Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 7 sierpnia 2026 11:54
Data zakończenia: 7 sierpnia 2026 12:10

Egzamin zdany!

Wynik: 28/40 punktów (70,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Który z czynników ma negatywny wpływ na efektywną współpracę w zespole?

A. wzajemny szacunek

B. rywalizacja między członkami zespołu

C. efektywna komunikacja

D. jasny podział ról i obowiązków

Efektywna współpraca w zespole opiera się na zaufaniu, wzajemnym szacunku, dobrej komunikacji i jasnym podziale ról. Czynnikiem, który ją osłabia, jest rywalizacja między członkami zespołu - zamiast dążyć do wspólnego celu, ludzie zaczynają konkurować, ukrywać informacje i przypisywać sobie zasługi, co rodzi konflikty. Zdrowa współpraca stawia na wspólny wynik, a nie na pokonanie kolegów. Dlatego negatywny wpływ ma rywalizacja w zespole.

Pytanie 2

Który typ relacji wymaga utworzenia tabeli pośredniczącej, łączącej klucze główne obu tabel?

1..n

1..1

n..n

n..1

Pozostałe relacje nie potrzebują takiej tabeli. 1..1 i 1..n (a także n..1, czyli 1..n z drugiej strony) realizuje się kluczem obcym umieszczonym we właściwej tabeli. Tabela pośrednicząca jest konieczna wyłącznie dla n..n.

Pytanie 3

Którą funkcję z menu Kolory programu GIMP użyto, w celu uzyskania efektu przedstawionego w filmie?

A. Progowanie.

B. Inwersja.

C. Krzywe.

D. Barwienie.

Prawidłowo wskazana funkcja to „Progowanie”, bo dokładnie ona zamienia obraz kolorowy lub w odcieniach szarości na obraz dwuwartościowy: piksel jest albo czarny, albo biały, w zależności od tego, czy jego jasność przekracza ustawiony próg. W GIMP-ie znajdziesz ją w menu Kolory → Progowanie. Suwakami ustalasz zakres poziomów jasności, które mają zostać potraktowane jako „białe”, a wszystko poza tym zakresem staje się „czarne”. Efekt, który się wtedy uzyskuje, jest bardzo charakterystyczny: mocno kontrastowy, bez półtonów, coś w stylu skanu czarno-białego lub grafiki do druku na ploterze tnącym. Z mojego doświadczenia progowanie świetnie nadaje się do przygotowania logotypów, szkiców technicznych, schematów, a także do wyciągania konturów z lekko rozmytych zdjęć. Często używa się go też przed wektoryzacją, żeby program śledzący krawędzie miał wyraźne granice między czernią a bielą. W pracy z grafiką na potrzeby stron WWW próg bywa stosowany np. przy tworzeniu prostych ikon, piktogramów albo masek (maski przezroczystości można przygotować właśnie na bazie obrazu progowanego). Dobrą praktyką jest najpierw sprowadzenie obrazu do odcieni szarości i dopiero potem użycie progowania, bo wtedy masz większą kontrolę nad tym, jak rozkłada się jasność i gdzie wypadnie granica progu. Warto też pamiętać, że progowanie jest operacją destrukcyjną – traci się informacje o półtonach – więc najlepiej pracować na kopii warstwy, żeby w razie czego móc wrócić do oryginału i poprawić ustawienia progu.

Pytanie 4

Aby strona poprawnie skalowała się na urządzeniach mobilnych, w sekcji <head> należy umieścić:

<title>

<meta name="viewport" content="width=device-width, initial-scale=1">

<meta charset="utf-8">

<link rel="stylesheet">

Znacznik <meta name="viewport" content="width=device-width, initial-scale=1"> mówi przeglądarce mobilnej, że szerokość rzutni (viewport) ma odpowiadać szerokości urządzenia, a strona ma startować w skali 1:1. Bez niego telefon renderuje stronę jako szeroką i pomniejsza ją, przez co media queries nie działają jak należy. Dlatego dla poprawnego skalowania na komórkach niezbędny jest meta viewport.

Pytanie 5

Aby wstawić w napisie tabulator (poziome wcięcie), należy użyć znaku sterującego:

\\

\r

\t

\n

Pozostałe sekwencje robią co innego. \\ służy do zapisania w napisie samego znaku ukośnika wstecznego, a nie wcięcia. \n to znak nowej linii - przenosi dalszy tekst do kolejnego wiersza, lecz nie tworzy poziomego odstępu. \r to powrót karetki, używany głównie razem z \n w zakończeniach wierszy w systemach Windows. Poziomy tabulator wstawia \t, dlatego to ta sekwencja jest poprawna.

Pytanie 6

W tabeli personel znajdują się pola: imie, nazwisko, pensja, staz. Aby otrzymać średnią pensję pracowników, dla których staż wynosi od 10 do 20 lat pracy włącznie, należy wykonać kwerendę:

A. SELECT COUNT(*) FROM personel WHERE staz >= 10 AND staz <= 20

B. SELECT AVG(*) FROM personel WHERE staz >= 10 AND staz <= 20

C. SELECT COUNT(pensja) FROM personel WHERE staz >= 10 AND staz <= 20

D. SELECT AVG(pensja) FROM personel WHERE staz >= 10 AND staz <= 20

Poprawna kwerenda to 'SELECT AVG(pensja) FROM personel WHERE staz >= 10 AND staz <= 20;'. Użycie funkcji AVG() jest kluczowe, gdyż jej celem jest obliczenie średniej wartości z konkretnego zestawu danych, w tym przypadku pensji pracowników z określonym stażem. Funkcja ta agreguje dane, zliczając sumę pensji i dzieląc ją przez ich liczbę, co jest standardową metodą obliczania średniej arytmetycznej. W kontekście praktycznym, taką kwerendę można wykorzystać w raportach finansowych dla działu HR, aby ocenić wynagrodzenia w zespole z odpowiednim doświadczeniem. Standardy SQL zalecają użycie funkcji agregujących, takich jak AVG(), do takich obliczeń, co zapewnia dokładność i efektywność w analizie danych. Co więcej, efektywne wykorzystanie takich zapytań pozwala na lepsze planowanie budżetu oraz strategii wynagrodzeń w organizacjach.

Pytanie 7

Znak <s> w HTML powoduje

A. podkreślenie tekstu

B. migotanie tekstu

C. skreślenie tekstu

D. pochylenie tekstu

Znaczniki HTML pełnią różne funkcje związane z formatowaniem tekstu, jednak nie każdy znacznik działa w sposób intuicyjny. Na przykład, wybór odpowiedzi dotyczącej pochylenia tekstu wskazuje na nieporozumienie w zakresie zastosowania znacznika. Tekst pochylony w HTML osiąga się za pomocą znacznika <em> lub <i>, które są przeznaczone do podkreślenia znaczenia lub wyróżnienia fragmentu tekstu. Odpowiedź sugerująca migotanie tekstu pokazuje braki w wiedzy o standardach HTML; w rzeczywistości nie ma takiego znacznika w HTML5, a efekt migotania jest niezalecany ze względu na problemy z dostępnością i użytecznością. Wreszcie, podkreślenie tekstu w HTML realizowane jest przy pomocy znacznika <u>, który jest zarezerwowany dla tekstu, który jest ważny lub w inny sposób wyróżniony, a nie dla przekreślenia. Zatem, w kontekście HTML, kluczowe jest zrozumienie przeznaczenia każdego znacznika, aby unikać nieporozumień i błędnych interpretacji, które mogą prowadzić do niewłaściwego formatowania oraz naruszenia zasad dostępności.

Pytanie 8

Kiedy zakończy się wykonanie poniższego fragmentu kodu w języku C/C++, do zmiennej zwanej zmienna2 zostanie przypisane:

...
int zmienna1 = 158;
int *zmienna2 = &zmienna1;

A. przypisana zamieniona na łańcuch wartość przechowywana w zmienna1

B. przypisana liczba w kodzie binarnym odpowiadająca wartości przechowywanej w zmienna1

C. przypisana ta sama wartość, co przechowywana w zmienna1

D. przypisany adres zmiennej o nazwie zmienna1

Wskaźniki w językach C/C++ są jednymi z fundamentalnych koncepcji, które pozwalają na efektywne zarządzanie pamięcią oraz manipulację danymi na niskim poziomie. Błędne rozumienie przypisania wskaźników może prowadzić do nieporozumień. Kiedy przypisujemy zmienną typu wskaźnikowego, jak w int *zmienna2 = &zmienna1, przypisywany jest adres, a nie wartość. Odpowiedzi sugerujące przypisanie bezpośredniej wartości, jej binarnej reprezentacji lub konwersji do łańcucha są niepoprawne, ponieważ ignorują działanie operatora '&' oraz specyfikę wskaźników. Operator '&' zawsze zwraca adres pamięci, co umożliwia wskaźnikowi przechowywanie tego adresu. Pomijanie tego faktu jest częstym błędem, wynikającym z braku zrozumienia mechanizmów pamięci i wskaźników. Zrozumienie różnicy między wskaźnikiem a zwykłą zmienną jest kluczowe. Wskaźniki nie przechowują wartości zmiennych, lecz ich adresy, co pozwala na manipulację danymi w ich oryginalnym miejscu w pamięci. Ignorowanie tego aspektu prowadzi do logicznych błędów w programach i potencjalnych problemów z zarządzaniem pamięcią.

Pytanie 9

Którą funkcją PHP przekierować użytkownika na inną stronę?

include();

require();

header();

upload();

require() i include() DOŁĄCZAJĄ zawartość innego pliku do skryptu, a nie przekierowują przeglądarki. upload() nie jest funkcją PHP. Przekierowanie wykonuje header().

Pytanie 10

Podczas edytowania grafiki w programie do obróbki rastrowej należy usunąć kolory z obrazu, aby uzyskać wizualizację w odcieniach szarości. W tym celu można zastosować funkcję

A. kadrowania

B. szumu RGB

C. desaturacji

D. filtru rozmycia

Desaturacja to proces, który polega na usunięciu kolorów z obrazu, co skutkuje uzyskaniem jego wersji w odcieniach szarości. W kontekście edytorów grafiki rastrowej, takich jak Adobe Photoshop lub GIMP, desaturacja jest kluczową funkcją, umożliwiającą szybkie przekształcenie zdjęcia kolorowego w monochromatyczne. Tego typu operacje są szczególnie przydatne w fotografii czarno-białej, w grafice artystycznej oraz w projektowaniu, gdzie kolor może odwracać uwagę od kompozycji lub detali. Aby wykonać desaturację, wystarczy zastosować odpowiednią funkcję menu, co pozwala na łatwe i efektywne pozbycie się kolorów. Dobrą praktyką jest również eksploracja różnych metod desaturacji, takich jak konwersja do skali szarości lub użycie filtrów, które mogą dać różne efekty wizualne. Warto również zaznaczyć, że desaturacja nie jest tym samym co konwersja do odcieni szarości, gdyż może zachować pewne informacje o luminancji, które są istotne w kontekście dalszej obróbki obrazu.

Pytanie 11

W języku skryptowym JavaScript operatory: || oraz && należą do grupy operatorów

A. arytmetycznych.

B. logicznych.

C. przypisania.

D. bitowych.

Operatory || oraz && w JavaScript to klasyczne operatory logiczne. Działają na wartościach, które można zinterpretować jako prawdę lub fałsz (tzw. wartości truthy i falsy) i zwracają wynik wyrażenia logicznego. && oznacza „i” logiczne – całe wyrażenie jest prawdziwe tylko wtedy, gdy oba operandy są traktowane jako prawdziwe. || oznacza „lub” logiczne – wystarczy, że jeden z operandów jest prawdziwy, żeby całe wyrażenie było uznane za prawdę. W praktyce bardzo często wykorzystuje się je w instrukcjach warunkowych, np.: if (isLoggedIn && isAdmin) { … } albo if (isMobile || isTablet) { … }. W JavaScript te operatory mają jeszcze jedną, moim zdaniem bardzo przydatną cechę: nie zwracają po prostu true/false, tylko konkretną wartość jednego z operandów. Na przykład: const name = userName || "Gość"; – jeśli userName jest wartością „falsy” (np. pusty string, null, undefined), to do name trafi "Gość". To jest tzw. krótkie spięcie (short-circuit evaluation): przy operatorze &&, jeśli pierwszy operand jest falsy, drugi nie jest już w ogóle obliczany; przy ||, jeśli pierwszy jest truthy, drugi też nie jest sprawdzany. W dobrych praktykach front-endu wykorzystuje się to do prostego ustawiania wartości domyślnych, zabezpieczania wywołań funkcji (np. callback && callback()) oraz budowania bardziej czytelnych warunków. Warto też pamiętać o różnicy między operatorami logicznymi (&&, ||, !) a porównania (===, !==), bo to są różne grupy operatorów, chociaż często używa się ich razem w tych samych warunkach. Z mojego doświadczenia, świadome używanie tych operatorów logicznych bardzo upraszcza kod i zmniejsza liczbę if-ów rozrzuconych po skryptach.

Pytanie 12

Jaką wartość zwróci ten algorytm?

Z = 0
N = 1
dopóki Z < 3:
    N = N * 2 + 1
    Z = Z + 1
wypisz N

A. 7

B. 5

C. 15

D. 3

Zrozumienie działania tego algorytmu jest kluczowe dla programowania i matematyki obliczeniowej. Algorytm ten wykorzystuje pętlę 'dopóki', która wykonuje operacje na dwóch zmiennych: Z i N. Na początku Z jest równe 0, a N jest równe 1. Pętla trwa dopóki Z jest mniejsze od 3. W każdej iteracji pętli zmienna N jest aktualizowana zgodnie z wyrażeniem N = N * 2 + 1 oraz Z jest zwiększane o 1. Przy pierwszej iteracji Z wynosi 0, więc N staje się 1 * 2 + 1 = 3, a Z zostaje zwiększone do 1. W drugiej iteracji Z wynosi 1, więc N staje się 3 * 2 + 1 = 7, a Z wynosi 2. W trzeciej iteracji Z wynosi 2, dlatego N staje się 7 * 2 + 1 = 15, a Z zostaje zwiększone do 3, co kończy pętlę. W rezultacie, gdy algorytm kończy działanie, zmienna N ma wartość 15, która zostaje wypisana. To podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w pisaniu algorytmów, gdzie dbałość o zrozumienie pętli i operacji na zmiennych jest fundamentalna dla tworzenia wydajnych programów.

Pytanie 13

W HTML-u, aby umieścić animację FLASH (z rozszerzeniem .swf) na stronie www, powinno się wykorzystać znacznik

A. <audio>

B. <video>

C. <img>

D. <object>

Użycie <audio>, <img> i <video> do wstawiania animacji FLASH jest błędne z kilku powodów. Znacznik <audio> jest tylko do dźwięku, więc nie załatwia sprawy z animacjami. <img> to tylko do wyświetlania statycznych obrazków, a nie czegoś interaktywnego jak animacje FLASH. A <video> też jest tylko dla plików wideo i w ogóle nie obsługuje FLASH. Wiesz, to wszystko często wynika z tego, że nie do końca wiadomo, jak te znaczniki działają. Ważne, żeby wiedzieć, jakie elementy HTML można użyć do różnych treści. No i nie oszukujmy się – technologia FLASH jest coraz mniej na czasie, lepiej iść w kierunku HTML5, bo to jest bezpieczniejsze i działa lepiej z obecnymi przeglądarkami. Użycie starszych technologii, jak FLASH, może przynieść problemy z kompatybilnością i bezpieczeństwem, więc to nie jest najlepszy pomysł w nowoczesnym web developmencie.

Pytanie 14

Celem testów związanych ze skalowalnością oprogramowania jest ocena, czy aplikacja

A. jest chroniona przed nieautoryzowanymi operacjami, np. dzieleniem przez zero

B. posiada odpowiednią funkcjonalność

C. jest właściwie udokumentowana

D. potrafi funkcjonować przy założonym i wyższym obciążeniu

Twoja odpowiedź o zdolności aplikacji do działania przy dużym obciążeniu to bardzo ważny temat w testach skalowalności. W skrócie, chodzi o to, jak system radzi sobie, gdy użytkowników lub operacji przybywa. To kluczowe, bo przecież każdy z nas nie lubi, gdy aplikacja się zacina, prawda? Przykładowo, testy obciążeniowe symulują sytuację, kiedy jest dużo jednoczesnych użytkowników, żeby sprawdzić, czy wszystko działa jak należy. Dobrze jest też monitorować, jak aplikacja się sprawuje w trakcie takich testów i analizować, gdzie mogą być wąskie gardła. Z moim doświadczeniem, zrozumienie tych rzeczy jest niezbędne do utrzymania dobrej jakości usług. Można też spojrzeć na standardy, takie jak ISO/IEC 25010, które podkreślają, jak ważna jest jakość oprogramowania, w tym jego zdolność do skalowania. To sprawia, że twoja odpowiedź ma duże znaczenie!

Pytanie 15

Jakie oznaczenie w języku PHP wskazuje na komentarz wieloliniowy?

A. #

B.

C. /* */

D. //

Komentarze wieloliniowe w języku PHP definiuje zapis /* */. Umożliwia on umieszczanie dłuższych opisów lub wyjaśnień w kodzie, które są ignorowane przez interpreter PHP. Użycie tego typu komentarzy jest szczególnie przydatne w sytuacjach, kiedy chcemy opisać złożone fragmenty kodu lub zablokować dużą ilość kodu w czasie testowania. Przykładem może być zasłonięcie sekcji kodu, która nie jest aktualnie potrzebna: /* echo 'To jest test'; */. Warto pamiętać, że komentarze powinny być używane do poprawy czytelności kodu, co jest zgodne z dobrą praktyką programistyczną. Zaleca się również stosowanie komentarzy w sposób przemyślany, aby nie tworzyć nadmiernej ilości niepotrzebnych informacji, co mogłoby wprowadzać chaos w projekcie. W PHP można także łączyć różne typy komentarzy, co pozwala na elastyczne i czytelne dokumentowanie kodu.

Pytanie 16

Aby z tabeli Pracownicy wybrać tylko nazwiska kończące się na literę „i”, można zastosować następującą kwerendę SQL

A. SELECT nazwisko FROM Pracownicy WHERE nazwisko LIKE "i";

B. SELECT nazwisko FROM Pracownicy WHERE nazwisko LIKE "%i%";

C. SELECT nazwisko FROM Pracownicy WHERE nazwisko LIKE "%i;

D. SELECT nazwisko FROM Pracownicy WHERE nazwisko LIKE "i%";

Wszystkie pozostałe odpowiedzi są błędne z powodu niewłaściwego użycia operatora LIKE oraz niewłaściwej konstrukcji wzorca. Przykładowo, pierwsza odpowiedź 'SELECT nazwisko FROM Pracownicy WHERE nazwisko LIKE "i";' jest niepoprawna, ponieważ operator LIKE bez symbolu '%' nie umożliwia wyszukiwania nazwisk, które kończą się na literze 'i', a zamiast tego szuka nazwisk, które dokładnie odpowiadają ciągowi 'i', co jest niemożliwe, gdyż nazwiska składają się zazwyczaj z większej liczby znaków. Kolejna odpowiedź 'SELECT nazwisko FROM Pracownicy WHERE nazwisko LIKE "%i%";' jest również nieprawidłowa, ponieważ użycie '%' przed i po literze 'i' powoduje, że kwerenda zwróci nazwiska, które zawierają literę 'i' w dowolnym miejscu, a nie wyłącznie te kończące się na tę literę. Ostatnia odpowiedź 'SELECT nazwisko FROM Pracownicy WHERE nazwisko LIKE "i%";' jest błędna z powodu tego, że operator '%' umieszczony po 'i' poszukuje nazwisk zaczynających się na literę 'i', co jest sprzeczne z zadanym kryterium, które dotyczy końca nazwiska. Dlatego kluczowe znaczenie ma prawidłowe zrozumienie działania wzorców w SQL, aby skutecznie wyszukiwać dane w bazach danych.

Pytanie 17

Którego znacznika NIE należy umieszczać w sekcji <head> dokumentu HTML?

A. <meta>

B. <h2>

C. <link>

D. <title>

Sekcja <head> zawiera metadane dokumentu - informacje o stronie, niewidoczne bezpośrednio w treści. Prawidłowo umieszcza się w niej <title>, <meta>, <link>, a także <style> i <script>. Znacznik <h2> to nagłówek WIDOCZNEJ treści, więc jego miejsce jest w <body>, a nie w nagłówku dokumentu. Dlatego w <head> nie powinno się umieszczać <h2>.

Pytanie 18

Edytor, który spełnia kryteria WYSIWYG, powinien umożliwiać

A. osiągnięcie zbliżonego rezultatu tworzonej strony do jej wyglądu w przeglądarce internetowej

B. przygotowanie plików dźwiękowych przed ich umieszczeniem na stronie internetowej

C. publikację strony na serwerze za pomocą wbudowanego klienta FTP

D. tworzenie podstawowych grafik wektorowych

Edytory WYSIWYG (What You See Is What You Get) mają na celu umożliwienie użytkownikom tworzenia i edytowania treści w sposób, który przypomina ostateczny wygląd strony internetowej. Odpowiedź dotycząca uzyskania zbliżonego wyniku tworzonej strony do jej obrazu w przeglądarce internetowej jest kluczowym aspektem działania takich edytorów. Umożliwiają one użytkownikom natychmiastowe podglądanie efektów wprowadzanych zmian, co jest nieocenione przy projektowaniu stron. Przykładem może być edytor tak jak Adobe Dreamweaver czy WordPress, które pozwalają na wizualne projektowanie układu, co redukuje potrzebę ręcznego kodowania. Przy tworzeniu stron internetowych zgodnie z dobrymi praktykami, edytory WYSIWYG powinny wspierać standardy HTML i CSS, co zapewnia, że efekty wizualne są zgodne z tym, co użytkownik zobaczy w przeglądarce. Takie podejście zwiększa efektywność pracy, a także ułatwia współpracę między programistami a designerami.

Pytanie 19

W języku JavaScript, w programowaniu obiektowym, zapis this.zawod w przedstawionym kodzie oznacza

function Uczen(){
   this.imie = "";
   this.nazwisko = "";
   this.technik = 'informatyk';
   this.zawod = function(){
     return this.technik;
   };
 }

A. właściwość

B. metodę

C. konstruktor

D. klasę

W JavaScript programowanie obiektowe działa trochę inaczej niż w innych językach. W tym kodzie, zapis this.zawod wskazuje, że mamy do czynienia z metodą obiektu. Po prostu, metoda to funkcja przypisana do właściwości obiektu, która może korzystać z danych w obiekcie. Używając this, mamy dostęp do innych właściwości. W tym przypadku, funkcja pod this.zawod zwraca wartość this.technik, co ładnie pokazuje, jak metody mogą zmieniać dane obiektu. To jest właśnie cała filozofia programowania obiektowego, gdzie logika jest umieszczona w funkcjach związanych z danymi. To sprawia, że kod jest bardziej modułowy i łatwiejszy do ogarnięcia. W pracy w zespole dobrze jest, jak nazwy metod mówią, co robią, bo to bardzo pomaga innym zrozumieć, co się dzieje w kodzie.

Pytanie 20

Baza danych księgarni zawiera tabelę o nazwie książki, w której znajdują się: id, idAutor, tytul, ileSprzedanych oraz tabelę autorzy z polami: id, imie, nazwisko. Aby wygenerować raport dotyczący sprzedanych książek z tytułami i nazwiskami autorów, co należy zrobić?

A. stworzyć kwerendę wyszukującą tytuły książek

B. zdefiniować relację 1..n pomiędzy tabelami książki i autorzy, a następnie przygotować kwerendę łączącą obie tabele

C. zdefiniować relację 1..1 pomiędzy tabelami książki i autorzy, a następnie przygotować kwerendę łączącą obie tabele

D. przygotować dwie oddzielne kwerendy: pierwszą wyszukującą tytuły książek, drugą wyszukującą nazwiska autorów

Jak chcesz zrobić raport o sprzedanych książkach, musisz najpierw ustalić, jak połączone są tabelki 'książki' i 'autorzy'. W tym przypadku relacja 1..n jest najlepsza, bo każdy autor może napisać wiele książek, a każda książka ma swojego jednego autora. Kiedy już to masz ustalone, możesz zabrać się za pisanie kwerendy, która połączy te tabele. W SQL użyjesz JOIN, co pozwala połączyć dane i zobaczyć pełne informacje o sprzedanych książkach, w tym tytuły i nazwiska autorów. Przykładowa kwerenda może wyglądać tak: SELECT książki.tytul, autorzy.nazwisko FROM książki JOIN autorzy ON książki.idAutor = autorzy.id. Takie podejście umożliwia łączenie danych z różnych źródeł i jest podstawą analizy baz danych. Dobrze zdefiniowane relacje między tabelami to też klucz do utrzymania porządku w danych i efektywności zapytań.

Pytanie 21

Które polecenie MySQL porządkuje tabelę i odzyskuje miejsce zajmowane przez usunięte wcześniej wiersze?

MODIFY TABLE

UPDATE TABLE

OPTIMIZE TABLE

ANALYZE TABLE

Pozostałe polecenia nie odzyskują miejsca. ANALYZE TABLE to realna komenda, ale jej zadaniem jest odświeżenie statystyk wykorzystywanych przez optymalizator zapytań - nie defragmentuje danych. UPDATE TABLE i MODIFY TABLE w MySQL nie istnieją (zmianę danych wykonuje samo UPDATE, a struktury ALTER TABLE). Reorganizację tabeli i odzyskanie miejsca po usuniętych wierszach realizuje OPTIMIZE TABLE, dlatego to ono jest poprawne.

Pytanie 22

Poniższy fragment kodu PHP funkcjonuje poprawnie i ma na celu wyświetlenie na stronie internetowej informacji pobranych kwerendą z bazy danych. Ile pól zostanie wyświetlonych na stronie?

$ile = mysqli_num_rows($zapytanie);
for ($i = 0; $i < $ile; $i++) 
{
    $wiersz = mysqli_fetch_row($zapytanie); 
    echo "<p>Klient: $wiersz[0] $wiersz[1], adres: $wiersz[2] </p>";
}

A. Z trzech pól

B. Z dwóch pól

C. Z czterech pól

D. Z jednego pola

Kod PHP wyświetla dane z bazy danych przy użyciu funkcji mysqli_fetch_row, która zwraca wiersz danych jako tablicę. W tym przypadku, wiersz zawiera trzy elementy: '$wiersz[0]', '$wiersz[1]' oraz '$wiersz[2]'. Pierwszy element '$wiersz[0]' odpowiada nazwisku klienta, drugi '$wiersz[1]' to imię klienta, a trzeci '$wiersz[2]' to adres. Wyświetlanie danych w formacie HTML (znacznik <p>) wskazuje, że wszystkie trzy elementy są używane do stworzenia czytelnej prezentacji. W praktyce, korzystanie z mysqli_num_rows do określenia liczby zwróconych wierszy pozwala na dynamiczne przetwarzanie danych z bazy danych, co jest zgodne z najlepszymi praktykami programowania PHP. Zastosowanie pętli for umożliwia iterację przez wszystkie wiersze wynikowe i wyświetlenie ich w odpowiedniej formie. Takie podejście jest powszechnie stosowane przy budowaniu aplikacji webowych, gdzie wyświetlanie danych z bazy jest kluczowym elementem interakcji z użytkownikiem.

Pytanie 23

Która metoda wypisze w języku JavaScript komunikat w konsoli przeglądarki?

console.log("test");

console.print("test");

console.echo("test");

console.write("test");

Do wypisywania komunikatów w konsoli przeglądarki w JavaScript służy metoda console.log(), np. console.log("test");. Konsolę otwiera się w narzędziach deweloperskich (klawisz F12). To podstawowe narzędzie diagnostyczne - pozwala podejrzeć wartości zmiennych i przebieg działania skryptu. Obiekt console ma też metody pokrewne, np. console.error() czy console.warn(). Dlatego poprawna jest console.log("test");.

Pytanie 24

Którego zdarzenia użyć, aby funkcja JavaScript uruchamiała się przy WPISYWANIU znaku do pola tekstowego?

onmouseout

onload

onclick

onkeydown

Zdarzenie onkeydown wyzwala się w momencie WCIŚNIĘCIA klawisza, więc nadaje się do reagowania na pisanie w polu tekstowym - np. podpowiedzi wyszukiwarki czy licznik znaków aktualizowany przy każdym znaku. Reaguje na klawisz, zanim jeszcze zostanie zwolniony. Zapamiętaj: „key down” = klawisz w dół, czyli wciśnięcie.

Pytanie 25

Dla których imion klauzula LIKE jest prawdziwa?

SELECT imie FROM mieszkancy WHERE imie LIKE 'o_%_a';

A. Oktawia, Oktawian, Olga

B. Oksana, Ola, Olga

C. Oda, Oksana, Oktawia

D. Oksana, Oktawia, Olga

Wybrana odpowiedź nie jest prawidłowa. Przeanalizujmy dokładnie wzorzec użyty w klauzuli LIKE, aby zrozumieć, które imiona faktycznie spełniają podany warunek. Wzorzec 'o_%_a' składa się z pięciu elementów: litery „o" na początku, znaku podkreślenia oznaczającego dokładnie jeden dowolny znak, symbolu procentu reprezentującego zero lub więcej dowolnych znaków, kolejnego znaku podkreślenia (znów dokładnie jeden znak) oraz litery „a" na końcu. Z tej struktury wynikają trzy warunki, które musi spełnić prawidłowe imię: musi zaczynać się od litery „o", kończyć się na literę „a" oraz mieć co najmniej cztery znaki długości. Ten ostatni warunek jest kluczowy i często pomijany - dwa znaki podkreślenia wymuszają obecność minimum dwóch znaków pomiędzy pierwszą a ostatnią literą. Dlatego imiona takie jak „Ola" czy „Oda", mimo że zaczynają się na „o" i kończą na „a", są zbyt krótkie - mają tylko trzy znaki. Z kolei „Oktawian" odpada, ponieważ kończy się na literę „n", nie „a". Prawidłowa odpowiedź to Oksana, Oktawia i Olga - każde z nich ma odpowiednią długość i właściwe litery na początku oraz końcu.

Pytanie 26

Atrybut autor w tabeli ksiazka oznacza

CREATE TABLE ksiazka ( 
  id INT UNSIGNED NOT NULL AUTO_INCREMENT PRIMARY KEY, 
  tytul VARCHAR(200), 
  autor SMALLINT UNSIGNED NOT NULL, 
  CONSTRAINT `dane` FOREIGN KEY (autor) REFERENCES autorzy(id) 
 );

A. kluczem obcym powiązanym z tabelą autorzy

B. atrybut używany w relacji z tabelą dane

C. atrybut typu tekstowego zawierający informacje o autorze

D. kluczem podstawowym tabeli ksiazka

Pole autor w tabeli ksiazka jest zdefiniowane jako klucz obcy co oznacza że tworzy relację z inną tabelą w bazie danych w tym przypadku z tabelą autorzy która zawiera id autorów W relacyjnych bazach danych klucz obcy jest mechanizmem który pozwala na utrzymanie integralności danych pomiędzy powiązanymi tabelami Jest to szczególnie ważne w kontekście modelowania rzeczywistości gdzie różne encje takie jak książki i autorzy są zależne od siebie W powyższym przykładzie pole autor odwołuje się do pola id w tabeli autorzy umożliwiając przypisanie konkretnego autora do danej książki Taka konstrukcja bazy danych jest zgodna z zasadami normalizacji które dążą do minimalizacji redundancji danych i zapewnienia ich spójności Klucze obce są powszechnie stosowaną praktyką w projektowaniu baz danych dzięki której złożone relacje mogą być reprezentowane i zarządzane w sposób efektywny Umożliwiają one implementację mechanizmu kaskadowego aktualizowania lub usuwania danych co pomaga w zachowaniu spójności w całej bazie danych

Pytanie 27

Aby przeanalizować rozkład ilościowy różnych kolorów na zdjęciu, należy skorzystać z

A. desaturacji

B. histogramu

C. rozmycia Gaussa

D. balansu kolorów

Histogram to coś jak graficzna mapka kolorów w Twoim zdjęciu. Pokazuje, jak rozłożone są różne kolory – czerwony, zielony i niebieski – co jest mega przydatne, gdy chcesz zobaczyć, które kolory dominują w Twoim obrazie. Dzięki histogramowi można ogarnąć siłę kolorów i ich proporcje. Jak się nim pobawisz, to łatwiej zauważysz, czy kolory są zbyt intensywne, zbyt blade albo czy masz jakieś przepalenia czy zbyt ciemne miejsca w obrazku. Osobiście, jak używam histogramu, to mogę fajnie dostosować jasność czy kontrast, żeby zdjęcie wyglądało tak, jak chcę. W fotografii i grafice komputerowej histogramy są po prostu standardem – bez nich ciężko ocenić jakość obrazu i podjąć sensowne decyzje w postprodukcji. Dlatego naprawdę warto z nich korzystać, bo dają konkretny wgląd w kolorystykę.

Pytanie 28

Cechy przedstawione w tabeli dotyczą?

Strony ustalają dążenie do konkretnego wyniku
Ważny jest efekt pracy, a nie sposób jej realizacji
Zleceniodawca przekazuje za wykonawcę zaliczkę na podatek dochodowy

A. umowy o pracę

B. umowy agencyjnej

C. umowy zlecenia

D. umowy o dzieło

Umowa o dzieło to rodzaj umowy cywilnoprawnej, która koncentruje się na osiągnięciu określonego rezultatu pracy, a nie na samym procesie jej wykonywania. Jest to typowy kontrakt, w którym strony uzgadniają konkretny efekt, jaki ma być osiągnięty, na przykład stworzenie projektu architektonicznego, wykonanie rzeźby czy napisanie programu komputerowego. W ramach tego typu umowy, wykonawca, czyli osoba realizująca zamówienie, nie podlega typowym regulacjom dotyczącym czasu pracy, które są charakterystyczne dla umów o pracę. Zleceniodawca zobowiązany jest natomiast do odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy, co odróżnia tę umowę od innych typów umów cywilnoprawnych, takich jak na przykład umowa zlecenia, gdzie obowiązek podatkowy może być regulowany odmiennie. Umowa o dzieło jest często wybierana w sytuacjach, gdzie kluczowe jest dostarczenie konkretnego produktu lub usługi, a czas i sposób realizacji mają mniejsze znaczenie.

Pytanie 29

W języku JavaScript zapis

x = przedmiot.nazwa();

oznacza, że

A. nazwa jest polem klasy przedmiot.

B. zmienna x będzie przechowywać wynik działania funkcji przedmiot.

C. zmienna x będzie przechowywać wynik działania metody nazwa.

D. nazwa jest właściwością obiektu przedmiot.

Twoja odpowiedź jest poprawna. W języku JavaScript, zapis 'x = przedmiot.nazwa();' oznacza wywołanie metody 'nazwa' na obiekcie 'przedmiot' i przypisanie zwróconego przez nią wyniku do zmiennej 'x'. Metoda to funkcja zdefiniowana w kontekście obiektu. Ten zapis jest stosowany, gdy chcesz wykonać określone działanie na obiekcie i przechować wynik dla dalszego użycia. Jest to zgodne ze standardami i dobrymi praktykami JavaScript, które zalecają wykorzystywanie metod obiektów do manipulacji ich stanem. Dzięki temu, kod jest bardziej zorganizowany, czytelny i łatwiejszy do utrzymania.

Pytanie 30

Który z poniższych kodów stanowi alternatywę dla kodu umieszczonego w ramce?

A. <?php
for($x=2;$x<=56;$x+=2){echo $x." ";}
?>

B. <?php
for($x=1;$x<=55;$x++){echo $x." ";}
?>

C. <?php
for($x=1;$x<=55;$x+=1){echo $x." ";}
?>

D. <?php
for($x=2;$x<=54;$x+=2){echo $x." ";}
?>

W odpowiedzi zaprezentowałeś kod, który generuje liczby parzyste od 2 do 54, co jest zgodne z tym, co było w zadaniu. W ramce masz pętlę for, która zaczyna się od x=1, ale trzeba wiedzieć, że w takiej konfiguracji będziesz też generować liczby nieparzyste. W Twoim kodzie lepiej było zacząć od x=2 i zwiększać x o 2, bo wtedy automatycznie pomijasz liczby, które nie są parzyste. To sprawia, że kod działa sprawniej, bo nie trzeba co chwilę sprawdzać, czy liczba jest parzysta, tylko po prostu się ją generuje. Jak dla mnie, jak chcesz tylko parzyste, to taki styl jest o niebo lepszy – klarowny i łatwy do ogarnięcia. W programowaniu istotne jest, żeby pisać kod, który nie tylko działa, ale też jest prosty do zrozumienia dla innych. Dzięki temu unikniesz problemów w przyszłości, gdy trzeba będzie coś poprawiać w kodzie.

Pytanie 31

Aby obraz dodany za pomocą kodu HTML był zrozumiały dla programów wspierających osoby niewidome, konieczne jest zdefiniowanie atrybutu

A. border

B. sizes

C. alt

D. src

Atrybut 'alt' w znaczniku <img> jest kluczowy dla dostępności treści internetowych. Jego główną funkcją jest dostarczenie alternatywnego opisu obrazu, który jest odczytywany przez programy wspierające osoby niewidome i niedowidzące, takie jak czytniki ekranu. Dzięki atrybutowi 'alt', użytkownicy, którzy nie mogą zobaczyć obrazu, są w stanie zrozumieć, co on przedstawia. Na przykład, jeśli obrazek przedstawia psa bawiącego się w parku, odpowiednia treść atrybutu 'alt' mogłaby brzmieć: 'Pies bawiący się w parku'. To nie tylko zwiększa dostępność strony, ale również poprawia doświadczenia użytkowników. Zgodnie z wytycznymi WCAG (Web Content Accessibility Guidelines), dostarczenie tekstu alternatywnego dla wszystkich obrazów jest niezbędne do zapewnienia pełnej dostępności treści. Przykład zastosowania: W przypadku strony e-commerce, gdzie obrazy produktów są kluczowe, odpowiednio zdefiniowany atrybut 'alt' pozwala osobom z ograniczeniami wzrokowymi na pełne zrozumienie oferty, co może wpłynąć na ich decyzje zakupowe.

Pytanie 32

W tabeli psy znajdują się kolumny: imie, rasa, telefon_wlasciciela, rok_szczepienia. Jakie polecenie SQL należy zastosować, aby uzyskać numery telefonów właścicieli psów, które były szczepione przed rokiem 2015?

A. SELECT telefon_wlasciciela FROM psy WHERE rok_szczepienia > 2015

B. SELECT telefon_wlasciciela FROM psy WHERE rok_szczepienia < 2015

C. SELECT imie, rasa FROM psy WHERE rok_szczepienia > 2015

D. SELECT psy FROM rok_szczepienia < 2015

Wybór odpowiedzi 'SELECT telefon_wlasciciela FROM psy WHERE rok_szczepienia < 2015' jest poprawny, ponieważ spełnia wszystkie kryteria zawarte w pytaniu. Kluczowym elementem jest zastosowanie klauzuli WHERE, która filtruje wyniki do tych, gdzie rok szczepienia jest mniejszy niż 2015. Używając SELECT, wybieramy tylko kolumnę 'telefon_wlasciciela', co odpowiada na konkretną potrzebę, jaką jest uzyskanie numerów telefonów właścicieli psów, które były szczepione przed określoną datą. W praktyce, takie zapytanie może być użyteczne w sytuacjach np. przypominania właścicielom o konieczności szczepień, co wpisuje się w szerszy kontekst zarządzania zdrowiem zwierząt. Dobre praktyki w SQL obejmują również staranność przy określaniu warunków filtracji, aby zminimalizować ryzyko błędnych wyników. Warto także pamiętać o indeksowaniu kolumn w bazie danych, co może przyspieszyć wykonywanie takich zapytań, zwłaszcza w dużych zbiorach danych.

Pytanie 33

W systemie baz danych sklepu znajdują się dwie tabele połączone relacją: produkty oraz oceny. Tabela oceny zawiera dowolną liczbę ocen wystawionych przez klientów dla konkretnego produktu, opisaną poprzez pola: id, ocena (pole numeryczne), produktID (klucz obcy). Aby uzyskać maksymalną ocenę dla produktu o ID wynoszącym 10, należy wykorzystać zapytanie

A. SELECT MAX COUNT(ocena) FROM oceny WHERE produktID = 10;

B. SELECT MAX(ocena) FROM oceny WHERE produktID = 10;

C. MAX SELECT ocena FROM oceny WHERE produktID = 10;

D. COUNT MAX SELECT ocena FROM oceny WHERE produktID = 10;

Odpowiedź 'SELECT MAX(ocena) FROM oceny WHERE produktID = 10;' jest poprawna, ponieważ wykorzystuje funkcję agregującą MAX, która zwraca największą wartość w danej kolumnie. W kontekście tego zapytania, funkcja MAX jest stosowana do kolumny 'ocena' w tabeli 'oceny', a dodatkowy warunek 'WHERE produktID = 10' ogranicza wyniki do tylko tych ocen, które są związane z produktem o ID równym 10. To podejście jest zgodne z najlepszymi praktykami SQL, które zalecają korzystanie z funkcji agregujących dla wydobywania statystyk z danych. W praktyce, takie zapytania są niezwykle ważne w analizie danych, na przykład do oceny jakości produktów, co może wpłynąć na decyzje biznesowe. Dzięki umiejętności konstruowania takich zapytań, analitycy mogą w łatwy sposób uzyskać kluczowe informacje niezbędne do strategii marketingowych oraz poprawy jakości obsługi klienta.

Pytanie 34

Który z poniższych typów plików NIE JEST używany do publikacji grafiki lub animacji na stronach www?

A. AIFF

B. PNG

C. SWF

D. SVG

Wybór formatu plików, które są używane do publikacji grafiki lub animacji na stronach internetowych, jest istotnym elementem projektowania interfejsów. SVG, jako format wektorowy, oferuje wyjątkową elastyczność i skalowalność, co czyni go idealnym dla responsywnych projektów. Jego możliwość dostosowywania w kodzie HTML i CSS sprawia, że jest on często wybierany przez projektantów, którzy dążą do zachowania wysokiej jakości wizualnej bez utraty wydajności. SWF, z kolei, był popularnym formatem dla animacji Flash, który pozwalał na interaktywne elementy w stronach internetowych, jednak obecnie jest mniej używany z powodu rosnącej niekompatybilności z nowoczesnymi przeglądarkami. PNG, jako format rastrowy, zapewnia wsparcie dla przezroczystości oraz wysoką jakość obrazu, co czyni go uniwersalnym narzędziem w publikacji grafiki w internecie. Tak więc, wybór AIFF jako formatu do publikacji byłby błędny, ponieważ nie jest on przeznaczony do przechowywania grafiki ani animacji, a zastosowanie go w tym kontekście może prowadzić do nieporozumień i niewłaściwej prezentacji treści. Ważne jest, aby zrozumieć, że różne formaty plików mają swoje specyficzne przeznaczenie i zalety, co powinno być brane pod uwagę przy tworzeniu zawartości internetowej.

Pytanie 35

Jak ustawić tło body obrazem rys.png, powtarzanym TYLKO w poziomie?

background-image: url("rys.png"); background-repeat: round;

background-image: url("rys.png"); background-repeat: repeat;

background-image: url("rys.png"); background-repeat: repeat-x;

background-image: url("rys.png"); background-repeat: repeat-y;

Powtarzanie obrazu tła reguluje background-repeat. Wartość repeat-x powiela obraz TYLKO w poziomie (wzdłuż osi X), tworząc poziomy pas. Dlatego tło powtarzane jedynie w poziomie daje background-repeat: repeat-x.

Pytanie 36

Jakie polecenie HTML powinno być zastosowane, aby sformatować akapit tekstu?

Tekst może być zaznaczony albo istotny dla autora

A. <p>Tekst może być <mark>zaznaczony albo <em>istotny</em> dla autora</mark></p>

B. <p>Tekst może być <mark>zaznaczony</mark> albo <em>istotny</em> dla autora</p>

C. <p>Tekst może być <mark>zaznaczony albo <i>istotny</i> dla autora</mark></p>

D. <p>Tekst może być <mark>zaznaczony</mark> albo <em>istotny dla autora</p>

Odpowiedź druga jest prawidłowa, ponieważ stosuje poprawną składnię HTML do oznaczenia fragmentów tekstu z różnym formatowaniem. Element <p> służy do definiowania paragrafu, w którym tekst jest umieszczony. Element <mark> używany jest do oznaczania tekstu, który powinien być zwrócony uwagę czytelnika, poprzez podkreślenie go kolorem tła. Z kolei <em> jest przeznaczony do oznaczenia tekstu, który ma zostać wyróżniony jako istotny, zazwyczaj poprzez użycie kursywy. Użycie tych elementów w połączeniu z zamykającymi tagami, jak w odpowiedzi drugiej, jest zgodne z zaleceniami standardów HTML5, które kładą nacisk na semantyczne znaczenie znaczników. To podejście wspiera dostępność oraz SEO, ponieważ pomaga czytnikom ekranowym i wyszukiwarkom lepiej zrozumieć strukturę i znaczenie treści. Praktyczne zastosowanie tych znaczników można zobaczyć na stronach internetowych, gdzie kluczowe informacje muszą być odpowiednio wyróżnione, aby poprawić doświadczenie użytkownika i przekazać istotne dane w czytelny sposób.

Pytanie 37

W CSS zdefiniowano styl dla pola edycji. Taki obszar będzie miał jasnozielone tło

input:focus { background-color: LightGreen; }

A. w każdej sytuacji

B. po kliknięciu myszą w celu wprowadzenia tekstu

C. jeśli jest to pierwsze wystąpienie tego elementu w dokumencie

D. gdy zostanie na niego najechane kursorem myszy bez kliknięcia

Pozostałe odpowiedzi opierają się na błędnym zrozumieniu zastosowania pseudoklas w języku CSS. Pseudoklasa :first-of-type, która mogłaby sugerować pierwsze wystąpienie znacznika w dokumencie, nie odnosi się do stanu aktywności pola edycyjnego. Stylizowanie pierwszego wystąpienia nie ma związku z interakcją użytkownika, a jedynie z pozycją elementu w strukturze dokumentu HTML. Kolejny błąd pojawia się przy założeniu, że zmiana koloru tła nastąpi gdy element zostanie wskazany kursorem myszy. W CSS taka interakcja jest obsługiwana przez pseudoklasę :hover, która stosuje się do elementów, nad którymi znajduje się wskaźnik myszy, ale nie obejmuje stanu aktywnego fokusu potrzebnego do edycji. Ostatnia błędna koncepcja dotyczy twierdzenia, że styl jest stosowany w każdym przypadku. To stwierdzenie ignoruje specyfikę selektorów CSS, które wymagają określonych warunków - w tym przypadku aktywnego fokusu elementu. Zrozumienie różnic między pseudoklasami :focus i :hover oraz znajomość ich zastosowań w projektowaniu interaktywnych interfejsów webowych jest kluczowe dla skutecznego stosowania CSS w praktyce. Poprawna wiedza na temat specyficznych zastosowań tych pseudoklas wpływa na jakość doświadczenia użytkownika i integrację funkcjonalności z estetyką projektu.

Pytanie 38

Dla strony internetowej stworzono styl, który będzie stosowany tylko do wybranych znaczników, takich jak niektóre nagłówki oraz kilka akapitów. W tej sytuacji, aby przypisać styl do konkretnych znaczników, najodpowiedniejsze będzie użycie

A. pseudoklasy

B. identyfikatora

C. klasy

D. selektora akapitu

Pseudoklasy w CSS są używane do stylizowania elementów w określonym stanie, np. :hover dla zmiany stylu po najechaniu myszą. Nie są odpowiednie do przypisywania unikalnych stylów do konkretnych elementów. Identyfikator w CSS, oznaczany przez #, jest używany do stylizowania jednego unikalnego elementu na stronie. Jego użycie jest ograniczone do jednego elementu, co jest zgodne z zasadą unikalności identyfikatorów w dokumencie HTML. Nie nadaje się do sytuacji, gdy ten sam styl ma być stosowany do wielu elementów, ponieważ zmuszałoby to do definiowania i przypisywania wielu unikalnych identyfikatorów do każdego z nich, co jest przeciwieństwem DRY (Don't Repeat Yourself). Selektor akapitu bezpośrednio odnosi się do wszystkich elementów danego typu, np. p dla wszystkich akapitów. Nie jest on elastyczny, gdy chcemy zastosować styl tylko do niektórych elementów danego typu. Klasy oferują większą elastyczność w zarządzaniu stylami wielu elementów, ponieważ mogą być stosowane do różnych typów elementów w różnych miejscach dokumentu HTML. Ponadto, klasy są bardziej czytelne i ułatwiają utrzymanie kodu, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w programowaniu front-endowym. Użycie klas wspiera również lepszą strukturę i modularność kodu CSS, co jest istotne w kontekście pracy zespołowej oraz skalowalności projektu.

Pytanie 39

Który zapis znacznika <meta> jest poprawny pod względem użytych atrybutów?

<meta name="description" content="...">

<meta title="Strona dla hobbystów">

<meta background="blue">

<meta name="!DOCTYPE">

Znacznik <meta> opisuje stronę parą atrybutów name i content, więc poprawny jest <meta name="description" content="..."> - name mówi, o jaką informację chodzi, a content podaje jej treść (tu opis strony dla wyszukiwarek). Zapamiętaj wzorzec: <meta name="..." content="...">.

Pytanie 40

Który atrybut pola <input> ogranicza maksymalną liczbę znaków, jaką można w nim wpisać?

A. name

B. maxlength

C. readonly

D. value

Atrybut maxlength ogranicza maksymalną liczbę znaków, jaką użytkownik może wpisać w pole tekstowe, np. <input type="text" maxlength="10"> pozwoli wprowadzić najwyżej 10 znaków. Przydaje się przy polach o ustalonej długości, takich jak kod pocztowy czy PESEL. Dlatego limit znaków ustala maxlength.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej