Wyniki egzaminu

Nowy egzamin
Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik programista
  • Kwalifikacja: INF.04 - Projektowanie, programowanie i testowanie aplikacji
  • Data rozpoczęcia: 5 stycznia 2026 03:07
  • Data zakończenia: 5 stycznia 2026 03:22

Egzamin zdany!

Wynik: 25/40 punktów (62,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!
Facebook
X.com
LinkedIn
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Które zdarzenie w JavaScript jest wywoływane po całkowitym załadowaniu strony?

A. window.render
B. window.onload
C. document.ready
D. page.complete
Wszystkie inne odpowiedzi, takie jak "document.ready", "page.complete" oraz "window.render", są niepoprawne w kontekście pytania o zdarzenie wywoływane po całkowitym załadowaniu strony. Odpowiedź "document.ready" odnosi się do jQuery, a nie do czystego JavaScript. To zdarzenie wywoływane jest, gdy DOM jest załadowany, ale niekoniecznie wszystkie zasoby, takie jak obrazy czy arkusze stylów, są już dostępne. Używanie tego zdarzenia może prowadzić do nieporozumień, gdyż programiści mogą zakładać, że strona jest gotowa do pełnej interakcji, gdy w rzeczywistości zachowanie różnych elementów może się różnić w zależności od ładowania zasobów. Z kolei "page.complete" nie jest standardowym zdarzeniem w JavaScript i nie istnieje w dokumentacji, co czyni tę odpowiedź całkowicie błędną. "window.render" również nie jest znanym zdarzeniem w kontekście JavaScript, co może prowadzić do nieporozumień wśród programistów. Używanie niepoprawnych terminów lub zrozumienie ich znaczenia może prowadzić do błędów w kodzie, które z kolei skutkują nieprawidłowym działaniem aplikacji. Dlatego tak ważne jest, aby znać dokładne zdarzenia i ich zastosowanie w kontekście pełnego ładowania strony, co ma kluczowe znaczenie w tworzeniu responsywnych i dobrze działających aplikacji internetowych.
Pytanie 2

Po uruchomieniu poniższego kodu w języku C++ w konsoli pojawi się ciąg liczb:

int a = 1;
while (a++ < 6) {
    cout << a << " ";
}
A. 1 2 3 4 5 6
B. 2 3 4 5 6
C. 1 2 3 4 5
D. 2 3 4 5 6 7
Z tego co widzę, najczęstsze nieporozumienia związane z tym pytaniem wynikają z mylenia sposobu działania operatora postinkrementacji z preinkrementacją, a także niezrozumienia kolejności wykonania instrukcji w pętli. W tym przykładzie zapis a++ < 6 sprawia, że najpierw do warunku trafia obecna wartość a (sprawdzana jest 1 < 6), dopiero potem następuje zwiększenie a do 2. Wewnątrz pętli wypisywana jest już ta nowa wartość. To może być mylące, bo ktoś mógłby założyć, że najpierw następuje inkrementacja, a potem sprawdzenie warunku – tak by było przy ++a < 6, ale nie przy a++ < 6. Kolejna rzecz: wybierając odpowiedzi typu 1 2 3 4 5 6 lub 2 3 4 5 6 7, można nieświadomie przyjąć, że pętla wypisuje także wartości początkową lub końcową poza zakresem warunku, co w tym kodzie nie ma miejsca. Częstym błędem jest też założenie, że warunek a++ < 6 przepuszcza do wypisania wartość 6 lub nawet 7, ale w rzeczywistości przy a równym 6 warunek staje się fałszywy i pętla się kończy. Takie subtelności są bardzo istotne w codziennym programowaniu, szczególnie kiedy pracuje się z pętlami sterującymi wykonywaniem algorytmów czy przetwarzaniem danych w tablicach. Praktyka pokazuje, że przeoczenie różnic między post- i pre-inkrementacją prowadzi do bugów, które często trudno namierzyć, a ich efekty mogą wychodzić dopiero po dłuższym czasie. Moim zdaniem najlepiej przyjąć zasadę, by czytać kod spokojnie linijka po linijce i zwracać uwagę na to, co dzieje się z każdą zmienną w każdej iteracji. Uczy to logicznego myślenia i pozwala lepiej rozumieć mechanizmy języka – a to podstawa do pisania solidnego, przewidywalnego kodu.
Pytanie 3

Jakie jest poprawne określenie interfejsu (szablonu klasy) w języku Java? 

interface IMyInterface {
    private: int a;
    IMyInterface() { a = 0; }
    void mth1();
}
Definicja 1
interface IMyInterface {
    private: int a;
    void mth1();
    int mth2() { return a; }
}
Definicja 2
interface IMyInterface {
    void mth1();
    int mth2() { return 0; }
}
Definicja 3
interface IMyInterface {
    void mth1();
    int mth2();
}
Definicja 4
A. Definicja 1
B. Definicja 4
C. Definicja 2
D. Definicja 3
W pierwszej definicji interfejsu obecność zmiennej prywatnej i konstruktora jest niezgodna z zasadami definiowania interfejsów w języku Java. Interfejsy nie mogą zawierać żadnych konstruktorów, ponieważ nie są klasami i nie można ich instancjonować. Dodatkowo, zmienne w interfejsach są domyślnie publiczne, statyczne i finalne, co oznacza, że nie mogą być prywatne jak w tej definicji. Druga definicja popełnia podobne błędy przez deklarowanie prywatnej zmiennej i implementację metody wewnątrz interfejsu, co przed Java 8 było niemożliwe. Trzecia definicja zawiera metodę z ciałem, co w kontekście starszych wersji Javy nie jest zgodne z zasadami, choć od Java 8 można deklarować metody domyślne z ciałem, jednak w tej sytuacji nie jest to poprawne bez specyfikacji default. Błędnie przyjęte podejścia do definicji interfejsów mogą wynikać z niezrozumienia, że interfejsy służą jedynie do deklarowania metod i ewentualnie statycznych finalnych zmiennych, nie zaś do implementacji logiki. Prawidłowe zrozumienie roli interfejsów jest kluczowe dla wykorzystania ich w tworzeniu elastycznego i rozszerzalnego kodu. Błędy te podkreślają potrzebę dbałości o zgodność ze specyfikacją języka oraz znajomość jego wersji i nowości wprowadzanych w kolejnych iteracjach.
Pytanie 4

Zalecenia standardu WCAG 2.0 dotyczące percepcji koncentrują się na

A. zrozumieniu i wiarygodności prezentowanych treści na stronie
B. umożliwieniu interakcji między komponentami użytkownika za pomocą klawiatury
C. prezentacji elementów interfejsu użytkownika
D. zapewnieniu odpowiedniej ilości czasu na przeczytanie i zrozumienie treści
Pierwsza z niepoprawnych odpowiedzi odnosi się do zrozumienia i rzetelności w dostarczonych treściach na stronie, co jest ważnym aspektem, ale nie dotyczy bezpośrednio percepcji komponentów interfejsu użytkownika. Zrozumienie treści jest związane z czytelnością tekstu oraz jego strukturalną formą, co nie jest bezpośrednio związane z interfejsem. Kolejna niepoprawna odpowiedź, dotycząca zapewnienia wystarczającej ilości czasu na przeczytanie i przetworzenie treści, odnosi się bardziej do zasad dostępności dotyczących czasu, które są istotne dla użytkowników z różnymi zdolnościami przetwarzania informacji, ale nie dotyczą samej percepcji komponentów interfejsu. Ostatnia odpowiedź, dotycząca zapewnienia interakcji pomiędzy komponentami użytkownika przy użyciu klawiatury, również nie odnosi się bezpośrednio do percepcji, a bardziej do interakcji użytkownika z systemem. Choć interakcja jest istotna, kluczowe jest zrozumienie, że percepcja skupia się na sposobie, w jaki użytkownicy dostrzegają i interpretują te komponenty, a nie na ich interakcji. Dlatego też, te odpowiedzi, choć dotyczą ważnych kwestii dostępności, nie są zgodne z istotą pytania.
Pytanie 5

Który z wymienionych algorytmów działających na tablicy jednowymiarowej ma złożoność obliczeniową \( O(n^2) \)?

A. Sortowanie bąbelkowe
B. Wyświetlenie elementów
C. Wyszukiwanie metodą binarną
D. Sortowanie szybkie
Sortowanie bąbelkowe to taki klasyczny algorytm, który ma złożoność \( O(n^2) \). Chociaż jest dość prosty w zrozumieniu, to nie za bardzo sprawdza się w większych zbiorach danych. Działa tak, że porównuje sąsiadujące ze sobą elementy i zamienia je miejscami, jeśli są w złej kolejności. Trochę to czasochłonne, ale warto znać ten algorytm, bo pokazuje podstawy sortowania.
Pytanie 6

Z podanej definicji pola licznik można wywnioskować, iż

class MojaKlasa
{
    private static int licznik;
    ...
A. pole nie może być zmieniane w kodzie klasy
B. pole jest związane z określoną instancją klasy i jego wartość jest unikalna tylko dla tej instancji
C. bieżąca wartość pola jest wspólna dla wszystkich instancji klasy
D. bieżąca wartość pola jest wspólna dla wszystkich instancji klasy i nie może być zmieniana
Warto się chwilę zatrzymać i przeanalizować, skąd biorą się błędne przekonania dotyczące pól statycznych. Bardzo częstym nieporozumieniem jest utożsamianie słowa static z czymś „niezmiennym” albo uniemożliwiającym modyfikacje. Tymczasem static oznacza tyle, że pole nie jest związane z pojedynczym obiektem, tylko z całą klasą – czyli wszystkie obiekty tej klasy dzielą jedną, wspólną wartość licznik. To nie jest tak, że static czyni pole stałym – żeby pole było niezmienne, potrzeba słowa kluczowego final (w Javie), a tutaj go ewidentnie nie ma. Często osoby początkujące mylą static z final i stąd pojawia się przekonanie, że pole nie może być modyfikowane – co nie jest prawdą. Równie błędne jest zakładanie, że każde pole, które nie jest static, jest automatycznie unikalne per instancja. Gdybyśmy usunęli static z definicji licznik, wtedy rzeczywiście każda instancja MojaKlasa miałaby swoją własną wersję tej zmiennej, ale w tym przypadku wszystkie obiekty współdzielą tę samą wartość. Jeszcze inny błąd to przekonanie, że pole prywatne (private) nie może być zmieniane w kodzie klasy – w rzeczywistości private ogranicza dostęp do pola tylko do wnętrza klasy, ale metody tej klasy mają pełne prawo je modyfikować. Tak więc, patrząc z perspektywy dobrych praktyk programistycznych i samej składni, static to po prostu cecha, która decyduje o zakresie współdzielenia pola pomiędzy instancjami, a nie o jego niezmienności czy widoczności na zewnątrz. Moim zdaniem kluczowe jest wyciągnięcie z tego wniosku, że static to współdzielenie, a nie blokada zmian – i na tym polega istota poprawnej odpowiedzi w tym pytaniu.
Pytanie 7

W zamieszczonym fragmencie kodu Java wskaż nazwę zmiennej, która może przechować wartość 'T'.

int zm1;
float zm2;
char zm3;
boolean zm4;
A. zm3
B. zm1
C. zm4
D. zm2
Poprawnie wskazana została zmienna 'zm3', której typ to 'char'. To właśnie zmienne typu 'char' w Javie służą do przechowywania pojedynczych znaków, takich jak na przykład litera 'T'. Zmienna 'char' przechowuje znak jako wartość liczbową zgodnie z kodowaniem Unicode, co pozwala na obsługę szerokiego zakresu znaków z różnych alfabetów. W praktyce często spotyka się sytuacje, gdzie potrzebujemy przechować czy odczytać pojedynczy znak – np. literę przy przetwarzaniu tekstu, analizowaniu plików, czy nawet w prostych grach tekstowych, gdzie np. sterowanie postacią opiera się o pojedyncze litery wciskane na klawiaturze. Moim zdaniem dobre zrozumienie typu 'char' to podstawa, bo łatwo pomylić go z typem 'String', który przechowuje jednak całe ciągi znaków, a nie pojedyncze znaki. Z punktu widzenia dobrych praktyk, zawsze warto dobierać możliwie najwęższy typ danych do zadania – jeżeli chcemy przechować jedną literę, typ 'char' jest po prostu najefektywniejszy. Nawiasem mówiąc, w Javie znak umieszczamy w pojedynczych apostrofach (np. 'T'), co jednoznacznie odróżnia je od tekstów (podwójne cudzysłowy). Osobiście zdarzało mi się kiedyś pomylić te typy i potem szukać błędów, więc warto zapamiętać tę różnicę. Warto też wiedzieć, że typ 'char' przydaje się np. do operacji na znakach w tablicach, przy konwersjach kodów ASCII czy nawet szyfrowaniu prostych tekstów. Zdecydowanie jest to typ, którego nie można pominąć w nauce Javy.
Pytanie 8

Jakie znaczenie ma pojęcie "debugowanie" w kontekście programowania?

A. Przygotowywanie dokumentacji kodu
B. Wyszukiwanie i usuwanie błędów w kodzie
C. Tworzenie nowych funkcjonalności aplikacji
D. Wdrażanie aplikacji w środowisku produkcyjnym
Debugowanie to proces wyszukiwania i eliminowania błędów (bugów) w kodzie źródłowym programu. Polega na analizowaniu działania aplikacji linia po linii, śledzeniu wartości zmiennych, analizie stosu wywołań i wykrywaniu miejsc, w których program działa niezgodnie z oczekiwaniami. Debugowanie umożliwia programistom szybkie odnajdywanie błędów logicznych, składniowych oraz problemów z wydajnością aplikacji. Narzędzia takie jak Visual Studio, PyCharm, IntelliJ IDEA czy Chrome DevTools oferują zaawansowane funkcje debugowania, takie jak punkty przerwań (breakpoints), krokowe wykonywanie kodu i podgląd pamięci. Proces debugowania jest kluczowy w każdym etapie rozwoju oprogramowania, ponieważ znacząco wpływa na stabilność i jakość finalnego produktu.
Pytanie 9

Który z wymienionych mechanizmów pozwala na monitorowanie stanu użytkownika w trakcie sesji w aplikacji internetowej?

A. HTTP Headers
B. HTML Forms
C. CSS Selectors
D. Sesje (Sessions)
Sesje (sessions) to mechanizm wykorzystywany w aplikacjach webowych do śledzenia stanu użytkownika podczas sesji przeglądania. Sesje umożliwiają przechowywanie danych użytkownika na serwerze przez określony czas i identyfikowanie go za pomocą unikalnego identyfikatora (session ID), który jest zwykle przechowywany w ciasteczkach. Mechanizm sesji pozwala na implementację logowania, koszyków zakupowych oraz innych funkcji, które wymagają zachowania stanu między żądaniami HTTP. Sesje są kluczowe dla aplikacji wymagających autoryzacji i autentykacji, ponieważ umożliwiają śledzenie działań użytkownika bez konieczności wielokrotnego logowania. Zastosowanie sesji w aplikacjach zwiększa bezpieczeństwo i poprawia komfort użytkowania, a także umożliwia personalizację treści w czasie rzeczywistym.
Pytanie 10

Które z wymienionych atrybutów klasy mogą być dostępne wyłącznie w obrębie tej klasy oraz jej klas potomnych?

A. Public
B. Private
C. Static
D. Protected
Modyfikator `protected` pozwala na dostęp do pól i metod klasy w ramach tej samej klasy oraz w klasach dziedziczących. Jest to pośredni poziom dostępu między `private` i `public`. Pola `protected` są ukryte przed innymi klasami spoza hierarchii dziedziczenia, ale pozostają dostępne w klasach pochodnych. Dzięki temu dziedziczenie staje się bardziej elastyczne, umożliwiając klasom potomnym korzystanie z chronionych elementów klasy bazowej. Przykład w C++: `class Pojazd { protected: int predkosc; }`. Klasy dziedziczące po `Pojazd` mogą używać `predkosc`, ale obiekty nie mają bezpośredniego dostępu do tego pola.
Pytanie 11

Jakie są typowe frameworki/biblioteki używane w aplikacjach webowych?

A. ASP.NET Core, Django, Angular, React.js, Node.js
B. ASP.NET Core, jQuery, Joomla!, Wordpress, Angular
C. Visual Studio, Eclipse, angular, React.js, Node.js
D. jquery, Joomla!, Wordpress, android Studio, Xamarin
Wybrana grupa frameworków i bibliotek — ASP.NET Core, Django, Angular, React.js, Node.js — to w praktyce jedne z najbardziej rozpoznawalnych i szeroko wykorzystywanych rozwiązań w branży tworzenia aplikacji webowych. Każdy z nich pełni trochę inną rolę, co powoduje, że są stosowane na różnych warstwach aplikacji. Na przykład ASP.NET Core oraz Django to frameworki po stronie serwera, obsługujące backend, logikę biznesową i komunikację z bazą danych. Są bardzo popularne zwłaszcza tam, gdzie liczy się szybkość wdrożenia i bezpieczeństwo. Node.js również zalicza się do backendowych technologii, z tym że pozwala pisać po stronie serwera w JavaScript, co bywa ogromnym plusem, gdy zespół jest mocno frontendowy. Angular i React.js to natomiast narzędzia, które pomagają budować rozbudowane, interaktywne interfejsy użytkownika po stronie klienta. Takie podejście, gdzie backend i frontend są rozdzielone, to obecnie standard — tzw. architektura SPA (Single Page Application) albo nawet JAMstack. Warto pamiętać, że dobrym zwyczajem jest korzystać właśnie z takich nowoczesnych frameworków, bo zapewniają solidne wsparcie społeczności, regularne aktualizacje i kompatybilność z nowymi standardami webowymi. Moim zdaniem, jeżeli myśli się poważnie o pracy jako developer webowy, to znajomość przynajmniej dwóch z wymienionych narzędzi to absolutny must-have. Przy okazji — wiele firm prowadzi projekty wieloplatformowe, więc umiejętność korzystania z tych frameworków można łatwo przenieść również do świata mobilnego czy nawet IoT.
Pytanie 12

Jakie jest wyjście działania kompilatora?

A. Kolekcja instrukcji w języku pośrednim
B. Plik maszynowy gotowy do uruchomienia
C. Plik źródłowy w języku o wyższym poziomie
D. Zestaw błędów występujących w kodzie
Plik maszynowy gotowy do uruchomienia jest wynikiem działania kompilatora. Po przekształceniu kodu źródłowego na język maszynowy tworzony jest plik binarny, który może być uruchomiony na komputerze bez konieczności ponownej kompilacji. Pliki te są szybkie i efektywne, ponieważ kod został wcześniej zoptymalizowany i przetworzony na instrukcje rozumiane przez procesor. Przykłady takich plików to .exe w systemie Windows lub pliki binarne w systemach Linux. Plik maszynowy to ostateczna forma programu, gotowa do dystrybucji i użytkowania.
Pytanie 13

W jakiej topologii sieciowe wszystkie urządzenia są bezpośrednio powiązane z każdym innym?

A. Topologia gwiazdy
B. Topologia pierścienia
C. Topologia magistrali
D. Topologia siatki
Topologia magistrali charakteryzuje się tym, że wszystkie urządzenia są podłączone do pojedynczego kabla, zwanym magistralą. Komunikacja w tej topologii odbywa się przez przekazywanie sygnałów wzdłuż tego kabla, co może prowadzić do kolizji, gdy wiele urządzeń próbuje jednocześnie przesyłać dane. Ograniczeniem tej topologii jest to, że awaria magistrali skutkuje brakiem komunikacji w całej sieci, co czyni ją mniej niezawodną i efektywną w porównaniu do topologii siatki. Topologia gwiazdy polega na tym, że wszystkie urządzenia są połączone z centralnym punktem, zwanym koncentratorem lub przełącznikiem. Chociaż ta topologia zapewnia łatwość w dodawaniu nowych urządzeń i umożliwia izolację awarii, nie gwarantuje pełnej redundantności, ponieważ awaria centralnego urządzenia prowadzi do przerwania komunikacji w całej sieci. Z kolei topologia pierścienia, w której każde urządzenie jest połączone z dwoma innymi, tworząc zamknięty krąg, również nie jest odpowiednia, ponieważ awaria jednego połączenia uniemożliwia komunikację w całym pierścieniu, co czyni ją mniej odporną na błędy. W porównaniu do topologii siatki, wszystkie te struktury mają swoje ograniczenia, które wpływają na ich zastosowanie w bardziej złożonych i wymagających środowiskach sieciowych.
Pytanie 14

Co to jest polimorfizm w programowaniu obiektowym?

A. Zdolność klasy do posiadania wielu konstruktorów
B. Mechanizm ukrywania szczegółów implementacji przed zewnętrznymi klasami
C. Zdolność obiektów różnych klas do reagowania na tę samą metodę w sposób odpowiedni dla ich klasy
D. Proces tworzenia nowej klasy na podstawie istniejącej
Polimorfizm jest fundamentalnym pojęciem w programowaniu obiektowym, które pozwala obiektom różnych klas na reagowanie na tę samą metodę w sposób odpowiedni dla ich konkretnej klasy. Przykładowo, jeśli mamy klasę `Zwierze` z metodą `dźwięk()`, a następnie klasy `Pies` i `Kot`, każda z tych klas może implementować metodę `dźwięk()` w inny sposób: pies może wydawać dźwięk 'Hau', podczas gdy kot 'Miau'. Dzięki temu, gdy wywołujemy `dźwięk()` na obiekcie typu `Zwierze`, a dokładnie na obiekcie, który może być różnego typu, uzyskujemy różne wyniki w zależności od klasy. Polimorfizm zwiększa elastyczność i skalowalność kodu, co jest zgodne z zasadami SOLID, szczególnie z zasadą otwarte-zamknięte. W praktyce polimorfizm umożliwia programistom tworzenie bardziej złożonych systemów, w których obiekty mogą być używane zamiennie, co ułatwia ich rozwój i konserwację.
Pytanie 15

Który z poniższych procesów jest wyłącznie związany z kompilowaniem kodu?

A. Real-time translation of instructions
B. Generating an executable file
C. Executing code step by step
D. Detection of logical errors during program execution
Tłumaczenie instrukcji w czasie rzeczywistym to coś, co robi interpreter, a nie kompilator. Jeśli chodzi o błędy logiczne, to są one wykrywane podczas debugowania albo testów – nie podczas samego wykonywania kodu. Debugger zajmuje się wykonywaniem kodu krok po kroku, a kompilacja to coś zupełnie innego, bo nie dzieje się na żywo. Kompilacja przetwarza kod przed jego uruchomieniem, co różni ją od interpretacji. Takie podejście ma swoje plusy i minusy, ale na pewno warto je znać.
Pytanie 16

Jaką funkcję pełnią mechanizmy ciasteczek w aplikacjach internetowych?

A. Do generowania dynamicznych interfejsów dla użytkowników
B. Do przechowywania informacji w bazie danych
C. Do zapisywania danych użytkownika na serwerze
D. Do zapisywania danych użytkownika w przeglądarce
Mechanizm ciasteczek (cookies) w aplikacjach webowych służy do przechowywania danych użytkownika bezpośrednio w przeglądarce. Ciasteczka mogą przechowywać różnego rodzaju informacje, takie jak preferencje językowe, identyfikatory sesji czy dane logowania, co pozwala na personalizację doświadczenia użytkownika oraz śledzenie jego aktywności na stronie. Dzięki ciasteczkom aplikacje webowe mogą zapamiętać użytkownika i dostosować treści do jego potrzeb przy kolejnych wizytach. Cookies są nieodłącznym elementem zarządzania stanem w aplikacjach stateless, takich jak te oparte na protokole HTTP. Mogą być one również wykorzystywane w systemach reklamowych i analitycznych do monitorowania zachowań użytkowników. Prawidłowe zarządzanie ciasteczkami i stosowanie odpowiednich polityk prywatności są kluczowe dla zgodności z przepisami RODO oraz regulacjami dotyczącymi ochrony danych osobowych.
Pytanie 17

Jedną z dolegliwości, która pojawia się u programistów w wyniku długotrwałego korzystania z myszki komputerowej lub klawiatury, objawiającą się bólami, drętwieniem oraz zaburzeniami czucia w obszarze 1-3 palca dłoni jest

A. zespól cieśni kanału nadgarstka
B. zespół suchego oka
C. Dyskopatia
D. kifoza
Zespół cieśni kanału nadgarstka to schorzenie, które powstaje w wyniku ucisku na nerw pośrodkowy w kanale nadgarstka. Jest to wąski tunel utworzony przez kości nadgarstka oraz więzadła, przez który przechodzą ścięgna oraz nerwy odpowiedzialne za czucie i ruch w dłoni. Objawy zespołu cieśni kanału nadgarstka obejmują bóle, drętwienie oraz zaburzenia czucia, szczególnie w obszarze pierwszych trzech palców ręki. Praca z myszą komputerową i klawiaturą przez długi czas, szczególnie w niewłaściwej ergonomicznej pozycji, może prowadzić do nadmiernego obciążenia i zapalenia tkanek otaczających nerw pośrodkowy. W praktyce, osoby cierpiące na to schorzenie często skarżą się na problemy z chwytaniem przedmiotów, a także na osłabienie siły uchwytu. W leczeniu zespołu cieśni kanału nadgarstka zaleca się m.in. unikanie czynników przyczynowych, stosowanie ortez, fizjoterapię oraz w niektórych przypadkach leczenie chirurgiczne. Należy również zwrócić uwagę na ergonomię stanowiska pracy, co może znacząco zredukować ryzyko wystąpienia tej dolegliwości. Zarządzanie czasem spędzanym przy komputerze oraz regularne przerwy są kluczowe w prewencji tego schorzenia.
Pytanie 18

Która technologia jest używana do tworzenia animacji na stronach internetowych?

A. CSS Animations
B. XML Schema
C. SQL Queries
D. HTTP Headers
CSS Animations to technologia, która umożliwia tworzenie zaawansowanych efektów animacyjnych na stronach internetowych, bez konieczności użycia JavaScriptu. Dzięki CSS Animations, projektanci mogą definiować kluczowe klatki (keyframes), które określają stany stylów w określonym czasie. Przykładem praktycznego zastosowania może być animacja przycisku, który zmienia kolor i rozmiar po najechaniu na niego myszką. Tego rodzaju animacje są wspierane przez wszystkie nowoczesne przeglądarki i są zgodne z W3C, co czyni je standardem w branży. Dobrze zaprojektowane animacje poprawiają doświadczenia użytkowników, ułatwiając im interakcję z elementami strony. Warto również wspomnieć, że użycie CSS do animacji jest bardziej efektywne pod względem wydajności, ponieważ procesor graficzny (GPU) może lepiej obsługiwać animacje niż tradycyjne metody, takie jak JavaScript. W kontekście projektowania responsywnego, CSS Animations pozwala na płynniejsze i bardziej estetyczne przejścia między różnymi stanami interfejsu, co jest kluczowe dla utrzymania zaangażowania użytkowników.
Pytanie 19

Jakie wyrażenie logiczne powinno być użyte, aby zweryfikować, czy zmienna x zawiera wartości ujemne lub znajduje się w zakresie (10, 100)?

A. x > 10 || x < 100 || x < 0
B. (x > 10 || x < 100) && x < 0
C. x > 10 || x < 100 || x < 0
D. (x > 10 && x < 100) || x < 0
To wyrażenie logiczne: (x > 10 && x < 100) || x < 0 jest najtrafniejsze, bo dokładnie oddaje założone warunki: zmienna x powinna być ujemna lub znajdować się w zakresie od 10 do 100 (bez tych wartości granicznych, czyli przedział otwarty). Z mojego doświadczenia wynika, że takie podejście jest stosowane wszędzie tam, gdzie istotne są szczegółowe warunki – np. w walidacji danych wejściowych czy podczas filtrowania w bazach danych. Operator || gwarantuje, że jeśli chociaż jeden z warunków jest prawdziwy (czyli x jest mniejsze od 0 lub należy do przedziału 10-100), całe wyrażenie zwróci true. Warto też pamiętać, że zastosowanie operatora && wewnątrz nawiasu zapewnia, że oba warunki (x > 10 oraz x < 100) muszą być spełnione jednocześnie, czyli x leży pomiędzy tymi liczbami. Odpowiedniki takiego zapisu znajdziesz praktycznie w każdym języku programowania – od Javy po Pythona. Branżowe standardy jasno wskazują na czytelność i jednoznaczność warunków logicznych, szczególnie jeśli kod ma być utrzymywany przez inne osoby lub przez nas samych za kilka miesięcy. Uważam, że precyzyjne formułowanie wyrażeń tego typu to podstawa dobrego programisty – naprawdę warto się tego trzymać, bo później mniej błędów wychodzi na produkcji, a kod jest dużo łatwiej przetestować. Często spotykam się z przypadkami, gdzie ktoś pomija nawiasy lub źle łączy operatory i potem są problemy z błędami logicznymi, dlatego warto wyrobić sobie taki nawyk dokładnego zapisywania warunków.
Pytanie 20

Jakie znaczenie ma przystosowanie interfejsu użytkownika do różnych platform?

A. Umożliwia skoncentrowanie się wyłącznie na funkcjonalności aplikacji
B. Pozwala na unifikację kodu niezależnie od używanej platformy
C. Usuwa konieczność testowania na różnych platformach
D. Gwarantuje optymalne korzystanie z aplikacji na każdym urządzeniu
Dostosowanie interfejsu do różnych urządzeń to naprawdę ważna sprawa, żeby wszystko działało jak należy. Aplikacje, które dobrze się przystosowują do różnych ekranów czy systemów, dają lepsze doświadczenie użytkownikom. Użycie takich technik jak responsywny design czy elastyczne układy, jak flexbox czy grid, to super pomysł. Dzięki temu elementy interfejsu same się skalują, a aplikacja wygląda spójnie na telefonach, tabletach i komputerach. Nie ma nic gorszego niż chaotyczny interfejs na różnych urządzeniach, więc to naprawdę kluczowa kwestia.
Pytanie 21

Jednym z elementów, które mają zostać zaimplementowane w aplikacji, jest możliwość cofnięcia ostatnich działań do 20 operacji wstecz (undo). Struktura danych, która jest odpowiednia do tego celu i pozwala na dostęp tylko do ostatnio dodanego elementu, to:

A. stos
B. tablica
C. drzewo
D. kolejka
Stos to struktura danych, która działa na zasadzie LIFO (Last In, First Out), co oznacza, że ostatni dodany element jest pierwszym, który zostaje usunięty. Ta cecha sprawia, że stos jest idealnym rozwiązaniem dla funkcjonalności cofania operacji, ponieważ pozwala na skuteczne zarządzanie historią działań użytkownika. W przypadku aplikacji, która wymaga cofania ostatnich 20 operacji, stos może przechowywać te operacje, dodając nowe elementy na szczyt, a następnie usuwając je z tej samej pozycji. Przykładem zastosowania stosu w praktyce może być edytor tekstu, w którym użytkownik może cofać swoje ostatnie zmiany. Gdy użytkownik wykonuje operację, taka jak dodanie lub usunięcie tekstu, ta operacja jest umieszczana na stosie. Jeśli użytkownik wybiera opcję cofnięcia, ostatnia operacja jest usuwana z góry stosu, co przywraca wcześniejszy stan dokumentu. Warto również zauważyć, że wiele języków programowania oferuje wbudowane klasy lub biblioteki do zarządzania stosami, co ułatwia jego implementację. Stos jest nie tylko efektywny w kontekście czasowym, ale także pamięciowym, co czyni go doskonałym wyborem dla tego typu aplikacji.
Pytanie 22

Wskaż język programowania, który pozwala na stworzenie aplikacji mobilnej w środowisku Android Studio?

A. C++
B. Objective-C
C. Swift
D. Java
Java to jeden z podstawowych języków programowania używanych do tworzenia aplikacji mobilnych na platformę Android. Jest to język, który został stworzony przez firmę Sun Microsystems, a jego pierwsza wersja została wydana w 1995 roku. Java charakteryzuje się silnym typowaniem, obiektowością oraz wsparciem dla programowania wielowątkowego, co czyni go idealnym do tworzenia wydajnych aplikacji mobilnych. Android Studio, oficjalne zintegrowane środowisko programistyczne (IDE) dla Androida, oferuje pełne wsparcie dla Javy, w tym możliwość korzystania z bibliotek Android SDK. Dzięki temu programiści mogą łatwo tworzyć interfejsy użytkownika, zarządzać zasobami oraz implementować logikę aplikacji. Przykładowo, pisząc aplikację do zarządzania zadaniami, programista może użyć Javy do stworzenia klas modelujących zadania oraz do obsługi interfejsu graficznego z wykorzystaniem XML i Java. Ponadto, Java jest zgodna z zasadami programowania obiektowego, co pozwala na łatwe zarządzanie kodem i jego ponowne wykorzystanie. Warto również zaznaczyć, że Java jest wspierana przez dużą społeczność, co zapewnia bogaty ekosystem bibliotek oraz narzędzi, ułatwiających rozwój aplikacji na Androida.
Pytanie 23

Jakie informacje mogą być zapisywane w cookies przeglądarki?

A. Dane przechowywane w systemie baz danych
B. Prywatne dane użytkownika, na przykład hasła
C. Kod źródłowy aplikacji internetowej
D. Preferencje użytkownika, takie jak język lub styl strony
Preferencje użytkownika, takie jak język strony, motyw kolorystyczny lub preferencje dotyczące układu, są typowymi danymi przechowywanymi w ciasteczkach przeglądarki. Mechanizm ciasteczek pozwala na personalizację doświadczenia użytkownika i jest szeroko stosowany w aplikacjach webowych w celu dostosowania interfejsu do indywidualnych potrzeb. Cookies umożliwiają także zapamiętywanie sesji użytkownika, co pozwala uniknąć konieczności wielokrotnego logowania. Informacje te są przechowywane lokalnie w przeglądarce użytkownika i mogą być odczytywane przez aplikację podczas każdej wizyty. Stosowanie ciasteczek zgodnie z przepisami, takimi jak RODO (GDPR), wymaga informowania użytkownika o ich przeznaczeniu oraz uzyskiwania jego zgody na ich przechowywanie, co zapewnia transparentność i zgodność z prawem.
Pytanie 24

Dziedziczenie jest używane, gdy zachodzi potrzeba

A. sformułowania klasy bardziej szczegółowej niż już stworzona
B. asynchronicznej realizacji długotrwałych zadań
C. określenia zasięgu dostępności metod i pól danej klasy
D. wykorzystania stałych wartości, niezmieniających się w trakcie działania aplikacji
Często zdarza się, że osoby uczące się programowania mylą dziedziczenie z innymi pojęciami, takimi jak asynchroniczność czy zarządzanie stałymi. Zacznijmy od tego, że asynchroniczna realizacja długotrwałych zadań to zupełnie inny temat – tutaj chodzi o wielowątkowość, operacje asynchroniczne czy użycie mechanizmów typu async/await, które pozwalają na nieblokujące wykonywanie operacji, np. zapytania do bazy czy pobieranie plików z sieci. Dziedziczenie nie ma z tym absolutnie nic wspólnego. Jeżeli chodzi o stałe wartości, to są one definiowane zazwyczaj przy pomocy słów kluczowych takich jak "const" czy "final" albo przez odpowiednią konfigurację, a nie przez dziedziczenie. To raczej kwestia zarządzania niezmiennymi danymi w klasach, nie ich rozszerzania. No i jeszcze kwestia zasięgu dostępności metod oraz pól – tutaj w grę wchodzą modyfikatory dostępu, takie jak public, private czy protected. To one decydują, co jest widoczne na zewnątrz klasy, a nie sam mechanizm dziedziczenia. W sumie, często widzę, że osoby początkujące próbują wykorzystać dziedziczenie do rozwiązywania problemów, które są dużo lepiej adresowane przez inne mechanizmy języka. Najczęstszy błąd myślowy to uznawanie dziedziczenia za narzędzie "do wszystkiego" – a ono ma swoje bardzo konkretne, logiczne zastosowanie, głównie wtedy, gdy tworzysz strukturę klas od ogólnych do coraz bardziej szczegółowych. Po prostu warto od początku rozumieć, że dziedziczenie służy dokładnie temu – organizacji kodu wokół wspólnych cech i zachowań, nie zaś rozwiązywaniu każdego problemu napotkanego w kodzie.
Pytanie 25

Jakie jest zastosowanie języka XAML przy tworzeniu aplikacji desktopowych?

A. Do projektowania graficznego interfejsu użytkownika
B. Do obsługi zdarzeń klawiatury
C. Do zarządzania bazami danych
D. Do optymalizacji działania aplikacji
XAML (Extensible Application Markup Language) to język znaczników wykorzystywany w technologii WPF (Windows Presentation Foundation) oraz UWP (Universal Windows Platform) do projektowania graficznego interfejsu użytkownika (GUI). XAML pozwala na definiowanie układów, przycisków, etykiet oraz innych elementów interaktywnych w aplikacjach desktopowych. Dzięki XAML, projektowanie interfejsu jest intuicyjne, a kod interfejsu jest oddzielony od logiki aplikacji, co sprzyja przejrzystości projektu. XAML wspiera animacje, style i szablony, co umożliwia budowę nowoczesnych, dynamicznych aplikacji. Jego elastyczność i możliwość współpracy z C# sprawiają, że XAML jest niezastąpiony w środowisku Windows.
Pytanie 26

Jakie jest główne zadanie portali społecznościowych?

A. Tworzenie kopii zapasowych plików
B. Udostępnianie informacji i interakcja między użytkownikami
C. Analiza rezultatów działalności gospodarczej
D. Zarządzanie handlem produktami i usługami
Główna funkcja portali społecznościowych polega na umożliwieniu użytkownikom tworzenia, udostępniania oraz wymiany treści, a także komunikacji w czasie rzeczywistym. Portale takie jak Facebook, Twitter czy Instagram pozwalają na interakcję poprzez posty, komentarze, polubienia oraz wiadomości prywatne. Użytkownicy mogą dzielić się zdjęciami, filmami, artykułami lub osobistymi przemyśleniami, co sprzyja budowaniu społeczności i nawiązywaniu relacji. Funkcjonalności te są zgodne z najlepszymi praktykami UX/UI, które kładą nacisk na intuicyjność i łatwość obsługi. W kontekście SEO, portale społecznościowe są także ważne ze względu na możliwość generowania ruchu na zewnętrzne strony internetowe poprzez linki i udostępnienia. Przykładem może być wykorzystanie platformy Instagram do promocji produktów, gdzie użytkownicy mogą kliknąć w linki do sklepu. Takie działania zwiększają widoczność marki w Internecie oraz angażują odbiorców, co jest kluczowe dla efektywnej strategii marketingowej.
Pytanie 27

Jakie metody umożliwiają przesyłanie danych z serwera do aplikacji front-end?

A. protokołem SSH
B. metody POST
C. formatu JSON
D. biblioteki jQuery
Jest taka sprawa z jQuery – chociaż to super narzędzie do manipulacji DOM i pracy z asynchronicznymi żądaniami HTTP, to jednak nie jest formatem danych. Tak, jQuery świetnie działa z AJAX-em, ale nie definiuje, jak dane powinny być przesyłane. Jak już używasz jQuery do przesyłania danych, to potrzebujesz formatu, na przykład JSON. Dlatego ta odpowiedź jest niepoprawna. Metoda POST umożliwia przesyłanie danych do serwera w protokole HTTP, ale sama w sobie nie mówi, w jakim formacie te dane będą przesyłane. Można używać różnych formatów, w tym JSON, ale sama metoda POST to za mało. A SSH, czyli Secure Shell, to protokół do bezpiecznego logowania i zdalnego zarządzania systemami, a nie do przesyłania danych między aplikacjami webowymi a serwerem. Dlatego tu też mamy błąd. Wszystkie te technologie są ważne, ale nie mówią o przesyłaniu danych w kontekście front-endu tak, jak robi to JSON.
Pytanie 28

Jakie jest podstawowe zadanie konstruktora w klasie?

A. Usuwanie instancji obiektów
B. Nadanie wartości polom obiektu po jego zniszczeniu
C. Wprowadzenie nowej metody do już istniejącej klasy
D. Inicjalizacja obiektu w momencie jego tworzenia
Konstruktor to specjalna metoda klasy, która jest automatycznie wywoływana podczas tworzenia nowego obiektu. Jego głównym zadaniem jest inicjalizacja pól obiektu oraz przygotowanie go do użytku. Konstruktor ma tę samą nazwę co klasa i nie zwraca żadnej wartości. Przykład w C++: `class Samochod { public: Samochod() { marka = "Nieznana"; } }`. W tym przypadku konstruktor ustawia domyślną wartość dla pola `marka`. Dzięki konstruktorom programista może automatycznie ustawić początkowe wartości, co zwiększa czytelność kodu i eliminuje potrzebę ręcznego przypisywania wartości każdemu nowemu obiektowi.
Pytanie 29

Które z poniższych narzędzi jest używane do statycznej analizy kodu JavaScript?

A. Babel
B. Webpack
C. Jest
D. ESLint
Webpack, Babel i Jest to narzędzia, które pełnią różne funkcje w procesie tworzenia aplikacji JavaScript, jednak żadna z tych opcji nie jest używana do statycznej analizy kodu. Webpack to narzędzie do pakowania modułów, które pozwala programistom łączyć różne zasoby, takie jak skrypty, style czy obrazy, w jeden plik wynikowy, co jest bardzo przydatne w kontekście optymalizacji aplikacji. Z kolei Babel to transpilator, który umożliwia pisanie kodu w nowoczesnym JavaScript, a następnie konwertuje go do wersji, która jest kompatybilna z szerszą gamą przeglądarek. Dzięki Babel możemy korzystać z najnowszych funkcji języka, co zdecydowanie ułatwia rozwój, jednak nie ma on możliwości analizy statycznej. Natomiast Jest to framework testowy, który skupia się na jednostkowym testowaniu kodu JavaScript. Choć Jest pozwala na pisanie testów i sprawdzanie poprawności działania kodu, to również nie pełni roli narzędzia do analizy statycznej. Wybierając te narzędzia, można wprowadzać różne aspekty optymalizacji i poprawy jakości kodu, ale nie zastąpią one dedykowanych narzędzi do analizy, jak ESLint. Warto zrozumieć, że każde z tych narzędzi ma swoją specyfikę i zastosowanie, co jest kluczowe w kontekście efektywnego używania ich w projektach programistycznych.
Pytanie 30

Testy mające na celu identyfikację błędów w interfejsach między modułami bądź systemami nazywane są testami

A. wydajnościowymi
B. bezpieczeństwa
C. jednostkowymi
D. integracyjnymi
Testy integracyjne mają na celu wykrycie błędów w interfejsach i połączeniach między modułami lub systemami. Głównym celem tych testów jest sprawdzenie, czy różne komponenty aplikacji współpracują ze sobą zgodnie z oczekiwaniami. Testy integracyjne są przeprowadzane po testach jednostkowych, ale przed testami systemowymi. W praktyce testy te obejmują scenariusze, w których kilka modułów wymienia dane lub współdziała w ramach wspólnego procesu. Integracja jest kluczowa dla zapewnienia, że cały system działa jako spójna całość, co minimalizuje ryzyko błędów na etapie produkcji i poprawia jakość końcowego produktu. Przykładem może być test komunikacji między modułem autoryzacji użytkowników a modułem płatności w aplikacji e-commerce.
Pytanie 31

Która z metodologii w zarządzaniu projektami umożliwia łatwe dostosowywanie się do zmieniających się potrzeb klienta?

A. Scrum
B. Kanban
C. Model Waterfall
D. Model spiralny
Waterfall to model sekwencyjny, który nie zakłada elastyczności – raz określone wymagania muszą być zrealizowane zgodnie z pierwotnym planem, co utrudnia adaptację do zmian. Kanban umożliwia optymalizację przepływu pracy, ale nie kładzie tak dużego nacisku na iteracyjne dostarczanie funkcjonalności jak Scrum. Model spiralny łączy prototypowanie i iteracje, ale jego struktura nie jest tak elastyczna jak w przypadku Scruma, gdzie zmiany mogą być wprowadzane niemal na każdym etapie sprintu.
Pytanie 32

Który z wymienionych typów kolekcji pozwala na dostęp do ostatnio dodanego elementu w pierwszej kolejności?

A. Tablica dwuwymiarowa
B. Stos
C. Kolejka
D. Lista
Stos to struktura danych działająca na zasadzie LIFO (Last In First Out), co oznacza, że ostatnio dodany element jest usuwany jako pierwszy. Stos znajduje zastosowanie w implementacji mechanizmu wywołań rekurencyjnych, zarządzaniu pamięcią oraz w operacjach związanych z cofaniem i przywracaniem stanu (np. cofanie operacji w edytorach tekstów). Dzięki swojej prostocie stosy są fundamentalnym elementem w programowaniu, szczególnie w językach niskopoziomowych.
Pytanie 33

Zaprezentowany fragment kodu w języku C# tworzy hasło. Wskaż zdanie PRAWDZIWE dotyczące charakterystyki tego hasła:

var random = new Random();
string pulaZnakow = "abcdefghijklmnopqrstuwxyzABCDEFGHIJKLMNOPQRSTUWXYZ0123456789";

int dlPuli = pulaZnakow.Length - 1;
char znak;
string wynik = "";

for(int i = 0; i < 8; i++)  {
    znak = pulaZnakow[random.Next(0, dlPuli)];
    wynik += znak;
}
A. Jest maksymalnie 7-znakowe, co wynika z wartości zmiennej i
B. Ma co najmniej 8 znaków oraz zawiera małe i wielkie litery oraz cyfry
C. Może zawierać zarówno małe, jak i wielkie litery, cyfry oraz symbole
D. Może zawierać małe i wielkie litery oraz cyfry
Analizując podany fragment kodu, widać, że hasło generowane jest losowo z puli znaków, która zawiera małe i wielkie litery alfabetu łacińskiego oraz cyfry od 0 do 9. Nie znajdują się tam żadne znaki specjalne ani symbole, więc hasło nie może ich zawierać – to ważne z praktycznego punktu widzenia, bo często spotyka się wymagania dotyczące obecności symboli w bezpiecznych hasłach. Kod wykorzystuje pętlę for, która wykonuje się dokładnie 8 razy, czyli hasło ma zawsze 8 znaków – ani mniej, ani więcej. Z mojego doświadczenia wynika, że taki sposób generowania haseł jest dość powszechny w prostych aplikacjach, np. przy automatycznym tworzeniu kont użytkowników. Jednak warto pamiętać, że im bardziej zróżnicowana pula znaków, tym lepsze zabezpieczenie – tutaj ograniczamy się tylko do liter i cyfr. Z praktycznego punktu widzenia, takie losowe hasło trudno odgadnąć ręcznie, ale jest dość przewidywalne, jeśli ktoś zna algorytm i nie ma dodatkowych zabezpieczeń (np. cryptographically secure random number generator). W standardach bezpieczeństwa, np. OWASP, zaleca się uwzględnianie symboli i unikanie prostego Random do generowania haseł, bo można go przewidzieć, ale do nauki i zastosowań testowych taki kod jest całkiem w porządku. Hasło więc może zawierać małe i wielkie litery oraz cyfry – dokładnie jak głosi prawidłowa odpowiedź.
Pytanie 34

Jakie narzędzie wspiera tworzenie aplikacji desktopowych?

A. Symfony
B. WPF
C. Angular
D. Xamarin
Wybierając narzędzia do tworzenia aplikacji desktopowych, bardzo łatwo pomylić rozwiązania webowe albo multiplatformowe z natywnymi frameworkami dla komputerów stacjonarnych. Chyba najczęstsze nieporozumienie dotyczy Angulara i Symfony – oba te narzędzia służą przede wszystkim do budowy aplikacji webowych, czyli takich, które działają w przeglądarce. Angular to framework JavaScriptowy (a właściwie TypeScriptowy), który pozwala tworzyć rozbudowane interfejsy użytkownika, lecz jego środowisko pracy to internet, nie typowy desktop. Symfony natomiast jest frameworkiem PHP przeznaczonym do budowy solidnych aplikacji serwerowych, backendowych, i choć czasem da się tworzyć coś na wzór aplikacji desktopowej z użyciem Electron czy innych pośrednich technologii, to jednak nie jest to ich naturalne środowisko. Xamarin z kolei bywa mylący, bo umożliwia tworzenie aplikacji mobilnych (Android, iOS), a także w pewnym stopniu desktopowych, zwłaszcza w kontekście Xamarin.Forms – jednak w praktyce jego główne zastosowanie to świat urządzeń mobilnych i aplikacje cross-platformowe. Wielu początkujących sądzi, że skoro Xamarin pozwala pisać w C#, to automatycznie nadaje się do każdego rodzaju aplikacji, ale to nie do końca prawda – do natywnych aplikacji desktopowych przeznaczone są inne rozwiązania, takie jak właśnie WPF. Moim zdaniem najczęstszy błąd polega na utożsamianiu „nowoczesnych frameworków” z uniwersalnością – tymczasem, żeby wybrać właściwe narzędzie, trzeba dobrze rozumieć, do jakiego środowiska jest ono zaprojektowane. W praktyce, jeśli chodzi o desktop na Windows, to WPF pozostaje jednym z kluczowych wyborów, podczas gdy reszta wymienionych technologii skupia się zupełnie na innych platformach i przypadkach użycia.
Pytanie 35

Cytat przedstawia charakterystykę metodyki RAD. Pełne znaczenie tego skrótu można przetłumaczyć na język polski jako:

...(RAD)..., is both a general term for adaptive software development approaches, and the name for James Martin's method of rapid development.

In general, RAD approaches to software development put less emphasis on planning and more emphasis on an adaptive process. Prototypes are often used in addition to or sometimes even instead of design specifications.

Źródło: https://en.wikipedia.org/

A. środowisko refaktoryzacji aplikacji
B. środowisko szybkiego rozwoju aplikacji
C. zintegrowane środowisko programistyczne
D. prototypowanie wsparte testami jednostkowymi
RAD, czyli Rapid Application Development, tłumaczy się na polski najczęściej jako „środowisko szybkiego rozwoju aplikacji” albo „metodyka szybkiego wytwarzania oprogramowania”. To podejście stawia na błyskawiczne prototypowanie i szybkie iteracje zamiast długiego, formalnego planowania. Bardziej niż na dokumentacji, skupia się na tworzeniu działających wersji aplikacji, które można testować i na bieżąco modyfikować zgodnie z tym, czego oczekuje klient lub zespół użytkowników. W praktyce, przykładowy projekt w RAD to np. budowa aplikacji, gdzie klient dostaje wstępny prototyp po tygodniu, a nie po miesiącu – i od razu może zgłaszać uwagi. Bardzo często stosuje się narzędzia typu CASE (Computer-Aided Software Engineering), które pozwalają szybko generować kod i prototypy GUI bez żmudnego pisania wszystkiego od zera. W świecie profesjonalnych firm IT, RAD jest chętnie wykorzystywany, kiedy czas wdrożenia jest kluczowy, na przykład w startupach, które muszą szybko przetestować swój pomysł rynkowy. Moim zdaniem, nawet jeśli nie wszystkie projekty się do tego nadają, to znajomość RAD jest bardzo przydatna dla każdego programisty – pozwala lepiej zrozumieć, jak można pracować zwinnie i elastycznie, bez zbędnego formalizmu. RAD to nie tylko metodyka, ale też praktyczny styl myślenia o aplikacjach – szybciej, więcej, elastyczniej. Warto się tym zainteresować, szczególnie jeśli komuś zależy na czasie i wczesnych efektach pracy.
Pytanie 36

Co to jest wskaźnik w języku C?

A. Typ danych do zapisywania tekstów
B. Zmienna przechowująca wartość logiczną
C. Zmienna przechowująca adres pamięci
D. Funkcja do dynamicznej alokacji pamięci
Zmienne przechowujące wartości logiczne to typ bool (np. true/false) i nie mają związku z wskaźnikami. Funkcje dynamicznie alokujące pamięć, takie jak malloc(), zwracają adresy, ale same nie są wskaźnikami. Typ danych do przechowywania tekstów w C to tablica znaków (char[]) lub wskaźnik do char, ale to nie to samo co wskaźnik w sensie ogólnym, który może wskazywać na dowolny typ danych.
Pytanie 37

Które z poniższych stwierdzeń jest prawdziwe w kontekście dziedziczenia w języku Java?

A. Klasa pochodna może dziedziczyć po wielu klasach bazowych.
B. Dziedziczenie jest niezalecane w języku Java.
C. Klasa pochodna dziedziczy po jednej klasie bazowej.
D. Java nie wspiera dziedziczenia.
Dziedziczenie jest jednym z kluczowych mechanizmów programowania obiektowego, a Java wspiera dziedziczenie jednokrotne. Oznacza to, że klasa pochodna może dziedziczyć tylko po jednej klasie bazowej. Jest to zgodne z modelem dziedziczenia stosowanym w wielu językach obiektowych. Dzięki temu mechanizmowi możemy ponownie wykorzystywać kod, co jest zgodne z zasadą DRY (Don't Repeat Yourself). Dziedziczenie pozwala na tworzenie hierarchii klas, gdzie klasa pochodna dziedziczy właściwości i metody klasy bazowej, co ułatwia rozszerzanie funkcjonalności bez konieczności ponownego pisania kodu. Przykład zastosowania to tworzenie klasy 'Samochód', która dziedziczy po klasie 'Pojazd', co pozwala na automatyczne odziedziczenie wszystkich cech pojazdu, takich jak metoda 'uruchom', a jednocześnie dodanie specyficznych funkcji dla samochodu, jak 'otwórz bagażnik'. Dziedziczenie ułatwia zarządzanie złożonymi systemami, umożliwiając organizację kodu w sposób bardziej zrozumiały i zarządzalny.
Pytanie 38

Użycie modyfikatora abstract w definicji metody w klasie wskazuje, że

A. klasy pochodne nie mogą implementować tej metody
B. trzeba zaimplementować tę metodę w tej klasie
C. klasa ta stanowi podstawę dla innych klas
D. dziedziczenie po tej klasie jest niedozwolone
Niektóre z odpowiedzi mogą wydawać się na pierwszy rzut oka logiczne, ale wynikają raczej z nieprecyzyjnego rozumienia mechanizmów programowania obiektowego. Zacznijmy od tego, że użycie modyfikatora abstract w samej metodzie nigdy nie oznacza konieczności natychmiastowej implementacji tej metody w tej samej klasie – wręcz przeciwnie, to sygnał, że metoda nie ma jeszcze swojego kodu i zostanie dopiero zaimplementowana w klasie pochodnej. To właśnie klasy dziedziczące mają obowiązek dostarczyć konkretną wersję tej funkcji. Kolejna kwestia to dziedziczenie – modyfikator abstract w żadnym wypadku nie zabrania dziedziczenia po tej klasie, raczej wręcz przeciwnie, bo cała idea polega na tym, żeby posłużyć się taką klasą jako bazą do tworzenia wyspecjalizowanych klas pochodnych. Częstym błędem jest też zakładanie, że klasy pochodne nie mogą implementować tych metod – to zupełnie odwrotnie, bo właśnie po to te metody są abstrakcyjne, żeby wymusić ich nadpisanie. Zdarza się, że początkujący mylą pojęcia abstract i sealed/final (klasa zamknięta na dziedziczenie), co prowadzi do błędnych wniosków. Generalnie warto pamiętać, że modyfikator abstract jest narzędziem do budowania elastycznych, rozszerzalnych struktur kodu, gdzie część funkcjonalności jest celowo zostawiona do uzupełnienia przez potomków. To nie jest mechanizm ograniczający, tylko wręcz przeciwnie – otwierający drogę do projektowania uniwersalnych, przyszłościowych rozwiązań. Takie podejście jest szeroko stosowane w branży, np. w frameworkach czy bibliotekach, gdzie wielu developerów rozbudowuje istniejącą logikę o własną specyfikę działania.
Pytanie 39

Która z poniższych technik NIE jest związana z optymalizacją wydajności strony internetowej?

A. Lazy loading
B. Deep linking
C. Użycie CDN
D. Minifikacja kodu
Minifikacja kodu, lazy loading i użycie CDN to techniki ściśle związane z optymalizacją wydajności stron internetowych. Minifikacja kodu polega na usuwaniu zbędnych znaków, takich jak spacje, komentarze czy nowe linie, co skutkuje zmniejszeniem rozmiaru plików CSS i JavaScript. Dzięki temu przeglądarki mogą szybciej pobierać i interpretować skrypty, co bezpośrednio wpływa na czas ładowania strony. Z kolei lazy loading to technika, która polega na opóźnionym ładowaniu obrazów i innych zasobów, co pozwala na szybsze przekazywanie pierwszej wersji strony użytkownikowi. Tylko zasoby, które są aktualnie widoczne w oknie przeglądarki, są ładowane na początku, co zmniejsza obciążenie serwera oraz przyspiesza renderowanie strony. Użycie CDN (Content Delivery Network) z kolei polega na rozproszeniu treści na serwerach rozmieszczonych geograficznie, co umożliwia użytkownikom dostęp do zasobów z najbliższej lokalizacji, co także przyspiesza ładowanie strony. Zrozumienie tych technik jest kluczowe, ponieważ ich wdrażanie może znacząco poprawić wskaźniki wydajności, a tym samym satysfakcję użytkowników. Ignorowanie tych metod optymalizacji może prowadzić do długich czasów ładowania i niezadowolenia użytkowników, co w dłuższym okresie może wpływać na konwersje i ogólną reputację strony.
Pytanie 40

Jakie z wymienionych narzędzi służy do testowania aplikacji?

A. Selenium
B. WordPress
C. Photoshop
D. Git
Selenium to potężne narzędzie do automatycznego testowania aplikacji webowych. Umożliwia ono symulowanie działań użytkownika na stronie internetowej, takich jak klikanie przycisków, wypełnianie formularzy czy nawigowanie po witrynie. Dzięki Selenium programiści mogą automatyzować testy funkcjonalne i regresyjne, co pozwala na szybkie wykrywanie błędów i sprawdzanie zgodności aplikacji z wymaganiami. Selenium obsługuje wiele języków programowania, takich jak Python, Java, C# czy JavaScript, co czyni je wszechstronnym narzędziem do testowania aplikacji webowych na różnych platformach i przeglądarkach. Jest to jedno z najważniejszych narzędzi w arsenale testerów oprogramowania i deweloperów dbających o jakość swoich produktów.
Rozpocznij nowy egzamin
Powrót do strony głównej