Wyniki egzaminu

Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik informatyk
  • Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
  • Data rozpoczęcia: 1 lipca 2026 17:48
  • Data zakończenia: 1 lipca 2026 18:16

Egzamin zdany!

Wynik: 28/40 punktów (70,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe
Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania
Pochwal się swoim wynikiem!
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

W PHP użyto funkcji is_int(). Które z wymienionych wywołań tej funkcji da wynik TRUE?

A. is_int(135)
B. is_int(13.5)
C. is_int("135")
D. is_int(NULL)
Funkcja is_int() w języku PHP służy do sprawdzania, czy dany argument jest liczbą całkowitą (typ integer). W przypadku wywołania is_int(135), przekazujemy wartość 135, która jest liczbą całkowitą. Funkcja zwróci TRUE, ponieważ 135 spełnia wymóg bycia liczbą całkowitą. W praktyce, użycie is_int() jest przydatne, gdy pracujemy z danymi, które mogą przyjmować różne typy, a naszą intencją jest upewnienie się, że operacje będą wykonywane na liczbach całkowitych. Przykładowo, podczas walidacji danych wejściowych w formularzach mogą się zdarzyć przypadki, gdzie użytkownik wprowadza błędne typy, a is_int() pozwala na ich skuteczną weryfikację przed dalszym przetwarzaniem. W dobrych praktykach programistycznych zawsze warto stosować takie mechanizmy walidacyjne, aby uniknąć błędów w działaniu aplikacji i poprawić jej stabilność. Ważne jest również, aby znać różnice między typami danych w PHP, ponieważ może to mieć wpływ na działanie aplikacji.

Pytanie 2

Polecenie MySQL:

ALTER TABLE ksiazki
    MODIFY tytul VARCHAR(100) NOT NULL;
Przedstawione polecenie MySQL ma za zadanie
A. usunąć kolumnę tytul z tabeli ksiazki
B. zmienić typ kolumny tytul w tabeli ksiazki
C. zmienić nazwę kolumny w tabeli ksiazki
D. dodać do tabeli ksiazki kolumnę tytul
Polecenie ALTER TABLE w przedstawionym zapytaniu jest używane do modyfikacji struktury istniejącej tabeli w bazie danych MySQL. W szczególności, zapytanie zmienia typ kolumny 'tytul' w tabeli 'ksiazki' na VARCHAR(100) oraz ustawia ten typ jako NOT NULL, co oznacza, że ta kolumna nie może zawierać wartości NULL. Typ VARCHAR jest typem danych zmiennych o długości, co pozwala na przechowywanie ciągów znaków o zmiennej długości do 100 znaków. Zmiana typu kolumny może być przydatna w sytuacjach, gdy chcemy zmienić sposób przechowywania danych lub dostosować je do nowych wymagań aplikacji. Przykładem może być sytuacja, w której początkowo tytul był przechowywany jako tekst o stałej długości (np. CHAR), ale później zdecydowano, że lepszym rozwiązaniem będzie przechowywanie go jako VARCHAR dla oszczędności miejsca. W kontekście standardów SQL, modyfikacja kolumny zgodnie z definicją standardu SQL jest dopuszczalna, pod warunkiem, że nie narusza ona reguł dotyczących integralności danych i typów. Warto również pamiętać, że zmiana typu kolumny w bazie danych może wymagać migracji danych, co należy uwzględnić w planowaniu zmian.

Pytanie 3

Aby przygotować czytelne zestawienie danych z bazy, przeznaczone do wydruku, należy posłużyć się:

A. kwerendą INSERT
B. raportem
C. indeksem
D. formularzem
Raport to obiekt bazy danych przeznaczony do prezentacji informacji w uporządkowanej, czytelnej formie - z nagłówkami, grupowaniem i podsumowaniami - gotowej do wydruku lub zapisania jako dokument. W odróżnieniu od formularza, który służy do wprowadzania danych, raport jest przede wszystkim do odczytu. Dlatego do przygotowania zestawienia danych na wydruk używa się raportu.

Pytanie 4

W bazie danych MYSQL znajduje się tabela z programami komputerowymi, która ma pola: nazwa, producent, rokWydania. Jak należy sformułować kwerendę SELECT, aby uzyskać wszystkie nazwy producentów bez powtórzeń?

A. SELECT producent FROM programy WHERE UNIQUE;
B. SELECT DISTINCT producent FROM programy;
C. SELECT producent FROM programy WHERE producent NOT DUPLICATE;
D. SELECT UNIQUE producent FROM programy;
Odpowiedzi oparte na słowie kluczowym UNIQUE są po prostu błędne, bo w SQL nie ma takiej klauzuli jak WHERE UNIQUE. To może być mylące, bo niektórzy użytkownicy mogą myśleć, że UNIQUE jest tym samym co DISTINCT. Klauzula UNIQUE jest używana, żeby ustalić unikalność w strukturze tabel, a nie w kontekście zapytań. A używanie 'WHERE producent NOT DUPLICATE' też jest nietrafione, bo słowo 'DUPLICATE' nie istnieje w SQL. Zamiast tego, żeby eliminować duplikaty, używamy DISTINCT. Często błędne zrozumienie SQL bierze się z tego, że ludzie mylą różne klauzule i ich zastosowania. Kiedy piszesz zapytania SQL, ważne jest, żeby wiedzieć, które kluczowe słowa pasują do konkretnej akcji i co one oznaczają, gdy chodzi o dane.

Pytanie 5

W języku JavaScript funkcja document.getElementById() ma na celu

A. umieścić tekst o treści 'id' na stronie internetowej
B. sprawdzić poprawność formularza z identyfikatorem id
C. pobrać dane z pola formularza i zapisać je do zmiennej id
D. zwrócić odnośnik do pierwszego elementu HTML o określonym id
Odpowiedzi, które nie zostały uznane za poprawne, zawierają nieprawidłowe interpretacje funkcji document.getElementById(). Pierwsza z nich sugeruje, że metoda ta wstawia tekst na stronie o treści 'id'. W rzeczywistości, metoda ta nie ma na celu wyświetlania lub wstawiania tekstu na stronę, lecz zwraca referencję do elementu z określonym id, co oznacza, że operacje na zawartości elementu muszą być wykonane oddzielnie poprzez inną metodę, np. innerHTML. Kolejna odpowiedź sugeruje, że metoda sprawdza poprawność formularza. Zgadza się, że walidacja formularzy jest kluczowym aspektem zarządzania danymi użytkowników, ale document.getElementById() nie przeprowadza walidacji, a jedynie umożliwia dostęp do elementów formularza, co można wykorzystać do walidacji, ale nie jest to jej pierwotna funkcja. Ostatnia z podanych odpowiedzi stwierdza, że metoda pobiera dane z pola formularza i wstawia je do zmiennej. Również jest to mylna interpretacja, ponieważ document.getElementById() nie przetwarza ani nie przechowuje danych, a jedynie pozwala na dostęp do elementu, z którego dane mogą być później pobrane przy użyciu odpowiednich właściwości, takich jak value w przypadku pól formularzy. Wszystkie te odpowiedzi wskazują na zrozumienie metody jako narzędzia do wstawiania lub walidacji danych, co jest niezgodne z faktycznym działaniem tej metody.

Pytanie 6

W języku HTML zdefiniowano listę:

<ol>
  <li>biały</li>
  <li>czerwony
    <ul>
      <li>różowy</li>
      <li>pomarańczowy</li>
    </ul></li>
  <li>niebieski</li>
</ol>
A. Nie ma zagłębień i jest punktowana, wyświetla 5 punktów.
B. Jest to lista numerowana z zagłębioną listą punktowaną.
C. Nie ma zagłębień i jest numerowana, słowo "niebieski" ma przyporządkowany numer 5.
D. Jest to lista punktowana z zagłębioną listą numerowaną.
Dobra robota! Twoja odpowiedź jest na miejscu. Ta lista HTML, co widziałeś na obrazku, to faktycznie lista uporządkowana, stworzona przy pomocy znacznika <ol>. Takie listy są numerowane, co sprawia, że łatwiej je śledzić. W HTML mamy dwa rodzaje list: uporządkowane, czyli numerowane z <ol>, i nieuporządkowane, które robimy z <ul> i one są punktowane. Fajnie, że pamiętasz o CSS, bo dzięki niemu możemy dostosować wygląd tych list. Ogólnie, lista numerowana zaczyna od 1 i idzie dalej (1, 2, 3 itd.), a punktowana pokazuje kropki. Co ciekawe, można też zagnieżdżać listy, co daje nam takie wielopoziomowe struktury. Dlatego w tej liście mamy wewnątrz punktowaną, która jest stworzona z <ul>. I pamiętaj, że używanie właściwych znaczników ma znaczenie – szczególnie dla osób korzystających z czytników ekranu.

Pytanie 7

Jaką funkcję pełni instrukcja DROP w języku SQL?

A. usunąć już istniejący obiekt
B. wprowadzić nowy obiekt
C. aktualizować dane obiektu
D. zmienić właściwości obiektu
Instrukcja DROP w języku SQL jest kluczowym narzędziem do zarządzania bazami danych, używaną do usuwania istniejących obiektów, takich jak tabele, widoki czy procedury składowane. Kiedy używamy polecenia DROP, nie tylko usuwamy obiekt z bazy danych, ale również wszystkie dane z nim związane, co sprawia, że operacja ta jest nieodwracalna. Przykładowo, jeśli chcemy usunąć tabelę o nazwie 'Użytkownicy', musimy użyć polecenia DROP TABLE Użytkownicy. Ważne jest, aby przed wykonaniem takiej operacji upewnić się, że dane są już zarchiwizowane lub nie są już potrzebne, ponieważ ta instrukcja nie da nam możliwości ich odzyskania po wykonaniu. W praktyce, DROP powinno być stosowane z rozwagą — zaleca się przed wykonaniem operacji wykorzystanie polecenia SELECT, aby sprawdzić, jakie dane są w danym obiekcie. Zgodnie z najlepszymi praktykami, organizacje powinny wprowadzać polityki dotyczące usuwania danych, aby zminimalizować ryzyko przypadkowej utraty ważnych informacji.

Pytanie 8

Który ze znaczników HTML NIE służy do formatowania tekstu?

A. <strong>
B. <div>
C. <em>
D. <sub>
Znacznik <div> to uniwersalny pojemnik blokowy - grupuje elementy w sekcję, którą można wspólnie ostylować czy spozycjonować, ale sam w żaden sposób nie zmienia wyglądu tekstu. Pozostałe znaczniki dotyczą właśnie formatowania treści: <em> i <strong> nadają tekstowi znaczenie (i domyślnie kursywę oraz pogrubienie), a <sub> tworzy indeks dolny. Dlatego do formatowania tekstu NIE służy <div>.

Pytanie 9

W bazie danych znajduje się tabela pracownicy z kolumnami: id, imie, nazwisko, pensja. W nowym roku zdecydowano o podwyżce pensji dla wszystkich pracowników o 100 zł. Ta aktualizacja w bazie danych powinna mieć formę

A. UPDATE pensja SET +100
B. UPDATE pracownicy SET pensja = 100
C. UPDATE pracownicy SET pensja = pensja + 100
D. UPDATE pensja SET 100
Odpowiedź 'UPDATE pracownicy SET pensja = pensja + 100;' jest właściwa, ponieważ używa standardowej składni SQL do aktualizacji danych w tabeli. W tym przypadku, instruktacja 'SET pensja = pensja + 100' oznacza, że dla każdego rekordu w tabeli 'pracownicy', wartość kolumny 'pensja' zostanie zwiększona o 100 zł. To podejście jest zgodne z zasadami dobrych praktyk w programowaniu SQL, ponieważ aktualizuje wartość na podstawie jej bieżącej wartości, co pozwala na zachowanie pełnej kontroli nad danymi. Tego rodzaju aktualizacja jest często stosowana w bazach danych, gdy konieczne jest modyfikowanie istniejących danych na podstawie ich aktualnych wartości. Na przykład, jeśli w tabeli mamy pracowników z różnymi wynagrodzeniami, każdemu z nich dodamy stałą kwotę, co sprawia, że struktura danych pozostaje spójna. Dodatkowo, takie podejście ma zastosowanie w praktycznych scenariuszach, takich jak coroczne podwyżki wynagrodzeń, co jest powszechną praktyką w wielu organizacjach, a poprawność tej operacji można zweryfikować poprzez zapytania SELECT po aktualizacji.

Pytanie 10

W tabeli pracownicy utworzono klucz główny typu INTEGER z atrybutami NOT NULL oraz AUTO-INCREMENT. Dodatkowo zdefiniowano pola imie oraz nazwisko. W przypadku użycia przedstawionej w ramce kwerendy SQL wprowadzającej dane, gdzie pominięto pole klucza, w bazie danych MySQL dojdzie do

Ilustracja do pytania
A. błędu związane z nieprawidłową liczbą pól
B. wprowadzenia rekordu do tabeli, dla klucza głównego zostanie przypisana kolejna wartość naturalna
C. wprowadzenia rekordu do tabeli, dla klucza głównego zostanie przypisana wartość NULL
D. zignorowania polecenia, tabela nie ulegnie zmianie
W przypadku bazy danych MySQL, klucz główny zdefiniowany z atrybutem AUTO-INCREMENT pełni ważną funkcję automatycznego przydzielania unikalnych wartości liczbowych dla każdego nowego rekordu. Jest to szczególnie przydatne w dużych bazach danych, gdzie ręczne przypisywanie wartości klucza mogłoby prowadzić do błędów czy konfliktów. W przedstawionym przypadku, query SQL typu INSERT INTO pracownicy (imie, nazwisko) VALUES ('Anna', 'Nowak'); pomija pole klucza głównego. Dzięki zastosowaniu AUTO-INCREMENT, MySQL automatycznie przydzieli nową wartość klucza głównego, która będzie kolejną w sekwencji, zapewniając integralność danych. Tego rodzaju mechanizm jest standardem w zarządzaniu relacyjną bazą danych, co pozwala na efektywne i bezpieczne operowanie danymi bez ryzyka wystąpienia błędów związanych z ręcznym zarządzaniem kluczami. Dobre praktyki sugerują, aby w takich przypadkach polegać na funkcji AUTO-INCREMENT, co nie tylko ułatwia pracę z bazą danych, ale również minimalizuje możliwość wystąpienia duplikatów czy niespójności w danych. To podejście jest szeroko stosowane w branży IT, szczególnie w przypadkach systemów wymagających dużego wolumenu danych.

Pytanie 11

Kolor zapisany w systemie RGB, o wartościach rgb(255,128,16), jaki będzie miał odpowiednik w kodzie szesnastkowym?

A. #ff8010
B. #008010
C. #ff8011
D. #ff0f10
Kod RGB (Red, Green, Blue) to model barw wykorzystywany w grafice komputerowej oraz w technologii wyświetlania. Wartości RGB są określane na podstawie trzech składowych: czerwonej, zielonej i niebieskiej. Każda z tych składowych może przyjmować wartości w zakresie od 0 do 255. W przypadku koloru zapisanym jako rgb(255,128,16), wartość 255 oznacza pełne nasycenie koloru czerwonego, 128 to średnie nasycenie koloru zielonego, a 16 to stosunkowo niskie nasycenie koloru niebieskiego. Aby przekonwertować wartości RGB na format szesnastkowy, należy przekształcić każdą z trzech składowych na system szesnastkowy, co w przypadku podanego koloru daje nam: 255 w systemie dziesiętnym to FF w szesnastkowym, 128 to 80, a 16 to 10. Łącząc te wartości, otrzymujemy #ff8010, co dokładnie odpowiada wartości RGB podanej w pytaniu. Taki zapis jest powszechnie stosowany w CSS i innych formatach związanych z web designem, a jego znajomość jest kluczowa dla każdego projektanta lub developera webowego.

Pytanie 12

Aby utworzyć różnicową kopię zapasową bazy danych na serwerze MS SQL, w poleceniu BACKUP należy użyć klauzuli:

A.
RESTORE
B.
WITH FORMAT
C.
DIFFERENTIAL
D.
FULL
Kopia różnicowa zapisuje wyłącznie dane zmienione od ostatniej kopii pełnej, więc jest mniejsza i szybsza. W MS SQL tworzy się ją poleceniem BACKUP DATABASE ... WITH DIFFERENTIAL. Przy odtwarzaniu wgrywa się najpierw kopię pełną, a potem różnicową. Dlatego za kopię różnicową odpowiada klauzula DIFFERENTIAL.

Pytanie 13

Jakie zapytanie należy użyć, aby wyświetlić tylko imię, nazwisko oraz ulicę wszystkich mieszkańców?

Ilustracja do pytania
A. SELECT imie, nazwisko, ulica FROM Mieszkancy JOIN Adresy ON Mieszkancy.Adresy_id = Adresy.id
B. SELECT * FROM Mieszkancy JOIN Adresy ON Adresy.id = Mieszkancy.Adresy.id
C. SELECT imie, nazwisko, ulica FROM Mieszkancy, Adresy ON Mieszkancy.Adresy_id = Adresy.id
D. SELECT * FROM Mieszkancy, Adresy ON Mieszkancy.id = Adresy.id
Próbując wybrać tylko konkretne kolumny z powiązanych tabel, ważne jest, żeby poprawnie zastosować składnię SQL. Jak źle podejdziesz do tego, mogą wyjść niepoprawne wyniki albo zapytanie może działać nieefektywnie. Często takie błędy wynikają z tego, że nie do końca rozumiemy relacje między tabelami. Jeśli użyjesz zapytania SELECT * FROM Mieszkancy Adresy ON Mieszkancy.id = Adresy.id, to poległeś, bo nie podałeś poprawnego typu złączenia, a dodatkowo użycie gwiazdki * zwraca wszystkie kolumny, co jest niezgodne z celem tego pytania. Jeszcze gorzej, jeśli napiszesz SELECT * FROM Mieszkancy JOIN Adresy ON Adresy.id = Mieszkancy.Adresy.id – mimo, że JOIN jest ok, używanie gwiazdki sprawia, że nie spełniasz warunków dotyczących selekcji kolumn. W obu przypadkach brakuje selektywności, przez co zapytania są mało efektywne i niezgodne z dobrymi praktykami w projektowaniu baz danych. Zapytanie SELECT imie nazwisko ulica FROM Mieszkancy Adresy ON Mieszkancy.Adresy_id = Adresy.id, chociaż wymienia dobre kolumny, stosuje błędną składnię JOIN, więc jest syntaktycznie złe. SQL wymaga precyzji przy złączaniu, żeby dane były spójne i integralne. Rozumienie, jak poprawnie używać JOIN i jak wybierać kolumny, jest kluczowe do tworzenia skutecznych zapytań, co wpływa na optymalizację pracy z bazami danych.

Pytanie 14

Wskaż fragment kodu HTML5, który zostanie uznany przez walidator za niepoprawny?

A. <p class="stl" style="color: #F00">tekst</p>
B. <p class="stl"><style>.a{color:#F00}</style>tekst</p>
C. <p class="stl">tekst</p>
D. <p class="stl" id="a">tekst</p>
Odpowiedź <p class="stl"><style>.a{color:#F00}</style>tekst</p> jest błędna, ponieważ zawiera element <style>, który jest nieprawidłowo umieszczony wewnątrz znacznika <p>. W HTML5, elementy <style> powinny występować w sekcji <head> dokumentu lub w kontekście, gdzie są dozwolone, a nie wewnątrz elementów blokowych takich jak <p>. Walidatory HTML5, zgodne z standardami W3C, wskazują na to jako błąd, ponieważ takie umiejscowienie stylu może prowadzić do nieprzewidzianych efektów wizualnych oraz problemów z rozumieniem struktury dokumentu. Zamiast tego, właściwe byłoby umieszczenie stylu w sekcji <head> lub zastosowanie atrybutu style bezpośrednio w elemencie, co jest zgodne z dobrymi praktykami projektowania stron internetowych. Umożliwia to zachowanie semantyki HTML oraz lepszą organizację kodu.

Pytanie 15

Kiedy dane z formularza są przesyłane w sposób jawny jako parametry w adresie URL, w skrypcie PHP można je odczytać za pomocą tablicy

A. $_SESSION
B. $_COOKIE
C. $_GET
D. $_POST
Odpowiedź 1 jest poprawna, ponieważ dane przesyłane w postaci jawnej jako parametry w adresie URL są dostępne w PHP poprzez tablicę superglobalną $_GET. Ta tablica przechowuje dane, które zostały przesłane metodą GET. Przykład użycia: jeśli mamy adres URL w formie 'example.com/page.php?name=Jan&age=25', to w skrypcie PHP możemy uzyskać te wartości poprzez $_GET['name'] i $_GET['age']. Wartością $_GET['name'] będzie 'Jan', a $_GET['age'] to '25'. Jest to standardowa praktyka w PHP, umożliwiająca łatwe pozyskiwanie danych w różnych aplikacjach webowych, szczególnie w kontekście wyszukiwania i filtracji wyników. Ważne jest jednak pamiętanie o bezpieczeństwie i sanitizacji danych wejściowych, ponieważ wartości te mogą być modyfikowane przez użytkowników. Użycie funkcji takich jak htmlspecialchars() może pomóc w zapobieganiu atakom XSS, a filter_input() w walidacji danych. Dobrą praktyką jest także unikanie przesyłania wrażliwych informacji w adresie URL, ponieważ mogą być one widoczne w historii przeglądarki oraz serwerowych logach.

Pytanie 16

Pętla w kodzie JavaScript zostanie uruchomiona

Ilustracja do pytania
A. 26 razy
B. 2 razy
C. 3 razy
D. 27 razy
Analizując podane odpowiedzi, warto zrozumieć, jak działa pętla do-while w JavaScript. Pętla ta różni się od tradycyjnych pętli for oraz while tym, że warunek jest sprawdzany na końcu każdej iteracji. Oznacza to, że ciało pętli wykona się przynajmniej raz, niezależnie od tego, czy warunek jest prawdziwy na początku. W analizowanej konstrukcji mamy zmienną x początkowo ustawioną na 1, która w każdej iteracji jest mnożona przez 3, oraz zmienną i zliczającą liczbę iteracji. Pętla kontynuuje, dopóki x nie osiągnie wartości 27. W obliczeniach x przyjmuje wartości 1, 3, 9, i na koniec 27. Dopiero po osiągnięciu 27 warunek x!=27 staje się fałszem, zatrzymując pętlę po trzeciej iteracji. Częstym błędem przy analizie takich pętli jest pomijanie faktu, że wykonają się one przynajmniej raz, co może prowadzić do błędnej oceny liczby iteracji. Rozumienie tej mechaniki jest kluczowe w projektowaniu algorytmów, które muszą zagwarantować wykonanie kodu niezależnie od początkowego stanu zmiennych.

Pytanie 17

Zmienne typu int odnoszą się do liczb całkowitych

A. naturalnych
B. w notacji zmiennoprzecinkowej
C. w notacji stałoprzecinkowej
D. całkowitych
Odpowiedzi, które nie są poprawne, opierają się na mylnym zrozumieniu typów danych w programowaniu. Zmienne odnoszące się do wartości naturalnych to liczby całkowite większe lub równe zeru, co nie obejmuje wszystkich możliwości, które daje typ int, ponieważ może on reprezentować również liczby ujemne. Zatem ograniczenie do liczb naturalnych jest zbyt wąskie i nie oddaje pełni możliwości, jakie oferują zmienne całkowite. Kolejnym błędnym założeniem jest powiązanie typów int z notacją stałoprzecinkową. Chociaż takie notacje są używane w kontekście reprezentacji liczby w pamięci, zmienne int nie są właściwie klasyfikowane jako stałoprzecinkowe, gdyż termin ten odnosi się specyficznie do zapisu wartości liczbowych, które nie zmieniają pozycji przecinka. Tak więc, typ int nie jest związany z tym pojęciem. Ostatnia odpowiedź, która sugeruje, że zmienne int są w notacji zmiennoprzecinkowej, jest również niepoprawna, ponieważ zmiennoprzecinkowe reprezentacje (np. float lub double) są używane do przechowywania liczb, które wymagają dokładności dziesiętnej. Typ int jest z definicji typem całkowitym, co w żaden sposób nie obejmuje liczb zmiennoprzecinkowych. W rzeczywistości zmienne zmiennoprzecinkowe mają całkowicie inną strukturę pod względem przechowywania i reprezentacji, co sprawia, że są one zupełnie odrębnymi typami danych od int.

Pytanie 18

Zawarta baza danych składa się z trzech tabel oraz dwóch relacji. Aby uzyskać informacje o wszystkich lekarzach przypisanych do wybranego pacjenta, konieczne jest porównanie kluczy

Ilustracja do pytania
A. Lekarze.id = Pacjenci.Lekarze_id
B. Lekarze.id = Pacjenci.Recepty_id
C. Lekarze.id = Recepty.id
D. Lekarze.id = Pacjenci.id
Odpowiedź Lekarze.id = Pacjenci.Lekarze_id jest poprawna, ponieważ w bazach danych relacyjne połączenie między tabelami jest realizowane przez klucze obce. Tabela Pacjenci zawiera kolumnę Lekarze_id, która jest kluczem obcym odnoszącym się do kolumny id w tabeli Lekarze. Dzięki temu połączeniu możemy określić, który lekarz jest przypisany do danego pacjenta. W praktyce oznacza to, że możemy wykonywać zapytania SQL, które łączą te tabele i wyświetlają dane wszystkich lekarzy przypisanych do konkretnego pacjenta. Przykładowe zapytanie SELECT może wyglądać tak SELECT Lekarze.imie Lekarze.nazwisko FROM Pacjenci INNER JOIN Lekarze ON Pacjenci.Lekarze_id = Lekarze.id WHERE Pacjenci.id = [id_pacjenta]. Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami projektowania baz danych zgodnie z zasadami normalizacji co zwiększa spójność i integralność danych. Poprawne użycie kluczy obcych jest fundamentalne w kontekście zarządzania relacjami między danymi oraz umożliwia przeprowadzanie bardziej złożonych analiz danych z różnych tabel w sposób wydajny i bezpieczny.

Pytanie 19

Funkcja pg_connect w języku PHP służy do nawiązania połączenia z bazą danych

A. PostgreSQL
B. MS ACCESS
C. MS SQL
D. mySQL
Wszystkie inne odpowiedzi dotyczą baz danych, które nie są obsługiwane przez funkcję pg_connect. Użycie MS SQL, MS ACCESS lub mySQL w kontekście pg_connect wprowadza w błąd, ponieważ każda z tych technologii ma swoje własne metody połączenia. MS SQL, na przykład, jest systemem zarządzania bazą danych stworzonym przez Microsoft i do połączeń z tą bazą używa się funkcji syb_connect lub PDO w zależności od preferencji programisty. MS ACCESS, z kolei, jest bazą danych, która często jest wykorzystywana w mniejszych aplikacjach i wymaga innych podejść do połączeń, często przy użyciu ODBC lub DAO. MySQL, popularna baza danych open source, używa funkcji mysqli_connect lub PDO_MySQL. Typowe błędy myślowe prowadzące do nieprawidłowych odpowiedzi często wynikają z nieznajomości specyfiki i architektury różnych systemów baz danych oraz błędnego utożsamiania ich z funkcjami PHP. Każde z tych rozwiązań ma swoje unikalne cechy i różnice, które są istotne dla projektowania aplikacji oraz ich późniejszego rozwoju.

Pytanie 20

Podczas przechowywania hasła użytkownika serwisu internetowego (np. bankowości online), aby chronić je przed ujawnieniem, zazwyczaj stosuje się funkcję

A. abstrakcyjnych.
B. klucza.
C. mieszających.
D. cyklometrycznych.
Użycie klucza do zabezpieczenia haseł użytkowników w systemach takich jak bankowość internetowa jest kluczowym elementem zapewnienia prywatności i bezpieczeństwa danych. Funkcje klucza, takie jak szyfrowanie, pozwalają na przekształcenie haseł w nieczytelne ciągi znaków, które są niemożliwe do odtworzenia bez odpowiedniego klucza. Przykładem jest zastosowanie algorytmów takich jak AES (Advanced Encryption Standard), które są szeroko uznawane i stosowane w branży. Dobre praktyki w zakresie zabezpieczania danych sugerują używanie silnych, losowych kluczy oraz regularne ich aktualizowanie. Ponadto, najnowsze standardy, takie jak NIST (National Institute of Standards and Technology), rekomendują stosowanie dodatkowych technik, takich jak solenie haseł, co zwiększa ich odporność na ataki. Dzięki temu, nawet w przypadku wycieku bazy danych, potencjalny atakujący napotyka na trudności w odzyskaniu oryginalnych haseł. Zrozumienie i wdrożenie funkcji klucza jest niezbędne dla każdej organizacji, która pragnie skutecznie chronić wrażliwe dane swoich użytkowników.

Pytanie 21

Wskaż styl CSS za pomocą którego został uzyskany przedstawiony efekt.

  • psy
  • koty
  • chomiki
  • świnki morskie
  • rybki
A. ul li:hover { background-color: DodgerBlue; }
B. ul li:active { background-color: DodgerBlue; }
C. ul li:nth-child(even) { background-color: DodgerBlue; }
D. ul li:nth-child(odd) { background-color: DodgerBlue; }
Wybrane przez Ciebie odpowiedzi są nieprawidłowe. Zacznijmy od selektora CSS 'ul li:active { background-color: DodgerBlue; }' - aktywny stan elementu to moment, kiedy jest on aktualnie klikany, co nie pasuje do obserwowanego efektu. Następnie 'ul li:nth-child(odd) { background-color: DodgerBlue; }' - ten selektor odnosi się do nieparzystych elementów listy, podczas gdy na obrazku parzyste elementy mają niebieskie tło. Na koniec 'ul li:hover { background-color: DodgerBlue; }' - pseudoklasa :hover odnosi się do stanu, kiedy kursor myszy jest nad elementem, co również nie jest zgodne z efektem na obrazku. Wybór nieodpowiedniej pseudoklasy sugeruje, że nie zrozumiałeś do końca ich zastosowania w CSS. Jest to typowy błąd, który można naprawić przez dokładniejsze zapoznanie się z tym aspektem języka CSS, konkretnie z różnymi pseudoklasami i ich zastosowaniem.

Pytanie 22

Który z akapitów został sformatowany zgodnie z przedstawionym stylem, zakładając, że pozostałe właściwości akapitu mają wartości domyślne?

Ilustracja do pytania
A. Odpowiedź D
B. Odpowiedź A
C. Odpowiedź C
D. Odpowiedź B
Paragraf oznaczony jako C został poprawnie sformatowany według przedstawionego stylu CSS. Styl ten określa kilka kluczowych właściwości: padding na poziomie 20 pikseli, kolor tekstu jako niebieski, pogrubienie tekstu ustawione na 900 oraz obramowanie o grubości 1 piksela z pełną linią. Padding określa wewnętrzne wcięcie, które wpływa na zwiększenie odległości między tekstem a krawędzią kontenera, co widać w odpowiedzi C jako przestrzeń wokół tekstu. Kolor tekstu zmienia się na niebieski, co również jest zgodne z wyglądem tej odpowiedzi. Font-weight ustawiony na 900 oznacza, że tekst powinien być wyraźnie pogrubiony, co jest zauważalne w porównaniu do innych opcji. Obramowanie wokół tekstu jest delikatne, ale widoczne, co odpowiada deklaracji border: 1px solid. Te właściwości są zgodne z powszechnymi praktykami projektowania stron internetowych, gdzie czytelność i estetyka odgrywają kluczową rolę. Praktyczne zastosowanie takich reguł CSS można znaleźć w projektowaniu intuicyjnych interfejsów użytkownika, gdzie spójność stylów ułatwia nawigację.

Pytanie 23

Co oznacza zapis w obiekcie w języku JavaScript?

x = przedmiot.nazwa();
A. zmienna x będzie przechowywać wynik działania metody nazwa
B. zmienna x będzie przechowywać rezultat działania funkcji przedmiot
C. nazwa jest cechą obiektu przedmiot
D. nazwa jest atrybutem klasy przedmiot
Zapis przedmiot.nazwa() w języku JavaScript oznacza wywołanie metody nazwa na obiekcie przedmiot. Częstym błędem jest mylenie metody z polem klasy czy właściwością obiektu. Pole klasy odnosi się do zmiennej zdefiniowanej na poziomie klasy która przechowuje dane związane z instancjami tej klasy. Metody natomiast są funkcjami które wykonują operacje na danych obiektu. Jeśli chodzi o zmienną przechowującą wynik działania funkcji przedmiot nie jest to poprawna interpretacja ponieważ przedmiot w tym przypadku jest obiektem na którym działa metoda nazwa a nie funkcją. Kolejny błąd to mylenie wywołania metody z przypisaniem wartości właściwości obiektu. Właściwości to atrybuty które przechowują stany obiektu natomiast metody określają jego zachowanie i umożliwiają wykonywanie czynności. Często podczas nauki JavaScript błędnie interpretujemy składnię kropki jako odnoszącą się tylko do właściwości zamiast dostrzegać że może ona również oznaczać wywołanie metod. Dobra praktyka polega na jasnym rozróżnieniu pomiędzy metodami a właściwościami co zwiększa czytelność i niezawodność kodu ułatwiając jego późniejszą konserwację i rozwój przez zespoły programistyczne

Pytanie 24

Jakie skutki przynosi wielokrotne uruchomienie poniższego kodu PHP?

if (!isset($_COOKIE["ciastko"]) 
 $zm = 1; 
 else 
 $zm = intval($_COOKIE["ciastko"]) + 1; 
setcookie("ciastko", $zm);
A. Przechowywanie informacji w ciasteczku tylko przy pierwszym otwarciu strony.
B. Pokazanie ciasteczka z wartością zmiennej.
C. Zapisywanie wartości 1 w ciasteczku przy każdym odświeżeniu strony.
D. Liczenie liczby wejść na stronę.
Poprawna odpowiedź to zliczanie liczby odwiedzin strony, ponieważ przedstawiony kod PHP wykorzystuje ciasteczka do przechowywania liczby wizyt. Kiedy użytkownik wchodzi na stronę, skrypt sprawdza, czy ciasteczko o nazwie 'ciastko' już istnieje. Jeśli nie, oznacza to, że jest to pierwsza wizyta użytkownika, więc zmienna '$zm' jest inicjowana na wartość 1. W przeciwnym razie, wartość ciasteczka jest odczytywana, konwertowana na liczbę całkowitą i zwiększana o jeden. Następnie nowa wartość jest zapisywana w ciasteczku. Takie podejście jest zgodne z praktykami związanymi z analizą ruchu na stronie, gdzie zliczanie odwiedzin jest kluczowe dla zrozumienia interakcji użytkowników z witryną. Może to być użyteczne w kontekście analizy statystyk odwiedzin, co jest istotne dla marketerów i administratorów stron internetowych. Ponadto, umiejętność zarządzania ciasteczkami jest niezbędna w kontekście bezpieczeństwa i prywatności użytkowników, co powinno być brane pod uwagę przy implementacji takich rozwiązań.

Pytanie 25

Utworzono bazę danych z tabelą mieszkancy, która zawiera pola: nazwisko, imie, miasto. Następnie zrealizowano poniższe zapytanie do bazy:

SELECT nazwisko, imie FROM mieszkancy WHERE miasto='Poznań' UNION ALL SELECT nazwisko, imie FROM mieszkancy WHERE miasto='Kraków';
Wskaź, które zapytanie zwróci te same dane.
A. ```SELECT nazwisko, imie FROM mieszkancy WHERE miasto HAVING 'Poznań' OR 'Kraków';```
B. ```SELECT nazwisko, imie FROM mieszkancy AS 'Poznań' OR 'Kraków';```
C. ```SELECT nazwisko, imie FROM mieszkancy WHERE miasto BETWEEN 'Poznań' OR 'Kraków';```
D. ```SELECT nazwisko, imie FROM mieszkancy WHERE miasto='Poznań' OR miasto='Kraków';```
Wszystkie niepoprawne odpowiedzi zawierają błędy syntaktyczne lub logiczne, które uniemożliwiają prawidłowe wykonanie zapytania. W pierwszej odpowiedzi użycie aliasu 'AS' jest niewłaściwe w tym kontekście, ponieważ nie można zastosować aliasu dla warunku w klauzuli WHERE. SQL nie interpretuje 'OR' w ten sposób, co powoduje, że zapytanie nie zwróci żadnych wyników. Druga odpowiedź z zastosowaniem klauzuli HAVING jest także błędna, ponieważ HAVING służy do filtrowania wyników po agregacji, a nie do prostego filtrowania danych w kolumnach. W tym przypadku poprawne byłoby użycie WHERE, które jest dedykowane do tego celu. Ostatnia odpowiedź z użyciem 'BETWEEN' jest zupełnie nieprawidłowa, ponieważ operator BETWEEN oczekuje dwóch wartości do porównania oraz nie może być używany z wieloma wartościami za pomocą 'OR'. W przypadku miast, powinno się stosować warunek, który precyzyjnie zdefiniuje, które miasta mają być brane pod uwagę, co w tej sytuacji nie zostało spełnione. Te błędy wskazują na nieprawidłowe zrozumienie zasad działania SQL oraz różnic pomiędzy operatorami logicznymi.

Pytanie 26

Formularze do zarządzania bazami danych są tworzone w celu

A. tworzenia powiązań w relacyjnych bazach danych
B. generowania raportów z danych
C. wyszukiwania rekordów spełniających określone kryteria
D. łatwiejszego wprowadzania, edytowania oraz usuwania danych
Formularze do obsługi baz danych są kluczowym narzędziem, które umożliwia użytkownikom łatwe wprowadzanie, edytowanie i usuwanie danych w sposób zorganizowany i efektywny. Głównym celem formularzy jest zapewnienie przyjaznego interfejsu, który upraszcza interakcję z bazą danych, eliminując potrzebę bezpośredniego wprowadzania poleceń SQL czy pracy z tabelami w surowej formie. Dzięki formularzom użytkownicy mogą szybko wprowadzać dane do bazy, a także modyfikować istniejące rekordy, co jest szczególnie istotne w codziennym zarządzaniu danymi. Przykładem zastosowania formularzy jest system CRM, gdzie zespół sprzedażowy może w prosty sposób dodawać nowe informacje o klientach czy aktualizować dane kontaktowe. Dobre praktyki w projektowaniu formularzy obejmują zapewnienie walidacji danych, co pozwala na uniknięcie błędów podczas wprowadzania, oraz stosowanie odpowiednich typów pól, takich jak daty, numery czy listy rozwijane, które zwiększają użyteczność formularza. W skrócie, formularze są nieodłącznym elementem efektywnego zarządzania danymi i poprawiają wydajność pracy z bazami danych.

Pytanie 27

Gdzie w dokumencie HTML mogą być umieszczane fragmenty kodu JavaScript?

A. jedynie w sekcji <head>, w znaczniku <script>
B. tak w sekcji <head>, jak i <body>, w znaczniku <java>
C. zarówno w sekcji <head>, jak i <body>, w znaczniku <script>
D. wyłącznie w sekcji <body>, w znaczniku <java>
Wiesz, wstawianie kodu JavaScript do dokumentu HTML powinno odbywać się w znaczniku <script>. Możesz go umieścić zarówno w <head>, jak i w <body>. Często wrzucamy skrypty do <head>, bo chcemy, żeby załadowały się przed wyświetleniem treści. To się przydaje, gdy skrypty zmieniają coś w DOM. Z drugiej strony, jak wrzucisz je do <body>, to skrypty będą ładowane po całej treści, co może przyspieszyć to, co widzi użytkownik. Na przykład, jeśli tworzysz coś interaktywnego, lepiej umieścić skrypty na dole, żeby nie blokować renderowania. Dobrze jest też pamiętać o atrybucie 'defer' w <script>, bo dzięki temu skrypt się ściąga równolegle z innymi rzeczami, ale działa dopiero jak cały dokument jest załadowany. To ważne, żeby strony działały sprawnie i były przyjemne w użytkowaniu.

Pytanie 28

Dana jest tabela uczniowie, do której wpisano rekordy jak na rysunku. Co będzie wynikiem działania przedstawionego zapytania SQL?

SELECT AVG(ocena) FROM uczniowie;

NazwiskoImieocena
KowalskiSebastian4
KaczmarekMarta3
BaryłaZenon4
GotaAnna3
A. Suma ocen równa 14
B. Dane 4, 3, 4, 3
C. Wartość 3.5
D. Liczba wierszy równa 4
Tak, poprawna odpowiedź to 'Wartość 3.5'. W zapytaniu SQL 'SELECT AVG(ocena) FROM uczniowie;' używamy funkcji AVG, żeby obliczyć średnią. W tym przypadku ona bierze oceny z tabeli 'uczniowie' i liczy, ile wynosi średnia. Jak to działa? Suma wszystkich ocen to 14 (3 + 4 + 3 + 4), a mamy cztery oceny, więc dzielimy 14 przez 4 i wychodzi nam 3.5. To jest super przykład, jak można wykorzystać funkcję AVG w SQL, co jest naprawdę przydatne, szczególnie, gdy mamy dużą ilość danych do przeanalizowania. Dobrze jest znać takie funkcje agregujące jak AVG, SUM, MAX czy MIN, bo ułatwiają one analizę danych.

Pytanie 29

W wyniku przedstawionego polecenia w tabeli zostanie

ALTER TABLE nazwa1 ADD nazwa2 DOUBLE NOT NULL;
A. zmieniona kolumna z nazwa1 na nazwa2
B. zmieniony typ kolumny nazwa2 na DOUBLE
C. dodana kolumna nazwa2 o typie zmiennoprzecinkowym
D. dodana kolumna nazwa2 z wymuszoną wartością DOUBLE
Analizując pozostałe odpowiedzi, można zauważyć, że nie odzwierciedlają one poprawności działania zapytania SQL. Pierwsza odpowiedź sugeruje zmianę nazwy kolumny, co jest błędnym podejściem, ponieważ użycie klauzuli "ADD" wyraźnie wskazuje na dodanie nowej kolumny, a nie na modyfikację istniejącej. Zmiana nazwy kolumny wymagałaby użycia zapytania "ALTER TABLE ... RENAME COLUMN...", co jest zupełnie inną operacją. Drugie stwierdzenie koncentruje się na zmianie wartości kolumny "nazwa2" na typ DOUBLE, co jest niepoprawne, gdyż zapytanie nie zmienia wartości, a dodaje nową kolumnę. Ostatnia odpowiedź wskazuje na dodanie kolumny z wartością domyślną, co również jest błędne, gdyż w zapytaniu nie określono wartości domyślnej dla nowej kolumny. W rzeczywistości, przy dodawaniu kolumny można również ustawić wartość domyślną, ale nie jest to wymagane. Typowe błędy w myśleniu prowadzące do takich wniosków często wynikają z niepełnego zrozumienia składni SQL i funkcji poszczególnych poleceń. Dlatego istotne jest, aby przed przystąpieniem do modyfikacji struktury bazy danych dobrze zaznajomić się z dokumentacją i zasadami działania systemu zarządzania bazą danych, z którego się korzysta.

Pytanie 30

Którą funkcję z menu Kolory programu GIMP użyto, w celu uzyskania efektu przedstawionego w filmie?

A. Barwienie.
B. Inwersja.
C. Krzywe.
D. Progowanie.
Prawidłowo wskazana funkcja to „Progowanie”, bo dokładnie ona zamienia obraz kolorowy lub w odcieniach szarości na obraz dwuwartościowy: piksel jest albo czarny, albo biały, w zależności od tego, czy jego jasność przekracza ustawiony próg. W GIMP-ie znajdziesz ją w menu Kolory → Progowanie. Suwakami ustalasz zakres poziomów jasności, które mają zostać potraktowane jako „białe”, a wszystko poza tym zakresem staje się „czarne”. Efekt, który się wtedy uzyskuje, jest bardzo charakterystyczny: mocno kontrastowy, bez półtonów, coś w stylu skanu czarno-białego lub grafiki do druku na ploterze tnącym. Z mojego doświadczenia progowanie świetnie nadaje się do przygotowania logotypów, szkiców technicznych, schematów, a także do wyciągania konturów z lekko rozmytych zdjęć. Często używa się go też przed wektoryzacją, żeby program śledzący krawędzie miał wyraźne granice między czernią a bielą. W pracy z grafiką na potrzeby stron WWW próg bywa stosowany np. przy tworzeniu prostych ikon, piktogramów albo masek (maski przezroczystości można przygotować właśnie na bazie obrazu progowanego). Dobrą praktyką jest najpierw sprowadzenie obrazu do odcieni szarości i dopiero potem użycie progowania, bo wtedy masz większą kontrolę nad tym, jak rozkłada się jasność i gdzie wypadnie granica progu. Warto też pamiętać, że progowanie jest operacją destrukcyjną – traci się informacje o półtonach – więc najlepiej pracować na kopii warstwy, żeby w razie czego móc wrócić do oryginału i poprawić ustawienia progu.

Pytanie 31

Który z poniższych kodów stanowi alternatywę dla kodu umieszczonego w ramce?

Ilustracja do pytania
A. <?php
for($x=2;$x<=54;$x+=2){echo $x." ";}
?>
B. <?php
for($x=1;$x<=55;$x++){echo $x." ";}
?>
C. <?php
for($x=2;$x<=56;$x+=2){echo $x." ";}
?>
D. <?php
for($x=1;$x<=55;$x+=1){echo $x." ";}
?>
W odpowiedzi zaprezentowałeś kod, który generuje liczby parzyste od 2 do 54, co jest zgodne z tym, co było w zadaniu. W ramce masz pętlę for, która zaczyna się od x=1, ale trzeba wiedzieć, że w takiej konfiguracji będziesz też generować liczby nieparzyste. W Twoim kodzie lepiej było zacząć od x=2 i zwiększać x o 2, bo wtedy automatycznie pomijasz liczby, które nie są parzyste. To sprawia, że kod działa sprawniej, bo nie trzeba co chwilę sprawdzać, czy liczba jest parzysta, tylko po prostu się ją generuje. Jak dla mnie, jak chcesz tylko parzyste, to taki styl jest o niebo lepszy – klarowny i łatwy do ogarnięcia. W programowaniu istotne jest, żeby pisać kod, który nie tylko działa, ale też jest prosty do zrozumienia dla innych. Dzięki temu unikniesz problemów w przyszłości, gdy trzeba będzie coś poprawiać w kodzie.

Pytanie 32

Aby uzyskać akapit, w którym słowo „zaznaczony” jest wyróżnione znacznikiem <mark>, a słowo „istotny” oznaczone jako ważne <em> - z poprawnym otwarciem i zamknięciem znaczników - należy zastosować kod:

A.
<p>Tekst może być <mark>zaznaczony albo <em>istotny</em> dla autora</mark></p>
B.
<p>Tekst może być <mark>zaznaczony</mark> albo <em>istotny dla autora</p>
C.
<p>Tekst może być <mark>zaznaczony</mark> albo <em>istotny</em> dla autora</p>
D.
<p>Tekst może być <mark>zaznaczony albo <i>istotny</i> dla autora</mark></p>
Poprawny kod to
<p>Tekst może być <mark>zaznaczony</mark> albo <em>istotny</em> dla autora</p>
Każdy znacznik obejmuje dokładnie to słowo, którego dotyczy: <mark> wyróżnia „zaznaczony”, a <em> oznacza „istotny” jako ważny - i oba są zamknięte. Znaczniki nie zachodzą też na siebie nieprawidłowo. Dlatego ta wersja jest poprawna.

Pytanie 33

Aby przywrócić bazę danych o nazwie Sklep z pliku towary.sql, należy w miejsce gwiazdek wpisać nazwę użytkownika. Polecenie wygląda następująco:

mysql -u ******* -p Sklep < towary.sql
A. adres IP bazy danych.
B. liczbę importowanych obiektów bazy.
C. nazwę odzyskiwanej tabeli.
D. nazwę użytkownika.
W tym poleceniu kluczowy jest fragment „-u *******”. Przełącznik -u w kliencie mysql zawsze oznacza nazwę użytkownika bazy danych, pod której kontem chcemy się połączyć z serwerem MySQL/MariaDB. Dlatego w miejsce gwiazdek wpisujemy konkretną nazwę użytkownika, np. root, admin, albo konto utworzone specjalnie do obsługi danej aplikacji, np. sklep_user. To jest standardowa składnia narzędzia wiersza poleceń mysql: mysql -u NAZWA_UŻYTKOWNIKA -p NAZWA_BAZY < plik.sql. Opcja -p mówi, że program ma poprosić o hasło dla tego użytkownika (nie podajemy hasła wprost w poleceniu, ze względów bezpieczeństwa). Nazwa bazy danych, do której importujemy dane, pojawia się dalej, w tym przykładzie jest to Sklep. Z kolei po znaku < podajemy plik z kopią bazy, czyli skryptem SQL zawierającym instrukcje CREATE TABLE, INSERT i inne potrzebne do odtworzenia struktury i danych. W praktyce przy przywracaniu baz danych zawsze łączymy się jako użytkownik, który ma odpowiednie uprawnienia: przynajmniej do tworzenia tabel i wstawiania danych w tej bazie (INSERT, CREATE, ALTER, czasem DROP). W środowiskach produkcyjnych dobrą praktyką jest nie używać konta root, tylko dedykowanego użytkownika z ograniczonymi uprawnieniami. Moim zdaniem warto też pamiętać, że adres IP serwera bazy (opcjonalnie podawany przez -h) i port (-P) to zupełnie inne parametry niż -u. One określają, z jakim serwerem się łączymy, a -u i -p – kim się logujemy. To rozróżnienie jest bardzo ważne przy codziennej administracji i automatyzacji backupów oraz importów.

Pytanie 34

Aby strona internetowa była bardziej dostępna dla osób niewidomych, obrazom wstawianym znacznikiem img należy nadać atrybut:

A.
style
B.
text
C.
alt
D.
src
Atrybut alt znacznika <img> zawiera tekst alternatywny - krótki opis tego, co przedstawia obraz. Czytnik ekranu, z którego korzystają osoby niewidome, odczytuje tę treść na głos, dzięki czemu użytkownik wie, co jest na obrazku. Tekst alternatywny pokazuje się też, gdy obraz się nie wczyta. Dlatego dla dostępności obrazom nadaje się atrybut alt.

Pytanie 35

Instrukcja

REVOKE SELECT ON nazwa1 FROM nazwa2
w SQL pozwala na
A. przyznawanie uprawnień zgodnie z określonym schematem
B. przyznawanie dostępu do tabeli
C. odbieranie przyznanych uprawnień użytkownikowi
D. usunięcie użytkownika z bazy danych
Polecenie REVOKE SELECT ON nazwa1 FROM nazwa2 w języku SQL jest używane do odbierania uprawnień użytkownikowi, co jest kluczowym aspektem zarządzania bezpieczeństwem w bazach danych. Umożliwia to administratorom kontrolowanie dostępu do danych, co jest istotne w kontekście ochrony informacji oraz zgodności z regulacjami prawnymi. Przykładowo, jeśli użytkownik 'nazwa2' miał wcześniej przyznane uprawnienia do wykonywania zapytań SELECT na tabeli 'nazwa1', użycie polecenia REVOKE pozwoli na ich cofnięcie. W praktyce, administratorzy baz danych często stosują to polecenie, aby ograniczyć dostęp do wrażliwych informacji, na przykład po zakończeniu projektu, w którym dany użytkownik nie powinien już mieć dostępu do danych. Takie działania są zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie zabezpieczeń, które zalecają minimalizowanie uprawnień użytkowników do tylko tych niezbędnych do wykonywania ich obowiązków. Dodatkowo, warto również stosować audyty dostępu, aby na bieżąco monitorować, które uprawnienia są przyznawane i odbierane, co pozwala na lepsze zarządzanie bezpieczeństwem systemu.

Pytanie 36

W jakim przypadku w JavaScript warunek jest spełniony, jeśli zmienna x przyjmuje wartość

if ((!isNaN(x)) && (x > 0))
A. pusty ciąg znaków
B. wszelką całkowitą wartość liczbową
C. wszelką dodatnią wartość liczbową
D. nie-liczbową wartość
Warunek zapisany w JavaScript if (!isNaN(x) && x>0) jest prawdziwy, gdy zmienna x przechowuje dowolną dodatnią wartość liczbową Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami programistycznymi ponieważ umożliwia skuteczne sprawdzenie czy wartość jest zarówno liczbowa jak i dodatnia Funkcja isNaN(x) zwraca true gdy x nie jest liczbą co powoduje że !isNaN(x) zwraca true tylko wtedy gdy x jest liczbą Następnie dodatkowy warunek x>0 sprawdza czy liczba jest większa od zera co oznacza że jest dodatnia Takie warunki są często używane w aplikacjach webowych do walidacji danych użytkownika Na przykład podczas wprowadzania kwoty transakcji system może używać podobnego warunku aby upewnić się że użytkownik nie wprowadza ujemnych wartości co mogłoby prowadzić do błędów logicznych w aplikacji Używanie takich warunków wspiera bezpieczeństwo i poprawność kodu co jest kluczowe w profesjonalnym środowisku programistycznym Dodatkowo takie podejście jest zgodne z zasadą przewidywalności działania kodu co jest istotne dla zapewnienia jego łatwej utrzymywalności i czytelności dla innych programistów

Pytanie 37

Na rysunku została przedstawiona relacja jeden do wielu. Łączy ona

Ilustracja do pytania
A. klucz obcy reżyserzy_id tabeli filmy z kluczem podstawowym id tabeli reżyserzy.
B. klucz podstawowy id tabeli filmy z kluczem podstawowym id tabeli reżyserzy.
C. klucz podstawowy id tabeli filmy z kluczem obcym reżyserzy_id tabeli reżyserzy.
D. klucz obcy reżyserzy_id tabeli filmy z kluczem obcym id tabeli reżyserzy.
Wszystkie błędne odpowiedzi zawierają pewne mylące koncepcje związane z rolą kluczy obcych i podstawowych w relacyjnych bazach danych. Klucz podstawowy jest unikalnym identyfikatorem rekordu w tabeli, a klucz obcy wskazuje na klucz podstawowy w innej tabeli, tworząc w ten sposób relację między danymi. Błędne odpowiedzi sugerują, że klucz podstawowy z jednej tabeli może wskazywać na klucz podstawowy w innej tabeli lub że klucz obcy może wskazywać na inny klucz obcy. To są niepoprawne interpretacje, które mogą prowadzić do błędów w projektowaniu bazy danych, utrudniając efektywne zarządzanie danymi. Dobrze zrozumienie roli kluczy obcych i podstawowych jest kluczowe dla prawidłowego projektowania i zarządzania relacyjnymi bazami danych.

Pytanie 38

Zapytanie MySQL przedstawione poniżej ma na celu

ALTER TABLE ksiazki MODIFY tytul VARCHAR(100) NOT NULL;
A. zmienić nazwę kolumny w tabeli ksiazki
B. zmienić typ kolumny tytul w tabeli ksiazki
C. dodać kolumnę tytul do tabeli ksiazki
D. usunąć kolumnę tytul z tabeli ksiazki
Polecenie 'ALTER TABLE ksiazki MODIFY tytul VARCHAR(100) NOT NULL;' służy do zmiany typu danych lub ograniczeń kolumny w istniejącej tabeli. W tym przypadku modyfikujemy kolumnę 'tytul' w tabeli 'ksiazki', zmieniając jej typ danych na VARCHAR(100) oraz ustawiając ograniczenie NOT NULL. Polecenie MODIFY jest używane w SQL do zmiany struktury kolumny, takiej jak typ danych, długość, czy też dodawanie ograniczeń. Praktyczne zastosowanie tego polecenia można znaleźć w sytuacjach, gdy oryginalna definicja kolumny jest niewystarczająca, np. zwiększenie długości pola tekstowego, aby pomieścić dłuższe wartości. Dobre praktyki przy modyfikacji kolumn obejmują dokładne zrozumienie zmian, które wprowadzasz, oraz testowanie ich w środowisku deweloperskim przed wdrożeniem na żywo. Ważne jest także rozważenie wpływu na istniejące dane oraz wydajność zapytań. Zmiana typu kolumny na VARCHAR z określoną długością jest szczególnie przydatna, gdy chcemy zminimalizować wykorzystanie pamięci w bazie danych.

Pytanie 39

Który z wymienionych formatów umożliwia zapisanie materiału wideo z towarzyszącą ścieżką dźwiękową?

A. WMA
B. AAC
C. MP4
D. WAV
WMA, WAV i AAC to formaty audio, które nie są przeznaczone do przechowywania materiałów wideo w połączeniu z dźwiękiem. WMA (Windows Media Audio) jest formatem audio opracowanym przez firmę Microsoft, który koncentruje się głównie na kompresji dźwięku, a nie na integracji wideo. Użytkownicy mogą mylić go z formatami video, jednak WMA służy tylko do audio. Z kolei WAV (Waveform Audio File Format) to format audio, który przechowuje dźwięk w postaci nieskompresowanej lub minimalnie skompresowanej, co prowadzi do dużych rozmiarów plików i brak możliwości przechowywania obrazu. Jego głównym zastosowaniem są profesjonalne nagrania audio, a nie multimedia wideo. AAC (Advanced Audio Codec) to kodek audio, który jest często używany w ramach kontenerów multimedialnych, takich jak MP4, ale sam w sobie nie jest formatem kontenerowym dla wideo. Często używany w strumieniowaniu dźwięku, AAC dostarcza wysoką jakość dźwięku przy niskich bitratów, ale nie obejmuje funkcji przechowywania wideo. Użytkownicy mogą pomylić te formaty, zakładając, że są one odpowiednie do pracy z wideo, jednak żaden z nich nie spełnia wymagań potrzebnych do zapisu pełnoprawnych plików wideo z dźwiękiem, co podkreśla znaczenie wyboru odpowiedniego formatu w kontekście produkcji multimedialnej.

Pytanie 40

Poniższy fragment kodu PHP służy do zarządzania

if (empty($_POST["name"])) {
    $nameErr = "Name is required";
}
A. bazami danych
B. sesjami
C. formularzami
D. ciasteczkami
Fragment kodu PHP przedstawiony w pytaniu dotyczy obsługi formularza i jest to typowa konstrukcja używana do walidacji danych przesyłanych metodą POST. W PHP dane z formularza przesyłane są za pomocą superglobalnej tablicy $_POST, co pozwala na ich łatwe przetwarzanie i walidację. W tym przypadku skrypt sprawdza, czy pole 'name' zostało wypełnione przez użytkownika. Funkcja empty() jest stosowana, aby wykryć, czy dane pole jest puste, co jest kluczowe dla zabezpieczenia aplikacji przed niekompletnymi danymi. Gdy pole jest puste, zmienna $nameErr zostaje ustawiona na wartość komunikatu błędu, informującą użytkownika o brakujących danych. Praktyczne zastosowanie tego rodzaju sprawdzania obejmuje różnorodne formularze internetowe, takie jak rejestracja użytkowników czy składanie zamówień. Dobre praktyki w PHP zalecają stosowanie walidacji po stronie serwera, ponieważ poprawia to bezpieczeństwo i integralność danych, nawet jeśli wcześniej dane były walidowane po stronie klienta za pomocą JavaScriptu. Warto również pamiętać o stosowaniu filtrów i walidacji danych wejściowych, aby zapobiec potencjalnym atakom, jak np. SQL injection