Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik logistyk
Kwalifikacja: SPL.04 - Organizacja transportu
Data rozpoczęcia: 6 kwietnia 2026 12:59
Data zakończenia: 6 kwietnia 2026 13:23

Egzamin zdany!

Wynik: 34/40 punktów (85,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Oblicz masę 15 paletowych jednostek ładunkowych (pjł), które zawierają po 16 kartonów, gdy masa jednego kartonu wynosi 45 kg, a masa palety to 25 kg?

A. 18 000 kg

B. 10 800 kg

C. 16 800 kg

D. 11 175 kg

Aby obliczyć całkowitą masę 15 paletowych jednostek ładunkowych, musimy uwzględnić zarówno masę kartonów, jak i masę palet. Każda paletowa jednostka ładunkowa zawiera 16 kartonów, a masa jednego kartonu wynosi 45 kg. Zatem masa 16 kartonów na paletę wynosi 16 * 45 kg = 720 kg. Następnie dodajemy masę palety, która wynosi 25 kg, co daje całkowitą masę jednej paletowej jednostki ładunkowej równą 720 kg + 25 kg = 745 kg. Aby uzyskać całkowitą masę 15 palet, mnożymy tę wartość przez 15, co daje 15 * 745 kg = 11 175 kg. Tego rodzaju obliczenia są powszechnie stosowane w logistyce i zarządzaniu łańcuchem dostaw, gdzie wiedza na temat obliczania masy ładunków jest kluczowa dla efektywnego planowania transportu i magazynowania. Dzięki temu można uniknąć przekroczenia nośności pojazdów transportowych oraz zoptymalizować procesy związane z załadunkiem i rozładunkiem towarów.

Pytanie 2

List przewozowy dla pojedynczej przesyłki lotniczej skonsolidowanej oznacza się skrótem

A. CIM

B. HAWB

C. CMR

D. SMGS

HAWB, czyli House Air Waybill, to dokument transportowy używany w lotnictwie do przewozu pojedynczej przesyłki w ramach większej konsolidacji. Jest to ważny dokument, który zawiera szczegółowe informacje na temat nadawcy, odbiorcy, rodzaju przesyłki oraz warunków przewozu. HAWB jest wystawiany przez agenta frachtowego lub przewoźnika lotniczego i pełni funkcję dowodu umowy przewozu. W przypadku konsolidacji, gdzie wiele przesyłek jest przewożonych w jednym locie, HAWB umożliwia identyfikację poszczególnych przesyłek. W praktyce, HAWB jest kluczowy dla operacyjnej efektywności, ponieważ pozwala na śledzenie przesyłek, a także na zarządzanie dokumentacją celno-skarbową. Zgodnie z najlepszymi praktykami branżowymi, każdy HAWB powinien być starannie wypełniony i zgodny z międzynarodowymi standardami IATA, aby ułatwić sprawną obsługę i transport towarów.

Pytanie 3

Czym jest Reachstacker?

A. wywrotnicą obrotową

B. wozem bramowym

C. suwnicą półbramową

D. wozem kontenerowym

Wydaje mi się, że zrozumienie różnicy między różnymi typami maszyn transportowych jest ważne w logistyce. Na przykład wóz bramowy może działać w dużych terminalach, bo jest stworzony do podnoszenia i transportu dużych załadunków. Jednak w ograniczonej przestrzeni nie jest idealny. Wywrotnice obrotowe są fajne do transportu sypkich materiałów, ale nie do kontenerów, co jest dosyć istotne. Suwnice półbramowe są bardziej do stacjonarnej pracy, a w kontenerach nie za bardzo się sprawdzają przez swoją konstrukcję. Często ludzie błędnie myślą o tych maszynach, bo nie do końca rozumieją ich przeznaczenie. Wiedza o tym, które maszyny jak działają, jest super ważna dla efektywności i bezpieczeństwa w pracy w logistyce. Dlatego ważne, żeby wszyscy w branży wiedzieli, co mogą, a co nie mogą te maszyny robić.

Pytanie 4

Do transportu betonu powinno się użyć pojazdu o konstrukcji

A. furgonowej.

B. specjalistycznej.

C. izotermicznej.

D. uniwersalnej.

Odpowiedź "specjalistycznym" jest prawidłowa, ponieważ do przewozu betonu wymagane jest zastosowanie samochodu, który jest przystosowany do transportu materiałów budowlanych o specyficznych wymaganiach. Samochody specjalistyczne, takie jak betoniarki, są zaprojektowane z myślą o utrzymaniu odpowiedniej konsystencji betonu podczas transportu, co wymaga zastosowania odpowiednich mechanizmów mieszających oraz systemów izolacji. Dzięki temu beton nie tylko nie stwardnieje w trakcie transportu, ale także będzie transportowany w sposób, który minimalizuje ryzyko jego uszkodzenia. W praktyce, wybór odpowiedniego środka transportu ma kluczowe znaczenie w kontekście efektywności budowy oraz spełnienia norm budowlanych. Samochody specjalistyczne są również często wyposażone w systemy umożliwiające monitorowanie temperatury i wilgotności, co jest istotne dla jakości betonu. W branży budowlanej, zgodność z normami krajowymi i europejskimi dotyczącymi transportu materiałów budowlanych jest kluczowa dla zapewnienia bezpieczeństwa i jakości realizowanych projektów.

Pytanie 5

Przedstawiony znak, umieszczony na środkach transportu, informuje o przewozie materiałów niebezpiecznych o właściwościach

A. trujących.

B. radioaktywnych.

C. żrących.

D. zakaźnych.

Wybór odpowiedzi, która nie odnosi się do substancji zakaźnych, wskazuje na niedostateczne zrozumienie klasyfikacji materiałów niebezpiecznych oraz ich właściwości. Substancje trujące, radioaktywne i żrące to różne kategorie materiałów niebezpiecznych, które wymagają odmiennego podejścia pod względem transportu i zarządzania. Substancje trujące mogą powodować poważne skutki zdrowotne poprzez zatrucie organizmu, ale nie każda substancja trująca jest klasyfikowana jako zakaźna. Z kolei materiały radioaktywne są oznaczane innymi symbolami i wymagają specjalnych procedur transportowych, aby zminimalizować ryzyko napromieniowania. Zrozumienie różnicy między tymi kategoriami jest kluczowe dla profesjonalistów zajmujących się transportem towarów niebezpiecznych, ponieważ każde z tych oznaczeń wiąże się z innymi wymaganiami prawnymi i procedurami bezpieczeństwa. Na przykład, podczas transportu materiałów żrących, takich jak kwasy czy zasady, konieczne jest stosowanie odpowiedniego sprzętu ochronnego oraz środków neutralizujących w przypadku wycieku. Mylenie tych kategorii może prowadzić do niewłaściwego postępowania w sytuacjach awaryjnych, co może skutkować poważnymi konsekwencjami zdrowotnymi i środowiskowymi. Dlatego tak istotne jest, aby właściwie identyfikować i klasyfikować materiały niebezpieczne, co jest regulowane przepisami krajowymi i międzynarodowymi.

Pytanie 6

Koszt usługi transportowej wynosi 500 zł. Firma transportowa oferuje zniżkę w wysokości 10%. Ile będzie wynosić opłata za świadczoną usługę?

A. 450 zł

B. 400 zł

C. 550 zł

D. 475 zł

Poprawna odpowiedź wynosi 450 zł. Aby uzyskać tę wartość, musimy najpierw obliczyć wysokość rabatu, który wynosi 10% z ceny usługi transportowej, czyli 500 zł. Obliczenia wykonujemy w następujący sposób: 10% z 500 zł to 0,10 * 500 zł = 50 zł. Następnie, aby obliczyć ostateczny koszt usługi po uwzględnieniu rabatu, należy od ceny początkowej odjąć wartość rabatu: 500 zł - 50 zł = 450 zł. Jest to przykład zastosowania podstawowych działań matematycznych w praktyce biznesowej, które są niezwykle istotne w zarządzaniu kosztami. W branży transportowej, gdzie rabaty mogą być powszechnie stosowane, umiejętność szybkiego obliczenia ostatecznej ceny jest kluczowa dla efektywnego podejmowania decyzji. Przykładowo, jeśli przedsiębiorstwo transportowe wykona więcej zleceń na podstawie podobnych rabatów, może to znacząco wpłynąć na jego zyski. Efektywne zarządzanie kosztami oraz umiejętność obliczania rabatów jest fundamentalne dla utrzymania konkurencyjności na rynku.

Pytanie 7

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 8

Uchwała warszawska z 1929 roku odnosi się do międzynarodowego transportu

A. lotniczego

B. kolejowego

C. drogowego

D. morskiego

Konwencja warszawska, uchwalona w 1929 roku, jest kluczowym dokumentem regulującym międzynarodowy przewóz lotniczy. Jej celem jest ujednolicenie zasad odpowiedzialności przewoźników w przypadku zagubienia, uszkodzenia lub opóźnienia bagażu oraz wypadków, które mogą zdarzyć się w trakcie transportu pasażerów. Przykładowo, w sytuacji, gdy pasażer dozna obrażeń w wyniku wypadku lotniczego, Konwencja ta określa maksymalne limity odszkodowań oraz procedury dochodzenia roszczeń. W praktyce, znajomość tych zasad jest kluczowa dla firm lotniczych i pasażerów, ponieważ umożliwia skuteczne dochodzenie swoich praw. Dokument ten stanowi fundament dla dalszych regulacji, takich jak Konwencja montrealska z 1999 roku, która wprowadziła dodatkowe zmiany i udoskonalenia, dostosowując przepisy do współczesnych warunków rynkowych i technologicznych w lotnictwie.

Pytanie 9

Firma transportowa otrzymała zlecenie na przewóz 272 kartonów o wymiarach: 300 x 300 x 1 000 mm (dł. x szer. x wys.), umieszczonych na paletach EUR o wymiarach: 1200 x 800 x 144 mm (dł. x szer. x wys.). Kartony i palety nie mogą być układane w stosy. Jaką liczbę naczep trzeba użyć do przewozu ładunku, jeśli w jednej naczepie mieści się 34 paletowe jednostki ładunkowe (pjł) w jednej warstwie?

A. 4 naczepy

B. 1 naczepę

C. 3 naczepy

D. 2 naczepy

Odpowiedź 1 naczepę jest prawidłowa, ponieważ obliczenia dotyczące pojemności transportowej naczepy uwzględniają zarówno wymiary kartonów, jak i palet. Każda paleta ma wymiary 1200 x 800 mm, co daje powierzchnię podstawy równą 0,96 m². Kartony o wymiarach 300 x 300 x 1000 mm zajmują 0,09 m² każdy. Przewożąc 272 kartony, potrzebujemy 272 x 0,09 m² = 24,48 m² powierzchni. Po podzieleniu tej powierzchni przez powierzchnię palety uzyskujemy 24,48 m² / 0,96 m² = 25,5 - co oznacza, że potrzebujemy 26 palet do przewozu wszystkich kartonów. W naczepie, która pomieści 34 palety w jednej warstwie, wystarczy jedna naczepa do przewiezienia ładunku. W praktyce, przedsiębiorstwa transportowe muszą uwzględniać zarówno wymiary ładunku, jak i pojemność naczepy, co jest kluczowe dla efektywności operacyjnej i optymalizacji kosztów transportu. W przypadku standardów branżowych, warto zwrócić uwagę na zalecenia dotyczące układania ładunków, które minimalizują ryzyko uszkodzenia towaru.

Pytanie 10

Firma transportowa zużyła 45 000 litrów paliwa do przeprowadzenia przewozów na całkowitą odległość 300 000 km. Jakie jest przeciętne zużycie paliwa na 100 km w tej firmie transportowej?

A. 30,0 litrów

B. 7,5 litra

C. 7,0 litrów

D. 15,0 litrów

Średnie zużycie paliwa na 100 km obliczamy, dzieląc całkowite zużycie paliwa przez łączną odległość, a następnie mnożąc przez 100. W tym przypadku, zużycie paliwa wynosi 45 000 litrów, a odległość to 300 000 km. Wzór wygląda następująco: (45 000 litrów / 300 000 km) * 100 = 15 litrów. Takie obliczenia są kluczowe w branży transportowej, ponieważ pozwalają na efektywne zarządzanie kosztami operacyjnymi i planowanie budżetu. Wysoka efektywność spalania paliwa jest pożądana, a monitorowanie zużycia paliwa może pomóc w identyfikacji możliwości poprawy wydajności floty. Ponadto, regularne analizowanie średniego zużycia paliwa pozwala na lepsze podejmowanie decyzji dotyczących zakupu nowych pojazdów, które mogą oferować lepsze osiągi paliwowe zgodnie z normami ekologicznymi, co jest coraz istotniejsze w kontekście zrównoważonego rozwoju.

Pytanie 11

W morskim liście przewozowym nazwę odbiorcy przesyłki oraz jego adres umieszcza się w polu oznaczonym literą

A. C.

B. D.

C. A.

D. B.

Odpowiedź wskazująca na pole D jest prawidłowa, ponieważ właśnie w tym miejscu morski list przewozowy przewiduje wpisanie danych odbiorcy przesyłki, czyli tzw. consignee. Wpisuje się tam nazwę firmy lub osoby fizycznej, która ma otrzymać ładunek, a także jej adres, numer telefonu i ewentualne dodatkowe dane kontaktowe. Jest to jedno z najważniejszych pól w całym dokumencie, ponieważ bez prawidłowego oznaczenia odbiorcy przewoźnik nie mógłby wydać towaru właściwej osobie ani zrealizować dostawy zgodnie z umową. W praktyce porty, firmy spedycyjne oraz przewoźnicy zawsze zwracają szczególną uwagę na dane umieszczone w polu consignee, aby uniknąć błędów przy przeładunku i wydawaniu przesyłki. Niepoprawne wypełnienie tego miejsca mogłoby spowodować poważne opóźnienia, a nawet ryzyko wydania towaru niewłaściwemu podmiotowi. Dlatego właśnie dane odbiorcy zawsze muszą znaleźć się w polu D, a poprawne ich uzupełnienie jest gwarancją bezpieczeństwa i płynności całego procesu transportowego.

Pytanie 12

Jeśli zleceniodawca wynagradza za rzeczywistą lub wyliczoną wagę ładunku, a środek transportu jest wybierany przez spedytora i jego rozmiar nie wpływa na cenę przewozu, to mamy do czynienia z przewozem

A. tranzytowym

B. całopojazdowym

C. drobnicowym

D. intermodalnym

Przewóz drobnicowy to forma transportu, która polega na przewożeniu towarów o niewielkiej masie, często w różnych ilościach, które nie zajmują całego ładunku pojazdu. W przypadku, gdy zleceniodawca płaci za faktyczną lub obliczeniową wagę towaru, a dobór pojazdu do transportu pozostaje w gestii spedytora, to mamy do czynienia z typowym przewozem drobnicowym. W praktyce oznacza to, że spedytor ma możliwość efektywnego wykorzystania przestrzeni ładunkowej, co pozwala na obniżenie kosztów transportu i zwiększenie efektywności operacyjnej. Przykładem może być sytuacja, w której firma zleca przewóz niewielkich partii towarów, które następnie są konsolidowane z innymi ładunkami do transportu drobnicowego na wspólnym pojeździe. Takie podejście jest zgodne z zasadami efektywności kosztowej oraz ekologicznej, co czyni je popularnym wyborem w branży logistycznej.

Pytanie 13

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 14

Jaką średnią prędkość osiągnął pojazd, który przebył 25 km w czasie 30 minut?

A. 40 km/h

B. 30 km/h

C. 50 km/h

D. 60 km/h

Średnia prędkość pojazdu obliczana jest jako stosunek pokonanej odległości do czasu, w którym ta odległość została pokonana. W tym przypadku pojazd pokonał 25 km w czasie 30 minut. Aby obliczyć średnią prędkość, należy najpierw przeliczyć czas z minut na godziny, co daje 0,5 godziny. Następnie, używając wzoru na średnią prędkość: v = s/t, gdzie v to prędkość, s to odległość, a t to czas, otrzymujemy: v = 25 km / 0,5 h = 50 km/h. Taka wiedza jest istotna w wielu dziedzinach, w tym w logistyce i zarządzaniu transportem, gdzie efektywne planowanie tras i obliczanie czasów przejazdu są kluczowe dla optymalizacji kosztów i zwiększenia wydajności. Znajomość zasad obliczania średniej prędkości jest również przydatna w codziennym życiu, np. podczas planowania podróży samochodowych czy korzystania z transportu publicznego, co pozwala na lepsze zarządzanie czasem.

Pytanie 15

System GSM-R to cyfrowy system komunikacyjny stworzony w celu umożliwienia kontaktu pomiędzy pracownikami przedsiębiorstw związanych z transportem

A. drogowym

B. morskim

C. kolejowym

D. lotniczym

GSM-R to fajne rozwiązanie dla kolei, które zostało stworzone specjalnie z myślą o potrzebach tego sektora. Dzięki temu systemowi, pracownicy kolejowi, tacy jak maszynisci czy dyżurni ruchu, mogą łatwo się komunikować. To bardzo ważne, bo poprawia bezpieczeństwo i organizację w ruchu pociągów. GSM-R ma różne funkcje, jak np. przesyłanie wiadomości w czasie rzeczywistym, co naprawdę pomaga w codziennej pracy. Warto też wspomnieć, że ten system jest zgodny z międzynarodowymi standardami, co pozwala mu działać w różnych krajach i u różnych operatorów. Z mojego doświadczenia, to naprawdę efektywne rozwiązanie, które przyczynia się do lepszej koordynacji na torach.

Pytanie 16

Aby zrealizować umowę dotyczącą transportu przesyłek skonsolidowanych drogą lotniczą, niezbędne jest sporządzenie zbiorczego listu przewozowego?

A. House Air Waybill

B. IATA DGR

C. Master Air Waybill

D. BillofLading

House Air Waybill (HAWB) jest dokumentem używanym w tranzycie przesyłek, ale nie jest odpowiedni dla przewozów skonsolidowanych. HAWB jest wystawiany przez brokera lub agenta frachtowego dla pojedynczej przesyłki, co oznacza, że w przypadku transportu skonsolidowanego, gdzie wiele przesyłek jest łączonych w jeden transport, HAWB nie jest wystarczający ani praktyczny. Bill of Lading jest dokumentem stosowanym w transporcie morskim, a nie lotniczym, co czyni go nieodpowiednim dla tego pytania. Jego funkcja polega na potwierdzeniu odbioru towarów przez przewoźnika i nie ma zastosowania w kontekście transportu lotniczego, gdzie dominują inne standardy dokumentacji. IATA DGR odnosi się do regulacji dotyczących przewozu towarów niebezpiecznych, a nie do formułowania umowy przewozowej. Wybór niewłaściwego dokumentu, takiego jak HAWB, Bill of Lading czy IATA DGR, może prowadzić do poważnych problemów w zakresie transportu, takich jak opóźnienia w odprawie celnej, dodatkowe koszty czy nawet utratę przesyłek. Dlatego kluczowe jest zrozumienie różnorodnych typów listów przewozowych oraz ich zastosowań w różnych rodzajach transportu, aby uniknąć typowych błędów myślowych, które mogą powstać wskutek mylenia tych dokumentów.

Pytanie 17

Jaką całkowitą masę ładunku należy podać w liście przewozowym, odnosząc się do transportu 72 kartonów, gdzie każdy z nich ma masę brutto 50 kg, rozmieszczonych na 6 paletach o jednostkowej masie własnej 25 kg?

A. 3 600 kg

B. 3 900 kg

C. 3 750 kg

D. 3 450 kg

Aby obliczyć masę brutto ładunku, należy uwzględnić masę wszystkich kartonów oraz masę palet, na których są one transportowane. W tym przypadku mamy 72 kartony, z których każdy waży 50 kg. Całkowita masa kartonów wynosi więc 72 x 50 kg = 3600 kg. Dodatkowo, każdy z 6 palet ma masę własną 25 kg, co daje łącznie 6 x 25 kg = 150 kg. Łącząc te dwie wartości, uzyskujemy całkowitą masę brutto ładunku równą 3600 kg + 150 kg = 3750 kg. Ta metoda obliczeń jest zgodna z najlepszymi praktykami w branży logistycznej, gdzie precyzyjne określenie masy brutto jest kluczowe dla skutecznego planowania transportu i spełnienia standardów bezpieczeństwa. Zrozumienie tych obliczeń jest istotne w kontekście zarządzania łańcuchem dostaw, ponieważ wpływa na optymalizację kosztów transportu oraz przestrzeganie regulacji dotyczących maksymalnych dopuszczalnych mas ładunków.

Pytanie 18

Umieszczanie oraz zabezpieczanie ładunku w trakcie transportu to działania

A. wykonawcze

B. organizacyjne

C. administracyjne

D. przemieszczania

Załadunek oraz zabezpieczenie ładunku na środku transportu to kluczowe czynności określane jako wykonawcze. Dotyczą one praktycznego działania związane z transportem towarów, obejmując procesy takie, jak właściwe ustawienie ładunku w pojeździe, a także zastosowanie odpowiednich technik zabezpieczających, aby zapobiec przemieszczaniu się ładunku podczas transportu. Stosowanie systemów mocujących, takich jak pasy, siatki, czy poduszki powietrzne, jest niezbędne, aby zapewnić bezpieczeństwo zarówno ładunku, jak i innych uczestników ruchu. W praktyce, wykonawcze czynności związane z załadunkiem powinny być zgodne z normami, takimi jak ISO 3874, które określają zasady dotyczące transportu i załadunku ładunków. Ponadto, znajomość specyfikacji dotyczących odpowiednich środków transportu oraz ich zdolności ładunkowej jest istotna dla efektywnego zarządzania ryzykiem podczas transportu. Właściwe zrozumienie i realizacja tych czynności przyczynia się do minimalizacji uszkodzeń towarów oraz zwiększa efektywność procesów logistycznych.

Pytanie 19

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 20

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 21

Jaką objętość ma paletowa jednostka ładunkowa utworzona na palecie o wymiarach (dł. x szer. x wys.): 1 200 x 1 000 x 150 mm, na której znajduje się 8 kartonów o wymiarach (dł. x szer. x wys.): 600 x 500 x 850 mm?

A. 1,200 m3

B. 2,220 m3

C. 1,776 m3

D. 2,040 m3

Aby obliczyć objętość paletowej jednostki ładunkowej, należy pomnożyć wymiary palety, które wynoszą 1200 mm x 1000 mm x 150 mm. Obliczenie: (1200 mm x 1000 mm x 150 mm) / 1 000 000 000 = 0,180 m³. Następnie należy wziąć pod uwagę objętość kartonów. Każdy karton ma wymiary 600 mm x 500 mm x 850 mm, co daje: (600 mm x 500 mm x 850 mm) / 1 000 000 000 = 0,255 m³ na jeden karton. Dla 8 kartonów objętość wynosi 8 x 0,255 m³ = 2,040 m³. Łącząc te dane, otrzymujemy całkowitą objętość jednostki ładunkowej równą 2,220 m³. Takie obliczenia są kluczowe w logistyce i magazynowaniu, gdzie precyzyjne określenie objętości ładunków pozwala na efektywne zarządzanie przestrzenią oraz kosztami transportu. Zrozumienie tego procesu jest niezbędne dla osób pracujących w branży transportowej oraz magazynowej.

Pytanie 22

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 23

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 24

Maksymalna odległość, na jaką może wystawać ładunek za przyczepę kłonicową przy przewozie drewna długiego, nie może być większa niż

Fragment Ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym
Ładunek wystający poza płaszczyzny obrysu pojazdu może być na nim umieszczony tylko przy zachowaniu następujących warunków: 1) ładunek wystający poza boczne płaszczyzny obrysu pojazdu może być umieszczony tylko w taki sposób, aby całkowita szerokość pojazdu z ładunkiem nie przekraczała 2,55 m, a przy szerokości pojazdu 2,55 m nie przekraczała 3 m, jednak pod warunkiem umieszczenia ładunku tak, aby z jednej strony nie wystawał na odległość większą niż 23 cm, 2) ładunek nie może wystawać z tyłu pojazdu na odległość większą niż 2 m od tylnej płaszczyzny obrysu pojazdu lub zespołu pojazdów; w przypadku przyczepy kłonicowej odległość tę liczy się od osi przyczepy, 3) ładunek nie może wystawać z przodu pojazdu na odległość większą niż 0,5 m od przedniej płaszczyzny obrysu i większą niż 1,5 m od siedzenia dla kierującego. 7. Przy przewozie drewna długiego dopuszcza się wystawanie ładunku z tyłu za przyczepę kłonicową na odległość nie większą niż 5 m. 8. Ładunek wystający poza przednią lub boczne płaszczyzny obrysu pojazdu powinien być oznaczony.

Fragment Ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym

Ładunek wystający poza płaszczyzny obrysu pojazdu może być na nim umieszczony tylko przy zachowaniu następujących warunków:
1) ładunek wystający poza boczne płaszczyzny obrysu pojazdu może być umieszczony tylko w taki sposób, aby całkowita szerokość pojazdu z ładunkiem nie przekraczała 2,55 m, a przy szerokości pojazdu 2,55 m nie przekraczała 3 m, jednak pod warunkiem umieszczenia ładunku tak, aby z jednej strony nie wystawał na odległość większą niż 23 cm,
2) ładunek nie może wystawać z tyłu pojazdu na odległość większą niż 2 m od tylnej płaszczyzny obrysu pojazdu lub zespołu pojazdów; w przypadku przyczepy kłonicowej odległość tę liczy się od osi przyczepy,
3) ładunek nie może wystawać z przodu pojazdu na odległość większą niż 0,5 m od przedniej płaszczyzny obrysu i większą niż 1,5 m od siedzenia dla kierującego.
7. Przy przewozie drewna długiego dopuszcza się wystawanie ładunku z tyłu za przyczepę kłonicową na odległość nie większą niż 5 m.
8. Ładunek wystający poza przednią lub boczne płaszczyzny obrysu pojazdu powinien być oznaczony.

A. 5m.

B. 7m

C. 1 m

D. 2m

Odpowiedź 5 m jest prawidłowa, ponieważ zgodnie z Ustawą z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym, w przypadku przewozu drewna długiego dopuszczalne jest wystawanie ładunku z tyłu przyczepy kłonicowej na odległość nie przekraczającą 5 m. Przepisy te mają na celu zapewnienie bezpieczeństwa zarówno na drogach, jak i w transporcie. Wystawanie ładunku na większe odległości mogłoby prowadzić do zagrażających sytuacji, takich jak kolizje z innymi pojazdami czy uszkodzenia infrastruktury drogowej. W praktyce, transportując drewno długie, należy również zadbać o odpowiednie oznakowanie ładunku, tak aby inne pojazdy miały świadomość jego obecności i wymiary. Warto również pamiętać o konieczności używania odpowiednich pasów mocujących, co jest dobrą praktyką w branży transportowej, by zapewnić stabilność ładunku i uniknąć jego przesunięć podczas jazdy. W związku z tym znajomość przepisów dotyczących transportu długich ładunków jest kluczowa dla każdej osoby zajmującej się transportem drogowym.

Pytanie 25

Zgodnie z fragmentem ustawy Prawo o ruchu drogowym, w okresie niedostatecznej widoczności na najbardziej wystającej do tyłu, z tyłu pojazdu, krawędzi ładunku, umieszcza się

Art. 61. 9. Ustala się następujące oznakowanie ładunku:
1) ładunek wystający z przodu pojazdu oznacza się chorągiewką barwy pomarańczowej lub dwoma białymi i dwoma czerwonymi pasami, tak aby były widoczne z boków i z przodu pojazdu, a w okresie niedostatecznej widoczności ponadto światłem białym umieszczonym na najbardziej wystającej do przodu części ładunku;
2) ładunek wystający z boku pojazdu oznacza się chorągiewką barwy pomarańczowej o wymiarach co najmniej 50 x 50 cm, umieszczoną przy najbardziej wystającej krawędzi ładunku, a ponadto w okresie niedostatecznej widoczności białym światłem odblaskowym skierowanym do przodu oraz czerwonym światłem i czerwonym światłem odblaskowym skierowanym do tyłu; światła te nie powinny znajdować się w odległości większej niż 40 cm od najbardziej wystającej krawędzi ładunku; jeżeli długość wystającego z boku ładunku, mierzona wzdłuż pojazdu, przekracza 3 m, to chorągiewkę i światła umieszcza się odpowiednio przy przedniej i tylnej części ładunku;
3) ładunek wystający z tyłu pojazdu oznacza się pasami białymi i czerwonymi umieszczonymi bezpośrednio na ładunku lub na tarczy na jego tylnej płaszczyźnie albo na zawieszonej na końcu ładunku bryle geometrycznej (np. stożku, ostrosłupie); widoczna od tyłu łączna powierzchnia pasów powinna wynosić co najmniej 1.000 cm², przy czym nie może być mniej niż po dwa pasy każdej barwy; ponadto w okresie niedostatecznej widoczności na najbardziej wystającej do tyłu krawędzi ładunku umieszcza się czerwone światło i czerwone światło odblaskowe; przy przewozie drewna długiego zamiast oznakowania pasami białymi i czerwonymi dopuszcza się oznakowanie końca ładunku chorągiewką lub tarczą barwy pomarańczowej;
4) ładunek wystający z tyłu samochodu osobowego lub przyczepy ciągniętej przez samochód osobowy może być oznaczony chorągiewką barwy czerwonej o wymiarach co najmniej 50 x 50 cm, umieszczoną przy najbardziej wystającej krawędzi ładunku.

A. chorągiewkę barwy pomarańczowej, czerwone światło i białe światłe odblaskowe.

B. pasy białe i czerwone, czerwone światło i czerwone światło odblaskowe.

C. chorągiewkę barwy białej.

D. pasy czarne i czerwone.

Zgodnie z Art. 61. ust. 9 pkt 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym, dla zapewnienia bezpieczeństwa w ruchu drogowym w przypadku załadunku wystającego z tyłu pojazdu, istotne jest odpowiednie oznakowanie. Odpowiedź, która wskazuje na zastosowanie pasów białych i czerwonych, a także czerwonego światła oraz czerwonego światła odblaskowego, jest zgodna z tym przepisem. Pasy białe i czerwone powinny być umieszczone w sposób widoczny na ładunku lub na tarczy na tylnej płaszczyźnie. Czerwone światło oraz światło odblaskowe mają na celu zwiększenie widoczności pojazdu oraz ładunku, co jest kluczowe w sytuacjach o niedostatecznej widoczności, takich jak zmrok, mgła czy opady atmosferyczne. Przykładem z praktyki może być transport długich elementów, takich jak rury czy belki, które wystają poza obrys pojazdu. W takich przypadkach, odpowiednie oznakowanie jest nie tylko wymogiem prawnym, ale również standardem bezpieczeństwa, który chroni innych uczestników ruchu.

Pytanie 26

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 27

Urządzenie składające się z trwale zamocowanego do powierzchni słupa, na którym znajduje się wysięgnik poruszający się w ruchu obrotowym, nazywa się żurawiem

A. stacjonarny

B. przenośny

C. samojezdny

D. przewoźny

Odpowiedzi takie jak "samojezdny", "przenośny" i "przewoźny" są błędne, ponieważ każda z nich odnosi się do innego rodzaju dźwignic, które nie są stacjonarne. Dźwignice samojezdne są zaprojektowane do przemieszczania się samodzielnie, co czyni je mobilnymi, ale nie są odpowiednie do zastosowań wymagających stałej instalacji na miejscu. Z kolei dźwignice przenośne to modele, które można łatwo transportować i ustawiać w różnych lokalizacjach, co również nie odpowiada opisowi żurawia stacjonarnego, który pozostaje w jednym miejscu. Żurawie przewoźne, mimo że mogą być transportowane, zwykle wymagają przygotowania podłoża oraz montażu, co znów różni je od stacjonarnych konstrukcji. Często myślenie, że każde z tych słów odnosi się do żurawi, wynika z nieprecyzyjnego rozumienia terminologii branżowej. Stacjonarne konstrukcje mają na celu maksymalizację efektywności operacyjnej w specyficznych warunkach pracy, a ich projekt opiera się na wymogach związanych z bezpieczeństwem i stabilnością. Dobrze zrozumiana klasyfikacja dźwignic pozwala na właściwy dobór sprzętu do określonych zadań budowlanych, co jest kluczowe dla sukcesu projektów budowlanych oraz minimalizacji ryzyka wypadków.

Pytanie 28

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 29

Rysunek przedstawia pojazd przygotowany do przewozu ładunku

A. masowego.

B. nienormatywnego.

C. drobnicowego.

D. półmasowego.

Odpowiedź "drobnicowego" jest jak najbardziej na miejscu. Przykład przedstawionego pojazdu sugeruje, że jest on przystosowany do przewozu mniejszych ładunków, co idealnie pasuje do transportu drobnicowego. W praktyce chodzi tu o przewóz towarów, które są pakowane w paczki, skrzynki czy palety. Dzięki temu lepiej wykorzystuje się przestrzeń w pojeździe. To ważne w logistyce, bo często trzeba dostosować wielkość przesyłek do potrzeb klientów. Przykładem są przesyłki kurierskie, gdzie małe paczki dostarczane są do różnych miejsc. Dobrym pomysłem jest też odpowiednie pakowanie, żeby uniknąć uszkodzeń – to kluczowe w transporcie. W dodatku, transport drobnicowy daje większą różnorodność w przesyłkach, co jest istotne w dzisiejszym świecie.

Pytanie 30

Masa brutto uformowanej paletowej jednostki ładunkowej zgodne z informacjami zawartymi w tabeli wynosi

Informacje dotyczące formowania paletowych jednostek ładunkowych
- tara skrzynki: 1,3 kg
- masa brutto butelki: 0,45 kg
- liczba butelek w skrzynce: 24 szt.
- tara palety: 25 kg
- sposób formowania pił z Pepsi:
• 9 skrzynek w warstwie
• 5 warstw na palecie

Ilustracja poglądowa skrzynki z butelkami

A. 123,5 kg

B. 569,5 kg

C. 544,5 kg

D. 512,3 kg

Masa brutto tej palety, czyli 569,5 kg, jest jak najbardziej poprawna. To ważne, bo sumuje się tutaj masa wszystkich butelek, które są w skrzynkach, plus waga samej palety. W logistyce takie dokładne obliczenia to podstawa. Wiesz, transportując, trzeba mieć na uwadze, żeby nie przekroczyć dozwolonej masy pojazdu, bo można dostać niezłe kary. A to jeszcze może zaszkodzić ładunkowi. Dlatego najlepiej jest czasami zważyć towar przed wysyłką i sprawdzić, czy wszystko się zgadza. Warto też ogarniać normy ISO, bo one mówią, jak powinno się przechowywać i transportować towary. Dzięki temu zarządzanie dostawami jest łatwiejsze i bezpieczniejsze. Tak naprawdę, umiejętność dobrego obliczania masy brutto to kluczowa rzecz w branży logistycznej, bo wpływa na to, jak sprawnie działamy i jak klienci są zadowoleni.

Pytanie 31

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 32

Na podstawie zamieszczonego fragmentu rozporządzenia, pojazd przekraczający długość 30 m, szerokość
3,60 m, wysokość 4,70 m i masę całkowitą 80 t powinien być pilotowany przy użyciu parametry.

§ 2.1. Pojazd nienormatywny, który przekracza co najmniej jedną z następujących wielkości:

1) długość pojazdu – 23,00 m,
2) szerokość – 3,20 m,
3) wysokość – 4,50 m,
4) masa całkowita – 60 t
– powinien być pilotowany przez jeden pojazd wykonujący pilotowanie.

2. Pojazd nienormatywny, który przekracza co najmniej jedną z następujących wielkości:

1) długość pojazdu – 30,00 m,
2) szerokość – 3,60 m,
3) wysokość – 4,70 m,
4) masa całkowita – 80 t
– powinien być pilotowany przy użyciu dwóch pojazdów wykonujących pilotowanie, poruszających się przed i za tym pojazdu.

3. Pojazdy nienormatywne poruszające się w kolumnie powinny być pilotowane przy użyciu dwóch pojazdów wykonujących pilotowanie, poruszających się na początku i końcu kolumny.

§ 3.1. Pojazdem wykonującym pilotowanie może być pojazd samochodowy o dopuszczalnej masie całkowitej do 3,5 t, z wyjątkiem motocykla.

2. Pojazd wykonujący pilotowanie powinien być wyposażony w:

1) tablicę oznakowania pojazdu wykonującego pilotowanie, której wzór określa załącznik do rozporządzenia;
2) dwa światła błyskowe barwy żółtej;
3) środki bezpośredniej łączności radiowej z pojazdami pilotowanymi;
4) urządzenia nagłaśniające.

3. Pojazd wykonujący pilotowanie może być wyposażony w:

1) dodatkowe światło barwy białej lub żółtej samochodowej z napisem „PILOT" barwy czarnej, umieszczone pod tablicą, o której mowa w ust. 2 pkt 1;
2) umieszczone na zewnątrz dodatkowe światło barwy białej lub żółtej selektywnej, umocowane w sposób umożliwiający zmianę kierunku świetlnego (szperacz); światło to powinno być włączane i wyłączane niezależnie od innych

A. dwóch pojazdów poruszających się z przodu i z tyłu pojazdu.

B. jednego pojazdu.

C. dwóch pojazdów poruszających się z przodu pojazdu przekraczającego dopuszczalne

D. dwóch pojazdów poruszających się z przodu i jednego pojazdu z tyłu pojazdu.

Odpowiedź wskazująca na konieczność pilotowania pojazdu nienormatywnego za pomocą dwóch pojazdów poruszających się z przodu i z tyłu jest zgodna z przepisami prawa oraz praktykami bezpieczeństwa. Zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej, taki sposób pilotowania ma na celu zapewnienie bezpieczeństwa zarówno dla samego pojazdu, jak i dla innych uczestników ruchu drogowego. Pojazdy nienormatywne, ze względu na swoje wymiary i masę, mogą stwarzać zagrożenie, dlatego obecność pilotów z przodu oraz z tyłu jest niezwykle istotna. Pilot z przodu informuje innych kierowców o nadchodzącym pojeździe, co pozwala na odpowiednie zorganizowanie ruchu, natomiast pilot z tyłu monitoruje sytuację z tyłu i zapobiega ewentualnym kolizjom. Przykłady z praktyki pokazują, że brak odpowiednich działań zabezpieczających może prowadzić do wypadków, dlatego przestrzeganie tych zasad jest kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa na drogach.

Pytanie 33

Urządzenia techniczne, które są zgodne z procedurami oceny zgodności zgodnie z dyrektywami Unii Europejskiej, noszą symbol certyfikatu bezpieczeństwa

A. UE

B. WE

C. CE

D. DE

Odpowiedzi UE, DE i WE są błędne z kilku powodów. Oznaczenie 'UE' odnosi się do samej Unii Europejskiej, a nie do certyfikacji produktów, co może prowadzić do mylnego wrażenia, że każdy produkt wprowadzany na rynek unijny automatycznie spełnia normy. Takie myślenie jest nieprecyzyjne, ponieważ zgodność z dyrektywami unijnymi wymaga konkretnego procesu oceny, a sama Unia Europejska nie jest symbolem certyfikacyjnym. Odpowiedź 'DE' sugeruje, że to oznaczenie odnosi się do Niemiec, co również jest błędem; Niemcy jako kraj członkowski UE korzystają z ogólnounijnych przepisów, ale nie posiadają osobnego, krajowego certyfikatu dla produktów. Użycie 'WE' jest kolejnym nieporozumieniem, gdyż ten skrót jest przestarzały i nie stosowany w kontekście obecnych regulacji unijnych. Niezrozumienie kwestii oznakowania CE, które jest jedynym uznawanym symbolem certyfikacji w Unii, jest typowym błędem. Osoby myślące, że jakiekolwiek inne oznaczenie może zastąpić CE, nie są świadome, że zgodność z dyrektywami europejskimi jest ściśle regulowana i kontrolowana. W praktyce, ignorowanie znaczenia symbolu CE może prowadzić do wprowadzenia na rynek produktów, które nie spełniają wymaganych norm, co w dłuższej perspektywie skutkuje problemami prawnymi oraz finansowymi dla producentów.

Pytanie 34

Pierwsze okresowe badanie techniczne pojazdów drogowych powinno być wykonane

A. po pierwszej rejestracji auta na terenie Polski

B. przed upływem 5 lat od daty pierwszej rejestracji

C. przed upływem 10 lat od daty pierwszej rejestracji

D. przed pierwszą rejestracją auta na terenie Polski

Okresowe badanie techniczne środków transportu drogowego jest kluczowym elementem zapewniającym bezpieczeństwo na drogach. Zgodnie z obowiązującymi regulacjami prawnymi w Polsce, każdy pojazd musi przejść badanie techniczne przed pierwszą rejestracją na terytorium kraju. Celem tego badania jest ocena stanu technicznego pojazdu, co pozwala na wykrycie potencjalnych usterek oraz zapewnienie, że pojazd spełnia normy bezpieczeństwa i ekologiczne. Przykładem zastosowania tej zasady jest sytuacja, w której importer sprowadza nowe lub używane pojazdy z zagranicy. Zanim pojazd może zostać zarejestrowany, musi być sprawdzony przez odpowiednią stację diagnostyczną, co jest częścią procedury rejestracyjnej. Dobrą praktyką jest również przeprowadzanie takich badań regularnie, co pozwala na utrzymanie pojazdu w dobrym stanie technicznym przez cały okres jego użytkowania. Ponadto, znajomość przepisów dotyczących badań technicznych jest istotna nie tylko dla właścicieli pojazdów, ale również dla profesjonalistów z branży transportowej. Właściwe zrozumienie i przestrzeganie tych przepisów wpływa na bezpieczeństwo wszystkich uczestników ruchu drogowego.

Pytanie 35

Jednostką ładunkową w kontenerze o objętości 1 TEU jest kontener

A. o szerokości 40 ft

B. o długości 20 ft

C. o długości 40 ft

D. o szerokości 20 ft

Odpowiedź "o długości 20 ft" jest prawidłowa, ponieważ standardowa jednostka ładunkowa o objętości 1 TEU (Twenty-foot Equivalent Unit) odpowiada kontenerowi o długości 20 stóp. Kontenery te są powszechnie stosowane w transporcie morskim i stanowią podstawę dla określania pojemności statków oraz infrastruktury terminalowej. Zdefiniowanie jednostki TEU jest kluczowe dla operacji logistycznych, gdyż pozwala na łatwe porównywanie różnych wielkości kontenerów. W praktyce, kiedy mówimy o jednostkach TEU, odnosi się to do zdolności załadunkowej statków i terminali, co jest istotne w zarządzaniu łańcuchem dostaw. Warto zwrócić uwagę, że kontenery o długości 40 stóp, które odpowiadają 2 TEU, również są popularne, jednak nie są one miarą 1 TEU. Zrozumienie tych standardów jest niezbędne dla efektywnego zarządzania transportem i logistyką.

Pytanie 36

Firma zamierza zrealizować transport 960 ton towarów w nadchodzących 30 dniach. Czas trwania jednego kursu pojazdu wynosi 3 dni. Ile pojazdów o ładowności 24 ton powinno posiadać przedsiębiorstwo, aby zrealizować planowane przewozy, jeżeli ładowność pojazdu wykorzystywana jest średnio w 80%?

A. 3 pojazdami

B. 4 pojazdami

C. 5 pojazdami

D. 2 pojazdami

Aby obliczyć potrzebną liczbę pojazdów do przewozu 960 ton ładunku w ciągu 30 dni, należy uwzględnić ładowność pojazdów oraz efektywność ich wykorzystania. Ładowność jednego pojazdu wynosi 24 tony, a przy założeniu 80% wykorzystania mamy do dyspozycji 19,2 tony na kurs (24 tony * 0,8). W ciągu 30 dni każdy pojazd może wykonać 10 kursów (30 dni / 3 dni na kurs). Zatem całkowita ilość ładunku, który jeden pojazd może przewieźć w ciągu 30 dni wynosi 192 tony (19,2 tony * 10 kursów). Aby przewieźć 960 ton, potrzebujemy 5 pojazdów (960 ton / 192 tony na pojazd). Takie podejście jest zgodne z najlepszymi praktykami w logistyce, gdzie planowanie floty uwzględnia zarówno ładowność, jak i dostępność pojazdów. Optymalne planowanie przewozów pozwala na maksymalne wykorzystanie zasobów, co z kolei przekłada się na efektywność operacyjną i minimalizację kosztów.

Pytanie 37

W systemie Ro-La (Rollende Landstrasse - ruchoma droga) pojazdy są załadowywane na wagony niskopodwoziowe zawsze w poziomie poprzez najazd z przodu pojazdu

A. przodem na rampę czołową

B. tyłem na rampę czołową

C. tyłem na rampę boczną

D. przodem na rampę boczną

Odpowiedź 'przodem na rampę czołową' jest poprawna, ponieważ w systemie Ro-La, który umożliwia transport drogowy za pomocą wagonów kolejowych, pojazdy są załadowywane w sposób zapewniający maksymalne bezpieczeństwo i stabilność. Załadunek z przodu na rampę czołową gwarantuje optymalne rozmieszczenie masy pojazdu na wózkach wagonowych, co zmniejsza ryzyko uszkodzenia zarówno samego pojazdu, jak i struktury wagonu. Dodatkowo, takie podejście ułatwia proces załadunku i wyładunku, ponieważ kierowca ma lepszą widoczność oraz kontrolę nad manewrami. W wielu krajach europejskich, takich jak Niemcy czy Austria, standardowe procedury załadunku Ro-La wymagają stosowania ramp czołowych, co potwierdza ich efektywność i zgodność z normami branżowymi. W praktyce, załadunek odbywa się często na stacjach przystosowanych do tego celu, które są wyposażone w odpowiednie urządzenia, takie jak wciągniki czy platformy robocze, co znacznie ułatwia cały proces.

Pytanie 38

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 39

Jak długo potrwa rozładowanie 92 paletowych jednostek ładunkowych (pjł), jeśli do tego celu użyto 4 wózki widłowe, które unoszą po jednej palecie, a czas jednego cyklu transportowego dla wózka to 2 minuty?

A. 86 minut

B. 46 minut

C. 23 minuty

D. 13 minut

Żeby obliczyć, ile czasu trzeba na rozładunek 92 paletowych jednostek ładunkowych przy użyciu 4 wózków widłowych, musisz uwzględnić czas jednego cyklu transportowego oraz liczbę wózków. Czas cyklu to 2 minuty, więc każdy wózek w tych 2 minutach może rozładować jedną paletę. Mając 4 wózki, w tym samym czasie rozładują one 4 palety. Żeby dowiedzieć się, ile cykli potrzebujemy do rozładunku 92 palet, dzielimy 92 przez 4, co daje nam 23 cykle. No i skoro każdy cykl to 2 minuty, to mamy 23 cykle razy 2 minuty, co daje nam 46 minut. Warto pamiętać, że w praktyce mogą być różne czynniki, które wpływają na czas rozładunku, jak układ magazynu czy doświadczenie operatorów. Ale ogólnie, tak wygląda to w teorii.

Pytanie 40

Rysunek przedstawia model przewozu

A. wahadłowego.

B. sztafetowego.

C. promienistego.

D. obwodowego.

Model przewozu promienistego to naprawdę fajny sposób na uporządkowanie transportu. Chodzi w nim o to, że ładunki wychodzą z jednego miejsca i trafiają do różnych punktów. Chyba nie ma lepszej metody na planowanie tras, bo można w ten sposób zaoszczędzić czas i zrobić to wszystko sprawniej. To często widać w komunikacji miejskiej, gdzie tramwaje i autobusy startują z jednego centrum i kursują do różnych dzielnic. Firmy zajmujące się logistyką też go wykorzystują, żeby szybko dostarczać towar z magazynów do sklepów. Takie organizowanie transportu to naprawdę podstawa efektywności.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej