Wyniki egzaminu

Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik pojazdów samochodowych
  • Kwalifikacja: MOT.05 - Obsługa, diagnozowanie oraz naprawa pojazdów samochodowych
  • Data rozpoczęcia: 24 maja 2026 18:58
  • Data zakończenia: 24 maja 2026 19:14

Egzamin zdany!

Wynik: 36/40 punktów (90,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe
Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania
Pochwal się swoim wynikiem!
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Ostatnim krokiem podczas montażu rozrusznika jest

A. zamontowanie osłony rozrusznika
B. podłączenie zacisków do akumulatora
C. przykręcenie przewodów do włącznika elektromagnetycznego
D. przymocowanie rozrusznika do obudowy sprzęgła
Przyłączenie zacisków do akumulatora jest ostatnią czynnością montażową w procesie instalacji rozrusznika. To kluczowy etap, który ma na celu zapewnienie, że rozrusznik będzie miał odpowiednie źródło zasilania do uruchomienia silnika. Zgodnie z praktykami branżowymi, przed podłączeniem należy upewnić się, że wszystkie inne elementy rozrusznika, takie jak przewody i włącznik elektromagnetyczny, są prawidłowo zamocowane, aby uniknąć problemów z funkcjonowaniem. Ważne jest również, aby upewnić się, że akumulator jest w dobrym stanie, a jego połączenia są czyste i wolne od korozji. Niewłaściwe podłączenie może prowadzić do uszkodzenia systemu elektrycznego pojazdu. Dobre praktyki obejmują również używanie odpowiednich narzędzi, takich jak klucze do przykręcania zacisków, aby zapewnić pewność połączenia. Na koniec, po podłączeniu należy zweryfikować, czy rozrusznik działa poprawnie, co można zrobić przez krótki test uruchamiania silnika.

Pytanie 2

Głównym surowcem używanym do produkcji bębnów hamulcowych jest

A. stal
B. brąz
C. aluminium
D. żeliwo
Żeliwo jest głównym materiałem stosowanym do produkcji bębnów hamulcowych ze względu na swoje właściwości mechaniczne i termiczne. Posiada doskonałą zdolność do odprowadzania ciepła, co jest kluczowe w procesie hamowania, gdzie temperatura bębnów może znacznie wzrosnąć. Dodatkowo, żeliwo ma wysoką odporność na ścieranie, co zwiększa trwałość elementów hamulcowych. W praktyce, bębny hamulcowe wykonane z żeliwa są powszechnie stosowane w pojazdach osobowych oraz ciężarowych, a ich konstrukcja często spełnia normy takie jak ISO 9001, które zapewniają wysoką jakość i niezawodność. Żeliwo jest również łatwe do obróbki, co umożliwia precyzyjne dopasowanie bębnów do reszty układu hamulcowego, co jest istotne dla poprawnej pracy całego systemu. Użycie żeliwa w produkcji bębnów hamulcowych jest więc zgodne z najlepszymi praktykami branżowymi, co świadczy o jego niezawodności i efektywności w aplikacjach motoryzacyjnych.

Pytanie 3

Typowy układ napędowy samochodu składa się

A. z silnika umiejscowionego z przodu pojazdu, napędzane są koła przednie
B. z silnika umiejscowionego z przodu pojazdu, napędzane są koła tylne
C. z silnika umiejscowionego z tyłu pojazdu, napędzane są koła przednie
D. z silnika umiejscowionego z tyłu pojazdu, napędzane są koła tylne
Klasyczny układ napędowy, w którym silnik jest umieszczony z przodu pojazdu, a napędzane są koła tylne, jest najbardziej powszechnym rozwiązaniem w motoryzacji. Tego typu układ, często określany jako RWD (Rear Wheel Drive), zapewnia lepszą równowagę masy pojazdu, co przekłada się na lepsze właściwości jezdne, zwłaszcza podczas dynamicznej jazdy. W sytuacjach, gdy pojazd jest obciążony, silnik umieszczony z przodu generuje dodatkową masę nad tylnymi kołami, co zwiększa przyczepność. Przykłady pojazdów z takim układem to wiele modeli sportowych i luksusowych, takich jak BMW serii 3 czy Mercedes-Benz klasy C. Tego rodzaju układ jest również preferowany w pojazdach terenowych, gdzie napęd na tylną oś zapewnia lepszą kontrolę w trudnym terenie. W praktyce, układ RWD umożliwia bardziej efektywne przekazywanie mocy na drodze i lepszą stabilność podczas zakrętów, co jest istotne w kontekście bezpieczeństwa i komfortu jazdy.

Pytanie 4

Aby ocenić użyteczność eksploatacyjną oleju silnikowego, co należy zastosować?

A. sonometr.
B. wiskozymetr.
C. mikrometr.
D. pirometr.
Wiskozymetr to takie fajne urządzonko do mierzenia lepkości cieczy. Lepkość oleju silnikowego jest mega ważna, bo wpływa na to, jak dobrze olej smaruje silnik i chroni go przed zużyciem. Jak olej się starzeje, jego lepkość może się zmieniać, co czasami prowadzi do słabszej wydajności silnika. Dlatego warto mierzyć lepkość oleju wiskozymetrem, żeby wiedzieć, czy olej dalej spełnia wymagania producenta oraz normy branżowe, jak SAE czy API. Wyobraź sobie, że w warsztacie regularnie sprawdzają olej w samochodach. Dzięki wiskozymetrowi można szybko i dokładnie ocenić, czy olej nadaje się jeszcze do używania. To naprawdę dobra praktyka i zgodne z tym, co mówią producenci aut, co w sumie pozwala na dłuższe życie silnika. Poza tym, regularne badanie lepkości oleju może zaalarmować nas o problemach, jak np. zanieczyszczenie oleju, co pomoże lepiej zarządzać serwisem pojazdu.

Pytanie 5

Kierowca ma problem z uruchomieniem pojazdu. Wał korbowy się obraca, jednak silnik nie startuje. Zanim przeprowadzisz diagnozę układu zapłonowego, powinieneś najpierw zbadać układ

A. napędowy
B. zasilania paliwem
C. elektryczny alternatora
D. wydechowy
Zdiagnozowanie układu zasilania paliwem jest kluczowym krokiem w procesie diagnostycznym silnika, szczególnie gdy wał korbowy się obraca, ale silnik nie zapala. Oznacza to, że mechanika silnika funkcjonuje, jednak brak odpowiedniego paliwa lub jego niewłaściwe dostarczenie do cylindrów uniemożliwia zapłon. W pierwszej kolejności należy sprawdzić, czy paliwo dociera do silnika w odpowiednich ilościach i ciśnieniu. Może to obejmować kontrolę pompy paliwowej, filtrów, a także wtryskiwaczy. Przykładowo, zablokowany filtr paliwa może ograniczać przepływ, a uszkodzona pompa paliwowa nie będzie w stanie dostarczyć odpowiedniego ciśnienia. Standardy diagnostyczne, takie jak te określone przez ASE (Automotive Service Excellence), podkreślają znaczenie systematycznego podejścia do diagnostyki, w którym układ zasilania paliwem jest diagnozowany przed układem zapłonowym, aby wykluczyć najczęstsze przyczyny problemów z uruchamianiem silnika.

Pytanie 6

Do grupy świateł sygnałowych samochodu należą

A. światła mijania.
B. światła drogowe.
C. światła cofania.
D. światła hamowania.
Światła hamowania rzeczywiście zaliczają się do grupy tzw. świateł sygnałowych. Ich zadanie nie polega na oświetlaniu drogi, tylko na przekazywaniu innym uczestnikom ruchu bardzo konkretnej informacji: kierowca hamuje. To jest typowy sygnał ostrzegawczo–informacyjny. Zgodnie z przepisami światła stop muszą zapalać się automatycznie po naciśnięciu pedału hamulca roboczego i muszą być dobrze widoczne z tyłu pojazdu, również w słoneczny dzień. W praktyce w warsztacie zawsze zwraca się uwagę na sprawność tych lamp, bo niesprawne światła hamowania to nie tylko częsty powód negatywnego wyniku badania technicznego, ale też realne zagrożenie – kierowca z tyłu po prostu nie widzi, że pojazd przed nim ostro zwalnia. Z mojego doświadczenia przy przeglądach warto przy okazji sprawdzać poprawne działanie czujnika pedału hamulca, jakość masy w lampach tylnych oraz stan kloszy, bo przymatowione albo popękane klosze obniżają czytelność sygnału. W nowocześniejszych autach stosuje się dodatkowe, trzecie światło STOP na wysokości linii wzroku kierowcy jadącego z tyłu – to też jest element systemu świateł sygnałowych. Dobrą praktyką jest traktowanie kontroli świateł stop jako stałego punktu przy każdej naprawie układu hamulcowego albo pracach przy tylnej części instalacji elektrycznej, żeby po złożeniu wszystkiego mieć pewność, że pojazd nadal prawidłowo komunikuje manewr hamowania.

Pytanie 7

Nie jest parametrem geometrycznym kół

A. zbieżność kół
B. kąt nachylenia sworznia zwrotnicy
C. ciśnienie w ogumieniu
D. kąt wyprzedzenia sworznia zwrotnicy
Ciśnienie w ogumieniu jest istotnym parametrem wpływającym na właściwości jezdne pojazdu, jednak nie jest bezpośrednio związane z geometrią kół. Geometria kół odnosi się do ustawienia i orientacji kół w stosunku do siebie oraz do podwozia pojazdu. W praktyce, poprawne ustawienie geometrii kół, w tym kąt pochylenia sworznika zwrotnicy, zbieżność kół oraz kąt wyprzedzenia sworznika, wpływa na stabilność jazdy, zużycie opon oraz zachowanie pojazdu w zakrętach. Właściwe ciśnienie w ogumieniu ma wpływ na komfort jazdy oraz bezpieczeństwo, ale nie definiuje samej geometrii kół. Dla przykładu, zmniejszone ciśnienie w oponach może prowadzić do zwiększonego oporu toczenia i szybszego zużycia opon, co w dłuższej perspektywie może wpłynąć na geometrię kół, ale nie jest to parametr geometrii jako takiej. Dbanie o odpowiednie ciśnienie opon jest również kluczowe dla zachowania zgodności z normami bezpieczeństwa, co jest potwierdzone w dokumentach takich jak ISO 16232 dotyczących czystości w branży motoryzacyjnej.

Pytanie 8

Symbol znajdujący się na oponie 145/50 wskazuje szerokość opony

A. w calach oraz wskaźnik profilu w milimetrach
B. w calach oraz wskaźnik profilu w %
C. w milimetrach oraz wskaźnik profilu w milimetrach
D. w milimetrach oraz wskaźnik profilu w %
Dobrze zauważyłeś, że symbol na oponie 145/50 mówi o szerokości opony w milimetrach i wskaźniku profilu w %, co jest naprawdę istotne. To znaczy, że szerokość opony to 145 mm, a ten 50 oznacza, że wysokość profilu to 50% z tej szerokości, czyli 72,5 mm. Zrozumienie tych oznaczeń jest ważne, bo odpowiednie opony mają ogromny wpływ na to, jak jeździmy - zarówno pod kątem bezpieczeństwa, jak i komfortu. Jak dobierasz nowe opony, warto wiedzieć, co oznaczają te liczby, żeby dobrze wybrać. Dzięki temu będziesz mieć lepszą przyczepność i krótszą drogę hamowania, co na pewno jest na plus na drodze.

Pytanie 9

Jakiego woltomierza o odpowiednim zakresie pomiarowym należy użyć do pomiaru spadku napięcia podczas rozruchu akumulatora?

A. 20 V AC
B. 2 V AC
C. 20 V DC
D. 2 V DC
Odpowiedź 20 V DC to trafny wybór. Kiedy mierzysz spadek napięcia na akumulatorze, który działa w trybie stałoprądowym, to woltomierz musi być przystosowany do napięcia stałego (DC). Wartość 20 V powinna być wystarczająca do uchwycenia typowych spadków napięcia, które mogą wystąpić podczas uruchamiania silnika. W praktyce, warto zmierzyć napięcie przed uruchomieniem i w trakcie rozruchu, żeby upewnić się, że akumulator działa jak należy. Jeśli wskazania spadają poniżej 12 V, to raczej coś jest nie tak. W branży mamy standardy, jak SAE J537, które podkreślają, jak ważne jest monitorowanie napięcia akumulatora, żeby zapobiegać różnym awariom w systemach elektrycznych pojazdu. Z kolei prawidłowe pomiary to klucz do diagnostyki i planowania konserwacji akumulatorów – bez tego ciężko będzie utrzymać efektywność zasilania.

Pytanie 10

Korzystając z tabeli, określ zakres wymiaru grubości półpanewki dla drugiego wymiaru naprawczego

Oznaczenie wymiaruNr katalogowy półpanewki (górnej lub dolnej)Grubość ścianki półpanewki (mm)Średnica wewnętrzna panewki po zamontowaniu (mm)
N000Produkcyjny0050/50-312/02.000+0.020-0.03060.00+0.079-0.040
N0251 naprawa0050/50-349/02.125+0.020-0.03059.75+0.079-0.040
N0502 naprawa0050/50-393/02.250+0.020-0.03059.50+0.079-0.040
N0753 naprawa0050/50-392/02.375+0.020-0.03059.25+0.079-0.040
N1004 naprawa0050/50-385/02.500+0.020-0.03059.00+0.079-0.040
N1255 naprawa0050/50-386/02.625+0.020-0.03058.75+0.079-0.040
A. 2,220-2,230 mm
B. 2,355-2,405 mm
C. 2,020-2,030 mm
D. 2,105-2,155 mm
Zakres wymiaru grubości półpanewki dla drugiego wymiaru naprawczego, wynoszący od 2,220 mm do 2,230 mm, jest wynikiem precyzyjnych obliczeń opartych na odchyłkach nominalnych. W praktyce oznacza to, że wytwarzane elementy muszą mieścić się w tych granicach, aby zapewnić odpowiednią funkcjonalność i trwałość w układzie mechanicznym. W branży motoryzacyjnej oraz w inżynierii mechanicznej, przestrzeganie precyzyjnych wymiarów jest kluczowe dla zapewnienia niezawodności komponentów. Na przykład, zbyt mała grubość półpanewki może skutkować nieodpowiednim dopasowaniem części, co prowadzi do zwiększonego tarcia i potencjalnego uszkodzenia. Z kolei zbyt duża grubość może generować nadmierne naprężenia, co także wpływa negatywnie na żywotność podzespołów. Dlatego istotne jest korzystanie z aktualnych standardów i norm, takich jak ISO, które definiują tolerancje wymiarowe i jakościowe dla tego typu elementów. Dzięki temu produkowane komponenty są nie tylko zgodne z wymaganiami, ale również optymalizują procesy produkcyjne i redukują koszty eksploatacji.

Pytanie 11

Jakie jest łączne wydatki na naprawę systemu smarowania, jeśli cena pompy oleju wynosi 145 zł, filtr oleju kosztuje 45 zł, a cena oleju silnikowego to 160 zł? Czas potrzebny na naprawę to 150 minut przy stawce za godzinę roboczą wynoszącej 100 zł?

A. 550 zł
B. 450 zł
C. 600 zł
D. 650 zł
Całkowity koszt naprawy układu smarowania wynosi 600 zł, co wynika z sumy kosztów części oraz robocizny. Koszt pompy oleju wynosi 145 zł, filtr oleju kosztuje 45 zł, a koszt oleju silnikowego to 160 zł. Łącznie, wydatki na części wynoszą 145 zł + 45 zł + 160 zł = 350 zł. Następnie obliczamy koszt robocizny. Czas naprawy to 150 minut, co odpowiada 2,5 godziny. Przy stawce 100 zł za roboczo-godzinę, koszt robocizny wynosi 2,5 * 100 zł = 250 zł. Sumując koszty części oraz robocizny, otrzymujemy 350 zł + 250 zł = 600 zł. Warto zaznaczyć, że dokładne obliczenia kosztów naprawy są kluczowe w warsztatach, ponieważ pomagają w określeniu ceny dla klienta oraz w zarządzaniu budżetem warsztatu. Praktyczne podejście do kalkulacji kosztów naprawczych może również przyczynić się do lepszego planowania i kontroli wydatków.

Pytanie 12

Jakie urządzenie należy wykorzystać na stanowisku diagnostycznym do pomiaru głośności układu wydechowego, aby ocenić jego stan techniczny?

A. manometr
B. stetoskop
C. pirometr
D. sonometr
Sonometr to fajne urządzenie, które pozwala nam mierzyć poziom dźwięku. Jest naprawdę ważne, zwłaszcza gdy zajmujemy się diagnostyką układów wydechowych w pojazdach. Dzięki niemu możemy dokładnie sprawdzić, jak głośno działa nasz układ wydechowy. To ma duże znaczenie, bo nie tylko wpływa na komfort jazdy, ale też musi być zgodne z normami, które mamy w prawie, jeśli chodzi o emisję hałasu. W praktyce, sonometr pomaga nam zauważyć różne problemy, jak na przykład nieszczelności czy uszkodzone tłumiki, które mogą generować za dużo hałasu. Zgodnie z normami ISO 1996, pomiary muszą być robione w odpowiednich warunkach, żeby wyniki były wiarygodne. Z mojego doświadczenia, używanie sonometru sprawia, że szybciej i skuteczniej możemy ocenić, czy auto spełnia wymagania dotyczące hałasu, i w razie potrzeby zalecić jakieś naprawy.

Pytanie 13

Przyrząd przedstawiony na fotografii służy do kontroli luzu

Ilustracja do pytania
A. pompy wody.
B. międzyzębnego
C. zaworowego.
D. końcówki drążka kierowniczego.
Poprawna odpowiedź to 'zaworowego'. Przyrząd przedstawiony na fotografii to zestaw szczelinomierzy, który jest kluczowym narzędziem w procesie regulacji luzu zaworowego w silnikach spalinowych. Luz zaworowy jest istotny dla prawidłowego funkcjonowania silnika, ponieważ zapewnia dostateczną przestrzeń dla ruchu zaworów, co zapobiega ich zatarciu. W praktyce, użycie szczelinomierza pozwala na precyzyjne zmierzenie odległości między elementami, co jest niezbędne do osiągnięcia optymalnych parametrów pracy silnika. Zgodnie z normami branżowymi, regularna kontrola luzu zaworowego jest zalecana co pewien czas, a jej niedopatrzenie może prowadzić do zwiększonego zużycia paliwa, spadku mocy silnika oraz przedwczesnego uszkodzenia komponentów. Używanie szczelinomierza jest standardem w warsztatach mechanicznych i jest integralną częścią rutynowych przeglądów technicznych pojazdów.

Pytanie 14

W przednim lewym kole auta zaobserwowano pęknięcie tarczy hamulcowej, a zmierzona grubość okładzin ciernych klocków hamulcowych wynosi 1,4 mm. W trakcie naprawy należy wymienić

A. wyłącznie tarcze hamulcowe kół osi przedniej
B. jedynie tarczę hamulcową koła lewego przedniego
C. tarcze i klocki hamulcowe wszystkich kół
D. tarcze oraz klocki hamulcowe osi przedniej
Odpowiedź, która wskazuje na konieczność wymiany zarówno tarcz, jak i klocków hamulcowych kół osi przedniej, jest prawidłowa z kilku powodów. Pęknięcie tarczy hamulcowej może prowadzić do nierównomiernego zużycia klocków hamulcowych oraz obniżenia skuteczności hamowania. Zgodnie z obowiązującymi standardami w branży motoryzacyjnej, podczas wymiany tarczy hamulcowej zawsze zaleca się wymianę klocków hamulcowych na tej samej osi, aby zapewnić równomierne działanie układu hamulcowego oraz uniknąć sytuacji, w której nowe komponenty będą pracować z zużytymi elementami. Przykładowo, jeśli nowe tarcze są połączone z klockami o niewłaściwej grubości, może to prowadzić do zwiększonego ryzyka przegrzewania się i szybszego zużycia nowych tarcz. W praktyce, wymiana tarcz i klocków hamulcowych na osi przedniej zapewnia lepsze bezpieczeństwo oraz komfort jazdy, a także wydłuża żywotność całego układu hamulcowego.

Pytanie 15

Omomierza można użyć do kontroli czujnika

A. Halla.
B. położenia przepustnicy.
C. manometrycznego.
D. zegarowego.
W tym zadaniu łatwo się pomylić, bo wszystkie odpowiedzi dotyczą jakichś czujników używanych w technice, ale nie każdy z nich da się sensownie sprawdzić zwykłym omomierzem. Klucz jest taki: omomierz mierzy rezystancję statyczną elementu, czyli nadaje się głównie do czujników rezystancyjnych, potencjometrów, termistorów i podobnych elementów pasywnych. Czujnik Halla jest elementem półprzewodnikowym, który w praktyce pełni rolę przetwornika pola magnetycznego na sygnał elektryczny. W nowoczesnych samochodach takie czujniki mają w środku całą małą elektronikę: zasilanie, układ formujący sygnał, często zabezpieczenia. Omomierzem widzimy tam co najwyżej jakąś bliżej nieokreśloną rezystancję wejścia, ale nie sprawdzimy w ten sposób poprawnej pracy – do tego potrzeba zasilania i obserwacji przebiegu napięcia (multimetr w trybie V lub oscyloskop, ewentualnie tester diagnostyczny). Podobnie z czujnikiem zegarowym – to w ogóle nie jest czujnik elektryczny, tylko mechaniczny przyrząd pomiarowy do sprawdzania bicia, luzów, przemieszczeń. Nie ma uzwojeń ani ścieżek oporowych, więc omomierzem nie ma czego mierzyć. Czujnik manometryczny (np. wskaźnik ciśnienia oleju w wersji manometru mechanicznego) też jest z natury urządzeniem ciśnieniowo‑mechanicznym, często z rurką Bourdona czy membraną i przekładnią na wskazówkę, bez typowego toru rezystancyjnego dostępnego do pomiaru omomierzem. Owszem, istnieją elektryczne czujniki ciśnienia działające jako rezystancyjne przetworniki, ale w praktyce warsztatowej ich diagnostyka omomierzem jest mało miarodajna, bo pracują w konkretnym zakresie napięć i obciążeń, a do oceny stanu używa się zwykle pomiaru napięcia lub prądu w obwodzie. Najczęstszym błędem myślowym przy takich pytaniach jest przekonanie, że skoro coś jest „czujnikiem”, to da się to sprawdzić dowolnym przyrządem pomiarowym, który mamy pod ręką. Tymczasem trzeba zawsze pomyśleć, jaki jest fizyczny sposób działania danego elementu: czy zmienia rezystancję, generuje impulsy, reaguje na pole magnetyczne, czy może tylko mechanicznie pokazuje wartość. Omomierz ma sens tam, gdzie spodziewamy się kontrolowanej, przewidywalnej zmiany oporu, jak w czujniku położenia przepustnicy z potencjometrem. W pozostałych przypadkach użycie omomierza prowadzi bardziej do losowych odczytów niż do rzetelnej diagnostyki i może dawać złudne poczucie, że element jest „dobry” albo „zły”, bez faktycznego potwierdzenia.

Pytanie 16

Oblicz pojemność skokową silnika trzycylindrowego, mając na uwadze, że pojemność skokowa jednego cylindra wynosi 173,4 cm3?

A. 173,4 cm3
B. 346,8 cm3
C. 520,2 cm3
D. 693,6 cm3
Pojemność skokowa silnika to całkowita objętość, jaką zajmują wszystkie cylindry podczas jednego cyklu pracy. Dla trzycylindrowego silnika, gdzie pojemność jednego cylindra wynosi 173,4 cm3, objętość skokowa oblicza się, mnożąc tę wartość przez liczbę cylindrów. Wzór na obliczenie pojemności skokowej silnika to: V = V_cylindrów * n, gdzie V_cylindrów to pojemność jednego cylindra, a n to liczba cylindrów. W tym przypadku mamy: V = 173,4 cm3 * 3 = 520,2 cm3. Zrozumienie pojemności skokowej jest kluczowe w projektowaniu silników, ponieważ wpływa na moc, moment obrotowy oraz efektywność paliwową. Wyższa pojemność skokowa zazwyczaj oznacza większą moc, ale również może wpłynąć na zużycie paliwa. Projektanci silników często dążą do optymalizacji pojemności skokowej w celu osiągnięcia najlepszej równowagi między wydajnością a emisjami. Przykładowo, w silnikach sportowych często stosuje się cylindry o większej pojemności, aby zwiększyć moc przy zachowaniu odpowiednich standardów emisji spalin.

Pytanie 17

Użycie zbyt bogatej mieszanki paliwowo-powietrznej w silniku skutkuje pokryciem izolatora świecy zapłonowej osadem w odcieniu

A. brunatnym
B. czarnym
C. błękitnym
D. białoszarym
Stosowanie zbyt bogatej mieszanki paliwowo-powietrznej do zasilania silnika objawia się pokryciem izolatora świecy zapłonowej nalotem w kolorze czarnym. Taki nalot jest wynikiem nadmiaru paliwa, które nie spala się w komorze spalania, co prowadzi do osadzania się niespalonego węgla na świecy. W praktyce, czarny nalot może wskazywać również na złą regulację gaźnika lub złą jakość paliwa. W przypadku silników z zapłonem iskrowym, dobrym praktyką jest regularne kontrolowanie stanu świec zapłonowych, co może pomóc w diagnozowaniu problemów z mieszanką paliwowo-powietrzną. Standardy branżowe, takie jak SAE (Society of Automotive Engineers), zalecają regularne serwisowanie układu zasilania, co obejmuje kontrolę mieszanki paliwowej. Warto również wspomnieć, że czarny nalot może wpływać na efektywność pracy silnika, prowadząc do zwiększonego zużycia paliwa i emisji zanieczyszczeń.

Pytanie 18

Przedstawiony na fotografii przyrząd służy do pomiaru

Ilustracja do pytania
A. luzu łożysk tocznych.
B. skoku jałowego pedału sprzęgła.
C. luzu zaworowego.
D. luzu końcówek drążka kierowniczego.
Odpowiedź czwarta, dotycząca pomiaru luzu zaworowego, jest absolutnie prawidłowa. Przedstawiony przyrząd, czyli zestaw szczelinomierzy, jest kluczowym narzędziem w diagnostyce silników spalinowych. Luz zaworowy jest niezbędny do prawidłowego działania silnika, ponieważ zapewnia odpowiednią szczelinę pomiędzy zaworami a ich dźwigienkami, co pozwala na właściwe otwieranie i zamykanie zaworów. Niewłaściwy luz może prowadzić do uszkodzeń, takich jak przegrzewanie się zaworów, a nawet ich zatarcie, co może skutkować poważnymi awariami silnika. Regularne monitorowanie luzu zaworowego według zaleceń producenta oraz przemysłowych standardów pozwala na utrzymanie silnika w dobrej kondycji, co z kolei przekłada się na jego dłuższą żywotność i efektywność. Dobrą praktyką jest również stosowanie szczelinomierzy o różnych grubościach, co umożliwia precyzyjne dopasowanie pomiarów do wymagań konkretnego silnika. Nie należy lekceważyć tej procedury, ponieważ prawidłowy luz zaworowy wpływa na ogólne osiągi pojazdu oraz jego ekonomikę eksploatacyjną.

Pytanie 19

Niska moc hamowania pojazdu może wynikać z

A. zużycia łożysk kół
B. wycieku z cylinderka hamulcowego
C. zbyt dużych luzów w zawieszeniu
D. braku wspomagania układu kierowniczego
Odpowiedź dotycząca wycieku z cylinderka hamulcowego jako przyczyny niedostatecznej siły hamowania pojazdu jest poprawna. Cylinder hamulcowy jest kluczowym elementem układu hamulcowego, a jego uszkodzenia mogą prowadzić do znacznych strat ciśnienia płynu hamulcowego. W przypadku wycieku, ciśnienie generowane podczas naciśnięcia pedału hamulca nie jest wystarczające do skutecznego hamowania. Praktycznie oznacza to, że siła przenoszona na klocki hamulcowe jest zbyt niska, co może prowadzić do wydłużenia drogi hamowania lub całkowitej utraty możliwości hamowania. W celu zapewnienia sprawności układu hamulcowego, regularne inspekcje oraz wymiany płynów hamulcowych są niezbędne i powinny być realizowane zgodnie z zaleceniami producenta pojazdu oraz standardami branżowymi, takimi jak normy SAE. Przykładem dobrej praktyki jest okresowe sprawdzanie poziomu płynu hamulcowego oraz wizualna inspekcja cylinderków hamulcowych w celu wykrycia ewentualnych nieszczelności.

Pytanie 20

Zgodnie z zamieszczonym wykresem temperatura krzepnięcia glikolu etylenowego przy stężeniu 50% wynosi około

Ilustracja do pytania
A. -33°C
B. -40°C
C. -36°C
D. -30°C
Odpowiedź -33°C jest poprawna, ponieważ wynika z analizy wykresu, na którym graficznie przedstawiona jest zależność temperatury krzepnięcia glikolu etylenowego w zależności od jego stężenia. W przypadku 50% stężenia glikolu etylenowego, linia na wykresie pokazuje punkt, w którym temperatura krzepnięcia wynosi właśnie -33°C. Ta informacja ma praktyczne zastosowanie w różnych dziedzinach, takich jak przemysł motoryzacyjny, gdzie glikol etylenowy jest powszechnie stosowany jako środek chłodzący i zapobiegający zamarzaniu w układach chłodzenia. Znajomość temperatury krzepnięcia pozwala inżynierom na dobór odpowiednich proporcji glikolu etylenowego do wody, co jest kluczowe dla zapewnienia optymalnej wydajności układów chłodzenia w różnych warunkach atmosferycznych. Ponadto, zgodnie z normami branżowymi, stosowanie glikolu etylenowego o odpowiednim stężeniu przyczynia się do wydłużenia żywotności komponentów silnika oraz zapobiega ich uszkodzeniom w wyniku zamarzania.

Pytanie 21

Który z wymienionych elementów spalin stanowi największe zagrożenie dla zdrowia i życia?

A. Para wodna
B. Tlenek węgla
C. Tlen
D. Dwutlenek węgla
Dwutlenek węgla (CO2) jest naturalnym składnikiem atmosfery i jest produktem kompletnych procesów spalania. Choć jest gazem cieplarnianym i jego nadmiar w atmosferze przyczynia się do zmian klimatycznych, sam w sobie nie jest bezpośrednio toksyczny dla zdrowia ludzkiego w normalnych stężeniach. W przypadku wysokich stężeń może prowadzić do asfiksji, jednak nie jest tak groźny jak tlenek węgla, który działa w sposób aczkolwiek bardziej bezpośredni i intensywny. Tlen to składnik niezbędny do życia, ponieważ jest kluczowy dla procesu oddychania, a para wodna naturalnie występuje w powietrzu i pełni rolę w regulacji temperatury i wilgotności atmosfery. Typowym błędem myślowym jest mylenie poziomów toksyczności różnych gazów, często wynikającym z ich powszechnej obecności. Mimo że dwutlenek węgla w nadmiarze ma swoje negatywne konsekwencje, jego obecność nie zagraża zdrowiu w takim stopniu jak tlenek węgla, który może być tragicznie niebezpieczny nawet w stosunkowo niskich stężeniach. Dlatego kluczowe jest posiadanie dobrze zaprojektowanych systemów wentylacyjnych oraz czujników gazów, które pomogą w identyfikacji i eliminacji zagrożeń, szczególnie w zamkniętych przestrzeniach, gdzie tlenek węgla ma tendencję do gromadzenia się.

Pytanie 22

Który z poniższych elementów wymaga regularnej kontroli podczas obsługi technicznej pojazdu?

A. Stan anteny radiowej
B. Poziom oleju silnikowego
C. Mocowanie tablic rejestracyjnych
D. Wycieraczki tylnej szyby
Regularna kontrola poziomu oleju silnikowego jest jednym z kluczowych elementów utrzymania pojazdu w dobrej kondycji. Olej silnikowy pełni kilka ważnych funkcji w silniku: smaruje ruchome części, redukuje tarcie, odprowadza ciepło, a także pomaga w usuwaniu zanieczyszczeń. Z czasem, olej ulega degradacji i traci swoje właściwości, co może prowadzić do zwiększonego zużycia silnika, a w skrajnych przypadkach do jego uszkodzenia. Dlatego, zgodnie z dobrą praktyką serwisową, zaleca się regularne sprawdzanie poziomu oleju, najlepiej przed dłuższą trasą czy po kilku tysiącach przejechanych kilometrów. Mechanicy często podkreślają, że niedobór oleju może prowadzić do przegrzania silnika i poważnych awarii. Warto też pamiętać o tym, że różne silniki mogą wymagać różnych typów oleju, co jest istotne przy jego wymianie. Podsumowując, kontrola poziomu oleju to podstawowy element serwisowy, który pozwala na długotrwałe i bezawaryjne korzystanie z pojazdu.

Pytanie 23

Spaliny w kolorze jasoniebieskim, wydobywające się z rury wylotowej układu wydechowego, mogą świadczyć o

A. niskim ciśnieniu paliwa.
B. obecności cieczy chłodzącej w komorze spalania.
C. spalaniu oleju.
D. „laniu” wtryskiwaczy.
Niebieskawy, czasem określany jako jasnoniebieski lub niebieskoszary dym z wydechu to klasyczny objaw spalania oleju silnikowego w komorze spalania. Wynika to z tego, że olej ma zupełnie inne właściwości fizykochemiczne niż paliwo – przy wysokiej temperaturze ulega charakterystycznemu pirolitycznemu rozkładowi, co daje właśnie taki kolor spalin. W praktyce warsztatowej taki objaw najczęściej wiąże się ze zużytymi pierścieniami tłokowymi, wytartymi gładziami cylindrów, nieszczelnymi prowadnicami zaworów lub uszczelniaczami trzonków zaworów. Czasem winny bywa też uszkodzony turbosprężarka, która przepuszcza olej do strony ssącej lub wydechowej. Moim zdaniem to jest jedna z podstawowych rzeczy, które dobry mechanik powinien rozpoznawać „na oko” – kolor spalin to szybka, wstępna diagnoza, zanim jeszcze podłączymy tester czy zdejmiemy głowicę. Zwraca się też uwagę na sytuacje, kiedy dymienie się nasila: przy dodawaniu gazu, przy hamowaniu silnikiem, przy rozruchu na zimno. Na przykład mocne niebieskie dymienie przy schodzeniu z obrotów często sugeruje zużyte uszczelniacze zaworowe, a stałe dymienie pod obciążeniem – zużycie pierścieni i cylindrów. W dobrych praktykach serwisowych, zgodnie z zaleceniami producentów, po zaobserwowaniu niebieskiego dymu zawsze powinno się sprawdzić zużycie oleju (ile litrów na 1000 km), zmierzyć ciśnienie sprężania i ewentualnie wykonać próbę olejową. W nowoczesnych silnikach z DPF trzeba też pamiętać, że nadmierne spalanie oleju może prowadzić do zapychania filtra cząstek stałych i uszkodzenia katalizatora, więc lekceważenie takiego objawu jest po prostu nieopłacalne. Dobrą praktyką jest też kontrola odpowietrzenia skrzyni korbowej, bo nadciśnienie w skrzyni potrafi dodatkowo „wypychać” olej do komory spalania.

Pytanie 24

Częścią systemu hamulcowego nie jest

A. hamulec awaryjny
B. modulator ABS
C. korektor siły hamowania
D. wysprzęglik
Wysprzęglik to taki element, który nie ma nic wspólnego z układem hamulcowym. Jego głównym zadaniem jest rozłączanie silnika od skrzyni biegów, co jest super ważne w autach z manualną skrzynią. Zamiast tego, jeśli chodzi o hamulce, mamy do czynienia z hamulcami tarczowymi, bębnowymi, a także z systemami wspomagającymi, jak ABS, które zapobiegają blokowaniu kół. Wysprzęglik, jako część sprzęgła, w ogóle nie wpływa na hamowanie. Ale, żeby było jasne, jego działanie jest kluczowe dla bezpieczeństwa jazdy, bo pozwala kierowcy na precyzyjne włączanie biegów, co zwiększa kontrolę nad autem. Zrozumienie tej różnicy jest naprawdę ważne, bo przy diagnozowaniu i konserwacji pojazdów to może robić różnicę.

Pytanie 25

Całkowity wydatek na naprawę samochodu według kosztorysu wynosi 1 550,00 zł, z czego 950,00 zł to koszt wymienionych elementów. Jaką kwotę powinno się wpisać na paragon, biorąc pod uwagę 20% zniżkę dla klienta na usługi w tym warsztacie?

A. 1360,00 zł
B. 1470,00 zł
C. 1240,00 zł
D. 1430,00 zł
Aby obliczyć kwotę, na jaką należy wystawić paragon po uwzględnieniu rabatu, najpierw musimy zrozumieć strukturę kosztorysu. Całkowity koszt naprawy wynosi 1550,00 zł, a rabat wynosi 20%. Rabat jest naliczany od całkowitej kwoty za usługi, co oznacza, że obliczamy go na podstawie tej wartości. Kwotę rabatu obliczamy mnożąc całkowity koszt naprawy przez 20%, co daje 310,00 zł. Następnie odejmujemy tę wartość od całkowitego kosztu, co daje nam 1240,00 zł. Warto jednak zauważyć, że w przedstawionym pytaniu mówimy o całkowitym koszcie naprawy, a nie tylko o kosztach usług. Koszt wymienionych części (950,00 zł) nie podlega rabatowi, ponieważ rabat dotyczy jedynie wartości usług. Dlatego poprawna kwota, na jaką powinien być wystawiony paragon, to 1430,00 zł (1550,00 zł - 310,00 zł). To podejście jest zgodne z ogólnie przyjętymi standardami w zakresie wystawiania paragonów i obliczania rabatów w branży motoryzacyjnej oraz serwisowej, gdzie rabaty są często stosowane jako element strategii marketingowej w celu zwiększenia lojalności klientów.

Pytanie 26

W dowodzie rejestracyjnym wskazana dopuszczalna masa całkowita pojazdu odnosi się do maksymalnej masy określonej przepisami, włączając w to

A. przyczepę
B. materiały eksploatacyjne w ilościach standardowych, z pominięciem kierowcy i ładunku
C. pasażerów, kierowcę i ładunek
D. kierowcę oraz pasażerów, jednak bez ładunku
Odpowiedź wskazująca, że dopuszczalna masa całkowita pojazdu odnosi się do masy pojazdu wraz z pasażerami, kierowcą i ładunkiem jest prawidłowa, ponieważ zgodnie z przepisami prawa drogowego, dopuszczalna masa całkowita (DMC) to maksymalna masa, jaką pojazd może ważyć podczas użytkowania na drodze. W skład tej masy wchodzą nie tylko same materiały eksploatacyjne, ale również wszyscy użytkownicy pojazdu oraz wszelkie przewożone ładunki. Przykładowo, przy wyliczaniu DMC dla autobusu pasażerskiego uwzględnia się zarówno masę pojazdu, jak i masę wszystkich pasażerów oraz ewentualny bagaż. Dobrą praktyką dla kierowców i przedsiębiorstw transportowych jest monitorowanie ilości przewożonych pasażerów oraz ładunku, aby nie przekraczać DMC, co może prowadzić do niebezpiecznych sytuacji na drodze oraz naruszeń przepisów prawa. W przypadku przekroczenia DMC, kierowca naraża siebie, pasażerów oraz innych uczestników ruchu na ryzyko, a także może ponieść konsekwencje prawne, w tym mandaty i kary administracyjne.

Pytanie 27

W klasyfikacji olejów American Petroleum Institute /API/ olej oznaczony symbolem GL to olej

A. przekładniowy
B. hydrauliczny
C. do silników o ZS
D. do silników o ZI
Istnieje kilka błędnych koncepcji związanych z odpowiedziami, które można by uznać za poprawne. Pierwsza z nich dotyczy olejów do silników o zapłonie samoczynnym (ZS). Oleje te, zwane również olejami silnikowymi, są przeznaczone do smarowania silników diesla i charakteryzują się specyficznymi właściwościami, które różnią się od wymagań dla olejów przekładniowych. Ważne jest zrozumienie, że oleje te są klasyfikowane według innych standardów, takich jak API CJ-4 czy ACEA E9, które są dostosowane do eksploatacji w silnikach o zapłonie samoczynnym. Drugą mylną koncepcją są oleje hydrauliczne. Oleje te również różnią się od olejów przekładniowych, gdyż są zaprojektowane do pracy w systemach hydraulicznych, gdzie kluczowe są takie właściwości jak niska lepkość oraz doskonałe właściwości przeciwzużyciowe, a także odporność na działanie wody. Oleje hydrauliczne są klasyfikowane według norm takich jak ISO 32, 46, 68, które wskazują na ich lepkość. Ostatnia z wymienionych opcji to oleje do silników o zapłonie iskrowym (ZI), które są z kolei dedykowane silnikom benzynowym. Oleje te powinny spełniać różne wymagania, takie jak API SN, co nie ma związku z olejami przekładniowymi. Błąd w rozumieniu klasyfikacji olejów API może prowadzić do nieprawidłowego doboru oleju, co z kolei może skutkować uszkodzeniem komponentów pojazdu. Dlatego tak istotne jest posługiwanie się właściwymi oznaczeniami i klasyfikacjami przy wyborze olejów do różnych zastosowań w motoryzacji.

Pytanie 28

Ile kresek znajduje się na noniuszu suwmiarki, która ma dokładność 0,05 mm?

A. 50 kresek
B. 10 kresek
C. 40 kresek
D. 20 kresek
Odpowiedź 20 kresek jest prawidłowa, ponieważ suwmiarka mikrometryczna z dokładnością 0,05 mm zazwyczaj ma noniusz podzielony na 20 kresek. Każda kreska na noniuszu odpowiada 0,05 mm, co sprawia, że cała skala noniusza pokrywa zakres 1 mm. Dzięki temu, suwmiarka pozwala na precyzyjne pomiary z dokładnością do 0,05 mm, co jest niezwykle przydatne w różnych zastosowaniach inżynieryjnych, mechanicznych i precyzyjnych. Na przykład w przemyśle motoryzacyjnym, gdzie dokładność pomiarów jest kluczowa dla zapewnienia jakości komponentów, użycie suwmiarki o takiej dokładności pozwala na kontrolę wymiarów elementów z bardzo małymi tolerancjami. Dobrą praktyką jest regularne kalibrowanie narzędzi pomiarowych oraz znajomość technik pomiarowych, aby uniknąć błędów i uzyskać wiarygodne wyniki pomiarów. Warto również zwrócić uwagę na to, że im większa liczba kresek na noniuszu, tym większa dokładność pomiaru, co jest kluczowe w precyzyjnej obróbce materiałów.

Pytanie 29

Nadwozie samochodowe przedstawione na rysunku zalicza się do grupy nadwozi

Ilustracja do pytania
A. 2-bryłowych.
B. 3-bryłowych.
C. 1-bryłowych.
D. 2,5-bryłowych.
Podział na 1‑, 2‑, 2,5‑ i 3‑bryłowe nadwozia opiera się na tym, jak projektant ukształtował główne części karoserii: komorę silnika, przestrzeń pasażerską i przestrzeń bagażową. Typowy błąd polega na ocenianiu tylko „na oko”, bez zastanowienia się, czy bagażnik jest konstrukcyjnie wydzielony, czy tworzy jedną całość z kabiną, oraz jak przebiega linia dachu i tylnej ściany. Nadwozie 1‑bryłowe to pojazdy, w których maska, kabina i bagażnik zlewają się w jedną, płynną bryłę – przykładowo vany, minivany, niektóre małe dostawczaki. Przód jest krótki, szyba przednia mocno pochylona, a dach przechodzi łagodnie aż do samego tyłu. Na rysunku widać wyraźnie wydzielony przód i tył, więc nie jest to jednobryłowe. Nadwozie 2‑bryłowe to klasyczny hatchback lub kombi, gdzie pierwsza bryła obejmuje komorę silnika, a druga wspólną przestrzeń pasażersko‑bagażową, przy czym tylna część jest dość masywna, pełna, zwykle z prawie pionową ścianą tylną. W praktyce jednak w wielu małych autach linia tylnej części jest skrócona i mocno pochylona, przez co teoretycznie druga bryła jest „niepełna”. Właśnie stąd wzięło się pojęcie nadwozia 2,5‑bryłowego – kompromis między 2‑bryłowym a 1‑bryłowym. Z kolei nadwozie 3‑bryłowe to typowy sedan: wyraźnie oddzielona komora silnika, osobna kabina i osobny, wystający ku tyłowi bagażnik, najczęściej odcięty sztywną przegrodą. Rysunek zdecydowanie nie pokazuje takiego kształtu, bo tył jest krótki, z dużą klapą, a nie długą pokrywą bagażnika. Moim zdaniem warto zapamiętać, że w samochodach osobowych hatchback z krótkim, zgrabnym tyłem bardzo często klasyfikuje się jako 2,5‑bryłowy. Patrząc na linię nadwozia widzimy więc coś pomiędzy czystym 2‑bryłowym a 1‑bryłowym, co wyklucza pozostałe wskazane odpowiedzi.

Pytanie 30

Aby wyciągnąć i zainstalować tłoki w silniku ZI o czterech cylindrach w układzie rzędowym bez demontażu całego silnika, należy zdemontować

A. pokrywy korbowodów
B. głowicę i pokrywy korbowodów
C. pokrywy korbowodów oraz wał korbowy
D. głowicę, pokrywy korbowodów oraz wał korbowy
Aby wymontować i zamontować tłoki w czterocylindrowym rzędowym silniku ZI, konieczne jest zdemontowanie zarówno głowicy, jak i pokryw korbowodów. Głowica silnika jest kluczowym elementem, który zapewnia szczelność komory spalania oraz umożliwia montaż zaworów. Zdemontowanie głowicy daje dostęp do cylindrów, co jest niezbędne do dostępu do tłoków. Pokrywy korbowodów natomiast ukrywają układ korbowy, który łączy tłoki z wałem korbowym. Usunięcie tych elementów pozwala na swobodny dostęp do tłoków oraz ich demontaż bez całkowitego rozbierania silnika. Tego typu procedury są zgodne z zasadami dobrego serwisowania silników, co jest kluczowe dla ich długowieczności oraz prawidłowego funkcjonowania. Przykładem zastosowania tej wiedzy może być naprawa silnika w warsztacie motoryzacyjnym, gdzie zachowanie odpowiednich standardów montażu i demontażu jest niezbędne dla zachowania bezpieczeństwa i efektywności pracy.

Pytanie 31

Zanim rozpoczniesz diagnostykę układu hamulcowego na stanowisku rolkowym, na początku należy zweryfikować

A. stan płynu hamulcowego.
B. obciążenie pojazdu.
C. szczelność układu.
D. ciśnienie w ogumieniu.
Ciśnienie w ogumieniu jest kluczowym czynnikiem wpływającym na efektywność układu hamulcowego. Przed przystąpieniem do diagnostyki układu hamulcowego na stanowisku rolkowym, ważne jest, aby upewnić się, że opony pojazdu są odpowiednio napompowane. Niskie ciśnienie w oponach może prowadzić do zwiększonego oporu toczenia, co z kolei wpłynie na obciążenie układu hamulcowego oraz jego skuteczność. Odpowiednie ciśnienie w oponach poprawia stabilność pojazdu, a także zapewnia równomierne rozłożenie sił hamowania na wszystkie koła. W praktyce, diagnostycy powinni korzystać z manometru do sprawdzenia ciśnienia w oponach przed przystąpieniem do jakichkolwiek testów hamulców. To nie tylko poprawia bezpieczeństwo, ale również zwiększa dokładność wyników testów. Ponadto, zgodność z normami producentów pojazdów oraz zaleceniami dotyczącymi ciśnienia w oponach stanowi standard w branży motoryzacyjnej, co powinno być integralną częścią procesu diagnostycznego.

Pytanie 32

Minimalny wymagany wskaźnik TWI opony wielosezonowej wynosi

A. 1,0 mm
B. 4,0 mm
C. 3,0 mm
D. 1,6 mm
Minimalny wymagany wskaźnik TWI dla opony wielosezonowej wynosi 1,6 mm i jest to wartość wynikająca z przepisów oraz z praktyki warsztatowej. TWI (Tread Wear Indicator) to taki mały „mostek” gumy w rowku bieżnika, który pokazuje, kiedy opona osiągnęła graniczne zużycie. Jeśli bieżnik zrówna się z tym mostkiem, oznacza to, że głębokość wynosi właśnie około 1,6 mm i opona nie powinna już być dalej eksploatowana w ruchu drogowym. W Polsce i w większości krajów europejskich jest to prawne minimum dla opon letnich i wielosezonowych. Moim zdaniem warto traktować tę wartość jako absolutną granicę bezpieczeństwa, a nie jako zalecany stan do codziennej jazdy. W praktyce, w serwisach ogumienia często sugeruje się wymianę opon wcześniej, np. przy ok. 3 mm, bo wtedy opona jeszcze zapewnia lepsze odprowadzanie wody i krótszą drogę hamowania, szczególnie na mokrej nawierzchni. Trzeba też pamiętać, że nawet jeśli TWI pokazuje, że jest 1,6 mm, to przy dużych prędkościach i w silnym deszczu rośnie ryzyko aquaplaningu. Dobra praktyka warsztatowa to nie tylko sprawdzenie TWI, ale też pomiar głębokości bieżnika miernikiem w kilku miejscach na obwodzie i szerokości opony, bo zużycie często jest nierównomierne, np. bardziej po wewnętrznej stronie z powodu złej geometrii zawieszenia. W pojazdach flotowych i dostawczych wielu mechaników rekomenduje wcześniejszą wymianę, żeby ograniczyć ryzyko poślizgu przy nagłym hamowaniu. Podsumowując: 1,6 mm to wartość wymagana przepisami, związana z TWI, ale z punktu widzenia bezpieczeństwa dobrze jest pilnować, żeby nie dopuszczać opon do tak skrajnego zużycia.

Pytanie 33

W samochodzie osobowym w celu zabezpieczenia koła przed odkręceniem stosuje się

A. nakrętki z kołnierzem stożkowym.
B. podkładki sprężyste.
C. podkładki płaskie.
D. nakrętki samohamowne.
W samochodach osobowych stosuje się specjalne nakrętki z kołnierzem stożkowym właśnie po to, żeby koło samo się nie odkręciło podczas jazdy. Ten stożkowy kołnierz dobrze centruje felgę na piaście i jednocześnie „klinuję” połączenie. Powierzchnia styku felgi z gniazdem w piaście oraz z kołnierzem nakrętki jest dopasowana kształtem – stożek na stożek. Dzięki temu siły są równomiernie rozłożone, a tarcie między elementami jest na tyle duże, że zabezpiecza połączenie przed luzowaniem. Producenci felg (szczególnie aluminiowych) wyraźnie określają, jaki typ gniazda i nakrętki/śruby należy stosować: najczęściej właśnie stożkowe, rzadziej kuliste. Z mojego doświadczenia wynika, że jak ktoś założy zły typ nakrętki, to potem ma problemy z biciem koła, luzami, a w skrajnych przypadkach nawet z urwaniem szpilek. Dobre praktyki serwisowe mówią jasno: stosujemy wyłącznie nakrętki przewidziane przez producenta pojazdu i felgi, dokręcamy je kluczem dynamometrycznym z odpowiednim momentem i zawsze sprawdzamy, czy stożkowy kołnierz dobrze przylega do felgi. To rozwiązanie jest proste, tanie i bardzo skuteczne, dlatego praktycznie standardowo spotykane w samochodach osobowych. Warto też pamiętać, że to nie sama „magiczna” nakrętka trzyma koło, tylko połączenie: właściwy kształt kołnierza, czyste powierzchnie styku, odpowiedni moment dokręcania i brak smaru na gwincie i pod kołnierzem.

Pytanie 34

Tarcze hamulcowe wykonuje się najczęściej

A. ze stopu brązu.
B. z żeliwa.
C. ze stopów aluminium.
D. ze stali.
Tarcze hamulcowe w samochodach osobowych i ciężarowych wykonuje się najczęściej z żeliwa, najczęściej z żeliwa szarego lub stopowego. Wynika to z kilku bardzo konkretnych właściwości materiału. Żeliwo ma świetną odporność na wysoką temperaturę i dobrze znosi wielokrotne cykle nagrzewania i chłodzenia, które występują przy każdym hamowaniu. Ma też dużą pojemność cieplną, więc potrafi „przyjąć” sporo energii hamowania, zanim dojdzie do przegrzania i fadingu hamulców. Dodatkowo żeliwo ma całkiem dobre właściwości cierne w połączeniu z typowymi okładzinami klocków hamulcowych, co przekłada się na stabilny współczynnik tarcia i przewidywalne zachowanie auta na drodze. Z mojego doświadczenia w warsztacie widać też, że tarcze żeliwne są stosunkowo tanie w produkcji i w wymianie, a jednocześnie dość odporne na pękanie i odkształcenia, o ile pracują w normalnych warunkach i nie są przegrzewane przez jazdę „na hamulcu”. W pojazdach sportowych czy bardzo drogich stosuje się czasem tarcze kompozytowe (np. ceramika węglowa), ale w normalnej eksploatacji drogowej standardem branżowym jest właśnie żeliwo. W katalogach producentów części (ATE, Brembo, Textar itd.) zdecydowana większość pozycji to tarcze żeliwne, często z dodatkami stopowymi poprawiającymi odporność na korozję i pękanie cieplne. W praktyce serwisowej ważne jest też to, że żeliwo daje się dobrze obrabiać – można tarcze przetoczyć, zmierzyć bicie i grubość, i łatwo ocenić ich stan według zaleceń producenta pojazdu.

Pytanie 35

Oznaczenie symbolem dla systemu monitorowania ciśnienia w oponach pojazdu jest

A. TPMS
B. SOHC
C. BAS
D. ACC
System TPMS (Tire Pressure Monitoring System) to nowoczesne rozwiązanie stosowane w pojazdach, które ma na celu monitorowanie ciśnienia w oponach w czasie rzeczywistym. Prawidłowe ciśnienie w oponach jest kluczowe dla bezpieczeństwa, wydajności paliwowej oraz komfortu jazdy. TPMS informuje kierowcę o niskim ciśnieniu w oponach, co pozwala na szybką reakcję i uniknięcie potencjalnych awarii, takich jak uszkodzenie opony czy zwiększone zużycie paliwa. W praktyce, TPMS może być podzielony na dwa główne typy: systemy bezpośrednie, które wykorzystują czujniki ciśnienia zamontowane w oponach, oraz systemy pośrednie, które monitorują prędkość obrotową kół, aby ocenić różnice ciśnienia. Obecnie w wielu krajach stosowanie TPMS jest obowiązkowe w nowych pojazdach, co podkreśla znaczenie tego systemu w poprawie bezpieczeństwa na drogach. W związku z tym kierowcy powinni regularnie sprawdzać działanie systemu TPMS oraz dbać o prawidłowe ciśnienie w oponach, co jest zgodne z zaleceniami producentów pojazdów oraz standardami bezpieczeństwa.

Pytanie 36

Luz zmierzony w zamku pierścienia tłokowego, umieszczonego w cylindrze silnika po przeprowadzonej naprawie, wynosi 0,6 mm. Producent wskazuje, że ten luz powinien wynosić od 0,25 do 0,40 mm. Uzyskany wynik wskazuje, że

A. luz jest zbyt mały
B. luz jest zbyt duży
C. luz zamka pierścienia należy powiększyć
D. luz mieści się w podanych zaleceniach
Wynik pomiaru luzu w zamku pierścienia tłokowego, który wynosi 0,6 mm, jest powyżej maksymalnej wartości zalecanej przez producenta, która wynosi 0,40 mm. Należy pamiętać, że luz ten jest kluczowy dla prawidłowego funkcjonowania silnika, gdyż zbyt duży luz może prowadzić do zwiększenia zużycia paliwa, a także obniżenia efektywności pracy tłoka. W praktyce, nadmierny luz skutkuje też problemami z uszczelnieniem komory spalania, co może prowadzić do spadku mocy silnika oraz podwyższonej emisji spalin. Standardy branżowe, takie jak normy ISO czy SAE, podkreślają znaczenie precyzyjnego pomiaru i utrzymania luzów w zalecanych granicach, aby zapewnić optymalną wydajność silnika. W przypadku stwierdzenia zbyt dużego luzu, konieczne jest przeprowadzenie dodatkowych działań, takich jak wymiana pierścieni tłokowych lub ich dostosowanie, aby przywrócić odpowiednie parametry funkcjonalne.

Pytanie 37

Jakie elementy można naprawić stosując metodę lutowania?

A. uszkodzoną końcówkę drążka kierowniczego
B. nieszczelną chłodnicę
C. pęknięty wał napędowy
D. zużyte łożysko ślizgowe wału korbowego
Lutowanie to super metoda, jeśli chodzi o naprawę nieszczelnych chłodnic. Dzięki temu można skutecznie połączyć różne elementy metalowe, bo materiał lutowniczy się topi i załatwia sprawę. Chłodnice zazwyczaj są z aluminium albo miedzi, więc lutowanie naprawdę daje radę w naprawie wycieków płynu chłodzącego. Z mojego doświadczenia ważne jest, żeby najpierw dokładnie oczyścić uszkodzone miejsce, a potem nałożyć topnik. To zapewnia lepsze trzymanie się lutowia. Potem całość musi się podgrzać, co topi materiał i łączy elementy. Dobrze zrobione lutowanie jest trwałe i wytrzymuje wysokie ciśnienie oraz temperaturę, co jest mega istotne w układach chłodzenia w samochodach. Warto mieć na uwadze, że są standardy, jak ISO 14731, które wskazują, jak ogarniać lutowanie, by mieć pewność, że połączenia są na najwyższym poziomie. Regularne kontrolowanie nieszczelności chłodnic też nie zaszkodzi – lepiej zapobiegać problemom niż je potem łatać.

Pytanie 38

W trakcie jazdy pojazdem zapaliła się kontrolka przedstawiona na rysunku. Świadczy to o uszkodzeniu układu

Ilustracja do pytania
A. hamulcowego.
B. zasilania silnika.
C. HVAC.
D. stabilizacji toru jazdy,
Odpowiedź dotycząca uszkodzenia układu zasilania silnika jest poprawna, ponieważ kontrolka, która się zapaliła, najczęściej odnosi się do problemów z silnikiem. Wiele nowoczesnych pojazdów wyposażonych jest w system diagnostyki pokładowej OBD-II, który monitoruje różne parametry pracy silnika. Kontrolka "check engine" może wskazywać na różnorodne problemy, takie jak niewłaściwe spalanie mieszanki paliwowo-powietrznej, uszkodzenia czujników, a także awarie elementów układu zasilania, takich jak pompa paliwa czy wtryskiwacze. Ignorowanie tej kontrolki może prowadzić do poważniejszych uszkodzeń silnika, dlatego ważne jest jak najszybsze zdiagnozowanie problemu za pomocą skanera diagnostycznego. Przykładem praktycznym jest sytuacja, gdy kierowca zauważa pulsowanie kontrolki, co może sugerować chwilowe problemy z zasilaniem, które mogą wymagać natychmiastowej interwencji specjalisty. Właściwe podejście polega na regularnym serwisowaniu pojazdu i ścisłym monitorowaniu jego parametrów, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w branży motoryzacyjnej.

Pytanie 39

Podczas wymiany wtryskiwaczy należy również wymienić

A. przewody paliwowe wysokiego ciśnienia.
B. przewody paliwowe powrotne.
C. spinki zabezpieczające przewody powrotne.
D. pierścienie uszczelniające wtryskiwacze.
Wymiana pierścieni uszczelniających wtryskiwacze przy ich demontażu i montażu to w zasadzie standard warsztatowy i dobra praktyka serwisowa. Te uszczelki (najczęściej miedziane podkładki pod końcówką wtryskiwacza oraz o-ringi na korpusie) pracują w bardzo trudnych warunkach: wysokie ciśnienie, wysoka temperatura, drgania, kontakt z paliwem i spalinami. Po jednorazowym dociśnięciu do gniazda w głowicy pierścień się odkształca plastycznie i już nie zapewnia takiej samej szczelności przy ponownym użyciu. Dlatego producenci silników i wtryskiwaczy wyraźnie zalecają montaż nowych uszczelnień przy każdej ingerencji w układ. W praktyce, jeśli zostawi się stare pierścienie, bardzo łatwo o przedmuchy spalin do komory wtryskiwacza, charakterystyczne syczenie, kopcenie, a nawet wypalenie gniazda w głowicy. Potem kończy się to dużo droższą naprawą: frezowaniem gniazd, a czasem wręcz wymianą głowicy. Moim zdaniem to jeden z tych elementów, na których po prostu nie warto oszczędzać – komplet nowych uszczelek kosztuje grosze w porównaniu z ceną wtryskiwacza czy robocizny. Dodatkowo, przy wymianie pierścieni dobrze jest oczyścić gniazdo w głowicy specjalnym frezem lub szczotką i zastosować środek montażowy zalecany przez producenta, żeby wtryskiwacz siadł równo i z odpowiednim dociskiem. Takie podejście zapewnia stabilne ciśnienie wtrysku, prawidłowe rozpylanie paliwa i chroni silnik przed nieszczelnościami oraz spadkiem sprawności układu zasilania.

Pytanie 40

Który z objawów sugeruje potrzebę wymiany amortyzatora na nowy?

A. Widoczne skrócenie drogi hamowania
B. Ślady wycieków na obudowie
C. Wibracje kierownicy podczas rozpoczynania jazdy
D. Pulsowanie pedału hamulca w trakcie hamowania
Jak widać, ślady wycieków na obudowie amortyzatora to poważna sprawa. To znak, że czas wymienić ten element. Amortyzatory są mega ważne, bo zapewniają komfort jazdy i stabilność samochodu. Ich głównym zadaniem jest tłumienie drgań, które pojawiają się, gdy jedziemy po nierównościach. Jeżeli zauważysz, że coś przecieka, to znaczy, że uszczelnienia są już do wymiany, a to prowadzi do utraty oleju w środku. A to nie jest dobre, bo jak oleju brakuje, to amortyzacja działa słabiej. To może wpłynąć na prowadzenie samochodu, zwłaszcza w zakrętach, gdzie nagle zauważysz, że coś jest nie tak. Dlatego, gdy zauważysz wycieki, lepiej wymienić amortyzator jak najszybciej. W końcu bezpieczeństwo jest najważniejsze. Branżowe standardy, jak te od SAE, mówią o tym, jak ważne są regularne przeglądy, żeby wychwycić problemy zanim staną się poważne.