p.tekst, div#obrazki.

Pytanie 11

Deklaracja background-attachment: scroll sprawia, że:

A. tło będzie przewijane razem z zawartością strony

B. grafika tła będzie powtarzana (kafelki)

C. tło będzie nieruchome, a treść będzie się przewijać

D. grafika tła pojawi się w prawym górnym rogu

Właściwość background-attachment określa, jak zachowuje się tło podczas przewijania strony. Wartość scroll (domyślna) sprawia, że tło przewija się razem z zawartością elementu - znika z widoku, gdy przewiniemy stronę. Przeciwna wartość fixed „przykleja” tło do okna, więc treść przesuwa się po nieruchomym tle. Dlatego scroll oznacza, że tło przewija się z treścią.

Pytanie 12

Jakie oznaczenie wykorzystuje się do jednoliniowego komentarza w skryptowym języku PHP?

A. /*

B. #

C. --

D. $

Stosowanie znaków '/*', '$' oraz '--' jako sposobów na oznaczanie jednoliniowych komentarzy w PHP jest niepoprawne i może prowadzić do nieporozumień. Znaki '/*' oraz '*/' są stosowane do tworzenia komentarzy wieloliniowych, co oznacza, że jeśli kod zawierający takie oznaczenie pojawi się w kontekście jednoliniowym, to system nie rozpozna, gdzie komentarz się zaczyna, a gdzie kończy. Może to prowadzić do błędów składniowych, które uniemożliwiają poprawne działanie programu. Znak '$' w PHP jest używany do definiowania zmiennych, co czyni go całkowicie nieodpowiednim w kontekście komentarzy. Użycie '$' jako prefiksu dla zmiennych jest kluczowym elementem języka, ale nie ma nic wspólnego z oznaczaniem komentarzy. Przykładowo, $variable = 'value'; jest poprawnym użyciem, natomiast '$ This is a comment' nie będzie zrozumiane jako komentarz. Znak '--' jest często stosowany w SQL do komentowania linii, jednak w przypadku PHP jego użycie nie jest prawidłowe. Przyjęcie niepoprawnych metod dla komentarzy może prowadzić do nieczytelności kodu, a także do trudności w jego utrzymaniu i rozwoju przez innych programistów, co jest sprzeczne z najlepszymi praktykami w branży technicznej.

Pytanie 13

Jaki wynik pojawi się po wykonaniu zaprezentowanego kodu HTML?

A. Odpowiedź B

B. Odpowiedź C

C. Odpowiedź A

D. Odpowiedź D

Odpowiedź D jest prawidłowa, ponieważ prezentowany kod HTML zawiera zagnieżdżone listy uporządkowane i nieuporządkowane. Zewnętrzna lista uporządkowana zaczyna się od numeru 1 i zawiera elementy li, gdzie drugi z nich zawiera w sobie listę nieuporządkowaną ul. Taka struktura jest zgodna ze standardami HTML i pozwala na efektywne prezentowanie hierarchii informacji. Co ważne, dodatkowy element ol z atrybutami type=A i start=4 generuje listę literową zaczynającą się od D, co jest wykorzystywane do tworzenia niestandardowych punktów startowych w listach uporządkowanych. Praktycznie, listy zagnieżdżone są używane do tworzenia bardziej złożonych struktur danych, jak instrukcje czy spisy treści. Korzystając z atrybutów type i start, możemy manipulować prezentacją list, co jest przydatne w rozwijających się serwisach internetowych. Zastosowanie atrybutu type z wartościami A, a, I itp., pozwala na zmianę stylu numerowania, co jest zgodne z dobrymi praktykami projektowania stron.

Pytanie 14

Aby wypisać tekst na stronie w języku PHP, należy użyć instrukcji:

write()

echo

console.log()

print_r()

Do wypisywania tekstu w PHP służy echo, na przykład echo "Witaj";. Wstawia ona podany tekst lub wartość zmiennej do generowanej strony. Podobnie działa print. Dlatego do wyświetlenia tekstu w PHP używa się echo.

Pytanie 15

Który znacznik HTML służy do budowy STRUKTURY (układu) strony?

<em>

<aside>

<mark>

<input>

Element <aside> to semantyczny znacznik HTML5 budujący STRUKTURĘ strony - wydziela treść poboczną powiązaną z głównym tematem, np. notki na marginesie czy panel boczny. Razem z <header>, <nav>, <section> i <footer> porządkuje układ dokumentu. Dlatego znacznikiem strukturalnym jest <aside>.

Pytanie 16

Po wykonaniu poniższego kodu PHP, w zmiennej $napis znajduje się tekst:

$napis = "Programowanie w PHP";
$napis = substr($napis, 3, 5);

A. ogram

B. gr

C. og

D. gramo

Wybór odpowiedzi 'gr' lub 'og' oraz 'ogram' jest wynikiem nieporozumienia dotyczącego działania funkcji substr() w PHP. Funkcja ta nie zwraca pierwszych kilku znaków z łańcucha, lecz podciąg zaczynający się od określonego indeksu. W przypadku odpowiedzi 'gr', wydaje się, że koncentrujesz się na pierwszych dwóch znakach od momentu, gdy substr() zaczyna od indeksu 3, co jest błędne. Indeks 3 w łańcuchu 'Programowanie w PHP' wskazuje na literę 'g', a nie zawiera żadnych liter przed nią. Z kolei odpowiedź 'og' pomija literę 'r', co również jest błędne. Natomiast wybór 'ogram' może wynikać z mylnego przekonania, że substr() zwraca więcej znaków, niż rzeczywiście to robi. Funkcja substr() działa na zasadzie podawania precyzyjnych wartości, które określają, od którego znaku zacząć i ile znaków wyodrębnić. Dlatego kluczowe jest zrozumienie indeksowania w PHP oraz tego, jak funkcja substr() interpretuje te wartości. Zrozumienie tych zasad jest istotne, zwłaszcza przy pracy z danymi tekstowymi, gdzie precyzyjne operacje są niezbędne do poprawnego przetwarzania i manipulacji łańcuchami znaków. Warto także zwrócić uwagę na dokumentację PHP, aby lepiej poznać inne parametry i możliwości funkcji substr() oraz jej zastosowania w kontekście programowania webowego. Zastosowanie takich funkcji w praktyce pozwala na bardziej efektywne zarządzanie danymi, co jest kluczowe w projektach programistycznych.

Pytanie 17

Czego wymaga uruchomienie kodu JavaScript w przeglądarce?

A. zamiany na kod maszynowy przez programistę

B. debugowania

C. kompilowania

D. interpretowania

JavaScript nie wymaga ręcznej kompilacji ani zamiany na kod maszynowy przez programistę - robi to silnik przeglądarki w locie. Debugowanie służy do szukania błędów, a nie do uruchamiania kodu. Uruchomienie JS opiera się na interpretowaniu.

Pytanie 18

Która metoda wyświetli w JavaScript komunikat w konsoli przeglądarki?

console.print("test");

console.echo("test");

console.log("test");

console.write("test");

Metoda console.log() wypisuje przekazany komunikat (tekst, liczbę, obiekt) w konsoli narzędzi deweloperskich przeglądarki. To podstawowe narzędzie do podglądu wartości i debugowania kodu JavaScript - pozwala sprawdzić, co dzieje się w trakcie działania skryptu. Obiekt console ma też metody takie jak console.error() czy console.warn() dla komunikatów o błędach i ostrzeżeń. Dlatego do wypisania komunikatu w konsoli służy console.log().

Pytanie 19

Co MUSI wystąpić w konstrukcji switch w PHP?

A. co najmniej dwie instrukcje case

B. instrukcja default

C. instrukcja break po każdym case

D. nagłówek switch(wyrażenie)

Pozostałe elementy są OPCJONALNE lub niewymagane. Gałąź default można pominąć (wykona się tylko, gdy żaden case nie pasuje). break jest zalecany, ale niewymagany składniowo. Liczba case nie musi wynosić co najmniej dwa. Konieczny jest jedynie nagłówek switch(wyrażenie).

Pytanie 20

Przedstawiony kod PHP nawiązuje połączenie z serwerem bazy danych. Jakiego typu operacje powinny się znaleźć w instrukcji warunkowej w miejscu trzech kropek?

$db = mysqli_connect("localhost", "root", "qwerty", "baza1");
if (!$db) {
...
}

A. Obsługa błędu przy nawiązywaniu połączenia

B. Przetwarzanie danych uzyskanych z bazy

C. Informacja o pomyślnym nawiązaniu połączenia z bazą

D. Zamknięcie połączenia z bazą danych

Obsługa błędu połączenia jest kluczowym elementem przy nawiązywaniu połączenia z bazą danych w PHP. Gdy używamy funkcji mysqli_connect, istotne jest, aby sprawdzić, czy połączenie zostało nawiązane poprawnie. W przypadku, gdy połączenie nie powiedzie się, funkcja mysqli_connect zwraca fałsz. W takich sytuacjach warto zaimplementować odpowiednią obsługę błędów, aby zrozumieć, co poszło nie tak, oraz działania, które powinny być podjęte. Dobrą praktyką jest wykorzystanie funkcji mysqli_connect_errno oraz mysqli_connect_error, które dostarczają szczegółowych informacji o błędzie. Na przykład, można wyświetlić komunikat o błędzie lub zalogować go do pliku w celu dalszej analizy. W ten sposób programista może szybko zidentyfikować problem, czy to związany z błędnym loginem, hasłem, czy problemami z serwerem bazy danych. Implementacja takiej obsługi błędów zwiększa stabilność aplikacji oraz ułatwia późniejsze diagnozowanie problemów, co jest istotne w profesjonalnym środowisku programistycznym.

Pytanie 21

W przypadku przedstawionego fragmentu kodu walidator HTML zgłosi błąd, ponieważ

<img src="kwiat.jpg alt="kwiat">

A. nie odnaleziono pliku kwiat.jpg

B. nie zamknięto cudzysłowu

C. wprowadzono nieznany atrybut alt

D. użyto niewłaściwego znacznika do wyświetlenia obrazu

Poprawna odpowiedź to nie domknięto cudzysłowu ponieważ w kodzie HTML atrybuty muszą być poprawnie zamknięte aby poprawnie interpretować ich wartości. W przedstawionym fragmencie kodu dla znacznika img brakuje końcowego cudzysłowu po wartości src co stanowi błąd składniowy. Tego typu błędy mogą prowadzić do nieprawidłowego działania strony ponieważ przeglądarka nie jest w stanie jednoznacznie określić końca wartości atrybutu co może skutkować nieprawidłowym renderowaniem danych. Zgodnie z najlepszymi praktykami każde otwarte cudzysłowie powinno być zamknięte aby zapewnić poprawną interpretację kodu. Ponadto stosowanie poprawnego zamykania cudzysłowów zwiększa czytelność kodu co jest istotne przy współpracy zespołowej i ułatwia jego utrzymanie. Warto także korzystać z walidatorów HTML które automatycznie wykrywają takie błędy pomagając w ich szybkim usunięciu. Tego rodzaju narzędzia są kluczowe w procesie tworzenia stron internetowych ponieważ umożliwiają weryfikację zgodności kodu z obowiązującymi standardami co ma bezpośredni wpływ na jego wydajność i kompatybilność z różnymi przeglądarkami.

Pytanie 22

Jak ustawić tło body obrazem rys.png, powtarzanym TYLKO w poziomie?

background-image: url("rys.png"); background-repeat: round;

background-image: url("rys.png"); background-repeat: repeat;

background-image: url("rys.png"); background-repeat: repeat-y;

background-image: url("rys.png"); background-repeat: repeat-x;

Powtarzanie obrazu tła reguluje background-repeat. Wartość repeat-x powiela obraz TYLKO w poziomie (wzdłuż osi X), tworząc poziomy pas. Dlatego tło powtarzane jedynie w poziomie daje background-repeat: repeat-x.

Pytanie 23

Jakie polecenie HTML poprawnie odwzorowuje przedstawioną hierarchiczną strukturę tekstu, która została wyświetlona przez przeglądarkę w następujący sposób: Rozdział 1 tekst Podrozdział 1.1 tekst Podrozdział 1.2?

A. <h1>Rozdział 1<p>tekst<h2>Podrozdział 1.1<p>tekst<h2>Podrozdział 1.2

B. <big>Rozdział 1</big>tekst<big>Podrozdział 1.1</big>tekst<big>Podrozdział 1.2</big>

C. <h1>Rozdział 1</h1><p>tekst</p><h2>Podrozdział 1.1</h2><p>tekst</p><h2>Podrozdział 1.2</h2>

D. <ul><li>Rozdział 1<li>tekst<li>Podrozdział 1.1<li>tekst<li>Podrozdział 1.2</ul>

Poprawny kod HTML do definiowania hierarchicznej struktury tekstu oparty jest na semantycznym znaczeniu tagów. W tym przypadku, użycie <h1> dla 'Rozdział 1' jako głównego nagłówka jest zgodne z zasadami projektowania stron internetowych, gdyż <h1> powinien być używany dla najważniejszego nagłówka na stronie. Następnie zastosowanie <h2> dla 'Podrozdział 1.1' i 'Podrozdział 1.2' wskazuje na hierarchię, gdzie te podrozdziały są podkategoriami głównego rozdziału. Tag <p> jest użyty do definiowania paragrafów tekstowych, co zapewnia odpowiednie formatowanie i czytelność. Taki układ jest zgodny z wytycznymi W3C, które rekomendują używanie nagłówków w strukturze dokumentu HTML, co ułatwia zarówno przeglądarkom, jak i użytkownikom zrozumienie hierarchii treści. Przykładowo, strona internetowa z taką strukturą będzie lepiej indeksowana przez wyszukiwarki, co przyczyni się do poprawy SEO.

Pytanie 24

Określ rezultat działania podanego kodu PHP, jeśli zmienna tab jest tablicą.

$tab = explode(",","jelenie,sarny,dziki,lisy,borsuki"); echo $tab[1]." ".$tab[2];

A. lisy borsuki

B. sarny dziki

C. dziki lisy

D. jelenie sarny

Wynik działania tego kodu PHP to 'sarny dziki'. Dzieje się tak dzięki funkcji explode oraz indeksom tablicy. Funkcja explode dzieli tekst na kawałki według separatora, który w tym przypadku to przecinek. Więc, kiedy zastosujemy ją na ciągu 'jelenie,sarny,dziki,lisy,borsuki', dostaniemy tablicę, gdzie indeks 0 to 'jelenie', indeks 1 to 'sarny', indeks 2 to 'dziki', indeks 3 to 'lisy', a indeks 4 to 'borsuki'. Potem, polecenie echo wyświetla wartości z indeksów 1 i 2, które mają 'sarny' oraz 'dziki'. To całkiem praktyczne w programowaniu, zwłaszcza gdy przerabiamy i manipulujemy danymi tekstowymi. Dzięki explode łatwo dzielimy dane na mniejsze kawałki, co przydaje się w różnych sytuacjach, jak analiza danych czy robienie formularzy, a nawet w pracy z plikami CSV.

Pytanie 25

Ikona przedstawiająca funkcję w edytorze grafiki rastrowej, znana jako „kubełek”, pozwala na

A. wybór obszaru o identycznym kolorze

B. zmianę bieżących kolorów

C. pobranie wybranej barwy i ustawienie jej jako aktywnej

D. wypełnienie obszaru, który został zaznaczony kolorem

Narzędzie 'kubełek', często spotykane w edytorach grafiki rastrowej takich jak Adobe Photoshop czy GIMP, służy do wypełniania zaznaczonego obszaru kolorem. Jest to szczególnie przydatne w sytuacjach, gdy chcemy szybko zapełnić jednolitym kolorem duże powierzchnie, takie jak tła lub obiekty. Działa na zasadzie zalewania najbliższych pikseli wybranym kolorem, uwzględniając podobieństwo kolorów, co można regulować za pomocą opcji tolerancji. W praktyce, narzędzie to usprawnia proces tworzenia grafik, ponieważ eliminuje potrzebę ręcznego kolorowania każdego piksela. Dodatkowo 'kubełek' może być stosowany w połączeniu z różnymi trybami mieszania, co pozwala na uzyskanie bardziej zaawansowanych efektów wizualnych. Praca z 'kubełkiem' wymaga zrozumienia koncepcji warstw, ponieważ wypełnianie na konkretnej warstwie ma wpływ na finalny wygląd projektu. Wiedza o tym, jak skutecznie używać narzędzia 'kubełek', jest niezbędna dla każdego grafika cyfrowego, który chce pracować efektywnie i profesjonalnie, realizując projekty zgodnie z najlepszymi praktykami branżowymi.

Pytanie 26

Aby wyciszyć dźwięk w filmie odtwarzanym w przeglądarce, do podanej definicji znacznika <video> powinien zostać dodany atrybut <video> <source src="film.mp4" type="video/mp4"> </video>

A. loop

B. autoplay

C. muted

D. controls

Atrybut 'muted' w znaczniku <video> jest kluczowy dla zarządzania dźwiękiem w odtwarzanych filmach. Gdy dodamy atrybut 'muted', zapewniamy, że film będzie odtwarzany bez dźwięku, co jest szczególnie istotne w kontekście doświadczenia użytkownika na stronie internetowej. W praktyce, wiele stron korzysta z automatycznego odtwarzania filmów w tle, co jest popularne w serwisach informacyjnych oraz mediach społecznościowych. Bez dźwięku, użytkownicy nie są rozpraszani, a strona nie wpływa negatywnie na ich doświadczenie przeglądania. Zgodnie z najlepszymi praktykami, należy również pamiętać o dostępności – filmy bez dźwięku mogą być łatwiej przyswajalne dla osób z problemami ze słuchem, a także unikamy sytuacji, w której nagłe dźwięki mogłyby wywołać dyskomfort. Atrybut 'muted' jest więc nie tylko funkcjonalny, ale także zgodny z zasadami projektowania stron internetowych, które stawiają na komfort użytkownika.

Pytanie 27

Aby przeanalizować rozkład ilościowy różnych kolorów na zdjęciu, należy skorzystać z

A. desaturacji

B. histogramu

C. balansu kolorów

D. rozmycia Gaussa

Desaturacja to taki proces, który sprawia, że kolory w obrazku są mniej intensywne, co czasem prowadzi do efektu czarno-białego albo po prostu bardziej stonowanej kolorystyki. Moim zdaniem, w niektórych sytuacjach może się to przydać, ale nie daje informacji o tym, jak kolory się rozkładają. Ludzie mogą pomyśleć, że desaturacja pomoże im w analizie kolorów, ale tak naprawdę to tylko zasłania różnice i nie ujawnia, co tak naprawdę jest w obrazie. Balans kolorów to sprawa dostosowywania intensywności poszczególnych kolorów, co zmienia wygląd zdjęcia, ale też nie mówi nic o ich ilościowym rozkładzie. A rozmycie Gaussa to sposób na wygładzanie obrazów, żeby zredukować szumy, a nie do analizy kolorów. Wybierając jedną z tych opcji, można łatwo pomylić się i sądzić, że zyskuje się jakieś dane o rozkładzie kolorów, podczas gdy tak naprawdę żadna z tych metod tego nie robi. Dlatego lepiej trzymać się histogramu, bo on naprawdę pokazuje, co się dzieje z kolorami w obrazach.

Pytanie 28

Określ właściwą sekwencję stylów CSS, biorąc pod uwagę ich priorytet w formatowaniu elementów strony WWW?

A. Styl wewnętrzny, Styl zewnętrzny, Rozciąganie stylu

B. Styl zewnętrzny, Wydzielone bloki, Styl lokalny

C. Rozciąganie stylu, Styl zewnętrzny, Styl lokalny

D. Styl lokalny, Styl wewnętrzny, Styl zewnętrzny

Wskazana odpowiedź, czyli Lokalny, Wewnętrzny, Zewnętrzny, jest zgodna z zasadami kaskadowego stylu arkuszy CSS. Istotą kaskadowości jest to, że style są stosowane według określonej hierarchii. Style lokalne (wbudowane) mają najwyższy priorytet, co oznacza, że jeśli na danym elemencie zastosowano styl lokalny, to zdominuje on wszelkie inne style. Przykład użycia stylu lokalnego to nadanie koloru tła dla konkretnego przycisku poprzez atrybut 'style': <button style='background-color: red;'>Przycisk</button>. W przypadku, gdy nie ma stylu lokalnego, przetwarzany jest styl wewnętrzny, który można zdefiniować w sekcji <style> w nagłówku dokumentu HTML. Na przykład: <style>p { color: blue; }</style> sprawi, że wszystkie akapity będą miały niebieski kolor. Dopiero na końcu brane są pod uwagę style zewnętrzne, które są definiowane w osobnych plikach CSS, na przykład: <link rel='stylesheet' href='style.css'>. Dlatego znajomość tej hierarchii jest kluczowa dla skutecznego tworzenia stylów, co przekłada się na lepsze zarządzanie wyglądem strony oraz unikanie konfliktów stylów. Warto również pamiętać o zasadzie „specyficzności”, która dodatkowo komplikuje temat, ponieważ style mogą mieć różny priorytet w zależności od ich specyfikacji.

Pytanie 29

Zgodnie z zasadami ACID dotyczącymi transakcji, wymóg izolacji (ang. isolation) wskazuje, że

A. pod określonymi warunkami dane modyfikowane przez transakcję mogą zostać anulowane

B. jeśli dwie transakcje są wykonywane równolegle, to zazwyczaj nie zauważają wprowadzanych przez siebie zmian

C. po zrealizowaniu transakcji system baz danych będzie w stanie spójności

D. gdy wystąpi konflikt z inną transakcją, obie mogą modyfikować te same dane równocześnie

Po pierwsze, odpowiedź, która sugeruje, że po wykonaniu transakcji system bazy danych będzie spójny, nie odnosi się bezpośrednio do aspektu izolacji. Spójność to w rzeczywistości inne z wymaganych stanów ACID, które koncentruje się na tym, że wszystkie transakcje muszą zapewnić, że system przechodzi z jednego stanu spójnego do innego. Izolacja działa w zupełnie innym kontekście. Kolejna odpowiedź wskazująca na konflikt modyfikacji danych przez różne transakcje sugeruje sytuację, która w rzeczywistości powinna być unika, a nie opisana jako cecha izolacji. Izolacja ma na celu zapobieganie takim konfliktom, a nie ich akceptację. Dodatkowo, odpowiedź mówiąca o wycofywaniu danych pod pewnymi warunkami odnosi się do działania mechanizmu rollback, który jest związany z innym aspektem transakcji – atomowością. Atomowość dotyczy tego, czy cała transakcja zostanie pomyślnie zakończona, czy też w razie problemów zostanie wycofana, ale nie bezpośrednio do izolacji. Powszechny błąd myślowy polega na myleniu tych pojęć i ich wzajemnych interakcji. Właściwe zrozumienie izolacji jako ochrony przed widocznością zmian między transakcjami współbieżnymi jest kluczowe dla projektowania poprawnych i odpornych na błędy systemów baz danych.

Pytanie 30

Aby zaktualizować maksymalną długość kolumny imie w tabeli klienci do 30 znaków, należy zastosować w języku SQL poniższy kod

A. ALTER TABLE klienci CHANGE imie TEXT;

B. CHANGE TABLE klienci TO COLUMN imie SET CHAR(30);

C. ALTER TABLE klienci MODIFY COLUMN imie VARCHAR(30);

D. CHANGE TABLE klienci MODIFY imie CHAR(30);

Odpowiedź ALTER TABLE klienci MODIFY COLUMN imie VARCHAR(30) jest poprawna, ponieważ w SQL polecenie ALTER TABLE służy do modyfikacji struktury istniejącej tabeli. W tym przypadku zmieniamy długość pola 'imie' w tabeli 'klienci'. Typ danych VARCHAR (zmienna długość) jest odpowiedni dla pól, które mogą przechowywać tekst o różnej długości, a określenie 30 oznacza, że maksymalna długość tego pola będzie wynosić 30 znaków. Używanie VARCHAR zamiast CHAR jest dobrą praktyką w przypadku, gdy długość danych jest zmienna, co pozwala na oszczędność miejsca w bazie danych. Przykładowo, jeśli tabela przechowuje imiona, które w większości będą krótsze niż 30 znaków, zastosowanie VARCHAR skutkuje mniejszym zużyciem miejsca w porównaniu do CHAR, który zawsze rezerwuje tę samą ilość miejsca. Warto również pamiętać, że przy modyfikowaniu tabeli w SQL należy zachować ostrożność, aby uniknąć utraty danych, szczególnie jeśli zmieniamy typ danych lub długość pola już zawierającego dane.

Pytanie 31

Z czego skorzystać, aby tworzyć strony internetowe w sposób GRAFICZNY (wizualny)?

A. programu typu WYSIWYG

B. edytora CSS

C. programu MS Office Picture Manager

D. przeglądarki internetowej

Aby tworzyć strony w sposób GRAFICZNY (wizualny), bez ręcznego pisania kodu, korzysta się z programu typu WYSIWYG - układa się elementy na podglądzie, a narzędzie generuje kod HTML/CSS. Dlatego właściwy jest program WYSIWYG.

Pytanie 32

Selektor CSS a:link {color:red} w arkuszach stylów nazywanych kaskadowymi określa

A. pseudoklasę.

B. klasę.

C. pseudoelement.

D. identyfikator.

Pseudoklasa CSS to specjalny rodzaj selektora, który pozwala na stylizację elementów na podstawie ich stanu lub kontekstu w dokumencie HTML. Zapis 'a:link' wskazuje, że stylizacja dotyczy linków, które jeszcze nie zostały odwiedzone przez użytkownika. Przykładowo, w tym przypadku 'color:red' ustawia kolor tekstu linku na czerwony. Użycie pseudoklas jest zgodne z dobrymi praktykami, ponieważ pozwala na tworzenie bardziej dynamicznych i responsywnych interfejsów użytkownika, poprawiając jednocześnie doświadczenia użytkowników. Warto również zaznaczyć, że w CSS istnieją inne pseudoklasy, takie jak ':hover' czy ':active', które umożliwiają stylizację elementów w różnych interakcjach z użytkownikiem. Dzięki nim możemy na przykład zmieniać kolor linku, gdy użytkownik na niego najedzie myszką, co zwiększa przejrzystość i użyteczność strony. Używanie pseudoklas jest nie tylko praktyczne, ale także zalecane w dokumentacji CSS, co przyczynia się do lepszego zarządzania i organizacji kodu.

Pytanie 33

Termin "front-end" w kontekście projektowania stron WWW odnosi się do

A. organizacji informacji na serwerze WWW

B. działania skryptów oraz aplikacji realizowanych po stronie serwera WWW

C. bazy danych z danymi publikowanymi na stronie

D. interfejsu witryny internetowej powiązanego z technologiami operującymi w przeglądarce internetowej

Front-end to wszystko to, co widzisz w przeglądarce, czyli ogólnie mówiąc, wygląd strony i to, jak się z nią bawisz. Mówię tu o kolorach, czcionkach, układzie czy różnych akcjach, które możesz wykonać. Technologie jak HTML, CSS i JavaScript są tu na czołowej pozycji, bo to dzięki nim strona jest taka interaktywna i przyjemna dla oka. Przykłady? Budowa responsywnych interfejsów, które zmieniają rozmiar na różnych ekranach, albo skrypty, które potrafią zmieniać treści na stronie bez przeładowania jej. Dobrze jest też pomyśleć o tym, żeby strona ładowała się jak najszybciej, bo to wpływa na to, jak użytkownicy będą ją odbierać. A jeśli znasz nowe frameworki, jak React czy Angular, to naprawdę ułatwia stworzenie bardziej złożonych aplikacji webowych, co w dzisiejszych czasach jest mega ważne.

Pytanie 34

Warunek zapisany w JavaScript jest prawdziwy, gdy zmienna x przechowuje:

if ((!isNaN(x)) && (x > 0))

A. pusty napis.

B. dowolną dodatnią wartość liczbową.

C. napis.

D. dowolną całkowitą wartość liczbową.

Warunek z zadania jest dobrym przykładem na to, jak JavaScript łączy sprawdzanie typu z logiką biznesową i gdzie często pojawiają się nieporozumienia. Kluczowe są tu dwie rzeczy: funkcja isNaN(x) oraz operator porównania x > 0. isNaN(x) zwraca true, gdy przekazana wartość „nie jest liczbą”, a więc !isNaN(x) oznacza, że x jest liczbą lub może zostać poprawnie zinterpretowane jako liczba. To automatycznie eliminuje typowe napisy, takie jak "abc" czy "test", bo one po konwersji dadzą NaN. Dlatego odpowiedź, że warunek jest prawdziwy dla napisu jako takiego, jest myląca – zwykły string tekstowy nie przejdzie tego filtra. Pusty napis też bywa źródłem zamieszania. W JavaScript isNaN("") zwraca false, bo pusty string jest konwertowany do 0, więc !isNaN("") jest prawdą. Jednak druga część warunku, czyli (x > 0), już nie przejdzie, bo 0 nie jest większe od zera. To pokazuje, że sam fakt „nie bycia NaN” nie wystarcza, potrzebny jest jeszcze sensowny zakres wartości. Częsty błąd polega na tym, że ktoś widzi isNaN i myśli tylko w kategoriach typu, a zapomina o tej części z porównaniem. Kolejny typowy skrót myślowy to przekonanie, że skoro jest sprawdzanie „czy to liczba”, to chodzi o dowolną wartość całkowitą. Tymczasem w warunku nie ma ani słowa o tym, że liczba musi być całkowita – nie ma tu żadnego sprawdzania modulo, parsowania przez parseInt, ani Math.floor. Warunek dopuszcza zarówno 1, jak i 1.5, 3.14 czy 0.0001, byle tylko były większe od zera i nie były NaN. W praktyce w JavaScript takie podejście jest zgodne z tym, jak działa typ number – reprezentuje zarówno liczby całkowite, jak i zmiennoprzecinkowe w jednym typie. Z mojego doświadczenia większość pomyłek przy takich zadaniach wynika z mieszania pojęć „napis, który wygląda jak liczba” z „napis jako tekst” oraz z ignorowania wpływu automatycznej konwersji typów. Dlatego przy projektowaniu walidacji wejścia warto zawsze myśleć o dwóch krokach: najpierw jawnie zamieniamy dane na liczbę, potem dopiero sprawdzamy zakres i warunki biznesowe, zamiast zakładać, że isNaN załatwi wszystko za nas.

Pytanie 35

W języku JavaScript zdefiniowano następującą funkcję:

function fun1(f) {
    if (f < 0) f = f * (-1);
    return f;
}

Jej celem jest:

A. Wypisać wartość bezwzględną argumentu f

B. Zwrócić wartość bezwzględną argumentu f

C. Zwrócić wartość odwrotną do argumentu f

D. Wypisać wartość odwrotną do argumentu f

Niepoprawne odpowiedzi wynikają z niepełnego zrozumienia funkcji i jej założeń. Wypisanie wartości bezwzględnej z f sugerowałoby że funkcja korzysta z mechanizmu wyjściowego takiego jak console.log co nie ma miejsca w tym przypadku. Funkcja jedynie zwraca wynik za pomocą return a nie wypisuje go na konsolę. Zwrócenie wartości odwrotnej do f oznaczałoby że funkcja miałaby inny cel: przekształcenie liczby na jej odwrotność czyli wartość 1/f co wymagało by dodatkowej logiki i warunkowania aby uniknąć dzielenia przez zero. Podobnie wypisanie wartości odwrotnej do f również wskazywałoby na potrzebę użycia mechanizmu wyjściowego a nie tylko return. Kluczowym błędem w takich rozumowaniach jest nieodróżnianie funkcji zwracających wartość od tych które wypisują wynik oraz niedocenienie znaczenia przekształcania wartości co jest fundamentem programowania funkcyjnego. Dobre praktyki programistyczne wymagają jasno zdefiniowanego celu funkcji co w tym przypadku jest poprawnie zrealizowane poprzez zwracanie wartości bezwzględnej co jest częstym i użytecznym wzorcem w wielu zastosowaniach praktycznych.

Pytanie 36

Jaką wartość wyświetli standardowe wyjście dla podanego w ramce fragmentu kodu w języku C++?

A. 3

B. 2

C. 32

D. 0

Analizując podane odpowiedzi warto zwrócić uwagę na podstawowe błędy w zrozumieniu działania operatorów w języku C++. Operator %= jest często źle interpretowany jako zwykłe dzielenie zamiast operacji modulo co prowadzi do błędnych wniosków takich jak wynik równy 0 lub 32. Reszta z dzielenia 32 przez 3 nie wynosi 0 ponieważ 32 nie dzieli się przez 3 bez reszty. Zapominając że operator ten zwraca resztę nie wynik dzielenia łatwo jest przyjąć błędne założenia. Dodatkowo zignorowanie inkrementacji x++ po operacji modulo może prowadzić do niepoprawnego oczekiwania że wynik pozostanie 2. Inkrementacja to podstawowa operacja która zwiększa wartość zmiennej o 1 co jest kluczowe w wielu algorytmach i strukturach danych. Brak zrozumienia tej operacji często prowadzi do błędnych rezultatów w programach. Przy rozwiązywaniu takich problemów należy brać pod uwagę sekwencję operacji oraz ich wpływ na końcowy rezultat. Praktyka oraz dokładna analiza działania poszczególnych operatorów pozwalają uniknąć typowych błędów które mogą powodować nieoczekiwane zachowanie aplikacji. Dobrze jest testować kod w małych fragmentach aby zobaczyć bezpośredni wpływ operacji na wynik co jest zgodne z dobrymi praktykami w programowaniu ukierunkowanym na testowanie i debugowanie. Zrozumienie tych koncepcji ułatwia pisanie wydajnego i niezawodnego kodu co jest celem każdego programisty w profesjonalnym środowisku.

Pytanie 37

W zakresie ochrony serwera bazy danych przed atakami hakerównie wlicza się

A. defragmentacja dysków

B. aktywacja zapory

C. używanie skomplikowanych haseł do bazy

D. blokada portów powiązanych z bazą danych

Defragmentacja dysków to proces, który ma na celu optymalizację wydajności dysków twardych poprzez reorganizację danych na nośniku. Choć jest to operacja ważna dla poprawy wydajności systemu, nie ma ona bezpośredniego wpływu na bezpieczeństwo serwera bazy danych. W kontekście zabezpieczeń, kluczowymi działaniami są m.in. blokowanie portów związanych z bazą danych, co zapobiega nieautoryzowanemu dostępowi z zewnątrz; włączenie zapory, która filtruje ruch do i z serwera; oraz stosowanie złożonych haseł do bazy, które utrudniają ataki typu brute force. Przykładowo, wiele firm przyjmuje politykę wymuszania zmian haseł co kilka miesięcy oraz minimalnych wymagań dotyczących ich złożoności. Właściwa strategia zabezpieczeń obejmuje także regularne aktualizacje oprogramowania oraz monitorowanie logów serwera w poszukiwaniu nietypowych aktywności. Zastosowanie tych praktyk znacząco podnosi poziom bezpieczeństwa danych przechowywanych w bazie.

Pytanie 38

W przedstawionej regule CSS h1{color: blue} co oznacza h1?

A. wartość

B. klasę

C. deklarację

D. selektor

W regule CSS h1{color: blue} termin h1 odnosi się do selektora, który jest używany do wybierania elementów HTML, a w tym przypadku oznacza wszystkie nagłówki pierwszego poziomu. Selekcje w CSS są kluczowym elementem stylizacji stron internetowych, ponieważ pozwalają na precyzyjne określenie, które elementy mają być stylizowane. Selekcja h1 odnosi się do wszystkich elementów <h1> w dokumencie HTML, co oznacza, że wszystkie nagłówki pierwszego poziomu zostaną stylizowane zgodnie z podaną regułą. Wartością kolorystyki, czyli blue, jest przypisana do właściwości CSS 'color', co skutkuje zmianą koloru tekstu nagłówka na niebieski. Zgodnie z W3C, CSS (Cascading Style Sheets) pozwala na oddzielenie treści od prezentacji, co zwiększa elastyczność i ułatwia zarządzanie stylem strony. Przykładem praktycznym może być strona internetowa, gdzie wszystkie nagłówki pierwszego poziomu są wyróżnione kolorem niebieskim, co przyciąga uwagę użytkowników i poprawia czytelność. Selekcja jest zatem podstawowym narzędziem w stylizacji, umożliwiającym aplikację reguł CSS do określonych elementów HTML.

Pytanie 39

Który atrybut HTML wyświetla podpowiedź (dymek) pokazywaną po najechaniu kursorem na element?

title

src

id

alt

Atrybut title można dodać do niemal każdego znacznika; przeglądarka pokazuje jego treść jako mały dymek (tooltip) po zatrzymaniu kursora nad elementem. Służy do krótkiej dodatkowej podpowiedzi, np. wyjaśnienia odnośnika czy ikony. Dlatego dymek z podpowiedzią wyświetla atrybut title.

Pytanie 40

Którym poleceniem wyświetli się konfigurację serwera PHP (m.in. wersję PHP, system operacyjny, wartości zmiennych predefiniowanych)?

phpinfo();

print_r(ini_get_all());

phpcredits();

echo phpversion();

Pełną konfigurację serwera PHP wyświetla phpinfo(); - generuje stronę z wersją PHP, systemem operacyjnym serwera, załadowanymi rozszerzeniami i wartościami zmiennych predefiniowanych. To pierwsze narzędzie diagnostyczne, gdy sprawdzasz, czy środowisko jest poprawnie skonfigurowane. Zapamiętaj: phpinfo() = kompletny „raport o serwerze”.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej