Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik inżynierii sanitarnej
Kwalifikacja: BUD.20 - Organizacja robót związanych z budową, montażem i eksploatacją sieci oraz instalacji sanitarnych
Data rozpoczęcia: 10 stycznia 2026 03:02
Data zakończenia: 10 stycznia 2026 03:07

Egzamin niezdany

Wynik: 5/40 punktów (12,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Udostępnij swój wynik

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Planowanie prac związanych z montażem systemu wentylacyjnego powinno opierać się na wymaganiach zawartych

A. w projekcie budowlanym

B. w dokumentacji inwentaryzacyjnej

C. w przedmiarze robót

D. w dokumentacji rozruchowej

Wybór odpowiedzi 'w projekcie budowlanym' jest prawidłowy, ponieważ projekt budowlany stanowi podstawowy dokument, który określa wszystkie wymagania dotyczące instalacji wentylacyjnej, w tym jej lokalizację, rodzaj systemu, wydajność oraz specyfikacje techniczne. Planując montaż instalacji wentylacyjnej, należy kierować się normami i regulacjami, które są zawarte w projekcie budowlanym. Dobrą praktyką jest również uwzględnienie wymagań dostawców urządzeń oraz specyfikacji materiałowych, co zapewnia zgodność z obowiązującymi standardami. Na przykład, w przypadku budowy obiektu użyteczności publicznej, projekt budowlany musi spełniać określone normy wentylacyjne, które są zgodne z przepisami prawa budowlanego oraz normą PN-EN 15251, co wpływa na komfort i zdrowie użytkowników. W praktyce, ścisłe trzymanie się projektu budowlanego minimalizuje ryzyko błędów podczas montażu oraz zapewnia, że instalacja będzie działała zgodnie z oczekiwaniami.

Pytanie 2

Określ prawidłową sekwencję montażu elementów instalacji wodociągowej?

A. Montaż przewodu rozdzielczego poziomego, montaż pionów, montaż odgałęzień, montaż armatury czerpalnej

B. Montaż armatury czerpalnej, montaż odgałęzień, montaż pionów, montaż przewodu rozdzielczego poziomego

C. Montaż odgałęzień, montaż pionów, montaż przewodu rozdzielczego poziomego, montaż armatury czerpalnej

D. Montaż pionów, montaż armatury czerpalnej, montaż przewodu rozdzielczego poziomego, montaż odgałęzień

Błędne podejścia w proponowanych odpowiedziach często wynikają z niepełnego zrozumienia kolejności działań przy montażu instalacji wodociągowej. Na przykład montowanie armatury czerpalnej przed zainstalowaniem pionów i przewodów rozdzielczych sprawia, że cała instalacja jest narażona na nieprawidłowe działanie oraz utrudnia późniejsze czynności związane z regulacją ciśnienia wody. W przypadku montażu odgałęzień przed zamontowaniem pionów, istnieje ryzyko, że nie będą one mogły skutecznie działać, ponieważ nie będą miały odpowiedniego zasilania. Niekiedy projektanci i wykonawcy pomijają potrzebę zachowania właściwej sekwencji, co prowadzi do nieefektywności oraz zwiększonych kosztów eksploatacji. Dobre praktyki w branży hydraulicznej wymagają przemyślanej kolejności prac, która uwzględnia zarówno techniczne aspekty instalacji, jak i bezpieczeństwo użytkowników. Zastosowanie się do standardów montażu jest kluczowe w zapewnieniu bezawaryjnego funkcjonowania całego systemu, co w przyszłości przynosi korzyści zarówno w zakresie oszczędności, jak i komfortu użytkowania. Warto pamiętać, że prawidłowy montaż nie tylko wpływa na funkcjonalność, ale także na trwałość całej instalacji.

Pytanie 3

Jaką wartość ma całkowita strata ciśnienia na odcinku instalacji gazowej o długości 7,4 m, jeśli na każdy metr przewodu przypada 0,4 Pa?

A. 2,96 Pa

B. 7,00 Pa

C. 9,00 Pa

D. 7,80 Pa

Całkowita strata ciśnienia w przewodzie instalacji gazowej jest obliczana na podstawie długości przewodu oraz jednostkowej straty ciśnienia na metr. W przypadku omawianego przewodu o długości 7,4 m i straty 0,4 Pa na metr, obliczenie jest proste: 7,4 m * 0,4 Pa/m = 2,96 Pa. To oznacza, że ciśnienie gazu spadnie o 2,96 Pa w wyniku oporu, który stawia przewód. Takie obliczenia są kluczowe w projektowaniu systemów gazowych, aby zapewnić ich efektywność i bezpieczeństwo. Zgodnie z normami branżowymi, inżynierowie muszą uwzględniać straty ciśnienia przy doborze średnic rur oraz przy obliczaniu wymaganej mocy urządzeń gazowych. Niewłaściwe oszacowanie strat ciśnienia może skutkować problemami z efektywnością systemu, a w skrajnych przypadkach prowadzić do zagrożeń dla użytkowników. Zrozumienie tych obliczeń jest więc kluczowe dla każdego pracownika branży gazowej.

Pytanie 4

Wskaż, korzystając z danych zawartych w tabeli, sumę wartości oporów miejscowych dla kotła żeliwnego, odsadzki, obejścia i trójnika odgałęzienia na zasilaniu i powrocie.

Lp.	Nazwa	Opór miejscowy ξ
1.	Kocioł żeliwny	2,5
2.	Odsadzka	0,5
3.	Obejście	1,0
4.	Wydłużka gładka sprężysta	2,0
5.	Trójniki: - przelot zasilanie, powrót - odgałęzienie zasilanie - odgałęzienie powrót - rozgałęzienie	0,5 1,5 1,0 3,0
6	Nagła zmiana przekroju - rozszerzenie - zwężenie	1,0 0,5

A. 3,5

B. 4,5

C. 6,5

D. 5,5

W przypadku błędnych odpowiedzi, jak 3,5, 4,5 lub 5,5, występują typowe nieporozumienia dotyczące obliczania oporów miejscowych. Często mylący jest sposób, w jaki przyjmuje się wartości oporów dla różnych elementów. Na przykład, wiele osób może zignorować znaczenie stałych współczynników oporu lub nadmiernie uprościć obliczenia, nie uwzględniając różnorodnych czynników wpływających na przepływ, takich jak kształt rurociągu czy jego długość. Inny błąd to pomijanie strat ciśnienia wynikających z zastosowania trójników i obejść, które mają znaczący wpływ na całkowity opór systemu. Niezrozumienie zasady superpozycji oporów miejscowych prowadzi do niedoszacowania wartości oporu, co jest częstym przypadkiem w obliczeniach inżynieryjnych. Ponadto, niektórzy mogą nie zdawać sobie sprawy, jak różne materiały i ich geometrię wpływają na opór, co prowadzi do błędnych wniosków. Aby poprawić swoje umiejętności w obliczeniach hydraulicznych, zaleca się zapoznanie się z literaturą branżową oraz standardowymi metodami obliczeniowymi, co pozwoli unikać tych typowych pułapek.

Pytanie 5

Z jakiego rysunku w dokumentacji projektowej można uzyskać informacje o wklęsłości przewodu przyłącza gazowego?

A. Z rzutu aksonometrycznego

B. Z planu orientacyjnego

C. Z profilu podłużnego

D. Z rysunku schematycznego

Profil podłużny to kluczowy element dokumentacji projektowej, który przedstawia układ poziomy i pionowy obiektu oraz wszystkie istotne detale związane z jego infrastrukturą, w tym zagłębienia przewodów. W kontekście przyłącza gazu, profil podłużny umożliwia inżynierom i projektantom zrozumienie zarówno głębokości, na jakiej przewód gazowy jest zainstalowany, jak i jego przebiegu w stosunku do innych elementów infrastruktury, takich jak drogi czy budynki. Przykładowo, podczas projektowania nowej sieci gazowej, analiza profilu podłużnego pozwala na identyfikację potencjalnych przeszkód i konieczność dostosowania głębokości ułożenia przewodu, co jest zgodne z normami branżowymi, takimi jak PN-EN 1610, które określają wymagania dotyczące układania przewodów podziemnych. Dzięki tym informacjom, możliwe jest zapewnienie bezpieczeństwa i efektywności systemu gazowego.

Pytanie 6

Ziemię wydobywaną z wykopu podczas zakupu sieci wodociągowej należy umieszczać

A. po przeciwnej stronie wykopu w stosunku do usuniętej nawierzchni, pozostawiając wzdłuż krawędzi wykopu wolny pas szerokości 0,4 m

B. po tej samej stronie wykopu co usunięta nawierzchnia, pozostawiając wzdłuż krawędzi wykopu wolny pas szerokości 0,8 m

C. po przeciwnej stronie wykopu w stosunku do usuniętej nawierzchni, pozostawiając wzdłuż krawędzi wykopu wolny pas szerokości 0,8 m

D. po tej samej stronie wykopu co usunięta nawierzchnia, pozostawiając wzdłuż krawędzi wykopu wolny pas szerokości 0,4 m

Wybór składowania ziemi po tej samej stronie wykopu co zdjęta nawierzchnia jest nieodpowiedni z wielu powodów. Po pierwsze, umieszczając ziemię w tym samym miejscu, gdzie usunięto nawierzchnię, zwiększa się ryzyko, że powstanie niestabilne podłoże, co może prowadzić do osunięcia się ziemi i zagrożenia dla pracowników. Ponadto, pozostawienie wolnego pasa szerokości 0,4 m może być niewystarczające w kontekście bezpieczeństwa, zwłaszcza w przypadku większych wykopów, gdzie stabilność krawędzi wykopu jest kluczowa. W praktyce, zbyt mała przestrzeń może ograniczać dostęp do wykopu i utrudniać wykonanie prac naprawczych lub inspekcyjnych. Warto zaznaczyć, że standardy budowlane oraz praktyki inżynieryjne zalecają szersze pasy wolne, aby zapewnić odpowiednie miejsce do manewrowania sprzętem oraz minimalizować ryzyko wypadków. Dodatkowo, składowanie ziemi w niewłaściwym miejscu może prowadzić do problemów z zagospodarowaniem terenu po zakończeniu prac budowlanych, co może generować dodatkowe koszty oraz opóźnienia. Dlatego kluczowe jest, aby przestrzegać obowiązujących norm dotyczących składowania materiałów budowlanych, co przyczyni się do zwiększenia bezpieczeństwa i efektywności prac budowlanych.

Pytanie 7

Wyznaczanie osi kanałów w systemie kanalizacyjnym należy do rodzajów prac

A. odbiorowych

B. wykończeniowych

C. przygotowawczych

D. projektowych

Wybór odpowiedzi związanych z pracami projektowymi czy wykończeniowymi pokazuje pewne nieporozumienia co do cyklu życia projektu budowlanego. Wiem, że prace projektowe to głównie tworzenie koncepcji i dokumentacji, a nie ich realizacja. Wytyczanie osi to już coś konkretnego, co robimy po zakończeniu fazy projektowania. Wszystkie potrzebne dane powinny być już zebrane i zaakceptowane. Dodatkowo, prace wykończeniowe dotyczą wykończenia projektu, a nie układania infrastruktury w terenie. Jeśli chodzi o prace odbiorowe, to są one po zakończeniu budowy, kiedy sprawdzamy, czy wszystko jest wykonane zgodnie z projektem. Dlatego, wybierając te odpowiedzi, można się pogubić i myśleć, że wytyczanie osi to część fazy realizacyjnej, co jest błędne. Wytyczanie jest kluczowe przed rozpoczęciem budowy i powinno być jednym z pierwszych kroków, bo to wpływa na późniejsze koszty i terminy. Na przykład, jeśli nie wytyczysz osi dokładnie, to mogą się pojawić błędy w budowie kanałów, co skończy się dodatkowymi kosztami i czasem na poprawki, co oczywiście nie jest korzystne.

Pytanie 8

Na odpływie ścieków korozyjnych z systemu kanalizacyjnego powinien być zainstalowany

A. odtłuszczacz

B. neutralizator

C. przepompownia

D. osadnik

Neutralizator to urządzenie, które ma na celu zmianę pH ścieków kwaśnych lub zasadowych do wartości neutralnych, co jest kluczowe przed ich odprowadzeniem do systemu kanalizacyjnego. W przypadku agresywnych ścieków, które mogą zawierać substancje chemiczne powodujące korozję, neutralizacja jest niezbędna, aby zapobiec uszkodzeniom rur oraz innym elementom infrastruktury. Przykładem zastosowania neutralizatorów jest przemysł chemiczny, gdzie odpady mogą być bardzo kwasowe lub zasadowe. W takich sytuacjach, neutralizatory są często stosowane w połączeniu z systemami monitorowania pH, co pozwala na automatyczne dostosowanie dawki substancji neutralizujących. Dobre praktyki branżowe zalecają także regularne serwisowanie i konserwację neutralizatorów, aby zapewnić ich efektywność i bezpieczeństwo eksploatacji. Wdrożenie takich rozwiązań jest zgodne z normami ochrony środowiska, które wymagają odpowiedniego traktowania ścieków przed ich wprowadzeniem do odbiorników naturalnych.

Pytanie 9

Wyznacz temperaturę powrotną z grzejnika o mocy 840 W, przez który przepływa czynnik grzewczy o masie równoważnej 0,01 kg/s, c_w = 4 200 J/kg·K oraz temperaturze zasilania 70°C.

Q = m · c_w ·(t_z – t_p) [W]

A. 55°C

B. 40°C

C. 50°C

D. 42°C

Obliczona temperatura powrotu z grzejnika wynosi 50°C, co jest zgodne z równaniem bilansu cieplnego dla systemu grzewczego. Wzór Q = m · c_w · (t_z - t_p) pozwala na określenie ilości ciepła oddawanego przez grzejnik, gdzie Q to moc grzewcza (840 W), m to strumień masy czynnika grzewczego (0,01 kg/s), c_w to pojemność cieplna wody (4200 J/kg·K), t_z to temperatura zasilania (70°C), a t_p to temperatura powrotu, której chcemy obliczyć. Przekształcając wzór, otrzymujemy t_p = t_z - (Q / (m · c_w)). Po podstawieniu wartości mamy t_p = 70°C - (840 W / (0,01 kg/s · 4200 J/kg·K)), co daje t_p = 70°C - 20°C = 50°C. Takie obliczenia są kluczowe w projektowaniu instalacji grzewczych, aby zapewnić ich efektywność i optymalne działanie. Przykładem zastosowania tej wiedzy może być dobór odpowiednich grzejników do konkretnej kubatury pomieszczeń, co przekłada się na komfort cieplny oraz oszczędności energetyczne w budownictwie.

Pytanie 10

Czego dotyczy dokumentacja powykonawcza dotycząca sieci gazowej?

A. projekt organizacji prac

B. szkic roboczy przebiegu instalacji

C. projekt funkcjonalno-użytkowy

D. inwentaryzacja geodezyjna

Wybór odpowiedzi takich jak projekt organizacji robót, szkic roboczy przebiegu sieci czy projekt funkcjonalno-użytkowy wskazuje na niepełne zrozumienie roli inwentaryzacji geodezyjnej w dokumentacji powykonawczej. Projekt organizacji robót dotyczy planowania i koordynacji działań na budowie, a nie przedstawia rzeczywistego stanu sieci po zakończeniu prac. Nie dostarcza więc informacji niezbędnych do weryfikacji zgodności z projektami wykonawczymi. Szkic roboczy przebiegu sieci może jedynie ilustrować planowane rozmieszczenie elementów, ale nie uwzględnia rzeczywistych różnic, które mogły wystąpić w trakcie budowy. Ostatecznie, projekt funkcjonalno-użytkowy koncentruje się na celach eksploatacyjnych i funkcjonalnych, nie zaś na dokładnych pomiarach i lokalizacjach elementów infrastruktury. Te dokumenty mogą być użyteczne na różnych etapach procesu budowlanego, jednak nie spełniają kluczowej funkcji, jaką ma inwentaryzacja geodezyjna, polegająca na dokładnym zarejestrowaniu rzeczywistego stanu infrastruktury. Przykładowo, brak inwentaryzacji może prowadzić do nieprawidłowej eksploatacji lub awarii sieci gazowej, co pokazuje, jak istotne jest włączenie szczegółowych pomiarów geodezyjnych w dokumentację powykonawczą.

Pytanie 11

Gazociąg powinien zostać poddany ponownej próbie ciśnienia, jeżeli po zakończeniu pierwszej próby nie został wprowadzony do eksploatacji w ciągu

A. 6 miesięcy

B. 5 miesięcy

C. 3 miesięcy

D. 4 miesięcy

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 6 miesięcy jest prawidłowa, ponieważ zgodnie z obowiązującymi normami oraz praktykami w branży gazowniczej, gazociąg, który nie został uruchomiony do eksploatacji w ciągu sześciu miesięcy od zakończenia pierwszej próby ciśnieniowej, powinien być poddany ponownej próbie ciśnieniowej. Jest to kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa i niezawodności infrastruktury gazowej. Po pierwszej próbie ciśnieniowej, która ma na celu wykrycie ewentualnych nieszczelności, stan gazociągu może ulegać zmianom pod wpływem warunków atmosferycznych oraz procesów chemicznych, co może prowadzić do degradacji materiałów. Przykładem zastosowania tej zasady może być procedura zakupu i wdrożenia nowego odcinka gazociągu, w której przed oddaniem do użytku, przeprowadza się kolejne testy, by potwierdzić jego integralność i bezpieczeństwo. Tego rodzaju praktyki są zgodne z zaleceniami norm, takich jak PN-EN 1610 dotycząca budowy i odbioru gazociągów, a także regulacjami krajowymi, co podkreśla znaczenie utrzymania wysokich standardów w zakresie bezpieczeństwa energetycznego.

Pytanie 12

Harmonogram prac, realizowany podczas planowania budowy sieci ciepłowniczej, ma na celu

A. ustalenie dat rozpoczęcia i zakończenia robót oraz określenie czasu trwania budowy

B. opracowanie projektu zagospodarowania terenu budowy oraz wyznaczenie dróg tymczasowych

C. przygotowanie kosztorysu wykorzystania sprzętu oraz określenie czasu pracy dla maszyn używanych do budowy sieci ciepłowniczej

D. koordynację działań na sieci ciepłowniczej oraz wyznaczenie osób odpowiedzialnych za wykonanie konkretnych robót na sieci

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Harmonogram robót w kontekście budowy sieci ciepłowniczej jest kluczowym narzędziem do planowania i zarządzania projektem. Ustalanie terminów rozpoczęcia i ukończenia robót oraz określenie czasu trwania budowy jest istotne z wielu powodów. Po pierwsze, dokładne zaplanowanie harmonogramu pozwala na efektywne zarządzanie zasobami ludzkimi i materiałowymi, co przekłada się na optymalizację kosztów. Po drugie, zapewnia to, że wszystkie etapy budowy są prawidłowo skoordynowane, minimalizując ryzyko opóźnień, które mogą wynikać z nieprzewidzianych okoliczności. Przykładowo, w przypadku budowy sieci ciepłowniczej, harmonogram może uwzględniać terminy związane z wykonaniem wykopów, montażem rur, a także późniejszymi pracami związanymi z przyłączeniami do budynków. Zgodnie z dobrymi praktykami zarządzania projektami budowlanymi, harmonogram powinien być regularnie aktualizowany oraz dostosowywany do zmieniających się warunków, aby zachować elastyczność i skuteczność działań.

Pytanie 13

Finalny odbiór instalacji wentylacyjnej odbywa się

A. przed ustawieniem przepustnic powietrza w odpowiedniej pozycji

B. po tymczasowym odłączeniu centrali wentylacyjnej

C. po przeprowadzonym rozruchu instalacji

D. przed izolowaniem akustycznym przewodów

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odbiór końcowy instalacji wentylacyjnej powinien być przeprowadzany po rozruchu instalacji, ponieważ jest to kluczowy moment, w którym możemy ocenić prawidłowe działanie systemu. Rozruch instalacji pozwala na sprawdzenie wszystkich elementów wentylacyjnych, w tym centrali wentylacyjnej, wentylatorów, a także na przeprowadzenie testów ciśnienia i wydajności. Po rozruchu można również dokonać regulacji przepływów powietrza, co jest istotne dla zapewnienia optymalnej wydajności systemu. Przykładem dobrych praktyk jest stosowanie protokołów odbioru, które powinny zawierać wyniki pomiarów oraz ewentualne zalecenia dotyczące przystosowania instalacji do warunków użytkowania. Odbiór powinien być zgodny z normami PN-EN 13779 oraz PN-EN 1505, które regulują wymagania dotyczące wentylacji. Dobre praktyki wskazują również na konieczność przeprowadzenia finalnych pomiarów hałasu oraz weryfikacji parametrów jakości powietrza, co jest kluczowe dla zdrowia użytkowników budynku.

Pytanie 14

Jaką powinno się przyjąć sekwencję działań przy budowie instalacji ogrzewania centralnego?

A. Montaż przewodów i armatury, montaż grzejników z zaworami termostatycznymi, płukanie instalacji, wykonanie prób szczelności, wykonanie izolacji instalacji, rozruch, wykonanie odbiorów

B. Montaż grzejników z zaworami termostatycznymi, montaż przewodów i armatury, wykonanie prób szczelności, rozruch, wykonanie odbiorów, płukanie instalacji, wykonanie izolacji instalacji

C. Montaż przewodów i armatury, montaż grzejników z zaworami termostatycznymi, wykonanie prób szczelności, rozruch, wykonanie odbiorów, wykonanie izolacji instalacji, płukanie instalacji

D. Montaż grzejników z zaworami termostatycznymi, montaż przewodów i armatury, wykonanie prób szczelności, płukanie instalacji, wykonanie izolacji instalacji, rozruch, wykonanie odbiorów

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Twoja odpowiedź pokazuje, że dobrze rozumiesz, w jakiej kolejności powinny przebiegać prace przy budowie instalacji centralnego ogrzewania. To naprawdę ważne, żeby wszystko robić w odpowiedniej sekwencji, bo to wpływa na to, jak dobrze cały system będzie działać. Na początku montuje się przewody i armaturę, a potem przychodzi czas na grzejniki z zaworami, żeby móc dobrze zarządzać temperaturą w pomieszczeniach. Pamiętaj, że płukanie instalacji to też nie jest przypadkowy krok – chodzi o to, żeby usunąć wszystkie brudy, które mogą namieszać w działaniu systemu. No i te próby szczelności, które są kluczowe! Sprawdzają, czy wszystko jest hermetyczne i czy nie ma wycieków, co jest na porządku dziennym. Izolacja to następny krok, bo nie chcemy tracić energii. A na końcu warto zrobić odbiory, żeby mieć pewność, że wszystko jest w porządku. Przestrzeganie tej kolejności to na prawdę dobry sposób, żeby zapewnić, że system będzie działał bez problemów przez długi czas.

Pytanie 15

W celu prawidłowego zorganizowania działań związanych z budową sieci gazowej, należy przygotować

A. spis materiałów.

B. harmonogram prac.

C. szkice techniczne.

D. obmiar prac.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Harmonogram robót to kluczowy dokument w organizacji i zarządzaniu pracami budowlanymi, w tym budową sieci gazowej. Jego głównym celem jest precyzyjne określenie kolejności i terminu wykonania poszczególnych etapów projektu, co pozwala na efektywne zarządzanie czasem, zasobami oraz kosztami. Przygotowanie harmonogramu robót opiera się na analizie wszystkich niezbędnych prac oraz ich wzajemnych zależności. W praktyce, dobrze opracowany harmonogram ułatwia przewidywanie potencjalnych problemów i opóźnień, a także umożliwia monitorowanie postępów realizacji projektu. W branży budowlanej często stosuje się metody takie jak PERT (Program Evaluation and Review Technique) czy metoda krytycznej ścieżki (CPM), które wspierają proces planowania. Przykładem zastosowania harmonogramu może być etap budowy gazociągu, gdzie istotne jest uwzględnienie warunków pogodowych oraz dostępności materiałów i sprzętu. Właściwie zrealizowany harmonogram umożliwia koordynację prac z innymi podmiotami, jak dostawcy sprzętu lub instytucje kontrolujące. W branży budowlanej posiadanie harmonogramu robót jest zgodne z najlepszymi praktykami i standardami zarządzania projektami, co podnosi jakość i terminowość realizacji inwestycji.

Pytanie 16

Jakim procesem uzdatniania wody jest jej naświetlanie promieniowaniem UV?

A. Chlorowanie

B. Dezynfekcję

C. Odkwaszanie

D. Odżelazianie

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Proces dezynfekcji wody za pomocą promieniowania UV jest uznawany za jedną z najskuteczniejszych metod eliminacji patogenów. Naświetlanie wodą promieniami UV powoduje uszkodzenie DNA mikroorganizmów, co uniemożliwia ich rozmnażanie się i prowadzi do ich śmierci. Ta technika jest szczególnie ceniona w branży uzdatniania wody ze względu na swoją efektywność oraz minimalny wpływ na właściwości chemiczne wody. W praktyce wykorzystuje się ją w oczyszczalniach ścieków, zakładach przemysłowych oraz w systemach dostarczania wody pitnej, gdzie kluczowe jest zapewnienie wysokiej jakości wody. Warto również zaznaczyć, że dezynfekcja UV nie wprowadza do wody chemikaliów, co eliminuje ryzyko powstawania niepożądanych produktów ubocznych, jak ma to miejsce w przypadku chlorowania. Standardy takie jak NSF/ANSI 55 potwierdzają skuteczność tej metody, co czyni ją preferowaną w wielu zastosowaniach komercyjnych oraz domowych.

Pytanie 17

Na podstawie kosztorysu instalacji wodociągowej możliwe jest wykonanie

A. planu zagospodarowania terenu

B. zestawienia podstawowych materiałów

C. aksonometrii instalacji

D. inwentaryzacji systemu wodociągowego

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zestawienie podstawowych materiałów to kluczowy dokument, który można sporządzić na podstawie przedmiaru instalacji wodociągowej. Przedmiar stanowi szczegółowy wykaz wszystkich elementów potrzebnych do realizacji projektu, w tym rur, armatury, złączek oraz innych materiałów, które będą użyte w trakcie budowy. Przygotowanie takiego zestawienia jest istotne z punktu widzenia planowania oraz oszacowania kosztów przedsięwzięcia. W praktyce, zestawienie to pozwala na optymalizację zamówień materiałów, co może prowadzić do znacznych oszczędności. Przykładowo, jeśli projekt przewiduje zastosowanie określonego typu rur, zestawienie pozwoli na ustalenie, ile dokładnie sztuk takich rur będzie potrzebnych oraz w jakich długościach. Zgodnie z normami branżowymi, szczegółowe zestawienie materiałów powinno również zawierać informacje o producentach i standardach jakości, co jest istotne dla zapewnienia bezpieczeństwa i trwałości instalacji. Warto również zaznaczyć, że odpowiednie zestawienia są wymagane w wielu procedurach przetargowych, co czyni je niezbędnym narzędziem w pracach projektowych.

Pytanie 18

Oblicz całkowitą długość \( L_c \) odcinka instalacji gazowej o średnicy dn 20, jeśli jego długość liniowa wynosi 5,8 m oraz zamontowano na nim kurek kulowy, zwężkę oraz trzy kolana.

\( L_c = L_l + \sum \zeta \) [m]

\( L_l \) – długość liniowa, m;
\( \zeta \) – opory miejscowe.

Tabela oporów miejscowych
Rodzaj oporu miejscowego	Średnica nominalna w mm
Rodzaj oporu miejscowego	15	20	25	32	40	50	65
Kurek kulowy Kk	0,15	0,30	0,30	0,30	0,40	0,50	0,90
Kurek kątowy Kt	0,40	0,70	0,70	0,80	1,10	1,70	3,00
Kolano Kl	0,55	1,30	1,30	1,50	1,80	1,90	2,90
Zwężka Zw	0,10	0,10	0,15	0,20	0,25	0,30	0,70
Trójnik przelew Tp	0,15	0,40	0,40	0,50	0,70	1,00	1,80
Trójnik odnoga To	0,40	0,90	1,10	1,40	1,90	2,70	4,50

A. 1,70 m

B. 4,30 m

C. 7,50 m

D. 10,10 m

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Aby obliczyć całkowitą długość L<sub>c</sub> odcinka instalacji gazowej, należy uwzględnić zarówno długość liniową rury, jak i dodatkowe elementy, które wpływają na całkowitą długość instalacji. W tym przypadku długość liniowa rury wynosi 5,8 m. Jednakże, do długości rury należy dodać długości poszczególnych elementów, takich jak kurek kulowy, zwężka oraz kolana. Kurek kulowy zazwyczaj dodaje około 0,2 m długości, zwężka około 0,5 m, a każde kolano (w tym przypadku trzy) dodaje około 0,3 m. Zatem dodatkowa długość wynosi: 0,2 m (kurek) + 0,5 m (zwężka) + 3 * 0,3 m (kolana) = 0,2 + 0,5 + 0,9 = 1,6 m. Zsumowując długość liniową i dodatkowe długości, otrzymujemy: 5,8 m + 1,6 m = 7,4 m. Warto jednak pamiętać, że w niektórych normach może być przyjęta inna wartości dla długości przyłączanych elementów, co może wpływać na końcowy wynik. W praktyce, dokładne obliczenia pozwalają na uniknięcie problemów z ciśnieniem gazu oraz zapewniają bezpieczeństwo instalacji.

Pytanie 19

Wyznacz opór liniowy systemu grzewczego, przyjmując, że jednostkowy opór liniowy R = 170 Pa/m, a długość przewodów systemu wynosi 12,5 m?

A. 2 125,0 Pa

B. 13,6 Pa

C. 157,5 Pa

D. 182,5 Pa

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna odpowiedź wynika z zastosowania wzoru na obliczenie oporu liniowego instalacji grzewczej, który można przedstawić jako R_total = R * L, gdzie R to jednostkowy opór liniowy, a L to długość przewodów. W tym przypadku jednostkowy opór wynosi 170 Pa/m, a długość przewodów 12,5 m. Po podstawieniu wartości do wzoru otrzymujemy: R_total = 170 Pa/m * 12,5 m = 2125 Pa. W praktyce, znajomość oporu liniowego jest kluczowa dla projektowania efektywnych instalacji grzewczych, co pozwala na optymalizację zużycia energii oraz zapewnienie odpowiedniego komfortu cieplnego w budynkach. Standardy branżowe, takie jak normy EN ISO 12239, wskazują na znaczenie dokładnego modelowania przepływu ciepła oraz obliczeń hydraulicznych w projektowaniu systemów ogrzewania, wentylacji i klimatyzacji (HVAC). Właściwe obliczenia pozwalają nie tylko na efektywne projektowanie, ale również na uniknięcie problemów związanych z niedostatecznym ogrzewaniem lub nadmiernym zużyciem energii.

Pytanie 20

W przypadku, gdy kocioł nie produkuje gorącej wody o ustalonych parametrach, która ma być użyta w instalacji centralnego ogrzewania, co należy sprawdzić?

A. stan izolacji przewodów zasilających

B. czy zawory termostatyczne działają poprawnie

C. czy instalacja nie jest zapowietrzona

D. stopień zanieczyszczenia filtra w linii zasilającej zimną wodę

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Dobra robota! Zaznaczenie odpowiedzi o stopniu zanieczyszczenia filtra na zasilaniu zimnej wody to strzał w dziesiątkę. Z doświadczenia wiem, że jak filtr jest brudny, to potrafi mocno spowolnić przepływ wody do kotła, a to z kolei wpływa na to, czy kocioł w ogóle grzeje wodę tak, jak powinien. Filtry są naprawdę ważne, bo chronią cały system przed różnymi zanieczyszczeniami, które mogą nawet uszkodzić kocioł i inne części instalacji. Sprawdzanie i czyszczenie tych filtrów to coś, co warto robić regularnie, żeby nie mieć później problemów. Jeśli filtr się zabrudzi, to jego czyszczenie czy wymiana mogą szybko poprawić wydajność kotła. Zawsze warto na niezwłocznie zwracać uwagę, bo brudny filtr może też powodować inne kłopoty, jak za wysokie ciśnienie w instalacji, co może prowadzić do awarii. Więc pamiętaj, żeby często sprawdzać stan filtrów - to klucz do utrzymania instalacji grzewczej w dobrej kondycji.

Pytanie 21

Jaką czynność należy wykonać w pierwszej kolejności, aby rozpocząć instalację wentylacyjną latem?

A. Zweryfikować temperaturę na zasilaniu

B. Całkowicie otworzyć przepustnice

C. Zainicjować pracę wentylatorów

D. Uruchomić nagrzewnicę powietrza

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Całkowite otwarcie przepustnic jest kluczowym krokiem przed uruchomieniem wentylacji, zwłaszcza w okresie letnim. Przepustnice regulują przepływ powietrza w systemie wentylacyjnym, a ich otwarcie pozwala na swobodny przepływ świeżego powietrza do pomieszczeń, co jest niezbędne dla efektywnej pracy systemu. Gdy przepustnice są otwarte, wentylatory mogą wprowadzać do wnętrza pomieszczeń odpowiednią ilość powietrza, co wpływa na poprawę jakości powietrza oraz komfort termiczny użytkowników. Praktycznym przykładem zastosowania tej zasady jest uruchamianie systemów w biurach czy budynkach użyteczności publicznej, gdzie zapewnienie odpowiedniego przepływu powietrza jest zgodne z normami wentylacyjnymi, takimi jak PN-EN 13779. Ponadto, otwarcie przepustnic przed uruchomieniem wentylatorów zapobiega nadmiernemu ciśnieniu w systemie i ewentualnym uszkodzeniom jego elementów, co jest istotne z punktu widzenia długoterminowej eksploatacji systemu wentylacyjnego.

Pytanie 22

Jakie mogą być bezpośrednie przyczyny wydobywania się wody przez zawór bezpieczeństwa umieszczony przy ogrzewaczu c.w.u. wraz z naczyniem przeponowym?

A. Zbyt szybkie podgrzewanie wody w ogrzewaczu c.w.u.

B. Zbyt mały pobór wody

C. Uszkodzona przynajmniej jedna bateria termostatyczna

D. Zniszczona membrana w naczyniu przeponowym

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Uszkodzona membrana w naczyniu przeponowym to najczęstszy powód, dla którego można zauważyć, że woda leci z zaworu bezpieczeństwa w ogrzewaczu c.w.u. Wiesz, naczynie przeponowe jest ważne, bo pomaga regulować ciśnienie w instalacji, a to jest kluczowe, zwłaszcza gdy podgrzewamy wodę do wysokich temperatur. Gdy ta membrana przestaje działać, ciśnienie może wzrosnąć mocno, co skutkuje otwarciem zaworu bezpieczeństwa. Standardy, takie jak PN-EN 12828 dotyczące instalacji grzewczych, mówią o tym, jak ważne jest dbanie o te naczynia, żeby uniknąć problemów. Regularne sprawdzanie stanu membrany i ciśnienia w układzie może uratować nas przed poważnymi awariami. Jeśli zauważysz, że z zaworu leci za dużo wody, to warto od razu sprawdzić naczynie przeponowe, żeby uniknąć większych kłopotów z systemem c.w.u.

Pytanie 23

Kto ma prawo przeprowadzać okresową kontrolę stanu technicznego kotłów gazowych?

A. osoba z uprawnieniami budowlanymi w odpowiednim zakresie oraz z uprawnieniami energetycznymi gazowymi do dozoru

B. certyfikowany instalator systemów gazowych

C. pracownik odpowiedniego organu nadzoru budowlanego

D. osoba z uprawnieniami budowlanymi w odpowiednim zakresie oraz z uprawnieniami energetycznymi gazowymi do eksploatacji

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Okresową kontrolę stanu technicznego kotłów gazowych może przeprowadzać osoba posiadająca uprawnienia budowlane w odpowiednim zakresie oraz uprawnienia energetyczne gazowe w zakresie dozoru. Tego typu uprawnienia są kluczowe, ponieważ zapewniają, że osoba dokonująca kontroli posiada wiedzę oraz umiejętności niezbędne do oceny stanu technicznego urządzeń gazowych. W ramach dozoru, kontrolujący powinien umieć zidentyfikować potencjalne zagrożenia, analizować dokumentację techniczną oraz oceniać zgodność z obowiązującymi normami prawnymi, takimi jak PN-EN 676 czy PN-EN 15502. Przykładowo, podczas kontroli można ocenić stan elementów kotła, takich jak wymienniki ciepła czy systemy bezpieczeństwa, co jest istotne dla zapewnienia bezpiecznej eksploatacji. Dodatkowo, regularne kontrole techniczne są niezbędne do utrzymania efektywności energetycznej kotłów, co przekłada się na niższe rachunki za gaz oraz mniejszy wpływ na środowisko.

Pytanie 24

Kto potwierdza całkowite zakończenie prac budowlanych przy sieci kanalizacyjnej oraz jej gotowość do odbioru?

A. Kierownik budowy

B. Kierownik budowy

C. Zleceniodawca

D. Specjalista geodezyjny

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Kierownik budowy ma naprawdę sporo do ogarnięcia, bo odpowiada za wszystko, co dzieje się na budowie, w tym też za zakończenie budowy kanalizacji. To on musi zadbać, żeby wszystko było zrobione jak w projekcie, zgodnie z przepisami i normami. Po wszystkim, kierownik robi inspekcję, żeby sprawdzić, czy wszystko działa jak należy i czy jakościowo jest okej. W przypadku kanalizacji, ważne, żeby rury były dobrze zainstalowane, miały dobrą szczelność i były na swoim miejscu. Jak już wszystko jest gotowe, to kierownik sporządza protokół, który jest potrzebny do formalnego zakończenia budowy. Odpowiedzialność kierownika budowy to klucz do zapewnienia bezpieczeństwa i jakości w całej inwestycji, więc to na pewno ma znaczenie.

Pytanie 25

Wśród procesów chemicznych związanych z stabilizowaniem osadów ściekowych można wymienić

A. fermentację

B. wapnowanie

C. pirolizę

D. kompostowanie

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wapnowanie jest uznawane za jeden z kluczowych procesów chemicznych stabilizacji osadów ściekowych. Polega na dodawaniu wapna (CaO lub Ca(OH)2) do osadów, co prowadzi do alkalizacji środowiska. Wzrost pH powoduje denaturację białek i inaktywację patogenów, co znacznie poprawia bezpieczeństwo biologiczne osadów. Praktyczne zastosowanie wapnowania może być obserwowane w oczyszczalniach ścieków, gdzie osady są poddawane temu procesowi przed dalszą obróbką, taką jak suszenie czy składowanie. Wapnowanie nie tylko stabilizuje osady, ale także zmniejsza ich objętość, co jest korzystne z perspektywy zarządzania odpadami. Warto również zauważyć, że wapnowanie jest zgodne z normami i standardami branżowymi, takimi jak PN-EN 12566-5, które regulują zarządzanie osadami ściekowymi. Daje to dodatkowy atut w zakresie ochrony środowiska oraz zgodności z przepisami prawa.

Pytanie 26

Jaką długość ma rzeczywiste przyłącze gazowe, jeśli jego długość na planie zagospodarowania działki w skali 1:500 wynosi 45 mm?

A. 22,50 m

B. 112,50 m

C. 11,25 m

D. 225,00 m

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 22,50 m jest prawidłowa, ponieważ aby obliczyć rzeczywistą długość przyłącza gazowego na podstawie planu zagospodarowania działki w skali 1:500, należy zastosować prostą zasadę przeliczania skali. Skala 1:500 oznacza, że 1 mm na planie odpowiada 500 mm w rzeczywistości. Zatem, jeśli na planie długość wynosi 45 mm, to rzeczywista długość przyłącza gazowego oblicza się według wzoru: rzeczywista długość = długość na planie × skala. W tym przypadku: 45 mm × 500 mm/mm = 22500 mm, co po przeliczeniu na metry daje 22,50 m. Zrozumienie tego procesu jest kluczowe w branży budowlanej, gdzie precyzyjne pomiary mają ogromne znaczenie dla projektów infrastrukturalnych. Przykładowo, w przypadku projektowania sieci gazowych i ich przyłączy, dokładne obliczenia są niezbędne do zapewnienia odpowiedniej wydajności systemu oraz bezpieczeństwa użytkowników. Warto również zaznaczyć, że stosowanie odpowiednich skali w dokumentacji projektowej jest zgodne z normami, takimi jak PN-EN ISO 128, które regulują zasady rysunku technicznego.

Pytanie 27

Podczas odbioru instalacji gazowej należy zweryfikować dokumentację dotyczącą realizacji i inspekcji zgrzein oraz protokoły z ich przeprowadzenia?

A. płukania rur

B. dezynfekcji rur

C. odpowietrzenia rur

D. prób szczelności rur

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Próby szczelności przewodów gazowych są kluczowym elementem zapewniającym bezpieczeństwo instalacji. Stanowią one potwierdzenie, że sieć gazowa nie posiada nieszczelności, które mogłyby prowadzić do wycieków gazu. W praktyce, na etapie odbioru sieci gazowej, wykonuje się próby szczelności zgodnie z wymaganiami norm, takich jak PN-EN 1775:2016, które wskazują na metody badania szczelności instalacji gazowych. Przykładem może być zastosowanie próby ciśnieniowej, w której do instalacji wprowadza się gaz pod określonym ciśnieniem, a następnie monitoruje, czy ciśnienie pozostaje stabilne przez określony czas. W przypadku wykrycia spadku ciśnienia, należy lokalizować i usunąć źródło nieszczelności przed dopuszczeniem do eksploatacji. Tlące się nieprawidłowości w instalacjach gazowych mogą prowadzić do poważnych zagrożeń, dlatego przestrzeganie protokołów z prób szczelności jest istotnym wymogiem przed oddaniem instalacji do użytku.

Pytanie 28

W dokumentacji technicznej projektu realizacyjnego gazociągu powinny się znaleźć

A. warunki przyłączenia do sieci gazowej

B. podstawowe schematy koncepcyjne

C. inwentaryzacja geodezyjna

D. zbiorcze zestawienia wydatków

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W opisie technicznym projektu gazociągu, istotne są warunki, które pozwalają na podłączenie do sieci gazowej. To nie tylko techniczne detale, ale i zasady, które regulują współpracę z operatorem. Na przykład, w dokumentacji powinny znaleźć się informacje o parametrach gazu, czyli ciśnieniu i przepustowości. To naprawdę ważne dla zapewnienia, że cała infrastruktura będzie działała bezpiecznie i bezproblemowo. Warto również pamiętać o normach, takich jak PN-EN 1775:2002, które sugerują, żeby opis warunków podłączenia był bardzo szczegółowy. Dzięki temu w przyszłości będzie łatwiej robić konserwacje czy też modyfikacje. Dodatkowo, trzeba uwzględnić wymagania dotyczące dokumentacji projektowej, które mogą się różnić w zależności od lokalnych przepisów budowlanych oraz norm bezpieczeństwa. Takie podejście naprawdę może pomóc w płynnej realizacji projektu i zminimalizować ryzyko problemów podczas jego eksploatacji.

Pytanie 29

Wysokość dolnej krawędzi otworu wlotowego wolnostojącego systemu czerpania powietrza względem poziomu gruntu powinna wynosić przynajmniej

A. 1,5 m

B. 2,0 m

C. 1,0 m

D. 2,5 m

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wysokość dolnej krawędzi otworu wlotowego wolnostojącej czerpni powietrza, która wynosi co najmniej 2,0 m, jest zgodna z wymaganiami norm i standardów dotyczących wentylacji oraz ochrony zdrowia i bezpieczeństwa. Utrzymanie takiej wysokości ma na celu zapewnienie odpowiedniego przepływu powietrza, minimalizację ryzyka zanieczyszczenia powietrza w pomieszczeniach oraz ochronę przed niepożądanym wpływem warunków atmosferycznych, takich jak opady deszczu czy śniegu. W praktyce, takie rozwiązanie jest stosowane w wielu projektach budowlanych, w tym w halach produkcyjnych, magazynach oraz obiektach przemysłowych. Dodatkowo, odpowiednia wysokość czerpni powietrza wpływa na efektywność systemów wentylacyjnych, co jest istotne z punktu widzenia oszczędności energetycznych. W kontekście ochrony przeciwpożarowej, wysokość ta również ogranicza ryzyko wydostania się dymu na zewnątrz obiektu, co jest kluczowe w sytuacji awaryjnej. Warto podkreślić, że wiele regulacji budowlanych i standardów określa minimum dla wysokości otworów wlotowych, co jest uzasadnione względami technicznymi i bezpieczeństwa.

Pytanie 30

Niedobór powietrza koniecznego do całkowitego spalenia gazu ziemnego może prowadzić do

A. wytrącania się gazu, a w rezultacie złego samopoczucia użytkowników

B. nasilenia płomienia w piecyku, co może skutkować poparzeniami użytkowników

C. zatrucia tlenkiem węgla przez osoby użytkownika

D. zatrucia dwutlenkiem węgla przez osoby użytkownika

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zatrucie tlenkiem węgla to poważna sprawa, która może się zdarzyć, gdy gaz ziemny jest spalany w złych warunkach. Jeśli do procesu spalania nie dociera wystarczająco dużo powietrza, część paliwa nie spala się tak jak powinna. W efekcie powstaje tlenek węgla (CO), a nie bezpieczny dwutlenek węgla (CO2). Tlenek węgla jest bezbarwny i bezwonny, co czyni go jeszcze bardziej niebezpiecznym, bo nie możemy go wyczuć. Objawy zatrucia to m.in. ból głowy, zawroty głowy, osłabienie, a w najgorszym razie może dojść do utraty przytomności. Żeby zminimalizować ryzyko, warto zainstalować detektory tlenku węgla w miejscach, gdzie używamy gazu. Regularne przeglądy urządzeń gazowych i zapewnienie odpowiedniej wentylacji to kluczowe sprawy. Standardy, tak jak np. PN-EN 15502, mówią o tym, jak ważne jest właściwe spalanie i wentylacja, by nie narazić się na niebezpieczeństwo.

Pytanie 31

Spadek temperatury powietrza w ogrzewanym pomieszczeniu, pomimo prawidłowego działania instalacji, może być spowodowany

A. nieszczelnością okien lub drzwi

B. awarią przewodów, grzejników oraz zaworów

C. zbyt dużym grzejnikiem

D. brakiem kompensacji dla wydłużeń cieplnych

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Nieszczelność stolarki okiennej lub drzwiowej jest jednym z najczęstszych powodów obniżenia temperatury powietrza w ogrzewanym pomieszczeniu, nawet przy dobrze działającej instalacji grzewczej. Nieszczelności te prowadzą do infiltracji zimnego powietrza z zewnątrz, co szczególnie w zimowych miesiącach, może znacznie obniżać komfort termiczny. Przykłady to uszkodzone uszczelki, źle osadzone okna lub drzwi, a także niewłaściwie zamontowane elementy stolarki. W praktyce, aby zminimalizować wpływ nieszczelności na straty ciepła, należy regularnie kontrolować stanu uszczelek oraz przeprowadzać audyty energetyczne budynków. Standardy budowlane, takie jak norma PN-EN 13829, odnoszą się do metod pomiaru infiltracji powietrza, co pozwala na identyfikację problematycznych miejsc. Dbałość o szczelność stolarki ma kluczowe znaczenie dla efektywności energetycznej budynku, a także przyczynia się do obniżenia kosztów ogrzewania oraz poprawy jakości powietrza wewnętrznego.

Pytanie 32

Natychmiast po dokonaniu odbioru robót związanych z siecią kanalizacyjną należy

A. przygotować instalację do użytkowania i skontrolować deklarację zgodności certyfikatów

B. przygotować dokumentację powykonawczą oraz inwentaryzację geodezyjną

C. potwierdzić wykonaną próbę szczelności i spisać protokół z końcowego odbioru

D. sporządzić protokół oraz dokonać wpisu do dziennika budowy

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Jak kończysz odbiór robót kanalizacyjnych, ważne jest, żeby od razu spisać protokół i zrobić wpis w dzienniku budowy. To jest kluczowy krok w całym procesie inwestycyjnym. Protokół potwierdza, że wszystko zrobiono zgodnie z projektem i normami, co pozwala zapewnić jakość oraz bezpieczeństwo instalacji. Warto też pamiętać, że każdy wpis w dzienniku budowy to formalny zapis postępu robót, dzięki czemu później można łatwiej przeprowadzić odbiór techniczny oraz rozpocząć użytkowanie obiektu. Zgodnie z przepisami, dokumenty odbiorowe są niezbędne do uzyskania pozwolenia na użytkowanie. Z mojego doświadczenia, dobrze jest również archiwizować takie dokumenty na przyszłość, dla kontroli i analiz. Przyda się to, gdy trzeba będzie wykazać zgodność z normami podczas inspekcji, więc warto mieć wszystko ładnie poukładane.

Pytanie 33

Proces koagulacji w kontekście uzdatniania wody to

A. przepływ cieczy przez perforowaną płaską przegrodę

B. uwalnianie gazu w cieczy lub ruch kropel wody w gazie

C. usuwanie z wody rozproszonych cząstek poprzez ich łączenie

D. wprowadzenie cieczy w intensywny ruch pod oddziaływaniem sił dynamicznych

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Koagulacja jest kluczowym procesem w uzdatnianiu wody, polegającym na usuwaniu z wody rozproszonych cząstek poprzez ich łączenie. Proces ten jest niezwykle istotny w przemyśle wodociągowym, gdzie celem jest poprawa jakości wody pitnej oraz ochrona środowiska. Koagulacja polega na dodaniu do wody substancji chemicznych zwanych koagulantami, na przykład siarczanu glinu lub chlorku żelaza, które sklejają drobne cząstki zawieszone w wodzie, tworząc większe aglomeraty. Te zgrupowane cząstki, zwane flokami, mogą być następnie znacznie łatwiej usunięte w procesie sedymentacji lub filtracji. Koagulacja jest często stosowana w połączeniu z innymi procesami uzdatniania, takimi jak flokulacja i filtracja, co pozwala na skuteczne usunięcie z wody nie tylko cząstek stałych, ale także mikroorganizmów czy substancji organicznych. Przykład zastosowania koagulacji można znaleźć w oczyszczalniach ścieków oraz zakładach zajmujących się uzdatnianiem wody pitnej, gdzie przestrzegane są standardy jakości wody, takie jak te określone przez WHO oraz lokalne przepisy prawne. Zrozumienie tego procesu jest kluczowe dla osób zajmujących się inżynierią środowiska oraz ochroną zasobów wodnych.

Pytanie 34

Zanim przystąpi się do prac związanych z modernizacją gazowej instalacji, kierownik robót instalacyjnych ma obowiązek przeprowadzenia wspólnych ustaleń dotyczących oddania instalacji do użytku z

A. użytkownikiem instalacji oraz z dostawcą gazu

B. projektantem systemu oraz z dystrybutorem sprzętu

C. kosztorysantem oraz z przedstawicielem nadzoru autorskiego

D. inwestorem oraz z doradcą technicznym

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna odpowiedź wskazuje, że przed przystąpieniem do prac związanych z modernizacją instalacji gazowej, kierownik robót instalacyjnych powinien nawiązać współpracę z użytkownikiem instalacji oraz dostawcą gazu. Użytkownik ma kluczową rolę, ponieważ to on korzysta z instalacji i zna jej specyfikę oraz potrzeby, co pozwala na lepsze dostosowanie modernizacji do rzeczywistych warunków. Współpraca z dostawcą gazu jest niezbędna, aby zapewnić zgodność z wymaganiami bezpieczeństwa i standardami technicznymi, które są określone przez odpowiednie przepisy oraz normy, takie jak PN-EN 1775, dotyczące instalacji gazowych. Na przykład, przed uruchomieniem zmodernizowanej instalacji, dostawca gazu może wymagać przeprowadzenia testów ciśnieniowych oraz inspekcji w celu zapewnienia, że wszystkie elementy systemu są właściwie zainstalowane oraz spełniają normy bezpieczeństwa. Dodatkowo, współpraca z użytkownikiem pozwala na identyfikację potencjalnych problemów użytkowych, które mogą się pojawić po modernizacji, co jest kluczowe dla długotrwałej efektywności systemu.

Pytanie 35

Kto ponosi odpowiedzialność za przygotowanie gazociągu do odbioru?

A. Konsument.

B. Inwestor.

C. Osoba projektująca.

D. Realizator.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wykonawca jest odpowiedzialny za przygotowanie gazociągu do odbioru, co oznacza, że to on zajmuje się realizacją wszystkich prac budowlanych oraz instalacyjnych związanych z tym obiektem. Wykonawca zapewnia, że wszystkie elementy gazociągu są zgodne z projektem oraz obowiązującymi normami bezpieczeństwa i jakości. W praktyce, przed odbiorem gazociągu, wykonawca przeprowadza szereg testów i inspekcji, które mają na celu potwierdzenie, że instalacja jest gotowa do eksploatacji. Działy regulacyjne, takie jak Urząd Dozoru Technicznego w Polsce, stawiają określone wymagania dotyczące przepisów i norm, które wykonawca musi spełnić. Przykładem może być test ciśnieniowy, który pozwala na weryfikację szczelności instalacji. Właściwe przygotowanie gazociągu do odbioru jest kluczowe, aby zapewnić bezpieczne i efektywne dostarczanie gazu do użytkowników. Dobre praktyki w branży budowlanej i energetycznej nakładają na wykonawców odpowiedzialność za każdy krok realizacji projektu, co podkreśla ich kluczową rolę w procesie budowy oraz uruchamiania gazociągów.

Pytanie 36

Z danych zawartych w tabeli wynika, że szerokość strefy kontrolowanej gazociągu stalowego wysokiego ciśnienia o średnicy większej niż 500 mm wynosi

Średnica gazociągu średniego i wysokiego ciśnienia [mm]	Szerokość strefy kontrolowanej [m]
Do DN 150 włącznie	4
Powyżej DN 150 do DN 300 włącznie	6
Powyżej DN 300 do DN 500 włącznie	8
Powyżej DN 500	12

A. 6 m

B. 8 m

C. 4 m

D. 12 m

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Dobra robota, odpowiedź jest na pewno trafna! Wiesz, strefa kontrolowana gazociągu stalowego wysokiego ciśnienia, gdy ma średnicę większą niż 500 mm, wynosi 12 metrów. To dość sporo miejsca, ale nie bez przyczyny. Chodzi o to, żeby zapewnić bezpieczeństwo i zminimalizować ryzyko związane z gazem. W tej strefie trzeba być szczególnie uważnym – stąd różne procedury, jak inspekcje czy odpowiednie oznakowania. To wszystko pomaga w unikaniu wypadków i awarii. Ogólnie, trzymanie się tych zasad to klucz do bezpieczeństwa, zarówno dla ludzi, jak i dla mienia w pobliżu gazociągu. Takie standardy są zgodne z tym, co zaleca Międzynarodowa Agencja Energetyczna oraz nasze krajowe przepisy, więc dobrze, że to zrozumiałeś.

Pytanie 37

Jakie dane powinny być umieszczone w dzienniku budowy przyłącza gazowego?

A. Data rozpoczęcia robót budowlanych

B. Obliczenia kosztów prac przewidzianych do realizacji

C. Informacje osobowe zatrudnionych

D. Karty techniczne używanych materiałów

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Data rozpoczęcia robót budowlanych jest kluczowym elementem dokumentacji w dzienniku budowy przyłącza gazowego, ponieważ stanowi istotny punkt odniesienia dla wszystkich działań podejmowanych w trakcie realizacji projektu. Zgodnie z normami budowlanymi oraz przepisami prawa budowlanego, dziennik budowy powinien zawierać chronologiczne zapisy dotyczące przebiegu robót, co pozwala na bieżące monitorowanie postępów prac oraz weryfikację zgodności z harmonogramem. W praktyce, data rozpoczęcia robót jest niezbędna do dokumentacji wszelkich zmian, kontroli jakości oraz zgłaszania ewentualnych problemów. Ponadto, prawidłowe prowadzenie dziennika budowy jest wymagane podczas odbiorów technicznych i może być niezbędne w przypadku sporów dotyczących terminu realizacji inwestycji. Dobrą praktyką jest także wpisywanie daty rozpoczęcia w kontekście odpowiednich decyzji administracyjnych oraz uzgodnień z organami nadzoru budowlanego, co potwierdza zgodność działań z obowiązującymi regulacjami.

Pytanie 38

Aby chronić instalację c.o. systemu otwartego przed nadmiernym wzrostem objętości wody spowodowanym zmianami temperatury, należy zainstalować

A. odwadniacz termiczny

B. zawór zwrotny

C. wymiennik ciepła

D. naczynie wzbiorcze

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Naczynie wzbiorcze jest kluczowym elementem systemu c.o. w instalacjach otwartych, pełniącym rolę zabezpieczającą przed nadmiernym wzrostem objętości wody, która jest wynikiem zmian temperatury. Woda, gdy się nagrzewa, zwiększa swoją objętość, co może prowadzić do niebezpiecznych sytuacji, takich jak nadciśnienie w instalacji, pęknięcia rur czy uszkodzenia urządzeń grzewczych. Zastosowanie naczynia wzbiorczego pozwala na kompensację tego wzrostu objętości przez gromadzenie nadmiaru wody w dedykowanej przestrzeni, co automatycznie obniża ciśnienie w systemie. W praktyce, naczynia wzbiorcze są projektowane zgodnie z normami PN-EN 12828, które regulują zasady projektowania instalacji c.o. oraz zapewniają bezpieczeństwo i efektywność działania. Wyposażając instalację w naczynie wzbiorcze, można również uniknąć kosztownych napraw i przestojów związanych z awariami systemu grzewczego, co podkreśla konieczność jego stosowania w każdej instalacji c.o. o otwartym systemie.

Pytanie 39

Przeprowadzenie pomiarów robót związanych z instalacjami grzewczymi jest konieczne, aby przygotować

A. kosztorys powykonawczy

B. zapotrzebowanie materiałów

C. projekt koncepcyjny

D. harmonogram robót

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wykonanie obmiarów robót instalacji grzewczych jest kluczowym krokiem w procesie sporządzania kosztorysu powykonawczego. Kosztorys ten stanowi dokument, który zawiera szczegółowe informacje na temat wszystkich wydatków związanych z realizacją projektu instalacji grzewczej. Obmiary pozwalają określić ilości niezbędnych materiałów oraz czasu pracy wymaganych do wykonania poszczególnych prac. Na przykład, obmiar rur, armatury i elementów grzewczych umożliwia precyzyjne oszacowanie kosztów, co jest niezbędne do prawidłowego budżetowania projektu. Dobre praktyki wskazują, że szczegółowe obmiary powinny być prowadzone z wykorzystaniem norm branżowych, takich jak PN-EN 12056, co zapewnia zgodność z regulacjami prawnymi i standardami jakości. Kosztorys powykonawczy będący efektem takich obmiarów jest również niezwykle przydatny w procesie rozliczeń z inwestorem oraz w ewentualnych negocjacjach dotyczących dodatkowych prac lub zmian w projekcie.

Pytanie 40

Przed oddaniem gazowej instalacji do użytku, konieczne jest przeprowadzenie głównej próby szczelności, jeżeli była ona nieużywana przez czas dłuższy niż

A. 4 miesiące

B. 1 miesiąc

C. 6 miesięcy

D. 2 miesiące

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Instalacja gazowa, zgodnie z obowiązującymi przepisami, powinna być poddawana próbie szczelności, gdy była nieużywana przez okres dłuższy niż 6 miesięcy. Długość tego okresu wynika z potrzeby zapewnienia bezpieczeństwa użytkowników. W czasie dłuższej nieaktywności mogą wystąpić różne czynniki, które mogą wpłynąć na integralność systemu, takie jak korozja, osadzanie się zanieczyszczeń, czy też nieautoryzowane zmiany w instalacji. Przeprowadzenie próby szczelności pozwala na wczesne wykrycie ewentualnych przecieków gazu, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa. Stosując metodykę próby szczelności, można wykorzystać zarówno metodę próby azotem, jak i powietrzem, zgodnie z normami PN-EN 1779, które określają szczegółowe zasady dotyczące testów szczelności instalacji. Przykładem zastosowania tej wiedzy może być sytuacja, w której instalacja gazowa została wyłączona w związku z remontem budynku. Przed ponownym uruchomieniem systemu, wykonanie próby szczelności jest niezbędnym krokiem dla zapewnienia bezpieczeństwa użytkowników. W ten sposób przestrzeganie zasad odpowiedniego przeglądu i testowania instalacji gazowych może znacznie zredukować ryzyko wypadków związanych z gazem, co jest priorytetem w każdej instalacji.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej