Wyniki egzaminu

Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik informatyk
  • Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
  • Data rozpoczęcia: 12 maja 2026 11:29
  • Data zakończenia: 12 maja 2026 11:37

Egzamin niezdany

Wynik: 4/40 punktów (10,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe
Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania
Udostępnij swój wynik
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

W celu wykonania kopii bazy danych biblioteka w systemie MySQL należy w konsoli użyć polecenia

A. copymysql –u root biblioteka kopia.sql
B. mysqldump -u root biblioteka > kopia.sql
C. backupmysql -u root biblioteka kopia.sql
D. mysqlduplicate –u root biblioteka > kopia.sql
W poleceniu do wykonywania kopii bazy danych MySQL kluczowe jest użycie właściwego narzędzia oraz poprawnej składni. W systemach z MySQL standardowym, oficjalnym narzędziem do tworzenia logicznych kopii zapasowych jest program mysqldump. Nazwy takie jak „copymysql”, „backupmysql” czy „mysqlduplicate” po prostu nie istnieją w standardowej dystrybucji MySQL i wynikają raczej z intuicyjnego myślenia typu: skoro chcę skopiować bazę, to pewnie będzie jakaś komenda „copy” albo „backup”. To naturalne skojarzenie, ale niestety oderwane od rzeczywistych narzędzi dostępnych w praktyce administracji bazami danych. MySQL dostarcza konkretny zestaw binariów: mysql (klient), mysqld (serwer), mysqldump (backup), mysqladmin, mysqlimport itd. Nazwa mysqldump jest trochę mało oczywista, ale to właśnie ona jest właściwa do wykonywania zrzutów baz danych. Błędne odpowiedzi sugerują istnienie narzędzi, które brzmieniem przypominają operacje typu „backup” czy „duplicate”, jednak w profesjonalnym środowisku trzymamy się dokładnych nazw binariów i składni opisanej w dokumentacji. W praktyce administracyjnej takie pomyłki kończą się po prostu komunikatem „command not found” w konsoli. Drugi aspekt to samo przekierowanie do pliku. W poprawnym poleceniu używa się znaku „>”, który jest elementem powłoki systemowej, a nie MySQL. To przekierowanie bierze standardowe wyjście programu mysqldump i zapisuje je do wskazanego pliku tekstowego, np. kopia.sql. Jeżeli ktoś pominie to przekierowanie, zobaczy cały zrzut bazy na ekranie, co jest kompletnie niepraktyczne. Jeżeli natomiast spróbuje używać nieistniejących poleceń typu „copymysql … kopia.sql” bez znaku „>”, to ani nie wywoła prawidłowego narzędzia, ani nie zapisze danych we właściwy sposób. Z mojego doświadczenia typowy błąd myślowy polega na traktowaniu MySQL jakby miał wbudowane jakieś „magiczne” polecenie backupu, na wzór prostych programów typu „kopiuj plik”. Baza danych to jednak usługa sieciowa działająca w tle, a kopie wykonuje się przez specjalistyczne narzędzia, które rozumieją jej strukturę, zależności, typy danych i potrafią wygenerować poprawne instrukcje SQL do późniejszego odtworzenia. Dlatego tak ważne jest, żeby zapamiętać nie tylko poprawną odpowiedź, ale i samą ideę: do backupu MySQL używamy mysqldump, z odpowiednimi opcjami, a wynik zapisujemy do pliku przez przekierowanie. To jest zgodne z dokumentacją MySQL i ogólnie przyjętymi dobrymi praktykami w administracji serwerami i bezpieczeństwie danych.

Pytanie 2

Jakie ustawienia dotyczące czcionki będą miały zastosowanie w przypadku kodu CSS?

* {
    font-family: Tahoma;
    color: Teal;
}
A. wszystkiego kodu HTML, jako domyślne formatowanie dla wszystkich elementów strony.
B. wszystkiego kodu HTML, niezależnie od kolejnych ustawień CSS.
C. znaczników o identyfikatorze równym *.
D. znaczników z klasą przypisaną jako *.
Wybór opcji dotyczącej całego kodu HTML jako formatowania domyślnego dla wszystkich elementów strony jest poprawny, ponieważ użycie selektora uniwersalnego * w CSS oznacza, że wszystkie dostępne elementy na stronie będą dziedziczyć określone style. W tym przypadku, zarówno font-family ustawiony na Tahoma, jak i kolor tekstu zmieniony na Teal, będą dotyczyły każdego elementu HTML, bez względu na jego typ. To podejście jest zgodne z zasadami stosowania stylów kaskadowych, gdzie style są aplikowane do elementów w sposób hierarchiczny, a selektor uniwersalny jest najogólniejszym z dostępnych. Przykładem zastosowania może być sytuacja, gdy chcemy ustawić jednolite formatowanie dla całej strony, co upraszcza proces projektowania i zapewnia spójność wizualną. Dobrą praktyką jest jednak używanie selektora uniwersalnego z umiarem, aby uniknąć nadmiernego obciążenia wydajności, szczególnie w większych dokumentach, gdzie precyzyjniejsze selektory mogą przynieść lepsze rezultaty.

Pytanie 3

Na podstawie filmu wskaż, która cecha dodana do stylu CSS zamieni miejscami bloki aside i nav, pozostawiając w środku blok section?

A. nav { float: right; } section { float: right; }
B. aside {float: left; }
C. nav { float: right; }
D. nav { float: left; } aside { float: left; }
W tym zadaniu kluczowe jest zrozumienie, jak naprawdę działa float, a nie tylko samo skojarzenie, że „left to lewo, right to prawo”. Wiele osób myśli, że wystarczy ustawić jeden element na lewo, drugi na prawo i wszystko magicznie się poukłada. W praktyce przeglądarka trzyma się bardzo konkretnych reguł: najpierw liczy kolejność elementów w HTML, potem dopiero stosuje float i układa je możliwie jak najwyżej i jak najbliżej odpowiedniej krawędzi. Jeśli nada się float tylko dla aside albo tylko dla nav, to zmienia się ich pozycja, ale układ trzech bloków nie spełni warunku z zadania: aside i nav nie zamienią się miejscami z pozostawieniem section w środku. Przykładowo, samo float: left na aside niczego nie „zamieni”, bo element i tak pojawia się jako pierwszy w kodzie, więc będzie u góry, tylko że „przyklejony” do lewej. Z kolei ustawienie nav na prawą stronę bez odpowiedniego floatowania section prowadzi do sytuacji, gdzie section nadal zachowuje się jak normalny blok, zwykle ląduje pod elementami pływającymi albo obok nich w sposób mało przewidywalny dla początkującego. Częsty błąd myślowy polega też na tym, że ktoś próbuje wszystkim elementom dać float: left, licząc na to, że przeglądarka „ułoży je po swojemu”. Wtedy jednak wszystkie te bloki ustawiają się w jednym kierunku, w kolejności z HTML, więc nie ma mowy o świadomym „zamienianiu miejsc”. Brak zrozumienia, że float wyjmuje element z normalnego przepływu i wpływa na to, jak kolejne elementy zawijają się wokół niego, prowadzi właśnie do takich błędnych odpowiedzi. Z mojego doświadczenia lepiej jest najpierw narysować sobie prosty schemat: w jakiej kolejności idą znaczniki i które z nich mają pływać w prawo, a które zostać w naturalnym układzie. Dopiero wtedy dobiera się konkretne deklaracje CSS. Takie myślenie przydaje się nie tylko przy float, ale też przy nauce flexboxa czy grida, gdzie kolejność w DOM i własności układu też grają ogromną rolę.

Pytanie 4

W tabeli mieszkańcy zawierającej pola id, imie, nazwisko, ulica, numer, czynsz (wartość całkowita) należy zidentyfikować osoby zamieszkujące ulicę Mickiewicza pod numerami 71, 72, 80, których czynsz jest niższy niż
1000 zł. Jak będzie wyglądać klauzula WHERE w zapytaniu?

A. WHERE ulica = 'Mickiewicza' AND numer > 70 AND numer < 81 OR czynsz < 1000
B. WHERE ulica = 'Mickiewicza' AND numer IN (71, 72, 80) AND czynsz < 1000
C. WHERE ulica = 'Mickiewicza' AND numer IN (71, 72, 80) OR czynsz < 1000
D. WHERE ulica = 'Mickiewicza' OR numer IN (71, 72, 80) OR czynsz < 1000
Odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ klauzula WHERE w zapytaniu SQL skutecznie filtruje dane zgodnie z wymaganiami. W tym przypadku, użycie operatora AND w połączeniu z IN i warunkiem < 1000 zapewnia, że zwrócone zostaną jedynie te rekordy, które spełniają wszystkie trzy kryteria: ulica musi być 'Mickiewicza', numer musi być jednym z 71, 72 lub 80, a czynsz musi być mniejszy niż 1000 zł. To jest zgodne z dobrą praktyką w SQL, gdzie łączenie warunków z użyciem operatorów logicznych pozwala na precyzyjne określenie zestawu danych, które nas interesują. Przy tak skonstruowanej klauzuli, zapytanie będzie wydajne i zrozumiałe, co jest kluczowe w pracy z bazami danych. Przykładowe zastosowanie to generowanie raportów dotyczących mieszkańców, co może być istotne dla zarządzania nieruchomościami lub analizy rynku wynajmu. Tego typu zapytania są powszechnie używane w aplikacjach webowych i systemach zarządzania danymi, co podkreśla znaczenie umiejętności formułowania precyzyjnych zapytań SQL.

Pytanie 5

W języku HTML zdefiniowano znacznik a oraz atrybut rel nofollow.

A. oznacza, że kliknięcie w link nie przekieruje na stronę website.com
B. oznacza, że kliknięcie w link otworzy go w nowej karcie przeglądarki
C. jest poleceniem dla przeglądarki internetowej, aby nie traktowała słowa "link" jako hiperłącza
D. jest wskazówką dla robota wyszukiwarki Google, aby nie śledził tego linku
Pierwsza odpowiedź sugeruje, że kliknięcie w link nie przeniesie użytkownika do strony website.com, co jest absolutnie błędne. Użycie atrybutu nofollow nie zmienia funkcji samego linku w kontekście przeglądarki internetowej. Użytkownicy nadal mogą klikać w link, a przeglądarka otworzy stronę docelową. Atrybut nofollow ma zastosowanie wyłącznie do robotów wyszukiwarek, a nie do rzeczywistego zachowania linku w przeglądarkach. Druga odpowiedź myli również rolę atrybutu nofollow, sugerując, że link otworzy się w osobnej karcie przeglądarki. Rzeczywiście, aby link został otwarty w nowej karcie, powinien on zawierać atrybut target z wartością '_blank', a nie rel nofollow. Ostatnia odpowiedź sugeruje, że nofollow informuje przeglądarkę, aby nie formatowała słowa 'link' jako odnośnika. To również jest niepoprawne, ponieważ rel nofollow nie ma wpływu na sposób wyświetlania linków w przeglądarkach, a jego rola ogranicza się wyłącznie do komunikacji z robotami wyszukiwarek. W skrócie, wszystkie trzy odpowiedzi mylnie interpretują funkcję atrybutu nofollow, co może prowadzić do poważnych nieporozumień w zakresie SEO i zarządzania linkami.

Pytanie 6

Kiedy należy wykorzystać kwerendę SELECT DISTINCT, aby wyodrębnić rekordy?

A. pogrupowane.
B. tak, aby w podanej kolumnie nie powtarzały się wartości.
C. występujące w bazie tylko raz.
D. posortowane malejąco lub rosnąco.
Kwerenda SELECT DISTINCT jest używana do zwracania unikalnych wartości w określonej kolumnie z tabeli w bazie danych. Gdy mamy do czynienia z dużymi zbiorami danych, często zdarza się, że te same wartości pojawiają się wielokrotnie. W takich sytuacjach, aby uzyskać tylko jedną wystąpienie każdej wartości, stosujemy klauzulę DISTINCT. Na przykład, jeśli chcemy uzyskać listę unikalnych miast z tabeli klientów, używamy zapytania: SELECT DISTINCT city FROM customers. To zwraca wszystkie różne wartości miast, które znajdują się w tej tabeli. Użycie DISTINCT może również pomóc w optymalizacji wyników serwisu, redukując ilość danych, które muszą być przetwarzane w dalszych analizach. W praktyce, stosowanie DISTINCT w kontekście tworzenia raportów lub analizy danych jest kluczowe, gdyż pozwala na skupienie się na istotnych informacjach bez zbędnych duplikatów, co jest zgodne z dobrymi praktykami w zarządzaniu danymi.

Pytanie 7

Element lub zestaw elementów, który jednoznacznie identyfikuje każdy pojedynczy rekord w tabeli bazy danych, nazywamy kluczem

A. obcy
B. podstawowy
C. przestawny
D. inkrementacyjny
W kontekście baz danych, istnieje kilka terminów, które mogą być mylące, zwłaszcza w odniesieniu do kluczy. Klucz inkrementacyjny, mimo że jest użyteczny w wielu systemach baz danych do generowania unikalnych identyfikatorów, nie jest terminem opisującym typ klucza, ale raczej metodą tworzenia wartości dla klucza podstawowego. Klucz przestawny (ang. pivot key) to termin bardziej związany z analizą danych niż z identyfikacją wierszy w tabelach; odnosi się do technik agregacji danych i transformacji w zbiorach danych, głównie w kontekście tabel przestawnych, które są używane do wizualizacji i analizy danych, a nie do bezpośredniej identyfikacji rekordów. Klucz obcy (ang. foreign key) to kolejny termin, który jest często mylony z kluczem podstawowym. Klucz obcy jest polem w jednej tabeli, które wskazuje na klucz podstawowy w innej tabeli, co służy do ustanawiania relacji między dwiema tabelami. Klucz obcy nie identyfikuje wierszy w swojej tabeli, lecz tworzy powiązania z innymi danymi. Rozumienie tych terminów oraz ich zastosowań jest kluczowe dla efektywnego projektowania baz danych oraz unikania powszechnych błędów, które mogą prowadzić do problemów z integralnością danych i wydajnością systemu.

Pytanie 8

W języku C, aby zdefiniować stałą, należy zastosować

A. #INCLUDE
B. static
C. #CONST
D. const
Wybór niewłaściwego słowa kluczowego do deklaracji stałych w języku C może prowadzić do poważnych nieporozumień. W przypadku użycia 'static', programista może myśleć, że ta deklaracja ma na celu utrzymanie wartości zmiennej pomiędzy wywołaniami funkcji, ale statyczne zmienne w rzeczywistości nie są stałymi. Wartość 'static' oznacza, że zmienna zachowuje swoją wartość pomiędzy wywołaniami funkcji, jednak jej wartość może być zmieniana, co jest sprzeczne z zamiarem stałej. Ponadto, użycie '#CONST' jest błędne, ponieważ nie istnieje takie preprocesorowe polecenie w języku C. W praktyce polecenia preprocesora są używane do wstępnej obróbki kodu przed jego kompilacją, a nie do deklaracji stałych. Ostatnia opcja, '#INCLUDE', służy do włączania plików nagłówkowych i nie ma żadnego związku z deklarowaniem stałych. Często programiści mogą mylić te terminy, co prowadzi do błędnych założeń dotyczących użycia statycznych zmiennych i stałych. Zrozumienie różnic pomiędzy tymi słowami kluczowymi jest kluczowe dla efektywnego programowania w C oraz dla unikania niezamierzonych błędów w kodzie. W praktyce, stosowanie właściwych słów kluczowych zgodnie z ich przeznaczeniem jest fundamentem poprawnego i wydajnego programowania.

Pytanie 9

W języku CSS zapis

p::first-line {font-size: 150%;}
zastosowany na stronie z wieloma paragrafami, z których każdy zawiera kilka linii, spowoduje, że
A. cały tekst paragrafu zostanie powiększony o 150%
B. pierwsza linia każdego paragrafu będzie miała większą czcionkę niż pozostałe linie
C. pierwsza linia każdego paragrafu będzie miała mniejszą czcionkę niż pozostałe linie
D. pierwszy paragraf na stronie w całości będzie miał powiększoną czcionkę
Odpowiedź jest trafna, bo selektor CSS 'p::first-line' służy do stylizowania wyłącznie pierwszej linii każdego paragrafu. Kiedy przypisujesz styl 'font-size: 150%', to znaczy, że czcionka tej pierwszej linii będzie większa o 50% od standardowego rozmiaru ustalonego w CSS. To dobra praktyka w web designie, bo pomaga w czytelności i nadawaniu hierarchii informacjom. Na przykład, fajnie jest wyróżnić rozpoczęcie tekstu albo zaakcentować ważne dane. Pamiętaj tylko, że efekt będzie widoczny tylko, gdy tekst ma więcej niż jedną linię, bo w przeciwnym razie powiększenie się nie ujawni. Dodatkowo, korzystanie z pseudo-elementów, jak '::first-line', to coś, co jest w standardach CSS i jest naprawdę cenione w branży.

Pytanie 10

Jakie mechanizmy przydzielania zabezpieczeń, umożliwiające przeprowadzanie operacji na bazie danych, są powiązane z zagadnieniami dotyczącymi zarządzania kontami, użytkownikami oraz uprawnieniami?

A. Z przywilejami obiektowymi
B. Z atrybutami
C. Z regułami
D. Z przywilejami systemowymi
Uprawnienia związane z atrybutami i regułami mogą mylnie wydawać się odpowiednie w kontekście zarządzania dostępem, ale ich zrozumienie jest kluczowe, aby uniknąć błędnych wniosków. Atrybuty w kontekście systemów zarządzania bazami danych są często używane do definiowania cech obiektów, takich jak kolumny w tabelach, ale nie są bezpośrednio związane z mechanizmami nadawania uprawnień. Reguły, choć mogą być wykorzystywane do definiowania polityk bezpieczeństwa, nie są tym samym co przywileje systemowe. Przywileje obiektowe, z kolei, dotyczą dostępu do konkretnych obiektów w bazie danych, takich jak tabele czy widoki, a nie ogólnych uprawnień administracyjnych. Często występuje nieporozumienie, że wszystkie te mechanizmy są równoważne, co prowadzi do niewłaściwego stosowania uprawnień w systemach. Kluczowe jest zrozumienie, że przywileje systemowe są tymi, które kontrolują dostęp do całej struktury bazy danych, a nie tylko do jej poszczególnych elementów, co stanowi podstawę dla skutecznego zarządzania bezpieczeństwem w środowiskach IT. W praktyce niepoprawne przypisywanie uprawnień może prowadzić do nieautoryzowanego dostępu do danych, co jest sprzeczne z najlepszymi praktykami ochrony informacji.

Pytanie 11

Jakie polecenie pozwala na zwiększenie wartości o jeden w kolumnie RokStudiów w tabeli Studenci dla uczniów, którzy są na roku 1÷4?

A. UPDATE Studenci, RokStudiow+1 WHERE RokStudiow < 5
B. UPDATE Studenci SET RokStudiow = RokStudiow+1 WHERE RokStudiow < 5
C. UPDATE Studenci SET RokStudiow WHERE RokStudiow < 5
D. UPDATE RokStudiow SET RokStudiow++ WHERE RokStudiow < 5
Odpowiedzi, które nie są zgodne z właściwą składnią i logiką SQL, prowadzą do nieprawidłowych aktualizacji w bazie danych. Pierwsze podejście, 'UPDATE Studenci, RokStudiow+1 WHERE RokStudiow < 5;', jest błędne, ponieważ nie wykorzystuje poprawnej struktury polecenia UPDATE. W SQL należy określić kolumnę, która ma być zaktualizowana, a nie używać dodatkowego wyrażenia w sekcji FROM. Drugie podejście, 'UPDATE Studenci SET RokStudiow WHERE RokStudiow < 5;', jest również niekompletne, ponieważ brakuje w nim informacji o nowej wartości, którą należy przypisać. W tym przypadku, SET wymaga zarówno kolumny, jak i nowej wartości. Z kolei trzecia odpowiedź, 'UPDATE RokStudiow SET RokStudiow++ WHERE RokStudiow < 5;', nie jest zgodna z składnią SQL, jako że operator '++' nie jest uznawany w standardzie SQL. Błędy te często wynikają z niewłaściwego zrozumienia, jak działa aktualizacja danych w SQL, co może prowadzić do niepoprawnych lub nieefektywnych zapytań. Kluczowym elementem jest znajomość standardów SQL i praktyczne umiejętności ich stosowania w codziennych operacjach zarządzania danymi.

Pytanie 12

Które z pól edycyjnych zostało przedstawione w opisanym stylu, zakładając, że pozostałe atrybuty pola mają wartości domyślne, a użytkownik wpisał imię Krzysztof w przeglądarce?

Ilustracja do pytania
A. Pole 1
B. Pole 3
C. Pole 4
D. Pole 2

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Dobrze, że dopasowałeś Pole 2 do stylu z kodu CSS. Widać, że dobrze ogarniasz te rzeczy! Ten padding 10px, co dałeś, naprawdę robi różnicę. Dzięki temu tekst ma więcej przestrzeni wokół siebie. A kolor tła Teal? Super wybór, bo to taki fajny pośredni odcień między niebieskim a zielonym. Biały tekst na tym tle jest świetnie widoczny, co jest mega ważne. No i brak obramowania, czyli border none, dodaje nowoczesności! Zaokrąglenie krawędzi, które ustawiłeś na 7px, sprawia, że pole wygląda przyjemniej. Takie rzeczy są często stosowane, by przygotować interfejsy, które są estetyczne i funkcjonalne. Jak projektujesz, pamiętaj o kontrastach, bo to naprawdę podnosi jakość aplikacji. Troska o estetykę i użyteczność to kluczowa sprawa. Dobra robota!

Pytanie 13

Aby zapewnić integralność danych w bazie programu Microsoft Access, należy zastosować

A. archiwizację bazy
B. więzy integralności
C. kwerendę aktualizującą
D. defragmentację bazy

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wybór więzów integralności jako metody zapewnienia spójności danych w programie Microsoft Access jest właściwy, ponieważ więzy te definiują zasady, które muszą być spełnione w bazie danych, aby utrzymać spójność i poprawność danych. Przykładowo, można ustawić więzy integralności, które zapobiegają wprowadzeniu duplikatów w kluczowych polach, takich jak identyfikator klienta, co jest kluczowe dla unikania konflikty i błędów w analityce danych. Więzy integralności mogą obejmować takie elementy jak klucze główne, klucze obce oraz unikalne ograniczenia, które pomagają w zachowaniu logiki relacyjnej w bazie danych. Dobrą praktyką jest regularne przeglądanie i aktualizowanie więzów integralności, aby zapewnić ich adekwatność do zmieniających się potrzeb danych. Ponadto, w sytuacjach, gdy dane są wprowadzane przez wiele źródeł, więzy integralności stają się kluczowym narzędziem w zarządzaniu jakością i spójnością danych, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie zarządzania danymi.

Pytanie 14

Interpreter PHP zgłosi błąd i nie zrealizuje kodu, jeśli programista

A. będzie pisał kod bez odpowiednich wcięć
B. pobierze wartość z formularza, w którym pole input nie zostało wypełnione
C. nie umieści średnika po wyrażeniu w instrukcji if, jeśli po nim występuje sekcja else
D. będzie definiował zmienne w obrębie warunku

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W języku PHP, średnik jest traktowany jako znak końca instrukcji. W przypadku, gdy po wyrażeniu w instrukcji 'if' następuje sekcja 'else', programista musi upewnić się, że poprawnie zakończył instrukcję 'if' średnikiem. W przeciwnym razie, interpreter PHP nie będzie w stanie poprawnie zinterpretować kodu, co prowadzi do błędu składniowego. Przykład: 'if ($a > $b) echo 'a jest większe'; else echo 'b jest większe';' jest poprawny, ponieważ średnik znajduje się po instrukcji 'if'. Jednak, jeśli napiszemy 'if ($a > $b) echo 'a jest większe' else echo 'b jest większe';', to zaowocuje to błędem, ponieważ brak średnika prowadzi do niejednoznaczności w interpretacji. Standardy PHP wymagają, aby każda instrukcja była zakończona średnikiem, co jest kluczowym elementem składni tego języka.

Pytanie 15

W języku HTML, aby osiągnąć efekt pogrubienia, kursywy lub zapisu w górnym indeksie, należy wpisać kod:

A. <b>pogrubiony </b><i>pochylony</i> lub w <sup>górnym indeksie</sup>
B. <i>pogrubiony <b>pochylony lub w </i><sup>górnym indeksie</sup>
C. <b>pogrubiony <i>pochylony</i></b> lub w <sub>górnym indeksie</sub>
D. <i>pogrubiony </i><b>pochylony</b> lub w <sub>górnym indeksie</sub>

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ wykorzystuje odpowiednie tagi HTML do formatowania tekstu. Tag <b> jest używany do pogrubienia tekstu, co poprawia jego wyróżnienie oraz skupia uwagę czytelnika. Tag <i> służy do pisania tekstu w kursywie, co często oznacza, że tekst jest odmienny lub pełni określoną rolę, jak np. tytuł książki, podczas gdy tag <sup> jest przeznaczony do wyświetlania tekstu w górnym indeksie, co jest typowe dla oznaczeń matematycznych lub chemicznych, jak np. H₂O. W praktyce, poprawne stosowanie tych tagów jest kluczowe dla tworzenia czytelnych i estetycznych stron internetowych, zgodnych z zasadami dostępności, co zapewnia lepsze doświadczenia użytkowników. Warto również zauważyć, że użycie tych tagów jest zgodne z zasadami semantyki HTML, gdzie znaczenie każdego elementu jest jasno określone, co również wspiera SEO i ułatwia przetwarzanie strony przez roboty wyszukiwarek. Warto zapamiętać, że poprawne formatowanie tekstu nie tylko poprawia jego wygląd, ale także wpływa na jego zrozumiałość i dostępność dla szerokiego grona odbiorców.

Pytanie 16

Jakie jest zadanie poniższej pętli?

int x = 0;
while (x < 10)
{
    mojeKsiazki[x] = new Ksiazka();
    x++;
}
A. Wyświetlenie na ekranie informacji z tabeli Ksiazka.
B. Uzupełnienie tablicy mojeKsiazki danymi.
C. Stworzenie jednego obiektu typu mojeKsiazki.
D. Stworzenie dziesięciu instancji obiektów typu Ksiazka.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Prawidłowa odpowiedź to utworzenie dziesięciu obiektów typu Ksiazka, co jest jasno widoczne w kodzie przedstawionym w pytaniu. Pętla while wykonuje się, dopóki zmienna x jest mniejsza niż 10, co oznacza, że iteracje będą miały miejsce od 0 do 9. W każdej iteracji tworzony jest nowy obiekt typu Ksiazka za pomocą operatora new, a następnie przypisywany do odpowiedniego indeksu w tablicy mojeKsiazki. Koncepcja dynamicznego tworzenia obiektów jest kluczowa w programowaniu obiektowym, ponieważ pozwala na elastyczne zarządzanie zasobami, co jest szczególnie przydatne w sytuacjach, gdy liczba obiektów jest nieznana z góry. Przykładowo, w aplikacjach do zarządzania bibliotekami, gdzie liczba książek może się zmieniać w zależności od użytkowników, pętle takie jak ta umożliwiają efektywne dodawanie nowych książek do systemu. Dobrą praktyką jest również zapewnienie, że tablica, do której przypisujemy obiekty, jest odpowiednio zainicjowana, aby uniknąć błędów podczas próby dostępu do jej elementów.

Pytanie 17

W bazie danych sklepu internetowego, w tabeli klienci znajdują się m.in. pola całkowite: punkty, liczbaZakupow oraz pole ostatnieZakupy o typie DATE. Klauzula WHERE dla zapytania wybierającego klientów, którzy mają ponad 3000 punktów lub dokonali zakupów więcej niż 100 razy, a ich ostatnie zakupy miały miejsce co najmniej w roku 2022, przyjmuje postać

A. WHERE punkty > 3000 OR liczbaZakupow > 100 OR ostatnieZakupy >= '2022-01-01'
B. WHERE punkty > 3000 AND liczbaZakupow > 100 OR ostatnieZakupy >= '2022-01-01'
C. WHERE punkty > 3000 AND liczbaZakupow > 100 AND ostatnieZakupy >= '2022-01-01'
D. WHERE (punkty > 3000 OR liczbaZakupow > 100) AND ostatnieZakupy >= '2022-01'

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź ta jest poprawna, ponieważ zastosowano w niej właściwą logikę warunków w klauzuli WHERE. Aby wybrać klientów, którzy spełniają co najmniej jeden z dwóch pierwszych warunków (posiadają więcej niż 3000 punktów lub wykonali więcej niż 100 zakupów), używamy operatora OR. Z kolei ostatni warunek, dotyczący daty ostatnich zakupów, musi łączyć się z poprzednimi za pomocą operatora AND. Oznacza to, że aby klient został uwzględniony w wynikach, musi spełniać przynajmniej jeden z warunków dotyczących punktów lub liczby zakupów, a równocześnie musi mieć ostatnie zakupy dokonane w roku 2022 lub później. Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w SQL, w których operator OR jest wykorzystywany do łączenia warunków alternatywnych, a AND do warunków koniecznych. Na przykład, jeśli chcemy analizować dane klientów w kontekście programów lojalnościowych, takie zapytanie pozwoliłoby nam na wyodrębnienie najbardziej aktywnych klientów, co może być przydatne przy planowaniu kampanii marketingowych.

Pytanie 18

W dokumentacji języka PHP znajduje się informacja dotycząca jednej z jego funkcji:
„Warning. This extension was deprecated in PHP 5.5.0, and it was removed in PHP 7.0.0.”.
Zgodnie z tą informacją użycie tej funkcji jest:

A. niezalecane w wersji PHP 5.5.0 i dostępne od wersji 7.0.0.
B. dostępne w wersjach PHP od 5.5.0 do 7.0.0 (włącznie) i niedostępne w innych wersjach.
C. przestarzałe od wersji PHP 5.5.0 i całkowicie usunięte w wersji 7.0.0.
D. niemożliwe w wersjach PHP 5.5.0 lub starszych i dostępne dopiero od wersji 7.0.0.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Komunikat z dokumentacji PHP „Warning. This extension was deprecated in PHP 5.5.0, and it was removed in PHP 7.0.0.” oznacza dwa różne stany w cyklu życia funkcji/rozszerzenia. „Deprecated” od wersji 5.5.0 znaczy, że funkcja nadal działa, ale jej użycie jest oficjalnie niezalecane. Silnik PHP może generować ostrzeżenia (E_DEPRECATED), a autorzy języka jasno sugerują, żeby migrować kod na nowsze, wspierane rozwiązania. „Removed w PHP 7.0.0” oznacza, że od tej wersji funkcja po prostu nie istnieje – próba jej użycia skończy się błędem typu „undefined function” lub „undefined extension”. Z mojego doświadczenia wynika, że taki status to sygnał alarmowy dla programisty: w nowych projektach nie używamy funkcji oznaczonych jako deprecated, a w istniejących aplikacjach planujemy refaktoryzację, zanim wejdziemy na wyższą wersję PHP. Dobrym przykładem jest stare rozszerzenie mysql_* – od PHP 5.5 było oznaczone jako przestarzałe, a w PHP 7 zostało usunięte i trzeba było przejść na mysqli lub PDO. W praktyce, gdy widzisz w dokumentacji „deprecated od wersji X”, powinieneś: sprawdzić zalecaną alternatywę, włączyć raportowanie błędów i ostrzeżeń na środowisku developerskim, usunąć stopniowo wszystkie wywołania danej funkcji. Branżową dobrą praktyką jest też testowanie aplikacji na docelowej wersji PHP przed aktualizacją produkcji, żeby właśnie takie usunięte funkcje wyłapać automatycznie w logach lub podczas testów jednostkowych. Twoja odpowiedź dokładnie to odczytała: od 5.5 funkcja jest przestarzała (deprecated), a w 7.0 całkowicie znika z języka.

Pytanie 19

W języku PHP operator do wyznaczania reszty z dzielenia to:

A. %
B. &
C. @
D. #

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Operatorem reszty z dzielenia w języku PHP jest znak procenta (%). Umożliwia on obliczenie reszty z dzielenia dwóch liczb całkowitych. Na przykład, jeśli zastosujemy wyrażenie "5 % 2", wynikiem będzie "1", ponieważ 5 dzieli się przez 2 z resztą 1. Operator ten jest niezwykle przydatny w wielu kontekstach programistycznych, takich jak algorytmy, które wymagają określenia, czy liczba jest parzysta czy nie. W takim przypadku, używając wyrażenia "if ($number % 2 == 0)", możemy łatwo sprawdzić, czy liczba jest parzysta. Ponadto, operator % jest często używany w pętlach do określenia, co pewne działania powinny być wykonywane co n-ty cykl, co jest szczególnie przydatne w grach i aplikacjach interaktywnych. Stosowanie operatora reszty z dzielenia jest zgodne z najlepszymi praktykami programistycznymi, ponieważ umożliwia efektywne i czytelne rozwiązania w kodzie.

Pytanie 20

W tabeli psy znajdują się kolumny: imię, rasa, telefon_właściciela, rok_szczepienia. Jakie polecenie SQL należy zastosować, aby znaleźć numery telefonów właścicieli psów, które zostały zaszczepione przed 2015 rokiem?

A. SELECT psy FROM rok_szczepienia < 2015
B. SELECT imię, rasa FROM psy WHERE rok_szczepienia > 2015
C. SELECT telefon_właściciela FROM psy WHERE rok_szczepienia > 2015
D. SELECT telefon_właściciela FROM psy WHERE rok_szczepienia < 2015

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wybrana odpowiedź jest poprawna, ponieważ precyzyjnie określa, jak za pomocą języka SQL można uzyskać telefony właścicieli psów, których szczepienia miały miejsce przed rokiem 2015. W poleceniu SQL używamy klauzuli SELECT, aby wybrać konkretne kolumny z tabeli. W tym przypadku interesuje nas kolumna 'telefon_wlasciciela'. Klauzula WHERE służy do filtrowania danych, co pozwala na zastosowanie warunku, który musi być spełniony, aby rekordy zostały zwrócone. Warunek 'rok_szczepienia < 2015' jest logiczny i zgodny z wymaganiami pytania. Taka konstrukcja zapytania jest zgodna z najlepszymi praktykami, ponieważ jasno określa, co chcemy uzyskać oraz jakie kryteria muszą zostać spełnione. Przykładowe zastosowanie tego typu zapytania może obejmować analizę danych dotyczących zdrowia psów, co jest istotne dla weterynarzy, hodowców czy właścicieli zwierząt. Umożliwia to podejmowanie świadomych decyzji dotyczących opieki zdrowotnej zwierząt.

Pytanie 21

W trakcie edycji grafiki rastrowej w aplikacji obsługującej kanały, dodanie kanału alfa oznacza

A. ustalenie właściwego balansu bieli
B. wprowadzenie warstwy z przezroczystością
C. powiększenie głębi ostrości obrazu
D. wzmocnienie krawędzi obrazu

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Dodanie kanału alfa do grafiki rastrowej jest kluczowym krokiem w procesie zarządzania przezroczystością w obrazach. Kanał alfa to dodatkowy kanał, który przechowuje informacje o przezroczystości pikseli, co pozwala na tworzenie efektów wizualnych, takich jak miękkie krawędzie i złożone kompozycje. W praktyce, zastosowanie kanału alfa umożliwia na przykład nałożenie obiektów na różne tła bez wyraźnych granic, co jest szczególnie przydatne w grafice komputerowej, projektowaniu stron internetowych czy produkcji wideo. Dobrą praktyką w branży jest korzystanie z programów graficznych, takich jak Adobe Photoshop czy GIMP, gdzie dodanie kanału alfa można zrealizować poprzez stworzenie warstwy maski. Podczas pracy w takich programach warto również pamiętać o wykorzystaniu formatu PNG, który obsługuje przezroczystość, co jest standardem w zapewnieniu wysokiej jakości grafiki w sieci.

Pytanie 22

Systemem zarządzania wersjami w projekcie oprogramowania, który jest rozproszony, jest

A. Eclipse
B. TotalCommander
C. GIT
D. FileZilla

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
GIT jest rozproszonym systemem kontroli wersji, który umożliwia programistom śledzenie zmian w kodzie źródłowym oraz współpracę nad projektami w zespole. Rozproszona architektura GIT pozwala każdemu deweloperowi na posiadanie pełnej kopii repozytorium, co zwiększa bezpieczeństwo i elastyczność pracy. W przeciwieństwie do centralnych systemów kontroli wersji, gdzie jedna centralna kopia repozytorium jest głównym źródłem, GIT umożliwia każdemu użytkownikowi wprowadzanie zmian lokalnie, a następnie synchronizację z innymi. Przykładem zastosowania GIT-a jest platforma GitHub, która umożliwia hosting projektów oraz wspiera pracę zespołową poprzez funkcje takie jak pull requesty czy zarządzanie problemami. GIT jest zgodny z wieloma standardami, w tym z Open Source, co czyni go narzędziem dostępnym dla szerokiej społeczności deweloperów. Jego wszechstronność i bogate możliwości, takie jak branżowanie i łączenie gałęzi, sprawiają, że jest on niezbędnym narzędziem w pracy nad nowoczesnymi projektami programistycznymi.

Pytanie 23

Dostępna jest tabela uczniowie, która zawiera pól id, imie, nazwisko, data_ur (format rrrr-mm-dd). Które zapytanie w SQL wyświetli tylko imiona oraz nazwiska uczniów urodzonych w roku 2001?

A. SELECT * FROM uczniowie WHERE data_ur like "2001"
B. SELECT * FROM uczniowie WHERE data_ur == 2001-%-%
C. SELECT imie, nazwisko FROM uczniowie WHERE data_ur like "2001-%-%"
D. SELECT id, imie, nazwisko, data_ur FROM uczniowie WHERE data_ur like "2001-*-*"

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wybrana odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ wykorzystuje odpowiednią składnię SQL do wyszukania imion i nazwisk uczniów, których data urodzenia przypada na rok 2001. Użycie klauzuli 'LIKE' wraz z wzorcem '2001-%-%' jest kluczowe – znak '%' w SQL reprezentuje dowolny ciąg znaków (w tym również brak znaków). Oznacza to, że jakiekolwiek miesiące i dni mogą występować po roku '2001', co jest zgodne z formatem daty 'rrrr-mm-dd'. Tego typu zapytania są używane w praktycznych zastosowaniach w bazach danych, na przykład przy tworzeniu raportów dotyczących uczniów, którzy urodzili się w określonym roku. Umożliwia to efektywne zarządzanie danymi i przyspiesza proces analizy, co jest zgodne z dobrymi praktykami w zakresie przetwarzania danych. W kontekście SQL, selekcja konkretnych kolumn, takich jak 'imie' i 'nazwisko', jest bardziej efektywna niż pobieranie wszystkich danych, co może być istotne w przypadku większych zestawów danych. Warto również zwrócić uwagę na znaczenie odpowiedniego formatowania dat, co jest kluczowe dla poprawności zapytań do baz danych.

Pytanie 24

Jaki jest wynik wykonania pętli for w poniższym kodzie PHP, jeśli chodzi o wypisanie liczb?

<?php
for($i=5; $i>1; $i-=2)
echo (
$i%2) . " " ;
?
>
A. 1 1
B. 1 0 1
C. 1 0
D. 1 0 1 0

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Pętla for w kodzie PHP inicjuje zmienną i wartością 5 i iteruje dopóki i jest większe niż 1 zmniejszając wartość i o 2 w każdej iteracji. Wewnętrznie pętla wyświetla wartość wyrażenia i % 2 czyli resztę z dzielenia i przez 2. W przypadku początkowej wartości i równej 5 reszta z dzielenia 5 przez 2 wynosi 1. Następnie wartość i jest zmniejszana o 2 dając 3 dla której reszta dzielenia przez 2 również wynosi 1. W ostatniej iteracji i przyjmuje wartość 1 i pętla się kończy ponieważ warunek i > 1 nie jest już spełniony. Dlatego wynikiem działania tej pętli jest 1 1. Warto zauważyć że użycie operatora modulo jest powszechną praktyką w programowaniu do określania parzystości liczby. Często wykorzystuje się go w algorytmach które wymagają naprzemiennego wykonania operacji lub filtrowania danych. Kod demonstruje także jak efektywnie kontrolować przepływ pętli za pomocą warunku zakończenia i modyfikacji zmiennej sterującej co jest kluczowe w optymalizacji algorytmów.

Pytanie 25

Funkcja phpinfo() umożliwia

A. uzyskanie danych o środowisku serwera, na którym działa PHP
B. sprawdzenie wartości zmiennych zastosowanych w kodzie PHP
C. rozpoczęcie wykonywania kodu w języku PHP
D. analizowanie kodu PHP w celu wykrycia błędów

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Funkcja phpinfo() jest niezwykle użytecznym narzędziem w PHP, które pozwala deweloperom na uzyskanie szczegółowych informacji o środowisku pracy serwera. Dzięki temu, można dowiedzieć się o zainstalowanych rozszerzeniach PHP, wersji PHP, ustawieniach konfiguracyjnych, a także o systemie operacyjnym, na którym działa serwer. Przykładowo, wywołanie phpinfo(); w skrypcie PHP zwraca stronę zawierającą różnorodne informacje, takie jak wartości zmiennych konfiguracyjnych (np. memory_limit, upload_max_filesize), co jest nieocenione podczas optymalizacji aplikacji oraz rozwiązywania problemów. Ponadto, korzystanie z phpinfo() jest zgodne z dobrymi praktykami w programowaniu, ponieważ pomaga zrozumieć, w jakim środowisku działa aplikacja, co jest kluczowe przy jej rozwijaniu i testowaniu. Deweloperzy często używają tej funkcji w fazie debugowania, aby upewnić się, że wszystkie wymagane rozszerzenia są aktywne i poprawnie skonfigurowane, co może zapobiec wielu problemom podczas wdrożenia aplikacji na produkcję.

Pytanie 26

Polecenie DBCC CHECKDB ('sklepAGD', Repair_fast) w systemie MS SQL Server

A. sprawdzi spójność konkretnej tabeli i naprawi uszkodzone dane
B. przeprowadzi kontrolę spójności bazy danych i wykona kopię zapasową
C. sprawdzi spójność bazy danych i naprawi uszkodzone indeksy
D. zweryfikuje spójność danej tabeli

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Polecenie DBCC CHECKDB jest kluczowym narzędziem w MS SQL Server do monitorowania integralności bazy danych. Użycie opcji Repair_fast sprawia, że system nie tylko sprawdza spójność bazy danych, ale także podejmuje działania naprawcze w przypadku wykrycia uszkodzonych indeksów. Uszkodzone indeksy mogą znacząco wpływać na wydajność zapytań oraz ogólną stabilność bazy danych. Przykładem zastosowania CHECKDB z Repair_fast może być sytuacja, w której administrator zauważa spowolnienie działania aplikacji. W takim przypadku, uruchomienie tego polecenia pozwala na szybką diagnozę i naprawę ewentualnych problemów z indeksami, co przywraca optymalną wydajność. W praktyce zaleca się regularne wykonywanie tego polecenia w celu zapobiegania problemom oraz zapewnienia zdrowia bazy danych. Standardy branżowe sugerują także, aby przed wykonaniem jakiejkolwiek naprawy, w tym Repair_fast, zawsze tworzyć kopię zapasową bazy danych, co pozwala na minimalizację ryzyka utraty danych.

Pytanie 27

W języku PHP zamieszczono fragment kodu. Plik cookie utworzony przez to polecenie

setcookie("osoba", "Anna Kowalska", time()+(3600*24));
A. zostanie usunięty po jednym dniu od jego utworzenia
B. będzie przechowywany na serwerze przez jedną godzinę
C. będzie przechowywany na serwerze przez jeden dzień
D. zostanie usunięty po jednej godzinie od jego utworzenia

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W odpowiedzi na pytanie, poprawna interpretacja fragmentu kodu PHP zawartego w funkcji setcookie jest kluczowa dla zrozumienia działania ciasteczek w aplikacjach webowych. W analizowanym kodzie, funkcja setcookie została użyta do utworzenia pliku cookie o nazwie 'osoba' z wartością 'Anna Kowalska'. Kluczowym elementem jest parametr czasowy, który jest obliczany jako time() + 3600 * 24. Funkcja time() zwraca aktualny znacznik czasu, a 3600 * 24 to liczba sekund w jednym dniu (3600 sekund w godzinie razy 24 godziny). To oznacza, że plik cookie będzie ważny przez 24 godziny od momentu jego utworzenia, co w praktyce oznacza, że zostanie usunięty automatycznie po upływie jednego dnia. Ważnością ciasteczek zarządzają przeglądarki, które automatycznie usuwają pliki cookie po upływie ustalonego czasu. Praktycznym zastosowaniem cookies jest np. pamiętanie o zalogowaniu użytkownika, co umożliwia płynne korzystanie z serwisów bez konieczności ciągłego logowania. Dobrą praktyką jest jednak informowanie użytkowników o stosowaniu cookies w aplikacjach webowych, co jest zgodne z regulacjami o ochronie danych osobowych.

Pytanie 28

Liczba 0x142, przedstawiona w skrypcie JavaScript, jest zapisywana w postaci

A. dwójkowej
B. ósemkowej
C. szesnastkowej
D. dziesiętnej

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Liczba 0x142 jest zapisana w formacie szesnastkowym, co oznacza, że jest to reprezentacja liczby w systemie liczbowym o podstawie 16. W systemie szesnastkowym używa się cyfr od 0 do 9 oraz liter od A do F, gdzie A reprezentuje 10, B 11, C 12, D 13, E 14, a F 15. Aby przekonwertować tę liczbę na bardziej powszechny system dziesiętny, można zastosować wzór: 1*16^2 + 4*16^1 + 2*16^0, co daje wynik 256 + 64 + 2 = 322. W JavaScript, liczby szesnastkowe są często używane w kontekście kolorów (np. #FF5733) czy adresów pamięci. Użycie prefiksu '0x' jest standardową konwencją w wielu językach programowania do wskazania, że dana liczba jest zapisana w systemie szesnastkowym. Przykładem zastosowania może być definicja kolorów w CSS, gdzie zapis szesnastkowy jest powszechnie stosowany do określenia wartości RGB.

Pytanie 29

Zaprezentowano kod dla tabeli 3x2. Jaką modyfikację należy wprowadzić w drugim wierszu, aby tabela przypominała tę z obrazka, gdzie wiersz jest niewidoczny?

<table>
    <tr>
        <td style="border: solid 1px;">Komórka 1</td>
        <td style="border: solid 1px;">Komórka 2</td>
    </tr>
    <tr>
        <td style="border: solid 1px;">Komórka 3</td>
        <td style="border: solid 1px;">Komórka 4</td>
    </tr>
    <tr>
        <td style="border: solid 1px;">Komórka 5</td>
        <td style="border: solid 1px;">Komórka 6</td>
    </tr>
</table>
/efekt jest na obrazie - nie dołączam - nie analizuj/
Ilustracja do pytania
A. <pre class="code-block">&lt;tr <span class="code-text">style=</span><span class="code-string">"clear: none"</span>&gt;</pre>
B. <pre class="code-block">&lt;tr <span class="code-text">style=</span><span class="code-string">"display: table-cell"</span>&gt;</pre>
C. <pre class="code-block">&lt;tr <span class="code-text">style=</span><span class="code-string">"visibility: hidden"</span>&gt;</pre>
D. <pre class="code-block">&lt;tr <span class="code-text">style=</span><span class="code-string">"display: none"</span>&gt;</pre>

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ użycie stylu 'visibility: hidden' w wierszu tabeli skutkuje tym, że wiersz ten nie jest widoczny, ale nadal zajmuje miejsce w układzie tabeli. Oznacza to, że komórki poniżej nie przesuwają się w górę, a struktura tabeli pozostaje niezmieniona. To podejście jest zgodne z sytuacjami, w których chcemy ukryć zawartość bez zmiany rozmieszczenia innych elementów. Jest to przydatne w aplikacjach, gdzie układ strony musi pozostać stabilny dla zachowania spójności wizualnej lub funkcjonalnej. Przykładem może być ukrywanie tymczasowych informacji, które nie powinny wpływać na pozostały układ interfejsu użytkownika. Jest to zgodne z dobrymi praktykami projektowania front-endu, gdzie stylizacje powinny wspierać czytelność i przewidywalność układu strony. Alternatywnie, 'display: none' usunęłoby element z przepływu dokumentu, co zmienia układ, ale w tym przypadku zastosowanie 'visibility: hidden' jest właściwym wyborem dla zachowania struktury.

Pytanie 30

W SQL, aby ustawić klucz główny na polu id w tabeli uczniowie, można użyć polecenia

A. INSERT TABLE uczniowie PRIMARY KEY (id)
B. INSERT TABLE uczniowie ADD PRIMARY KEY (id)
C. ALTER TABLE uczniowie ADD PRIMARY KEY (id)
D. ADD TABLE uczniowie PRIMARY KEY (id)

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 'ALTER TABLE uczniowie ADD PRIMARY KEY (id);' jest poprawna, ponieważ polecenie ALTER TABLE w SQL służy do modyfikacji istniejącej struktury tabeli. W tym przypadku chcemy dodać klucz podstawowy do istniejącej tabeli uczniowie, co jest zgodne z zasadami normalizacji baz danych. Klucz podstawowy jest unikalnym identyfikatorem dla każdego rekordu, co zapewnia integralność danych. Przykładowo, jeśli tabela uczniowie zawiera kolumnę id, która jest już zdefiniowana, użycie polecenia ALTER TABLE pozwala na dodanie klucza podstawowego do tej kolumny. Ważne jest, aby pamiętać, że przed dodaniem klucza podstawowego, kolumna musi być unikalna i nie może zawierać wartości NULL. Dodatkowo, zgodnie z najlepszymi praktykami, warto wcześniej sprawdzić, czy w tabeli nie ma duplikatów w kolumnie, aby uniknąć błędów w trakcie dodawania klucza. W kontekście systemów zarządzania bazami danych, takich jak MySQL czy PostgreSQL, poprawne zarządzanie kluczami podstawowymi jest kluczowe dla zapewnienia efektywności operacji na tabelach oraz dla poprawności logiki aplikacji korzystającej z bazy danych.

Pytanie 31

Pole autor w tabeli ksiazka jest:

CREATE TABLE ksiazka (
id INT UNSIGNED NOT NULL AUTO_INCREMENT PRIMARY KEY,
tytul VARCHAR(200),
autor SMALLINT UNSIGNED NOT NULL,
CONSTRAINT `dane` FOREIGN KEY (autor) REFERENCES autorzy(id)
);
A. polem wykorzystanym w relacji z tabelą dane
B. kluczem podstawowym tabeli ksiazka
C. kluczem obcym związanym z tabelą autorzy
D. polem typu tekstowego zawierającym informacje o autorze

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Pole autor w tabeli ksiazka jest kluczem obcym, co oznacza, że wskazuje na inne pole w innej tabeli - w tym przypadku na pole id w tabeli autorzy. Klucze obce są podstawowym mechanizmem relacyjnych baz danych, który umożliwia tworzenie związków między różnymi tabelami. Dobre praktyki w projektowaniu baz danych sugerują używanie kluczy obcych do zapewnienia integralności referencyjnej, co oznacza, że każde odniesienie do innej tabeli musi wskazywać na istniejący rekord. Dzięki temu unika się problemów z danymi, takich jak tzw. „osierocone” rekordy, które odwołują się do nieistniejących danych. W praktyce, gdy dodajemy nową książkę do tabeli ksiazka, musimy mieć pewność, że istnieje odpowiedni autor w tabeli autorzy. Takie podejście podnosi jakość danych i pozwala na bardziej złożone zapytania SQL, które mogą łączyć informacje z różnych tabel w sposób spójny i logiki. Klucze obce są także kluczowe w kontekście operacji takich jak aktualizacja czy usuwanie danych, ponieważ mogą automatycznie zaktualizować lub usunąć powiązane rekordy, co zapewnia integralność bazy danych.

Pytanie 32

Związek między tabelami, osiągany przez bezpośrednie połączenie kluczy głównych obu tabel, nazywamy relacją

A. 1..n
B. n..m
C. 1..1
D. n..1

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 1..1 to trafny wybór. Mamy tam relację między tabelami, gdzie każda z par rekordów ma swoje odpowiedniki – czyli jeden rekord w tabeli A ma dokładnie jeden odpowiednik w tabeli B. Taka sytuacja jest dość konkretna i w praktyce sprawdza się w wielu systemach zarządzania danymi. Na przykład, jeśli mamy jakąś instytucję, to fajnie, żeby miała jednego reprezentanta, prawda? No i właśnie relacja 1..1 się w tym sprawdza. Choć muszę przyznać, że nie jest ona zbyt popularna, bo częściej korzysta się z innych typów relacji, to jednak w sytuacjach, gdzie chcemy mieć jasne połączenia, jest niezastąpiona. Weźmy na przykład użytkowników i ich profile – każdy użytkownik ma jeden profil, a ten profil tylko jednego użytkownika. Takie rozwiązanie ogranicza powielanie danych, co jest dużym plusem.

Pytanie 33

Instrukcją równoważną funkcjonalnie do przedstawionej instrukcji JavaScript jest

for (i = 0; i < 100; i += 10)
  document.write(i + ' ');
Kod 1.
while (i < 10) {
  document.write(i + ' ');
  i += 10;
}
Kod 2.
while (i < 100)
  document.write(i + ' ');
Kod 3.
i = 0;
while (i < 100) {
  document.write(i + ' ');
  i += 10;
}
Kod 4.
i = 0;
while (i < 10) {
  document.write(i + ' ');
  i++;
}
A. Kod 1.
B. Kod 2.
C. Kod 3.
D. Kod 4.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Gratulacje! Wybrałeś poprawną odpowiedź, która jest Kodem 3. Pętla for prezentowana na obrazku inicjuje zmienną i na 0, a następnie sprawdza warunek i < 100, wykonuje instrukcje w pętli for i zwiększa i o 10 za każdą iteracją. To jest standardowe zachowanie dla pętli for w języku programowania JavaScript. Kod 3 jest równoważny funkcjonalnie z pętlą for, ponieważ również inicjuje zmienną i na 0, a następnie w pętli while sprawdza warunek (i < 100), wykonuje instrukcje w pętli i zwiększa i o 10 w każdej iteracji. Zrozumienie różnych rodzajów pętli i ich równoważności jest kluczowe dla skutecznego programowania, ponieważ pozwala na optymalizację kodu i poprawę jego czytelności. Dobrą praktyką jest zrozumienie, kiedy używać różnych typów pętli w zależności od specyficznych wymagań danego problemu programistycznego.

Pytanie 34

Które z wymienionych stwierdzeń na temat zasad programowania w PHP jest prawdziwe?

A. Nazwy zmiennych poprzedza znak !
B. Jest to język o słabej kontroli typów
C. W nazwach zmiennych nie rozróżnia się wielkości liter
D. Deklaracja zmiennych następuje po słowie var

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
PHP jest językiem o słabej kontroli typów, co oznacza, że zmienne mogą zmieniać swój typ w trakcie działania programu, co nie jest typowe dla języków o silnej kontroli typów. Na przykład, w PHP możemy przypisać do zmiennej wartość liczbową, a następnie tę samą zmienną nadpisać tekstem. To daje programistom dużą elastyczność, jednak wymaga również ostrożności, aby unikać błędów związanych z nieoczekiwanym typem danych. W praktyce oznacza to, że programiści muszą być czujni na typy danych, aby nie wprowadzać błędów, które mogą prowadzić do trudnych do zdiagnozowania błędów w kodzie. Zasady projektowania w PHP zachęcają do stosowania funkcji typu is_int(), is_string() i innych, aby upewnić się, że zmienne mają oczekiwany typ przed ich użyciem. Współczesne standardy programowania, takie jak PHP-FIG, promują dobre praktyki kodowania, które mogą pomóc zminimalizować problemy związane z dynamiczną typizacją.

Pytanie 35

Jaką funkcję w języku PHP można wykorzystać do weryfikacji typu zmiennej?

A. var_dump()
B. switch()
C. strrev()
D. foreach()

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Funkcja var_dump() w języku PHP jest niezwykle przydatna do sprawdzania typu zmiennej, ponieważ wyświetla zarówno wartość zmiennej, jak i jej typ. Dzięki temu programista może szybko zrozumieć, co dokładnie znajduje się w danej zmiennej. Na przykład, jeśli mamy zmienną $a przypisaną do wartości 5, używając var_dump($a), uzyskamy wynik 'int(5)', co wskazuje, że zmienna jest typu całkowitego. Z kolei dla zmiennej $b, która jest tablicą, var_dump($b) pokaże strukturę tablicy oraz jej zawartość. Użycie var_dump() jest zgodne z dobrymi praktykami debugowania w PHP, ponieważ umożliwia identyfikację problemów z typami danych, co jest kluczowe w kontekście typowania dynamicznego, jakie ma miejsce w PHP. Dodatkowo, var_dump() jest często stosowane w sytuacjach, gdy programista chce szybko zweryfikować, co znajduje się w zmiennych podczas rozwoju aplikacji, co przyspiesza proces debugowania i pozwala na łatwiejsze znalezienie błędów w logice aplikacji.

Pytanie 36

Stronę internetową zapisano w języku XHTML. Który z kodów stanowi implementację przedstawionego fragmentu strony, jeżeli żadne style CSS nie zostały zdefiniowane?

Początki HTML

W 1980 fizyk Tim Berners-Lee, pracownik CERN,
stworzył prototyp hipertekstowego systemu informacyjnego – ENQUIRE


A.
<b>Początki HTML</b>
<p>W 1980 fizyk <b>Tim Berners-Lee</b>, pracownik <i>CERN</i>,<br /> stworzył
<b>prototyp hipertekstowego systemu informacyjnego – <i>ENQUIRE</i></b></p>
B.
<h1>Początki HTML</h1>
<p>W 1980 fizyk <b>Tim Berners-Lee</b>, pracownik <i>CERN</i>,<br /> stworzył
<b>prototyp hipertekstowego systemu informacyjnego – <i>ENQUIRE</i></b></p>
C.
<b>Początki HTML</b>
<p>W 1980 fizyk <b>Tim Berners-Lee</b>, pracownik <i>CERN</i>,<hr /> stworzył
<b>prototyp hipertekstowego systemu informacyjnego – <i>ENQUIRE</i></b></p>
D.
<h1>Początki HTML</h1>
<p>W 1980 fizyk <b>Tim Berners-Lee</b>, pracownik <i>CERN</i>,<br /> stworzył
<i>prototyp hipertekstowego systemu informacyjnego – <b>ENQUIRE</b></i></p>
A. A.
B. C.
C. D.
D. B.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Twoja odpowiedź jest poprawna. Wybrałeś opcję B, która przedstawiała poprawną implementację fragmentu strony internetowej napisanej w języku XHTML. W tym fragmencie wykorzystane zostały standardowe tagi XHTML, takie jak <h1> do oznaczenia nagłówka pierwszego poziomu oraz <p> do definiowania akapitu. Dodatkowo w tekście użyte zostały tagi <b> i <i> do odpowiednio pogrubienia i kursywy, co podkreśla ważność wybranych fragmentów tekstu. Tag <br /> pozwala na stworzenie przerwy wiersza, co jest szczególnie użyteczne w przypadku długich akapitów tekstu. Pamiętaj, że XHTML jest bardziej rygorystyczną wersją HTML i wymaga zawsze domknięcia tagów. Wiedza na ten temat jest niezwykle ważna podczas tworzenia stron internetowych, a standardy i dobre praktyki branżowe pomagają w utrzymaniu kodu w czytelnej i zrozumiałej formie.

Pytanie 37

Jakie parametry powinny być ustawione w funkcji biblioteki mysqli, aby umożliwić połączenie z serwerem oraz bazą danych?

mysqli_connect($a, $b, $c, $d) or die('Brak połączenia z serwerem MySQL.');
A. adres serwera - $a, nazwa bazy danych - $d, login - $b, hasło - $c
B. adres serwera - $c, nazwa bazy danych - $d, login - $a, hasło - $b
C. adres serwera - $c, nazwa bazy danych - $d, login - $b, hasło - $a
D. adres serwera - $a, nazwa bazy danych - $b, login - $c, hasło - $d

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź jest poprawna, ponieważ w funkcji biblioteki mysqli_connect, która służy do nawiązywania połączenia z serwerem MySQL, argumenty mają określoną strukturę. Pierwszym argumentem ($a) jest adres serwera, na którym działa usługa MySQL. Może to być adres IP, np. '127.0.0.1', lub nazwa hosta, np. 'localhost'. Drugim argumentem ($b) jest login, czyli nazwa użytkownika, który ma dostęp do bazy danych. Trzecim argumentem ($c) jest hasło do konta użytkownika, natomiast czwartym argumentem ($d) jest nazwa bazy danych, z którą chcemy się połączyć. Przykładowe użycie tej funkcji może wyglądać następująco: $conn = mysqli_connect('localhost', 'root', 'password', 'my_database');. Prawidłowe ustawienie tych zmiennych zapewnia udane połączenie z serwerem i dostęp do danych. W standardach programowania PHP ważne jest również odpowiednie zarządzanie błędami, co zapewnia użycie 'or die()' w kodzie, aby informować o problemach z połączeniem. To podejście pozwala na szybką diagnostykę problemów w środowisku produkcyjnym.

Pytanie 38

Aby za pomocą CSS zdefiniować przedstawione na rysunku opływanie obrazu tekstem należy w stylu obrazu wprowadzić zapis

Ilustracja do pytania
A. float: left;
B. float: right;
C. table: left;
D. clear: both;

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Gratulacje, Twoja odpowiedź jest prawidłowa! Właściwość CSS 'float' z wartością 'right' jest kluczowa, gdy chcemy, aby obraz był przesunięty na prawą stronę, a tekst opływał obraz od lewej strony. Jest to zgodne ze standardami tworzenia stron internetowych i jest dobrą praktyką, aby uzyskać czysty i profesjonalny wygląd strony. Właściwość 'float' jest niezwykle ważna w kontekście układu strony, pozwala na manipulację elementami i ich pozycją względem siebie. Wartością tej właściwości, oprócz 'right', może być także 'left' lub 'none', które odpowiednio spowodują opływanie obrazu przez tekst z prawej strony lub uniemożliwią opływanie. Pamiętaj, że umiejętność manipulacji tekstem i obrazami jest kluczowa do tworzenia atrakcyjnych i funkcjonalnych stron internetowych.

Pytanie 39

W każdej iteracji pętli wartość aktualnego elementu tablicy jest przypisywana do zmiennej, a wskaźnik tablicy jest przesuwany o jeden, aż do ostatniego elementu tablicy. Czy to zdanie odnosi się do instrukcji?

A. next
B. foreach
C. while
D. for

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Instrukcja 'foreach' w językach programowania, takich jak PHP, C# czy Java, jest zaprojektowana specjalnie do iteracji po elementach kolekcji, takich jak tablice lub kolekcje. Działa to poprzez przypisanie bieżącego elementu tablicy do zmiennej w każdej iteracji pętli oraz automatyczne przesuwanie wskaźnika do następnego elementu, co czyni ten mechanizm bardzo wygodnym w użyciu. Przykładowo, w PHP możemy użyć 'foreach' w następujący sposób: 'foreach ($tablica as $element) { echo $element; }'. W tej konstrukcji, dla każdego elementu w tablicy, zmienna $element będzie zawierać jego wartość, a pętla zakończy się automatycznie po osiągnięciu ostatniego elementu. Taki sposób iteracji jest bardziej przejrzysty i mniej podatny na błędy, ponieważ nie musimy zarządzać indeksami ręcznie, co może prowadzić do pomyłek, takich jak przekroczenie granic tablicy. Ponadto, instrukcje 'foreach' są bardziej czytelne, co ułatwia współpracę w zespołach programistycznych i utrzymanie kodu w dłuższej perspektywie. W dokumentacji wielu języków programowania 'foreach' jest rekomendowane jako najlepsza praktyka do iteracji po elementach kolekcji, co czyni je bardziej efektywnymi w kontekście programowania obiektowego oraz funkcjonalnego.

Pytanie 40

W jakim standardzie języka hipertekstowego wprowadzono do składni znaczniki sekcji <footer>, <header>, <nav>?

A. XHTML1.0
B. HTML5
C. HTML4
D. XHTML 2.0

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Tak, znaczników <footer>, <header> i <nav> zaczęto używać w HTML5, który zadebiutował w październiku 2014 roku. To jest ciekawe, bo HTML5 wprowadził sporo nowych semantycznych elementów, które pomagają w lepszej organizacji dokumentów HTML. Dzięki nim, przeglądarki i roboty wyszukiwarek mogą lepiej zrozumieć strukturę stron. Na przykład, <header> to nagłówek strony lub sekcji, <nav> tworzy menu nawigacyjne, a <footer> to stopka. Myślę, że to super sprawa, bo poprawia dostępność strony i jej SEO, bo tak naprawdę pomaga wyszukiwarkom w lepszym indeksowaniu treści, co może prowadzić do lepszych wyników w wyszukiwarkach. Dodatkowo, HTML5 ma też inne ciekawe nowinki, jak wsparcie dla multimediów, lokalne przechowywanie danych, a także lepszą kompatybilność z aplikacjami mobilnymi, więc zdecydowanie warto go wykorzystywać do budowy stron internetowych.