Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik programista
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 29 kwietnia 2026 08:54
Data zakończenia: 29 kwietnia 2026 09:29

Egzamin zdany!

Wynik: 33/40 punktów (82,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Na ilustracji przedstawiono

A. analizę poprawności kodu strony internetowej.

B. analizę ruchu sieciowego między serwerem a przeglądarką.

C. testy bezpieczeństwa strony.

D. testy funkcjonalne strony interenetowej.

Na zrzucie ekranu widać kartę „Network” w narzędziach deweloperskich przeglądarki (DevTools). To właśnie tutaj podglądamy, jak wygląda ruch sieciowy pomiędzy przeglądarką a serwerem. Każdy wiersz listy to jedno żądanie HTTP/HTTPS: dokument HTML, arkusz CSS, skrypt JS, grafika, font itp. W kolumnach masz m.in. Name (adres zasobu), Status (kody odpowiedzi HTTP, np. 200, 307), Type (rodzaj zasobu), Size (wielkość odpowiedzi) oraz Time (czas pobierania). U góry widać wykres czasowy, który pokazuje, kiedy poszczególne żądania były wysyłane i jak długo trwało ich obsłużenie. To jest klasyczna analiza ruchu sieciowego między serwerem a przeglądarką, a nie testy funkcjonalne czy bezpieczeństwa. W praktyce takie narzędzie wykorzystuje się do diagnozowania problemów z wydajnością strony (np. które pliki ładują się najdłużej), do sprawdzania, czy wszystkie zasoby ładują się poprawnie (brak błędów 404, 500), do inspekcji nagłówków HTTP (np. cache-control, content-type, CORS), a także do podglądu zapytań AJAX / Fetch/XHR wysyłanych przez skrypty JavaScript. Moim zdaniem znajomość tej zakładki to absolutna podstawa pracy front-end developera i testera, bo pozwala szybko zweryfikować, co naprawdę dzieje się „pod maską” podczas ładowania strony i komunikacji klient–serwer. Dobre praktyki w branży zalecają regularne korzystanie z DevTools przy optymalizacji czasu ładowania, analizie błędów sieciowych oraz przy debugowaniu REST API czy komunikacji z backendem.

Pytanie 2

W kodzie CSS stworzono cztery klasy stylizacji, które zostały wykorzystane do formatowania akapitów. Efekt widoczny na ilustracji uzyskano dzięki zastosowaniu klasy o nazwie

A. format4

B. format1

C. format3

D. format2

Odpowiedź format2 jest poprawna, ponieważ stylizacja zastosowana do tekstu na obrazie to line-through, co oznacza przekreślenie. W CSS właściwość text-decoration pozwala na dodawanie różnych dekoracji do tekstu, takich jak underline (podkreślenie), overline (nadkreślenie) czy line-through (przekreślenie). Przekreślenie jest często używane do zaznaczania usuniętego tekstu lub do pokazywania zmian w dokumentach, co jest zgodne z dobrą praktyką w edytorach tekstu i aplikacjach do śledzenia zmian. W kodzie HTML klasy CSS są zazwyczaj stosowane poprzez dodanie atrybutu class do odpowiedniego elementu. Użycie klasy format2 w kodzie HTML wyglądałoby jak <p class='format2'>. Wielu projektantów korzysta z takich dekoracji, aby poprawić czytelność i funkcjonalność stron internetowych, zapewniając użytkownikom intuicyjne oznaczenia wizualne. Ważne jest także użycie semantycznego HTML, co w połączeniu z odpowiednimi stylami CSS pozwala tworzyć dostępne dla użytkowników strony internetowe zgodne ze standardami W3C.

Pytanie 3

Dana jest tabela firmy zawierająca następujące kolumny: nazwa, adres, NIP, obrot (obrót w ostatnim miesiącu), rozliczenie, status. Wykonanie kwerendy SQL SELECT sprawi, że zostaną wyświetlone

SELECT nazwa, NIP FROM firmy WHERE obrot < 4000;

A. wszystkie dane firm, które w ostatnim miesiącu miały obrót co najmniej 4000 zł.

B. jedynie nazwa oraz numer NIP firm, które w ostatnim miesiącu miały obrót mniejszy niż 4000 zł.

C. wszystkie dane firm, które w ostatnim miesiącu miały obrót mniejszy niż 4000 zł.

D. jedynie nazwa oraz numer NIP firm, które w ostatnim miesiącu miały obrót co najmniej 4000 zł.

Twoja odpowiedź jest poprawna. Przy wykonywaniu zapytań SQL często wybieramy nie wszystkie, a jedynie niektóre kolumny z tabeli. W tym przypadku, pytanie dotyczyło wybrania tylko nazwy i NIPu firm, które w ostatnim miesiącu miały obrót mniejszy niż 4000 zł. Do realizacji tego zadania użyliśmy kwerendy SELECT z określeniem kolumn oraz warunku w klauzuli WHERE. Jest to częsty scenariusz w praktyce, gdy potrzebujemy wyfiltrować dane według określonych kryteriów. Ważne jest zrozumienie, że instrukcja SELECT jest używana do wybrania jednej lub wielu kolumn, które chcemy zobaczyć w wynikach, a klauzula WHERE służy do definiowania warunków, które muszą spełniać dane wyświetlane w wynikach.

Pytanie 4

Aby zidentyfikować błędy w składni kodu HTML, trzeba użyć

A. walidatora

B. debuggera

C. interpretera

D. kompilatora

Walidator to narzędzie służące do sprawdzania poprawności składniowej oraz semantycznej kodu HTML. Umożliwia on programistom wychwycenie błędów, które mogą prowadzić do problemów z wyświetlaniem strony internetowej w przeglądarkach. Walidatory, takie jak W3C Validator, analizują kod HTML pod kątem zgodności z aktualnymi standardami oraz najlepszymi praktykami. Na przykład, walidator może wykryć brakujące tagi, niewłaściwe atrybuty czy błędne zagnieżdżenie elementów. Przy pomocy walidatora można również sprawdzić, czy strona jest dostosowana do wymagań dotyczących dostępności i użyteczności. Używanie walidatorów jest kluczowe w procesie tworzenia stron internetowych, ponieważ pozwala na identyfikację i eliminację błędów przed opublikowaniem witryny. W ten sposób projektanci i deweloperzy mogą zapewnić, że ich strony będą działały prawidłowo na różnych urządzeniach i przeglądarkach, co jest istotne dla doświadczenia użytkowników oraz SEO.

Pytanie 5

Aby grupować sekcje na poziomie bloków, które będą stilizowane za pomocą znaczników, jakiego należy użyć?

A. <p>

B. <span>

C. <div>

D. <param>

Znak <div> jest jednym z podstawowych elementów HTML, który służy do grupowania i organizowania zawartości w dokumentach HTML. Umożliwia on stosowanie stylów CSS oraz skryptów JavaScript na grupach elementów, co czyni go niezwykle użytecznym w budowie responsywnych i złożonych układów stron. W przeciwieństwie do znaku <p>, który zarezerwowany jest dla akapitów tekstu, lub <span>, który jest używany do izolowania niewielkich fragmentów tekstu w ramach większego kontekstu, <div> działa jako kontener wypełniający swoje otoczenie. Ponadto, <div> jest znacznikiem blokowym, co oznacza, że zajmuje całą szerokość dostępnego miejsca w swoim rodzicu, co jest kluczowe w projektowaniu układów. W praktyce może być używany do tworzenia sekcji strony, nagłówków, stopki czy artykułów, co pozwala na lepszą organizację kodu i stylów. W kontekście standardów, <div> jest częścią W3C HTML5, co zapewnia jego szeroką akceptację i zgodność z przeglądarkami. Użycie <div> do grupowania obszarów na poziomie bloków jest zatem najlepszą praktyką w nowoczesnym web designie.

Pytanie 6

Aby zdefiniować selektor klasy w kaskadowych arkuszach stylów, należy użyć symbolu

A. *

B. . (kropka)

C. #

D. : (dwukropek)

Selektory klas w CSS są super ważne! Używamy kropki (.) na początku, żeby zdefiniować klasę. To naprawdę ułatwia sprawę, bo można przypisać jeden styl do wielu elementów. Na przykład, jeśli zdefiniujesz klasę .przycisk, to wszystkie elementy, które ją mają, mogą wyglądać tak samo – możesz zmieniać kolory, rozmiary czy inne rzeczy. To świetne, bo dzięki temu kod jest czytelniejszy i łatwiej go ogarnąć. Klasy są bardziej elastyczne niż identyfikatory (#), które są unikalne i można je używać tylko raz w dokumencie. Dlatego, kiedy potrzebujesz, aby kilka elementów miało te same style, lepiej postawić na klasy. A tak w ogóle, użycie kropki dla klas to taki standard w CSS, który pozwala łatwiej ogarniać całą hierarchię stylów na stronie. Po prostu to się sprawdza!

Pytanie 7

<?php
$dane = fread(fopen("plik.txt", "r"), filesize("plik.txt"));
?>

Przedstawiony kod zapisany w języku PHP ma za zadanie

A. zmiennej dane przypisać wielkość pliku plik.txt

B. otworzyć plik plik.txt i jako wartość zmiennej dane przypisać rozmiar pliku

C. zmiennej dane przypisać zawartość pliku plik.txt

D. zapisać do pliku plik.txt wartość zmiennej dane

Kod z pytania wykorzystuje trzy kluczowe elementy pracy z plikami w PHP: fopen, fread i filesize. Żeby dobrze zrozumieć, dlaczego niektóre interpretacje są błędne, trzeba rozdzielić pojęcia „odczyt” i „zapis” oraz pamiętać, co tak naprawdę zwracają poszczególne funkcje. fopen z parametrem "r" otwiera plik wyłącznie do czytania. W tym trybie nie ma możliwości zapisu danych do pliku, więc każda interpretacja sugerująca, że coś jest zapisywane do pliku, stoi w sprzeczności z dokumentacją PHP. To jest częsty błąd: ktoś widzi funkcję pracującą na plikach i automatycznie myśli o zapisie, a tutaj jest tylko odczyt. Kolejna mylna ścieżka rozumowania dotyczy funkcji filesize. Ona faktycznie zwraca rozmiar pliku w bajtach, ale w tym kodzie ten rozmiar jest użyty wyłącznie jako argument dla fread, czyli jako informacja: „ile bajtów odczytać”. Zmienna $dane nie dostaje więc wartości rozmiaru pliku, tylko wynik działania fread, czyli tekstową zawartość pliku. Rozmiar pojawia się tu tylko po to, żeby powiedzieć fread, ile danych ma pobrać z uchwytu pliku. To jest subtelna, ale ważna różnica: wartość zwracana przez filesize nie jest przypisywana bezpośrednio do $dane. Może się też pojawić pokusa, by myśleć, że kod jednocześnie otwiera plik i „przypisuje rozmiar pliku jako wartość zmiennej”. W praktyce mamy dwie operacje: otwarcie pliku (fopen) i odczyt zawartości (fread). Otworzenie pliku nie jest celem samym w sobie, jest tylko krokiem pośrednim, koniecznym do tego, żeby fread mogło pobrać dane. Z mojego doświadczenia wynika, że uczniowie często mieszają: co zwraca uchwyt pliku, co zwraca funkcja odczytu, a co funkcja podająca rozmiar. Tutaj zwracany jest string z treścią pliku, nie liczba bajtów i nie sam uchwyt. Podsumowując merytorycznie: w tym przykładzie nie zachodzi zapis do pliku, zmienna $dane nie przyjmuje samego rozmiaru pliku, ani też nie jest do niej wprost przypisywana wartość z filesize. Cała logika kodu prowadzi do jednego efektu – odczytania pełnej zawartości pliku plik.txt i umieszczenia jej w zmiennej $dane, co jest poprawną interpretacją zgodną ze standardowym sposobem użycia fopen i fread w PHP.

Pytanie 8

Tabela góry, której fragment został pokazany, obejmuje polskie pasma górskie oraz ich szczyty. Podaj kwerendę obliczającą dla każdego pasma górskiego średnią wysokość szczytów.

A. SELECT pasmo, SUM(wysokosc) FROM gory GROUP BY pasmo

B. SELECT pasmo, AVG(wysokosc) FROM gory LIMIT pasmo

C. SELECT pasmo, AVG(wysokosc) FROM gory GROUP BY pasmo

D. SELECT pasmo, COUNT(wysokosc) FROM gory ORDER BY pasmo

Gratulacje! Twoja odpowiedź jest prawidłowa. Zapytanie 'SELECT pasmo, AVG(wysokosc) FROM gory GROUP BY pasmo;' jest poprawne. Funkcja AVG() jest jedną z funkcji agregujących w SQL, które służą do wykonania pewnej operacji na zestawie wartości. W tym przypadku oblicza ona średnią wartość wysokości szczytów dla każdego z pasm górskich. Funkcja GROUP BY jest natomiast klauzulą SQL, która jest używana do grupowania wartości z różnych wierszy w jedną grupę. W tym przypadku GROUP BY pasmo oznacza, że wyniki zostaną pogrupowane według pasma górskiego, co pozwala obliczyć średnią wysokość szczytów dla każdego z pasm. Jest to zgodne z treścią pytania. Pamiętaj, że wykorzystanie funkcji agregujących w SQL pozwala na efektywne przetwarzanie dużych ilości danych, co jest niezwykle ważne w praktycznych zastosowaniach baz danych.

Pytanie 9

Która lista jest interpretacją przedstawionego kodu?

<ol>
    <li>muzyka
        <ul>
            <li>Wpis1</li>
            <li>Wpis2</li>
        </ul>
    </li>
    <li>filmy
        <ul>
            <li>Wpis3</li>
            <li>Wpis4</li>
        </ul>
    </li>
</ol>

A. Lista uporządkowana z sześcioma następującymi elementami.

B. Lista uporządkowana z dwoma składnikami, z których każdy ma wewnętrzną listę nieuporządkowaną.

C. Lista nieuporządkowana zawierająca wszystkie składniki, jeden za drugim.

D. Lista uporządkowana z podpunktami zapisanymi w formie numeracji dziesiętnej (np. 1.1, 1.2).

Przedstawiony kod HTML jest przykładem zagnieżdżonych list uporządkowanych i nieuporządkowanych. Na poziomie głównym użyto listy uporządkowanej oznaczonej tagiem <ol> która tworzy listę numerowaną. Listy zagnieżdżone opisane są za pomocą tagu <ul> co oznacza listy nieuporządkowane punktowane. Wewnętrzna struktura kodu pokazuje jak zagnieżdżać listy aby tworzyć hierarchiczne struktury które są często stosowane na stronach internetowych do organizowania treści. Taka organizacja danych jest szczególnie przydatna w przypadku tworzenia menu rozwijanych lub katalogów. Aby zrozumieć prawidłowość tej struktury należy zapoznać się z zasadą zagnieżdżania elementów w HTML gdzie jeden element może zawierać inne w celu tworzenia bardziej złożonych układów. Popularnymi zastosowaniami są również generowanie drzew katalogów oraz nawigacji w witrynach. Standardy HTML sugerują takie podejście do strukturyzacji danych aby były one semantycznie poprawne a zarazem łatwe do odczytania przez przeglądarki internetowe co zwiększa ich dostępność i użyteczność. Praktyka ta jest zgodna z dobrymi praktykami projektowania webowego gdzie zrozumiałość kodu oraz jego struktura są kluczowe dla dalszego rozwoju czy utrzymania aplikacji.

Pytanie 10

Którą funkcję z menu Kolory programu GIMP użyto, w celu uzyskania efektu przedstawionego w filmie?

A. Krzywe.

B. Inwersja.

C. Progowanie.

D. Barwienie.

Wiele osób myli w GIMP-ie różne narzędzia z menu Kolory, bo na pierwszy rzut oka kilka z nich „mocno zmienia” obraz. Jednak efekt pokazany na filmie, gdzie obraz staje się dwuwartościowy (czarno-biały, bez półtonów), jest typowym działaniem funkcji Progowanie. Kluczowe jest tu zrozumienie, czym różnią się od siebie dostępne operacje. Krzywe służą do zaawansowanej korekcji tonalnej i kontrastu. Można nimi mocno przyciemnić lub rozjaśnić wybrane zakresy jasności, robić tzw. efekt kontrastu „S”, korygować prześwietlenia itd. Ale nawet przy bardzo agresywnych ustawieniach krzywych obraz nadal zawiera półtony – pojawiają się stopniowe przejścia między odcieniami, a nie ostre odcięcie na zasadzie czarne/białe. To świetne narzędzie do retuszu zdjęć, ale nie do uzyskania efektu progowania. Inwersja (Kolory → Inwersja) po prostu odwraca wartości kolorów lub jasności: jasne staje się ciemne, czerwony zmienia się na cyjan, zielony na magentę itd. To jak negatyw fotograficzny. Struktura szczegółów pozostaje identyczna, zmienia się tylko ich „biegun”. Nie pojawia się żadne odcięcie progowe, więc obraz wciąż ma pełne spektrum odcieni. W praktyce inwersja przydaje się np. przy przygotowaniu masek lub pracy z materiałami skanowanymi, ale nie generuje typowego, „plakatowego” efektu czerni i bieli jak progowanie. Barwienie z kolei (Kolory → Barwienie) służy do nadania całemu obrazowi jednolitego odcienia, zwykle po wcześniejszym sprowadzeniu go do skali szarości. Można w ten sposób uzyskać np. sepię, niebieski ton nocny albo dowolny kolorystyczny „filtr”. Jasność i kontrast lokalny pozostają bardzo podobne, zmienia się dominująca barwa. To zupełnie inna kategoria operacji niż progowanie, które pracuje na poziomie progów jasności, a nie na poziomie koloru. Typowym błędem jest patrzenie tylko na to, że „obraz bardzo się zmienił” i przypisywanie tego narzędziom takim jak krzywe czy inwersja. W pracy z grafiką warto zawsze zadać sobie pytanie: czy efekt polega na zmianie rozkładu jasności, na odwróceniu kolorów, czy na twardym podziale na dwa poziomy? Jeśli widzisz brak półtonów i ostre granice, praktycznie zawsze chodzi o progowanie, które zostało wskazane jako poprawna funkcja.

Pytanie 11

Jaką formę przybierze data po wykonaniu poniższego kodu PHP?

<?php
echo date('l, dS F Y');
?>

A. Monday, 10th July 17

B. 10, Monday July 2017

C. Monday, 10th July 2017

D. Monday, 10 July 2017

W tym przykładzie funkcja date() w PHP przyjmuje ciąg znaków 'l dS F Y' jako parametr formatowania, co determinuje sposób wyświetlenia daty. Znak 'l' reprezentuje pełną nazwę dnia tygodnia, co w przypadku poniedziałku da 'Monday'. 'd' to dwucyfrowa reprezentacja dnia miesiąca, dodając 'S' uzyskujemy jego wersję z angielskim sufiksem porządkowym, np. '10th', co jest zgodne z odpowiedzią. 'F' reprezentuje pełną nazwę miesiąca, czyli 'July', a 'Y' to pełny rok, czyli '2017'. Kombinacja tych formatów pozwala na uzyskanie czytelnej i zgodnej ze standardami reprezentacji daty w języku angielskim, co jest często wykorzystywane w międzynarodowych projektach webowych. Takie formatowanie jest nie tylko intuicyjne dla użytkowników, ale także zgodne z dobrymi praktykami w zakresie czytelności i użyteczności w aplikacjach internetowych. PHP umożliwia elastyczne formatowanie dat, co jest bardzo przydatne w kontekście globalnych aplikacji wymagających różnych lokalizacji.

Pytanie 12

Kolor Chartreuse przedstawiony w formie heksadecymalnej jako #7FFF00 odpowiada wartości RGB wynoszącej

A. rgb(128, 255, 0)

B. rgb(127, 255, 0)

C. rgb(192, 255, 0)

D. rgb(64, 255, 0)

Odpowiedź rgb(127, 255, 0) jest poprawna, ponieważ odpowiada wartościom RGB z koloru Chartreuse zapisanego w postaci heksadecymalnej #7FFF00. W systemie heksadecymalnym, pierwsze dwa znaki (7F) odpowiadają wartości czerwonej (R), drugie dwa znaki (FF) wartości zielonej (G), a ostatnie dwa znaki (00) wartości niebieskiej (B). Przekształcając te wartości na system dziesiętny, 7F w heksadecymalnym to 127 w dziesiętnym, FF to 255, a 00 to 0. Użycie tego koloru w projektach graficznych, web designie czy w aplikacjach mobilnych jest szerokie, zwłaszcza w kontekście tworzenia interfejsów użytkownika, gdzie Chartreuse może być wykorzystany jako kolor akcentujący, przyciągający uwagę. Dobrą praktyką jest stosowanie kolorów o wysokim kontraście dla elementów interaktywnych, co sprawia, że korzystanie z tak żywego koloru jak Chartreuse może poprawić użyteczność oraz estetykę projektu. Warto również zaznaczyć, że znajomość konwersji kolorów między różnymi modelami (HEXA, RGB, CMYK) jest kluczowa dla każdego projektanta wizualnego, z uwagi na różne zastosowania w druku i w mediach cyfrowych.

Pytanie 13

Zaprezentowano tabelę stworzoną za pomocą kodu HTML, bez zastosowania stylów CSS. Która część kodu HTML odnosi się do pierwszego wiersza tabeli?

A. D

B. A

C. B

D. C

Odpowiedź D jest prawidłowa, ponieważ używa znaczników <th> do zdefiniowania nagłówków kolumn w tabeli. Znaczniki <th> są używane w tabelach HTML do określania komórek nagłówkowych, które domyślnie są pogrubione i wyśrodkowane. Taki format jest zgodny z zasadami dostępności i użyteczności, ponieważ przeglądarki i czytniki ekranowe traktują <th> jako nagłówki, co poprawia zrozumienie struktury tabeli przez użytkowników. Znaczniki <b> w <th> dodatkowo stylizują tekst, co jest zgodne z przedstawionym obrazem. Używanie odpowiednich znaczników semantycznych to dobra praktyka, która zwiększa czytelność kodu i wspiera dostępność. W kontekście praktycznym, poprawne użycie <th> umożliwia lepsze formatowanie i interpretację danych w tabeli podczas renderowania w przeglądarkach, a także wspiera responsywne projektowanie, gdzie układ tabeli automatycznie dostosowuje się do różnych rozmiarów ekranów. Dlatego korzystanie z <th> do definiowania pierwszego wiersza jako nagłówka jest zgodne z najlepszymi praktykami projektowania stron internetowych.

Pytanie 14

Jakie z poniższych stwierdzeń poprawnie opisuje zdefiniowaną tabelę?

CREATE TABLE dane (kolumna INTEGER(3));

A. Tabela ma jedną kolumnę, która zawiera tablice z trzema elementami.

B. Kolumny tabeli dane są nazywane: kolumna 1, kolumna2, kolumna3.

C. Tabela o nazwie dane zawiera trzy kolumny typu całkowitego.

D. Tabela o nazwie dane posiada jedną kolumnę liczb całkowitych.

Odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ w zdefiniowanej tabeli 'dane' mamy jedną kolumnę o nazwie 'kolumna', której typ danych to INTEGER. Wartość 3 w definicji INTEGER(3) oznacza, że kolumna może przechowywać liczby całkowite, a nie liczb o długości 3, co często jest mylone. W praktyce INTEGER w SQL nie ma ograniczenia do przechowywania tylko trzech cyfr; to po prostu sugeruje, że przyjmuje się, iż liczby będą miały długość do trzech cyfr, co jest w rzeczywistości ignorowane, ponieważ SQL nie narzuca takich ograniczeń. Wartości w tej kolumnie mogą być zarówno jednocyfrowe, jak i trzycyfrowe. W kontekście projektowania baz danych, dobrą praktyką jest nadawanie kolumnom zrozumiałych nazw oraz dokładne określanie ich typów danych, co ułatwia późniejsze zarządzanie danymi. Poprawne zdefiniowanie tabeli jest kluczowe dla wydajności bazy danych oraz jej integralności, dlatego dla kolumny INTEGER nie ma potrzeby dodatkowego określania ograniczeń, chyba że są one wymagane w kontekście aplikacyjnym.

Pytanie 15

Metainformacja “Description" zawarta w pliku źródłowym HTML powinna zawierać

<head>
     <meta name="Description" content="..." >
 </head>

A. wyrazy kluczowe, z których korzystają wyszukiwarki sieciowe.

B. nazwę programu, przy użyciu którego została stworzona strona.

C. opis, co znajduje się na stronie.

D. informację, kto jest autorem strony.

Poprawna odpowiedź to 'opis, co znajduje się na stronie'. Metainformacja 'Description' w pliku źródłowym HTML jest wykorzystywana przez wyszukiwarki internetowe do wyświetlania opisu strony w wynikach wyszukiwania. Dzięki temu użytkownik może zobaczyć na pierwszy rzut oka, czy strona jest związana z jego zapytaniem, czy też nie. Jest to jedno z kluczowych narzędzi w SEO (Search Engine Optimization), które ma na celu zwiększenie widoczności strony w wynikach wyszukiwania. W praktyce, opis powinien być krótki, zwięzły i zawierać ważne informacje o treści strony. Dobrą praktyką jest również uwzględnienie kluczowych słów, na które użytkownicy mogą szukać. Opis ten powinien być zrozumiały dla użytkowników, a także jest to miejsce, gdzie można wykorzystać strategie marketingowe, aby zachęcić do odwiedzenia strony.

Pytanie 16

W aplikacji PHP do bazy danych została wysłana kwerenda SELECT przy pomocy funkcji mysqli_query. Jaką funkcję powinien wykorzystać użytkownik, aby ustalić, ile rekordów zostało zwróconych przez zapytanie?

A. mysqli_connect

B. mysqli_num_rows

C. mysqli_query

D. mysqli_fetch_row

Funkcja mysqli_num_rows jest kluczowym narzędziem w interakcji z bazą danych w PHP, umożliwiającym sprawdzenie liczby rekordów zwróconych przez zapytanie SELECT. Po wywołaniu mysqli_query, które wykonuje zapytanie SQL, można uzyskać wynik, który jest obiektem typu mysqli_result. Używając mysqli_num_rows, możemy szybko i efektywnie dowiedzieć się, ile rekordów zostało zwróconych przez to zapytanie. Przykładowo, po wykonaniu zapytania do bazy danych można użyć poniższego kodu: $result = mysqli_query($conn, 'SELECT * FROM users'); $count = mysqli_num_rows($result); echo 'Liczba rekordów: ' . $count;. Dzięki temu użytkownik ma pełną kontrolę nad danymi, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w programowaniu, gdzie liczenie rekordów może być niezbędne do dalszej logiki aplikacji, jak stronicowanie wyników czy walidacja danych. Warto również wiedzieć, że mysqli_num_rows nie tylko zwraca liczbę rekordów, ale także działa wydajnie, co ma znaczenie przy dużych zbiorach danych, gdzie minimalizowanie obciążenia serwera i bazy jest kluczowe.

Pytanie 17

Do grupowania elementów w blok, można użyć znacznika

A. <span>

B. <param>

C. <p>

D. <div>

Poprawnie wskazany znacznik to <div>, bo właśnie on w HTML służy do ogólnego grupowania elementów w blok. <div> jest elementem blokowym (block-level), co oznacza, że domyślnie zajmuje całą dostępną szerokość i zaczyna się od nowej linii. Z punktu widzenia przeglądarki i CSS jest to taki „kontener”, do którego wrzucasz inne elementy, żeby sensownie ułożyć strukturę strony. Bardzo często używa się <div> do tworzenia sekcji layoutu: nagłówka strony, głównej zawartości, bocznego panelu, stopki. Przykładowo: <div class="container"> ... </div> pozwala Ci potem w CSS ostylować całą tę grupę jednym zestawem reguł, np. ustawić szerokość, marginesy, tło czy ramkę. W nowocześniejszych projektach <div> często łączy się z flexboxem albo gridem, np. <div class="grid"> jako główny kontener siatki. Z mojego doświadczenia <div> jest jednym z najczęściej używanych znaczników, ale warto pamiętać o semantyce: tam gdzie to możliwe, lepiej użyć <header>, <main>, <section>, <article>, <footer>. One też są blokowe, ale niosą dodatkowe znaczenie dla czytników ekranu i SEO. Gdy jednak potrzebujesz po prostu neutralnego kontenera blokowego, bez konkretnej semantyki, <div> jest dokładnie tym, czego szukasz i jest to zgodne z dobrymi praktykami opisanymi w specyfikacji HTML Living Standard.

Pytanie 18

W trakcie weryfikacji stron internetowych nie analizuje się

A. funkcjonowania linków

B. zgodności z różnymi przeglądarkami

C. błędów składniowych w kodzie

D. źródeł pochodzenia narzędzi edytorskich

W procesie walidacji stron internetowych kluczowym celem jest upewnienie się, że kod HTML, CSS i inne zasoby są zgodne z obowiązującymi standardami W3C (World Wide Web Consortium). Walidacja skutecznie identyfikuje błędy składniowe, które mogą wpływać na renderowanie strony, analizuje działanie linków, a także sprawdza, jak strona zachowuje się w różnych przeglądarkach. Jednak aspekty związane z pochodzeniem narzędzi edytorskich nie są istotnym elementem tego procesu. Narzędzia edytorskie, takie jak edytory tekstowe czy IDE, są jedynie środkiem do tworzenia kodu, a ich źródło nie powinno wpływać na to, czy strona jest poprawnie zaimplementowana. Na przykład, strona może być poprawnie zwalidowana niezależnie od tego, czy została zbudowana w popularnym edytorze, takim jak Visual Studio Code, czy innym mniej znanym narzędziu. Dlatego koncentrowanie się na źródłach narzędzi edytorskich w kontekście walidacji byłoby nieuzasadnione i nieprzydatne.

Pytanie 19

Wykonano następującą kwerendę SQL na tabeli dania, której wiersze zostały pokazane na obrazie:

SELECT * FROM dania WHERE typ < 3 AND cena < 30 LIMIT 5;

Ile wierszy wybierze ta kwerenda?

id	typ	nazwa	cena
1	1	Gazpacho	20
2	1	Krem z warzyw	25
3	1	Gulaszowa ostra	30
4	2	Kaczka i owoc	30
5	2	Kurczak pieczony	40
6	2	wieprzowy przysmak	35
7	2	Mintaj w panierce	30
8	2	Alle kotlet	30
9	3	Owoce morza	20
10	3	Grzybki, warzywka, sos	15
11	3	Orzechy i chipsy	10
12	3	Tatar i jajo	15
13	3	Bukiet warzyw	10

A. 13

B. 8

C. 5

D. 2

Gratulacje, dobrze sobie poradziłeś z tym pytaniem! Wykonanie kwerendy SELECT na tabeli danych, oznacza wybieranie konkretnych wierszy z tej tabeli, które spełniają określone kryteria. Kwerendy SQL są podstawowym narzędziem w zarządzaniu bazami danych, a ich zrozumienie jest kluczowe dla efektywnej pracy z danymi. W tym przypadku, kwerenda SELECT wybrała 2 wiersze - jest to prawidłowa odpowiedź. W praktyce, mogłoby to oznaczać na przykład wybranie z bazy danych informacji o dwóch klientach, którzy spełnili określone kryteria. Ważne jest, aby pamiętać, że liczba wybranych wierszy zależy od kryteriów, które określamy w kwerendzie. W SQL mamy wiele możliwości filtrowania i sortowania danych, co pozwala na efektywne zarządzanie informacjami. Dobra praktyka to dokładne zrozumienie działania kwerendy, zanim zostanie ona wykonana na dużej ilości danych.

Pytanie 20

Który zapis znacznika <meta> jest poprawny w kontekście użytych atrybutów?

A. <meta name = '!DOCTYPE'>

B. <meta name = 'description' content = 'Masz jakieś hobby? To jest strona dla Ciebie!'>

C. <meta title = 'Strona dla hobbystów'>

D. <meta background = blue>

Poprawny zapis znacznika <meta> to <meta name = "description" content = "Masz jakieś hobby? To jest strona dla Ciebie!">. Ten znacznik odgrywa kluczową rolę w SEO, ponieważ pozwala na dostarczenie wyszukiwarkom informacji o treści strony. Atrybut 'name' definiuje typ informacji, którą dostarczamy, w tym przypadku 'description', co pozwala wyszukiwarkom zrozumieć, co znajduje się na stronie. Atrybut 'content' zawiera właściwą treść, która powinna być zwięzła i trafna, aby przyciągnąć użytkowników. Zgodnie z najlepszymi praktykami SEO, opis powinien mieć od 150 do 160 znaków, aby był w pełni widoczny w wynikach wyszukiwania. Poprawne użycie tego znacznika zwiększa szanse na wyższe pozycje w wynikach wyszukiwania oraz poprawia współczynnik klikalności (CTR) poprzez przyciągający opis, który może zachęcić użytkowników do odwiedzenia strony. Zgodność z tymi standardami jest niezbędna dla skutecznej optymalizacji witryn internetowych oraz poprawy ich widoczności w Internecie.

Pytanie 21

Jaką operację trzeba wykonać podczas edytowania zdjęcia w programie graficznym, aby zamienić białe tło na przezroczystość?

A. Maksymalnie zmniejszyć jasność

B. Dodać kanał alfa

C. Zmienić saturację obrazu

D. Skadrować obraz

Aby zamienić białe tło na przezroczystość w edytorze grafiki, kluczowym krokiem jest dodanie kanału alfa do obrazu. Kanał alfa jest używany do zarządzania przezroczystością pikseli w obrazie rastrowym, co pozwala na zachowanie tylko tych elementów, które mają być widoczne. Proces ten jest szczególnie istotny przy pracy z grafiką stosowaną w projektach multimedialnych, takich jak strony internetowe, animacje czy prezentacje. Po dodaniu kanału alfa, można użyć narzędzi selekcji, takich jak różdżka czy lasso, aby zaznaczyć obszar białego tła i usunąć go, co skutkuje uzyskaniem przezroczystości. Dobrą praktyką jest również zapisanie pliku w formacie obsługującym przezroczystość, jak PNG, co zapewnia, że efekt końcowy zostanie zachowany, a tło będzie rzeczywiście przezroczyste. Przykład zastosowania można znaleźć w tworzeniu grafik do mediów społecznościowych, gdzie przezroczystość tła pozwala na lepsze dopasowanie elementów do różnych szablonów.

Pytanie 22

Na ilustracji pokazano tabelę z połączonymi komórkami. Jakie atrybuty scalania zastosowano, aby uzyskać ten efekt?

A. colspan w drugim wierszu i pierwszej komórce oraz rowspan w trzecim wierszu, trzeciej komórce

B. colspan w drugim wierszu i pierwszej komórce oraz rowspan w trzecim wierszu i czwartym wierszu

C. rowspan w drugim wierszu i pierwszej komórce oraz colspan w trzecim wierszu, trzeciej komórce

D. colspan w drugim wierszu we wszystkich trzech komórkach oraz rowspan w trzecim wierszu ostatniej komórce

Niepoprawne odpowiedzi wynikają z błędnego przypisania atrybutów colspan i rowspan w tabeli HTML. Rozważając zastosowanie rowspan w drugim wierszu i pierwszej komórce, błędnie zakłada się, że komórka ta miałaby rozciągać się na kilka wierszy, co nie jest prawdą dla przedstawionego układu. Zastosowanie colspan w trzecim wierszu i trzeciej komórce również jest nieprawidłowe, gdyż komórki te nie są rozciągane poziomo na kilka kolumn. Kolejne błędne przypisanie to colspan we wszystkich trzech komórkach drugiego wiersza - w rzeczywistości tylko jedna z komórek wymaga takiego scalania, aby uzyskać pokazany efekt. Podobnie, użycie rowspan w czwartym wierszu nie znajduje zastosowania w załączonym obrazie, gdzie komórki są jednolicie rozmieszczone. Takie błędy w zrozumieniu mechaniki tabel HTML mogą wynikać z braku doświadczenia z praktycznym zastosowaniem tych atrybutów. Ważne jest, aby dokładnie analizować strukturę tabel i zrozumieć specyfikę ich projektowania, co pozwala na poprawne i efektywne wykorzystanie dostępnych narzędzi. Edukacja w zakresie semantyki HTML i praktyczne ćwiczenia mogą znacznie poprawić umiejętność tworzenia i zarządzania złożonymi układami tabelarycznymi na stronach internetowych, a także przyczynić się do lepszej dostępności i responsywności stron.

Pytanie 23

W aplikacjach webowych tablice asocjacyjne to struktury, w których

A. posiadają co najmniej dwa wymiary

B. w każdej komórce tablicy znajduje się inna tablica

C. indeks ma postać łańcucha znakowego

D. elementy tablicy zawsze są indeksowane od 0

Tablice asocjacyjne, znane również jako słowniki lub mapy, to struktury danych, które umożliwiają przechowywanie par klucz-wartość. Kluczami w tych tablicach mogą być łańcuchy tekstowe, co umożliwia łatwy i szybki dostęp do wartości, które są powiązane z danym kluczem. W przeciwieństwie do typowych tablic, gdzie elementy są indeksowane za pomocą liczb całkowitych, tablice asocjacyjne pozwalają na bardziej złożoną organizację danych, co czyni je szczególnie przydatnymi w aplikacjach internetowych. Przykładem zastosowania tablic asocjacyjnych jest przechowywanie danych użytkowników, gdzie unikalnym identyfikatorem (np. identyfikatorem użytkownika) może być łańcuch tekstowy, a wartością – zestaw informacji o użytkowniku, takich jak imię, nazwisko, adres e-mail itp. W językach programowania takich jak JavaScript, Python, czy PHP, tablice asocjacyjne są wbudowanymi strukturami danych, co sprawia, że ich implementacja i użycie są bardzo proste i intuicyjne. Odniesienie do standardów, takich jak ECMAScript dla JavaScript, potwierdza uniwersalność i znaczenie tablic asocjacyjnych w nowoczesnym programowaniu.

Pytanie 24

Wypisanie tekstu w języku JavaScript nie jest możliwe przy użyciu

A. funkcji MessageBox()

B. metody document.write()

C. metody window.alert()

D. własności innerHTML

W kontekście JavaScriptu w przeglądarce kluczowe jest rozumienie, jakie dokładnie narzędzia udostępnia środowisko uruchomieniowe, a jakie pochodzą z innych technologii czy języków. Częsty błąd polega na mieszaniu pojęć z różnych platform: ktoś programował kiedyś w C#, Delphi czy nawet w jakimś starszym systemie okienkowym i automatycznie zakłada, że funkcja MessageBox() będzie także dostępna w JavaScripcie. Tymczasem standardowe API przeglądarki definiuje inne mechanizmy do wyświetlania komunikatów. Właściwość innerHTML jest elementem DOM i absolutnie można za jej pomocą „wypisać” tekst na stronie. W praktyce sprowadza się to do modyfikacji zawartości konkretnego elementu HTML. Jeśli pobierzemy np. paragraf przez document.getElementById i ustawimy jego innerHTML na jakiś tekst, to użytkownik od razu zobaczy tę zmianę. Część osób myśli, że to coś „bardziej zaawansowanego” i nie traktuje tego jako zwykłego wypisywania, ale w realnych projektach właśnie tak się pokazuje dane: wyniki obliczeń, komunikaty, odpowiedzi z serwera itp. Metoda window.alert() jest prostym, ale w pełni poprawnym sposobem wyświetlania tekstu. Nie umieszcza treści w strukturze HTML, tylko pokazuje systemowe okienko dialogowe. Nadal jednak jest to forma prezentacji tekstu użytkownikowi, więc jak najbardziej spełnia definicję „wypisania tekstu” w kontekście zadania. Błędne przekonanie, że „prawdziwe” wypisywanie to tylko coś, co pojawia się w treści strony, jest po prostu zbyt wąskim podejściem. Document.write() z kolei jest mechanizmem historycznym, ale technicznie pozwala wstrzyknąć tekst do dokumentu podczas jego ładowania. W wielu nowych materiałach odradza się jego używanie, ponieważ utrudnia utrzymanie kodu i może nadpisać zawartość strony po załadowaniu, jednak to nie zmienia faktu, że tekst jest nim realnie wypisywany. Mylenie „złej praktyki” z „brakiem możliwości” to kolejny typowy błąd. Funkcja MessageBox() nie jest częścią standardowego API JavaScriptu w przeglądarce. Jeżeli nie zdefiniujemy jej sami w kodzie, interpreter zgłosi błąd. Właśnie dlatego to ona jest jedynym poprawnym wyborem jako mechanizm, którego nie da się użyć do wypisania tekstu w typowym środowisku webowym. Dobrą praktyką jest zawsze sprawdzanie dokumentacji konkretnego języka i platformy, a nie opieranie się na intuicji wyniesionej z innych technologii.

Pytanie 25

W kodzie HTML stworzono link do strony internetowej. Aby otworzyć tę stronę w nowym oknie lub zakładce przeglądarki, należy dodać do definicji linku atrybut

<a href="http://google.com" >strona Google</a>

A. target = "_parent"

B. target = "_blank"

C. rel = "next"

D. rel = "external"

Atrybut target w języku HTML służy do określenia, w jaki sposób ma otworzyć się dokument, do którego prowadzi odnośnik. Użycie wartości '_blank' dla atrybutu target jest standardowym sposobem na otwarcie nowej strony w nowym oknie lub zakładce przeglądarki. Przykład zastosowania to: <a href="http://google.com" target="_blank">strona Google</a>. Jest to niezwykle przydatne w kontekście UX, ponieważ pozwala użytkownikom na łatwe porównanie informacji bez utraty dostępu do oryginalnej strony. Warto również zauważyć, że użycie tego atrybutu jest zgodne z najlepszymi praktykami w tworzeniu stron internetowych, gdyż umożliwia użytkownikom zachowanie kontekstu przeglądania. W HTML5 atrybut target pozostaje wspierany, co czyni go istotnym elementem w projektowaniu interfejsów użytkownika. Oprócz '_blank' istnieją inne wartości, takie jak '_self', '_parent' i '_top', które również spełniają różne funkcje w zależności od potrzeb nawigacyjnych w aplikacji webowej.

Pytanie 26

Jaką wartość przyjmie zmienna po wykonaniu poniższego fragmentu kodu w JavaScript?

var w=0;
var i=1;
for (i = 1; i < 50; i++)
{
    if (i%2 == 0)
        w += i;
}

A. suma wszystkich naturalnych liczb nieparzystych, które są większe od 50

B. liczbie naturalnych liczb parzystych większych od 50

C. suma naturalnych liczb parzystych, które są mniejsze od 50

D. liczbom naturalnym, które są nieparzyste i mniejsze od 50

Kod przedstawiony w pytaniu jest fragmentem programu JavaScript, który ma za zadanie zsumować wszystkie liczby parzyste mniejsze od 50. Początkowo zmienna w jest ustawiona na 0 i reprezentuje sumę, którą będziemy obliczać. Pętla for zaczyna się od i=1 i iteruje do i<50 zwiększając wartość i o 1 w każdej iteracji. Wewnątrz pętli znajduje się instrukcja warunkowa if, która sprawdza, czy liczba i jest parzysta, co oznacza, że jej reszta z dzielenia przez 2 wynosi 0. Jeśli warunek jest spełniony, liczba i jest dodawana do zmiennej w. W efekcie po zakończeniu pętli zmienna w zawiera sumę wszystkich parzystych liczb mniejszych niż 50. Przykładem praktycznego zastosowania takiego algorytmu może być sytuacja, w której musimy szybko obliczyć sumę określonego zbioru liczb spełniających dane kryterium, co jest częste w analizie danych lub generowaniu raportów. Konstrukcje takie jak pętla for i operator modulo są podstawowymi narzędziami w programowaniu, pozwalającymi na efektywne przetwarzanie danych i automatyzację złożonych operacji obliczeniowych, co jest zgodne z dobrymi praktykami w branży IT.

Pytanie 27

W języku SQL wydano polecenie

CREATE USER 'anna'@'localhost' IDENTIFIED BY '54RTu8';

Jednak operacja ta zakończyła się niepowodzeniem z powodu błędu: #1396 - Operation CREATE USER failed for 'anna'@'localhost'. Możliwą przyczyną tego problemu bazy danych może być:

A. niewystarczająca siła hasła dla konta anna

B. istnienie użytkownika anna w bazie danych

C. błędna składnia polecenia CREATE USER

D. nieznane polecenie CREATE USER

Dobra robota! Odpowiedź, którą wybrałeś, jest słuszna. Problem z utworzeniem użytkownika 'anna' wynika z tego, że już taki użytkownik istnieje w bazie. W systemach baz danych, jak MySQL, każdy użytkownik musi mieć unikalną nazwę i hosta, z którego się łączy. Kiedy próbujesz dodać kogoś, kto już jest, dostajesz błąd z kodem #1396. Fajnie jest przed dodawaniem nowego użytkownika sprawdzić, czy już nie jest zarejestrowany, żeby uniknąć nieporozumień. Jeśli już ktoś istnieje, można też pomyśleć o edytowaniu tego konta zamiast tworzenia nowego, używając komendy ALTER USER. Takie podejście sprawia, że zarządzanie użytkownikami jest dużo prostsze i bezpieczniejsze.

Pytanie 28

Jak, wykorzystując język PHP, można zapisać w ciasteczku wartość znajdującą się w zmiennej dane na okres jednego dnia?

A. setcookie("dane", $dane, time() + (3600*24));

B. setcookie("dane", "dane", 0);

C. setcookie("dane", $dane, time());

D. setcookie("dane", $dane, 0);

Poprawna odpowiedź to setcookie("dane", $dane, time() + (3600*24));, ponieważ umożliwia ona zapisanie wartości zmiennej $dane w ciasteczku o nazwie "dane" na okres jednego dnia. Funkcja setcookie() w PHP przyjmuje trzy podstawowe argumenty: nazwę ciasteczka, jego wartość oraz czas wygaśnięcia. W tym przypadku, używając time() + (3600*24), ustawiamy czas wygaśnięcia ciasteczka na aktualny czas plus 24 godziny (3600 sekund w godzinie razy 24). Jest to zgodne z najlepszymi praktykami zarządzania sesjami i danymi użytkowników, ponieważ pozwala na przechowywanie informacji, które są dostępne dla użytkownika przez dłuższy czas, co może być przydatne w różnych scenariuszach, takich jak zapamiętywanie preferencji użytkownika lub stanu logowania. Użycie odpowiednich czasów wygaśnięcia wpływa na bezpieczeństwo i prywatność danych. Dobre praktyki sugerują także, aby ciasteczka były używane w sposób przemyślany, aby nie obniżać wydajności aplikacji ani nie narażać danych użytkowników na nieautoryzowany dostęp.

Pytanie 29

W JavaScript metoda getElementById odnosi się do

A. klasy zdefiniowanej w CSS

B. znacznika HTML o podanej nazwie klasy

C. znacznika HTML o wskazanym id

D. zmiennej numerycznej

Metoda getElementById w JavaScript jest kluczowym narzędziem do interakcji z modelowaniem DOM (Document Object Model). Służy do uzyskiwania dostępu do pojedynczego elementu HTML na podstawie jego atrybutu id, co jest zgodne z zasadą unikalności identyfikatorów w dokumencie HTML. Dzięki temu programiści mogą stosunkowo łatwo manipulować pojedynczymi elementami, co jest istotne w dynamicznych aplikacjach internetowych. Przykładem zastosowania tej metody może być zmiana tekstu w elemencie <h1>, gdzie używamy getElementById('myHeader').innerHTML = 'Nowy nagłówek';. Zgodnie z dobrymi praktykami, powinno się unikać używania zduplikowanych id w dokumencie, aby zapewnić, że metoda ta zawsze zwraca jeden, a nie wiele elementów. Warto również pamiętać, że w przypadku braku elementu o podanym id, metoda zwróci null, co powinno być uwzględnione w logice aplikacji, aby uniknąć błędów. Użycie tej metody jest standardem w programowaniu JavaScript i stanowi fundament dla wielu bardziej zaawansowanych technik manipulacji DOM.

Pytanie 30

Wszelkie dane, które dostarczają informacji o innych danych, nazywane są

A. markup language.

B. metadata.

C. metalanguage.

D. databus.

Poprawna odpowiedź to „metadata”, czyli po polsku metadane. Metadane to wszystkie dane, które opisują inne dane. Można powiedzieć, że są to „informacje o informacji”. Przykład z życia: plik zdjęcia JPG. Sam obraz to dane, a takie elementy jak data wykonania, model aparatu, rozdzielczość, lokalizacja GPS, autor – to właśnie metadane zapisane np. w formacie EXIF. Podobnie w świecie WWW: w dokumencie HTML mamy sekcję <head>, a w niej znaczniki <meta>. Te znaczniki nie są wyświetlane użytkownikowi jako treść strony, ale przekazują wyszukiwarkom i przeglądarkom informacje o stronie, np. opis, słowa kluczowe, kodowanie znaków, język. To jest klasyczny przykład metadanych w praktyce. W bazach danych metadane to np. definicje tabel, typy kolumn, klucze główne, indeksy, ograniczenia. System zarządzania bazą danych przechowuje je w tzw. katalogach systemowych. Dzięki temu wie, jak interpretować rekordy, jakie są relacje między tabelami, jakie są dopuszczalne wartości. Bez metadanych dane byłyby po prostu chaotycznym zbiorem bitów, z którego niewiele da się wyciągnąć. W standardach branżowych stosuje się różne schematy metadanych, np. Dublin Core dla zasobów cyfrowych, czy schema.org dla stron internetowych, aby wyszukiwarki lepiej rozumiały zawartość. Z mojego doświadczenia warto od początku myśleć o metadanych jako o czymś, co podnosi jakość systemu: ułatwia wyszukiwanie, integrację, automatyczne przetwarzanie danych. Dobra praktyka jest taka, żeby dla ważnych zasobów (pliki, rekordy w bazie, strony WWW, API) zawsze planować strukturę metadanych: kto utworzył, kiedy, jaki typ, wersja, status. To bardzo pomaga przy utrzymaniu aplikacji, debugowaniu i rozwoju systemu.

Pytanie 31

Poniższy fragment kodu w PHP wyświetli

$n = '[email protected]';
 $dl = strlen($n);
 $i = 0;
 while($i < $dl && $n[$i] != '@')
 {
     echo $n[$i];
     $i++;
 }

A. samą nazwę domeny, czyli "host.pl"

B. tylko nazwę konta, czyli "adres"

C. cały adres e-mail, czyli "[email protected]"

D. nazwa konta z symbolem @, czyli "adres@"

Powyższy fragment kodu w języku PHP ma za zadanie wyodrębnić i wypisać nazwę konta z adresu e-mail. Kod definiuje ciąg znaków zawierający pełny adres e-mail i używa pętli while do iteracji przez każdy znak tego ciągu aż do napotkania znaku '@'. Pętla while działa, dopóki indeks i jest mniejszy niż długość ciągu $n oraz bieżący znak $n[$i] nie jest '@'. W każdej iteracji echo wypisuje bieżący znak, a zmienna i jest inkrementowana. Dzięki temu kod wypisuje wszystkie znaki przed '@', co w tym przypadku jest nazwą konta 'adres'. Takie podejście jest powszechnie stosowane w podstawowym przetwarzaniu tekstu, gdzie potrzebna jest iteracja przez ciąg znaków. W praktyce, w aplikacjach webowych, takie operacje są często wykonywane na danych wejściowych użytkownika, aby wyodrębnić specyficzne części danych, takie jak nazwa użytkownika z e-maila. Jest to również zgodne z zasadami przetwarzania stringów w PHP, gdzie manipulacja tekstem odbywa się z wykorzystaniem indeksów i pętli.

Pytanie 32

Zapis tagu HTML w formie <a href="#hobby">przejdź</a>?

A. jest poprawny, po kliknięciu w odnośnik aktualna strona zostanie przewinięta do elementu o nazwie "hobby"

B. jest błędny, niepoprawnie użyto znaku "#" w atrybucie href

C. jest błędny, w atrybucie href trzeba wpisać adres URL

D. jest poprawny, po kliknięciu w odnośnik otworzy się strona internetowa o adresie "hobby"

Twoja odpowiedź jest trafna, bo znacznik <a href="#hobby">przejdź</a> naprawdę jest zgodny z tym, co mówi HTML. Jak to działa? No, ten znak '#' wskazuje na lokalny odnośnik, co oznacza, że przeglądarka szuka elementu na stronie, który ma id "hobby". Przykładowo, jeśli w kodzie HTML mamy coś jak <div id="hobby">, to klikając w link, przewinie widok do tej sekcji. To jest super przydatne, zwłaszcza w długich dokumentach czy różnych aplikacjach, bo pozwala szybko skakać do interesujących nas części. Z mojego doświadczenia, używanie takich lokalnych odnośników nie tylko ułatwia nawigację, ale też poprawia SEO i interakcję użytkowników z treścią. Warto to stosować!

Pytanie 33

Która funkcja języka PHP służy do zapisu danych do pliku?

A. fwrite()

B. readfile()

C. fgets()

D. fread()

W tym pytaniu chodzi konkretnie o funkcję, która służy do zapisu danych do pliku, a nie tylko do jego odczytu. W PHP operacje na plikach są dość podobne do tego, co spotyka się w innych językach, ale łatwo się pomylić, bo nazwy funkcji są zbliżone i wszystkie kręcą się wokół plików. Z mojego doświadczenia często pojawia się takie myślenie: skoro funkcja działa na pliku, to pewnie można jej użyć „do wszystkiego”. Niestety tak to nie działa. Przykładowo fgets() służy do odczytywania pojedynczej linii z pliku. Używa się jej najczęściej w pętli, żeby czytać plik linia po linii, np. przy przetwarzaniu plików tekstowych lub logów. Funkcja ta pobiera dane z pliku do pamięci programu, ale niczego nie zapisuje z powrotem. Dlatego wybór jej jako odpowiedzi sugeruje pomylenie kierunku operacji: zamiast myślenia „chcę zapisać”, jest myślenie „chcę coś zrobić z plikiem” – za mało precyzyjne jak na programistę. Podobnie fread() też zajmuje się wyłącznie odczytem, tyle że w sposób bardziej ogólny: czyta określoną liczbę bajtów z pliku. To świetne narzędzie, gdy potrzebujemy wczytać cały plik binarny albo większy fragment danych. Nadal jednak jest to tylko odczyt. Jeśli ktoś wybiera tę funkcję, zwykle wynika to z tego, że kojarzy ją jako „główne API do plików”, ale nie zwraca uwagi na to, że nazwa zawiera „read”, czyli czytanie. readfile() to jeszcze inna historia: ta funkcja czyta plik i natychmiast wysyła jego zawartość do wyjścia (najczęściej do przeglądarki). Używa się jej przy serwowaniu statycznych plików, pobieraniu załączników, prostych mechanizmach downloadu. Ona w ogóle niczego nie zapisuje do pliku, tylko „czyta i wypluwa”. Wybór tej funkcji często wynika z intuicji, że skoro coś „robi z plikiem” i jest wygodne, to może też służyć do zapisu. Niestety, nie. Merytorycznie wszystkie te funkcje działają tylko w jednym kierunku: z pliku do programu (lub do przeglądarki). Do zapisu potrzebna jest funkcja, która bierze dane z programu i umieszcza je w pliku, i właśnie tym zajmuje się fwrite(). Rozróżnianie funkcji odczytu i zapisu to podstawa pracy z plikami w PHP i w ogóle w programowaniu webowym, bo od tego zależy, czy dane naprawdę zostaną zapisane na serwerze, czy tylko gdzieś chwilowo w pamięci.

Pytanie 34

Jakie wartości zwróci funkcja wypisz2) napisana w języku JavaScript?

A. 3 4 6

B. 2 3 4 6

C. 3 4 6 8

D. 6

W przypadku przedstawionego pytania istotne jest zrozumienie jak działa struktura iteracyjna oraz warunkowa w języku JavaScript. Funkcja wypisz operuje na zmiennej a która jest modyfikowana wewnątrz pętli. Pętla for wykonuje sześć iteracji przy czym każda z nich zwiększa wartość a o 1. Warto zauważyć że warunek if sprawdza podzielność zmiennej a przez 2 lub 3. Elementy takie jak 2 które mogą się wydawać poprawne nie spełniają warunku ponieważ są wynikiem pierwszego zwiększenia a nie pierwszej wartości która spełnia warunek if. Zrozumienie operacji modulo i jego zastosowania w tym kontekście jest kluczowe dla prawidłowej interpretacji działania funkcji. Często spotykanym błędem jest zakładanie że każda liczba naturalna w sekwencji iteracji zostanie wypisana co prowadzi do niepoprawnych wniosków. Analizowanie kodu linia po linii i rozumienie działania operacji logicznych oraz arytmetycznych jest podstawą dobrego programowania oraz przygotowania do rozwiązywania tego typu zadań egzaminacyjnych. Kluczowe jest także zrozumienie że w programowaniu operujemy na zmiennych i ich wartościach wynikających z określonych operacji a nie tylko na ich początkowych wartościach.

Pytanie 35

W języku Javascript obiekt typu array służy do przechowywania

A. wielu wartości różnego rodzaju

B. wielu wartości tylko tekstowych

C. wielu wartości lub funkcji

D. wielu wartości tylko liczbowych

Obiekt typu array w języku JavaScript jest niezwykle elastycznym narzędziem, które pozwala na przechowywanie wielu wartości dowolnego typu. Arrays mogą zawierać liczby, stringi, obiekty, a nawet inne tablice, w ramach jednego zbioru. Taka struktura danych jest bardzo przydatna w programowaniu, szczególnie w kontekście pracy z danymi, gdyż umożliwia tworzenie kolekcji o zmiennej długości, które można łatwo przetwarzać. Na przykład, w aplikacjach webowych można wykorzystać tablice do grupowania danych z formularzy lub przechowywania wyników zapytań do bazy danych. Dzięki metody takim jak .push(), .pop() czy .map(), programiści mogą łatwo manipulować danymi w tablicach. Ważnym aspektem jest również to, że tablice są obiektami w JavaScript, co oznacza, że można do nich przypisywać dodatkowe właściwości i metody, zwiększając ich funkcjonalność. Przykładem zaawansowanego zastosowania tablic jest wykorzystanie ich do implementacji algorytmów, takich jak sortowanie czy przeszukiwanie danych. Zgodnie z dokumentacją MDN, tablice w JavaScript są dynamiczne, co oznacza, że ich rozmiar może być dostosowywany w czasie działania programu, co czyni je bardzo wszechstronnym narzędziem w pracy programisty.

Pytanie 36

Definicja formularza została użyta na stronie internetowej, która przesyła dane do pliku napisanego w języku PHP. W jakiej tablicy będą dostępne dane z tego formularza?

A. $_GET

B. $_ACTION

C. $_POST

D. $_COOKIE

Tablica $_POST w PHP służy do przechwytywania danych przesyłanych za pomocą metody POST. Jest to standardowa praktyka w przypadku formularzy, które zawierają dane wrażliwe lub dużą ilość informacji. Metoda POST przesyła dane w treści żądania HTTP, co oznacza, że nie są one widoczne w adresie URL, co zwiększa bezpieczeństwo w porównaniu do metody GET. Przykładem zastosowania mogą być formularze logowania czy przesyłania plików. W PHP dostęp do danych z formularza można uzyskać poprzez prostą składnię, na przykład $_POST['nazwa_pola']. Ważne jest, aby zawsze walidować i filtrować dane wejściowe, aby zabezpieczyć aplikację przed atakami typu SQL Injection czy XSS. Zastosowanie metody POST jest zgodne z ogólnymi zasadami bezpieczeństwa i standardami projektowania aplikacji webowych, które zalecają ograniczanie widoczności danych przesyłanych przez użytkownika. Dobre praktyki obejmują również stosowanie HTTPS, aby dodatkowo zaszyfrować dane przesyłane pomiędzy klientem a serwerem.

Pytanie 37

Zgodnie z aktualnie obowiązującym w Polsce prawem, osoby z wykształceniem inżynieryjno-technicznym są zobowiązane do odbywania szkoleń BHP w regularnych odstępach czasu, które nie powinny być dłuższe niż co

A. 5 lat

B. 8 lat

C. 6 lat

D. 1 rok

Wszystkie pozostałe odpowiedzi są błędne, ponieważ nie odpowiadają wymogom prawnym dotyczącym okresowych szkoleń BHP dla inżynieryjno-technicznych pracowników w Polsce. Odpowiedzi sugerujące, że szkolenia powinny odbywać się co 5, 6 lub 8 lat, opierają się na nieprawidłowym rozumieniu przepisów. Ustawa Kodeks pracy jasno określa, że okresowe szkolenia BHP mają na celu nie tylko dostarczenie pracownikom wiedzy na temat bezpieczeństwa, ale także dostosowanie ich umiejętności do zmieniających się warunków w miejscu pracy. Zbyt długi okres pomiędzy szkoleniami mógłby prowadzić do utraty aktualności wiedzy pracowników, co zwiększa ryzyko wypadków oraz zagrożeń zdrowotnych. W praktyce, regularne, coroczne szkolenia są niezbędne do nadążania za nowymi przepisami, technologiami oraz aktualizacjami w procedurach bezpieczeństwa. Ponadto, firmy, które zaniedbują wymóg przeprowadzania takich szkoleń, mogą być narażone na konsekwencje prawne oraz finansowe, w tym na kary administracyjne. Odpowiednie przestrzeganie przepisów dotyczących szkoleń BHP jest kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa pracowników oraz ochrony firmy przed potencjalnymi stratami.

Pytanie 38

Które dane zostaną wybrane w wyniku działania kwerendy na przedstawionych rekordach?

SELECT id FROM samochody WHERE rocznik LIKE "2%4";

id	marka	model	rocznik
1	Fiat	Punto	2016
2	Fiat	Punto	2002
3	Fiat	Punto	2007
4	Opel	Corsa	2016
5	Opel	Astra	2003
6	Toyota	Corolla	2016
7	Toyota	Corolla	2014
8	Toyota	Yaris	2004

A. Identyfikatory równe 7 oraz 8.

B. Brak danych.

C. Tylko identyfikator równy 8.

D. Wszystkie identyfikatory.

Prawidłowa odpowiedź wskazuje, że w wyniku działania kwerendy zostaną wybrane rekordy z id równymi 7 oraz 8, ponieważ oba te roczniki zaczynają się cyfrą 2 i kończą na 4, co spełnia warunek LIKE '2%4'. W SQL operator LIKE umożliwia wyszukiwanie wzorców w danych tekstowych i jest bardzo użyteczny w sytuacjach, gdy nieznana jest pełna wartość, a tylko jej część. W praktycznych aplikacjach, takich jak systemy zarządzania bazami danych, często stosuje się ten operator do filtrowania wyników na podstawie niepełnych informacji. Na przykład, jeżeli chciałbyś zidentyfikować wszystkie pojazdy z określonym rocznikiem, użycie LIKE może szybko zawęzić wyniki. Używanie tego operatora w połączeniu z innymi funkcjami SQL, jak GROUP BY czy JOIN, pozwala na kompozycję bardziej złożonych zapytań, co jest standardem w analityce danych.

Pytanie 39

Zawarty blok ilustruje proces

A. wykorzystania zdefiniowanej procedury lub funkcji

B. podjęcia decyzji

C. realizacji zadania w pętli

D. odczytu lub prezentacji danych

Romb w diagramach przepływu sterowania jest używany do reprezentacji podejmowania decyzji jest kluczowym elementem w programowaniu warunkowym Proces ten polega na ocenie wyrażenia logicznego które prowadzi do jednego z dwóch możliwych stanów prawda lub fałsz a następnie przepływu sterowania w kierunku odpowiedniego bloku kodu Praktyczne zastosowanie tego elementu można znaleźć w strukturach takich jak instrukcje if-else czy switch-case Stosowanie decyzji w kodzie jest niezbędne do tworzenia dynamicznych i interaktywnych aplikacji które reagują na różne sytuacje w czasie rzeczywistym Dodatkowo podejmowanie decyzji jest podstawą dla wdrażania algorytmów sztucznej inteligencji i uczenia maszynowego gdzie różne scenariusze są oceniane a odpowiednie decyzje podejmowane na podstawie wyników analizy danych W praktyce inżynierowie oprogramowania muszą zgodnie z dobrymi praktykami projektowymi dbać o to aby każda decyzja była dobrze zaprojektowana i zoptymalizowana nie tylko pod kątem poprawności logicznej ale także wydajności i czytelności kodu co ma kluczowe znaczenie dla utrzymania i rozwoju złożonych systemów informatycznych

Pytanie 40

Jaką wartość uzyska zmienna x po wykonaniu kodu PHP zaprezentowanego w ramce?

A. Ilość wierszy w tabeli produkty, gdzie pole status jest większe od zera

B. Ilość wierszy w bazie danych

C. Ilość wierszy dodanych do tabeli produkty

D. Ilość wierszy przetworzonych przez zapytanie DELETE FROM

W przedstawionym kodzie PHP funkcja mysqli_affected_rows() jest używana do uzyskania liczby wierszy zmienionych przez ostatnie zapytanie MySQL. W tym przypadku zapytanie DELETE FROM produkty WHERE status < 0 próbuje usunąć wszystkie rekordy z tabeli produkty, których pole status ma wartość mniejszą od zera. Po wykonaniu tego zapytania funkcja mysqli_affected_rows($db) zwróci liczbę wierszy, które zostały rzeczywiście usunięte. To jest szczególnie przydatne w kontekście sprawdzania wpływu operacji na bazę danych i pozwala na dynamiczne podejmowanie decyzji w aplikacjach bazodanowych. Przykładowo, jeśli po usunięciu chcemy wykonać dodatkowe operacje tylko wtedy, gdy co najmniej jeden rekord został usunięty, możemy użyć tej funkcji. Zgodnie z dobrymi praktykami, korzystanie z mysqli_affected_rows() jest standardem, gdyż pozwala również na obsługę wyjątków i błędów bazy danych. Optymalizacja operacji DELETE poprzez precyzyjne filtrowanie w WHERE, jak w naszym przykładzie, jest kluczowa dla zachowania wydajności bazy danych szczególnie w dużych systemach produkcyjnych.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej