Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Monter zabudowy i robót wykończeniowych w budownictwie
Kwalifikacja: BUD.11 - Wykonywanie robót montażowych, okładzinowych i wykończeniowych
Data rozpoczęcia: 22 lutego 2026 01:11
Data zakończenia: 22 lutego 2026 01:31

Egzamin niezdany

Wynik: 14/40 punktów (35,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Udostępnij swój wynik

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Umieszczone na opakowaniu rolki tapety oznaczenie informuje o

A. kierunkach przeciągania szczotki.

B. dowolnym układzie brytów.

C. kierunkach przyklejania brytów.

D. przestawnym układzie brytów.

Niezrozumienie oznaczenia na opakowaniu rolki tapety może prowadzić do poważnych błędów w procesie tapetowania, a tym samym wpłynąć na końcowy efekt wizualny. Odpowiedzi sugerujące inne układy, takie jak kierunki przyklejania brytów czy dowolny układ, nie uwzględniają istoty przestawnego układu, który jest kluczowy dla uzyskania estetycznych rezultatów. Wskazanie kierunków przyklejania brytów sugeruje, że tapetę można układać w dowolny sposób, co może prowadzić do niezgodności wzorów i w efekcie do nieestetycznych linii i przerw pomiędzy brytami. Z kolei wybór dowolnego układu brytów nie tylko omija zasady dotyczące przestawnego układu, ale także ignoruje specyfikę wzorów, które wymagają precyzyjnego dopasowania. Wiele osób popełnia błąd, myśląc, że tapetowanie to czynność, która nie wymaga szczególnych umiejętności, co prowadzi do ignorowania takich oznaczeń. Zrozumienie i stosowanie przestawnego układu brytów jest nie tylko praktyką estetyczną, ale również elementem profesjonalizmu w branży remontowej i dekoratorskiej, gdzie jakość wykonania ma kluczowe znaczenie.

Pytanie 2

Aby połączyć poziome i pionowe profile metalowe w systemie suchej zabudowy, należy użyć

A. narzędzia do wkręcania

B. urządzenia do zgrzewania

C. narzędzia uderzeniowego

D. zaciskarki

Zastosowanie zaciskarki do łączenia profili metalowych w systemach suchej zabudowy jest kluczowe dla zapewnienia trwałości i stabilności konstrukcji. Zaciskarka, dzięki swojej budowie, pozwala na szybkie i precyzyjne łączenie elementów, co jest istotne w kontekście budowy ścian działowych oraz sufitów podwieszanych. W przeciwieństwie do innych narzędzi, zaciskarka nie uszkadza materiału, a jednocześnie zapewnia odpowiednią siłę docisku, niezbędną do utrzymania integralności połączeń. Przykładem praktycznego zastosowania zaciskarki jest tworzenie szkieletu pod płyty gipsowo-kartonowe, gdzie precyzyjnie wykonane połączenia są kluczowe dla stabilności całej konstrukcji. W branży budowlanej zaleca się stosowanie zaciskarek zgodnie z instrukcjami producentów profili metalowych, co gwarantuje zachowanie standardów jakości oraz bezpieczeństwa. Dobrą praktyką jest także regularna kalibracja narzędzi, co pozwala na zachowanie optymalnych parametrów pracy.

Pytanie 3

Ściana pokryta płytkami ceramicznymi szkliwionymi wyróżnia się

A. wysoką higroskopijnością

B. wysoką przesiąkliwością

C. niską nasiąkliwością

D. niską mrozoodpornością

Wybór opcji dotyczącej małej mrozoodporności to nie do końca strzał w dziesiątkę, bo mrozoodporność płytek nie jest bezpośrednio powiązana z ich nasiąkliwością. Często płytki o małej nasiąkliwości, takie jak te szkliwione, mają dobrą mrozoodporność, więc nadają się do użytku zewnętrznego. A higroskopijność? To zdolność materiału do wchłaniania wilgoci z powietrza, co w przypadku płytek ceramicznych raczej nie jest dobre. Płytki szkliwione będące w minimalnej higroskopijności są naprawdę dobre w miejscach, gdzie występuje wilgoć. Jeśli chodzi o dużą przesiąkliwość, to też nie jest dobry trop, bo ceramika zaprojektowana z myślą o niskiej przesiąkliwości jest bardziej odporna na wodę. Wydaje mi się, że takie pomyłki mogą wynikać z braku zrozumienia, jak powstają płytki i jakie mają właściwości. Jeśli myślimy o budowlance, wybór materiałów powinien być oparty na jasnych kryteriach, takich jak nasiąkliwość czy warunki eksploatacyjne, co jest naprawdę ważne dla trwałości i funkcjonalności materiałów.

Pytanie 4

Mocowanie listew wykończeniowych bezpośrednio do podłogi z paneli podłogowych doprowadzi do

A. trwałego uszkodzenia piór paneli

B. powstania szczelin pomiędzy panelami

C. lokalnego wypiętrzenia posadzki

D. pojawu szczeliny pomiędzy listwą a ścianą

Jak się zamocuje listwy wykończeniowe bezpośrednio do podłogi, to można się niezłej nieszczęściu narazić. Szczeliny między panelami to raczej nie jest coś, co się pojawia tylko z tego powodu. Prawidłowo zamontowane panele mają swoje zasady, o których trzeba pamiętać, jak zachowanie odpowiednich odległości. Tak naprawdę, panele same w sobie są zaprojektowane tak, żeby dostosować się do warunków, więc listwy nie są jedynym czynnikiem, który wpłynie na szczeliny. A co do uszkodzeń, to musiałbyś mocno przycisnąć, żeby coś się stało. Jeśli mówimy o wypiętrzeniu posadzki, to słyszałem, że to zazwyczaj kwestia złej instalacji, co pewnie można by było łatwo uniknąć. W branży budowlanej liczy się przestrzeganie standardów, bo inaczej cała podłoga może wyglądać kiepsko.

Pytanie 5

Jeśli cena za usługę malarską wynosi 4 zł/m², to koszt malowania trzech sufitów o wymiarach: 45 m², 35 m² oraz 20 m² wynosi

A. 300 zł

B. 600 zł

C. 500 zł

D. 400 zł

Aby obliczyć całkowitą należność za malowanie trzech sufitów, należy najpierw określić łączną powierzchnię do pomalowania. Powierzchnie sufitów wynoszą odpowiednio 45 m², 35 m² i 20 m². Po dodaniu tych wartości otrzymujemy: 45 + 35 + 20 = 100 m². Stawka za malowanie wynosi 4 zł/m². Zatem całkowita kwota należności za malowanie wyniesie: 100 m² * 4 zł/m² = 400 zł. Tego rodzaju obliczenia są częścią standardowych praktyk wyceny prac malarskich, które są kluczowe dla określenia budżetu w projektach budowlanych. W branży często stosuje się podobne metody kalkulacji, które pozwalają na szybkie i dokładne oszacowanie kosztów, co jest szczególnie ważne w kontekście ofertowania i kontraktowania prac budowlanych. Warto również pamiętać o uwzględnieniu dodatkowych kosztów, takich jak materiały czy ewentualne przygotowanie powierzchni, co może wpływać na ostateczną cenę realizacji projektu.

Pytanie 6

Warstwa izolacji akustycznej stropu międzypiętrowego, którego przekrój pionowy przedstawiono na rysunku, jest wykonana

A. z podkładu polistyrenowego.

B. z paneli HDF.

C. z folii PE.

D. ze styropianu.

Wybór paneli HDF, folii PE lub podkładu polistyrenowego jako materiałów izolacyjnych w stropach międzypiętrowych nie jest uzasadniony pod względem ich właściwości akustycznych. Panele HDF, choć są popularnym materiałem wykończeniowym, nie oferują odpowiednich właściwości izolacyjnych. W rzeczywistości, panele te są bardziej odpowiednie do zastosowań podłogowych, gdzie nie pełnią roli izolacji akustycznej. Zastosowanie folii PE w kontekście izolacji akustycznej również jest mylące; folia ta jest stosowana głównie jako bariera przeciwwilgociowa, a nie jako materiał tłumiący dźwięki. Podkład polistyrenowy, choć bywa używany w konstrukcjach budowlanych, nie jest dedykowany do zapewnienia akustyki, a jego zastosowanie w tej roli może prowadzić do niedostatecznej izolacyjności dźwiękowej. Często błędne rozumienie ról poszczególnych materiałów budowlanych prowadzi do niewłaściwych decyzji projektowych, które mogą wpływać na komfort mieszkańców. Warto zaznaczyć, że zgodnie z obowiązującymi normami, skuteczna izolacja akustyczna powinna być wykonana z materiałów, które są specjalnie przystosowane do tłumienia hałasu, co w przypadku stropów międzypiętrowych przede wszystkim obejmuje zastosowanie styropianu. Ignorowanie tych wytycznych może skutkować nieodpowiednimi warunkami akustycznymi w budynku.

Pytanie 7

Który z parametrów jest kluczowy przy wyborze drewna do podłóg?

A. Odporność na ścieranie

B. Przenikalność cieplna

C. Izolacyjność akustyczna

D. Wytrzymałość na zginanie

Wybór parametrów drewna na posadzki często prowadzi do mylnych przekonań, że inne czynniki są równie istotne jak odporność na ścieranie. Przenikalność cieplna, choć istotna w kontekście efektywności energetycznej, nie ma tak bezpośredniego wpływu na trwałość podłogi w warunkach intensywnego użytkowania. W przypadku izolacyjności akustycznej, chociaż jest ważna dla komfortu akustycznego w pomieszczeniach, nie wpływa na mechaniczne zużycie materiału. Wytrzymałość na zginanie, z kolei, odnosi się do zdolności materiału do znoszenia obciążeń statycznych i dynamicznych, lecz nie ma bezpośredniego związku z jego zdolnością do opierania się ścieraniu. Często osoby podejmujące decyzje o wyborze drewna mogą skupiać się na tych parametrach, myśląc, że zapewnią one długowieczność podłogi, co jednak nie zawsze się sprawdza w praktyce. Kluczowe jest zrozumienie, że odporność na ścieranie bezpośrednio wpływa na codzienne użytkowanie podłogi i jej estetykę, co czyni ją najważniejszym czynnikiem przy wyborze materiałów do podłóg. W praktyce, ignorowanie tego parametru może prowadzić do częstszej wymiany podłóg, co generuje dodatkowe koszty i niepotrzebny stres dla użytkowników.

Pytanie 8

Tapetowanie "na zakład" powinno się zacząć od

A. naroża

B. cokołu

C. drzwi

D. okna

Rozpoczęcie tapetowania od cokołu, drzwi czy naroża może prowadzić do szeregu problemów estetycznych i praktycznych. Tapetowanie od cokołu może sprawić, że wzór na tapecie nie będzie odpowiednio dopasowany do reszty pomieszczenia, co może skutkować nieharmonijnym wyglądem. Cokoły często są w różnej wysokości w różnych pomieszczeniach, a zaczynając od nich, można napotkać trudności w dopasowaniu tapety w miejscach, gdzie zmienia się wysokość. Z kolei tapetowanie od drzwi może spowodować, że krawędzie tapety będą źle dopasowane, co negatywnie wpływa na estetykę. Wybór naroża jako punktu startowego jest także problematyczny, ponieważ naroża mogą być nierówne i trudne do wykończenia, co może skutkować nieestetycznymi przejściami. Prawidłowe podejście do tapetowania wymaga zrozumienia, że kluczem do sukcesu jest nie tylko technika, ale również estetyka i spójność wizualna. Przyczyną takich błędów myślowych jest często brak doświadczenia lub nieznajomość zasad układania tapet. Należy pamiętać, że tapetowanie to nie tylko proces naklejania materiału na ścianę, ale także sztuka tworzenia spójnej i estetycznej przestrzeni, co jest osiągalne tylko poprzez świadome wybieranie punktów startowych.”

Pytanie 9

Jakiego rodzaju izolację powinno się zastosować na poddaszu użytkowym w domu jednorodzinnym tuż przed montażem płyt gipsowo-kartonowych na skosach sufitu w łazience?

A. Izolację akustyczną

B. Izolację przeciwdziałającą drganiom

C. Izolację wiatrochronną

D. Izolację paroizolacyjną

Zastosowanie wiatroizolacji na poddaszu użytkowym w łazience jest nieadekwatne, ponieważ ten typ izolacji skupia się na ochronie przed wiatrem oraz zapewnieniu odpowiedniej wentylacji. Jej główną funkcją jest zapobieganie przedostawaniu się wiatru do wnętrza budynku oraz ochrona izolacji termicznej przed utratą efektywności w wyniku działania wiatru. W przypadku pomieszczenia o wysokiej wilgotności, jak łazienka, wiatroizolacja nie rozwiązuje problemu wilgoci, co może prowadzić do kondensacji pary wodnej, uszkodzenia materiałów budowlanych i rozwoju pleśni. Z kolei izolacja akustyczna jest istotna w kontekście redukcji hałasu, jednak jej zastosowanie na poddaszu użytkowym w łazience nie rozwiązuje wyzwań związanych z wilgocią. Typowy błąd myślowy polega na myleniu funkcji akustycznych z wymaganiami dotyczącymi izolacji wilgotnościowej. Wreszcie, przeciwdrganiowa izolacja, choć użyteczna w kontekście tłumienia wibracji, również nie spełnia roli ochrony przed wilgocią. Właściwe podejście do izolacji poddasza użytkowego w łazience powinno uwzględniać przede wszystkim zastosowanie paroizolacji, która zabezpieczy przed szkodliwym działaniem pary wodnej i zapewni odpowiednie warunki dla trwałości konstrukcji budowlanej.

Pytanie 10

Aby przygotować 25 kg kleju, potrzeba 4 litry wody. Jaką ilość wody należy zastosować, aby przygotować 75 kg kleju?

A. 12 litrów

B. 4 litry

C. 25 litrów

D. 100 litrów

Aby rozrobić 25 kg kleju, wykorzystuje się 4 litry wody, co daje stosunek 4 litry wody do 25 kg kleju. Obliczając, ilość wody potrzebnej do rozrobienia 75 kg kleju, należy zastosować proporcje. Ponieważ 75 kg kleju to 3 razy więcej niż 25 kg, woda również musi być 3 razy większa. Zatem 4 litry x 3 = 12 litrów. W praktyce, takie obliczenia są niezwykle ważne w branży budowlanej oraz w produkcji materiałów klejących, gdzie odpowiednie proporcje składników determinują jakość końcowego produktu. Stosowanie właściwych ilości wody i kleju wpływa nie tylko na trwałość, ale także na właściwości fizyczne materiału. Warto również zwrócić uwagę na to, że niewłaściwe proporcje mogą prowadzić do osłabienia klejenia lub nieprawidłowego utwardzenia, co ma kluczowe znaczenie w zastosowaniach inżynieryjnych i budowlanych.

Pytanie 11

Jakiego materiału budowlanego należy użyć do stworzenia posadzki bezspoinowej oraz odpornej na chemikalia w laboratorium?

A. Mieszanki lastrykowej

B. Masy asfaltowej

C. Mieszanki betonowej

D. Masy epoksydowej

Masy epoksydowe są idealnym materiałem do wykonania posadzek bezspoinowych i chemoodpornych w laboratoriach. Charakteryzują się wysoką odpornością na różnorodne substancje chemiczne, co jest kluczowe w pomieszczeniach, gdzie mogą występować agresywne chemikalia. Dzięki ich gładkiej powierzchni, minimalizują one ryzyko gromadzenia się zanieczyszczeń, co jest istotne dla utrzymania czystości i bezpieczeństwa w laboratoriach. Masy epoksydowe posiadają również doskonałe właściwości mechaniczne, co zapewnia im długotrwałość oraz odporność na uszkodzenia mechaniczne. W praktyce, wiele laboratoriów korzysta z epoksydowych systemów posadzkowych, aby spełniać normy higieniczne oraz ułatwić utrzymanie czystości. Zastosowanie tych mas jest zgodne z wytycznymi ASTM oraz EN, które definiują standardy dla posadzek w obiektach przemysłowych i laboratoryjnych. Wybór masy epoksydowej nie tylko zapewnia trwałość i estetykę, ale również spełnia wszystkie wymagania dotyczące bezpieczeństwa i odporności na substancje chemiczne.

Pytanie 12

Jeśli wykończenie jednej strony ściany działowej z profili stalowych rozpoczęto używając płyty o wymiarach 2 600 x 1 200 mm, to wykończenie drugiej strony rusztu powinno rozpocząć się płytą o szerokości

A. 90cm

B. 60cm

C. 20cm

D. 30cm

Odpowiedź 60 cm jest poprawna, ponieważ w kontekście opłytowania ścian działowych, stosuje się zasadę przesunięcia elementów w celu zapewnienia większej stabilności i estetyki. Rozpoczynając opłytowanie drugiej strony rusztu od płyty o szerokości 60 cm, tworzymy odpowiednią kompozycję, która minimalizuje ryzyko powstawania szczelin i poprawia właściwości akustyczne oraz cieplne ściany. W branży budowlanej, zgodnie z normami, zaleca się, aby szwy nie były ustawione w jednej linii na przeciwnych stronach, co mogłoby prowadzić do osłabienia struktury. Dobre praktyki wskazują również na stosowanie płyty o szerokości 60 cm, co jest standardową praktyką w systemach suchej zabudowy. Taki sposób układania płyt pozwala również na lepsze zamaskowanie połączeń, co jest istotne z punktu widzenia estetyki wnętrz oraz ich późniejszego malowania lub pokrywania innymi materiałami wykończeniowymi. Zastosowanie tej techniki ma kluczowe znaczenie dla zapewnienia trwałości konstrukcji oraz jej wizualnej atrakcyjności.

Pytanie 13

Profile stalowe typu UW, które są przeznaczone do budowy ściany działowej, powinny być przymocowane do

A. podłogi i słupków ościeżnicy

B. ścian oraz rygla ościeżnicy

C. sufitu oraz podłogi

D. sufitu oraz ścian

Mocowanie stalowych profili UW do innych elementów, takich jak ściany czy ościeżnice, przedstawia szereg nieprawidłowości, które mogą zagrażać stabilności konstrukcji. Odpowiedzi sugerujące przykręcanie do ścian czy rygli ościeżnicy uwidaczniają podstawowe błędy myślowe. Profile UW są projektowane w taki sposób, aby ich głównym punktem podparcia były sufity i podłogi, które zapewniają odpowiednie rozłożenie obciążeń w całej konstrukcji. Wiele osób może mylnie sądzić, że profile można przymocować wyłącznie do ścian, co prowadzi do nieprawidłowego rozumienia zasad konstrukcyjnych. Mocowanie do ościeżnicy, która z reguły jest częścią ramy drzwiowej, również jest niewłaściwe. Ościeżnice nie są wystarczająco stabilne, aby wytrzymać obciążenia wynikające z zamocowanej ściany działowej, co może prowadzić do odkształceń czy nawet zniszczenia konstrukcji. Kluczowym aspektem jest zrozumienie, że skuteczność i bezpieczeństwo ścian działowych opiera się na ich poprawnym montażu i wykorzystaniu odpowiednich materiałów, które spełniają normy budowlane oraz zalecenia producentów systemów suchej zabudowy. Ignorowanie tych zasad może skutkować nie tylko awarią konstrukcji, ale także zagrożeniem dla osób przebywających w pomieszczeniach.

Pytanie 14

Wełna mineralna umieszczona pomiędzy krokwiami, bezpośrednio nad wykończeniem systemu suchej zabudowy poddasza użytkowego, pełni rolę izolacyjną

A. akustyczną

B. przeciwwilgociową

C. przeciwwiatrową

D. termiczną

Wełna mineralna umieszczona między krokwiami pełni kluczową rolę w zapewnieniu efektywności energetycznej budynków, działając jako izolacja termiczna. Jej głównym zadaniem jest minimalizacja strat ciepła w zimie oraz ograniczenie nadmiernego nagrzewania się pomieszczeń latem. Dzięki swojej strukturze włóknistej i niskiej przewodności cieplnej, wełna mineralna skutecznie zatrzymuje ciepło w pomieszczeniach, co przekłada się na niższe koszty ogrzewania. W praktyce, zastosowanie wełny mineralnej w systemie suchej zabudowy poddasza użytkowego znacznie poprawia komfort termiczny wewnątrz budynku, co jest zgodne z normami budowlanymi, takimi jak PN-EN 13162. Ponadto, warto zwrócić uwagę, że izolacja termiczna wpływa również na efektywność systemów grzewczych i chłodzących, co jest kluczowe w kontekście zrównoważonego budownictwa oraz ochrony środowiska. Przy stosowaniu wełny mineralnej zaleca się również przestrzeganie zasad dotyczących wentylacji, aby zapobiec skraplaniu się pary wodnej w warstwie izolacyjnej, co mogłoby prowadzić do obniżenie jej właściwości izolacyjnych.

Pytanie 15

Jakiej farby nie można używać do malowania mokrego podłoża?

A. Wapiennej

B. Emulsyjnej

C. Olejnej

D. Silikatowej

Wybór farb olejnych, silikatowych lub wapiennych do malowania zawilgoconego podłoża może wydawać się kuszący, jednak każda z tych opcji niesie ze sobą pewne ograniczenia i ryzyko. Farba olejna, mimo że jest odporna na działanie wilgoci, może nie być najlepszym wyborem na mokre podłoża ze względu na swoją nieprzepuszczalną powłokę. W przypadku, gdy podłoże jest wilgotne, wilgoć może zostać uwięziona pod farbą, co prowadzi do powstawania pleśni i grzybów, a także osłabia przyczepność farby do podłoża. Farba silikatowa ma właściwości "oddychające", ale jej skuteczność znacznie maleje, gdy podłoże jest mokre. W takich warunkach silikaty mogą nie mieć czasu, aby prawidłowo wiązać się z podłożem, co skutkuje nietrwałą powłoką. Farby wapienne z kolei, mimo że są naturalne i ekologiczne, również wymagają suchej powierzchni do skutecznej aplikacji. Korzystanie z nich na wilgotnych podłożach skutkuje słabą adhezją i brakiem trwałości. W kontekście doboru materiałów malarskich, kluczowe jest zrozumienie, że podłoże musi być odpowiednio przygotowane. Dobrym rozwiązaniem w przypadku malowania na wilgotnych powierzchniach jest zastosowanie specjalistycznych materiałów, które są w stanie poradzić sobie z takimi warunkami, a ich zastosowanie jest zgodne z najwyższymi standardami branżowymi.

Pytanie 16

Na fotografii przedstawiono drewnianą posadzkę wykonaną

A. z desek litych.

B. z deszczułek parkietowych.

C. z płyt mozaikowych.

D. z paneli podłogowych.

Wybrana odpowiedź jest poprawna, ponieważ na zdjęciu widoczna jest posadzka drewniana, której wygląd i struktura jednoznacznie wskazują na zastosowanie deszczułek parkietowych. Deszczułki parkietowe to małe, precyzyjnie przycięte kawałki drewna, które układa się w różnorodne wzory, co pozwala na uzyskanie estetycznie atrakcyjnego efektu. W kontekście dobrych praktyk, wykorzystanie deszczułek parkietowych w podłogach skutkuje nie tylko dużą trwałością, ale także możliwością łatwej renowacji w przyszłości. Dzięki różnorodności wzorów, deszczułki pozwalają na dostosowanie podłogi do różnych stylów wnętrzarskich. Warto zaznaczyć, że deszczówki parkietowe są bardziej przyjazne dla środowiska w porównaniu do paneli podłogowych, które często są produkowane z materiałów syntetycznych. Wzornictwo oparte na deszczułkach parkietowych jest również zgodne z trendami ekologicznymi, promującymi naturalne materiały w aranżacji wnętrz.

Pytanie 17

Aby zmniejszyć chłonność płyty gipsowo-kartonowej, przed przystąpieniem do pierwszego malowania, konieczne jest przygotowanie jej powierzchni

A. wypełnić szpachlą

B. czyścić szmatką

C. nałożyć gruntownikiem

D. zeszlifować

Wyszpachlowanie płyty gipsowo-kartonowej ma na celu zamaskowanie ewentualnych nierówności oraz ubytków, jednak nie ma bezpośredniego wpływu na chłonność materiału. Ten proces powinien być realizowany po gruntowaniu, gdyż najpierw należy zmniejszyć absorpcję podłoża, aby wyszpachlowana powierzchnia mogła lepiej przyjąć farbę. Przetrwanie szmatką może być stosowane w celu usunięcia kurzu przed malowaniem, lecz niestety nie wpływa na właściwości chłonne materiału i nie przygotowuje go do nałożenia farby. Przeszlifowanie płyty jest również ważnym etapem, który pomaga uzyskać gładką powierzchnię, ale podobnie jak wyszpachlowanie, nie adresuje problemu chłonności. Kluczowe jest zrozumienie, że każde z tych działań ma swoje miejsce w procesie przygotowania, jednak gruntowanie jest niezbędnym krokiem, który powinien być przeprowadzany przed jakimikolwiek innymi zabiegami, aby zapewnić trwałość i estetykę malowanej powierzchni. Zaniechanie gruntowania może prowadzić do problemów z nakładaniem farby, co skutkuje istotnym obniżeniem jakości finalnego efektu oraz podnosi ryzyko uszkodzeń powierzchni w przyszłości.

Pytanie 18

Tapetę, która nie jest objęta raportem, należy przyciąć na długość równą wysokości pomieszczenia, uwzględniając zapas wynoszący

A. 6 ÷ 10 cm

B. 1 ÷ 2 cm

C. 10 ÷ 20 cm

D. 3 ÷ 5 cm

Nieprawidłowe odpowiedzi opierają się na niepełnym zrozumieniu zasady przycinania tapety oraz na błędnych założeniach dotyczących wymaganego zapasu. Odpowiedzi, które sugerują zapas 3 ÷ 5 cm, 1 ÷ 2 cm czy 10 ÷ 20 cm, mogą prowadzić do problemów w procesie tapetowania. Zapas 3 ÷ 5 cm jest zbyt mały i może nie wystarczyć na skorygowanie ewentualnych nierówności ścian, co skutkuje niedopasowaniem krawędzi tapety. Z kolei zbyt mały zapas, jak 1 ÷ 2 cm, nie daje praktycznie żadnej furtki na błędy podczas montażu, co w konsekwencji może doprowadzić do konieczności ponownego przycinania, a tym samym marnotrawienia materiału. Natomiast za duży zapas, jak 10 ÷ 20 cm, nie jest zalecany, ponieważ może prowadzić do zbędnego zmarnowania tapety oraz nieestetycznego wyglądu, w szczególności w przypadku wzorów, które powinny być precyzyjnie dopasowane. W praktyce niezbędne jest, aby każdy tapeciarz miał na uwadze te aspekty i stosował się do standardów, które zalecają dodawanie zapasu w zakresie 6 ÷ 10 cm. Takie podejście nie tylko zwiększa efektywność pracy, ale również przyczynia się do uzyskania lepszego efektu wizualnego końcowego projektu.

Pytanie 19

Aby zapobiec niekontrolowanemu pękaniu podkładu z zaprawy cementowej, należy

A. zwilżać jego powierzchnię wodą podczas wylewania zaprawy

B. zazbroić podkład prętami

C. wykonać dylatację

D. ułożyć zaprawę w kilku warstwach

Zazbrojenie podkładu prętami ma na celu zwiększenie jego wytrzymałości na rozciąganie, ale sam proces nie eliminuje ryzyka pękania, które jest zjawiskiem głównie związanym z szkodliwym efektem skurczu oraz zmianami temperatury. Zastosowanie prętów zbrojeniowych może jedynie opóźnić pojawienie się pęknięć, a niekoniecznie je całkowicie wyeliminować. Ponadto, zbrojenie musi być wykonane w sposób zgodny z normami budowlanymi, co często wiąże się z dodatkowymi kosztami oraz skomplikowaniem procesu wykonania. Zwilżanie powierzchni wodą podczas wylewania zaprawy może przyczynić się do lepszego związania materiału, ale nie rozwiązuje problemu skurczu, który prowadzi do pęknięć. W rzeczywistości, nadmiar wilgoci może nawet wpłynąć negatywnie na jakość podkładu, prowadząc do osłabienia jego struktury. Układanie zaprawy w kilku warstwach, choć może być stosowane przy wylewaniu podłóg, nie jest metodą na kontrolowanie pęknięć. Każda warstwa może podlegać różnym procesom skurczu, co w efekcie może prowadzić do powstawania szczelin między warstwami. W związku z tym, kluczowe jest stosowanie dylatacji, które są praktycznym rozwiązaniem zgodnym z najlepszymi praktykami w budownictwie, umożliwiającym kontrolę wymiarową podkładów i minimalizującym ryzyko pęknięć.

Pytanie 20

Na rysunku przedstawiono sprzęt przeznaczony do

A. kontrolowania poziomu i pionu profili rusztu.

B. trasowania linii położenia profili obwodowych.

C. wyznaczania kąta prostego pomiędzy sufitem a ścianą.

D. odmierzania odległości pomiędzy profilami.

Wybór odpowiedzi dotyczącej odmierzania odległości pomiędzy profilami nie jest uzasadniony, ponieważ sprzęt przedstawiony na zdjęciu nie jest przeznaczony do tego celu. Odmierzanie odległości zazwyczaj wymaga stosowania narzędzi takich jak taśmy miernicze, dalmierze laserowe lub inne urządzenia pomiarowe, które są zaprojektowane do precyzyjnego określania dystansów. Istotnym błędem jest mylenie funkcji trasowania z funkcją odmierzania, co często prowadzi do nieporozumień w praktyce budowlanej. Ponadto, kontrola poziomu i pionu profili rusztu, choć również ważna w budownictwie, polega na użyciu poziomic czy laserów krzyżowych, a nie na trasowaniu linii. Błędne założenie, że sprzęt służy do wyznaczania kąta prostego, wskazuje na brak zrozumienia kluczowych umiejętności pomiarowych oraz ich zastosowania w praktyce budowlanej, co może prowadzić do nieprawidłowego montażu i późniejszych problemów z konstrukcją. Ważne jest, aby mieć świadomość różnicy pomiędzy różnymi narzędziami i ich funkcjami, aby skutecznie planować i realizować projekty budowlane, co jest zgodne z najlepszymi praktykami branżowymi.

Pytanie 21

Aby przykleić bryt tapety na ścianie w miejscu, gdzie jest zamontowane gniazdo elektryczne, należy

A. zdjąć pokrywę gniazda, nakleić tapetę i naciąć ją na krzyż w miejscu otworu gniazda

B. odciąć zasilanie do gniazda, wyciąć w tapecie otwór o wymiarach pokrywy gniazda i nakleić tapetę

C. zdjąć pokrywę gniazda, wyciąć w tapecie otwór o wymiarach pokrywy gniazda i nakleić tapetę

D. odciąć zasilanie do gniazda, zdjąć pokrywę gniazda, nakleić tapetę i naciąć ją na krzyż w miejscu otworu gniazda

Odpowiedź wskazująca na konieczność odcięcia dopływu prądu, zdemontowania osłony gniazda, a następnie naklejenia tapety i nacięcia jej na krzyż w miejscu otworu gniazda jest prawidłowa. Przede wszystkim bezpieczeństwo jest kluczowe w każdym przypadku pracy przy instalacjach elektrycznych. Odcięcie dopływu prądu do gniazda eliminuje ryzyko porażenia prądem, co jest zgodne z zasadami BHP. Po zdemontowaniu osłony gniazda można bezpiecznie przygotować tapetę. Wycięcie otworu na gniazdo jest ważne, aby tapeta dobrze przylegała i nie była zniszczona po ponownym montażu osłony. Nacięcie tapety na krzyż w miejscu gniazda pozwala na dokładne dopasowanie materiału, co zapewnia estetyczny wygląd oraz minimalizuje ryzyko uszkodzenia tapety w późniejszym użytkowaniu. Tego rodzaju podejście jest zgodne z najlepszymi praktykami w branży remontowo-budowlanej, gdzie dbałość o szczegóły ma ogromne znaczenie dla efektu końcowego.

Pytanie 22

Aby poprawić właściwości izolacyjne akustyki w pomieszczeniu, do wykończenia jego ścian zaleca się zastosowanie tapety

A. gładkiej winylowej

B. papierowej

C. korkowej

D. typ raufaza

No, tapety typu raufaza, gładkie winylowe czy papierowe raczej nie będą najlepszym wyborem, jeśli zależy ci na poprawie akustyki w pomieszczeniach. Raufaza może wyglądać ładnie, ale nie tłumi dźwięków – wręcz przeciwnie, może je odbijać. Gładkie tapety winylowe są łatwe do utrzymania w czystości i odporne na wilgoć, ale niestety nie mają właściwości dźwiękochłonnych, co jest trochę rozczarowujące. Ich powierzchnia może powodować, że dźwięki się odbijają, zamiast być tłumione, co nie jest tym, co chcesz uzyskać. Z kolei tapety papierowe, mimo że są naturalne, nie dają zbyt dobrej izolacji akustycznej. Często są cienkie i nie umieją dobrze tłumić dźwięków, więc to nie jest mądry wybór. Wydaje mi się, że kluczowym błędem jest myślenie, że ładny wygląd tapet wystarczy do dobrej izolacji akustycznej. Lepiej zwrócić uwagę na właściwości materiału, które są ważne, aby zredukować hałas i poprawić komfort w pomieszczeniu.

Pytanie 23

Podłoga z papy pełni funkcję izolacyjną

A. przeciwdrganiową

B. termiczną

C. akustyczną

D. przeciwwilgociową

No to prawidłowa odpowiedź to 'przeciwwilgociowa'. Wiesz, ta warstwa z papy jest naprawdę istotna w budownictwie, bo chroni przed wilgocią. Papa, jako materiał bitumiczny, działa jak bariera, nie wpuszczając wody, co jest super ważne, bo inaczej moglibyśmy mieć problemy z wilgocią w budynku. Jak buduje się w miejscach, gdzie woda gruntowa jest wysoka, to użycie papy w podłodze to wręcz standard. Dzięki temu konstrukcja może być o wiele trwalsza. Oczywiście, montaż też ma znaczenie – trzeba to robić zgodnie z tym, co mówi producent, żeby wszystko działało jak należy.

Pytanie 24

Na świeżo nałożone kilkudniowe tynki cementowo-wapienne można aplikować wyłącznie farbę

A. klejową

B. silikonową

C. silikatową

D. emulsyjną

Wybór farby do malowania świeżych tynków cementowo-wapiennych powinien być dokładnie przemyślany, ponieważ zastosowanie niewłaściwych produktów może prowadzić do poważnych problemów. Farby silikonowe, mimo że charakteryzują się odpornością na wodę i brud, nie są zalecane na świeżych tynkach, ponieważ mogą powodować zatrzymywanie wilgoci w podłożu, co prowadzi do jego degradacji. To zjawisko jest szczególnie niebezpieczne, gdyż może sprzyjać rozwojowi pleśni i grzybów, co negatywnie wpływa na zdrowie mieszkańców. Farby emulsyjne, które są popularnym wyborem ze względu na łatwość aplikacji i różnorodność kolorów, również nie powinny być stosowane na świeżych tynkach, ponieważ ich zamknięta struktura utrudnia odparowywanie wilgoci, co z kolei może prowadzić do łuszczenia się farby oraz powstawania pęknięć. Z kolei farby klejowe, które są rzadko stosowane w nowoczesnym budownictwie, nie zapewniają odpowiedniej paroprzepuszczalności, co jest kluczowe w przypadku świeżych tynków. Podsumowując, nieodpowiedni wybór farby może prowadzić do dalszych uszkodzeń struktury budynku oraz zwiększyć koszty związane z renowacją, dlatego zawsze warto kierować się zaleceniami producentów i specjalistów w dziedzinie budowlanej.

Pytanie 25

Aby zapobiec mechanicznemu uszkodzeniu korkowej okładziny w jednym miejscu, co należy zrobić?

A. wymienić cały uszkodzony element okładziny

B. usunąć zniszczony fragment i wkleić wstawkę

C. zamienić okładzinę na nową

D. wyszpachlować wgniecenie

Wymiana całego elementu uszkodzonej okładziny jest rozwiązaniem kosztownym i czasochłonnym, które nie zawsze jest konieczne, gdy uszkodzenie jest lokalne. Podejście to nie uwzględnia możliwości naprawy, co prowadzi do zbędnych wydatków i marnotrawienia zasobów. Ponadto, wymiana okładziny na nową z reguły wiąże się z koniecznością demontażu i ponownego montażu, co zwiększa ryzyko dodatkowych uszkodzeń. Warto zwrócić uwagę, że z perspektywy środowiskowej, wymiana całych elementów zamiast ich naprawy prowadzi do większej ilości odpadów. W przypadku wyszpachlowania wgniecenia, można nie uzyskać pożądanych efektów estetycznych i funkcjonalnych, ponieważ materiał szpachlowy może nie mieć takich samych właściwości jak oryginalna okładzina korkowa. Szpachlowanie wgnieceń jest często stosowane w przemyśle motoryzacyjnym, lecz zastosowanie tej techniki w okładzinach korkowych może prowadzić do problemów związanych z przyczepnością, co przekłada się na trwałość naprawy. Właściwe podejście do naprawy uszkodzeń powinno opierać się na analizie stopnia uszkodzenia i zastosowaniu dostosowanych metod, co z kolei wymaga odpowiedniej wiedzy i doświadczenia w zakresie materiałów oraz technik naprawczych.

Pytanie 26

Przed instalacją okładziny z płyt gipsowo-kartonowych, stopka stalowej belki stropowej powinna być zabezpieczona

A. preparatem antyadhezyjnym

B. zaprawą gipsową

C. siatką tynkarską

D. preparatem antykorozyjnym

Stosowanie zaprawy gipsowej do zabezpieczenia stopki stalowej belki stropowej przed montażem okładziny gipsowo-kartonowej nie jest właściwym podejściem. Zaprawy gipsowe są materiałami budowlanymi przeznaczonymi głównie do tynkowania i wykończeń wnętrz, a ich właściwości nie są dostosowane do ochrony przed korozją. Gips ma ograniczoną odporność na wilgoć, co czyni go niewłaściwym materiałem w kontekście ochrony stalowych komponentów, które mogą być narażone na działanie wody. Wybranie siatki tynkarskiej w tej sytuacji również jest błędem, ponieważ nie ma ona właściwości zabezpieczających stal przed korozją. Jest to element wzmacniający, który pełni rolę w tynkowaniu, ale nie chroni stali. Stosowanie preparatów antyadhezyjnych w tym przypadku również jest nieuzasadnione, ponieważ ich zadaniem jest zmniejszenie przyczepności, co nie ma związku z ochroną przed korozją. Brak wiedzy na temat odpowiednich metod zabezpieczeń stalowych elementów konstrukcyjnych może prowadzić do poważnych konsekwencji, takich jak osłabienie konstrukcji, co z kolei zwiększa ryzyko awarii budowlanej. Dlatego kluczowe jest stosowanie preparatów antykorozyjnych, które są zaprojektowane w celu ochrony stali, co powinno być standardem w każdym projekcie budowlanym.

Pytanie 27

Jakiego koloru powinna być okleina na płytach używanych do budowy przegród o zwiększonej odporności na ogień?

A. Srebrny

B. Zielony

C. Biały

D. Różowy

Różowy kolor okleiny na płytach stosowanych do budowy przegród o podwyższonej odporności ogniowej jest zgodny z normami branżowymi, zwłaszcza w kontekście stosowania materiałów budowlanych w budynkach użyteczności publicznej oraz mieszkalnych. Płyty w tym kolorze są zazwyczaj wykonane z materiałów takich jak wełna mineralna lub gips, które charakteryzują się wysoką odpornością na działanie ognia. Przykładem mogą być systemy suchej zabudowy, w których stosuje się płyty gipsowo-kartonowe o właściwościach ognioodpornych. W praktyce, różowe płyty są oznaczone w celu łatwego zidentyfikowania ich właściwości, co ułatwia pracę wykonawcom i inspektorom budowlanym w procesie oceny zgodności z projektami budowlanymi oraz standardami bezpieczeństwa. Kwestia odporności ogniowej jest kluczowa, zwłaszcza w kontekście ochrony życia i mienia, co jest regulowane przepisami prawa budowlanego i wytycznymi norm europejskich. Użycie odpowiednich materiałów nie tylko zwiększa bezpieczeństwo budynków, ale także wpływa na ich trwałość oraz komfort użytkowania.

Pytanie 28

Korzystając z danych zamieszczonych w tabeli dobierz profil, który należy zastosować przy wykonywaniu przedścianki o wysokości 4 m.

Zestawienie wysokości ścian i grubości profili
Wysokość przedścianki	Typ konstrukcji
3 m	CW (C) 50 UW (U) 50
4 m	CW (C) 75 UW (U) 75
5 m	CW (C) 100 UW (U) 100

A. CW (C) 50

B. CW (C) 75

C. UW (U) 50

D. UW (U) 100

Wybór profilu CW (C) 75 dla przedścianki o wysokości 4 m jest uzasadniony danymi zawartymi w tabeli, która określa odpowiednie parametry dla konstrukcji ścianek działowych. Profil CW (C) 75 zapewnia odpowiednią sztywność i nośność, co jest kluczowe przy budowie ścianek o znaczącej wysokości. Użycie większej grubości profilu, jak CW (C) 100, mogłoby prowadzić do nadmiernych kosztów oraz zbędnego zwiększenia wagi konstrukcji, co w praktyce nie jest potrzebne przy wysokości 4 m. W budownictwie oraz przy projektowaniu takich konstrukcji ważne jest, aby dobierać materiały zgodnie z ich przeznaczeniem, co pozwala na optymalizację zarówno kosztów, jak i efektywności. Zastosowanie profilu CW (C) 75 jest zgodne z normami budowlanymi, które wskazują na konieczność stosowania odpowiednich grubości profili w zależności od wysokości i przeznaczenia przedścianki. W praktyce, ten typ profilu jest najczęściej używany w projektach, gdzie priorytetem jest nie tylko solidność, ale również estetyka i oszczędność materiałów.

Pytanie 29

Jakie elementy należy zastosować do przymocowania drewnianego rusztu do ściany z betonu?

A. łączników kotwowych

B. wkrętów do drewna

C. łączników rozporowych

D. wkrętów samogwintujących

Łączniki rozporowe są odpowiednim rozwiązaniem do mocowania drewnianego rusztu do betonowej ściany, ponieważ ich konstrukcja umożliwia stabilne i trwałe połączenie. W momencie wkręcania łącznika rozporowego, jego elementy rozprężają się wewnątrz otworu w betonie, co zapewnia doskonałą przyczepność. Przykładowo, jeśli pracujemy nad instalacją ścianek działowych lub montażem paneli drewnianych w pomieszczeniach o podwyższonej wilgotności, zastosowanie łączników rozporowych jest kluczowe dla zapewnienia trwałości całej konstrukcji. W praktyce, aby osiągnąć optymalne efekty, należy przestrzegać instrukcji producenta oraz norm budowlanych, takich jak PN-EN 1991-1-1, które określają maksymalne obciążenia i wymagania dotyczące mocowania. Dobrze dobrane łączniki rozporowe, zgodne z wymaganiami technicznymi, przyczyniają się do bezpieczeństwa i efektywności konstrukcji.

Pytanie 30

Jeśli pod całym obszarem podłogi ma być zachowana wolna przestrzeń (5 cm), to powinny być użyte płyty

A. gipsowo-włóknowe na belkach drewnianych

B. gipsowo-kartonowe na ściance ażurowej z cegły silikatowej

C. gipsowo-włóknowe na profilach stalowych

D. gipsowo-kartonowe na stabilizatorach

Płyty gipsowo-kartonowe na stabilizatorach to świetny wybór, kiedy pod podłogą ma być zostawiona luka o wysokości 5 cm. Te stabilizatory, czyli takie elementy, które wspierają konstrukcję, pomagają dobrze rozłożyć ciężar, co jest naprawdę ważne, gdy budujemy sufity i podłogi. Dzięki nim, płyty lepiej się trzymają i są bardziej stabilne, co znacznie zmniejsza ryzyko, że się odkształcą albo popękają. W dodatku, gipsowo-kartonowe płyty mają niezłe właściwości akustyczne, co ma spore znaczenie dla komfortu użytkowników w różnych pomieszczeniach. Na przykład, w mieszkaniach czy biurach, zastosowanie tego rozwiązania czyni przestrzeń bardziej elastyczną i estetyczną, co jest na plus. Nie zapominajmy też, że tego rodzaju rozwiązania są zgodne z normami budowlanymi, co przekłada się na trwałość i bezpieczeństwo wszystkich konstrukcji.

Pytanie 31

Aby położyć okładziny z płytek ceramicznych na ścianie o wysokości 2,5 m, najbardziej odpowiednie będzie użycie

A. drabiny przystawnej drewnianej

B. rusztowania stojakowego

C. drabiny przystawnej aluminiowej

D. rusztowania stolikowego

Wybór drabiny, zarówno aluminiowej, jak i drewnianej, do wykonywania okładziny z płytek ceramicznych na ścianie o wysokości 2,5 m jest niewłaściwy z wielu powodów. Przede wszystkim, drabiny są narzędziami przeznaczonymi do krótkotrwałego dostępu do wysoko położonych miejsc, co nie zapewnia stabilności ani komfortu pracy przy dłuższym układaniu płytek. Praca na drabinie wymaga dużej ostrożności i skupienia, co w sytuacji ciągłego układania płytek przez dłuższy czas może prowadzić do zmęczenia, a tym samym zwiększa ryzyko wypadków. Poza tym, korzystając z drabiny, ogranicza się możliwość jednoczesnego trzymania materiałów i narzędzi, co wydłuża czas pracy i utrudnia precyzyjne układanie płytek. Rusztowanie stojakowe, choć wydaje się bardziej stabilne niż drabina, może nie być wystarczająco elastyczne w kontekście pracy w pomieszczeniach o ograniczonej przestrzeni. Warto także zwrócić uwagę na normy BHP, które wymagają, aby miejsce pracy na wysokości było odpowiednio zabezpieczone, co w przypadku użycia drabin nie jest możliwe. Dlatego też, dla bezpieczeństwa oraz efektywności, rusztowanie stolikowe jest optymalnym rozwiązaniem w takich sytuacjach.

Pytanie 32

Jednostkowa cena farby emulsyjnej to 10 zł/dm3, a jej zużycie wynosi 1 dm3 na 10 m2. Jaki będzie koszt farby potrzebnej do pomalowania sufitu w pomieszczeniu o wymiarach 5 m na 5 m?

A. 100 zł

B. 10 zł

C. 250 zł

D. 25 zł

Wybór błędnej odpowiedzi może wynikać z nieprawidłowego rozumienia proporcji zużycia farby lub niewłaściwego przeliczenia powierzchni. Na przykład, wybór 10 zł sugeruje, że użytkownik mógł pomyśleć, że wystarczy jeden litr farby na cały sufit. Jednak przy zużyciu 1 dm³ na 10 m², nie uwzględniono całkowitej powierzchni sufitu, co jest kluczowe w obliczeniach. Odpowiedzi takie jak 100 zł i 250 zł mogą wynikać z błędnych obliczeń dotyczących całkowitej ilości potrzebnej farby lub nieprawidłowego zastosowania jednostek miary. Osoby wybierające te wartości mogą pomylić się, myśląc, że potrzebują większej ilości farby, co może być spowodowane brakiem doświadczenia w obliczeniach dotyczących materiałów budowlanych. W praktyce, ważne jest, aby zawsze prowadzić dokładne obliczenia oraz weryfikować jednostki miary, aby uniknąć takich błędów. Obliczenia związane z zużyciem materiałów powinny być oparte na sprawdzonych danych producentów oraz standardach branżowych, co pozwala na bardziej precyzyjne określenie potrzebnych ilości oraz kosztów.

Pytanie 33

Aby uzyskać efekt szronu na powierzchni malarskiej, co należy zastosować?

A. bejcy

B. packi filcowej

C. szczotki ryżowej

D. brokatu

Szczotki ryżowej nie używa się do uzyskiwania imitacji szronu, ponieważ jej włosie jest zbyt miękkie i nie zapewnia odpowiedniej struktury dla uzyskania pożądanego efektu wizualnego. Techniki malarskie wymagają narzędzi, które potrafią stworzyć nierównomierne, teksturowane powłoki, co nie jest możliwe przy użyciu tego typu szczotki. Packi filcowej również nie są odpowiednie, ponieważ ich główną funkcją jest wygładzanie powierzchni, a nie tworzenie efektów dekoracyjnych. Filc, choć może wytworzyć delikatną fakturę, nie jest w stanie oddać charakterystyki szronu, który wymaga bardziej wyrazistej i błyszczącej struktury. Bejca to kolejny materiał, który nie jest przeznaczony do tego celu. Bejca służy głównie do koloryzacji drewna i nie ma właściwości, które pozwoliłyby na uzyskanie efektu szronu. Kluczowym błędem myślowym w tych odpowiedziach jest nieprawidłowe zrozumienie, że uzyskiwanie efektów dekoracyjnych w malarstwie wymaga specyficznych narzędzi i materiałów, które są zaprojektowane do takich zastosowań. Właściwy dobór materiałów jest kluczowy dla osiągnięcia zamierzonych rezultatów w pracy malarskiej.

Pytanie 34

Na podstawie informacji w tabeli określ wartość współczynnika, który należy uwzględnić przy obmiarze dwustronnego malowania skrzydeł okiennych bez szczeblin i ościeżnicy.

Wartości współczynnika korygującego do obliczania powierzchni robót malarskich przy dwustronnym malowaniu skrzydeł okiennych
Lp.	Nazwa elementu	Współczynnik
1.	Skrzydło bez szczeblin	0,75
2.	Skrzydło ze szczeblinami o powierzchni każdej szyby do 0,05 m²	2,00
3.	Jw., lecz do 0,10 m²	1,50
4.	Jw., lecz do 0,20 m²	1,25
5.	Jw., lecz ponad 0,20 m²	1,00
6.	Ościeżnica z ćwierćwałkami lub bez ćwierćwałków	0,75

A. 1,75

B. 2,25

C. 1,50

D. 2,75

Wybór innych wartości współczynnika, takich jak 1,75, 2,25 czy 2,75, może wynikać z niepełnego zrozumienia zasad obliczania współczynnika zużycia materiałów malarskich. W przypadku dwustronnego malowania skrzydeł okiennych kluczowe jest uwzględnienie rzeczywistej powierzchni malowanej, a także specyfiki zastosowania farby. Przyjmując wyższe wartości, można błędnie zakładać, że straty materiałowe są większe, niż jest to w rzeczywistości. Takie podejście prowadzi do niepotrzebnych kosztów związanych z zakupem nadmiernej ilości farby. Należy pamiętać, że każdy rodzaj farby oraz technika malowania mają swoje specyfikacje, które powinny być uwzględnione w obliczeniach. Często, wybór większego współczynnika może także sugerować nieodpowiednie praktyki malarskie, takie jak zbyt gruba warstwa farby czy nieprawidłowe przygotowanie powierzchni, co może skutkować nieestetycznym wykończeniem. Zrozumienie zasady działania współczynników zużycia oraz ich zastosowania w praktyce jest kluczowe dla uzyskania optymalnych wyników. Istotne jest, aby każda decyzja dotycząca zużycia materiałów była poparta danymi technicznymi oraz dobrymi praktykami w branży, co przyczyni się do efektywności i jakości realizowanych prac budowlanych.

Pytanie 35

Jakie narzędzie należy zastosować do cięcia listew podłogowych pod kątem 45º?

A. skrzynki uciosowej

B. cyrkla

C. kątomierza

D. prowadnicy krzyżowej

Prowadnica krzyżowa, mimo iż może być przydatna w niektórych zastosowaniach, nie jest optymalnym narzędziem do precyzyjnego przycinania listew podłogowych pod kątem 45º. Prowadnice krzyżowe najczęściej służą do pracy z elementami większymi lub do cięcia wzdłużnego i poprzecznego dużych arkuszy materiałów, gdzie pozycjonowanie pod kątem nie jest kluczowe. Używanie kątomierza do przycinania listew również stwarza pewne problemy, ponieważ kątomierz jest narzędziem do pomiaru kątów, a nie do ich cięcia. Może on być użyty do wyznaczania kąta, ale nie gwarantuje precyzyjnego cięcia. Cyrkiel, z kolei, jest narzędziem służącym do kreślenia okręgów i nie ma zastosowania w kontekście cięcia listew podłogowych. Użycie tych narzędzi często prowadzi do błędnych założeń, że wystarczy jedynie zmierzyć i zrobić cięcie, co w praktyce rzadko prowadzi do zadowalających rezultatów. Brak precyzji w cięciu listew pod kątem 45º może skutkować szparami w połączeniach, co negatywnie wpływa na finalny efekt wizualny oraz trwałość wykończenia. Dlatego kluczowe jest wykorzystanie skrzynki uciosowej, która została zaprojektowana z myślą o takich zastosowaniach, co znacząco ułatwia osiągnięcie pożądanych rezultatów.

Pytanie 36

Przed przygotowaniem monolitycznego podkładu z zaprawy cementowej, należy chronić warstwę izolacji termicznej z płyt styropianowych

A. folią polietylenową

B. papą podkładową

C. pianką poliuretanową

D. gładzią cementową

Zabezpieczenie warstwy izolacji cieplnej z płyt styropianowych folią polietylenową jest kluczowym krokiem w procesie układania podkładu monolitycznego z zaprawy cementowej. Folia ta działa jako bariera przeciwwilgociowa, co jest szczególnie istotne, ponieważ wilgoć może prowadzić do degradacji materiału izolacyjnego oraz osłabienia właściwości podkładu. W przypadku kontaktu zaprawy cementowej z wodą może dojść do zjawiska kapilarności, co skutkuje przenikaniem wilgoci do płyt styropianowych. To z kolei może prowadzić do ich uszkodzenia, zmniejszenia efektywności izolacji oraz rozwoju pleśni. Zastosowanie folii polietylenowej zgodnie z zaleceniami branżowymi, takimi jak normy PN-EN 13163 dotyczące izolacji cieplnej, zapewnia długotrwałą ochronę i utrzymanie optymalnych właściwości termicznych budynku. Ponadto, folia polietylenowa jest łatwa w montażu i stanowi skuteczną i ekonomiczną metodę zabezpieczenia, co czyni ją powszechnie stosowanym rozwiązaniem w nowoczesnym budownictwie.

Pytanie 37

Podczas tapetowania ścian w pomieszczeniu z zamontowanymi listwami przypodłogowymi, pasek tapety należy przyciąć

A. o 10 mm dłużej, aby schować tapetę pod listwą

B. o 10 mm krócej, aby nie zasłonić listew

C. na wysokości górnej krawędzi listew

D. na poziomie dolnej krawędzi listew

Odpowiedzi, które sugerują cięcie tapety w innych miejscach niż równo z górną krawędzią listew, zawierają istotne błędy koncepcyjne. Przycinanie tapety równo z dolną krawędzią listew prowadzi do nieestetycznego wyglądu, gdyż może pozostać przestrzeń między tapetą a listwą, co zepsuje estetykę pomieszczenia. Z kolei przycinanie tapety krócej o 10 mm, aby nie zakleić listew, również jest niepoprawne. Taki zabieg może prowadzić do nieestetycznych szczelin oraz problemów z utrzymaniem czystości, ponieważ brud i kurz mogą gromadzić się w tych przestrzeniach. Natomiast cięcie tapety dłużej o 10 mm, aby schować ją pod listwą, jest niepraktyczne; może spowodować problemy z montażem listw przypodłogowych oraz ich późniejszym demontażem. Właściwe podejście do tapetowania uwzględnia nie tylko aspekty estetyczne, ale także funkcjonalność i praktyczność, które są kluczowe w procesie wykończenia wnętrz. Dlatego kluczowe jest, aby tapetę przycinać zgodnie z górną krawędzią listew, co zapewnia harmonijny i profesjonalny wygląd oraz trwałość wykonanego wykończenia.

Pytanie 38

Koszt pracy za położenie 1 m² korkowej okładziny wynosi 30,00 zł. Jakie będzie wynagrodzenie pracownika za pokrycie wszystkich ścian do wysokości 2,0 m w pomieszczeniu o wymiarach podłogi 4 × 3 m? W obliczeniach należy pominąć otwory okienne i drzwiowe?

A. 720,00 zł

B. 840,00 zł

C. 360,00 zł

D. 420,00 zł

Kiedy popełniasz błąd w odpowiedzi na to pytanie, zazwyczaj problem leży w obliczeniu powierzchni lub złym zrozumieniu, jak się oblicza wynagrodzenie na bazie tej powierzchni. Jak ktoś poda kwoty jak 360 zł, 420 zł czy 720 zł, to może wynikać z tego, że źle określił całkowitą powierzchnię do pokrycia. Na przykład, jeśli ktoś pomyli się i policzy, że powierzchnia ścianek jest mniejsza niż 28 m², to wyjdzie mu za mało. Często ludzie mogą pominąć jedną parę ścian albo nie uwzględniają ich wysokości. Niektórzy myślą też, że koszty robocizny zależą tylko od wymiarów podłogi, co jest błędne. W budownictwie zawsze musisz liczyć koszty na podstawie powierzchni, którą musisz pokryć materiałem, a nie tylko na podstawie wymiarów podłogi. Dobrze jest znać te obliczenia, żeby uniknąć nieporozumień przy wycenach i mieć wszystko dobrze zaplanowane finansowo w projektach budowlanych.

Pytanie 39

Ilość zaprawy do spoinowania podłogi wynosi 0,5 kg/1 m²/1 mm. Jaką ilość zaprawy trzeba przeznaczyć na zafugowanie podłogi o wymiarach 4,0×2,5 m, jeśli zaplanowano spoiny o szerokości 3 mm?

A. 10 kg

B. 12 kg

C. 30 kg

D. 15 kg

Wiele błędnych odpowiedzi może wynikać z niepoprawnych obliczeń lub niezrozumienia podstawowych zasad dotyczących zużycia materiałów budowlanych. W przypadku odpowiadających wartości 30 kg, 10 kg lub 12 kg, możliwe, że użytkownik mógł zignorować istotny krok przeliczenia szerokości spoiny z milimetrów na metry lub nie uwzględnił rzeczywistej objętości spoin wynikającej z ich szerokości. Przykładem jest mylenie zużycia zaprawy na 1 m² bez uwzględnienia dodatkowej miary szerokości spoiny, co prowadzi do błędnych wniosków. Użytkownicy mogą również mylić jednostki miary, co jest częstym błędem w obliczeniach budowlanych. W praktyce, obliczenia dotyczące zużycia materiałów są kluczowe dla efektywności kosztowej projektu budowlanego, co oznacza, że każdy błąd w obliczeniach może skutkować nie tylko marnotrawstwem materiałów, ale także nieodpowiednią jakością finalnego produktu. Zrozumienie i poprawne zastosowanie wzorów obliczeniowych oraz znajomość norm budowlanych są niezbędne w tej branży, aby zapewnić trwałość oraz estetykę wykonanych prac budowlanych.

Pytanie 40

Na podłożu drewnianym z desek o grubości 32 mm układa się dwie warstwy płyt gipsowo-włóknowych o grubości 25 mm każda. Jakiej długości wkrętów należy użyć do ich przykręcenia?

A. 50 mm

B. 90 mm

C. 75 mm

D. 45 mm

Wybór wkrętów o długości 90 mm, 50 mm lub 45 mm do przymocowania dwóch warstw płyt gipsowo-włóknowych do podłoża drewnianego jest nieodpowiedni z kilku powodów. W przypadku wkrętów 90 mm, długość ta jest zbyt duża, co może prowadzić do ich niepoprawnego umiejscowienia w drewnie, a tym samym do osłabienia struktury oraz ryzyka uszkodzenia desek podłogowych. Przesunięcie wkrętów o takiej długości może również narazić na uszkodzenia instalacje, które mogą znajdować się pod podłogą. Z kolei wkręty o długości 50 mm są niewystarczające, ponieważ nie osiągają wymaganej głębokości docisku, co skutkuje brakiem stabilności całej konstrukcji. Wkręty muszą mieć odpowiednią długość, aby skutecznie przymocować warstwy do podłoża, a długość 50 mm nie zapewnia optymalnego połączenia, które jest niezbędne w przypadku podłóg. Wreszcie, wkręty o długości 45 mm są jeszcze krótsze, co stawia konstrukcję w jeszcze gorszej sytuacji, zmniejszając jej nośność. Użytkownicy często popełniają błąd przy doborze długości wkrętów, kierując się jedynie grubością materiału, bez uwzględnienia dodatkowych czynników, takich jak właściwości podłoża oraz obciążenia, jakie będą na nie działać. To prowadzi do sytuacji, w której konstrukcja staje się nietrwała, co jest niezgodne z dobrymi praktykami budowlanymi.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej