Wyniki egzaminu

Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik programista
  • Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
  • Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 19:56
  • Data zakończenia: 8 czerwca 2026 20:52

Egzamin zdany!

Wynik: 32/40 punktów (80,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe
Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania
Pochwal się swoim wynikiem!
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Który efekt został zaprezentowany na filmie?

A. Zmiana jasności zdjęć.
B. Zwiększenie ostrości zdjęcia.
C. Zmniejszenie kontrastu zdjęcia.
D. Przenikanie zdjęć.
Poprawnie wskazany efekt to przenikanie zdjęć, często nazywane też płynnym przejściem (ang. crossfade). Polega to na tym, że jedno zdjęcie stopniowo zanika, jednocześnie drugie pojawia się z narastającą widocznością. W praktyce technicznej realizuje się to najczęściej przez zmianę przezroczystości (opacity) dwóch warstw – jedna warstwa z pierwszym obrazem ma zmniejszaną wartość opacity z 1 do 0, a druga z kolejnym zdjęciem zwiększaną z 0 do 1. Na stronach WWW taki efekt robi się zwykle za pomocą CSS (transition, animation, keyframes) albo JavaScriptu, czasem z użyciem bibliotek typu jQuery czy gotowych sliderów. Moim zdaniem to jest jeden z podstawowych efektów, który warto umieć odtworzyć, bo pojawia się w galeriach, sliderach na stronach głównych, prezentacjach produktów czy prostych pokazach slajdów. W materiałach multimedialnych, np. w edycji wideo, dokładnie ten sam efekt nazywa się przejściem typu „cross dissolve” lub „fade”, i zasada działania jest identyczna – płynne nakładanie się dwóch klatek obrazu w czasie. Dobre praktyki mówią, żeby nie przesadzać z czasem trwania przenikania: zwykle 0,5–1,5 sekundy daje przyjemny, profesjonalny wygląd, bez wrażenia „zamulenia” interfejsu. Warto też pilnować spójności – jeśli na stronie używasz przenikania w jednym miejscu, dobrze jest utrzymać podobny styl animacji w innych elementach, żeby całość wyglądała konsekwentnie i nie rozpraszała użytkownika. W kontekście multimediów na WWW przenikanie jest też korzystne wydajnościowo, bo operuje głównie na właściwości opacity i transformacjach, które przeglądarki potrafią optymalizować sprzętowo.

Pytanie 2

Jakie będzie efektem zastosowanego formatowania CSS dla nagłówka trzeciego stopnia

<style> h3 { background-color: grey; } </style>

<h3 style="background-color: orange;">Rozdział 1.2.2.</h3>

A. kolor tekstu będzie pomarańczowy
B. tło nagłówka będzie pomarańczowe
C. tło nagłówka będzie w odcieniu szarości
D. kolor tekstu będzie szary
Odpowiedź, że tło będzie pomarańczowe, jest jak najbardziej trafna. W kodzie HTML użyto atrybutu "style" w tagu <h3>, który ma wyższy priorytet niż to, co jest zapisane w sekcji <style>. Wartość background-color to "orange", więc tło nagłówka trzeciego stopnia naprawdę będzie pomarańczowe. Znamy zasady kaskadowych arkuszy stylów, które mówią, że style bezpośrednio przypisane do elementów HTML mają pierwszeństwo. Kiedy chcemy, aby nagłówki miały różne kolory w zależności od tego, gdzie są użyte, inline styles są bardzo przydatne – zwłaszcza w prototypach. Ale z drugiej strony, z mojego doświadczenia, nadmiar inline styles może skomplikować późniejsze zarządzanie kodem, dlatego lepiej trzymać się klas CSS, żeby wszystko było bardziej uporządkowane.

Pytanie 3

Zamieszczone zapytanie SQL przyznaje prawo SELECT:

GRANT SELECT ON hurtownia.* TO 'sprzedawca'@'localhost';
A. dla użytkownika root na serwerze sprzedawca
B. dla użytkownika root na serwerze localhost
C. do wszystkich tabel w bazie hurtownia
D. do wszystkich kolumn w tabeli hurtownia
Polecenie GRANT SELECT ON hurtownia.* TO sprzedawca@localhost; jest często źle interpretowane co prowadzi do błędnego przypisania uprawnień. Częstym problemem jest mylne przekonanie, że przyznanie uprawnień do wszystkich pól w tabeli oznacza to samo co do wszystkich tabel. Symbol * w poleceniu odnosi się do wszystkich tabel w bazie hurtownia a nie do wszystkich pól pojedynczej tabeli. To ważne rozróżnienie wpływa na sposób przyznawania i zarządzania uprawnieniami w kontekście bezpieczeństwa i dostępu do danych. Błędna interpretacja że uprawnienie dotyczy użytkownika root jest wynikiem niezrozumienia konwencji dotyczącej składni SQL gdzie specyficzna definicja użytkownika pojawia się po słowie TO w naszym przypadku jest to sprzedawca@localhost. To wyklucza użytkownika root z opcji możliwych odbiorców tego uprawnienia. Warto zwrócić uwagę że identyfikacja użytkownika sprzedawca@localhost jednoznacznie określa użytkownika działającego z lokalnego serwera a nie z dowolnego hosta co jest istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa systemu. Zrozumienie tych niuansów jest kluczowe dla efektywnego zarządzania bazami danych i ochrony przed nieautoryzowanym dostępem. W praktyce przyznanie uprawnień powinno być starannie rozważone i dostosowane do potrzeb zgodnie z zasadą najmniejszych uprawnień co minimalizuje ryzyko błędów i nadużyć systemowych.

Pytanie 4

Została stworzona baza danych z tabelą podzespoły, która zawiera pola: model, producent, typ, cena. Aby uzyskać listę wszystkich modeli pamięci RAM od firmy Kingston uporządkowanych od najniższej do najwyższej ceny, należałoby użyć kwerendy:

A. SELECT model FROM producent WHERE typ='RAM' OR producent='Kingston' ORDER BY podzespoły ASC
B. SELECT model FROM podzespoły WHERE typ='RAM' AND producent='Kingston' ORDER BY cena ASC
C. SELECT model FROM podzespoły WHERE typ='RAM' OR producent='Kingston' ORDER BY cena DESC
D. SELECT model FROM podzespoły WHERE typ='RAM' AND producent='Kingston' ORDER BY cena DESC
Wybrana kwerenda jest poprawna, ponieważ dokładnie spełnia wymagania zadania. Użycie klauzuli SELECT do wyboru pola 'model' z tabeli 'podzespoły' pozwala na uzyskanie właściwych informacji. Warunek WHERE ogranicza wyniki do tych, które dotyczą pamięci RAM (typ='RAM') oraz producenta Kingston (producent='Kingston'). Kluczowym elementem tej kwerendy jest zastosowanie ORDER BY cena ASC, które sortuje wyniki według ceny w porządku rosnącym, co jest zgodne z wymaganiem wyświetlenia modeli od najtańszej do najdroższej. Przykłady zastosowania takiej kwerendy mogą obejmować systemy zarządzania zapasami, gdzie klienci poszukują najlepszych ofert, czy aplikacje e-commerce, które chcą dostarczyć użytkownikom najbardziej korzystne opcje zakupowe. Stosowanie jasnych i precyzyjnych kwerend SQL, według dobrych praktyk branżowych, jest kluczowe dla wydajności i przejrzystości danych.

Pytanie 5

W bazie danych znajduje się tabela pracownicy z kolumnami: id, imie, nazwisko, pensja. W nadchodzącym roku postanowiono zwiększyć wynagrodzenie wszystkim pracownikom o 100 zł. Zmiana ta w bazie danych będzie miała formę

A. UPDATE pensja SET 100;
B. UPDATE pracownicy SET pensja = 100;
C. UPDATE pracownicy SET pensja = pensja +100;
D. UPDATE pensja SET +100;
W celu podniesienia pensji wszystkim pracownikom o 100 zł, zastosowanie ma polecenie SQL UPDATE. Poprawna instrukcja 'UPDATE pracownicy SET pensja = pensja + 100;' działa na zasadzie modyfikacji istniejących wartości w kolumnie 'pensja' w tabeli 'pracownicy'. Ta konstrukcja przyjmuje bieżącą wartość pensji każdego pracownika i dodaje do niej 100 zł. Jest to standardowa praktyka w SQL, gdzie używamy operatora '+', aby zmodyfikować dane. Warto pamiętać, że takie operacje są powszechnie wykorzystywane w systemach baz danych do aktualizacji informacji, co pozwala na efektywne zarządzanie danymi. Dla porównania, instrukcje SELECT, które służą do pobierania danych, nie są odpowiednie w tym kontekście. W rezultacie każdy pracownik w tabeli otrzyma nową, zwiększoną pensję, co odzwierciedli aktualizację w bazie danych.

Pytanie 6

Aby wprowadzić rekord do tabeli Pracownicy, jakie polecenie SQL należy zastosować?

A. INSERT INTO Pracownicy (imie, nazwisko) VALUES (Jan, Kowalski);
B. INSERT VALUES (Jan, Kowalski) INTO Pracownicy;
C. INSERT (Jan, Kowalski) INTO Pracownicy;
D. INSERT VALUES Pracownicy INTO (Jan, Kowalski);
Odpowiedź 'INSERT INTO Pracownicy (imie, nazwisko) VALUES (Jan, Kowalski);' jest poprawna, ponieważ jest zgodna z ogólną składnią polecenia SQL do dodawania danych do tabeli. W składni tej najpierw wskazujemy, do której tabeli chcemy wprowadzić dane, używając frazy 'INSERT INTO', a następnie w nawiasach podajemy nazwy kolumn, do których mają być wprowadzone wartości. Wartości te umieszczamy po słowie kluczowym 'VALUES', również w nawiasach. Takie podejście jest zgodne z normami SQL i zapewnia, że dane będą poprawnie wstawione. Przykładem praktycznym może być dodanie nowego pracownika do bazy danych firmy, co jest kluczowym elementem zarządzania informacjami o pracownikach. Prawidłowa składnia pozwala również na łatwe wprowadzenie wielu rekordów jednocześnie, co jest efektywne w dużych systemach baz danych. Ponadto, użycie poprawnej składni ułatwia przyszłe modyfikacje oraz optymalizację zapytań, co jest istotne w kontekście dobrą praktyką w programowaniu baz danych.

Pytanie 7

W bazie danych znajduje się tabela o nazwie pracownicy z kolumnami: nazwisko, imię, pensja, wiek. Jak powinna wyglądać składnia polecenia do obliczenia średniej pensji pracowników?

A. select VAR (pensja) from nazwisko
B. select AVG (nazwisko) into pensja
C. select AVG (pensja) from pracownicy
D. select VAR (pracownicy) into pensja
Poprawna odpowiedź, czyli polecenie 'select AVG (pensja) from pracownicy', wykorzystuje funkcję agregującą AVG, która jest standardowo stosowana w SQL do obliczania średniej wartości w kolumnie. W tym przypadku, polecenie to oblicza średnią pensję pracowników zapisanych w tabeli 'pracownicy'. Użycie funkcji AVG jest zgodne z dobrymi praktykami SQL, które zalecają stosowanie odpowiednich funkcji agregujących w celu efektywnego przetwarzania danych. Wartości w kolumnie 'pensja' są analizowane, a wynik zwraca jedną wartość — średnią pensję, co jest niezwykle użyteczne w kontekście raportowania czy analizy wynagrodzeń. Przykładowo, jeśli tabela zawiera pensje 3000, 4000 i 5000, funkcja AVG zwróci 4000. Tego rodzaju zapytania są powszechnie stosowane w raportach kadrowych oraz podczas analizy budżetu w organizacjach, co czyni je niezbędnym elementem wiedzy dla analityków danych oraz programistów baz danych.

Pytanie 8

Aby skutecznie stworzyć relację typu m…n, która będzie wolna od redundancji danych, konieczne jest

A. zaprojektowanie tabeli pomocniczej.
B. bezpośrednie połączenie kluczy obcych z obu tabel.
C. uporządkowanie przynajmniej jednej z tabel.
D. bezpośrednie połączenie kluczy podstawowych obu tabel.
Bezpośrednie połączenie kluczy obcych obu tabel w relacji m:n nie jest wystarczające, aby uniknąć redundancji danych. W rzeczywistości, klucze obce mają swoje zastosowanie w relacjach jeden do wielu, gdzie jedna z tabel zawiera odniesienia do drugiej. W przypadku relacji m:n, takie podejście prowadziłoby do powstania złożonych i nieczytelnych struktur, w których dane byłyby przetrzymywane wielokrotnie, co naruszałoby zasady normalizacji. Na przykład, gdybyśmy spróbowali bezpośrednio połączyć klucze obce studentów i kursów, każda kombinacja studenta i kursu byłaby wprowadzana do tej samej tabeli, co prowadziłoby do powielania informacji i wzrostu rozmiaru bazy danych bez rzeczywistej wartości. Ponadto, sortowanie jednej z tabel nie ma wpływu na strukturę relacji m:n; sortowanie jest operacją na poziomie zapytań, a nie na poziomie architektury bazy danych. Łączenie kluczy podstawowych także nie rozwiązuje problemu redundancji, ponieważ nie tworzy połączenia, które umożliwiłoby wielokrotne przypisanie tych samych elementów między tabelami. Właściwe podejście wymaga utworzenia tabeli pomocniczej, co jest powszechną praktyką w projektowaniu baz danych i zapewnia przejrzystość oraz efektywność operacyjną.

Pytanie 9

W SQL klauzula DISTINCT w poleceniu SELECT zapewnia, że zwrócone wyniki

A. będą zgrupowane według wskazanego pola.
B. będą spełniały dany warunek.
C. nie zawiera będą duplikatów.
D. będą uporządkowane.
Klauzula DISTINCT w języku SQL jest używana w instrukcji SELECT do eliminacji duplikatów w zwracanych wynikach zapytania. Gdy zapytanie wykorzystuje DISTINCT, zwracane są tylko unikalne rekordy, co oznacza, że identyczne wiersze występujące w zestawie wyników są redukowane do jednego wystąpienia. Działa to poprzez porównywanie wszystkich kolumn wymienionych w SELECT, co oznacza, że różnice w jakiejkolwiek kolumnie będą skutkować zwróceniem oddzielnych wierszy. Przykładowe zapytanie: SELECT DISTINCT nazwisko FROM pracownicy; zwróci listę unikalnych nazwisk pracowników, eliminując wszelkie powtórzenia. Klauzula DISTINCT jest szczególnie przydatna w raportach i analizach danych, gdyż pozwala na zrozumienie częstotliwości występowania różnych wartości. Zgodnie z SQL ANSI, użycie DISTINCT jest standardem, co oznacza, że jest obsługiwane przez wszystkie główne systemy zarządzania bazami danych, takie jak MySQL, PostgreSQL czy Oracle. Warto jednak pamiętać, że dodanie DISTINCT do zapytania może wpływać na wydajność, zwłaszcza w przypadku dużych zbiorów danych, ponieważ wymaga dodatkowych operacji przetwarzania, aby zidentyfikować i usunąć duplikaty.

Pytanie 10

Proces układania danych w bazie, który obejmuje tworzenie tabel, definiowanie relacji pomiędzy nimi oraz eliminację zbędnych danych i niespójnych powiązań, nazywany jest

A. sprawdzaniem spójności danych
B. nadmiarowością
C. normalizacją
D. sprawdzaniem integralności referencyjnej
Normalizacja to super ważny krok w robieniu baz danych. Chodzi o to, żeby uporządkować dane i pozbyć się zbędnych powtórzeń. Na przykład, jak mamy tabelę 'Klienci' i 'Zamówienia', to normalizacja pozwala połączyć te tabele tak, żeby info o klientach było tylko w jednym miejscu. Dzięki temu, każde zamówienie będzie przypisane do odpowiedniego klienta, co zmniejsza ryzyko zamieszania z danymi. Jak się stosuje zasady normalizacji, takie jak 1NF czy 2NF, to można uniknąć problemów, które mogą się pojawić przy aktualizowaniu, usuwaniu czy dodawaniu danych. Dobrze jest też regularnie sprawdzać, jak ma się struktura bazy, żeby była dostosowana do tego, co w danej chwili potrzebujemy. Tak naprawdę, normalizacja nie tylko dba o prawidłowość danych, ale też sprawia, że wszystko działa sprawniej.

Pytanie 11

W języku JavaScript, aby zweryfikować, czy liczba mieści się w zakresie (100;200>, należy użyć zapisu:

A. if (liczba > 100 || liczba <= 200)
B. if (liczba < 100 || liczba >= 200)
C. if (liczba < 100 && liczba <= 200)
D. if (liczba > 100 && liczba <= 200)
Zaznaczyłeś odpowiedź 'if (liczba > 100 && liczba <= 200)', i to jest całkiem trafne! Warunek ten sprawdza, czy liczba jest w przedziale od 100 do 200, co jest mega ważne. Wiesz, '>' oznacza, że liczba musi być większa niż 100, a '<=' pozwala na 200, ale nic większego. To coś, co często wykorzystujemy w programach, żeby kontrolować dane od użytkowników. Jak na przykład przy rejestracji – chcemy mieć pewność, że wszystko jest w normie. Umiejętność walidacji danych to kluczowa sprawa w programowaniu, bo dzięki temu możemy unikać różnych błędów. Fajnie, że zauważasz, jak operatory logiczne, takie jak '&&', mogą pomóc w budowaniu bardziej złożonych warunków – to czyni nasze aplikacje lepszymi. Ważne, żebyś rozumiał, jak to działa, bo to na pewno przyda się w przyszłości!

Pytanie 12

Mamy tablicę o n elementach o nazwie t[n]. Zadaniem algorytmu, zapisanego w krokach, jest wyliczenie sumy

K1: i = 0; wynik = 0;
K2: Dopóki i < n wykonuj K3 .. K4
  K3: wynik ← wynik + t[i]
  K4: i ← i + 2
K5: wypisz wynik
A. n-elementów tej tablicy
B. co drugiego elementu tablicy
C. wszystkich elementów tablicy
D. sumy tych elementów tablicy, które mają wartości nieparzyste
Algorytm przedstawiony w pytaniu wykonuje sumowanie co drugiego elementu tablicy. Rozpoczyna od elementu o indeksie 0, czyli pierwszego elementu tablicy, a następnie przeskakuje o dwa indeksy za pomocą instrukcji i ← i + 2. Dzięki temu algorytm dodaje do zmiennej wynik wyłącznie wartości znajdujące się na pozycjach o parzystych indeksach w tablicy. Praktyczne zastosowanie tego rodzaju algorytmu można znaleźć w sytuacjach, gdy potrzebujemy operować tylko na wybranym podzbiorze danych, na przykład w analizie co drugiego punktu danych w dużych zbiorach, co może przyspieszyć proces analizy i zmniejszyć obciążenie obliczeniowe. Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w dziedzinie inżynierii oprogramowania, gdzie staramy się optymalizować algorytmy pod kątem wydajności i złożoności obliczeniowej. Warto zauważyć, że operowanie na co drugim elemencie może być także użyteczne w przypadku wzorców projektowych, takich jak iteratory, które pozwalają na elastyczną kontrolę nad sposobem przeglądania danych w strukturach danych.

Pytanie 13

Który z kodów PHP sprawi, że zostanie wyświetlona sformatowana data oraz czas ostatnich odwiedzin użytkownika witryny, natomiast podczas pierwszej wizyty nic się nie wyświetli?

Kod 1.   echo date('d.m.Y, H:i', $_COOKIE['c1']);
         setcookie('c1', time());

Kod 2.   if(isset($_COOKIE['c1']))
           echo date($_COOKIE['c1']);
         setcookie('c1', time(), time() + 30 * 86400);

Kod 3.   echo date($_COOKIE['c1']);
         setcookie('c1', time(), time() + 30 * 86400);

Kod 4.   setcookie('c1', time(), time() + 30 * 86400);
A. Kod 1.
B. Kod 2.
C. Kod 4.
D. Kod 3.
Niepoprawne kody PHP nie spełniają wymagań zadania z różnych powodów. Niektóre nie wykorzystują funkcji isset() do sprawdzenia, czy ciasteczko 'c1' istnieje, co może prowadzić do błędów, jeżeli ciasteczko nie zostało ustawione. Inne zawsze wyświetlają datę i czas ostatnich odwiedzin, nawet jeżeli jest to pierwsza wizyta użytkownika na stronie, co jest niezgodne z treścią pytania. Kolejnym błędnym podejściem jest nieaktualizowanie ciasteczka 'c1' po wyświetleniu daty i czasu ostatnich odwiedzin, co powoduje, że zawsze wyświetlana jest ta sama data i czas. Ważnym elementem pracy z ciasteczkami w PHP jest zrozumienie, jak są one zapisywane i odczytywane, a także jak można je wykorzystać do przechowywania informacji o użytkownikach. Błędy te pokazują brak zrozumienia tych kwestii.

Pytanie 14

Dla których imion klauzula LIKE jest prawdziwa?

SELECT imie FROM mieszkancy WHERE imie LIKE 'o_%_a';
A. Oksana, Oktawia, Olga
B. Oksana, Ola, Olga
C. Oda, Oksana, Oktawia
D. Oktawia, Oktawian, Olga
Odpowiedź „Oksana, Oktawia, Olga" jest prawidłowa. Aby zrozumieć, dlaczego właśnie te imiona spełniają warunek, należy dokładnie przeanalizować wzorzec użyty w klauzuli LIKE. Wzorzec 'o_%_a' składa się z pięciu elementów: litery „o" na początku, znaku podkreślenia oznaczającego dokładnie jeden dowolny znak, symbolu procentu reprezentującego zero lub więcej dowolnych znaków, kolejnego znaku podkreślenia (znów dokładnie jeden znak) oraz litery „a" na końcu. Z tej struktury wynika, że prawidłowe imię musi spełniać trzy warunki: zaczynać się od litery „o", kończyć się na literę „a" oraz mieć co najmniej cztery znaki długości. Ta ostatnia zasada jest kluczowa - dwa znaki podkreślenia wymuszają obecność minimum dwóch znaków pomiędzy pierwszą a ostatnią literą. Dlatego imiona takie jak „Ola" czy „Oda", mimo że zaczynają się na „o" i kończą na „a", są zbyt krótkie. Z kolei „Oktawian" odpada, ponieważ kończy się na literę „n", nie „a". Pozostają więc Oksana, Oktawia i Olga - każde z nich ma odpowiednią długość i właściwe litery na początku oraz końcu.

Pytanie 15

Wskaż blok sformatowany poniższym stylem CSS:

background: linear-gradient(to right, LightBlue, DarkBlue);
Ilustracja do pytania
A. Blok 4.
B. Blok 1.
C. Blok 2.
D. Blok 3.
Gratulacje! Wybrałeś właściwą odpowiedź - Blok 2. W stylach CSS, zapis 'background: linear-gradient(to right, LightBlue, DarkBlue);' określa gradient liniowy, który przechodzi od koloru jasnoniebieskiego (LightBlue) do ciemnoniebieskiego (DarkBlue) poziomo, od lewej do prawej strony. To oznacza, że kolor tła danego elementu stopniowo zmienia się od jednego koloru do drugiego w określonym kierunku. Stosowanie gradientów jest popularną techniką w web designie, ponieważ pozwala na tworzenie płynnych przejść kolorów i dodaje estetyki stronie. Gradienty mogą być zastosowane do różnych elementów na stronie, takich jak tło, tekst, ramki itp. Warto zaznaczyć, że gradienty CSS mogą być nie tylko liniowe, ale również radialne. W tym przypadku, tylko Blok 2. jest sformatowany zgodnie z podanym stylem CSS, ponieważ zawiera gradient poziomo przechodzący od jasnoniebieskiego do ciemnoniebieskiego.

Pytanie 16

W języku JavaScript zdefiniowano funkcję o nazwie liczba_max, która porównuje trzy liczby naturalne przekazane jako argumenty i zwraca największą z nich. Prawidłowa forma wywołania tej funkcji, razem z przypisaniem jej wyniku, powinna wyglądać następująco

A. liczba_max(a, b, c);
B. liczba_max(a, b, c, wynik);
C. liczba_max(a, b, c) = wynik;
D. var wynik = liczba_max(a, b, c);
Prawidłowe wywołanie funkcji w języku JavaScript wymaga zrozumienia podstawowych zasad dotyczących przekazywania argumentów oraz przypisywania wartości. W kontekście podanych odpowiedzi, wiele z nich nie spełnia tych wymogów. Niewłaściwe przypisanie w postaci 'liczba_max(a, b, c, wynik);' sugeruje, że funkcja oczekuje czterech parametrów, co może być mylące. Funkcje w JavaScript przyjmują argumenty, które są przekazywane poprzez użycie odpowiednich zmiennych, a nie poprzez dodatkowe wartości, co skutkuje błędnym wywołaniem. Również wyrażenie 'liczba_max(a, b, c) = wynik;' jest niezgodne z zasadami składniowymi JavaScript, ponieważ nie można przypisywać wartości do wyniku wywołania funkcji. Takie podejście prowadzi do błędów, ponieważ zwracana wartość funkcji nie jest zmienną, a sposobem na uzyskanie wyników. Kolejna koncepcja do zrozumienia to fakt, że funkcje w JavaScript zwracają wartości, które mogą być przypisywane do zmiennych, a nie ustalane na podstawie wywołania funkcji. Typowe błędy myślowe to nieporozumienie dotyczące tego, jak działa mechanizm zwracania wartości oraz niewłaściwe założenie, że funkcje mogą zmieniać wartości zewnętrznych zmiennych bezpośrednio. Zrozumienie tych zasad jest fundamentalne w programowaniu i kluczowe dla skutecznego wykorzystania funkcji w praktycznych aplikacjach.

Pytanie 17

Aby ułatwić dodawanie oraz modyfikowanie danych w tabeli, konieczne jest zdefiniowanie

A. filtru.
B. sprawozdania.
C. zapytania SELECT.
D. formularza.
Formularz jest istotnym narzędziem w bazach danych, które umożliwia użytkownikom łatwe wprowadzanie oraz edytowanie danych. Zapewnia on przejrzysty interfejs, który jest bardziej przyjazny dla użytkownika niż bezpośrednia interakcja z tabelą. Tworząc formularz, można dostosować pola do specyficznych danych, co pozwala na walidację wprowadzanych informacji oraz ich formatowanie, co czyni proces bardziej intuicyjnym. Na przykład, formularze mogą zawierać różne typy pól, takie jak pola tekstowe, rozwijane listy czy przyciski wyboru, co zwiększa elastyczność w wprowadzaniu danych. Ponadto, formularze mogą być powiązane z odpowiednimi tabelami w bazie danych, co umożliwia automatyczne przetwarzanie danych po ich wprowadzeniu. Dzięki zastosowaniu formularzy, organizacje mogą znacznie przyspieszyć proces zbierania danych oraz zminimalizować błędy, co jest szczególnie istotne w środowiskach wymagających dużej precyzji i efektywności. Programy takie jak Microsoft Access czy Google Forms oferują możliwości tworzenia formularzy, które są zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie zbierania danych.

Pytanie 18

Tabele: Firmy oraz Zamówienia są ze sobą powiązane relacją jeden do wielu. Aby uzyskać tylko identyfikatory zamówień wraz z odpowiadającymi im nazwami firm dla przedsiębiorstw, których poziom wynosi 4, należy użyć polecenia

Ilustracja do pytania
A. SELECT id, nazwa FROM Zamówienia JOIN Firmy ON Zamówienia.Firmy_id = Firmy.id WHERE poziom = 4
B. SELECT Zamówienia.id, nazwa FROM Zamówienia JOIN Firmy ON Zamówienia.id = Firmy.id WHERE poziom = 4
C. SELECT Zamówienia.id, nazwa FROM Zamówienia JOIN Firmy ON Zamówienia.Firmy_id = Firmy.id WHERE poziom = 4
D. SELECT Zamówienia.id, nazwa FROM Zamówienia JOIN Firmy WHERE poziom = 4
Odpowiedź numer 2 jest prawidłowa, ponieważ wykorzystuje poprawne połączenie między tabelami Zamowienia i Firmy przy użyciu klucza obcego Firmy_id, co jest zgodne z praktykami projektowania relacyjnych baz danych. Klucz obcy w tabeli Zamowienia wskazuje na klucz główny w tabeli Firmy, co odzwierciedla relację jeden do wielu, gdzie jedna firma może mieć wiele zamówień. Właściwe stosowanie kluczy obcych nie tylko poprawia integralność danych, ale także ułatwia zrozumienie struktury danych. Właściwe użycie klauzuli JOIN z warunkiem ON pozwala na efektywne powiązanie rekordów z obu tabel. Warunek WHERE poziom = 4 pozwala na filtrowanie wyników, co jest kluczowe w analizie danych, umożliwiając wyodrębnienie tylko tych rekordów, które spełniają określone kryteria. Dzięki temu możemy uzyskać zestaw danych zawierający tylko te zamówienia, które pochodzą od firm o określonym poziomie, co jest częstym wymogiem w raportach biznesowych. Praktyczne użycie tego typu zapytań jest niezastąpione w aplikacjach analitycznych i systemach raportowania, gdzie precyzyjne filtrowanie i łączenie danych ma kluczowe znaczenie dla podejmowania decyzji biznesowych. Dbając o zgodność z najlepszymi praktykami, takie zapytania powinny być dobrze testowane i optymalizowane, aby zapewnić ich efektywność w dużych zbiorach danych.

Pytanie 19

Na przedstawionej grafice znajduje się struktura sekcji dla witryny internetowej. Przyjmując, że blok5 nie ma przypisanej szerokości, a bloki są określone w dokumencie HTML w kolejności ich numeracji, jak powinno wyglądać zdefiniowanie opływania?

Ilustracja do pytania
A. bloki 1, 2, 4 float: left; blok 3, 5 float: right;
B. bloki 1, 2, 4 float: left; blok 3 float: right; blok 5 clear: both;
C. blok 1 float: left; bloki 2, 4 float: center; blok 3 float: right; blok 5 clear: both;
D. bloki 1, 2, 3, 4 float: right; blok 5 clear: right;
Odpowiedź 3 jest poprawna, ponieważ odpowiada układowi bloków na stronie i ich pozycjonowaniu. Użycie właściwości CSS float: left; dla bloków 1, 2 i 4 pozwala im ułożyć się w linii po lewej stronie. Blok 3 z float: right; zostanie umieszczony po prawej stronie, co jest zgodne z przedstawionym układem. Blok 5 natomiast, znajdujący się na dole i rozciągający się na całą szerokość, wymaga użycia clear: both;, aby nie opływały go inne bloki i mógł zająć całą dostępną przestrzeń poziomą. Takie zastosowanie float i clear jest zgodne z najlepszymi praktykami w projektowaniu układów stron internetowych. Stylowanie za pomocą float jest powszechnie używane w CSS do tworzenia dynamicznych układów, a właściwość clear zapewnia, że element nie będzie opływany przez poprzedzające elementy pływające, co jest szczególnie istotne dla elementów podsumowujących lub końcowych na stronie.

Pytanie 20

W CSS, aby zmienić kolor tekstu dowolnego elementu HTML po najechaniu na niego myszą, należy wykorzystać pseudoklasę

A. :coursor
B. :visited
C. :hover
D. :active
:hover jest pseudoklasą wykorzystywaną w CSS do stylizacji elementów w momencie, gdy użytkownik na nie najedzie kursorem. To bardzo przydatne narzędzie, pozwalające na interaktywne zmiany wyglądu strony internetowej, co znacznie poprawia doświadczenia użytkownika. Przykładem zastosowania może być zmiana koloru tekstu linków. Można to osiągnąć, definiując odpowiednie reguły CSS, takie jak: `a:hover { color: red; }`, co spowoduje, że linki zmienią kolor na czerwony, gdy na nie najedziemy. Pseudoklasa :hover jest zgodna z W3C CSS, a jej zastosowanie w projektowaniu stron zapewnia lepszą dostępność i intuitwność interfejsu. Warto pamiętać, że efekty hover powinny być subtelne i dobrze przemyślane, aby nie odwracać uwagi od głównych treści strony, ale jednocześnie umożliwić użytkownikom szybkie zauważenie działań, które mogą podjąć.

Pytanie 21

W CSS, co spowoduje poniższy kod z plikiem rysunek.png?

p {background-image: url("rysunek.png");}
A. pokazany obok każdego akapitu
B. tłem dla każdego akapitu
C. widoczny, jeśli zastosowany zostanie znacznik img w kodzie
D. tłem całej witryny
Wybrana odpowiedź jest poprawna ponieważ w arkuszach stylów CSS zastosowanie selektora elementu p z właściwością background-image powoduje że obraz rysunek.png zostanie ustawiony jako tło dla każdego elementu paragrafu na stronie. Jest to przydatna technika gdy chcemy nadać spójny wygląd wszystkim paragrafom w dokumencie. Tło to może być używane do celów estetycznych lub jako część identyfikacji wizualnej strony. Warto pamiętać że w CSS można dodatkowo kontrolować sposób wyświetlania obrazka tła za pomocą właściwości takich jak background-repeat background-size i background-position co pozwala na precyzyjne dostosowanie wyświetlania. Dobre praktyki zalecają aby obrazy tła były odpowiednio zoptymalizowane pod kątem rozmiaru aby nie wpływały negatywnie na szybkość ładowania strony. W praktyce stosowanie obrazów jako tła w paragrafach może wspierać wizualne narracje oraz zwiększać zaangażowanie użytkowników szczególnie gdy są stosowane w przemyślany sposób w kontekście projektowania doświadczeń użytkownika UX.

Pytanie 22

W skrypcie JavaScript, aby uzyskać dane od użytkownika, można wykorzystać okno wyświetlane przez funkcję

A. alert()
B. prompt()
C. confirm()
D. documet.write()
Funkcja prompt() w JavaScript jest specjalnie zaprojektowana do pobierania danych od użytkownika i wyświetlania okna dialogowego, które pozwala wprowadzić tekst. W przeciwieństwie do alert(), który jedynie wyświetla informacje, prompt() umożliwia użytkownikowi wprowadzenie danych, które mogą być później wykorzystane w kodzie. Na przykład, można zainicjować zmienną i przypisać do niej wartość wprowadzaną przez użytkownika: var imie = prompt('Podaj swoje imię:');. Tego rodzaju interakcje są niezwykle ważne w dynamicznych aplikacjach internetowych, gdzie potrzeba elastyczności i użytkownika jako aktywnego uczestnika w procesie. Dobrą praktyką jest zapewnienie, że zapytania są jasne i zrozumiałe, a także, że walidujemy dane wejściowe, aby uniknąć błędów. Warto również mieć na uwadze, że z uwagi na estetykę i funkcjonalność, w nowoczesnym podejściu do interakcji użytkownika, lepszym rozwiązaniem mogą być formularze HTML z JavaScript, które oferują większą kontrolę nad danymi i lepsze możliwości stylizacji."

Pytanie 23

W języku JavaScript funkcja matematyczna Math.pow() jest wykorzystywana do obliczania

A. pierwiastka kwadratowego z liczby
B. przybliżonej wartości liczby
C. potęgi liczby
D. bezwzględnej wartości liczby
Funkcja Math.pow() w języku JavaScript służy do obliczania potęgi liczby, co oznacza, że zwraca wynik mnożenia danej liczby przez siebie określoną liczbę razy. Jej składnia to Math.pow(base, exponent), gdzie 'base' to liczba, którą chcemy podnieść do potęgi, a 'exponent' to wykładnik potęgi. Przykładowo, Math.pow(2, 3) zwróci 8, ponieważ 2^3=2*2*2=8. Użycie tej funkcji jest niezwykle powszechne w programowaniu, zwłaszcza w obliczeniach matematycznych, grafice komputerowej oraz w algorytmach naukowych. Zastosowanie Math.pow() jest zgodne z najlepszymi praktykami, ponieważ pozwala na klarowność i czytelność kodu. Warto dodać, że w ES6 możemy również używać operatora potęgowania **, co jest syntaktycznie prostsze i bardziej intuicyjne, np. 2 ** 3 również da nam 8.

Pytanie 24

Tabele Osoby i Adresy są połączone relacją jeden do wielu. Jakie zapytanie SQL należy zapisać, aby korzystając z tej relacji, prawidłowo wyświetlić nazwiska oraz przyporządkowane im miasta?

Ilustracja do pytania
A. SELECT nazwisko, Miasto FROM Osoby, Adresy WHERE Osoby.id = Adresy.id;
B. SELECT nazwisko, Miasto FROM Osoby JOIN Adresy ON Osoby.Adresy_id = Adresy.id;
C. SELECT nazwisko, Miasto FROM Osoby, Adresy;
D. SELECT nazwisko, Miasto FROM Osoby.Adresy_id = Adresy.id FROM Osoby, Adresy;
Prawidłowa odpowiedź opiera się na instrukcji SELECT z użyciem JOIN, co jest bardzo ważne przy pracy z relacyjnymi bazami danych. W tym przypadku, zapytanie SELECT jest używane do wyboru dwóch kolumn - 'nazwisko' i 'Miasto' - z połączonych tabel 'Osoby' i 'Adresy'. Wykorzystuje się tutaj złączenie (JOIN), które jest kluczowym konceptem w SQL umożliwiającym łączenie danych z różnych tabel w jednym zapytaniu. Odpowiednia składnia JOIN wymaga określenia dwóch tabel do połączenia oraz warunku łączenia, który w tym przypadku jest 'Osoby.Adresy_id = Adresy.id'. Ten warunek oznacza, że rekordy z obu tabel będą połączone, gdy wartość kolumny 'Adresy_id' w tabeli 'Osoby' będzie równa wartości kolumny 'id' w tabeli 'Adresy'. Jest to typowe użycie klucza obcego ('Adresy_id') do odwołania się do klucza głównego w innej tabeli ('id' w tabeli 'Adresy'). To jest dobry przykład pokazujący, jak praktycznie wykorzystuje się relacje pomiędzy tabelami w SQL.

Pytanie 25

W języku JavaScript zapisano poniższy fragment kodu:

var x=10;
x++;
console.log(x);
Po uruchomieniu skryptu zmienna x
A. będzie miała wartość 10 i zostanie pokazana w dokumencie HTML
B. będzie miała wartość 10 i zostanie wyświetlona w głównym oknie przeglądarki internetowej
C. będzie miała wartość 11 i zostanie wyświetlona w konsoli przeglądarki internetowej
D. będzie miała wartość 11 i zostanie wyświetlona w oknie popup
W analizowanym fragmencie kodu JavaScript mamy do czynienia z prostą operacją inkrementacji zmiennej x, która początkowo wynosi 10. Operator ++ zwiększa wartość zmiennej o 1, co skutkuje wartością 11. Wartością, która zostanie wyświetlona, jest wartość zmiennej x, która po inkrementacji wynosi 11. Jednak ważnym aspektem jest to, że w kodzie jest błąd składniowy w wywołaniu funkcji console.log. Poprawna składnia powinna wyglądać tak: console.log(x); zamiast console.logx);. W obecnej formie kodu, mimo inkrementacji zmiennej x do wartości 11, pojawi się błąd wykonania, a wartość nie zostanie wypisana. Gdyby błąd został naprawiony, wynik 11 zostałby wyświetlony w konsoli przeglądarki, co jest standardowym miejscem do monitorowania wyjścia w aplikacjach JavaScript. To zachowanie jest zgodne ze specyfikacjami ECMAScript, które definiują zasady działania operatorów oraz metod konsoli.

Pytanie 26

W HTML, aby utworzyć sekcję z cytatem, która może zawierać wiele akapitów i aby przeglądarka dodała wspólne wcięcie, trzeba użyć znacznika

A. <indent>
B. <q>
C. <blockquote>
D. <blockq>
Znacznik <blockquote> jest odpowiedni do definiowania sekcji cytatu w HTML, szczególnie gdy cytat obejmuje kilka paragrafów. Użycie tego znacznika nie tylko wizualnie oddziela cytat od reszty tekstu, ale także automatycznie dodaje standardowe wcięcie, co poprawia czytelność i estetykę strony. Warto zauważyć, że <blockquote> jest zgodny z wytycznymi W3C dotyczącymi semantyki kodu HTML, co oznacza, że jego użycie wpływa na poprawę SEO oraz dostępności witryny. Przykładowe zastosowanie znacznika może wyglądać następująco: <blockquote><p>Tekst pierwszego paragrafu cytatu.</p><p>Tekst drugiego paragrafu cytatu.</p></blockquote>. Taki układ sprawia, że przeglądarki i czytniki ekranu prawidłowo interpretują treść jako całość, co jest szczególnie ważne dla osób z niepełnosprawnościami. Dodatkowo, stosowanie <blockquote> w połączeniu z odpowiednimi stylami CSS może znacznie poprawić wizualny aspekt cytatów na stronie.

Pytanie 27

$z = mysqli_query($db, "SELECT ulica, miasto, kod_pocztowy FROM adresy");
$a = mysqli_fetch_row($z);
echo "$a[1], $a[2]";
W języku PHP zapisano fragment kodu działającego na bazie MySQL. Jego zadaniem jest wypisanie
A. miasta i kodu pocztowego z pierwszego zwróconego rekordu
B. miasta i kodu pocztowego ze wszystkich zwróconych rekordów
C. ulicy i miasta z pierwszego zwróconego rekordu
D. ulicy i miasta ze wszystkich zwróconych rekordów
Kod PHP wykonuje zapytanie do bazy danych przy użyciu funkcji mysqli_query co powoduje pobranie wszystkich rekordów z kolumn ulica miasto i kod_pocztowy z tabeli adresy jednak funkcja mysqli_fetch_row pobiera tylko pierwszy rekord z wynikowego zbioru danych. Jest to kluczowy aspekt ponieważ mysqli_fetch_row nie iteruje automatycznie przez wszystkie rekordy co jest częstym błędem w interpretacji działania tej funkcji. Często mylnie zakłada się że funkcja echo w połączeniu z pętlą może obsłużyć cały zestaw danych co w kontekście tego kodu nie ma miejsca ponieważ pętla nie została użyta. Zrozumienie działania funkcji takich jak mysqli_fetch_row jest kluczowe dla poprawnego przetwarzania danych z bazy. Indeksowanie w tablicach wynikowych zaczyna się od zera dlatego też $a[1] i $a[2] odnoszą się do drugiego i trzeciego elementu tablicy a nie pierwszego i drugiego co również jest częstym źródłem błędów wśród początkujących programistów. Ponadto brak zrozumienia że echo wypisuje wartości z jednego rekordu a nie wszystkich może prowadzić do błędnych założeń w projektowaniu logiki aplikacji. Aby uzyskać dane ze wszystkich rekordów konieczne byłoby zastosowanie pętli takiej jak while która iterowałaby przez cały zbiór wyników co pokazuje różnicę w podejściu między pobieraniem pojedynczego rekordu a całego zestawu danych. Zrozumienie tych koncepcji jest istotne dla efektywnego i bezpiecznego korzystania z bazy danych w aplikacjach PHP i pozwala na unikanie typowych błędów związanych z przetwarzaniem rekordów z bazy danych. Dokładne zrozumienie struktury tablic wynikowych i sposobu ich przetwarzania jest niezbędne do rozwijania wydajnych i bezpiecznych aplikacji webowych. Warto również pamiętać o zabezpieczeniach takich jak użycie przygotowanych zapytań SQL by uniknąć ataków typu SQL Injection co jest istotnym aspektem tworzenia aplikacji bezpiecznych i odpornych na próby nieautoryzowanego dostępu.

Pytanie 28

Która z pętli w PHP umożliwia przeprowadzenie operacji na wszystkich elementach tablicy z automatycznym przypisaniem indeksów tych elementów?

A. do...while
B. for
C. foreach
D. while
Odpowiedź 'foreach' jest poprawna, ponieważ ta konstrukcja w języku PHP została stworzona specjalnie do iteracji po elementach tablicy. Zastosowanie 'foreach' pozwala na komfortowe i czytelne przeglądanie każdego elementu tablicy bez potrzeby ręcznego zarządzania indeksami, co jest szczególnie przydatne w przypadku tablic asocjacyjnych, gdzie klucze mogą być dowolnymi typami danych. Przykład zastosowania 'foreach': dla tablicy $fruits = ['jabłko', 'banan', 'gruszka']; używamy pętli: foreach ($fruits as $fruit) { echo $fruit; } To pozwala na wypisanie każdego owocu w tablicy. Warto również podkreślić, że 'foreach' jest bardziej wydajny i bardziej intuicyjny niż inne pętle, takie jak 'for' czy 'while', które wymagają dodatkowego zarządzania indeksami. W praktyce, 'foreach' jest standardem w iteracji tablic w PHP i jego użycie jest zgodne z najlepszymi praktykami programistycznymi.

Pytanie 29

Tabela samochody zawiera dane przedstawione poniżej:

idklasa_idmarkamodelrocznik
11fordka2017
22seattoledo2016
33opelzafira2018
42fiat500X2018
53opelinsignia2017
Wydając zamieszczone zapytanie SQL, jakie dane zostaną zwrócone:
SELECT model FROM samochody WHERE rocznik > 2017 AND marka = "opel";
A. zafira
B. zafira; insignia
C. opel zafira; opel insignia
D. opel zafira
Poprawna odpowiedź to 'zafira', ponieważ zapytanie SQL odnosi się do modelu samochodu marki 'opel', którego rocznik jest większy niż 2017. Z analizy danych w tabeli wynika, że tylko model 'opel zafira' (z rocznika 2018) spełnia te warunki. Odpowiedzi 'opel zafira', 'zafira; insignia', 'opel zafira; opel insignia' zawierają dodatkowe informacje, które nie są zgodne z wymaganiami zapytania. Dobrym przykładem zastosowania takiej analizy jest filtrowanie danych w bazach danych, co jest kluczowym procesem w zarządzaniu informacjami. Efektywne posługiwanie się zapytaniami SQL to umiejętność istotna w pracy każdego analityka danych, programisty, czy specjalisty w zakresie baz danych, ponieważ pozwala na wyciąganie precyzyjnych informacji zgodnych z wymaganiami biznesowymi.

Pytanie 30

Zapytanie: SELECT imie, pesel, wiek FROM dane WHERE wiek IN (18,30) spowoduje zwrócenie:

A. imion, numerów PESEL oraz wieku osób w przedziale od 18 do 30 lat
B. imion, numerów PESEL oraz wieku osób, które mają więcej niż 30 lat
C. imion, nazwisk oraz numerów PESEL osób mających mniej niż 18 lat
D. imion, numerów PESEL oraz wieku osób, których wiek wynosi 18 lub 30 lat
W przypadku pierwszej opcji, wybór imion, nazwisk i numerów PESEL osób w wieku poniżej 18 lat jest błędny, ponieważ zapytanie wykorzystuje klauzulę WHERE z operatorem IN, co oznacza, że filtruje jedynie osoby, które są w wieku równym 18 lub 30 lat, a nie poniżej 18 lat. Warto zauważyć, że taka interpretacja zapytania ignoruje zasadniczą logikę działania operatora IN. Z kolei trzecia opcja, dotycząca wybrania imion, numerów PESEL i wieku osób z przedziału od 18 do 30 lat, również mija się z prawdą, gdyż operator IN nie obejmuje osób, które mają wiek pomiędzy 18 a 30 lat, a jedynie osoby, które mają 18 lub 30 lat. Ostatnia opcja, dotycząca wyboru osób powyżej 30 lat, jest całkowicie sprzeczna z zapytaniem, które w ogóle nie bierze pod uwagę takiej grupy wiekowej. Warto przy tym zauważyć, że typowe błędy myślowe, które prowadzą do takich nieprawidłowych wniosków, mogą wynikać z niepełnego zrozumienia działania operatorów w SQL oraz nieznajomości zasad filtracji danych. W praktyce, znajomość specyfiki poszczególnych operatorów oraz ich zastosowań w różnych kontekstach jest kluczowa dla poprawnego formułowania zapytań i analizy danych.

Pytanie 31

Który z poniższych znaczników HTML jest używany do tworzenia struktury strony internetowej?

A. <aside>
B. <input>
C. <mark>
D. <em>
Znacznik <aside> jest poprawnym rozwiązaniem, ponieważ jest używany do definiowania treści, która jest powiązana z otaczającym kontekstem, ale nie jest kluczowa dla głównego przebiegu informacji. Z perspektywy budowy struktury strony internetowej, <aside> doskonale wpisuje się w koncepcję bocznych paneli, przypisów, lub dodatkowych informacji, które wzbogacają główną treść. Przykładem zastosowania może być umieszczenie sekcji z cytatami, powiązanymi artykułami lub innymi treściami uzupełniającymi. Zgodnie z zasadami semantyki HTML5, <aside> pozwala na lepszą interpretację treści przez przeglądarki oraz narzędzia do analizy SEO, co przyczynia się do poprawy dostępności i użyteczności strony. W praktyce, korzystanie z semantycznych znaczników, takich jak <aside>, wspiera także tworzenie bardziej czytelnych i strukturalnych dokumentów, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w tworzeniu stron internetowych.

Pytanie 32

W języku HTML, aby ustawić tytuł dokumentu na "Moja strona", który będzie widoczny na karcie przeglądarki internetowej, należy użyć zapisu

A. <title>Moja strona</title>
B. <meta name="title" content="Moja strona">
C. <head>Moja strona</head>
D. <meta title="Moja strona">
Odpowiedź <title>Moja strona</title> jest poprawna, ponieważ element <title> jest standardowym sposobem definiowania tytułu dokumentu HTML, który jest wyświetlany na pasku tytułowym przeglądarki. Zgodnie z normą HTML, element ten powinien być umieszczony wewnątrz sekcji <head> dokumentu. Przykładowa struktura dokumentu HTML z tytułem wygląda następująco: <html><head><title>Moja strona</title></head><body></body></html>. Tytuł jest istotny nie tylko dla użytkowników, ale również dla wyszukiwarek internetowych, ponieważ wpływa na SEO (Search Engine Optimization). Dobrze dobrany tytuł może zwiększyć klikalność linków w wynikach wyszukiwania. Dodatkowo, element <title> jest ważnym aspektem dostępności, ponieważ osoby korzystające z technologii asystujących polegają na nim, aby zrozumieć zawartość strony. W kontekście dobrych praktyk warto pamiętać, że tytuł powinien być krótki, zwięzły i adekwatny do treści strony. Warto również unikać duplikatów tytułów na różnych stronach tej samej witryny, co może prowadzić do chaosu w nawigacji i negatywnie wpływać na doświadczenia użytkowników oraz SEO.

Pytanie 33

Jakie właściwości języka CSS mogą mieć wartości: underline, overline, line-through?

A. font-weight
B. text-style
C. text-decoration
D. font-style
Odpowiedź 'text-decoration' jest poprawna, ponieważ właściwość ta jest używana w CSS do stylizacji tekstu, a jej wartości mogą obejmować 'underline', 'overline' i 'line-through'. Właściwość 'text-decoration' umożliwia dodawanie dekoracji do tekstu, co jest szczególnie przydatne w przypadku podkreślania, przekreślania tekstu czy dodawania linii nad tekstem. Przykład zastosowania: aby podkreślić tekst, można użyć reguły CSS: `p { text-decoration: underline; }`. Dzięki temu wszystkie akapity na stronie będą miały podkreślony tekst. Warto również zauważyć, że w ramach standardów CSS3, właściwość ta zyskała dodatkowe wartości, takie jak 'none' czy 'blink', co jeszcze bardziej rozszerza jej funkcjonalność. W praktyce, 'text-decoration' jest często stosowane w projektach webowych, aby poprawić czytelność i estetykę treści. Dobrą praktyką jest jednak używanie tej właściwości w umiarkowany sposób, aby nie przytłoczyć użytkownika zbyt wieloma dekoracjami, co mogłoby wpłynąć na ogólną użyteczność strony.

Pytanie 34

Rozmiary ekranu w formacie 16:9 (zakładając, że piksel jest kwadratem) można osiągnąć przy rozdzielczości

A. 1366 na 768 pikseli
B. 800 na 480 pikseli
C. 2560 na 2048 pikseli
D. 320 na 240 pikseli
Odpowiedź 1366 na 768 pikseli jest poprawna, ponieważ proporcja szerokości do wysokości wynosi dokładnie 16:9. Aby to obliczyć, dzielimy szerokość przez wysokość: 1366 / 768 = 1,78, co jest bliskie wartości 1,77 (16:9). Proporcje 16:9 stały się standardem w telewizji wysokiej rozdzielczości oraz w produkcji wideo, co oznacza, że są szeroko stosowane w przemysłach związanych z mediami i technologią. Przykładem zastosowania tej rozdzielczości może być wyświetlanie filmów na nowoczesnych telewizorach, gdzie forma obrazu 16:9 pozwala na pełne wykorzystanie ekranu bez czarnych pasków po bokach. Stosując to w projektach multimedialnych, warto zawsze dążyć do zgodności z tymi standardami, aby zapewnić optymalne wrażenia wizualne dla użytkowników. Zrozumienie tych proporcji jest kluczowe dla profesjonalistów zajmujących się grafiką, filmem i projektowaniem UX/UI.

Pytanie 35

W języku JavaScript zapisano kod, którego wynikiem działania jest?

var osoba=prompt("Podaj imię", "Adam");
A. bezpośrednie przypisanie do zmiennej osoba wartości "Adam"
B. uzyskanie z formularza wyświetlonego na stronie HTML imienia "Adam"
C. wyświetlenie okna z polem do edycji, w którym domyślnie znajduje się tekst "Adam"
D. pokazanie okna z pustym polem do edycji
Pierwsza odpowiedź sugeruje, że po uruchomieniu kodu wyświetli się okno z pustym polem edycyjnym. Jest to niepoprawne, ponieważ kod zawiera drugi argument funkcji prompt, który ustawia domyślną wartość w polu edycyjnym na 'Adam'. Dlatego użytkownik od razu widzi tę wartość, a nie pustą przestrzeń do wypełnienia. Kolejna błędna odpowiedź sugeruje, że wartość 'Adam' zostaje bezpośrednio przypisana do zmiennej 'osoba'. W rzeczywistości, wartość ta zostanie przypisana tylko po interakcji użytkownika z oknem dialogowym. Jeśli użytkownik zdecyduje się wprowadzić inne imię lub anulować, zmienna 'osoba' przyjmie inną wartość lub null, co nie jest równoznaczne z bezpośrednim przypisaniem. Ostatnia mylna odpowiedź odnosi się do pobrania imienia z formularza wyświetlonego na stronie HTML. Funkcja prompt nie jest związana z formularzami HTML; jest niezależnym oknem dialogowym, które nie współdziała z elementami formularzy. Umożliwia ona użytkownikowi wprowadzenie danych, niezależnie od formatu czy zawartości formularza, co czyni tę odpowiedź również błędną.

Pytanie 36

Który zbiór znaczników, określających projekt strony internetowej w sposób semantyczny, jest zgodny z normą HTML 5?

Ilustracja do pytania
A. Zbiór 2
B. Zbiór 4
C. Zbiór 1
D. Zbiór 3
Wykaz 4 jest zgodny ze standardem HTML 5, ponieważ poprawnie używa semantycznych znaczników do strukturyzacji zawartości strony. <header> jest używany do definiowania nagłówka dokumentu lub sekcji, co jest poprawne dla Bloku 1. Znacznik <main> w Bloku 2 wskazuje na główną treść strony, co jest zgodne z jego przeznaczeniem. <aside> w Bloku 3 jest trafnie używany do treści pobocznych, które są związane, ale niekonieczne dla głównego wątku treści, co odpowiada typowej strukturze witryny, gdzie treści poboczne są często wyświetlane obok głównej treści. Na koniec, <footer> w Bloku 4 jest poprawnie przypisany, gdyż zamyka i podsumowuje zawartość strony. HTML5 kładzie duży nacisk na semantykę, co pomaga w optymalizacji pod kątem SEO oraz ułatwia rozumienie struktury strony zarówno przez ludzi, jak i maszyny. Takie podejście poprawia dostępność, ułatwia stylizowanie za pomocą CSS oraz wspiera lepsze praktyki w zakresie zgodności z przyszłymi standardami.

Pytanie 37

Aby obraz w filmie zmieniał się gładko, liczba klatek (niezachodzących na siebie) w ciągu sekundy musi mieścić się przynajmniej w zakresie

A. 16 do 19 fps
B. 20 do 23 fps
C. 24 do 30 fps
D. 31 do 36 fps
Odpowiedź '24 do 30 fps' jest na miejscu, bo w tym zakresie klatki na sekundę zapewniają naprawdę płynny obraz w filmach. Standard to 24 fps, co uznaje się za minimalną liczbę klatek, aby widzowie widzieli ruch jako gładki, a nie poskakujący. W praktyce w telewizji oraz przy niektórych formatach wideo można spotkać się z 30 fps, co jeszcze bardziej poprawia wrażenia wizualne. Warto tu wspomnieć, że wiele produkcji, zwłaszcza animacji, trzyma się tych standardów. Na przykład, filmy animowane z 24 fps mają dobrą dynamikę, ale w transmisjach sportowych często korzysta się z 30 fps, żeby lepiej uchwycić szybko poruszające się obiekty. Ostatecznie, trzymanie się tych standardów w filmach i telewizji to klucz do dobrego odbioru wizualnego.

Pytanie 38

Jakiego protokołu trzeba użyć do przesyłania plików witryny internetowej na serwer hostingowy?

A. SMTP
B. FTP
C. HTTP
D. IRC
Wybór niewłaściwego protokołu do przesyłania plików na serwer hostingowy może prowadzić do nieefektywności oraz problemów z bezpieczeństwem. Protokół IRC (Internet Relay Chat) jest przede wszystkim używany do komunikacji i czatowania w czasie rzeczywistym, a nie do transferu plików. Chociaż istnieją metody przesyłania plików przez IRC, są one rzadko stosowane i niezalecane w kontekście przesyłania plików stron internetowych. HTTP (Hypertext Transfer Protocol) jest protokołem używanym do przesyłania stron internetowych z serwera do klienta, ale nie jest przeznaczony do przesyłania plików na serwer. W rzeczywistości, HTTP jest bardziej odpowiedni do pobierania plików niż ich przesyłania, co czyni go nieodpowiednim wyborem w tym kontekście. SMTP (Simple Mail Transfer Protocol) służy do przesyłania wiadomości e-mail, a nie do transferu plików na serwer, co czyni go również nieadekwatnym. Wybór tych protokołów często wynika z nieporozumienia co do ich zastosowania, co podkreśla znaczenie znajomości funkcji różnych protokołów sieciowych oraz ich odpowiednich zastosowań w praktyce. Właściwe dobieranie protokołów jest kluczowe dla zapewnienia efektywnego i bezpiecznego zarządzania danymi w sieciach komputerowych.

Pytanie 39

W systemie baz danych wykonano następujące operacje dotyczące uprawnień użytkownika adam: GRANT ALL PRIVILEGES ON klienci To adam REVOKE SELECT, INSERT, UPDATE ON klienci FROM adam. Jakie prawa będzie miał użytkownik adam po zrealizowaniu tych operacji?

A. usunięcia tabeli lub jej danych
B. aktualizowania danych oraz przeglądania tabeli klienci
C. tworzenia tabeli klienci oraz wprowadzania do niej danych
D. przeglądania tabeli klienci i dodawania do niej rekordów
Użytkownik adam po wykonaniu poleceń GRANT i REVOKE nie będzie miał wszystkich przywilejów na tabeli klienci, co wymaga szczegółowej analizy. Gdy polecenie GRANT ALL PRIVILEGES ON klienci TO adam zostało wykonane, użytkownik zyskał pełne prawa do tabeli klienci, w tym usuwania, aktualizowania, wstawiania, a także przeglądania danych. Następnie, polecenie REVOKE SELECT, INSERT, UPDATE ON klienci FROM adam odebrało mu możliwość przeglądania (SELECT), wstawiania (INSERT) oraz aktualizowania (UPDATE) danych w tej tabeli. Jednakże, usunięcie (DELETE) nie zostało wymienione w poleceniu REVOKE, co oznacza, że użytkownik adam wciąż ma prawo do usunięcia rekordów w tabeli klienci. To zjawisko jest zgodne z zasadami zarządzania uprawnieniami w systemach baz danych SQL, gdzie uprawnienia mogą być przyznawane i odbierane niezależnie, co pozwala na precyzyjne zarządzanie dostępem do danych. W praktyce, sytuacja ta może prowadzić do niebezpieczeństw związanych z bezpieczeństwem danych, dlatego ważne jest, aby administratorzy baz danych dokładnie analizowali przyznawane i odbierane uprawnienia.

Pytanie 40

Wskaż blok, który jest sformatowany zgodnie z podanym stylem CSS.

background: linear-gradient(to right, LightBlue, DarkBlue);
Ilustracja do pytania
A. Blok 4
B. Blok 2
C. Blok 1
D. Blok 3
Blok 2 jest poprawną odpowiedzią ponieważ wykorzystuje styl CSS background linear-gradient(to right LightBlue DarkBlue) co oznacza że gradient kolorów rozciąga się od lewej do prawej strony elementu CSS linear-gradient pozwala na tworzenie gładkich przejść między kolorami co jest popularną techniką w projektowaniu stron internetowych Styl ten dodaje wizualnej atrakcyjności i może być użyty w różnych częściach witryny takich jak przyciski nagłówki czy tła sekcji Właściwość gradientu pozwala na zastosowanie wielu kolorów i kontrolowanie ich punktów początkowych i końcowych co zwiększa elastyczność projektowania Ponadto gradienty są wspierane przez wszystkie nowoczesne przeglądarki co czyni je doskonałym wyborem dla responsywnych stron internetowych Wykorzystanie gradientów zamiast obrazów tła pomaga także w optymalizacji strony zmniejszając czas ładowania co jest zgodne z najlepszymi praktykami branżowymi i wpływa pozytywnie na doświadczenie użytkownika CSS oferuje również inne typy gradientów takie jak radial-gradient i conic-gradient które mogą być używane w zależności od potrzeb projektowych