Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik ogrodnik
Kwalifikacja: OGR.02 - Zakładanie i prowadzenie upraw ogrodniczych
Data rozpoczęcia: 9 czerwca 2026 05:39
Data zakończenia: 9 czerwca 2026 05:51

Egzamin zdany!

Wynik: 38/40 punktów (95,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Aby zwalczyć mączniaka jabłoni tuż przed kwitnieniem, jakie działania należy podjąć?

A. wycinanie chorych pędów

B. pozbywanie się zeszłorocznych mumii

C. niszczenie uszkodzonych liści

D. zabezpieczanie ran farbą emulsyjną

Usuwanie ubiegłorocznych mumii jest działaniem, które może być przydatne, ale nie jest bezpośrednio związane z walką z mączniakiem jabłoni w kontekście jego zwalczania przed kwitnieniem. Mumie, czyli zaschnięte owoce, mogą być źródłem patogenów, jednak ich usunięcie nie eliminuje już istniejących infekcji na roślinach. Z kolei niszczenie porażonych liści jest równie istotne, ale w przypadku mączniaka kluczowe jest skupienie się na zainfekowanych pędach, które stanowią główne źródło infekcji. Zabezpieczanie ran farbą emulsyjną również nie jest standardową praktyką w kontekście walki z tą chorobą, mogąc wprowadzać dodatkowe problemy, takie jak utrudnienie gojenia ran. Ostatecznie, efektywne zwalczanie mączniaka wymaga podejścia opartego na prewencji i monitorowaniu, co oznacza, że działania powinny być zintegrowane z całościowym planem ochrony roślin, koncentrując się na usuwaniu źródeł infekcji i stosowaniu odpowiednich środków ochrony roślin w odpowiednich momentach sezonu wegetacyjnego.

Pytanie 2

Najbardziej odpowiednie do uprawy marchwi są gleby

A. lekkie i zasadowe

B. ciężkie i podmokłe

C. żyzne i przepuszczalne

D. ciężkie i kwaśne

Uprawa marchwi najlepiej udaje się na glebach żyznych i przepuszczalnych, co wynika z ich zdolności do zatrzymywania wody i jednoczesnego zapewniania odpowiedniego drenażu. Gleby te powinny być bogate w składniki odżywcze, co sprzyja zdrowemu wzrostowi roślin. Przykładem takiej gleby mogą być gleby piaszczysto-gliniaste, które łączą w sobie zarówno dobrą strukturę, jak i dostępność składników mineralnych. Odpowiednia struktura glebowa wpływa na rozwój korzeni marchwi, które powinny być długie i proste, co jest kluczowe dla jakości plonów. Dobry poziom pH gleby również ma znaczenie, gdyż pH w zakresie 6,0-6,8 jest optymalne dla uprawy marchwi. W praktyce, przed zasiewem zaleca się przeprowadzenie analizy gleby, aby dostosować nawożenie oraz poprawić jakość gleby, co przekłada się na lepsze wyniki plonowania. Dostosowanie warunków agrotechnicznych do specyficznych potrzeb marchwi jest kluczowe dla osiągnięcia wysokiej jakości warzyw.

Pytanie 3

Kiedy należy wykonać cięcie forsycji?

A. w okresie letnim

B. po zawiązaniu owoców

C. w porze jesiennej

D. po zakończeniu kwitnienia

Cięcie forsycji po kwitnieniu jest kluczowym zabiegiem, który należy przeprowadzać w odpowiednim czasie, aby wspierać zdrowy rozwój rośliny oraz jej estetyczny wygląd. Zabieg ten powinien mieć miejsce tuż po zakończeniu kwitnienia, gdyż pozwala to na usunięcie przekwitłych kwiatów oraz starych pędów, co stymuluje rozwój nowych, silnych pędów. Warto pamiętać, że forsycje kwitną na zeszłorocznych pędach, dlatego cięcie przed kwitnieniem mogłoby prowadzić do ograniczenia liczby kwiatów w kolejnym sezonie. Dobrą praktyką jest przycinanie forsycji na wysokości 1/3 ich długości, co sprzyja lepszemu przepływowi powietrza oraz dostępowi światła do wnętrza krzewu. Przestrzegając tej zasady, można uzyskać bujne, zdrowe kwitnienie w kolejnych latach. Dodatkowo, w zależności od przyjętej formy cięcia, można modelować kształt krzewu, co ma znaczenie estetyczne w ogrodzie.

Pytanie 4

Proces przygotowania podłoża do hodowli pieczarek zaczyna się od

A. pasteryzacji

B. fermentacji

C. wysiewu grzybni

D. sczesania okrywy grzybni

Fermentacja to naprawdę ważny krok w robieniu podłoża do pieczarek. To tutaj dzieją się różne mikrobiologiczne procesy, które pomagają wytworzyć idealne warunki dla rozwoju grzybni. Mówiąc prościej, podczas fermentacji rozkładamy substancje organiczne, co uwalnia składniki odżywcze i ustawia pH na dobrym poziomie. W praktyce, najczęściej używamy słomy czy drobnych roślinnych odpadów, które fermentujemy. Dzięki temu stają się one bardziej odżywcze i łatwiej je zdezynfekować. Powinno się też monitorować temperaturę i wilgotność w trakcie fermentacji, bo to klucz do sukcesu. Jak się to wszystko dobrze ogarnie, to można szybciej przygotować podłoże, co w końcu sprawia, że produkcja staje się bardziej efektywna. Moim zdaniem, to zrozumienie całego procesu jest niezbędne dla każdego, kto chce hodować grzyby, bo to wpływa na jakość zbiorów.

Pytanie 5

Siew nasion begonii oraz petunii odbywa się w skrzynkach

A. wnękowo

B. w pasy

C. w punktach

D. rzutowo

Właściwa odpowiedź to 'rzutowo', co oznacza, że nasiona begonii i petunii należy wysiewać równomiernie na powierzchni podłoża w skrzynkach. Taki sposób siewu umożliwia lepsze rozłożenie nasion, co sprzyja ich kiełkowaniu i wzrostowi, ponieważ dostarczają one każdemu nasionu odpowiednią ilość światła oraz składników odżywczych. W praktyce, siew rzutowy polega na równomiernym rozrzuceniu nasion, a następnie delikatnym przysypaniu ich cienką warstwą podłoża. Zgodnie z dobrymi praktykami w ogrodnictwie, takie podejście jest szczególnie skuteczne dla nasion, które mają niewielkie rozmiary i wymagają szczególnych warunków do kiełkowania, jak nasiona begonii i petunii. Zastosowanie tej metody w uprawie roślin doniczkowych oraz w ogrodnictwie profesjonalnym przyczynia się do lepszej jakości plonów oraz zmniejszenia ryzyka wystąpienia chorób grzybowych, które mogą pojawić się w wyniku zbyt gęstego siewu.

Pytanie 6

Najważniejszym elementem dekoracyjnym powojników są

A. wielkie kwiaty i puszyste owoce

B. liście skórzaste i owoce w kolorze czerwonym

C. pędy i liście zmieniające kolor na czerwony

D. pędy kolczaste oraz kwiaty w kształcie dzwonka

Powojniki to rośliny ozdobne, które zdobyły uznanie dzięki swoim okazałym kwiatom oraz unikalnym owocom, które są puszyste i atrakcyjne wizualnie. Duże kwiaty powojników przyciągają wzrok i są dostępne w różnych kolorach, co czyni je doskonałym wyborem do ogrodów, na tarasy oraz w aranżacjach florystycznych. W praktyce, powojniki są często wykorzystywane do obsadzania altan, trejaży i płotów, gdzie ich kwiaty mogą tworzyć efektowne zasłony, dodając przestrzeni kolorystyki i życia. Warto zauważyć, że te rośliny wymagają odpowiednich warunków do wzrostu, takich jak osłonięte od wiatru miejsca oraz dostęp do słońca. Zastosowanie powojników w krajobrazie ogrodowym nie tylko wzbogaca estetykę, ale również wpływa na różnorodność biologiczną, przyciągając owady zapylające. To sprawia, że powojniki są nie tylko pięknym, ale także funkcjonalnym elementem każdego ogrodu.

Pytanie 7

Drzewa owocowe, które są wrażliwe na niskie temperatury, powinny być wysadzane do szkółki

A. w marcu i kwietniu

B. w maju i czerwcu

C. w październiku i listopadzie

D. w sierpniu i wrześniu

Niektórzy ogrodnicy mogą myśleć, że sadzenie podkładek drzew owocowych w takich miesiącach jak maj czy czerwiec będzie lepsze. Ale to może być błędne myślenie. W maju i czerwcu gleba jest już cieplejsza, co może sprawić, że młode rośliny będą miały trudności z radzeniem sobie z upałem i ich wzrost może ograniczyć. Poza tym w tych miesiącach mogą być intensywne deszcze, co wiąże się z ryzykiem chorób grzybowych, które potrafią zaatakować osłabione siewki. Kiedy sadzisz w październiku czy listopadzie, rośliny nie mają szans na porządne ukorzenienie się przed zimą, co je osłabia i zwiększa ryzyko wymarznięcia. Sierpień i wrzesień też nie są idealne, bo w tym czasie wiele roślin kończy swoje cykle wzrostu, a przesadzanie ich może im zaszkodzić. Każdy gatunek ma swoje wymagania dotyczące sadzenia, a ich ignorowanie może prowadzić do problemów w uprawie. Dlatego dobre praktyki ogrodnicze podkreślają, że sadzenie wczesną wiosną to klucz do zdrowego wzrostu i obfitych plonów drzew owocowych.

Pytanie 8

Niedobór światła podczas uprawy rozsady warzyw prowadzi do

A. wybiegania roślin.

B. krępej budowy roślin.

C. ciemnozielonej barwy liści.

D. intensywniejszego rozwoju korzeni.

Niedobór światła w uprawie rozsady warzyw prowadzi do zjawiska nazywanego wybiegnięciem roślin, które objawia się wydłużeniem pędów i wyraźnym osłabieniem ich struktury. W warunkach niewystarczającego oświetlenia rośliny intensywnie szukają światła, co skutkuje ich nadmiernym wydłużeniem w poszukiwaniu lepszego dostępu do źródła światła. Przykładem mogą być młode pomidory, które w zbyt ciemnych warunkach mogą osiągnąć nieproporcjonalnie dużą wysokość, co czyni je podatnymi na uszkodzenia i trudniejszymi do pielęgnacji. Dlatego w praktyce uprawnej istotne jest zapewnienie odpowiedniego poziomu oświetlenia, zarówno naturalnego, jak i sztucznego, zwłaszcza w początkowych fazach wzrostu. Zgodnie z normami dobrej praktyki rolniczej, uprawy powinny być prowadzone w warunkach optymalnego naświetlenia, co wpływa na późniejszy rozwój całej rośliny oraz jakość plonów.

Pytanie 9

Kiedy powinno się używać nawozów azotowych w uprawie warzyw, aby ograniczyć straty azotu?

A. Na jesieni przed głęboką orką

B. Na jesieni podczas podorywki

C. Na wiosnę przy kultywatorze

D. Na wiosnę przed orką przedsiewną

Nawozy azotowe najlepiej stosować wiosną, zaraz po kultywacji. Wtedy rośliny rosną jak szalone i potrzebują sporo azotu. Dzięki wiosennej aplikacji, rośliny lepiej go wykorzystują, co pomaga unikać strat azotu, które mogą się zdarzać, gdy pada deszcz i nawozy wypłukują się do wód gruntowych. W porównaniu z nawożeniem jesiennym, które często prowadzi do strat przez denitryfikację, wiosenne nawożenie jest bardziej efektywne. Pro tip: jeśli stosujesz nawozy w bliskiej odległości przed siewem lub sadzeniem, na przykład przed marchewką czy burakami, to naprawdę wspiera lepszy wzrost i plon. Warto też monitorować poziom azotu w glebie, żeby wiedzieć, ile nawozów potrzeba, by rośliny miały to, czego potrzebują.

Pytanie 10

Zgodnie z Zasadami Dobrej Praktyki Rolniczej przegląd sadowniczych opryskiwaczy należy przeprowadzać co

A. 4 lata

B. 2 lata

C. 1 rok

D. 3 lata

Zgodnie z Zwykłą Dobrą Praktyką Rolniczą, przegląd opryskiwaczy sadowniczych powinien być przeprowadzany co trzy lata. Regularne przeglądy są kluczowe dla zapewnienia prawidłowego funkcjonowania sprzętu, co bezpośrednio wpływa na efektywność zabiegów ochrony roślin. Przegląd obejmuje nie tylko kontrolę stanu technicznego samego opryskiwacza, ale także kalibrację dysz oraz sprawdzenie systemu rozprowadzania środka ochrony roślin. Niezbędne jest również audytowanie szczelności, aby zminimalizować ryzyko zanieczyszczenia środowiska. Przykładowo, w przypadku stwierdzenia nieszczelności, nie tylko sprzęt nie spełnia wymogów ochrony środowiska, ale także może prowadzić do nieefektywnego oprysku i strat finansowych na skutek niewłaściwego zastosowania środka. Długoterminowe stosowanie przestarzałego lub źle funkcjonującego sprzętu może również skutkować stratami w plonach. Dlatego też regularne przeglądy są nie tylko wymogiem prawnym, ale również kluczowym elementem dobrej praktyki rolniczej.

Pytanie 11

Koszt wytworzenia ziemniaków na powierzchni 1 ha wyniósł 5 000 zł. Plon uzyskany to 25 t z ha. Ogrodnik sprzedał ziemniaki w punkcie skupu i otrzymał 0,5 zł za 1 kg. Oblicz zysk z produkcji.

A. 7500 zł

B. 5000 zł

C. 9000 zł

D. 2500 zł

Aby obliczyć zysk z produkcji ziemniaków, należy najpierw określić całkowity przychód oraz koszty produkcji. Ogrodnik uzyskał plon 25 ton na hektar, co przekłada się na 25 000 kg ziemniaków. Sprzedając je po cenie 0,5 zł za kilogram, otrzymał przychód równy 25 000 kg * 0,5 zł/kg = 12 500 zł. Koszt produkcji na 1 ha wyniósł 5 000 zł. Zysk obliczamy odejmując koszty od przychodu: 12 500 zł - 5 000 zł = 7 500 zł. W praktyce takie obliczenia są kluczowe dla każdej działalności rolniczej i pozwalają na ocenę rentowności upraw. Prawidłowe zarządzanie kosztami oraz przychodami jest fundamentalnym aspektem w każdej strategii biznesowej w rolnictwie, zgodnie z najlepszymi praktykami branżowymi, co pozwala na podejmowanie świadomych decyzji o przyszłych inwestycjach lub zmianach w produkcji.

Pytanie 12

Czas, który musi minąć od użycia chemicznego środka ochrony roślin do zbiorów roślin przeznaczonych do konsumpcji, określamy mianem

A. separacji

B. prewencji

C. izolacji

D. karencją

Karencja to termin odnoszący się do okresu, który musi upłynąć od momentu zastosowania chemicznego środka ochrony roślin do zbiorów roślin przeznaczonych do spożycia. Jest to niezwykle istotny element w praktykach agrotechnicznych, gdyż ma na celu zapewnienie bezpieczeństwa konsumentów oraz minimalizację ryzyka obecności resztek substancji chemicznych w produktach rolnych. Przykładowo, jeśli środek ochrony roślin wymaga karencji wynoszącej 14 dni, oznacza to, że rośliny powinny być zbierane dopiero po upływie tego okresu. Tego rodzaju regulacje są zgodne z europejskimi normami, które określają maksymalne wartości resztek pestycydów w produktach spożywczych. W praktyce, przestrzeganie karencji jest kluczowe dla utrzymania jakości produktów i zdrowia konsumentów, a także dla zrównoważonego rozwoju rolnictwa. Dobre praktyki w zakresie stosowania środków ochrony roślin sugerują, aby każdy rolnik był świadomy karencji dla używanych przez niego substancji, co pozwala na odpowiednie planowanie zbiorów oraz unikanie potencjalnych konsekwencji prawnych związanych z nienależytym stosowaniem nawozów i pestycydów.

Pytanie 13

Aby zniszczyć skorupę glebową w uprawach marchwi, konieczne jest zastosowanie

A. brony zębowej

B. wału wgłębnego

C. kultywatora o zębach sprężystych

D. wału strunowego

Użycie brony zębowej do niszczenia skorupy glebowej w zasiewach marchwi jest najskuteczniejszym rozwiązaniem ze względu na jej konstrukcję i funkcje. Bronowanie zębami pozwala na efektywną penetrację górnej warstwy gleby, co sprzyja rozluźnieniu struktury gleby i poprawie jej aeracji. Przykładowo, w praktyce rolniczej, bronowanie gleb przed siewem marchwi umożliwia lepszą adaptację nasion oraz wspiera rozwój korzeni, co jest kluczowe dla osiągnięcia wysokich plonów. Zgodnie z dobrą praktyką agrotechniczną, brona zębowa należy stosować w odpowiednich warunkach wilgotności gleby, co zapobiega jej nadmiernemu zbiciu i sprzyja lepszemu wzrostowi roślin. Dodatkowo, regularne bronowanie przyczynia się do ograniczenia erozji glebowej oraz wzmacnia ich biologiczną aktywność, co jest niezbędne w uprawie marchwi, wrażliwej na zmiany w warunkach glebowych.

Pytanie 14

Talerzowanie jest niewskazane

A. do uprawy ściernisk.

B. na glebach zaperzonych.

C. do doprawiania gleb ciężkich.

D. do wymieszania z glebą nawozów zielonych.

Dobrze zauważyłeś, że talerzowanie jest niewskazane na glebach zaperzonych. Wynika to z faktu, że talerzówka, przez swoją specyfikę pracy, bardzo skutecznie rozdrabnia i miesza resztki roślinne, w tym niestety chwasty wieloletnie, takie jak perz. Z mojego doświadczenia wynika, że taki zabieg zamiast zwalczać perz, wręcz przyczynia się do jego rozprzestrzeniania – każdy fragment rozdrobnionego kłącza może bowiem dać początek nowej roślinie. Rolnicy i agronomowie zgodnie podkreślają, że w takich warunkach lepszym wyborem będzie uprawa bezpośrednia albo orka, która głębiej przykryje kłącza i ograniczy ich rozwój. W żadnych dobrych praktykach rolniczych nie poleca się talerzowania na stanowiskach silnie zachwaszczonych perzem, bo to prosta droga do jeszcze większych problemów w kolejnych latach. Warto też pamiętać, że talerzówka jest świetna do mieszania resztek pożniwnych czy nawozów zielonych, ale na glebach czystych, bez silnej obecności roślin rozłogowych. Szczerze mówiąc, wielu rolników, którzy próbowali inaczej, potem mieli naprawdę duży kłopot z perzem, nie mówiąc już o większych kosztach środków chwastobójczych. Ostatecznie, stosowanie talerzowania na glebach zaperzonych to klasyczny przykład działań przynoszących efekt odwrotny do zamierzonego – niby szybciej, łatwiej, ale potem jest tylko trudniej.

Pytanie 15

Gleb najbardziej zasobnych w wodę wymagają

A. śliwy.

B. wiśnie.

C. grusze.

D. jabłonie.

Śliwy rzeczywiście należą do gatunków sadowniczych, które najbardziej odczuwają niedobory wody. Wynika to głównie z ich stosunkowo płytkiego systemu korzeniowego i specyficznych wymagań w okresie wzrostu owoców. Z mojego doświadczenia oraz z zaleceń sadowniczych jasno wynika, że śliwy najlepiej rosną na glebach głębokich, próchnicznych, dobrze utrzymujących wilgoć – najlepiej takich, które przez dłuższy czas nie przesychają. W praktyce to oznacza, że na suchych, piaszczystych stanowiskach śliwy mają słaby wzrost i owocują nieregularnie. Z kolei na glebach zasobnych w wodę, np. gliniasto-piaszczystych czy nawet nieco cięższych, śliwy wykształcają dorodne owoce, a drzewa są zdrowsze i mniej podatne na suszę. Warto pamiętać, że śliwy są szczególnie wrażliwe podczas kwitnienia i zawiązywania owoców – wtedy dobry dostęp do wody decyduje o ilości i jakości plonu. Na wielu szkoleniach sadowniczych podkreśla się, że inwestycja w nawadnianie śliw może być wręcz kluczowa na słabszych glebach. Ostatecznie – jeśli ktoś planuje zakładanie sadu śliwowego, powinien naprawdę dobrze się zastanowić nad wyborem pola pod względem zasobności wodnej, bo to często przesądza o opłacalności całej inwestycji. Śliwy na lekkich, suchych stanowiskach to po prostu proszenie się o kłopoty – porządna gleba, która trzyma wilgoć, to podstawa. Inne gatunki, jak jabłonie czy grusze, są jednak pod tym względem mniej wymagające.

Pytanie 16

Najpóźniej spośród wymienionych roślin należy wysiewać nasiona

A. dyni.

B. fasoli.

C. kopru.

D. grochu.

To rzeczywiście koper wysiewa się najpóźniej spośród wymienionych roślin. Wynika to głównie z jego specyficznych potrzeb dotyczących temperatury gleby oraz długości dnia. Koper najlepiej kiełkuje i rośnie, gdy gleba jest już dobrze nagrzana, a ryzyko przymrozków całkowicie minęło. Najczęściej poleca się wysiewać koper od końca kwietnia aż do lipca, a w profesjonalnych uprawach nawet do sierpnia – to pozwala uzyskać świeży surowiec przez całe lato i początek jesieni. Co ciekawe, wysiewając koper później, czyli po głównych uprawach np. ziemniaka, możemy ograniczyć problem z mszycami i chorobami grzybowymi, które są kłopotliwe w wcześniejszych terminach. Moim zdaniem przesuwanie terminu siewu kopru to naprawdę praktyczna sprawa w ogrodnictwie, bo daje elastyczność i pozwala lepiej zaplanować rotację upraw. Zazwyczaj ogrodnicy amatorzy wysiewają koper nawet sukcesywnie, co 2–3 tygodnie, żeby mieć świeże liście do zbioru przez cały sezon. Potwierdzają to też wytyczne Instytutu Ogrodnictwa – koper to roślina, którą rzeczywiście można siać znacznie później niż np. groch czy fasolę, które wymagają wcześniejszego startu, bo źle znoszą letnie upały. Dobrą praktyką jest pamiętanie, że koper jest rośliną dnia długiego, więc późny siew pozwala mu lepiej się rozwinąć, gdy dni są już długie i ciepłe.

Pytanie 17

Okulanty w sadzie należy posadzić w rozstawie 2 m x 2,5 m. Oblicz koszt zakupu drzewek do obsadzenia 50 arów, przyjmując cenę jednego drzewka 12 zł.

A. 12000 zł

B. 2400 zł

C. 1200 zł

D. 240 zł

W tym pytaniu kluczowe było prawidłowe obliczenie liczby drzewek potrzebnych do obsadzenia 50 arów sadu przy rozstawie 2 m x 2,5 m. Najpierw przeliczamy powierzchnię: 50 arów to 0,5 ha, czyli 5000 m². Jedno drzewko zajmuje 2 m x 2,5 m = 5 m², więc dzielimy 5000 m² przez 5 m², co daje nam 1000 drzewek. Następnie koszt zakupu – 1000 drzewek po 12 zł za sztukę – daje w sumie 12 000 zł. Takie podejście jest zgodne z realiami praktyki sadowniczej: zawsze zaczynamy od analizy powierzchni i doboru odpowiedniej rozstawy, uwzględniając zalecenia branżowe. Zresztą, w dobrych sadach to podstawowa procedura przy planowaniu nasadzeń. Dobrą praktyką jest też zostawianie sobie niewielkiego marginesu na ewentualne dosadzenia, ale przy egzaminacyjnych obliczeniach przyjmujemy pełne pokrycie powierzchni. Moim zdaniem, umiejętność takiego szybkiego i poprawnego wyliczania kosztów to ważna rzecz, bo pozwala nie tylko dobrze zaplanować inwestycję, ale też uniknąć nieprzyjemnych niespodzianek finansowych. W branży liczy się precyzja, zwłaszcza jeśli chodzi o planowanie zakupu materiału szkółkarskiego, bo każda pomyłka przekłada się na realne pieniądze. To zadanie świetnie pokazuje, jak ważna jest znajomość podstawowych przeliczeń agrotechnicznych i umiejętność ich praktycznego zastosowania.

Pytanie 18

W gospodarstwach warzywniczych produkujących metodami ekologicznymi, najlepszym zielonym nawozem dostarczającym dużych ilości azotu, jest

A. żyto.

B. facelia.

C. peluszka.

D. gorczyca.

Peluszka to naprawdę świetny wybór, jeśli chodzi o zielony nawóz, szczególnie w gospodarstwach ekologicznych nastawionych na produkcję warzyw. Przede wszystkim peluszka jest rośliną strączkową, a to oznacza, że potrafi wiązać wolny azot z powietrza dzięki współpracy z bakteriami brodawkowymi. Moim zdaniem to ogromny atut – bo przecież w ekologii nie stosujemy sztucznych nawozów azotowych, więc musimy szukać naturalnych źródeł tego pierwiastka. Z mojego doświadczenia wynika, że po przyoraniu peluszki gleba jest naprawdę pulchna i bardzo żyzna, a warzywa mają świetny start, zwłaszcza gatunki wymagające dużo azotu, jak kapusta czy sałata. Dodatkowo, peluszka szybko rośnie, więc można ją wysiewać przedplonowo albo poplonowo i ona nie zabiera dużo czasu na polu. Wielu dobrych rolników ekologicznych podkreśla, że peluszka daje spore ilości masy zielonej i dobrze się rozkłada, wzbogacając glebę nie tylko w azot, ale też materię organiczną. To zgodne z zaleceniami praktyków i wytycznymi metodycznymi w uprawie ekologicznej – polecam spojrzeć do podręczników dr. M. Gorlacha albo wytycznych IFOAM. Taka praktyka to podstawa regeneracji gleb i utrzymania ich długofalowej żyzności, szczególnie gdy chodzi o uprawy warzywne.

Pytanie 19

Rośliny piwonii (peonia chińska) należy sadzić na rabaty

A. późnym latem.

B. późną jesienią.

C. wczesną wiosną.

D. wczesnym latem.

Sadzenie piwonii chińskiej późnym latem to rozwiązanie, które naprawdę się sprawdza, zwłaszcza jeśli komuś zależy na silnym, zdrowym rozwoju roślin przez wiele sezonów. Praktyka ogrodnicza pokazuje, że okres od połowy sierpnia do września jest optymalny, bo właśnie wtedy piwonie kończą intensywną wegetację i mają czas, żeby spokojnie rozwinąć nowe korzenie przed zimą. To daje im solidny start na wiosnę – szybciej ruszają z kopyta i lepiej kwitną. Moim zdaniem, warto podkreślić, że sadzenie zbyt późno, już jesienią, może narazić rośliny na przemarzanie, bo nie zdążą się ukorzenić. Z kolei wczesna wiosna czy lato to już za gorąco albo za sucho, a piwonie są bardzo wrażliwe na przesychanie bryły korzeniowej podczas przesadzania. Tak naprawdę, standardy szkółkarskie i zalecenia ogrodnicze jasno wskazują na późne lato – podobnie, jak w przypadku wielu bylin wieloletnich. Z mojego doświadczenia wynika, że ten termin zapewnia najlepszy efekt na rabacie, a kwiaty rzeczywiście odwdzięczają się pięknym kwitnieniem przez długie lata. Warto też pamiętać o doborze stanowiska – najlepiej lekko słoneczne i przewiewne, z glebą żyzną, przepuszczalną. Dobry moment na sadzenie to połowa sierpnia do końca września – jeśli ktoś się spóźni, lepiej poczekać do kolejnego sezonu.

Pytanie 20

Nasiona bobu należy wysiać, stosując siew

A. gniazdowy.

B. punktowy.

C. taśmowy.

D. pasowy.

Siew punktowy nasion bobu to metoda, która zdecydowanie uchodzi za jedną z najlepszych w praktyce ogrodniczej i rolniczej. Chodzi tu o to, żeby nasiona umieszczać pojedynczo lub w małych odstępach, dokładnie w miejscu, gdzie mają wykiełkować. Z mojego doświadczenia wynika, że przy bobie to naprawdę ma znaczenie – kiełki są dość silne, ale roślina potrzebuje sporo przestrzeni. Siew punktowy pozwala więc uniknąć zbyt gęstych wysiewów, co potem przekłada się na łatwiejszą pielęgnację, lepszą wentylację roślin i mniejsze ryzyko chorób grzybowych. W branżowych instrukcjach czy podręcznikach często się podkreśla, że bób nie lubi przesadzania, więc od razu trzeba go siać na miejsce stałe, a metoda punktowa świetnie temu sprzyja. Praktycznie rzecz biorąc, łatwiej jest też kontrolować ilość użytego materiału siewnego, więc nie marnuje się nasion, a plon bywa bardziej wyrównany. Spotkałem się też z opiniami, że w ten sposób system korzeniowy bobu rozwija się mocniej, co potem daje lepszy plon – coś w tym zdecydowanie jest. Jeśli chodzi o standardy, to w większości zaleceń dla gospodarstw produkujących bób na większą skalę właśnie siew punktowy jest preferowany, szczególnie przy uprawie mechanicznej. Taka metoda to nie tylko teoria, naprawdę się sprawdza na polu.

Pytanie 21

Który płodozmian jest prawidłowy po nawożeniu pola obornikiem?

A. Groch, marchew kapusta biała.

B. Marchew, kapusta biała, groch.

C. Kapusta biała, marchew, groch.

D. Groch, kapusta biała, marchew.

Prawidłowy płodozmian po nawożeniu polega na tym, żeby najpierw uprawiać rośliny o największych wymaganiach pokarmowych, a potem stopniowo te, które tych składników potrzebują mniej. Kapusta biała to typowa roślina tak zwana żarłoczna, czyli bardzo mocno wykorzystuje składniki odżywcze dostępne po oborniku. Marchew już nie potrzebuje aż tyle, no a groch to roślina motylkowa, raczej o małych wymaganiach i dodatkowo wzbogaca glebę w azot. Tak właśnie układa się płodozmian: najpierw kapusta biała, następnie marchew, na końcu groch. To zgodne z zasadą, żeby nie sadzić po sobie kilku razy pod rząd tej samej grupy roślin oraz żeby wykorzystywać składniki zawarte w oborniku efektywnie, zanim zdążą się rozłożyć lub zostać wymyte. Moim zdaniem, stosowanie takiego płodozmianu to podstawa w nowoczesnym, ekologicznym rolnictwie. Nie tylko pozwala optymalnie wykorzystać nawożenie, ale też poprawia strukturę gleby, ogranicza występowanie chorób i szkodników. Tak naprawdę taki układ to klasyka, którą polecają podręczniki i większość praktyków w branży. Warto też pamiętać, że niewłaściwe następstwo roślin może prowadzić do słabszych plonów i większych problemów z ochroną roślin, więc dobrze to sobie utrwalić i stosować w praktyce.

Pytanie 22

Rysunek przedstawia nasiona

A. nagietka.

B. nasturcji.

C. aksamitki.

D. słonecznika.

Nasiona przedstawione na rysunku to faktycznie nasiona nagietka lekarskiego (Calendula officinalis). Charakterystyczny, lekko haczykowaty kształt i nierówna powierzchnia z drobnymi wypustkami są właśnie typowe dla tego gatunku. Z mojego doświadczenia wynika, że rozpoznanie nagietka po nasionach jest bardzo praktyczną umiejętnością, zwłaszcza w branży ogrodniczej i zielarskiej – nagietek jest jednym z najczęściej wysiewanych kwiatów jednorocznych ze względu na swoje właściwości lecznicze i dekoracyjne. Często spotyka się je w ogródkach przydomowych, ale też na większych plantacjach. Branżowe standardy zalecają wysiew nagietka bezpośrednio do gruntu, zwykle wczesną wiosną, bo nasiona są odporne na chłód i nie wymagają skomplikowanej pielęgnacji. Warto dodać, że nagietek jest nie tylko rośliną ozdobną, ale też wykorzystywaną w farmacji i kosmetyce, co dodatkowo podnosi jego wartość użytkową. Typowe błędy początkujących ogrodników to pomylenie nasion nagietka z nasionami innych popularnych roślin jednorocznych, szczególnie z aksamitką i nasturcją – właśnie ze względu na nietypowy, haczykowaty wygląd. Jednak tylko nagietek ma tak wyraźne, suchotkowe „rogi” i chropowatość. Osobiście polecam bliżej przyjrzeć się takim detalom, bo to znacząco ułatwia identyfikację i późniejszą pielęgnację roślin. Dzięki temu można uniknąć niepotrzebnych pomyłek w ogrodzie, a także lepiej planować rozstaw i dobór gatunków.

Pytanie 23

Sadzonki „frigo” truskawek przeznaczone do uprawy sterowanej pod osłonami najkorzystniej jest sadzić w terminie

A. 4-5 tygodni przed planowanym zbiorem.

B. 8-9 tygodni przed planowanym zbiorem.

C. 12-13 tygodni przed planowanym zbiorem.

D. 20-21 tygodni przed planowanym zbiorem.

Sadzonki „frigo” truskawek, czyli te przechowywane w chłodni w stanie spoczynku, są przeznaczone specjalnie do upraw sterowanych – głównie pod osłonami, gdzie chcemy mieć większą kontrolę nad terminem zbiorów. Sadzenie ich 8-9 tygodni przed planowanym zbiorem to taki trochę złoty środek, który wypracowano przez lata doświadczeń w branży. Chodzi głównie o to, żeby roślina miała odpowiedni czas na ukorzenienie się i przejście przez fazę intensywnego wzrostu, zanim zacznie kwitnąć i owocować. Zbyt krótki termin spowoduje, że truskawki nie zdążą się dobrze przyjąć i plon będzie marny, a z kolei zbyt wczesne sadzenie może rozregulować cały cykl i niepotrzebnie wydłużyć czas produkcji. W praktyce, w takich tunelach czy szklarniach bardzo często właśnie 8-9 tygodni przed planowanym zbiorem sadzi się odmiany frigo, bo to daje najbardziej przewidywalne i wyrównane plony. Z moich obserwacji wynika też, że to ułatwia planowanie zbiorów i lepiej wykorzystuje możliwości techniczne gospodarstwa – nie ma chaosu, łatwiej trafić na optymalny termin sprzedaży. Warto dodać, że ta zasada stosuje się zarówno do upraw w ziemi, jak i na podłożach inertnych – choć oczywiście trzeba uwzględnić różnice między poszczególnymi odmianami. Generalnie, 8-9 tygodni to taki standard branżowy, szeroko potwierdzony zarówno przez producentów sadzonek, jak i doświadczonych plantatorów.

Pytanie 24

Teren, obsadzony roślinami jednorocznymi o ozdobnych kwiatach lub liściach, które są dekoracyjne przez pewną część roku, to

A. rabata.

B. różanka.

C. skalniak.

D. kwietnik.

Kwietnik to zdecydowanie trafna odpowiedź w przypadku pytania o teren obsadzony roślinami jednorocznymi o dekoracyjnych kwiatach lub liściach. W praktyce ogrodniczej kwietniki projektuje się z myślą o sezonowej dekoracyjności, często właśnie poprzez dobór jednorocznych gatunków, które efektownie prezentują się w określonym czasie roku. Moim zdaniem kluczową cechą kwietnika jest jego kompozycyjność – takie założenia planuje się najczęściej jako wyraziste plamy barw i form, a rośliny jednoroczne są tutaj wręcz niezastąpione. Proste przykłady z miejskich parków czy skwerów – tam większość kolorowych, geometrycznych kompozycji to właśnie kwietniki. Branżowe standardy mówią, że kwietnik powinien być łatwo dostępny do pielęgnacji i zapewniać jak największe walory estetyczne w szczycie sezonu. Możliwość corocznej zmiany kompozycji daje ogromne pole do popisu kreatywnym ogrodnikom. Warto dodać, że kwietniki różnią się od rabat tym, że te pierwsze w zasadzie zawsze zakładane są z roślin sezonowych, a rabaty częściej obsadza się bylinami i krzewami. Utrzymanie właściwej ekspozycji, regularna wymiana podłoża i systematyczna pielęgnacja to podstawa, ale dobrze zaprojektowany kwietnik naprawdę robi wrażenie – i to nie tylko na znawcach!

Pytanie 25

Wilgotność względna powietrza w czasie przechowywania owoców w normalnej atmosferze powinna wynosić około

A. 78%

B. 80%

C. 90%

D. 98%

Wilgotność względna powietrza na poziomie około 90% to absolutna podstawa przy przechowywaniu większości owoców w normalnej atmosferze. Takie warunki pozwalają ograniczyć straty wynikające z nadmiernego odparowania wody z tkanek owoców, co jest szczególnie istotne w przypadku jabłek, gruszek czy nawet śliwek. Zbyt niska wilgotność powoduje szybkie więdnięcie, a owoce mogą wyglądać nieestetycznie, co moim zdaniem jest dużym problemem zarówno w hurtowniach, jak i sklepach. Z drugiej strony – zbyt wysoka wilgotność, taka powyżej 95%, prowadzi do kondensacji wody na powierzchni i tym samym stwarza idealne warunki do rozwoju pleśni i chorób grzybowych. W branży często stosuje się zasadę tzw. 'zimnego i wilgotnego powietrza' – z mojej praktyki wynika, że właśnie ok. 90% wilgotności względnej i niska temperatura to klucz do długiego magazynowania owoców bez utraty jakości. Takie parametry są też zgodne z normami europejskimi oraz zaleceniami Instytutu Ogrodnictwa w Skierniewicach. Warto pamiętać, że niektóre owoce, jak np. cytrusy, mogą wymagać odrobinę innego podejścia, ale w Polsce i przy popularnych owocach 90% to taki złoty środek. W praktyce, jeśli na magazynie trzymasz wilgotność poniżej tego poziomu, to bardzo szybko zauważysz, że owoce robią się miękkie i tracą wagę. A to już konkretna strata.

Pytanie 26

Okres, który musi upłynąć od zastosowania chemicznego środka ochrony roślin do zbiorów roślin przeznaczonych do spożycia nazywamy

A. karencją.

B. prewencją.

C. izolacją.

D. separacją.

Okres karencji to taki trochę kluczowy termin w rolnictwie, ale i w ogrodnictwie czy sadownictwie, no i moim zdaniem każdy, kto ma styczność z uprawą roślin, powinien go znać. Karencja to dokładnie czas, jaki musi minąć od zastosowania chemicznego środka ochrony roślin (na przykład pestycydu lub fungicydu) do momentu, kiedy można bezpiecznie zebrać plon i przekazać go do spożycia. To nie jest przypadkowy wymysł – wynika z badań dotyczących tempa rozkładu substancji czynnych w roślinie i określa go producent środka, a nadzorują to przepisy UE oraz krajowe, np. ustawa o środkach ochrony roślin. No i, szczerze mówiąc, to czasem chodzi tu o zdrowie ludzi, bo zbyt wczesny zbiór może spowodować, że w plonach zostaną szkodliwe resztki pestycydu. W praktyce na etykiecie każdego środka jest dokładnie wpisany okres karencji dla różnych upraw. Dobrym przykładem: na jabłka opryskiwane fungicydem karencja to nawet 14 dni, a na truskawki – czasem tylko 3–7 dni. Ignorowanie karencji to prosta droga do przekroczenia norm pozostałości i problemów w kontroli jakości. Z mojego doświadczenia wynika, że wielu rolników sprawdza terminy dwa razy, bo za to są ostre kontrole i wysokie kary. Naprawdę warto zawsze pilnować karencji, bo to nie tylko wymóg, ale i gwarancja bezpieczeństwa konsumentów. Takie zasady obowiązują praktycznie na całym świecie.

Pytanie 27

Rośliny ozdobne, dwuletnie produkowane metodą tradycyjną należy wysiewać

A. zimą.

B. latem.

C. wiosną.

D. jesienią.

Dokładnie tak, rośliny ozdobne dwuletnie, produkowane metodą tradycyjną, wysiewa się najczęściej latem. Wynika to ze specyfiki ich cyklu rozwojowego – w pierwszym roku wytwarzają one tylko część wegetatywną, czyli liście i korzenie, a dopiero w drugim roku zakwitają i wydają nasiona. Wysiew w okresie letnim pozwala młodym siewkom dobrze się ukorzenić i rozwinąć przed nadejściem zimy, co znacząco zwiększa ich szanse na przetrwanie i bujne kwitnienie w następnym sezonie. Z mojego doświadczenia to właśnie odpowiedni termin siewu latem (najczęściej czerwiec-lipiec) jest jednym z najważniejszych czynników decydujących o jakości sadzonek – za późny siew sprawi, że roślina nie zdąży się odpowiednio rozwinąć, za wczesny może narazić ją na niekorzystne warunki pogodowe. W szkółkach ogrodniczych oraz w profesjonalnej produkcji zawsze zwraca się uwagę na te terminy. Często stosuje się także pikowanie, które jeszcze bardziej wzmacnia rośliny przed zimą. Typowe przykłady takich gatunków to malwa, dzwonek ogrodowy czy bratki. Przestrzeganie tradycyjnych terminów siewu gwarantuje sadzonkom najlepszy start i wpływa na estetyczny wygląd końcowy rabaty – moim zdaniem nie warto tutaj kombinować z innymi porami roku.

Pytanie 28

Okulizacja drzew owocowych wykonywana jest

A. w styczniu, lutym.

B. w maju, czerwcu.

C. w lipcu, sierpniu.

D. w październiku, listopadzie.

Okulizacja drzew owocowych to jeden z najważniejszych sposobów rozmnażania tych roślin, szczególnie jeśli zależy nam na powtarzalnych cechach odmianowych. Prawidłowo wykonuje się ją właśnie w lipcu i sierpniu, czyli w okresie tzw. pełnej aktywności wegetacyjnej. Wtedy kora rośliny najłatwiej oddziela się od drewna, a to kluczowe, żeby oczko się dobrze przyjęło. Gdy próbujemy okulizować w innym terminie, np. za wcześnie na wiosnę albo za późno jesienią, kora trzyma się mocno i cała operacja robi się praktycznie niemożliwa, a szanse na przyjęcie oczka dramatycznie spadają. W praktyce, np. w gospodarstwach sadowniczych, lipiec i sierpień to taki „gorący” sezon na okulizację, bo wtedy jest największa efektywność i najmniej strat. Ważne jest też, żeby materiał szkółkarski był dobrze nawodniony i zdrowy, bo to zwiększa szanse powodzenia. Moim zdaniem, kto raz dobrze przeprowadzi okulizację w tym terminie, zwykle już nie wraca do innych prób. Większość podręczników do sadownictwa i szkółkarstwa wyraźnie podkreśla: najpewniejsze przyjęcia masz właśnie latem, kiedy kora łatwo odchodzi. To chyba taka podstawowa wiedza, która od lat się nie zmienia i sprawdza w praktyce.

Pytanie 29

Ogrodnik zakupił 8 drzewek jabłoni po 12,00 zł, 10 drzewek śliwy po 14,00 zł oraz 100 sadzonek truskawki po 1,00 zł. Oblicz koszty zakupu ogrodnika.

A. 410,00 zł

B. 350,00 zł

C. 336,00 zł

D. 158,00 zł

W tej sytuacji poprawne wyliczenie kosztów polega na zsumowaniu wartości wszystkich zakupionych roślin według podanych cen jednostkowych. Najpierw trzeba policzyć 8 drzewek jabłoni po 12,00 zł – to daje 96,00 zł. Następnie 10 drzewek śliwy po 14,00 zł, czyli 140,00 zł. Na końcu 100 sadzonek truskawki po złotówce za sztukę, więc 100,00 zł. Jak się to wszystko zsumuje (96,00 + 140,00 + 100,00), wychodzi dokładnie 336,00 zł. To taka typowa sytuacja z życia ogrodnika – zawsze warto dokładnie rozpisywać sobie zakupy, zwłaszcza przy większych ilościach. W praktyce branżowej to podstawa, żeby nie popełnić prostych błędów rachunkowych, które później mogą się przełożyć na realne straty finansowe albo błędne planowanie budżetu. Moim zdaniem, taka dokładność i umiejętność szybkiego szacowania kosztów jest bardzo przydatna nie tylko w ogrodnictwie, ale też np. w budownictwie czy przy zamawianiu materiałów do warsztatu. Często firmy wymagają rozliczeń szczegółowych i kalkulacji jednostkowych kosztów, a takie zadanie to właśnie dobry trening. Z mojego doświadczenia dobrze jest sobie wyrobić nawyk sprawdzania obliczeń dwa razy, nawet jeśli wydaje się to banalne, bo pomyłka przy mnożeniu czy dodawaniu w arkuszu kalkulacyjnym potrafi się zemścić na końcu miesiąca. Warto jeszcze pamiętać, że takie zadania uczą myślenia jak przedsiębiorca – każda złotówka się liczy!

Pytanie 30

Majeranek ogrodowy zbiera się

A. 1 raz w roku.

B. 2 razy w roku.

C. 3 razy w roku.

D. 4 razy w roku.

Zbiór majeranku ogrodowego faktycznie wykonuje się dwa razy w sezonie wegetacyjnym, co jest zgodne z najlepszymi praktykami ogrodniczymi. Wynika to z faktu, że roślina ta po pierwszym ścinaniu szybko się regeneruje i wypuszcza nowe pędy, które po kilku tygodniach nadają się do ponownego zbioru. Najczęściej pierwszy zbiór przypada na moment tuż przed kwitnieniem, dzięki czemu uzyskuje się surowiec o najwyższej zawartości olejków eterycznych, które decydują o aromacie i właściwościach technologicznych majeranku. Drugi zbiór przeprowadza się zwykle pod koniec lata, zanim roślina zacznie tracić wartości użytkowe. Z mojego doświadczenia wynika, że przestrzeganie tych dwóch terminów pozwala maksymalnie wykorzystać potencjał tej przyprawy i uzyskać surowiec wysokiej jakości, z dobrym smakiem i aromatem. Zbiór częstszy niż dwa razy w roku osłabia rośliny, a rzadszy powoduje, że część masy zielonej marnuje się lub traci swoje właściwości. Branżowe wytyczne, które można znaleźć choćby w podręcznikach ogrodnictwa i w zaleceniach Instytutu Ogrodnictwa, także wskazują właśnie na taki, dwukrotny cykl zbioru dla uzyskania najlepszego plonu i jakości. W praktyce ogrodników i producentów przypraw to już standard – trudno znaleźć gospodarstwo, które odbiega od tej reguły.

Pytanie 31

Do mechanicznego niszczenia chwastów w międzyrzędziach w towarowej uprawie marchwi stosuje się

A. pług.

B. pielnik.

C. kultywator.

D. opryskiwacz.

Pielnik to absolutna podstawa, jeśli chodzi o mechaniczne zwalczanie chwastów w międzyrzędziach, zwłaszcza w uprawie warzyw takich jak marchew. W praktyce rolniczej pielniki pozwalają precyzyjnie usuwać chwasty bez uszkadzania roślin uprawnych, co jest mega ważne, bo marchew ma dosyć delikatny system korzeniowy i łatwo ją uszkodzić. Co ciekawe, pielniki są tak skonstruowane, żeby można je było wyregulować pod określoną szerokość międzyrzędzi, więc dopasujesz je praktycznie do każdego pola. W profesjonalnych gospodarstwach wręcz nie wyobrażam sobie, żeby ktoś próbował pielić marchew czymkolwiek innym – ręczne pielenie na dużą skalę jest nieopłacalne, a chemiczne środki nie zawsze są wskazane przez względy jakościowe czy wymagania odbiorców. Moim zdaniem, największym atutem pielnika jest to, że pozwala ograniczyć zużycie herbicydów, zachować zdrową glebę oraz poprawić przewietrzenie i strukturę ziemi. Współczesne pielniki mogą być wyposażone nawet w różne systemy prowadzenia, kamery czy czujniki, więc to już nie są takie proste narzędzia jak dawniej. Nawet normy branżowe wskazują, żeby do międzyrzędzi stosować właśnie pielniki, bo to najskuteczniejsze i najbezpieczniejsze rozwiązanie.

Pytanie 32

W celu poprawienia zdrowotności i lepszego doświetlenia pomidorów należy wykonać

A. usuwanie części liści.

B. przerzedzanie gron.

C. zapylenie kwiatów.

D. ogławianie roślin.

Usuwanie części liści u pomidorów to naprawdę istotna i sprawdzona metoda, żeby poprawić zdrowotność roślin oraz lepiej je doświetlić. Praktyka ta, nazywana potocznie defoliacją, polega na stopniowym eliminowaniu dolnych, najstarszych liści, które często żółkną, łapią choroby lub po prostu zasłaniają owoce oraz wnętrze rośliny. Dzięki temu światło słoneczne dociera głębiej, a wilgoć nie zalega na liściach, co ogranicza rozwój patogenów grzybowych, np. zarazy ziemniaczanej. Z mojego doświadczenia wynika, że regularne usuwanie liści, szczególnie tych dotykających ziemi, potrafi znacznie zmniejszyć ryzyko pojawienia się chorób – przy okazji ułatwia też zbiór owoców. W nowoczesnych gospodarstwach i szklarniach to praktyka wręcz obowiązkowa, bo bez tego nie ma sensu marzyć o wysokiej jakości plonach. Warto pamiętać, żeby nie przesadzać – usuwamy głównie dolne liście, nigdy nie zostawiając rośliny zupełnie bez zielonej masy, bo bez liści nie ma fotosyntezy. Moim zdaniem, defoliacja to taki prosty trik, który robi naprawdę dużą różnicę w całym cyklu uprawy – często nawet niedoceniany przez początkujących ogrodników czy młodych rolników. W branżowych poradnikach i wytycznych (np. zalecenia Instytutu Ogrodnictwa w Skierniewicach) regularnie podkreśla się, że to kluczowy zabieg dla zdrowia i plonu pomidorów.

Pytanie 33

Rysunek przedstawia kolejne etapy uszlachetniania metodą

A. w literę „T”.

B. na przystawkę.

C. przez stosowanie.

D. w odwróconą literę „T”.

Metoda uszlachetniania „na przystawkę” to jedna z klasycznych technik szczepienia roślin drzewiastych, szczególnie w sadownictwie. Polega to na tym, że na podkładce wykonujemy podłużne nacięcie, a zraza (czyli fragment szlachetnej odmiany) przycinamy w taki sposób, by pasował do tego nacięcia – całość przypomina swego rodzaju przystawkę, stąd nazwa. Kluczowe jest tu bardzo precyzyjne przyleganie łyka i kambium obu elementów, bo tylko wtedy jest szansa na prawidłowe zrośnięcie. To rozwiązanie jest bardzo popularne w praktyce, zwłaszcza przy szczepieniu młodych drzew lub wtedy, gdy chcemy wykorzystać cienkie podkładki. Z mojego doświadczenia wynika, że ta metoda daje bardzo dobre wyniki, jeżeli tylko zachowamy czystość narzędzi i nie dopuścimy do wyschnięcia ran – tak mówią wszystkie branżowe instrukcje, np. opracowania Instytutu Sadownictwa. Stosuje się ją przy produkcji drzew owocowych, zwłaszcza tam, gdzie liczy się szybki wzrost i dobre przyjęcie zraza. Warto wiedzieć, że technika „na przystawkę” umożliwia elastyczne wykorzystanie różnych podkładek i rzadko prowadzi do odrzucenia zraza, jeśli tylko są one zgodne biologicznie. Dobrze opanowana daje świetne rezultaty nawet początkującym.

Pytanie 34

W uprawie pomidorów gruntowych w chłodne i deszczowe lata należy wykonywać opryski przeciwko

A. mozaice tytoniu.

B. zarazie ziemniaka.

C. mozaice pomidora.

D. zgliźnie twardzikowej.

Zaraza ziemniaka (Phytophthora infestans) to zdecydowanie największe zagrożenie dla pomidorów gruntowych zwłaszcza w chłodne i mokre lata. Ta choroba, chociaż nazywa się ziemniaczaną, bardzo często atakuje właśnie pomidory w polu – myślę, że praktycznie każdy plantator o niej słyszał (i niestety część z nas widziała na własne oczy skutki). Typowe objawy to brunatne, wodniste plamy na liściach i łodygach, które szybko się rozprzestrzeniają, a w sprzyjających (czyli właśnie wilgotnych i chłodnych) warunkach potrafią zniszczyć całą uprawę w kilka dni. Z mojego doświadczenia najważniejsze jest profilaktyczne działanie, bo leczenie roślin już porażonych jest praktycznie niemożliwe. Dobrym nawykiem jest regularne monitorowanie plantacji, a przy prognozowanych opadach i niskich temperaturach – stosowanie odpowiednich biologicznych lub chemicznych środków ochrony roślin, zgodnie z zaleceniami programu ochrony pomidora gruntowego. Przemysłowe gospodarstwa często korzystają z systemów wspomagających decyzje, które biorą pod uwagę wilgotność powietrza, opady i temperaturę, żeby nie przegapić momentu krytycznego. Zaraza ziemniaka to temat, o którym mówi się na każdym szkoleniu i naprawdę warto mieć ją na oku, bo ignorowanie pierwszych objawów może skończyć się totalną stratą plonu. Moim zdaniem nie ma przesady w tym, że większość dobrych praktyk ochrony pomidora gruntowego w Polsce koncentruje się właśnie na zapobieganiu zarazie ziemniaka.

Pytanie 35

Głównym walorem dekoracyjnym mahonii są

A. skórzaste, ciemnozielone, błyszczące liście.

B. koralowo-czerwone, okrągłe, drobne owoce.

C. duże, kolorowe kwiaty oraz puszyste owoce.

D. intensywnie pachnące, białe lub kremowe kwiaty.

Mahonia to krzew, który często jest wykorzystywany w zieleni miejskiej czy przydomowych ogrodach głównie ze względu na swoje wyjątkowe liście. Są one skórzaste, mają intensywną, ciemnozieloną barwę i charakterystyczny, błyszczący połysk. Taka tekstura i wygląd liści sprawia, że krzew utrzymuje efektowny wygląd przez cały rok, nawet zimą, bo mahonia jest zimozielona. Dobrze prezentuje się w nasadzeniach grupowych, żywopłotach czy jako pojedynczy akcent na rabacie – czasem nawet lepiej niż popularne bukszpany. Moim zdaniem to doskonały wybór tam, gdzie zależy nam na trwałym, dekoracyjnym akcencie przez cały sezon. Oczywiście, kwiaty mahonii są żółte i dość dekoracyjne, a owoce – granatowe, ale to liście są tym, co najczęściej doceniają architekci krajobrazu i ogrodnicy. Dodatkowo skórzaste liście są odporne na mróz i nie wymagają specjalnej pielęgnacji, co wpisuje się w dobre praktyki projektowania terenów zieleni – wybieramy gatunki wytrzymałe i atrakcyjne wizualnie. Warto też dodać, że liście mahonii są czasem wykorzystywane we florystyce do tworzenia bukietów czy wieńców, właśnie ze względu na ich trwałość i połysk.

Pytanie 36

Na podstawie danych zawartych w tabeli określ, ile mocznika (46%) należy zastosować maksymalnie na 1 ha pod warzywa korzeniowe?

Zalecane dawki nawozów dla warzyw korzeniowych na 1 hektar
Fosfor (P2O5)	60 do 80 kg	stosujemy 2 do 3 tygodni przed siewem
Potas (K2O)	150 do 200 kg	stosujemy 2 do 3 tygodni przed siewem
Azot (N)	60 do 80 kg	stosujemy pogłównie wiosną po wzejściu roślin

A. 92 kg

B. 130 kg

C. 174 kg

D. 434 kg

Odpowiedź 174 kg jest poprawna, bo wyliczenia opierają się tu przede wszystkim na maksymalnej dawce azotu zalecanej dla warzyw korzeniowych, czyli 80 kg azotu (N) na 1 ha. Mocznika (CO(NH2)2) o zawartości 46% azotu musisz użyć tyle, żeby ta ilość czystego azotu odpowiadała 80 kg. Robisz to tak: 80 kg N : 0,46 = ok. 173,91 kg mocznika, czyli po zaokrągleniu 174 kg na hektar. To podejście jest zgodne z praktyką rolniczą, bo zawsze przeliczamy nawozy na zawartość składnika aktywnego, nie na masę produktu. Ważna sprawa – przekraczanie tych granic może prowadzić do przenawożenia, uszkodzeń roślin albo niepotrzebnych strat azotu do środowiska. Z mojego doświadczenia dobrze jest stosować mocznik w odpowiednich warunkach pogodowych i najlepiej wymieszać go z glebą, żeby zminimalizować straty gazowe azotu. Branżowe standardy nawożenia, jak zalecenia IUNG-PIB czy praktyki doradców rolniczych, zawsze bazują na takich przeliczeniach. Warto też pamiętać, że rzeczywiste zapotrzebowanie roślin może się zmieniać w zależności od zasobności gleby, przebiegu pogody czy rodzaju uprawianego warzywa. Ale przy planowaniu nawożenia zawsze liczymy na składnik czysty – to klucz do efektywności i bezpieczeństwa.

Pytanie 37

Bezpieczna dla organizmów pożytecznych ochrona róż przed szkodnikami polega na wykorzystaniu insektycydów

A. wgłębnych.

B. selektywnych.

C. kontaktowych.

D. systemicznych.

Wybór insektycydów selektywnych to podstawa nowoczesnej, przyjaznej środowisku ochrony róż przed szkodnikami, zwłaszcza gdy zależy nam na zachowaniu równowagi biologicznej i ochronie organizmów pożytecznych, takich jak biedronki, złotooki czy pszczoły. Selektywność insektycydu oznacza, że jego działanie skierowane jest wyłącznie lub głównie do określonych gatunków szkodników, nie powodując poważnych szkód u korzystnych owadów czy innych form życia. W praktyce ogrodniczej oraz w sadownictwie od lat stawia się na takie preparaty, bo umożliwiają zachowanie bioróżnorodności w obrębie uprawy. Z mojego doświadczenia wynika, że stosowanie środków selektywnych nie tylko zmniejsza presję szkodników, ale też ogranicza ryzyko wtórnych plag wynikających z eliminacji naturalnych wrogów. Dobrym przykładem może być zastosowanie środków biologicznych czy tzw. preparatów nowej generacji (np. zawierających substancje oddziałujące na określone stadia rozwojowe mszyc). Standardy integrowanej ochrony roślin, np. wg IPM (Integrated Pest Management), wręcz zalecają wybieranie takich właśnie rozwiązań. Warto pamiętać, że szersze użycie selektywnych preparatów sprzyja także ograniczeniu odporności szkodników i redukcji pozostałości pestycydów w środowisku. Takie podejście jest po prostu rozsądne i zgodne z aktualnymi wymaganiami ekologicznymi.

Pytanie 38

Tereny o dużej ilości opadów w okresie wegetacji są szczególnie przydatne do uprawy

A. śliw.

B. grusz.

C. jabłoni.

D. czereśni.

Wybierając tereny pod uprawę śliw, bardzo ważne jest zwrócenie uwagi na ilość opadów w okresie wegetacyjnym. Śliwy mają wyraźnie większe zapotrzebowanie na wodę w porównaniu do grusz, jabłoni czy czereśni. Ich system korzeniowy jest mniej rozbudowany niż np. u jabłoni, więc gorzej znoszą suszę, zwłaszcza podczas zawiązywania i wzrostu owoców. Z mojego doświadczenia wynika, że przy niedoborze opadów owoce śliw są drobniejsze, mniej słodkie oraz bardziej podatne na opadanie przed zbiorem. Stąd właśnie w standardach sadowniczych zaleca się lokalizowanie śliw w miejscach o umiarkowanie wysokiej wilgotności, najlepiej na glebach żyznych, o odpowiedniej przepuszczalności, ale bez ryzyka zastoin wodnych. Właśnie w takich warunkach śliwy najlepiej wykorzystują potencjał plonowania. W praktyce, w Polsce często zakłada się sady śliwowe na terenach podgórskich lub w dolinach rzecznych, gdzie suma opadów przekracza 600 mm rocznie. Dla porównania, czereśnie czy jabłonie zdecydowanie lepiej sprawdzają się na stanowiskach nieco bardziej suchych, bo nadmiar wody może im zaszkodzić. Moim zdaniem, rozumienie tych zależności pomaga nie tylko planować nasadzenia, ale też unikać kosztownych błędów przy zakładaniu sadu.

Pytanie 39

Podczas przygotowania gleby przed założeniem sadu, przed orką głęboką należy zastosować nawożenie

A. azotowe.

B. wapniowe.

C. azotowe i wapniowe.

D. fosforowe i potasowe.

Właściwe przygotowanie gleby przed założeniem sadu to często klucz do sukcesu – od początku inwestujemy w przyszłość drzew. Nawozy fosforowe i potasowe najlepiej podać właśnie przed orką głęboką, bo wtedy możemy je dokładnie wymieszać z glebą na głębokość, gdzie będą dostępne dla korzeni młodych drzew. Te dwa składniki, czyli fosfor i potas, są raczej mało ruchliwe w glebie – nie przemieszczają się z wodą tak łatwo jak azot, dlatego takie głębokie wymieszanie jest bardzo ważne. Praktyka ta jest powszechnie zalecana przez doradców sadowniczych oraz opisana w branżowych normach, np. w zaleceniach Instytutu Ogrodnictwa w Skierniewicach. Z mojego doświadczenia wynika, że jeśli pokpimy ten etap i nie dostarczymy odpowiednich dawek P i K do głębszych warstw, system korzeniowy młodych sadzonek może się słabiej rozwijać, co w efekcie przekłada się na gorszy wzrost i plonowanie przez wiele lat. Z kolei azot i wapń, choć oczywiście niezbędne w uprawach sadowniczych, mają zupełnie inne terminy aplikacji – azot podaje się przeważnie już po posadzeniu, wiosną, aby nie tracił się i nie powodował nadmiernego rozwoju chwastów, a wapnowanie robi się oddzielnie, kilka miesięcy wcześniej, jeśli gleba tego wymaga. Dlatego wybór fosforu i potasu przed orką głęboką jest najbardziej logiczny i praktyczny.

Pytanie 40

Oblicz, ile nasion warzyw należy zakupić do obsiania powierzchni dwóch arów, jeżeli norma wysiewu wynosi 3 kg na 1 ha.

A. 0,03 kg

B. 0,06 kg

C. 0,60 kg

D. 0,90 kg

Prawidłowa odpowiedź wynika z bardzo prostego, ale często spotykanego w praktyce obliczenia powierzchni i przeliczania norm wysiewu. Jeśli norma siewu wynosi 3 kg na 1 ha, a Ty masz obsiać dwa ary, to najpierw trzeba wiedzieć, że 1 ha to 100 arów. Czyli dwa ary to 2/100 hektara, czyli 0,02 ha. Teraz wystarczy pomnożyć: 0,02 ha x 3 kg/ha = 0,06 kg. I właśnie tyle nasion powinieneś kupić, żeby nie było ani za mało, ani niepotrzebnych strat. Taki sposób liczenia jest zgodny ze standardami rolniczymi – zawsze przelicza się normę na faktyczną powierzchnię pola. W praktyce dobrze jest pamiętać, by przy zakupie uwzględnić też tzw. rezerwę nasienną, bo w warunkach polowych dochodzą różne czynniki np. nierównomierny wysiew lub straty przy siewniku. Jednak 0,06 kg to wynik teoretyczny i taki się podaje w dokumentacji czy planowaniu, np. w gospodarstwach ekologicznych, gdzie każda ilość nasion jest rozliczana. Z mojego doświadczenia takie przeliczenia są przydatne nie tylko w szkolnych zadaniach, ale i podczas codziennej pracy w ogrodnictwie czy rolnictwie – szczególnie jeśli siejesz rzadkie gatunki lub masz ograniczony budżet na materiał siewny.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej