Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik handlowiec
Kwalifikacja: HAN.02 - Prowadzenie działań handlowych
Data rozpoczęcia: 16 lutego 2026 11:50
Data zakończenia: 16 lutego 2026 12:25

Egzamin niezdany

Wynik: 18/40 punktów (45,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Udostępnij swój wynik

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Złożenie zamówienia przez firmę następuje bezpośrednio po otrzymaniu przez nią

A. propozycji cenowej

B. specyfikacji wysyłkowej

C. potwierdzenia zamówienia

D. oferty handlowej

Odpowiedzi związane z zapytaniem ofertowym, specyfikacją wysyłkową i potwierdzeniem zamówienia nie są trafne, jeśli chodzi o kolejność kroków w procesie zamówienia. Zapytanie ofertowe to dokument, który firma wysyła do dostawców, żeby uzyskać różne propozycje cenowe. To się robi wcześniej, zanim dostanie się ofertę handlową, więc ta odpowiedź nie jest właściwa. Specyfikacja wysyłkowa to coś, co mówi o tym, jak wysłać zamówione towary, ale to też przychodzi po zaakceptowaniu oferty. A potwierdzenie zamówienia to dokument, który dostawca wysyła po złożeniu zamówienia, więc tu też odpowiedź nie pasuje. Często błędy w myśleniu wynikają z pomylenia kolejności procesów w zakupach i braku zrozumienia, jak różne dokumenty działają w całym cyklu zamówienia. Zrozumienie tych kroków jest naprawdę ważne, żeby skutecznie zarządzać zakupami i dobrze komunikować się z dostawcami.

Pytanie 2

Na podstawie wskaźnika bieżącej płynności finansowej określ, w którym kwartale jednostka nie miała kłopotów z bieżącą regulacją swoich zobowiązań.

Wskaźnik bieżącej płynności finansowej
I kwartał	II kwartał	III kwartał	IV kwartał
0,2	0,5	0,9	2,0

A. IV kwartał

B. I kwartał

C. II kwartał

D. III kwartał

Poprawna odpowiedź to D, ponieważ wskaźnik bieżącej płynności finansowej w IV kwartale wynosi 2,0, co jest wartością wyraźnie wyższą niż 1. Wartość ta sugeruje, że jednostka była w stanie pokryć swoje bieżące zobowiązania z bieżących aktywów, co jest kluczowe dla oceny stabilności finansowej. Wskaźnik bieżącej płynności jest jednym z najważniejszych wskaźników finansowych, używanym do oceny zdolności przedsiębiorstwa do regulowania swoich zobowiązań krótkoterminowych. Praktyczne zastosowanie tego wskaźnika polega na identyfikacji potencjalnych problemów z płynnością finansową, co pozwala na wczesne podejmowanie działań, takich jak renegocjacja warunków kredytowych czy optymalizacja zarządzania zapasami. Dobrą praktyką jest również regularne monitorowanie tego wskaźnika oraz porównywanie go z branżowymi standardami, co może świadczyć o konkurencyjności jednostki na rynku.

Pytanie 3

Hurtownia odzieżowa sprzedała 200 sztuk swetrów po 40,00 zł brutto. Jaką kwotę brutto będzie miała faktura, biorąc pod uwagę, że koszty transportu naliczone przez hurtownię wyniosły netto 163,00 zł, a stawka VAT na te koszty to 23%?

A. 8 300,00 zł

B. 8 000,00 zł

C. 8 163,49 zł

D. 8 200,49 zł

Zrozumienie, jak obliczać wartość faktury brutto, jest naprawdę ważne w handlu. Często zdarza się, że ludzie robią błędy w tym procesie. Na przykład, mogą nie brać pod uwagę kosztów transportu, co sprawia, że wartość faktury jest niższa niż powinna. Czasami też nieprawidłowo stosują stawki VAT, co prowadzi do złych wyników. Każdy element faktury powinien być policzony dokładnie, a stawki VAT mogą się różnić w zależności od usług czy towarów. Takie błędy pokazują, że często nie mamy dość precyzyjnego podejścia do obliczeń i nie rozumiemy, jak różne elementy wpływają na wartość brutto. Trzeba pamiętać, że złe naliczenie VAT może prowadzić do problemów z fiskusem, więc warto trzymać się dobrych praktyk w rachunkowości. Z mojego doświadczenia, lepsze zrozumienie tych procesów ułatwia obliczenia i pomaga uniknąć kłopotów.

Pytanie 4

Na podstawie informacji zawartych w tabeli oblicz odchylenie bezwzględne przychodów uzyskanych ze sprzedaży towarów.

Wielkość sprzedaży i ceny towarów
Lp.	Wyszczególnienie	Rok podstawowy	Rok badany
1	Ilość sprzedanych towarów	10 000 szt.	20 000 szt.
2	Cena towaru	5,00 zł	4,00 zł

A. -30 000,00 zł

B. +60 000,00 zł

C. +30 000,00 zł

D. -60 000,00 zł

Odpowiedź +30 000,00 zł jest poprawna, ponieważ odchylenie bezwzględne przychodów oblicza się poprzez porównanie przychodu z roku badawczego z przychodem z roku podstawowego. W tym przypadku, przychód wzrósł o 30 000,00 zł w porównaniu do wcześniejszego okresu, co oznacza, że uzyskaliśmy dodatnie odchylenie bezwzględne. Obliczenia takie są kluczowe w analizie finansowej, gdyż pozwalają na ocenę wzrostu lub spadku wydajności sprzedażowej firmy. Dzięki temu menedżerowie mogą łatwiej podejmować decyzje dotyczące przyszłych strategii sprzedażowych oraz optymalizacji działań marketingowych. W praktyce, odchylenie bezwzględne jest również istotnym wskaźnikiem dla inwestorów i analityków, którzy oceniają rentowność przedsiębiorstwa. Umożliwia to również identyfikację trendów w przychodach, co jest niezbędne dla skutecznego planowania finansowego oraz prognozowania przyszłej wydajności firmy.

Pytanie 5

Które z raportów finansowych dostarcza danych o źródłach finansowania?

A. Bilans

B. Rachunek zysków i strat

C. Rachunek przepływów pieniężnych

D. Zestawienie zmian w kapitale własnym

Rachunek przepływów pieniężnych, rachunek zysków i strat oraz zestawienie zmian w kapitale własnym pełnią różne, ale niezbędne funkcje w analizie finansowej, jednak nie dostarczają one bezpośrednich informacji o źródłach finansowania. Rachunek przepływów pieniężnych koncentruje się na rzeczywistych przepływach gotówki w firmie, pokazując, jak pieniądze wpływają i wypływają w określonym okresie. Choć jest niezwykle istotny do oceny płynności finansowej, nie przedstawia struktury kapitału ani źródeł finansowania. Rachunek zysków i strat skupia się na przychodach i kosztach związanych z działalnością operacyjną, ukazując wyniki finansowe firmy, ale nie zawiera informacji o możliwościach finansowania zewnętrznego lub wewnętrznego. Zestawienie zmian w kapitale własnym ilustruje zmiany w kapitale własnym w określonym czasie, ale także nie wskazuje konkretnych źródeł finansowania, jak długi czy kapitał od inwestorów. Często mylnie zakłada się, że te sprawozdania mogą zastąpić bilans w analizie źródeł finansowania, co prowadzi do niepełnego obrazu sytuacji finansowej firmy. Zrozumienie różnic między tymi sprawozdaniami jest kluczowe dla efektywnego zarządzania finansami przedsiębiorstwa oraz podejmowania świadomych decyzji dotyczących inwestycji i finansowania.

Pytanie 6

Wskaż prawidłową interpretację wskaźnika rentowności kapitałów własnych, którego wartość wyniosła 20%.

A. Każde 1 000,00 zł wartości majątku trwałego przyniosło 200,00 zł zysku netto.

B. Każde 1 000,00 zł wartości inwestycji przyniosło 200,00 zł zysku netto.

C. Każde 1 000,00 zł zainwestowanych własnych środków pieniężnych przyniosło 200,00 zł zysku netto.

D. Każde 1 000,00 zł otrzymanego kredytu na inwestycje przyniosło 200,00 zł zysku netto.

Wybór odpowiedzi dotyczący kredytów na inwestycje czy wartości majątku trwałego jest nieprawidłowy, ponieważ w kontekście wskaźnika rentowności kapitałów własnych kluczowe jest zrozumienie, że odnosi się on wyłącznie do kapitałów własnych. Rentowność kapitałów własnych nie uwzględnia zewnętrznych źródeł finansowania, takich jak kredyty, które mają zupełnie inną naturę. Kredyty nie są kapitałem własnym, a ich zyski są obliczane na poziomie kosztów finansowania, co odzwierciedla zupełnie inną sytuację finansową przedsiębiorstwa. Ponadto, odniesienie do wartości majątku trwałego może prowadzić do mylnego wrażenia, że rentowność kapitałów własnych jest związana z całkowitym majątkiem firmy, co jest błędne. W rzeczywistości rentowność kapitałów własnych odnosi się do zysku netto w stosunku do kapitału własnego, a nie do całkowitych aktywów trwałych lub wartości inwestycji. Błędne pojmowanie wskaźnika ROE może prowadzić do niewłaściwych decyzji inwestycyjnych i braku właściwej oceny potencjału firmy. W praktyce, kluczowe jest zrozumienie, że wskaźnik ten służy do analizy efektywności wykorzystania kapitału własnego i powinien być analizowany w kontekście innych wskaźników finansowych, aby uzyskać pełny obraz kondycji finansowej przedsiębiorstwa.

Pytanie 7

Oblicz wartość sprzedaży brutto towaru, którego cena zakupu netto wynosi 1 500,00 zł. Towar ten podlega 23% stawce VAT. Marża wynosi 30% i jest obliczana od ceny zakupu netto.

A. 2 635,72 zł

B. 1 586,00 zł

C. 3 136,50 zł

D. 2 398,50 zł

Aby obliczyć cenę sprzedaży brutto towaru, należy najpierw ustalić cenę sprzedaży netto, do której następnie dolicza się podatek VAT. W pierwszej kolejności obliczamy marżę, która wynosi 30% od ceny zakupu netto. Cena zakupu netto wynosi 1 500,00 zł, więc marża wynosi: 1 500,00 zł * 30% = 450,00 zł. Następnie dodajemy tę marżę do ceny zakupu netto, co daje: 1 500,00 zł + 450,00 zł = 1 950,00 zł. Teraz, aby obliczyć cenę sprzedaży brutto, musimy doliczyć 23% VAT. Obliczamy VAT: 1 950,00 zł * 23% = 448,50 zł. Zatem cena sprzedaży brutto wynosi: 1 950,00 zł + 448,50 zł = 2 398,50 zł. Znajomość obliczeń podatkowych i marż jest kluczowa w praktyce biznesowej, gdyż wpływa na strategie cenowe oraz rentowność. Dobrze obliczona cena sprzedaży pozwala na efektywne zarządzanie finansami firmy oraz zgodność z obowiązującymi regulacjami prawnymi.

Pytanie 8

Na podstawie przedstawionych wyników badań rynku ustal, który rodzaj roweru cieszył się największym powodzeniem wśród osób do 50 roku życia.

Wyniki badań rynku
Rodzaj towaru	Sprzedaż kwartalna wg grupy wiekowej w szt.
Rodzaj towaru	(21-30) lat	(31-40) lat	(41-50) lat	(51-60) lat	Razem
rower górski	300	240	50	20	310
rower miejski	40	56	250	295	641
rower szosowy	65	298	15	6	384
rower trekkingowy	290	275	60	2	627

A. Rower górski.

B. Rower miejski.

C. Rower szosowy.

D. Rower trekkingowy.

Rower trekkingowy to rzeczywiście strzał w dziesiątkę, zwłaszcza dla osób poniżej 50 roku życia. Widać to w statystykach sprzedaży – jego uniwersalność i funkcjonalność wyjątkowo przyciągają aktywnych ludzi. Łączy w sobie cechy rowerów szosowych i górskich, co sprawia, że jest świetnym wyborem, jeśli chcesz jeździć zarówno po asfalcie, jak i w terenie. Wiele osób w tej grupie wiekowej docenia to, że mogą korzystać z roweru w mieście, ale też wyruszyć na dłuższe wycieczki poza nie. Często są też dobrze zaprojektowane, co oznacza większy komfort, a dodatkowe akcesoria jak bagażniki czy torby sprawiają, że są naprawdę praktyczne do codziennego użytku. To nie tylko środek transportu, ale też modny element w aktywnym stylu życia. Co więcej, rowery trekkingowe są zgodne z normami jakości i bezpieczeństwa, co sprawia, że jeszcze bardziej przyciągają uwagę ludzi.

Pytanie 9

Dokonano analizy kształtowania się popytu na telewizory marki "ŁUNA" w pierwszym kwartale bieżącego roku. Wyniki przedstawiono na załączonym wykresie. Które z wymienionych zjawisk może być przyczyną zachowań konsumentów?

A. Pojawienie się na rynku dobra substytucyjnego.

B. Korzystne warunki kredytowania sprzedaży.

C. Spadek siły nabywczej konsumentów.

D. Ograniczenie wydatków na reklamę.

Jak się okazuje, korzystne warunki kredytowania sprzedaży mogą naprawdę podkręcić popyt na produkty, co widać na przykładzie telewizorów 'ŁUNA'. Takie zachęty, jak niskie oprocentowanie kredytów czy elastyczne plany spłat, sprawiają, że ludzie chętniej sięgają po nowy sprzęt. Pomyślmy o promocjach, które pozwalają kupić RTV na raty – to zmniejsza barierę dla klientów. Jak to działa? Wzrost popytu ilustruje krzywa popytu, która się przesuwa w prawo, co znaczy, że przy tej samej cenie konsumenci są gotowi kupić więcej. Takie zjawiska to chleb powszedni w marketingu, bo mogą znacznie zwiększyć obroty firmy i poprawić jej pozycję na rynku. Uważam, że uwzględnianie takich finansowych udogodnień w analizach rynkowych jest kluczowe dla zrozumienia, co wpływa na decyzje zakupowe.

Pytanie 10

Pobranie próbki towarów w celu analizy należy do działań odbioru

A. jakościowego wstępnego

B. ilościowego wstępnego

C. ilościowego szczegółowego

D. jakościowego szczegółowego

Pobranie próbki towarów do badania jest kluczowym elementem procesu odbioru jakościowego, a szczegółowe badania jakościowe są niezbędne do zapewnienia, że produkty spełniają wymagane normy oraz oczekiwania klientów. Odbiór jakościowy szczegółowy ma na celu dokładne skontrolowanie właściwości produktów, takich jak ich wygląd, wymiary, właściwości fizyczne i chemiczne. Przykładem zastosowania tej praktyki może być kontrola jakości materiałów budowlanych, gdzie próbki są pobierane z dostaw i poddawane analizie w laboratoriach pod kątem ich zgodności z normami PN-EN. W sektorze spożywczym pobieranie próbek odbywa się zgodnie z normami ISO 22000, gdzie szczegółowe badania jakościowe mają na celu zapewnienie bezpieczeństwa żywności. Zastosowanie odpowiednich metodologii pobierania próbek, takich jak metoda losowego doboru, ma kluczowe znaczenie, aby uzyskane wyniki były reprezentatywne dla całej partii towaru. Dobre praktyki wymagają dokumentacji procesu pobierania próbek oraz przechowywania ich w odpowiednich warunkach, co jest niezbędne w razie potrzeby przeprowadzenia dodatkowych testów.

Pytanie 11

Jakie jest wewnętrzne źródło informacji o rynku dla firmy?

A. analiza danych branżowych

B. rejestr jednostek gospodarki krajowej

C. katalog wystawowy firmy

D. zestaw danych dotyczących sprzedaży firmy

Wybór innych odpowiedzi jako źródeł informacji o rynku może wydawać się logiczny na pierwszy rzut oka, jednak żadne z nich nie stanowi wewnętrznego źródła informacji w taki sposób, jak zestawienie wyników sprzedaży. Statystyka branżowa, choć zazwyczaj zawiera cenne dane na temat całego sektora, jest zbiorem informacji zewnętrznych, które nie odzwierciedlają bezpośrednio sytuacji konkretnego przedsiębiorstwa. Takie dane mogą być użyteczne w kontekście analizy konkurencji, ale nie zastąpią wewnętrznych informacji o samym przedsiębiorstwie. Katalog targowy przedsiębiorstwa może dostarczać informacji o ofercie oraz wydatkach marketingowych, ale nie zawiera danych operacyjnych dotyczących efektywności sprzedaży. Rejestr podmiotów gospodarki narodowej jest bazą, która skupia się na formalnościach rejestrowych przedsiębiorstw, a nie na ich wydajności rynkowej. Typowym błędem myślowym jest mylenie źródeł informacji oraz ich zastosowania w praktyce. Różnica między danymi wewnętrznymi a zewnętrznymi jest fundamentalna w kontekście tworzenia strategii rozwoju przedsiębiorstwa, ponieważ tylko dane wewnętrzne mogą dostarczyć precyzyjnych informacji o jego wynikach, co jest kluczowe dla podejmowania świadomych decyzji biznesowych.

Pytanie 12

Pierwszym krokiem w opracowywaniu strategii reklamowej jest

A. określenie grupy docelowej reklamy

B. analiza skuteczności reklamy

C. wybór mediów reklamowych

D. ustalenie celów reklamy

Wybór mediów reklamy, określenie adresatów reklamy oraz badanie skuteczności reklamy to ważne etapy, jednak nie powinny one być podejmowane przed ustaleniem celów. Wiele osób mylnie uważa, że dobór odpowiednich kanałów komunikacji, takich jak media społecznościowe, telewizja czy prasa, jest pierwszym krokiem. To podejście nie uwzględnia tego, że media powinny być dobierane w kontekście wcześniej ustalonych celów. Bez jasno zdefiniowanych celów, nie mamy punktu odniesienia, co może prowadzić do nieefektywnego wykorzystania budżetów reklamowych i rozproszenia działań. Określenie adresatów reklamy również powinno wynikać z celów. Zrozumienie, kto jest naszą grupą docelową, zależy od tego, co chcemy osiągnąć. Na przykład, jeśli celem jest sprzedaż nowego produktu, adresaci będą zupełnie inną grupą niż w przypadku kampanii promującej usługę. Badanie skuteczności reklamy można przeprowadzać tylko wtedy, gdy mamy wyraźnie określone cele, które można mierzyć. Bez fundamentu w postaci ustalonych celów, trudno jest ocenić, czy działania były skuteczne. Dlatego kluczowe jest, aby na początku procesu strategicznego skoncentrować się na celach, co pozwala później na efektywne planowanie i realizację kampanii reklamowych.

Pytanie 13

Jeśli firma uzyskała 150 000,00 zł przychodu ze sprzedaży, a jej zysk netto wynosi 4 050,00 zł, to jaki jest wskaźnik rentowności sprzedaży netto?

A. 27%

B. 0,00027%

C. 2,7%

D. 0,027%

Wskaźnik rentowności sprzedaży netto oblicza się, dzieląc zysk netto przez przychody ze sprzedaży, a następnie mnożąc przez 100%. W tym przypadku mamy zysk netto wynoszący 4 050,00 zł oraz przychody ze sprzedaży w wysokości 150 000,00 zł. Przeprowadzając obliczenia: (4 050,00 zł / 150 000,00 zł) * 100% = 2,7%. Wartość ta informuje nas o tym, jaki procent przychodów pozostaje jako zysk po uwzględnieniu kosztów. W praktyce wskaźnik ten jest niezwykle istotny dla przedsiębiorców, gdyż pozwala ocenić efektywność zarządzania kosztami oraz strategii sprzedażowej. Im wyższy wskaźnik rentowności, tym lepiej przedsiębiorstwo zarządza swoimi kosztami w stosunku do generowanych przychodów. W wielu branżach standardy rentowności mogą się różnić, dlatego warto porównywać uzyskane wyniki z danymi branżowymi, co może dostarczyć cennych informacji o pozycjonowaniu firmy na rynku.

Pytanie 14

Na podstawie informacji zawartych w tabeli ustal, jaką procentową część sprzedaży towarów hurtowni stanowi sprzedaż towaru L.

Wielkość sprzedaży towarów w Hurtowni MARIA
Lp.	Wyszczególnienie	Liczba towarów w szt.
1.	Towar K	5 000
2.	Towar L	3 000
3.	Towar M	500
4.	Towar N	1 500

A. 5%

B. 50%

C. 30%

D. 15%

Sprzedaż towaru L wynosi 3000 sztuk z łącznej liczby 10000 sztuk, co daje nam 30% całej sprzedaży. Takie obliczenia procentowe są ważne, bo trzeba umieć odnaleźć relację między częścią a całością. W tym przypadku, żeby policzyć procent, musisz podzielić sprzedane sztuki towaru L przez całkowitą liczbę sprzedanych sztuk wszystkich towarów, a potem pomnożyć ten wynik przez 100. Takie kalkulacje są przydatne w różnych branżach, bo pomagają zobaczyć, które produkty sprzedają się najlepiej. To może wpłynąć na decyzje dotyczące zakupów czy marketingu. No i jest jeszcze jedno – takie analizy są super ważne przy zarządzaniu zapasami i sprzedażą, bo pozwalają lepiej zorganizować procesy w firmie i być bardziej efektywnym.

Pytanie 15

Metoda analityczna, która klasyfikuje mocne i słabe strony przedsiębiorstwa oraz szanse i zagrożenia, wykorzystywana w procesie planowania strategicznego, to analiza

A. BCG

B. 5 sił Portera

C. SWOT

D. portfelowa

Techniki analizy strategicznej są nieodłącznym elementem planowania w każdej organizacji, jednak nie wszystkie z nich służą do tego samego celu co analiza SWOT. Podejście BCG, znane jako macierz Boston Consulting Group, koncentruje się na ocenie portfela produktów lub jednostek biznesowych w kontekście ich udziału w rynku oraz tempa wzrostu. W przeciwieństwie do analizy SWOT, BCG nie koncentruje się na wewnętrznych i zewnętrznych czynnikach w sposób holistyczny, lecz jedynie na dwóch wskaźnikach. Z tego powodu nie może zastąpić kompleksowej analizy strategicznej, jaką proponuje SWOT. Z kolei analiza pięciu sił Portera dostarcza informacji na temat konkurencyjności w danej branży, koncentrując się na czynnikach takich jak siła dostawców, siła nabywców, zagrożenie ze strony nowych uczestników rynku, zagrożenie ze strony substytutów oraz rywalizacja wewnętrzna. Mimo że jest to istotne narzędzie, nie dostarcza ono analizy wewnętrznych mocnych i słabych stron organizacji, co jest kluczowym elementem analizy SWOT. Natomiast podejście portfelowe, które odnosi się do zarządzania różnorodnością inwestycji w różne aktywa lub projekty, również nie odpowiada na pytanie o wewnętrzne i zewnętrzne czynniki wpływające na organizację. Typowym błędem myślowym jest mylenie tych technik analitycznych oraz ich zastosowania. Właściwe zrozumienie różnic między nimi oraz umiejętność wyboru odpowiedniego narzędzia w zależności od sytuacji jest kluczowa dla skutecznego planowania strategicznego.

Pytanie 16

Kto wystawia notę korygującą?

A. nabywca towaru, który otrzymał fakturę z błędną ilością zamówionych produktów

B. nabywca towaru, który otrzymał fakturę z błędnym numerem NIP

C. sprzedawca towaru, który wystawił fakturę z błędną ilością zamówionych produktów

D. sprzedawca towaru, który wystawił fakturę z błędnym numerem NIP

Istnieje kilka nieporozumień dotyczących wystawiania noty korygującej, które mogą prowadzić do błędnych wniosków. Sprzedawca towaru, który wystawił fakturę z błędnym numerem NIP lub błędną ilością zamówionego towaru, nie jest bezpośrednio odpowiedzialny za wystawienie noty korygującej. Zgodnie z zasadami obiegu dokumentów, to nabywca powinien podejmować kroki w celu skorygowania błędów w fakturze, co jest zgodne z dobrymi praktykami w obszarze zarządzania dokumentacją. Sugerowanie, że to sprzedawca ma wystawić notę korygującą w przypadku błędnego NIP, jest niezgodne z praktyką, ponieważ sprzedawca wystawia fakturę na podstawie danych dostarczonych przez nabywcę. W przypadku błędnych danych, odpowiedzialność za ich poprawność leży po stronie nabywcy. Z kolei myślenie, że nabywca może wystawić notę korygującą w sytuacji, gdy sam popełnił błąd przy zamówieniu (np. błędna ilość towaru), nie jest również poprawne. Nabywca może zgłosić reklamację, ale nie może wystawić noty korygującej, jeżeli to on jest źródłem błędu. W obiegu dokumentów księgowych kluczowe jest, aby każdy uczestnik transakcji rozumiał swoje obowiązki i odpowiedzialności, co zapewnia prawidłowy i zgodny z prawem obieg dokumentacji oraz uniknięcie potencjalnych problemów z fiskusem.

Pytanie 17

Który z dokumentów magazynowych rejestruje nieodpłatne przekazanie towarów na cele dobroczynne w postaci darowizny?

A. Mm – Przesunięcie międzymagazynowe

B. Rw – Rozchód wewnętrzny

C. Zw – Zwrot wewnętrzny

D. Wz – Wydanie na zewnątrz

Dokument Wz – Wydanie na zewnątrz jest kluczowym elementem w procesie dokumentowania nieodpłatnego przekazania towarów, w tym darowizn na cele charytatywne. Jego stosowanie jest zgodne z zasadami gospodarki magazynowej, które wymagają szczegółowego rejestrowania wszelkich wydania towarów, aby zapewnić przejrzystość i dokładność w zarządzaniu zapasami. W przypadku przekazania towarów jako darowizny, wystawienie dokumentu Wz umożliwia dokładne zarejestrowanie wartości przekazywanych przedmiotów oraz ich ilości. Dzięki temu organizacje charytatywne mogą lepiej planować swoje działania oraz udokumentować otrzymane wsparcie, co jest ważne z perspektywy audytów i sprawozdawczości finansowej. Przykładowo, gdy firma przekazuje ubrania na rzecz lokalnego schroniska, sporządzenie dokumentu Wz nie tylko formalizuje ten proces, ale również może być podstawą do uzyskania ulgi podatkowej. Zgodnie z dobrą praktyką, dokument ten powinien zawierać szczegółowe informacje o darowanych towarach, datę przekazania oraz dane obdarowanej instytucji.

Pytanie 18

Zgodnie z zapisami na koncie Kasa stan gotówki w kasie na koniec okresu wynosi

A. 3 830,00 zł

B. 3 210,40 zł

C. 1 000,00 zł

D. 7 040,40 zł

Wybór odpowiedzi, która nie wskazuje na prawidłowy stan gotówki na koniec okresu, często wynika z niepełnego zrozumienia procesów rachunkowych. Na przykład, odpowiedź 1 000,00 zł może sugerować, że osoba myli się w zakresie rozumienia wpływów i wydatków, nie uwzględniając pełnej kwoty wpływów. Można to zinterpretować jako zaprezentowanie tylko częściowych danych lub pominięcie istotnych aspektów transakcji. Podobnie, odpowiedź 7 040,40 zł, choć równa sumie wpływów, całkowicie pomija wydatki, co oznacza, że nie uwzględnia rzeczywistego stanu finansowego. Z kolei kwota 3 830,00 zł, będąca tylko sumą wydatków, nie oddaje końcowego stanu gotówki, co może prowadzić do błędnych wniosków w kontekście zarządzania funduszami. Powszechnym błędem jest też pomijanie kluczowej zasady, że każda organizacja powinna prowadzić dokładną ewidencję zarówno wpływów, jak i wydatków, aby móc w każdej chwili ocenić swoją sytuację finansową. Właściwe rozumienie tych zależności jest kluczowe w kontekście podejmowania decyzji finansowych i strategii zarządzania budżetem.

Pytanie 19

Sprzedawca pracujący w systemie czasowo-prowizyjnym w ciągu miesiąca wykonał 160 godzin pracy. Stawka za godzinę to 10,00 zł, a prowizja wynosi 0,5% od obrotu, który osiągnął 40 000,00 zł. Jakie jest wynagrodzenie brutto pracownika?

A. 1 800,00 zł

B. 1 600,00 zł

C. 2 000,00 zł

D. 1 400,00 zł

Wynagrodzenie brutto sprzedawcy zatrudnionego w systemie czasowo-prowizyjnym można obliczyć sumując wynagrodzenie podstawowe oraz prowizję. Wynagrodzenie podstawowe wynosi 10,00 zł za godzinę, a sprzedawca pracował 160 godzin, co daje 1600,00 zł (10,00 zł x 160 godzin). Następnie obliczamy prowizję, która wynosi 0,5% obrotu. Przy obrocie 40 000,00 zł, prowizja wynosi 200,00 zł (40 000,00 zł x 0,5%). Łączne wynagrodzenie brutto to suma wynagrodzenia podstawowego i prowizji, czyli 1600,00 zł + 200,00 zł, co daje 1800,00 zł. Takie podejście jest zgodne z praktykami wynagradzania w branży handlowej, gdzie połączenie stałej stawki godzinowej z prowizją motywuje pracowników do osiągania lepszych wyników sprzedażowych. Oprócz tego, zrozumienie mechanizmów wynagradzania jest kluczowe dla efektywnego zarządzania personelem oraz osiągania celów sprzedażowych w organizacji.

Pytanie 20

W hurtowni wskaźnik rotacji zapasów w dniach w 2014 roku wynosił 45 dni, a w 2015 roku wzrósł do 48 dni. Zmiana poziomu tego wskaźnika może sugerować

A. o dłuższym cyklu wymiany zapasów

B. o mniejszych kosztach przechowywania zapasów

C. o większym zainteresowaniu klientów towarami hurtowni

D. o krótszym czasie wymiany zapasów

Wskaźnik obrotu zapasami w dniach jest kluczowym wskaźnikiem efektywności zarządzania zapasami w firmie. Wzrost wskaźnika z 45 dni w 2014 roku do 48 dni w 2015 roku sugeruje wydłużenie cyklu wymiany zapasów, co oznacza, że towary pozostają w magazynie dłużej przed ich sprzedażą. Dłuższy cykl wymiany zapasów może być wynikiem spadku popytu na produkty hurtowni, co prowadzi do ich gromadzenia. W praktyce, jeśli hurtownia doświadcza spadku sprzedaży, może być zmuszona do obniżenia cen, aby przyspieszyć rotację zapasów, co również może negatywnie wpłynąć na rentowność. Z punktu widzenia standardów branżowych, idealny wskaźnik obrotu zapasami jest zróżnicowany w zależności od branży, ale dąży się do maksymalizacji efektywności. W związku z tym, odpowiednie zarządzanie zapasami, takie jak prognozowanie popytu i analiza trendów sprzedażowych, jest niezbędne, aby zminimalizować ryzyko nadmiaru zapasów oraz związane z tym koszty transportu i przechowywania.

Pytanie 21

Plan rzeczowy nie uwzględnia przewidywania

A. doskonalenia organizacji produkcji

B. zaopatrzenia materiałowego

C. źródeł finansowania inwestycji

D. wielkości produkcji

Odpowiedź dotycząca źródeł finansowania inwestycji jest prawidłowa, ponieważ plan rzeczowy koncentruje się na konkretnych działaniach i zasobach niezbędnych do realizacji projektów, a prognozowanie źródeł finansowania leży poza jego zakresem. Plany rzeczowe są najczęściej związane z konkretnymi aspektami operacyjnymi, takimi jak zaopatrzenie materiałowe, wielkość produkcji czy doskonalenie organizacji produkcji, które są kluczowe dla efektywnego zarządzania procesami. Przykładowo, w firmie produkcyjnej plan rzeczowy może obejmować zamówienia materiałów, określenie harmonogramów produkcji oraz strategię poprawy jakości. W kontekście dobrych praktyk, fragmentacja planowania na poszczególne obszary pozwala na lepszą kontrolę i zarządzanie ryzykiem, co jest zgodne z zasadami nowoczesnego zarządzania projektami. Zrozumienie tego rozdzielenia jest kluczowe dla efektywnego zarządzania zasobami oraz realizacji celów strategicznych przedsiębiorstwa.

Pytanie 22

Wartość obrotu pomiędzy następnymi inwentaryzacjami w sklepie spożywczym wyniosła 58 000,00 zł. Dopuszczalny poziom górnej granicy niedoboru naturalnego został ustalony na 0,5%, a wartość niedoboru niezawinionego, wykryta podczas inwentaryzacji, wynosiła 386,00 zł. Jaką kwotę będą zobowiązani wpłacić pracownicy sklepu materialnie odpowiedzialni po zakończeniu inwentaryzacji?

A. 96,00 zł

B. 290,00 zł

C. 194,00 zł

D. 386,00 zł

Aby obliczyć kwotę, którą muszą wpłacić pracownicy odpowiedzialni materialnie po inwentaryzacji, należy uwzględnić dopuszczalny poziom niedoboru naturalnego. W tym przypadku górna granica niedoboru naturalnego została ustalona na 0,5% obrotu, co w przypadku obrotu wynoszącego 58 000,00 zł daje kwotę 290,00 zł (0,5% z 58 000,00 zł). Niedobór stwierdzony podczas inwentaryzacji wyniósł 386,00 zł. Z uwagi na to, że wartość niedoboru przekracza górną granicę, pracownicy będą musieli wpłacić różnicę pomiędzy stwierdzonym niedoborem a dopuszczalnym, co wynosi 386,00 zł - 290,00 zł = 96,00 zł. Jest to zgodne z zasadami odpowiedzialności materialnej oraz praktykami stosowanymi w obszarze zarządzania zasobami w sklepach detalicznych, gdzie istotne jest monitorowanie i kontrolowanie stanu magazynowego oraz analiza przyczyn ewentualnych strat.

Pytanie 23

Z zaprezentowanych na wykresie wyników badań marketingowych dotyczących zapotrzebowania na odzież damską wynika, że przedsiębiorstwo, które jest zmuszone ograniczyć swój asortyment handlowy, powinno w swojej ofercie handlowej w roku 2017 zrezygnować z

A. płaszczy.

B. żakietów.

C. sukienek klasycznych.

D. sukienek wizytowych.

Odpowiedź dotycząca sukienek wizytowych jako asortymentu, z którego przedsiębiorstwo powinno zrezygnować, jest poprawna, ponieważ na podstawie analizy wykresu zapotrzebowania na odzież damską w latach 2015-2017 zauważalny jest znaczący spadek zainteresowania tym produktem w roku 2017. Spadek ten wynika z zmiany preferencji konsumentów, którzy coraz częściej wybierają odzież bardziej casualową, co można zaobserwować na rynku. Warto zwrócić uwagę, że w kontekście planowania asortymentu, przedsiębiorstwa powinny dostosowywać swoją ofertę do aktualnych trendów oraz preferencji klientów. Przykładowo, zastosowanie analizy trendów i danych sprzedażowych w procesie decyzyjnym pozwala na optymalizację oferty, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w zarządzaniu zapasami. Firmy powinny także inwestować w badania rynku, aby lepiej zrozumieć potrzeby klientów oraz ich oczekiwania, co przyczyni się do zwiększenia konkurencyjności oraz efektywności sprzedaży.

Pytanie 24

W przedstawionym na schemacie cyklu magazynowania w miejscu oznaczonym "x" należy zaplanować czynność związaną

A. z sortowaniem towarów.

B. z rozładunkiem towarów.

C. ze składowaniem towarów.

D. z rozpakowaniem towarów.

Wybór odpowiedzi związanej z rozpakowaniem, rozładunkiem czy sortowaniem towarów wskazuje na nieprawidłowe zrozumienie cyklu magazynowania. Proces rozpakowywania i rozładunku jest kluczowy na wcześniejszych etapach, ponieważ to one przygotowują towary do dalszego przetwarzania. Rozładunek towarów jest adaptacyjny do momentu ich przybycia do magazynu, a jego celem jest przeniesienie produktów z pojazdów transportowych do obszaru magazynowego. Następnie, sortowanie polega na klasyfikacji towarów według określonych kryteriów, co ma na celu ich prawidłowe rozmieszczenie w magazynie. Te działania są niezbędne, jednak nie mogą być mylone z kluczowym etapem składowania. Składowanie towarów jest procesem, który następuje po komplementacji i przygotowaniu ich do wydania. Osoby wybierające niewłaściwe odpowiedzi często mylą kolejność procesów magazynowych lub nie dostrzegają znaczenia składowania jako etapu końcowego w cyklu magazynowania, co może prowadzić do nieefektywności w zarządzaniu zapasami. Właściwe zrozumienie tych procesów jest niezbędne do optymalizacji operacji magazynowych oraz minimalizacji błędów w zarządzaniu towarami.

Pytanie 25

Jaką deklarację podatkową składa podatnik, który rozlicza się ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych?

A. PIT-11

B. PIT-37

C. PIT-28

D. PIT-5

Wybór deklaracji podatkowej jest kluczowym elementem każdej strategii podatkowej i błędna decyzja może prowadzić do poważnych konsekwencji. PIT-5 jest formularzem, który służy do rozliczenia zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych, ale nie jest on przeznaczony dla podatników korzystających z ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych. Z kolei PIT-11 to informacja o wysokości uzyskanego przychodu oraz pobranych zaliczkach na podatek dochodowy, która jest wystawiana przez płatników, a więc nie jest to formularz, który składa sam podatnik. PIT-37 jest deklaracją przeznaczoną dla osób fizycznych, które rozliczają się na zasadach ogólnych, według skali podatkowej, co również nie odnosi się do podatników ryczałtowych. Często błędne postrzeganie tych formularzy wynika z mylenia różnych form opodatkowania oraz nieznajomości specyfiki przepisów podatkowych. Ważne jest, aby przed podjęciem decyzji o wyborze formy opodatkowania, dokładnie zapoznać się z obowiązującymi przepisami oraz zasięgnąć porady specjalisty, co pozwoli uniknąć nieporozumień oraz problemów z urzędami skarbowymi.

Pytanie 26

Towary w bilansie przedsiębiorstwa handlowego są prezentowane w aktywach obrotowych?

A. na podstawie cen zakupu lub nabycia, które nie mogą przekraczać ich cen sprzedaży netto w dniu bilansowym

B. zawsze na podstawie cen zakupu

C. na podstawie cen zakupu lub nabycia, które są wyższe od ich cen sprzedaży netto w dniu bilansowym

D. zawsze na podstawie cen nabycia

Poprawna odpowiedź podkreśla kluczową zasadę wyceny zapasów w bilansie jednostki handlowej, zgodnie z obowiązującymi standardami rachunkowości. Towary w aktywach obrotowych powinny być wykazywane według cen zakupu lub nabycia, lecz nie mogą przekraczać wartości ich cen sprzedaży netto na dzień bilansowy. To podejście ma na celu odzwierciedlenie rzeczywistej wartości posiadanych zapasów oraz unikanie przeszacowania aktywów. W praktyce oznacza to, że jeżeli cena sprzedaży netto towaru jest niższa od jego kosztu zakupu, jednostka musi obniżyć wartość zapasu do tej niższej kwoty. Przykładem może być sytuacja, w której jednostka kupiła towary za 1000 zł, jednak na dzień bilansowy przewidywana cena sprzedaży wynosi tylko 800 zł. W takim przypadku towary w bilansie powinny być wykazane za 800 zł. Takie zasady są zgodne z Międzynarodowymi Standardami Sprawozdawczości Finansowej (MSSF) oraz Krajowymi Standardami Rachunkowości, które podkreślają potrzebę rzetelnego przedstawienia sytuacji majątkowej jednostki.

Pytanie 27

Jaką analizę powinno przeprowadzić przedsiębiorstwo w sytuacji, gdy uzyskało informacje o niekorzystnych zdarzeniach związanych z zarządzaniem zapasami?

A. Operatywną odcinkową

B. Okresową kompleksową

C. Operatywną kompleksową

D. Okresową odcinkową

Wybór innych typów analiz, takich jak operatywna kompleksowa, okresowa odcinkowa czy okresowa kompleksowa, nie jest odpowiedni w kontekście pozyskania informacji o negatywnych zdarzeniach związanych z gospodarką zapasami. Analiza operatywna kompleksowa koncentruje się na szerszym zakresie danych i dłuższym okresie czasu, co może prowadzić do opóźnień w identyfikacji problemów. W sytuacji, gdy występują konkretne negatywne zdarzenia, istotne jest natychmiastowe działanie, a nie analiza złożona. Okresowa odcinkowa z kolei, mimo że może być użyteczna do oceny wydajności w określonych segmentach, nie dostarcza tak szybkich informacji jak analiza operatywna, co utrudnia bieżące zarządzanie. Natomiast analiza okresowa kompleksowa, która obejmuje dane z dłuższego okresu, może wprowadzać dodatkowe złożoności związane z interpretacją przestarzałych danych, co w kontekście dynamicznego zarządzania zapasami jest nieefektywne. Kluczowym błędem myślowym w tych podejściach jest mylenie potrzeby szybkiej reakcji z długoterminowym planowaniem, co w praktyce prowadzi do opóźnienia w podejmowaniu decyzji i obniżenia efektywności operacyjnej. Zamiast tego, podejście oparte na analizie operatywnej odcinkowej koncentruje się na bieżących danych, co pozwala na lepsze zarządzanie i reagowanie na zmiany w sytuacji rynkowej.

Pytanie 28

Na podstawie danych z bilansu przedsiębiorstwa handlowego sporządzonego na dzień 31.12.2018 r. oblicz wysokość kapitału własnego przedsiębiorstwa.

Lp.	AKTYWA	Wartość w zł	Lp.	PASYWA	Wartość w zł
1.	Środki trwałe	70 000,00	1.	Kapitał zakładowy	90 000,00
2.	Towary	20 000,00	2.	Zysk netto	5 000,00
3.	Należności od odbiorców	5 000,00	3.	Kredyty i pożyczki	2 000,00
4.	Środki pieniężne w kasie	1 000,00	4.	Zobowiązania krótkoterminowe	3 000,00
5.	Środki pieniężne na rachunku bankowym	4 000,00	4.	Zobowiązania krótkoterminowe	3 000,00
RAZEM		100 000,00	RAZEM		100 000,00

A. 95 000,00 zł

B. 90 000,00 zł

C. 97 000,00 zł

D. 98 000,00 zł

Wszystkie niepoprawne odpowiedzi wskazują na typowe błędy w obliczeniach oraz zrozumieniu koncepcji kapitału własnego. Warto zauważyć, że w błędnych odpowiedziach może brakować odpowiedniego uwzględnienia wszystkich elementów, które składają się na kapitał własny. Kapitał zakładowy to tylko jedna z części kapitału własnego, a zysk netto jest równie istotny, co oznacza, że pominięcie któregoś z tych składników prowadzi bezpośrednio do błędnych wyników. Ponadto, nieprawidłowe odejmowanie zobowiązań może wskazywać na niezrozumienie różnicy pomiędzy aktywami a pasywami. Takie błędy mogą wynikać z niedostatecznej wiedzy na temat struktury bilansu oraz mechanizmów finansowych. W praktyce, każda firma powinna regularnie analizować swój kapitał własny, aby podejmować świadome decyzje finansowe oraz inwestycyjne. Trudności w obliczeniach mogą również prowadzić do błędnych wniosków o kondycji finansowej przedsiębiorstwa, co może być szkodliwe dla jego rozwoju i długoterminowej strategii. Kluczowe jest, aby dobrze zrozumieć zasady rachunkowości i stosować je w praktyce, aby uniknąć takich pomyłek w przyszłości.

Pytanie 29

Kluczowe informacje, cele, założenia oraz zadania, które umożliwiają zrozumienie istoty planu marketingowego, znajdują się

A. w planach operacyjnych

B. w analizie możliwości i problemów

C. w streszczeniu planu

D. w analizie bieżącej sytuacji rynkowej

Streszczenie planu marketingowego to kluczowy element, który syntetyzuje najważniejsze informacje, cele oraz założenia dotyczące strategii marketingowej. To zwięzłe zestawienie pozwala zrozumieć, jakie działania będą podejmowane oraz jakie rezultaty są oczekiwane, co jest niezwykle ważne dla wszystkich interesariuszy. W praktyce, dobrze zdefiniowane streszczenie może służyć jako przewodnik, który ułatwia podejmowanie decyzji oraz monitorowanie postępów w realizacji planu. Na przykład, w firmach technologicznych, streszczenie planu marketingowego może wyraźnie wskazywać, jak wprowadzenie nowego produktu na rynek wpłynie na sprzedaż i wizerunek marki. Ponadto, standardy branżowe, takie jak te określone przez American Marketing Association, zalecają, aby streszczenie planu było jasne i zrozumiałe, co ułatwia komunikację z zespołem oraz potencjalnymi inwestorami. Zrozumienie tego elementu planu marketingowego jest kluczowe dla osiągnięcia sukcesu w działalności marketingowej."

Pytanie 30

Strona, która w trakcie negocjacji analizuje, jakie ograniczenia ustanowił partner oraz do jak wielkich ustępstw jest gotów się zgodzić, wykorzystuje technikę

A. zdechłej ryby

B. rosyjskiego frontu

C. balonu próbnego

D. połowy drogi

Odpowiedź 'balon próbny' jest poprawna, ponieważ ta technika negocjacyjna polega na wprowadzeniu do rozmowy propozycji, która ma na celu sprawdzenie reakcji drugiej strony oraz określenie jej granic i skłonności do ustępstw. Przykładowo, jedna ze stron może zasugerować wysoką cenę za towar, aby zobaczyć, jak druga strona zareaguje. Ta metoda pozwala na wysondowanie możliwości negocjacyjnych bez ryzyka, że druga strona po prostu zakończy rozmowy. W praktyce balon próbny jest często stosowany w negocjacjach handlowych, gdzie kluczowe jest zrozumienie, jak daleko można się posunąć bez zniechęcania partnera do dalszych rozmów. Ta technika jest zgodna z najlepszymi praktykami negocjacyjnymi, które podkreślają znaczenie aktywnego słuchania oraz wyczucia drugiej strony. Dzięki wdrożeniu balonu próbnego, negocjatorzy mogą lepiej przygotować swoje strategie i dostosować propozycje, co zwiększa szansę na osiągnięcie korzystnego porozumienia.

Pytanie 31

Jaki dokument dostawca wystawia, aby poinformować odbiorcę o wysyłce towaru?

A. Dokumentację

B. Awizo

C. Zamówienie potwierdzające

D. Informację o odbiorze

Potwierdzenie zamówienia, specyfikacja i zawiadomienie o odbiorze to różne dokumenty, które mają różne funkcje, ale w kontekście informowania o wysyłce towaru, średnio się nadają. Potwierdzenie zamówienia to dokument potwierdzający, że dostawca faktycznie przyjął zamówienie, ale nic nie mówi o wysyłce. Zawiera tylko informacje o produktach, ich ilości i warunkach dostawy, ale to nie informuje, że towar już jest wysłany. Specyfikacja to bardziej techniczny dokument i dotyczy raczej tego, jak powinny wyglądać zamówione produkty. A zawiadomienie o odbiorze to coś, co dostaje się po tym, jak towar przyjedzie. Więc mylenie tych dokumentów z awizem, który jest kluczowy w informowaniu o wysyłce, to spory błąd. Z mojej perspektywy, myślenie, że te dokumenty mogą się zamieniać, wprowadza w błąd i może prowadzić do problemów w zarządzaniu dostawami.

Pytanie 32

W jakiej sekcji planu marketingowego powinny znaleźć się informacje dotyczące działań przedsiębiorstwa w zakresie produktów, cen, dystrybucji i promocji?

A. W podsumowaniu dla zarządu

B. W analizie sytuacji rynkowej

C. W strategiach marketingowych

D. W zasadach nadzoru

Wybór opcji dotyczącej streszczenia dla kierownictwa na początku wprowadza w błąd, ponieważ ta część planu marketingowego służy przede wszystkim do przedstawienia kluczowych informacji w zwarty sposób, a nie do szczegółowego opisywania strategii związanych z produktami, ceną, dystrybucją i promocją. Zawiera głównie podsumowanie najważniejszych punktów, co może ograniczyć jego praktyczne wykorzystanie dla zespołu marketingowego. Co więcej, umiejscowienie takich strategii w opisie sytuacji rynkowej jest również nietrafione, ponieważ ta sekcja ma na celu przedstawienie kontekstu rynkowego, analizy konkurencji i aktualnych trendów, a nie konkretnych działań firmy. Z kolei zasady kontroli dotyczą monitorowania i oceny efektywności działań marketingowych, co jest ważnym, ale odmiennym aspektem, który koncentruje się na efektach strategii, a nie na ich tworzeniu. Kluczowym błędem w rozumieniu tego pytania jest zatem pomylenie różnych funkcji i celów poszczególnych części planu marketingowego. Z tego powodu zrozumienie, że strategie marketingowe powinny być miejscem, gdzie szczegółowo opisuje się konkretne działania, jest kluczowe dla efektywnego planowania i realizacji działań marketingowych, co w praktyce przekłada się na osiąganie celów biznesowych.

Pytanie 33

Aby skorygować błędnie podaną kwotę na dokumencie Polecenie księgowania, który został sporządzony ręcznie przed zakończeniem miesiąca, należy użyć

A. skreślenia, wprowadzenia właściwej kwoty, daty oraz złożenia podpisu

B. storna czerwonego

C. wystawienia dowodu korygującego

D. storna czarnego

Wybór stornowania czerwonego nie jest właściwy w kontekście korygowania błędów w dokumentach, które nie zostały jeszcze zamknięte miesiącem. Storno czerwone stosuje się zazwyczaj do korygowania błędów w księgach rachunkowych, które są już zamknięte i wymagają formalnej korekty. W takich przypadkach uzasadnieniem stosowania stornowania czerwonego jest fakt, że pierwotny zapis musi zostać całkowicie anulowany, a na jego miejsce wprowadzony nowy zapis. Użycie stornowania czarnego, które w praktyce oznacza zmianę wartości na identycznym dokumencie, jest również niewłaściwe w tej sytuacji. Podejście to nie zapewnia klarownego śladu po dokonanej korekcie, co jest niezbędne w przypadku audytów finansowych. Wystawienie dowodu korygującego to kolejna nieadekwatna opcja, ponieważ dowody korygujące są zazwyczaj stosowane w przypadku faktur. W omawianym przypadku, gdzie mamy do czynienia z poleceniem księgowania, nie jest to odpowiednia metoda. Kluczowym błędem myślowym jest mylenie różnych rodzajów dokumentów oraz ich przeznaczenia w procesie księgowania. Zrozumienie zasadności i kontekstu stosowania różnych metod korekty dokumentacji finansowej jest kluczowe dla zachowania zgodności z przepisami oraz dobrymi praktykami w księgowości.

Pytanie 34

W firmie handlowej czas rotacji należności wynosi 14 dni, a rotacji zobowiązań 30 dni. Co to oznacza?

A. zobowiązania należy uregulować przed otrzymaniem należności od klientów

B. należności z tytułu sprzedaży towarów wpływają szybciej niż trwa spłata zobowiązań

C. wzrasta zadłużenie firmy

D. zwiększa się zapotrzebowanie na kapitał obrotowy netto

W tej sytuacji, błędne odpowiedzi pokazują, że można się pogubić w temacie zarządzania należnościami i zobowiązaniami. Więcej długu nie wynika bezpośrednio z wskaźników rotacji tych należności czy zobowiązań. Ważne, żeby firma dobrze kontrolowała swoje przepływy pieniężne oraz dbała o terminowe spłaty. Wzrost potrzeb na kapitał obrotowy netto nie równa się bezpośrednio rotacji tych wskaźników. W praktyce, jeżeli firma spłaca swoje zobowiązania później niż dostaje zapłatę od klientów, jest to korzystna sytuacja. Chociaż może się wydawać, że jest to skomplikowane, w tym wszystkim chodzi o znalezienie równowagi. Warto, by przedsiębiorstwa analizowały swoje dane finansowe regularnie, żeby nie wpaść w pułapki błędnych interpretacji.

Pytanie 35

Jaka jest cena sprzedaży brutto piórnika, jeśli koszt wyprodukowania 100 sztuk piórników wynosi 2 500,00 zł, producent uzyskuje zysk równy 20% jednostkowego kosztu produkcji, a sprzedaż podlega stawce VAT wynoszącej 23%?

A. 27,40 zł

B. 27,60 zł

C. 32,40 zł

D. 36,90 zł

Wybór nieprawidłowej odpowiedzi może wynikać z błędów w interpretacji kosztów oraz sposobu obliczania marży zysku. Istotne jest zrozumienie, że koszt jednostkowy to nie tylko cena materiałów, ale także pośrednie koszty produkcji, które mogą nie być uwzględnione w prostych obliczeniach. Na przykład, niektóre osoby mogły obliczyć cenę jednostkową błędnie, przyjmując, że zysk powinien być dodawany do całkowitego kosztu, a nie do kosztu jednostkowego. Takie podejście prowadzi do błędnych wyników, ponieważ zysk powinien być obliczany na podstawie kosztu jednostkowego, a nie całkowitego. Kolejnym częstym błędem jest niewłaściwe obliczanie stawki VAT. W przypadku piórnika, po obliczeniu ceny netto, VAT powinien być dodany w sposób proporcjonalny, co oznacza, że należy pomnożyć cenę netto przez współczynnik 1 + stawka VAT (w tym przypadku 1,23). Ignorowanie tej zasady prowadzi do znacznych różnic w ostatecznej cenie sprzedaży brutto. Właściwe podejście do kalkulacji cen jest kluczowe w każdym przedsiębiorstwie, a błędne obliczenia mogą skutkować nie tylko stratami finansowymi, ale także negatywnym wpływem na konkurencyjność na rynku.

Pytanie 36

Na podstawie danych przedstawionych w tabeli oblicz przeciętny stan zapasów czekolad w hurtowni w IV kwartale roku, metodą średniej arytmetycznej wszystkich stanów zapasów.

Tabela. Zestawienie stanu zapasu czekolady w IV kwartale
Data	Zapasy w szt.
01.10.2021	320
31.10.2021	340
30.11.2021	380
31.12.2021	280

A. 380 szt.

B. 330 szt.

C. 340 szt.

D. 255 szt.

Wiele osób robi błąd przy obliczeniach, często przez to, że źle podsumowują stany zapasów albo źle dzielą tę sumę przez dni. Na przykład, czasem ktoś pomija jakieś dni albo myli wartości. Inni mogą myśleć, że wystarczy tylko spojrzeć na najwyższy lub najniższy stan zapasów, żeby obliczyć średnią, a to naprawdę duży błąd. Metoda średniej arytmetycznej wymaga, żeby uwzględnić wszystkie wartości, a nie tylko wybrane, inaczej wynik nie będzie wiarygodny. Pomijanie danych może prowadzić do różnic w wynikach, co w zarządzaniu jest dość problematyczne. W praktyce, jak się nie weźmie pod uwagę wszystkich danych, to można zyskać fałszywy obraz sytuacji, co skutkuje błędnym zarządzaniem zapasami. Jak przedsiębiorstwo oblicza średni stan zapasów tylko z wybranych dni, to może przegapić jakieś ważne trendy, które pokazują, że popyt rośnie lub sezonowo sprzedaż się zmienia. Zrozumienie tego, że każdy dzień się liczy przy analizie danych, jest kluczowe, żeby dobrze zarządzać zapasami i unikać ryzyka nadprodukcji czy braków. Dlatego tak ważne jest, żeby zawsze mieć na uwadze pełny zestaw danych i korzystać z dobrych metod analitycznych.

Pytanie 37

Która metoda jakościowego odbioru towarów polega na ocenie ich właściwości za pomocą zmysłów?

A. Instrumentalna

B. Mikrobiologiczna

C. Chemiczna

D. Organoleptyczna

Metoda organoleptyczna polega na ocenie cech towarów przy użyciu zmysłów, takich jak wzrok, dotyk, smak, węch i słuch. Jest to kluczowy proces zapewnienia jakości, stosowany w wielu branżach, w tym w przemyśle spożywczym, farmaceutycznym oraz kosmetycznym. Przykładowo, w przemyśle spożywczym, przed wprowadzeniem nowego produktu na rynek, przeprowadza się testy organoleptyczne, aby ocenić jego smak, zapach oraz wygląd. Tego rodzaju analizy są zgodne z normami ISO 6658, które określają metody oceny sensorycznej. W praktyce, uzyskanie pozytywnych wyników podczas testów organoleptycznych jest niezbędne do zapewnienia akceptowalnych standardów jakości, co z kolei wpływa na satysfakcję klientów i reputację marki. Dobrze przeprowadzona analiza organoleptyczna pozwala na wczesne wykrycie ewentualnych nieprawidłowości, co może zaoszczędzić czas i środki w późniejszych etapach produkcji oraz dystrybucji.

Pytanie 38

Jaką strategię zastosował rozmówca w negocjacjach handlowych, pytając: "Ile kosztować będzie sztuka, jeśli zdecyduję się na zakup podwójnej ilości towaru, czyli 600 szt., zamiast standardowych 300?"?

A. Formułowania hipotez

B. Manipulacji czasem

C. Zarządzania ceną

D. Ustępstw o malejącej wartości

Zastosowanie innych technik negocjacyjnych, takich jak manipulowanie czasem, operowanie ceną czy ustępstwa malejące, może w rzeczywistości prowadzić do nieefektywnych negocjacji oraz nieporozumień. Manipulowanie czasem polega na wywieraniu presji na drugą stronę poprzez ograniczenie czasu na podjęcie decyzji. To podejście może być postrzegane jako nieuczciwe i może skutkować niechęcią do współpracy, co jest sprzeczne z dobrymi praktykami negocjacyjnymi, które zalecają budowanie relacji opartych na zaufaniu. Operowanie ceną, choć ważne w negocjacjach, nie odnosi się bezpośrednio do pytania, które dotyczyło hipotetycznego scenariusza zwiększenia zamówienia. Ustępstwa malejące to strategia, w której jedna strona stopniowo zmniejsza swoje ustępstwa, co może prowadzić do sytuacji, gdzie partner negocjacyjny czuje się sfrustrowany brakiem postępów. Takie podejście może generować napięcia i blokować dalsze rozmowy. Prawidłowe zrozumienie technik negocjacyjnych jest kluczowe, aby uniknąć pułapek związanych z błędnym stosowaniem strategii, które nie sprzyjają współpracy ani osiągnięciu korzystnych rezultatów. W negocjacjach handlowych zaleca się podejście oparte na otwartości, elastyczności oraz badaniu potencjalnych opcji, co w pełni uwzględnia strategię wysuwania hipotez.

Pytanie 39

Wśród kosztów operacyjnych w hurtowni znajdują się wydatki dotyczące sprzedaży

A. walut obcych

B. towarów

C. wyrobów gotowych

D. akcji

Każda z pozostałych odpowiedzi odnosi się do kosztów, które nie są bezpośrednio związane z działalnością operacyjną hurtowni. Akcje w kontekście finansowym mogą odnosić się do inwestycji i zarządzania portfelem, ale nie są typowym kosztem operacyjnym hurtowni. Hurtownie koncentrują się na towarach, a nie na instrumentach finansowych. Koszty walut obcych mogą występować w kontekście transakcji międzynarodowych, ale dla hurtowni krajowych, które operują na rynkach lokalnych, są one mniej istotne. Koszty wyrobów gotowych, mimo że są związane z produkcją, nie są domeną hurtowni, które zajmują się dystrybucją towarów, a nie ich wytwarzaniem. Często mylnie przyjmuje się, że wszystkie rodzaje wydatków związanych z działalnością przedsiębiorstwa należą do kosztów operacyjnych. W rzeczywistości, kluczem do sukcesu hurtowni jest jasne zrozumienie, które koszty są związane z działalnością sprzedażową, a które mogą być klasyfikowane jako wydatki inwestycyjne lub finansowe. Zrozumienie tej różnicy jest istotne dla efektywnego zarządzania finansami hurtowni oraz dla podejmowania strategii optymalizacji kosztów.

Pytanie 40

Jaką kategorię archiwalną posiadają faktury sprzedaży w firmie handlowej?

A. B3

B. B5

C. B10

D. B2

Wybór niewłaściwej kategorii archiwalnej dla faktur sprzedaży często wynika z niepełnego zrozumienia przepisów dotyczących archiwizacji dokumentów. Kategoria B3, która obejmuje dokumenty związane z innymi aspektami działalności, nie odnosi się bezpośrednio do faktur sprzedaży. Przy klasyfikacji dokumentów, ważne jest, aby zrozumieć, że każda kategoria ma swoje konkretne przeznaczenie i zastosowanie, co wpływa na późniejsze zarządzanie dokumentami. Odpowiedzi B10 oraz B2 również nie są związane z fakturami sprzedaży, co może prowadzić do nieefektywnego archiwizowania, a tym samym do problemów z odszukaniem potrzebnych dokumentów w przyszłości. Często pojawiają się błędne założenia, że faktury mogą być traktowane podobnie jak inne dokumenty, co jest mylące, gdyż każda z nich pełni różną rolę w kontekście finansowym przedsiębiorstwa. Właściwa klasyfikacja dokumentów zapewnia nie tylko zgodność z prawem, lecz także ułatwia kontrolowanie i monitorowanie działań finansowych firmy. Ignorowanie standardów klasyfikacji może prowadzić do chaosu w dokumentacji, co negatywnie przekłada się na operacyjność organizacji.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej