Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik elektryk
Kwalifikacja: ELE.05 - Eksploatacja maszyn, urządzeń i instalacji elektrycznych
Data rozpoczęcia: 16 kwietnia 2026 16:32
Data zakończenia: 16 kwietnia 2026 16:45

Egzamin zdany!

Wynik: 35/40 punktów (87,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Czym charakteryzują się urządzenia oznaczone znakiem pokazanym na rysunku?

A. Muszą być umieszczane poza zasięgiem ręki.

B. Muszą być zasilane bardzo niskim napięciem bezpiecznym.

C. Wymagają ogrodzeń, jako ochrony przeciwporażeniowej.

D. Mają podwójną lub wzmocnioną izolację.

Odpowiedź, że "Mają być zasilane bardzo niskim napięciem bezpiecznym" jest jak najbardziej trafna. Urządzenia z symbolem klasy III, który widnieje na rysunku, powinny być zasilane niskim napięciem, nieprzekraczającym 50V w prądzie przemiennym i 120V w prądzie stałym. Nazywamy to SELV, czyli ewentualnie niskim napięciem bezpiecznym. Dzięki temu ryzyko porażenia prądem jest znacznie mniejsze. W praktyce znajdziemy takie urządzenia wszędzie tam, gdzie ludzie często mają z nimi do czynienia, jak na przykład w sprzęcie medycznym czy lampach. Kluczowe jest, żeby przy projektowaniu instalacji elektrycznych z użyciem tych urządzeń przestrzegać norm bezpieczeństwa, jak PN-EN 61140. Co więcej, fakt, że nie trzeba ich uziemiać, bardzo ułatwia ich montaż i sprawia, że są super uniwersalne w różnych zastosowaniach przemysłowych i komercyjnych.

Pytanie 2

W tabeli zamieszczono wyniki kontrolnych pomiarów rezystancji uzwojeń stojana silnika trójfazowego połączonego w gwiazdę. Przedstawione wyniki świadczą o

Rezystancja uzwojeń stojana między zaciskami	Wartość, Ω
U1 – V1	15
V1 – W1	∞
W1 – U1	∞

A. przerwie w uzwojeniu VI - V2

B. zwarciu międzyzwojowym w uzwójeniu V1 - V2

C. przerwie w uzwojeniu Wl - W2

D. zwarciu międzyzwojowym w uzwojeniu Ul - U2

Analizowanie niepoprawnych odpowiedzi wymaga zrozumienia, dlaczego proponowane odpowiedzi mogą wydawać się sensowne, ale są błędne z technicznego punktu widzenia. Wskazywanie na przerwy w uzwojeniach VI - V2 lub Wl - W2 pomija kluczowy fakt, że pomiary rezystancji wykazały nieskończoność tylko w odniesieniu do uzwojenia W1-W2. W przypadku przerwy w uzwojeniu VI - V2, mogłoby to sugerować, że rezystancja między V1 a W1 również byłaby nieskończonością, co nie miało miejsca. Podobnie, wskazanie przerwy w uzwojeniu Wl - W2 z perspektywy pomiarów rezystancji byłoby niepoprawne, ponieważ wyniki jasno wskazują na przerwę między W1 a W2, a nie Wl i W2. Jeśli chodzi o zwarcia międzyzwojowe, na przykład w uzwojeniu Ul - U2, te na ogół charakteryzują się zmniejszoną rezystancją, co jest sprzeczne z zaobserwowanymi wynikami. Takie błędne rozumienia mogą wynikać z niepełnego uwzględnienia zasady działania silników trójfazowych oraz ich uzwojeń w obwodach połączonych w gwiazdę. W praktyce, aby prawidłowo diagnozować tego rodzaju problemy, kluczowe jest nie tylko znajomość pomiarów, ale także zrozumienie, jak różne elementy układu wpływają na siebie nawzajem. Warto pamiętać, że w przypadku awarii silników trójfazowych, dokładna analiza pomiarów rezystancji oraz znajomość standardów branżowych, takich jak IEC 60034, są niezbędne dla zapewnienia ciągłości i bezpieczeństwa operacyjnego.

Pytanie 3

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 4

Który z wymienionych czynników dotyczących przewodów nie wpływa na wartość spadku napięcia w systemie elektrycznym?

A. Typ materiału żyły

B. Długość przewodu

C. Typ materiału izolacyjnego

D. Przekrój żył

Rodzaj materiału izolacji nie ma wpływu na spadek napięcia w przewodach elektrycznych, ponieważ spadek napięcia jest ściśle związany z oporem żyły przewodowej, jej długością oraz przekrojem. Opór elektryczny przewodu jest obliczany na podstawie materiału, z którego wykonana jest żyła, oraz jej wymiarów. Izolacja przewodu ma na celu zapewnienie bezpieczeństwa, ochrony przed uszkodzeniami i minimalizacji strat energii, ale sama w sobie nie wpływa na opór elektryczny. Przykładowo, w instalacjach domowych wykorzystywane są przewody miedziane o odpowiednich przekrojach, co zapewnia minimalny spadek napięcia. Standardy takie jak PN-IEC 60228 oraz PN-EN 50525 precyzują wymagania dotyczące przewodów, skupiając się na ich właściwościach elektrycznych, a nie na materiale izolacyjnym. Ważne jest, aby inżynierowie i elektrycy zdawali sobie sprawę, że odpowiednio dobrane przewody mogą znacznie zwiększyć efektywność energetyczną instalacji elektrycznych.

Pytanie 5

Który z wymienionych środków ochrony w przypadku uszkodzenia można stosować jedynie w sytuacji, gdy instalacja jest nadzorowana przez wykwalifikowane osoby?

A. Bardzo niskie napięcie PELV

B. Bardzo niskie napięcie SELV

C. Izolowanie stanowiska

D. Izolacja wzmocniona

Izolowanie stanowiska jest środkiem ochrony, który ma zastosowanie w sytuacjach, gdy instalacja elektryczna znajduje się pod nadzorem osób wykwalifikowanych. Oznacza to, że tylko kompetentne i przeszkolone osoby, które są w stanie ocenić ryzyko i podjąć odpowiednie środki ostrożności, mogą stosować ten rodzaj ochrony. Izolowanie stanowiska polega na odseparowaniu obszaru pracy od miejsca, w którym mogą występować zagrożenia związane z prądem elektrycznym, co pozwala na bezpieczne wykonywanie prac konserwacyjnych lub naprawczych. Przykładem zastosowania izolowania stanowiska jest praca w pobliżu urządzeń wysokiego napięcia, gdzie odpowiednia ocena ryzyka i nadzór techniczny są kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa. Dobrą praktyką jest zawsze posiadanie procedur bezpieczeństwa oraz odpowiednich środków zabezpieczających, takich jak oznaczenia stref niebezpiecznych i stosowanie sprzętu ochrony osobistej. To podejście jest zgodne z normami BHP oraz regulacjami krajowymi, które nakładają obowiązek na pracodawców zapewnienia bezpiecznych warunków pracy na stanowiskach, gdzie może występować ryzyko porażenia prądem.

Pytanie 6

Jaką wielkość fizyczną w układzie pracy silnika elektrycznego mierzy się przyrządem przedstawionym na rysunku?

A. Moment rozruchowy.

B. Prąd pobierany z sieci.

C. Rezystancję izolacji.

D. Prędkość obrotową.

Odpowiedź 'Prąd pobierany z sieci' jest poprawna, ponieważ cęgowy miernik prądu, przedstawiony na rysunku, jest specjalistycznym urządzeniem przeznaczonym do pomiaru natężenia prądu elektrycznego w obwodach elektrycznych. Działa on na zasadzie pomiaru pola magnetycznego generowanego przez przepływający prąd, co pozwala na bezinwazyjny pomiar bez konieczności przerywania obwodu. W praktyce, cęgowy miernik prądu jest szeroko stosowany w diagnostyce i serwisie urządzeń elektrycznych, gdzie monitorowanie poboru prądu jest kluczowe dla oceny stanu urządzenia i jego efektywności energetycznej. Przykładowo, podczas analizy obciążenia silników elektrycznych lub w instalacjach przemysłowych, gdzie znajomość rzeczywistego poboru prądu może pomóc w ocenie wydajności i wykryciu anomalii, takich jak zwarcia czy przeciążenia. Zgodnie z zaleceniami norm branżowych, takich jak IEC 61010, ważne jest, aby używać odpowiednich narzędzi pomiarowych, zapewniając bezpieczeństwo oraz dokładność pomiarów.

Pytanie 7

W układzie, którego schemat zamieszczono na rysunku, sprawdzono cztery różne urządzenia ochronne różnicowoprądowe. Wyniki wskazań amperomierza (I_A) w momencie zadziałania urządzenia zestawiono w tabeli. Które urządzenie ochronne jest sprawne?

Urządzenie ochronne różnicowoprądowe	Prąd znamionowy I_ΔN	Prąd I_A
A.	10 mA	0,02 A
B.	30 mA	0,04 A
C.	100 mA	0,15 A
D.	300 mA	0,24 A

A. A.

B. D.

C. C.

D. B.

Wybór innego urządzenia ochronnego niż D może być wynikiem nieporozumienia dotyczącego parametrów zadziałania oraz ich zastosowania w rzeczywistych warunkach. Warto zauważyć, że każde z urządzeń ochronnych różnicowoprądowych powinno być dobrane na podstawie precyzyjnych danych technicznych, takich jak wartość prądu zadziałania, która powinna mieścić się w określonym zakresie. Na przykład, jeśli ktoś wybrałby urządzenie A, które może mieć zbyt wysoki próg zadziałania, nie byłoby ono w stanie skutecznie zabezpieczyć obwodu przed porażeniem prądem w sytuacjach awaryjnych. Inne błędne wybory mogą wynikać z braku zrozumienia, jak prąd zadziałania odnosi się do wartości IΔn. W praktyce, urządzenia różnicowoprądowe są krytyczne dla ochrony przed porażeniem, a ich niewłaściwy dobór może prowadzić do poważnych konsekwencji, jak incydenty elektryczne. W edukacji technicznej istotne jest zwracanie uwagi na realizację standardów, takich jak PN-EN 61008-1, które regulują parametry bezpieczeństwa urządzeń elektrycznych. Zrozumienie tych zasad jest kluczowe dla każdego technika, aby uniknąć decyzji, które mogą zagrażać bezpieczeństwu użytkowników oraz całych instalacji elektrycznych.

Pytanie 8

W przypadku instalacji o parametrach U₀ = 230 V, I_a = 100 A oraz Z_s = 3,1 Ω funkcjonującej w systemie TN-C nie ma efektywnej dodatkowej ochrony przed porażeniem prądem elektrycznym, ponieważ

A. impedancja pętli zwarcia jest zbyt wysoka

B. opór izolacji miejsca pracy jest zbyt wysoki

C. opór uziomu jest zbyt niski

D. impedancja sieci zasilającej jest zbyt niska

Impedancja pętli zwarcia jest kluczowym parametrem, który wpływa na bezpieczeństwo instalacji elektrycznych. W systemie TN-C, gdzie zneutralizowane przewody są połączone, niska impedancja pętli zwarcia jest niezbędna do szybkiego wyłączenia zasilania w przypadku wystąpienia zwarcia. W omawianym przypadku, wysoka impedancja pętli zwarcia oznacza, że prąd zwarciowy może być zbyt niski, aby wyzwolić odpowiednie zabezpieczenia, takie jak wyłączniki różnicowoprądowe czy bezpieczniki. To prowadzi do sytuacji, w której czas reakcji zabezpieczeń jest zbyt długi, co w konsekwencji zwiększa ryzyko porażenia prądem elektrycznym. Przykładowo, w praktyce inżynieryjnej, zaleca się, aby impedancja pętli zwarcia nie przekraczała 1 Ω dla instalacji zasilających o napięciu 230 V, co pozwala na wyłączenie obwodu w czasie nieprzekraczającym 0,4 s. Takie podejście jest zgodne z normami IEC 60364 oraz PN-EN 61439, które podkreślają znaczenie odpowiednich wartości impedancji dla bezpieczeństwa użytkowników.

Pytanie 9

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 10

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 11

Podczas uruchamiania silnika pralki wyzwala się od razu wyłącznik różnicowoprądowy. Aby zidentyfikować problem, zmierzono rezystancję pomiędzy wszystkimi zaciskami uzwojeń silnika a obudową, uzyskując dla każdego pomiaru wartość w okolicach 7 kΩ. Co można wnioskować na podstawie tych pomiarów?

A. Pojawiła się przerwa w jednym z uzwojeń silnika

B. Izolacja uzwojeń silnika jest zawilgocona

C. Jedno z uzwojeń odłączyło się od tabliczki zaciskowej

D. Jeden z zacisków silnika może być poluzowany

Izolacja uzwojeń silnika została zawilgocona, co jest przyczyną nieprawidłowego działania wyłącznika różnicowoprądowego w momencie załączenia silnika. Podczas pomiaru rezystancji między zaciskami uzwojeń silnika a obudową, wartość około 7 kΩ może sugerować, że izolacja jest uszkodzona lub zawilgotniała. W normalnych warunkach rezystancja powinna być znacznie wyższa, co wskazywałoby na dobrą izolację. Wilgoć w izolacji może prowadzić do przewodzenia prądu, a to z kolei powoduje zadziałanie wyłącznika różnicowoprądowego jako elementu zabezpieczającego przed porażeniem prądem. Praktyczne zastosowanie tej wiedzy polega na regularnym sprawdzaniu stanu izolacji, zwłaszcza w wilgotnych warunkach. W przypadku stwierdzenia niskiej rezystancji, należy przeprowadzić szczegółową diagnostykę i ewentualnie wymienić uszkodzone elementy, co jest zgodne z normami dotyczącymi bezpieczeństwa elektrycznego, jak np. PN-EN 60204-1. Taki przegląd jest kluczowy w celu zapewnienia bezpieczeństwa użytkowników i trwałości urządzeń elektrycznych.

Pytanie 12

Które urządzenie jest przedstawione na ilustracji?

A. Wyłącznik.

B. Bezpiecznik.

C. Odłącznik.

D. Rozłącznik.

Na zdjęciu widoczny jest rozłącznik modułowy, montowany na szynie DIN w rozdzielnicach niskiego napięcia, więc zaznaczenie odpowiedzi „Rozłącznik” jest jak najbardziej trafne. Charakterystyczne cechy to obudowa w standardzie aparatury modułowej, wyraźna dźwignia ręczna z pozycjami załącz/wyłącz, oznaczenie prądu znamionowego (tu 40 A) oraz symbole zgodne z normą IEC 60947-3, która dotyczy właśnie łączników niskonapięciowych, w tym rozłączników. Taki aparat służy głównie do ręcznego łączenia obwodów – do ich bezpiecznego załączania i odłączania przy prądach roboczych. Moim zdaniem w praktyce najłatwiej go rozpoznać po tym, że wygląda trochę jak wyłącznik nadprądowy, ale nie ma charakterystyki B/C/D, tylko podane parametry łączeniowe AC-22A, AC-23A i podobne. W instalacjach budynkowych rozłącznik pełni często funkcję wyłącznika głównego rozdzielnicy, rozłącznika izolacyjnego dla falownika PV, rozłącznika serwisowego przy maszynie lub odłącznika sekcyjnego dla konkretnego obwodu. Dobra praktyka zgodnie z PN‑HD 60364 i zaleceniami producentów mówi, że rozłącznik powinien zapewniać wyraźnie widoczną przerwę izolacyjną i możliwość łatwego wyłączenia zasilania podczas prac serwisowych. W odróżnieniu od bezpieczników czy wyłączników nadprądowych, ten aparat sam w sobie nie ma członu zabezpieczeniowego – jego zadaniem jest przede wszystkim funkcja łączeniowa i izolacyjna, a zabezpieczenia nadprądowe realizują inne elementy układu.

Pytanie 13

W instalacji domowej 230/400 V obwód zasilający elektryczną kuchnię o grzaniu rezystancyjnym jest chroniony przez wyłącznik nadprądowy typu S 194 B20. Jaką największą moc może mieć kuchnia podłączona do tego obwodu?

A. 8,0 kW

B. 13,8 kW

C. 24,0 kW

D. 6,6 kW

Odpowiedź 13,8 kW jest poprawna, ponieważ wyłącznik nadprądowy typu S 194 B20 ma wartość znamionową 20 A. W instalacji 230/400 V maksymalna moc obwodu można obliczyć za pomocą wzoru P = U * I, gdzie P to moc, U to napięcie, a I to prąd. W przypadku zasilania jednofazowego, przy napięciu 230 V, moc oblicza się jako: P = 230 V * 20 A = 4600 W, co odpowiada 4,6 kW. Jednak w przypadku kuchni elektrycznej z nagrzewaniem rezystancyjnym możliwe jest także wykorzystanie zasilania trójfazowego. Przy wykorzystaniu napięcia 400 V i prądu 20 A, całkowita moc wynosi: P = 400 V * 20 A * √3 = 13,8 kW. Taki przydział mocy jest zgodny z normami i dobrymi praktykami w zakresie instalacji elektrycznych, co pozwala na bezpieczne użytkowanie kuchni elektrycznej, zapewniając jednocześnie odpowiednią funkcjonalność urządzeń. W praktyce, warto dbać o to, aby całkowite obciążenie obwodu nie przekraczało jego maksymalnych dopuszczalnych wartości, co zapobiega awariom i gwarantuje bezpieczne korzystanie z urządzeń elektrycznych.

Pytanie 14

W trakcie pomiarów impedancji pętli zwarcia obwodu gniazda jednofazowego 230 V przyrząd wskazał wartość \( Z_s = 4{,}5 \, \Omega \). Którym z przedstawionych na rysunkach aparatów należy zabezpieczyć mierzony obwód, aby zapewnić ochronę przy uszkodzeniu, realizowaną przez samoczynne wyłączenie zasilania?

A. Wyłącznik nadprądowy B10 (Legrand)
B. Wyłącznik nadprądowy B16 (Legrand)
C. Wyłącznik nadprądowy B20 (Legrand)
D. Wyłącznik nadprądowy B25 (Legrand)

A. A.

B. C.

C. B.

D. D.

Odpowiedź A jest trafna, bo wyłącznik nadprądowy z charakterystyką B10 jest stworzony z myślą o ochronie obwodów oświetleniowych i gniazd w naszych domach. Może przerwać prąd zwarcia, który wynosi 51 A, co jest w sam raz, gdy mamy impedancję pętli zwarcia Zs = 4,5 Ω. A żeby to lepiej zrozumieć, można sobie policzyć maksymalny prąd zwarcia (Isc) z wzoru: Isc = U/Zs, co daje właśnie te 51 A przy napięciu 230 V. Wyłącznik nadprądowy nie tylko chroni obwód przed przeciążeniem, ale też automatycznie odłącza zasilanie, kiedy coś się dzieje, co zmniejsza ryzyko pożaru i uszkodzenia sprzętu. Z własnego doświadczenia mogę powiedzieć, że dobranie odpowiedniego urządzenia zabezpieczającego jest kluczowe, żeby zapewnić bezpieczeństwo oraz, żeby wszystko działało zgodnie z normami EN 60898.

Pytanie 15

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 16

Jaki jest główny powód stosowania bezpieczników w instalacjach elektrycznych?

A. Redukcja hałasu w instalacji

B. Zmniejszenie wartości napięcia w obwodach

C. Poprawa jakości dostarczanej energii

D. Ochrona przed przeciążeniem i zwarciem

Bezpieczniki to kluczowe elementy ochronne stosowane w instalacjach elektrycznych, mające na celu zapewnienie bezpieczeństwa całego systemu oraz osób z niego korzystających. Głównym powodem stosowania bezpieczników jest ochrona przed przeciążeniem i zwarciem. W przypadku przeciążenia lub zwarcia bezpiecznik przerywa przepływ prądu, co zapobiega uszkodzeniom przewodów, urządzeń i potencjalnie niebezpiecznym sytuacjom, takim jak pożary. Działa to na zasadzie automatycznego wyłączenia obwodu, kiedy przepływ prądu przekracza określoną wartość dopuszczalną. To nie tylko chroni instalację, ale również minimalizuje ryzyko dla użytkowników. Dzięki temu, bezpieczniki stanowią pierwszą linię obrony w systemach elektrycznych. Wiele standardów branżowych, takich jak normy PN-EN, podkreśla konieczność stosowania bezpieczników jako podstawowego elementu ochrony w instalacjach. W praktyce, stosowanie bezpieczników jest nie tylko wymogiem prawnym, ale również dobrą praktyką inżynierską zapewniającą długotrwałą i bezawaryjną pracę urządzeń elektrycznych.

Pytanie 17

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 18

Którą metodą wykonuje się pomiar energii elektrycznej pobranej przez odbiorcę indywidualnego?

A. Zerową.

B. Bezpośrednią.

C. Techniczną.

D. Różnicową.

W przypadku odbiorcy indywidualnego, czyli zwykłego użytkownika energii w mieszkaniu lub domu, pomiar energii elektrycznej wykonuje się metodą bezpośrednią. Oznacza to, że prąd z sieci zasilającej przepływa bezpośrednio przez licznik energii, bez dodatkowych przekładników prądowych czy napięciowych. Taki licznik jednocześnie „widzi” napięcie i prąd, a jego układ pomiarowy na tej podstawie zlicza energię w kilowatogodzinach (kWh). To jest dokładnie ten licznik, który widzisz na klatce schodowej albo w skrzynce licznikowej przy domu. W praktyce dla małych mocy i prądów do ok. 40–63 A stosuje się liczniki jednofazowe lub trójfazowe z bezpośrednim pomiarem, bo są proste w montażu, tańsze i wystarczająco dokładne według wymagań norm i operatorów systemu dystrybucyjnego. Dobre praktyki mówią, żeby dobierać licznik do spodziewanego prądu obciążenia i klasy dokładności wymaganej przez dostawcę energii. W instalacjach domowych nie używa się na ogół przekładników prądowych, bo to byłoby technicznie i ekonomicznie bez sensu. Moim zdaniem warto zapamiętać, że metody pośrednie (z przekładnikami) pojawiają się dopiero przy większych mocach, np. w zakładach przemysłowych, gdzie prądy są za duże, aby przepuszczać je bezpośrednio przez licznik. U odbiorcy indywidualnego standardem, wymaganym też przez warunki przyłączenia i dokumentację techniczną operatora, jest właśnie pomiar bezpośredni.

Pytanie 19

Na której fotografii pokazany jest miernik prędkości obrotowej wału silnika elektrycznego?

A. B.

B. C.

C. A.

D. D.

Na zdjęciu C widzimy tachometr, który jest naprawdę ważnym narzędziem do sprawdzania prędkości obrotowej silników elektrycznych. Dzięki niemu można zmierzyć, jak szybko kręci się wał silnika, co jest istotne, żeby maszyna działała prawidłowo i była wydajna. W inżynierii dobre monitorowanie prędkości obrotowej pomaga nam w zauważeniu problemów, jak np. przeciążenie czy zły poziom smarowania, które mogą uszkodzić silnik. W przemyśle tachometry są wykorzystywane do automatyzacji procesów, bo ustawienie odpowiedniej prędkości jest kluczowe dla jakości produktów. Regularne kalibracje tych urządzeń, zgodnie z normami, są niezbędne, żeby utrzymać wysoką wydajność i bezpieczeństwo podczas pracy.

Pytanie 20

Jaką funkcję pełni bocznik rezystancyjny używany podczas dokonywania pomiarów?

A. Daje możliwość zdalnego pomiaru energii elektrycznej

B. Zwiększa zakres pomiarowy woltomierza

C. Umożliwia pomiar upływu prądu przez izolację

D. Poszerza zakres pomiarowy amperomierza

Boczniki rezystancyjne są kluczowym elementem w pomiarach prądowych, ponieważ umożliwiają rozszerzenie zakresu pomiarowego amperomierzy, co jest szczególnie ważne w przypadku pomiarów dużych prądów. Działają na zasadzie dzielenia prądu na mniejsze wartości, co pozwala na precyzyjniejsze pomiary oraz ochronę urządzenia pomiarowego przed uszkodzeniem. Przykładem zastosowania bocznika rezystancyjnego może być pomiar prądów w instalacjach przemysłowych, gdzie wartości prądów mogą znacznie przekraczać możliwości standardowych amperomierzy. Dzięki zastosowaniu bocznika, możliwe jest przekształcenie dużych prądów na mniejsze napięcia, które mogą być bezpiecznie zmierzone. Dobrze zaprojektowane boczniki powinny być zgodne z normami, takimi jak IEC 61010, co zapewnia ich bezpieczeństwo i niezawodność w trudnych warunkach pracy. Właściwy dobór bocznika oraz jego parametry, takie jak wartość rezystancji i moc, mają kluczowe znaczenie dla dokładności pomiarów i ochrony urządzeń, co jest zgodne z najlepszymi praktykami inżynieryjnymi.

Pytanie 21

Na podstawie informacji przedstawionych na zamieszczonym na rysunku ekranie urządzenia pomiarowego oceń stan techniczny wyłącznika różnicowoprądowego 40 A/0,03 A.

A. Aparat jest uszkodzony, niewłaściwa wartość prądu zadziałania.

B. Aparat jest sprawny, właściwa wartość prądu zadziałania.

C. Aparat jest uszkodzony, zbyt duża wartość rezystancji przewodu ochronnego RE.

D. Aparat jest sprawny, miernik ustawiono w nieodpowiedni dla badanego RCD tryb.

Odpowiedź, że aparat jest uszkodzony z powodu niewłaściwej wartości prądu zadziałania, jest prawidłowa, ponieważ wyświetlacz urządzenia pomiarowego pokazuje wartość 9.0 mA, co jest znacznie wyższe niż dopuszczalne maksimum 30 mA dla wyłącznika różnicowoprądowego o parametrach 40 A/0,03 A. Normy PN-EN 61008 oraz PN-EN 61009 precyzują, że wyłączniki różnicowoprądowe powinny zadziałać w przedziale 15 mA do 30 mA w celu skutecznej ochrony przed porażeniem prądem elektrycznym. Niewłaściwe działanie wyłącznika może prowadzić do poważnych zagrożeń, w tym do porażenia prądem lub pożaru. W praktyce, regularne testowanie wyłączników różnicowoprądowych jest kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa instalacji elektrycznych, a brak ich odpowiedniego działania może być sygnałem, że urządzenie wymaga wymiany. Takie testy powinny być przeprowadzane zgodnie z zaleceniami producentów oraz obowiązującymi przepisami, a wyniki powinny być dokumentowane, co stanowi istotny element zarządzania bezpieczeństwem w obiektach budowlanych.

Pytanie 22

Jakiego rodzaju pracy powinien być przystosowany silnik elektryczny, który ma napędzać wentylator wyciągowy w procesie obróbki drewna?

A. S1 - praca ciągła

B. S7 - praca okresowa długotrwała z hamowaniem elektrycznym

C. S3 - praca okresowa przerywana

D. S9 - praca z nieokresowymi zmianami obciążenia i prędkości obrotowej

Silnik elektryczny do wentylatora wyciągowego w obróbce drewna powinien być przystosowany do pracy ciągłej. To znaczy, że powinien działać bez przerwy, co jest bardzo ważne w kontekście wentylacji. Wentylatory wyciągowe często są używane tam, gdzie potrzebne jest ciągłe usuwanie powietrza z miejsca pracy. Przykładem mogą być hale produkcyjne, gdzie trzeba na bieżąco pozbywać się pyłów i szkodliwych oparów. Z mojego doświadczenia wynika, że takie warunki są kluczowe, by zapewnić zdrowie pracowników. Silniki do pracy ciągłej są też tak projektowane, żeby uniknąć przegrzewania. To z kolei przekłada się na ich wydajność i niezawodność. W branży są normy, jak IEC 60034, które określają, jak powinny działać silniki w różnych sytuacjach, co zapewnia bezpieczeństwo i efektywność.

Pytanie 23

Na rysunkach przedstawiono schemat prostownika oraz przebieg czasowy napięcia wyjściowego, który świadczy o uszkodzeniu

A. diody.

B. uzwojenia wtórnego transformatora.

C. kondensatora.

D. uzwojenia pierwotnego transformatora.

Odpowiedź wskazująca na kondensator jako uszkodzony element układu prostownika jest prawidłowa. Kondensator odgrywa kluczową rolę w wygładzaniu napięcia wyjściowego, eliminując tętnienia, które mogą być szkodliwe dla podłączonych do układu urządzeń. W przypadku, gdy kondensator nie działa prawidłowo lub jest uszkodzony, napięcie wyjściowe może przyjmować formę pulsującą, co jest widoczne w przedstawionym przebiegu czasowym. Aby zrozumieć praktyczne zastosowanie kondensatorów, warto zauważyć, że są one powszechnie stosowane w zasilaczach, gdzie ich zadaniem jest zapewnienie stabilnego napięcia dla elektroniki. W praktyce, kondensatory elektrolityczne są najczęściej używane w prostownikach, ponieważ mają dużą pojemność i efektywnie eliminują tętnienia. Zgodnie z normami, takimi jak IEC 61000, ważne jest, aby systemy elektroniczne były odpowiednio filtrowane w celu minimalizacji zakłóceń, co podkreśla znaczenie kondensatorów w takich układach.

Pytanie 24

Dla urządzenia zasilanego trójfazową instalacją elektryczną o napięciu nominalnym 400 V maksymalny pobór mocy wynosi 13 kW. Określ minimalną wartość prądu znamionowego zabezpieczenia przedlicznikowego, przyjmując rezystancyjny charakter odbiorników i pomijając problem selektywności zabezpieczeń?

A. 25 A

B. 10 A

C. 20 A

D. 16 A

W przypadku obiektu zasilanego instalacją elektryczną trójfazową o napięciu znamionowym 400 V, aby obliczyć minimalną wartość prądu znamionowego zabezpieczenia przedlicznikowego, należy skorzystać z zależności między mocą, napięciem a prądem. Znamionowa moc wynosząca 13 kW (13 000 W) w połączeniu z napięciem 400 V umożliwia obliczenie prądu za pomocą wzoru: P = √3 * U * I, gdzie P to moc, U to napięcie, a I to prąd. Przekształcając wzór, otrzymujemy: I = P / (√3 * U). Podstawiając dane: I = 13000 / (√3 * 400) ≈ 18,7 A. W praktyce dobieramy zabezpieczenie na wartość wyższą, aby zapewnić odpowiedni margines. Z tego powodu wybrana wartość 20 A jest odpowiednia, zgodna z dobrymi praktykami doboru zabezpieczeń, które powinny mieć również margines na ewentualne przeciążenia. Zastosowanie zabezpieczeń o wartości minimalnej 20 A zapewnia lepszą ochronę przed uszkodzeniem instalacji oraz zmniejsza ryzyko wyzwolenia zabezpieczeń podczas normalnej pracy urządzeń. Warto także pamiętać o konieczności przestrzegania norm PN-IEC 60364, które stanowią wytyczne dotyczące projektowania i wykonania instalacji elektrycznych.

Pytanie 25

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 26

W elektrycznej instalacji o napięciu 230 V, zasilanej z systemu sieciowego TN-S, zmierzona impedancja pętli zwarcia wynosi 2,5 Ω. Wskaż, które oznaczenie wyłącznika jest zgodne z wymogiem samoczynnego odłączenia zasilania jako środka ochrony przeciwporażeniowej w przypadku awarii w tej instalacji?

A. C10

B. B20

C. C16

D. B16

Odpowiedź 'B16' jest prawidłowa, ponieważ dotyczy wyłącznika, który spełnia wymogi samoczynnego wyłączenia zasilania w przypadku uszkodzenia. W przypadku instalacji o napięciu 230 V, zasilanej z sieci TN-S, ważne jest, aby wyłącznik miał odpowiednią wartość prądową oraz aby czas zadziałania był krótki, co pozwoli na zabezpieczenie osób przed porażeniem prądem. Zgodnie z normą PN-EN 61008-1, dla instalacji o impedancji pętli zwarcia wynoszącej 2,5 Ω, maksymalny czas zadziałania wyłącznika powinien wynosić 0,4 sekundy. Wyłącznik typu B16, charakteryzujący się prądem znamionowym 16 A, jest w stanie skutecznie zadziałać w tym czasie, co czyni go odpowiednim do ochrony przed porażeniem. Przykładowo, w domowych instalacjach elektrycznych często stosuje się wyłączniki B16 do zabezpieczenia obwodów oświetleniowych lub gniazd zasilających, co dodatkowo wspiera bezpieczeństwo użytkowników.

Pytanie 27

Aby ocenić kondycję techniczną przewodów wyrównawczych, należy zmierzyć między każdą dostępną częścią przewodzącą a najbliższym punktem głównego przewodu wyrównawczego

A. natężenie prądu

B. spadek napięcia

C. rezystancję przewodów

D. pojemność doziemną

Pomiar rezystancji przewodów wyrównawczych jest kluczowym elementem w ocenie ich stanu technicznego. Wyrównanie potencjałów w instalacjach elektrycznych ma na celu zwiększenie bezpieczeństwa oraz ochronę przed porażeniem prądem. W przypadku przewodów wyrównawczych, ich ciągłość oraz niski opór elektryczny są niezbędne, aby zapewnić skuteczne odprowadzanie prądów zwarciowych. Zgodnie z normami, takimi jak PN-HD 60364, powinny być one badane, aby weryfikować, że rezystancja nie przekracza określonych wartości, co może zapobiegać niebezpiecznym sytuacjom. Praktycznym przykładem jest pomiar rezystancji przewodu między punktami, gdzie przewody są połączone z ziemią lub innymi elementami instalacji. Wartości te powinny być rejestrowane i analizowane, aby zapewnić, że instalacja spełnia wymogi bezpieczeństwa oraz normy techniczne. W przypadku wykrycia wysokiej rezystancji, konieczne mogą być działania naprawcze, takie jak wymiana lub naprawa przewodów, co jest niezbędne dla prawidłowego funkcjonowania systemów elektrycznych.

Pytanie 28

Ile maksymalnie gniazd wtykowych można zainstalować w jednym obwodzie w instalacjach elektrycznych w budynkach mieszkalnych?

A. 4

B. 6

C. 12

D. 10

Odpowiedź 10 gniazd wtyczkowych na jedno gniazdo obwodowe jest zgodna z normami oraz praktykami stosowanymi w instalacjach elektrycznych. Zgodnie z Polskimi Normami, a także wytycznymi zawartymi w normach europejskich, maksymalna liczba gniazd wtyczkowych, które można podłączyć do jednego obwodu, powinna wynosić 10. To ograniczenie wynika z konieczności zapewnienia bezpieczeństwa użytkowników oraz ochrony instalacji przed przeciążeniem. Zbyt duża liczba gniazd wtyczkowych podłączonych do jednego obwodu może prowadzić do przegrzewania się przewodów, a co za tym idzie, do ryzyka pożaru. Przykładem może być sytuacja, w której użytkownik podłącza wiele urządzeń o dużym poborze mocy, takich jak czajniki, mikrofalówki czy komputery, co może przekroczyć dopuszczalny prąd obwodu. Dlatego ważne jest przestrzeganie zasad bezpieczeństwa oraz odpowiednie projektowanie instalacji elektrycznych, aby uniknąć niebezpieczeństw związanych z przeciążeniem.

Pytanie 29

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 30

W pomieszczeniu zainstalowano 40 żarówek o mocy 75 W każda. Jakiego wyłącznika nadprądowego powinno się użyć do zabezpieczenia jednofazowej instalacji oświetleniowej zasilanej napięciem 230 V?

A. B6

B. C6

C. B16

D. C10

Odpowiedź B16 jest poprawna, ponieważ dobór wyłącznika nadprądowego powinien być uzależniony od całkowitego obciążenia instalacji. W tym przypadku mamy do czynienia z 40 żarówkami o mocy 75 W każda, co daje łącznie 3000 W. Przy napięciu zasilania wynoszącym 230 V, całkowity prąd pobierany przez te żarówki można obliczyć za pomocą wzoru: I = P / U, co w naszym przypadku daje I = 3000 W / 230 V ≈ 13 A. Wyłącznik B16 zapewnia odpowiedni margines bezpieczeństwa, ponieważ jest w stanie obsłużyć prąd do 16 A, co oznacza, że może znieść chwilowe przeciążenia, jakie mogą wystąpić podczas rozruchu żarówek. Wyłączniki typu B są przeznaczone do obwodów, w których obciążenie jest głównie rezystancyjne, co jest typowe dla instalacji oświetleniowych. W praktyce, zastosowanie wyłącznika B16 w tym przypadku spełnia normy PN-IEC 60898-1, które regulują dobór zabezpieczeń nadprądowych, zapewniając jednocześnie bezpieczeństwo użytkowników oraz ochronę instalacji.

Pytanie 31

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 32

Prąd ustawczy przekaźnika termobimetalowego, chroniącego silnik pompy wody, o prądzie znamionowym I_n = 10 A nie może być większy niż

A. 11,00 A

B. 10,10 A

C. 9,50 A

D. 10,50 A

Odpowiedź 11,00 A jest prawidłowa, ponieważ zgodnie z zasadami działania przekaźników termobimetalowych, ich prąd nastawczy powinien być dostosowany do wartości znamionowej urządzenia, które ma zabezpieczać. W tym przypadku, dla przekaźnika zabezpieczającego silnik pompy o prądzie znamionowym I<sub>n</sub> = 10 A, wartość prądu nastawczego powinna być ustawiona na wartość nieprzekraczającą 11,00 A. Umożliwia to zapewnienie odpowiedniego zabezpieczenia w przypadku przeciążenia silnika, ponieważ pozwala na zachowanie marginesu bezpieczeństwa. W praktyce, taka regulacja jest kluczowa, aby uniknąć uszkodzenia silnika oraz samego przekaźnika. Warto również zaznaczyć, że branżowe standardy, takie jak IEC 60947, podkreślają znaczenie odpowiedniego ustawienia wartości prądowych dla zapewnienia bezpiecznego i niezawodnego działania urządzeń. Przykładowo, w przypadku, gdy prąd nastawczy byłby zbyt niski, mogłoby dojść do fałszywego wyzwolenia przekaźnika, co prowadziłoby do niepotrzebnych przestojów maszyny. Z drugiej strony, ustawienie zbyt wysokiego prądu mogłoby nie zabezpieczyć silnika przed realnym przeciążeniem. Dlatego też, 11,00 A jest wartością optymalną, gwarantującą nie tylko bezpieczeństwo, ale również efektywność operacyjną systemu.

Pytanie 33

Przedstawiony znak ochrony przeciwpożarowej należy umieścić w miejscu, w którym znajduje się

A. zestaw sprzętu pożarniczego.

B. hydrant wewnętrzny.

C. przycisk alarmu przeciwpożarowego.

D. urządzenie do przemywania oczu.

Wybrałeś przycisk alarmu przeciwpożarowego – dokładnie o to chodzi w tym znaku. Ten piktogram, zgodny z normą PN-EN ISO 7010 (oznaczenie F005), przedstawia dłoń naciskającą przycisk oraz stylizowany płomień. Czerwone tło i biały symbol jednoznacznie informują, że mamy do czynienia ze znakiem ochrony przeciwpożarowej związanym z uruchomieniem alarmu pożarowego, a nie ze sprzętem gaśniczym. W praktyce taki znak umieszcza się bezpośrednio nad ręcznym ostrzegaczem pożarowym (ROP), czyli tym czerwonym przyciskiem „ZBIĆ SZYBKĘ / WCIŚNIJ”, który uruchamia sygnalizację pożarową w budynku. Dzięki temu w sytuacji stresowej użytkownik nie musi się zastanawiać, tylko instynktownie szuka czerwonego znaku z dłonią i przyciskiem. Z mojego doświadczenia w budynkach użyteczności publicznej, halach produkcyjnych czy szkołach bardzo często właśnie poprawne oznakowanie ROP-ów decyduje o tym, czy alarm zostanie uruchomiony szybko. Dobre praktyki BHP i przepisy ochrony przeciwpożarowej wymagają, żeby znaki były dobrze widoczne, na odpowiedniej wysokości i niezasłonięte meblami czy reklamami. Moim zdaniem warto też pamiętać, że przycisk alarmowy nie służy do „testów” ani zabawy – jego zadaniem jest natychmiastowe przekazanie sygnału do centrali sygnalizacji pożaru, co może uruchomić np. system oddymiania, zamknięcie drzwi przeciwpożarowych, powiadomienie straży pożarnej. W technice instalacji elektrycznych ten element traktuje się jako ważny punkt systemu bezpieczeństwa, który musi być zasilany, okresowo testowany i sprawdzany zgodnie z instrukcją eksploatacji oraz przepisami. Poprawne skojarzenie znaku z przyciskiem alarmu przeciwpożarowego jest więc kluczowe dla prawidłowego działania całego systemu ochrony i ewakuacji ludzi.

Pytanie 34

Na podstawie wymiarów łożysk podanych w tabeli dobierz łożysko kulkowe do silnika o średnicy wału d = 12 mm, średnicy wewnętrznej tarczy łożyskowej D = 28 mm i szerokości tarczy łożyskowej B = 8 mm.

Symbol	Wymiary podstawowe
Symbol	d [mm]	D [mm]	B [mm]	r [mm]
6700	10	15	3	0,1
6200	10	30	9	0,6
6001	12	28	8	0,3
6301	12	37	12	1

A. 6200

B. 6001

C. 6700

D. 6301

Odpowiedź 6001 jest poprawna, ponieważ spełnia wszystkie wymagane wymiary dla łożyska kulkowego, które powinno być zastosowane do silnika o średnicy wału d = 12 mm, średnicy wewnętrznej tarczy łożyskowej D = 28 mm oraz szerokości tarczy łożyskowej B = 8 mm. Łożysko 6001 ma średnicę wewnętrzną równą 12 mm, zewnętrzną 28 mm oraz szerokość 8 mm, co czyni je idealnym rozwiązaniem w tej aplikacji. W praktyce, dobór odpowiednich łożysk ma kluczowe znaczenie dla efektywności i żywotności urządzeń mechanicznych. Właściwe łożysko zapewnia minimalne tarcie, co przekłada się na mniejsze zużycie energii i dłuższy czas użytkowania maszyny. Ponadto, zgodność z wymiarami jest niezbędna do uniknięcia nadmiernych obciążeń, które mogą prowadzić do awarii. W branży inżynieryjnej zaleca się korzystanie z katalogów producentów oraz norm ISO, które jasno określają wymiary i parametry eksploatacyjne łożysk. Właściwy dobór łożyska jest nie tylko kluczowy dla poprawnego działania maszyny, ale również dla bezpieczeństwa użytkowników.

Pytanie 35

Która z wymienionych norm elektrycznych wprowadza normę europejską?

A. PN-EN 50160 Parametry napięcia zasilającego w publicznych sieciach elektroenergetycznych.

B. PN-E-05204 Ochrona przed elektrycznością statyczną instalacji i urządzeń. Wymagania.

C. PN-E 05115 Instalacje elektroenergetyczne prądu przemiennego o napięciu wyższym od 1 kV.

D. PN-88/E-08501 Urządzenia elektryczne. Tablice i znaki bezpieczeństwa.

Poprawnie wskazana została norma PN-EN 50160. Ten zapis nie jest przypadkowy: skrót „PN” oznacza Polską Normę, a „EN” informuje, że jest to norma europejska wprowadzona do krajowego systemu normalizacji. Czyli PN-EN 50160 to europejska norma EN 50160, przyjęta i obowiązująca jako polska wersja. W praktyce, w dokumentacji projektowej, warunkach przyłączenia czy protokołach z pomiarów jakości energii, właśnie do PN-EN 50160 odwołuje się, gdy mówimy o dopuszczalnych wartościach napięcia zasilającego w publicznych sieciach elektroenergetycznych. Norma ta określa m.in. dopuszczalne odchylenia napięcia, częstotliwości, poziom zapadów, migotanie światła, zawartość wyższych harmonicznych. Moim zdaniem każdy, kto zajmuje się eksploatacją sieci, przyłączaniem odbiorców, a nawet serwisem bardziej wrażliwych urządzeń, powinien mieć chociaż podstawowe pojęcie, co tam jest zapisane. W praktyce wygląda to np. tak, że jeśli klient składa reklamację, że „prąd jest zły, bo urządzenia się wyłączają”, to zakład energetyczny porównuje wyniki pomiarów parametrów napięcia z wymaganiami PN-EN 50160. Jeżeli parametry mieszczą się w granicach tej normy, to formalnie jakość zasilania jest uznana za zgodną z europejskim standardem. W projektach technicznych i audytach jakości energii bardzo dobrze jest powoływać się właśnie na tę normę, bo jest spójna z wymaganiami obowiązującymi w innych krajach UE i ułatwia współpracę z producentami urządzeń, którzy też ją znają i stosują przy określaniu odporności swoich wyrobów.

Pytanie 36

Które elementy na zamieszczonym schemacie układu prostownikowego stanowią zabezpieczenie przed przepięciami komutacyjnymi?

A. Obwody R1C1

B. Obwody R2C2

C. Bezpieczniki F2

D. Bezpieczniki F3

Prawidłowo wskazane zostały obwody R2C2 – to właśnie one na schemacie pełnią rolę zabezpieczenia przed przepięciami komutacyjnymi w układzie prostownikowym. Są to tzw. obwody tłumiące, gasikowe (snubbery), zbudowane z rezystora i kondensatora połączonych w odpowiedni sposób równolegle do elementu narażonego na przepięcia, najczęściej do uzwojeń transformatora, diod prostowniczych lub tyrystorów. Ich zadaniem jest „wygładzenie” gwałtownych zmian napięcia w chwili przełączania prądu, czyli właśnie przy komutacji. W momencie szybkiego wyłączania prądu, indukcyjność obciążenia lub transformatora powoduje powstawanie wysokich, krótkotrwałych przepięć. Kondensator w obwodzie R2C2 przejmuje część energii i ogranicza stromość narastania napięcia (dv/dt), a rezystor rozprasza tę energię w postaci ciepła, dzięki czemu przepięcia są znacznie mniejsze i mniej groźne dla diod, tyrystorów czy izolacji uzwojeń. W praktyce, w zasilaczach prostownikowych, napędach tyrystorowych, spawarkach czy prostownikach rozruchowych takie obwody są standardem – projektanci praktycznie zawsze przewidują gasiki RC w okolicach elementów komutujących. Moim zdaniem to jeden z typowych elementów, który laik często pomija, a w serwisie widać, że brak poprawnie dobranego snubbera kończy się częstym uszkadzaniem diod albo tyrystorów, czasem także przebiciem izolacji transformatora. Dobre praktyki mówią, żeby dobór R i C w takich obwodach robić na podstawie parametrów katalogowych elementów półprzewodnikowych (dopuszczalne dv/dt, maksymalne napięcie wsteczne) oraz charakteru obciążenia. W literaturze i normach dotyczących przekształtników energoelektronicznych podkreśla się, że układ prostownikowy bez odpowiedniego tłumienia przepięć komutacyjnych ma dużo mniejszą niezawodność i krótszą żywotność elementów. Dlatego rozpoznanie, że to właśnie R2C2 pełni rolę ochrony przed przepięciami, jest bardzo istotne z punktu widzenia praktyki zawodowej.

Pytanie 37

Na rysunku 1 przedstawiono schemat prostownika trójpulsowego w układzie podstawowym, na rysunku 2 przebiegi czasowe napięć fazowych zasilających ten prostownik oraz przebieg napięcia na obciążeniu rezystancyjnym Ud. Jaką modyfikację wprowadzono do układu prostownika, aby uzyskać kształt napięcia wyprostowanego Ud jak na rysunku?

A. Równolegle z obciążeniem R dołączono kondensator o dużej pojemności.

B. Równolegle z obciążeniem R dołączono dławik o dużej indukcyjności.

C. Szeregowo z obciążeniem R dołączono kondensator o dużej pojemności.

D. Szeregowo z obciążeniem R dołączono dławik o dużej indukcyjności.

Dołączenie elementów takich jak dławiki czy kondensatory w niewłaściwy sposób może prowadzić do niepożądanych efektów w układzie prostownika. Na przykład, wprowadzenie dławika o dużej indukcyjności równolegle z obciążeniem R może rzeczywiście powodować pewne wygładzanie, jednak nie jest to najefektywniejsza metoda. Dławik ogranicza zmiany prądu, co może prowadzić do sytuacji, w której napięcie wyjściowe pozostaje niestabilne w chwilach zapotrzebowania na większe wartości prądu. Ostatecznie, może to prowadzić do nieefektywnej pracy obciążenia oraz zwiększonego ryzyka uszkodzeń, ponieważ niejasności w przepływie prądu mogą skutkować zarówno przesterowaniem, jak i podniesieniem wartości napięcia powyżej tolerancji urządzeń. Równoległe dołączenie kondensatora o dużej pojemności zamiast dławika jest bardziej uzasadnione, ponieważ kondensator nie tylko magazynuje energię, ale również dostarcza ją w chwilach wzmożonego zapotrzebowania, zapewniając stabilność. Przykładowo, w systemach zasilania, gdzie wymagana jest wysoka jakość energii, standardy takie jak IEC 61000-3-2 wskazują na konieczność stosowania odpowiednich rozwiązań, które zapewniają wygładzenie przebiegów napięciowych, a kondensatory są kluczowym elementem w wielu takich układach.

Pytanie 38

Jakiego urządzenia pomiarowego należy użyć do określenia prędkości obrotowej wału silnika?

A. Prądnicy tachometrycznej.

B. Pirometru

C. Tensometru mostkowego.

D. Higrometru termo.

Prądnica tachometryczna to przyrząd pomiarowy, który jest powszechnie stosowany do pomiaru prędkości obrotowej wałów silników. Działa na zasadzie generowania napięcia elektrycznego proporcjonalnego do prędkości obrotowej wału, co pozwala na łatwe i precyzyjne odczyty. Przykładem zastosowania prądnicy tachometrycznej są silniki elektryczne w przemyśle, gdzie monitorowanie prędkości obrotowej jest kluczowe dla zapewnienia optymalnej pracy maszyny oraz ochrony przed przeciążeniem. Standardy branżowe, takie jak IEC 60034, zalecają stosowanie prądnic tachometrycznych w systemach automatyzacji i sterowania, co podkreśla ich znaczenie w zapewnianiu efektywności energetycznej i bezpieczeństwa eksploatacji. Dodatkowo, prądnice tachometryczne mogą być używane w systemach feedbackowych, co pozwala na automatyczne dostosowywanie parametrów pracy silnika w odpowiedzi na zmieniające się warunki operacyjne.

Pytanie 39

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 40

Badania instalacji odgromowej w obiekcie budowlanym ujawniły rezystancję uziomu równą 35 Ω. Aby uzyskać zalecaną rezystancję uziomu na poziomie 10 Ω, należy

A. powiększyć średnicę przewodu odgromowego

B. usunąć zaciski probiercze

C. wydłużyć uziom szpilkowy

D. zwiększyć średnicę zwodów w instalacji odgromowej

Odpowiedzi sugerujące zwiększenie średnicy przewodu odgromowego, likwidację zacisków probierczych czy zmiany w średnicy zwodów w instalacji odgromowej są błędne, ponieważ nie odnoszą się bezpośrednio do obniżenia rezystancji uziomu. Zwiększenie średnicy przewodu odgromowego może wprawdzie poprawić przewodnictwo elektryczne samego przewodu, ale nie wpływa na opór uziomu, który zależy od jego kontaktu z ziemią. Ponadto, likwidacja zacisków probierczych prowadziłaby do utraty możliwości pomiarowych i diagnozowania stanu uziomu, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa. Zmiana średnicy zwodów, chociaż może poprawić ich wytrzymałość na wyładowania, nie ma wpływu na rezystancję uziomu. Typowym błędem jest mylenie pojęć związanych z odprowadzaniem prądu i rezystancją uziomu. Przy projektowaniu systemów odgromowych należy pamiętać, że kluczowym czynnikiem jest bezpośredni kontakt z ziemią oraz efektywne odprowadzanie ładunków, co można osiągnąć jedynie poprzez odpowiednie wydłużenie uziomu. W wielu przypadkach, to właśnie długość i głębokość uziomu w gruncie są decydującymi czynnikami wpływającymi na jego rezystancję.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej