Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik mechatronik
Kwalifikacja: ELM.03 - Montaż, uruchamianie i konserwacja urządzeń i systemów mechatronicznych
Data rozpoczęcia: 4 lutego 2026 21:14
Data zakończenia: 4 lutego 2026 21:36

Egzamin zdany!

Wynik: 21/40 punktów (52,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Jaki przyrząd pomiarowy jest używany do wyznaczenia poziomu skrzynki montowanej jako osłona dla zamontowanego elektrozaworu?

A. Klepsydra

B. Mikrometr

C. Kątomierz

D. Poziomnica

Poziomnica jest narzędziem kontrolno-pomiarowym, które służy do określenia poziomu w różnych zastosowaniach budowlanych i montażowych. Jej działanie opiera się na małym pojemniku wypełnionym cieczą i zamontowanej w nim bąbelkowej poziomicy, która wskazuje, czy dany obiekt znajduje się w poziomie. Użycie poziomnicy jest kluczowe w przypadku montażu skrzynek na elektrozawory, ponieważ zapewnia, że elementy te będą stabilne i prawidłowo funkcjonujące, co ma bezpośredni wpływ na ich efektywność operacyjną. Przykładowo, w systemach hydraulicznych, niezrównoważone montaż skrzynki może prowadzić do awarii, a nawet uszkodzenia sprzętu. Dobre praktyki branżowe zazwyczaj zalecają korzystanie z poziomnicy przed finalnym zamocowaniem elementów, co pozwala na eliminację potencjalnych błędów i zapewnienie długotrwałej niezawodności systemu. Ponadto, poziomnice są często używane w budownictwie i instalacjach, gdzie precyzyjne ustawienie jest niezbędne, co czyni je narzędziem nieodzownym w każdej pracowni oraz na placu budowy.

Pytanie 2

Którego urządzenia dotyczą podane w tabeli parametry?

Ilość wejść 24 VDC
Ilość wyjść przekaźnikowych
Rozszerzenie we/wy	Maksymalna ilość
	Maksymalna ilość we/wy
Pojemność programu
Czas przetwarzania	Instrukcji podstawowych
	systemowych
Pamięć danych	Wewnętrznych bajtów
	Słów wewnętrznych
	Timery
	Liczniki
Zasilanie	Znamionowe napięcie zasilania

A. Falownika.

B. Czujnika optycznego.

C. Sterownika PLC.

D. Silnika.

Wybór nieprawidłowej odpowiedzi może wynikać z mylnego zrozumienia specyfiki poszczególnych urządzeń. Silniki, które są integralnością wielu systemów automatyzacji, nie posiadają parametrów związanych z programowalnością, a ich głównym zadaniem jest konwersja energii elektrycznej na ruch mechaniczny. Cechy, takie jak liczba wejść czy wyjść, nie są dla nich charakterystyczne, ponieważ w przypadku silników zwykle mówimy o parametrach takich jak moc, moment obrotowy czy prędkość obrotowa. Z drugiej strony, falowniki to urządzenia służące do regulacji prędkości obrotowej silników AC, które również nie są programowalne w tym samym sensie co PLC. To prowadzi do nieporozumień, gdyż osoby wybierające falownik mogą myśleć o regulacji, zamiast o programowalnej logice i automatyzacji. Czujniki optyczne, jako urządzenia wykrywające obecność obiektów, również nie mają zastosowania do parametrów programowalnych, a ich specyfikacja dotyczy raczej czułości, zasięgu oraz technologii detekcji. Dlatego wybór tych odpowiedzi prowadzi do zrozumienia, że te urządzenia, choć kluczowe w różnych aplikacjach automatyzacyjnych, nie są w stanie spełnić roli sterownika PLC, którego główną funkcją jest zarządzanie i programowanie procesów przemysłowych.

Pytanie 3

Układ, którego schemat przedstawiono na rysunku, wymaga zasilania

A. wyłącznie sprężonym powietrzem.

B. sprężonym powietrzem i olejem hydraulicznym.

C. sprężonym powietrzem i energią elektryczną.

D. olejem hydraulicznym i energią elektryczną.

Odpowiedź, która wskazuje na zasilanie układu sprężonym powietrzem i energią elektryczną, jest prawidłowa z kilku powodów. Układy pneumatyczne, takie jak te przedstawione na schemacie, wykorzystują sprężone powietrze do działania siłowników. Siłowniki pneumatyczne, jak 1A1 i 2A1, przekształcają energię sprężonego powietrza w ruch mechaniczny, co jest kluczowe w wielu procesach automatyk, takich jak przenoszenie, podnoszenie czy formowanie. Dodatkowo, układy elektroniczne, reprezentowane przez czujniki położenia S1 i S2 oraz elektrozawory 1V2 i 2V2, wymagają energii elektrycznej do monitorowania oraz kontrolowania pozycji siłowników. Stosowanie obu rodzajów zasilania jest zgodne z najlepszymi praktykami w branży automatyki, gdzie integrowane systemy pneumatyczne i elektryczne zwiększają efektywność i precyzję operacyjną. W wielu zastosowaniach przemysłowych, takich jak linie produkcyjne, połączenie tych dwóch typów zasilania pozwala na tworzenie bardziej złożonych i elastycznych systemów, co jest niezbędne w dynamicznie zmieniającym się środowisku produkcyjnym.

Pytanie 4

Podczas wymiany przewodu wysokociśnieniowego w systemie hydraulicznym, jakie aspekty powinny być brane pod uwagę przy wyborze nowego przewodu?

A. Ciśnienie robocze i minimalny promień gięcia

B. Przepustowość i odporność na rozciąganie

C. Odporność na ściskanie oraz masa

D. Grubość materiału oraz przepuszczalność

Dobór przewodu hydraulicznego jest procesem złożonym, a skupienie się na niewłaściwych parametrach, takich jak grubość materiału, przepuszczalność, wytrzymałość na ściskanie czy ciężar, może prowadzić do poważnych błędów. Grubość materiału sama w sobie nie jest wystarczającym wskaźnikiem jakości przewodu, ponieważ nie uwzględnia on właściwości mechanicznych, które determinują zdolność przewodu do działania pod ciśnieniem. Przepuszczalność jest problematyczna, ponieważ w hydraulice nieoczekiwane wycieki mogą wystąpić z powodu niewłaściwych materiałów, co jest szczególnie szkodliwe w systemach, w których precyzyjne ciśnienie jest kluczowe. Wytrzymałość na rozciąganie, choć istotna, nie jest wystarczająca, aby zapewnić pełne bezpieczeństwo, jeśli nie weźmie się pod uwagę ciśnienia roboczego. Ponadto, wytrzymałość na ściskanie nie ma zastosowania w kontekście przewodów hydraulicznych, ponieważ to ciśnienie wewnętrzne jest kluczem do ich funkcji. Warto również zauważyć, że ciężar przewodu nie wpływa na jego wydajność operacyjną, a może mieć jedynie znaczenie w kontekście transportu lub instalacji. Niewłaściwe podejście do doboru parametrów może skutkować awarią systemu hydraulicznym, co prowadzi do kosztownych przestojów i potencjalnych zagrożeń dla bezpieczeństwa.

Pytanie 5

Który przyrząd pozwoli przed podłączeniem silnika trójfazowego do napięcia zasilającego na określenie kierunku obrotów wirnika?

A. D.

B. B.

C. C.

D. A.

Falownik, będący przyrządem widocznym na zdjęciu A, jest kluczowym elementem w systemach automatyki, szczególnie w kontekście zarządzania silnikami trójfazowymi. Jego główną funkcją jest regulacja zarówno prędkości, jak i kierunku obrotów silnika poprzez zmianę częstotliwości zasilania. Dzięki zastosowaniu falownika, operator ma możliwość przed podłączeniem silnika do zasilania określić kierunek obrotów wirnika, co jest istotne w kontekście bezpieczeństwa oraz efektywności pracy maszyn. W praktyce, falowniki są powszechnie wykorzystywane w różnorodnych aplikacjach, od prostych systemów napędowych po skomplikowane linie produkcyjne. Zgodnie z normami IEC 61800, falowniki powinny być wykorzystywane z uwzględnieniem odpowiednich parametrów technicznych, co zapewnia ich niezawodność i długotrwałe działanie. W związku z tym, zrozumienie roli falowników oraz umiejętność ich stosowania w praktyce jest niezwykle ważne dla każdego specjalisty zajmującego się automatyką i mechatroniką.

Pytanie 6

Na podstawie tabeli określ, które czynności konserwacyjne powinny być wykonywane tylko raz w roku.

	Czynność	Cykle
Łożyska	Kontrolowanie temperatury	Co godzinę
	Smarowanie	Dwa razy w roku
	Czyszczenie	Raz w roku
	Kontrola stanu	Raz w roku
Dławnica	Kontrolowanie temperatury	Co godzinę
	Kontrolowanie swobody ruchu	Dwa razy w roku
	Smarowanie śrub i nakrętek	Dwa razy w roku
Wycieki	Kontrola	Co godzinę
Ciśnieniomierz	Odczyt stanu	Co godzinę
Ciśnieniomierz	Kalibracja	Raz w roku
Przepływomierz	Odczyt stanu	Co godzinę
Przepływomierz	Kalibracja	Raz w roku

A. Kontrola ciśnienia i natężenia przepływu.

B. Smarowanie łożysk.

C. Kontrola temperatury dławnicy i łożysk.

D. Kalibracja przyrządów pomiarowych.

Kalibracja przyrządów pomiarowych, takich jak ciśnieniomierze czy przepływomierze, jest kluczowym elementem zapewnienia dokładności pomiarów w różnych procesach przemysłowych. Czynność ta powinna być przeprowadzana raz w roku, aby upewnić się, że urządzenia działają zgodnie z określonymi normami. W przypadku instrumentów pomiarowych, nieprawidłowe wskazania mogą prowadzić do poważnych konsekwencji, takich jak błędne monitorowanie ciśnienia lub przepływu, co z kolei może wpływać na efektywność produkcji lub bezpieczeństwo operacji. Przy kalibracji często stosuje się wzorce odniesienia, które spełniają międzynarodowe standardy, aby zapewnić, że wyniki są wiarygodne. Przykładowo, w przemyśle chemicznym, regularna kalibracja przyrządów pomiarowych jest wymagana przez standardy ISO, co zapewnia zgodność z regulacjami i minimalizuje ryzyko niezgodności produkcji.

Pytanie 7

W celu uzupełnienia smaru w łożysku przedstawionym na rysunku należy użyć

A. D.

B. B.

C. A.

D. C.

Smarowanie łożysk jest kluczowym procesem, który wpływa na ich wydajność i żywotność. Wybór odpowiednich narzędzi do tego celu ma kluczowe znaczenie. W przypadku odpowiedzi A, czyli olejarki, należy zauważyć, że to narzędzie jest zaprojektowane do aplikacji płynnych substancji smarnych, takich jak oleje, a nie do smarów stałych czy półstałych, które są powszechnie używane w łożyskach. Stosowanie olejarki do smarowania łożysk może prowadzić do niewłaściwego dawkowania, co w dłuższej perspektywie może skutkować ich szybszym zużyciem. W przypadku odpowiedzi B, łyżka do opon, nie jest narzędziem przeznaczonym do smarowania, lecz do wykonywania czynności związanych z wymianą opon. Użycie tego narzędzia w kontekście konserwacji łożysk jest niewłaściwe, co może prowadzić do uszkodzenia łożysk lub nawet całej maszyny. Odpowiedź C, czyli śrubokręt, również nie ma związku z procesem smarowania. Śrubokręt służy do montażu i demontażu elementów, a jego użycie do smarowania jest nie tylko nieefektywne, ale może prowadzić do kontaminacji smaru i uszkodzenia łożyska. Zrozumienie różnicy między tymi narzędziami a smarownicą jest kluczowe dla prawidłowego utrzymania maszyn w dobrym stanie. W kontekście branżowych standardów konserwacji, użycie nieodpowiednich narzędzi może prowadzić do poważnych konsekwencji, takich jak zwiększone koszty napraw i przestojów w pracy.

Pytanie 8

Prąd jałowy transformatora wynosi około 10% prądu znamionowego. Aby precyzyjnie zmierzyć prąd jałowy transformatora o parametrach S_N = 2300 VA, U_1N = 230 V, U_2N = 10 V, należy zastosować amperomierz prądu przemiennego o zakresie pomiarowym

A. 3,6 A

B. 0,6 A

C. 1,2 A

D. 15,0 A

Odpowiedź 1,2 A jest poprawna, ponieważ prąd jałowy transformatora związany jest z jego mocą znamionową. W przypadku transformatora o mocy S_N = 2300 VA, prąd znamionowy można obliczyć, korzystając ze wzoru: I_N = S_N / U_1N, co daje I_N = 2300 VA / 230 V = 10 A. Prąd jałowy wynosi około 10% wartości prądu znamionowego, co w tym przypadku daje I_0 = 0,1 * 10 A = 1 A. Aby dokładnie zmierzyć prąd jałowy, należy wziąć pod uwagę, że amperomierz powinien mieć zakres pomiarowy, który pozwoli na uchwycenie tej wartości z odpowiednim marginesem. Wybór amperomierza o zakresie 1,2 A jest trafny, ponieważ zapewnia wystarczającą precyzję pomiaru oraz minimalizuje ryzyko uszkodzenia urządzenia. W praktyce, pomiar prądu jałowego jest kluczowy w diagnostyce i utrzymaniu transformatorów, ponieważ nadmierny prąd jałowy może wskazywać na problemy z izolacją lub innymi komponentami urządzenia.

Pytanie 9

Aby dokręcić śrubowe połączenie z momentem obrotowym 6 Nm, należy użyć klucza

A. imbusowego

B. dynamometrycznego

C. nasadkowego

D. oczkowego

Odpowiedzi 'nasadkowego', 'imbusowego' oraz 'oczko' nie są właściwe w kontekście dokręcania z określonym momentem obrotowym, ponieważ te narzędzia nie mają możliwości precyzyjnego ustawienia siły dokręcania. Klucz nasadkowy, chociaż użyteczny do odkręcania i dokręcania śrub, nie mierzy i nie kontroluje momentu obrotowego, co może prowadzić do nadmiernego lub niewystarczającego dokręcenia. Podobnie klucze imbusowe są używane do śrub o wewnętrznych gniazdach sześciokątnych, ale również nie pozwalają na kontrolę momentu. Klucz oczkowy, z kolei, jest skuteczny przy dokręcaniu śrub, ale także nie ma funkcji pomiarowej. Oznacza to, że stosując te narzędzia, ryzykujemy popełnienie błędów, które mogą skutkować uszkodzeniem połączeń, co szczególnie w kontekście konstrukcji mechanicznych, takich jak silniki czy maszyny, może prowadzić do awarii. Należy mieć na uwadze, że zbyt mocne dokręcenie śruby może prowadzić do jej pęknięcia lub deformacji gwintu, a zbyt luźne połączenie może skutkować poluzowaniem elementów podczas pracy maszyny. Dlatego klucz dynamometryczny, jako narzędzie zaprojektowane z myślą o precyzyjnym dokręcaniu, jest niezastąpiony w profesjonalnym warsztacie czy podczas montażu w przemyśle.

Pytanie 10

Którego typu końcówki klucza należy użyć do wkręcenia śruby przedstawionej na rysunku?

A. D.

B. C.

C. B.

D. A.

Odpowiedź A jest poprawna, ponieważ śruba przedstawiona na rysunku posiada głowicę typu Phillips, co można zauważyć dzięki charakterystycznemu krzyżowemu nacięciu. Końcówka klucza oznaczona jako A jest dostosowana do tego typu śrub, co jest zgodne z międzynarodowymi standardami narzędziowymi. W praktyce, stosując odpowiednią końcówkę podczas wkręcania śrub Phillips, zapewniamy lepsze dopasowanie i zmniejszamy ryzyko uszkodzenia zarówno śruby, jak i narzędzia. Ponadto, zastosowanie odpowiednich narzędzi wspiera efektywność pracy oraz bezpieczeństwo, minimalizując ryzyko wyślizgnięcia się końcówki podczas użycia. Warto pamiętać, że nieodpowiedni dobór końcówki, jak w przypadku innych opcji, może prowadzić do uszkodzenia nacięcia śruby lub narzędzia. Użycie końcówki A w praktyce jest kluczowe do osiągnięcia właściwego momentu obrotowego oraz pewności połączenia, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie montażu przemysłowego.

Pytanie 11

Czy panewka stanowi część składową?

A. sprzęgła sztywnego tulejowego

B. łożyska ślizgowego

C. zaworu pneumatycznego

D. łożyska kulkowego

Wybór łożyska kulkowego, zaworu pneumatycznego lub sprzęgła sztywnego tulejowego jako elementów składowych panewki jest niepoprawny i wynika z nieporozumień dotyczących funkcji i konstrukcji tych komponentów. Łożyska kulkowe, bazujące na kulkach jako elementach tocznych, działają na zasadzie redukcji tarcia dzięki rozdzieleniu powierzchni kontaktowych, co różni się od funkcji panewki w łożyskach ślizgowych, które polegają na bezpośrednim kontakcie między powierzchniami, ale przy zastosowaniu odpowiednich materiałów redukujących tarcie. Zawory pneumatyczne to zupełnie inna kategoria podzespołów, które służą do kontrolowania przepływu powietrza w systemach pneumatycznych, co nie ma związku z funkcją panewki. Sprzęgła sztywne, z kolei, są używane do łączenia wałów w taki sposób, że nie absorbują drgań, co również nie dotyczy panewki, która ma na celu umożliwienie ruchu wału w sposób kontrolowany. Te nieprawidłowe odpowiedzi pokazują typowe błędy myślowe wynikające z braku zrozumienia podstawowych zasad działania mechanizmów w maszynach oraz specyfiki poszczególnych komponentów. Kluczowe jest zrozumienie, że każdy element ma swoją unikalną funkcję i zastosowanie, a ich zrozumienie jest fundamentem inżynierii mechanicznej. W branży inżynieryjnej a także w codziennej praktyce technicznej, znajomość charakterystyki i zastosowania poszczególnych elementów jest niezbędna do prawidłowego projektowania i eksploatacji maszyn.

Pytanie 12

Jakie elementy należy zweryfikować podczas kontroli smarownicy w zespole przygotowania powietrza w systemie pneumatycznym?

A. Spust kondensatu

B. Ciśnienie w systemie

C. Wilgotność powietrza

D. Poziom oleju

Poziom oleju w smarownicy jest kluczowym parametrem, który należy kontrolować, aby zapewnić prawidłowe funkcjonowanie systemu pneumatycznego. Olej jest niezbędny do smarowania ruchomych elementów maszyn oraz do redukcji tarcia, co bezpośrednio wpływa na ich żywotność oraz efektywność pracy. Zbyt niski poziom oleju może prowadzić do nadmiernego zużycia komponentów, a w skrajnych przypadkach do ich uszkodzenia. W praktyce, regularne kontrole poziomu oleju powinny być częścią rutynowego przeglądu technicznego instalacji pneumatycznej, zgodnie z zaleceniami producentów urządzeń oraz normami branżowymi, takimi jak ISO 8573. Konsekwentne monitorowanie poziomu oleju oraz jego jakości w smarownicach przyczynia się do zwiększenia niezawodności systemów pneumatycznych, co jest kluczowe w procesach przemysłowych, gdzie ciągłość produkcji jest priorytetem.

Pytanie 13

Jaką z wymienionych czynności należy regularnie przeprowadzać w trakcie konserwacji systemu pneumatycznego?

A. Wymieniać rury pneumatyczne

B. Regulować ciśnienie powietrza

C. Wymieniać szybkozłącza

D. Usuwać kondensat wodny

Wymiana przewodów pneumatycznych, szybkozłączek oraz regulacja ciśnienia powietrza są czynnościami, które mogą być częścią konserwacji, jednak nie powinny być traktowane jako regularne zadania rutynowe. Wymiana przewodów pneumatycznych jest zazwyczaj związana z ich uszkodzeniem lub zużyciem, co oznacza, że nie jest konieczne przeprowadzanie tego procesu cyklicznie. Odpowiednie przewody powinny być wybrane zgodnie z normami i specyfikacjami, ale ich wymiana powinna odbywać się jedynie w sytuacjach kryzysowych, a nie na zasadzie rutyny. Szybkozłączki również mają swoją żywotność i powinny być wymieniane tylko w przypadku stwierdzenia nieszczelności lub uszkodzeń mechanicznych, co nie jest działaniem cyklicznym. Regulacja ciśnienia powietrza jest ważna, ale powinna odbywać się w momencie, gdy istnieje potrzeba dostosowania parametrów pracy systemu, a nie jako regularna czynność konserwacyjna. Te działania wiążą się z nieporozumieniem dotyczącym podejścia do konserwacji, gdzie użytkownicy mogą myśleć, że każda z tych czynności jest niezbędna do codziennego utrzymania układu. Kluczowym aspektem efektywnej konserwacji układu pneumatycznego jest monitorowanie i zapobieganie problemom, a nie tylko reagowanie na zaistniałe awarie. Dlatego istotne jest zastosowanie strategii prewencyjnej, w której kluczowym elementem pozostaje regularne usuwanie kondensatu, co ma fundamentalne znaczenie dla długotrwałej i niezawodnej pracy systemu.

Pytanie 14

Potrojenie natężenia prądu przepływającego przez rezystor o niezmiennej rezystancji spowoduje, że ilość ciepła wydzielającego się w nim wzrośnie

A. dwukrotnie

B. sześciokrotnie

C. trzykrotnie

D. dziewięciokrotnie

Odpowiedź "dziewięciokrotnie" jest poprawna, ponieważ zgodnie z prawem Joule'a, moc wydzielająca się w rezystorze jest proporcjonalna do kwadratu natężenia prądu płynącego przez ten rezystor. Prawo to można zapisać jako P = I²R, gdzie P to moc, I to natężenie prądu, a R to rezystancja. Jeśli natężenie prądu wzrasta trzykrotnie (I -> 3I), moc wydzielająca się w rezystorze staje się P' = (3I)²R = 9I²R, co oznacza, że moc wzrasta dziewięciokrotnie. W praktyce, takie zjawisko ma kluczowe znaczenie w projektowaniu obwodów elektrycznych i systemów grzewczych, gdzie kontrola wydzielanego ciepła jest istotna dla bezpieczeństwa i efektywności energetycznej. Zrozumienie tej zależności pozwala inżynierom na odpowiednie dobieranie wartości rezystancji oraz zabezpieczeń, aby uniknąć przegrzewania się elementów w obwodach elektronicznych, co może prowadzić do awarii lub uszkodzeń sprzętu. W branży elektronicznej i elektrycznej, przestrzeganie tych zasad jest niezbędne dla zapewnienia niezawodności i trwałości urządzeń.

Pytanie 15

Jakiego typu przewód jest zalecany do komunikacji w magistrali CAN?

A. Skrętki czteroparowej, ekranowanej

B. Przewodu dziewięciożyłowego

C. Skrętki dwuprzewodowej

D. Przewodu koncentrycznego

Wybór nieodpowiedniego przewodu do komunikacji w magistrali CAN może prowadzić do licznych problemów, takich jak zakłócenia sygnału, błędy w transmisji oraz obniżona wydajność całego systemu. Skrętka czteroparowa, mimo że jest popularna w sieciach Ethernet i innych systemach komunikacyjnych, nie jest zoptymalizowana pod kątem wymagań magistrali CAN. System ten wymaga przewodu o specyficznych właściwościach, takich jak niska impedancja i efektywna ochrona przed zakłóceniami, co skrętka czteroparowa nie zapewnia. Przewód koncentryczny stosowany jest w telekomunikacji i nie nadaje się do zastosowania w magistrali CAN, ponieważ jego konstrukcja nie wspiera metod różnicowych, które są kluczowe dla stabilnej komunikacji w tym standardzie. Ponadto, przewód dziewięciożyłowy jest zbyt skomplikowany i nieefektywny do implementacji w systemach CAN, które wykorzystują jedynie dwa przewody do komunikacji. Typowe błędy myślowe prowadzące do takich niepoprawnych wniosków często opierają się na mylnej interpretacji zastosowania różnych typów przewodów bez uwzględnienia specyfikacji technicznych i wymagań dotyczących sygnałów CAN. Rekomendacje branżowe jasno wskazują, że dla magistrali CAN najlepszym wyborem jest skrętka dwuprzewodowa, co zapewnia efektywność i niezawodność całego systemu.

Pytanie 16

Aby zweryfikować ciągłość układów elektrycznych, wykorzystuje się

A. woltomierz

B. amperomierz

C. omomierz

D. watomierz

Omomierz jest urządzeniem pomiarowym, które służy do pomiaru rezystancji elektrycznej, a jego zastosowanie w zakresie sprawdzania ciągłości połączeń elektrycznych jest kluczowe. W praktyce, omomierz jest wykorzystywany do wykrywania ewentualnych przerw w obwodach oraz oceny jakości połączeń. Na przykład, w instalacjach elektrycznych, przed oddaniem do użytkowania, ważne jest, aby sprawdzić, czy wszystkie połączenia są prawidłowo wykonane i czy nie występują utraty kontaktu. Normy takie jak PN-IEC 60364-6 podkreślają znaczenie przeprowadzania pomiarów ciągłości przewodów ochronnych, co można zrealizować właśnie przy pomocy omomierza. Warto również zauważyć, że pomiar ciągłości powinien być wykonywany w stanie nieenergetycznym instalacji, co zapewnia bezpieczeństwo oraz dokładność pomiarów. Umiejętność posługiwania się omomierzem w kontekście sprawdzania połączeń elektrycznych jest istotna dla każdego elektryka, a także dla osób zajmujących się konserwacją i przeglądami instalacji elektrycznych.

Pytanie 17

Ile napędów jest zastosowanych w manipulatorze, którego schemat przedstawiono na rysunku?

A. 3 napędy

B. 5 napędów

C. 4 napędy

D. 6 napędów

Odpowiedź wskazująca na pięć napędów w manipulatorze jest prawidłowa, ponieważ wiele nowoczesnych manipulatorów wykorzystuje zaawansowane systemy napędowe, które pozwalają na precyzyjne sterowanie ruchem. W przypadku pięciu napędów, każdy z nich może odpowiadać za różne osie ruchu, co zapewnia większą elastyczność i dokładność podczas wykonywania zadań. Na przykład, w robotyce przemysłowej, manipulatory z pięcioma napędami są w stanie wykonać bardziej skomplikowane operacje, takie jak montaż, pakowanie czy manipulowanie delikatnymi przedmiotami. W praktyce, stosowanie pięciu napędów pozwala na uzyskanie większej liczby stopni swobody, co jest kluczowe w wielu aplikacjach. Dobre praktyki w projektowaniu manipulatorów sugerują również, że większa liczba napędów może poprawić zdolności adaptacyjne robota, umożliwiając mu lepsze dostosowanie się do zmiennych warunków pracy. Ponadto, zgodnie z normami ISO 10218 dotyczącymi bezpieczeństwa robotów przemysłowych, odpowiednia liczba napędów może wpłynąć na poprawę stabilności i bezpieczeństwa operacji, co jest kluczowe w środowisku przemysłowym.

Pytanie 18

Ile oleju, zgodnie z przedstawionymi w tabeli wskazaniami producenta, należy przygotować do całkowitej wymiany zużytego oleju w pompie IF1 400?

Typ pompy	Ilość oleju w silniku l	Ilość oleju w komorze olejowej l	Całkowita ilość oleju w pompie l
IF1 100; 150; 200	0,40	-	0,40
IF1 50; 75; 100; 150; 200	0,40	-	0,40
IF2 300	0,90	0,12	1,02
IF1 300; 400	1,70	0,12	1,82
IF2 400	1,70	0,12	1,82
IF1 550	1,70	0,12	1,82
IF2 550	1,70	0,12	1,82
IF1 750	2,00	0,12	2,12
IF1 1000	2,00	0,12	2,12
IF1 1500; 2000	5,00	0,18	5,18

A. 0,90 l

B. 0,40 l

C. 1,70 l

D. 1,82 l

Niektóre z pozostałych odpowiedzi, takie jak 1,70 l, 0,90 l oraz 0,40 l, mogą wydawać się sensowne na pierwszy rzut oka, jednak nie są one zgodne z wymaganiami producenta. Błąd w obliczeniach lub źle zrozumiane dane mogą prowadzić do nieprawidłowego oszacowania ilości oleju, co może być wynikiem pominięcia kluczowych informacji zawartych w dokumentacji technicznej. W przypadku odpowiedzi 1,70 l, różnica w 0,12 l w porównaniu do poprawnej odpowiedzi może wynikać z niewłaściwego zsumowania poszczególnych objętości oleju. Z kolei odpowiedzi takie jak 0,90 l czy 0,40 l są znacznie niedoszacowane, co wskazuje na niepełne zrozumienie wymagań dotyczących całkowitej objętości oleju w systemie. W praktyce, takie błędne obliczenia mogą prowadzić do poważnych problemów z eksploatacją urządzenia, takich jak awarie mechaniczne czy zmniejszenie efektywności pracy. Dobrym rozwiązaniem jest zawsze odniesienie się do tabeli lub instrukcji podanych przez producenta, aby uniknąć takich pomyłek. Kluczowe jest, aby pamiętać, że niewłaściwy dobór oleju lub jego ilości może nie tylko wpłynąć na działanie pompy, ale również na bezpieczeństwo całej instalacji. Dlatego warto zawsze dokładnie analizować wszystkie dostępne dane przed podjęciem decyzji.

Pytanie 19

Jaką wartość znamionową ma natężenie prądu wzbudzenia silnika prądu stałego, którego dane techniczne zamieszczono w ramce?

- Motor	Nr 200	26 976
230 V		2,2 A
0,3 W	S1	cos φ –
2000 min^-1		– Hz
ERR.	230 V	0,45 A
I. KL	F	IP23
	VDE 0530

A. 1,75 A

B. 2,20 A

C. 2,65 A

D. 0,45 A

Odpowiedź 0,45 A jest prawidłowa, ponieważ w danych technicznych silnika prądu stałego dokładnie podano wartość natężenia prądu wzbudzenia. Zrozumienie wartości znamionowej prądu wzbudzenia jest kluczowe dla efektywnego projektowania i eksploatacji systemów elektrycznych. Prąd wzbudzenia wpływa na pole magnetyczne generowane przez wirnik silnika, co ma bezpośredni wpływ na jego wydajność oraz moment obrotowy. W praktyce, dobór odpowiedniego natężenia prądu wzbudzenia zapewnia optymalną pracę silnika, co jest zgodne z normami IEC dotyczących silników elektrycznych. W inżynierii energetycznej, znajomość tych wartości jest kluczowa przy projektowaniu obwodów zasilających i systemów automatyki, co pozwala na efektywne zarządzanie energią oraz minimalizację strat. Warto również zwrócić uwagę na to, że niewłaściwy dobór wartości prądu wzbudzenia może prowadzić do nadmiernych wahań momentu obrotowego i obniżonej efektywności energetycznej, co jest niezgodne z dobrymi praktykami w branży.

Pytanie 20

Jakie jest właściwe podłączenie dla przyłącza oznaczonego literą 'T' w zaworze hydraulicznym 4/2, które ma oznaczenia A, B, P i T?

A. Do zbiornika oleju hydraulicznego

B. Do zbiornika sprężonego powietrza

C. Do siłownika dwustronnego działania

D. Do siłownika jednostronnego działania

Podłączenie przyłącza "T" do zbiornika sprężonego powietrza, czy do siłownika jednostronnego lub dwustronnego nie jest dobrym pomysłem z kilku przyczyn. Po pierwsze, zawory hydrauliczne są stworzone do zarządzania olejem, a nie sprężonym powietrzem. Te dwa mają zupełnie różne właściwości. Jakbyśmy ich użyli zamiennie, to może to prowadzić do dziwnych problemów z działaniem systemu i, co gorsza, uszkodzenia elementów. Przyłącza do siłowników mają inne funkcje – tam olej wpływa, żeby siłownik mógł działać. Z doświadczenia wiem, że niezrozumienie funkcji tych przyłączy to prosta droga do awarii hydrauliki. Normy branżowe wymagają, żeby każdy element był odpowiednio podłączony, inaczej może być nie tylko nieefektywnie, ale też niebezpiecznie. W hydraulice każdy podzespół ma swoje zadanie, więc warto to mieć na uwadze, żeby wszystko działało tak, jak powinno.

Pytanie 21

Element zaznaczony na zdjęciu to

A. przekaźnik.

B. symetryzator.

C. kondensator.

D. transformator.

Element zaznaczony na zdjęciu to przekaźnik, co można stwierdzić na podstawie typowych oznaczeń, takich jak napięcie cewki (12V) oraz parametry styków (250V~/16A). Przekaźniki są kluczowymi komponentami w systemach automatyzacji i sterowania, umożliwiającym załączanie i wyłączanie obwodów elektrycznych. W zastosowaniach przemysłowych przekaźniki często są używane do kontrolowania silników, lamp oraz innych urządzeń, co pozwala na zdalne sterowanie lub automatyzację procesów. Przekaźniki są również stosowane w układach zabezpieczeń, gdzie ich zadaniem jest ochrona przed przeciążeniem lub zwarciem. Warto również zwrócić uwagę, że przekaźniki są dostępne w różnych konfiguracjach, co pozwala na dostosowanie ich do specyficznych potrzeb aplikacji. W świetle standardów branżowych, takich jak IEC 60947, przekaźniki muszą spełniać określone wymagania dotyczące bezpieczeństwa i niezawodności, co czyni je niezastąpionymi w nowoczesnych systemach elektrycznych.

Pytanie 22

Siłownik hydrauliczny jest zasilany olejem pod ciśnieniem p = 60 barów oraz ma przepływ Q = 85 l/min. Jaka jest moc hydrauliczna, którą pobiera siłownik?

A. 51,0 kW

B. 8,5 kW

C. 85,0 kW

D. 5,1 kW

Obliczanie mocy hydraulicznej siłownika wymaga zrozumienia podstawowych wzorów oraz jednostek, co często prowadzi do błędnych interpretacji wśród osób mniej doświadczonych. Na przykład, przyjęcie mocy 5,1 kW bywa wynikiem nieprawidłowego przeliczenia ciśnienia lub natężenia przepływu. Niektórzy mogą błędnie zakładać, że ilość energii zużytej przez siłownik jest po prostu suma ciśnienia i przepływu bez uwzględnienia jednostek, co prowadzi do mylnych konkluzji. Z kolei odpowiedź 51,0 kW może wynikać z błędnego pomnożenia ciśnienia przez natężenie bez właściwej konwersji jednostek, co jest kluczowym krokiem w tego typu obliczeniach. Często w takich błędach ludzie zapominają, że moc hydrauliczna jest inna od mocy mechanicznej, co może prowadzić do nieporozumień przy projektowaniu systemów hydraulicznych. Ostatecznie, ignorując odpowiednie konwersje jednostek oraz właściwe zastosowanie wzorów, można nadmiernie ocenić moc siłownika, co skutkuje niewłaściwym doborem komponentów i potencjalnymi problemami w operacyjności systemu hydraulicznego. W związku z tym, kluczowe jest, aby inżynierowie stosowali się do odpowiednich norm i dobrych praktyk, takich jak te zawarte w normach ISO oraz normach branżowych dotyczących hydrauliki, aby uniknąć takich pułapek w obliczeniach.

Pytanie 23

Na którym rysunku przedstawiono zęby i ślady zazębień poprawnie zamontowanych i współpracujących ze sobą kół zębatych?

A. C.

B. B.

C. D.

D. A.

Zaznaczenie odpowiedzi innej niż A często wynika z braku zrozumienia zasad prawidłowego zazębienia kół zębatych. Warto zwrócić uwagę, że nieprawidłowe zazębienie, jak to widoczne w odpowiedziach B, C i D, może prowadzić do szeregu problemów w funkcjonowaniu mechanizmów. Przesunięcie osiowe, które można zaobserwować w niektórych z tych rysunków, nie tylko wpływa na nieefektywne przenoszenie momentu obrotowego, ale także generuje dodatkowe siły, które mogą prowadzić do szybszego zużycia zębów. Ponadto, niewłaściwe nachylenie zębów, które także występuje w tych odpowiedziach, może prowadzić do zwiększenia tarcia i hałasu, co jest niepożądane w wielu zastosowaniach przemysłowych. Często uczniowie mylnie zakładają, że każdy rysunek kół zębatych wygląda poprawnie, jednak kluczowe jest zrozumienie, że tylko idealne zazębienie, w pełni zgodne z normami, zapewnia długotrwałą i efektywną pracę. W praktyce inżynieryjnej, zgodności z normami takimi jak ANSI/AGMA 1012-F14 jest niezbędna, aby zapewnić, że projektowane układy będą działały zgodnie z oczekiwaniami. Ignorowanie tych zasad może prowadzić do poważnych konsekwencji, w tym awarii sprzętu oraz zwiększenia kosztów operacyjnych.

Pytanie 24

Jaka powinna być wartość znamionowego napięcia zasilania urządzenia, aby mogło być zasilane przez zasilacz impulsowy o charakterystyce obciążeniowej przedstawionej na rysunku?

A. 60 V

B. 150 V

C. 80 V

D. 160 V

Wartość znamionowego napięcia zasilania wynosząca 150 V została określona na podstawie analizy charakterystyki obciążeniowej zasilacza impulsowego. Na wykresie można zauważyć, że przy tym napięciu zasilacz osiąga optymalny punkt pracy, co oznacza, że jego parametry są zgodne z wymaganiami urządzenia. Użycie napięcia 150 V jest istotne, ponieważ zasilacz impulsowy powinien działać w swoim zakresie znamionowym, aby zapewnić efektywność energetyczną oraz stabilność pracy. W praktyce, stosowanie zasilaczy impulsowych o odpowiednich wartościach znamionowych jest kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa i niezawodności urządzeń. Przykładem może być system zasilania w automatyce przemysłowej, gdzie zasilacz impulsowy o napięciu 150 V zasila różne komponenty, takie jak czujniki, siłowniki czy kontrolery. Dlatego ważne jest, aby dobierać zasilacze zgodnie z określonymi wartościami znamionowymi, co wpływa na ich długowieczność oraz minimalizuje ryzyko uszkodzenia sprzętu.

Pytanie 25

Z czego składa się pneumohydrauliczny wzmacniacz ciśnienia?

A. przemiennik pneumohydrauliczny oraz siłownik hydrauliczny

B. przemiennik pneumohydrauliczny oraz siłownik pneumatyczny

C. akumulator hydrauliczny połączony szeregowo z pneumatycznym siłownikiem

D. siłownik pneumatyczny połączony szeregowo z siłownikiem hydraulicznym

Prawidłowa odpowiedź wskazuje na połączenie siłownika pneumatycznego z siłownikiem hydraulicznym, co jest kluczowym elementem w konstrukcji pneumohydraulicznych wzmacniaczy ciśnienia. Tego rodzaju wzmacniacze wykorzystują siłę sprężonego powietrza do generowania ciśnienia hydraulicznego, co pozwala na efektywne przetwarzanie energii. Przykładem zastosowania pneumohydraulicznych wzmacniaczy ciśnienia są systemy automatyki przemysłowej, gdzie precyzyjne sterowanie ruchem jest niezbędne. W praktyce, dzięki zastosowaniu siłowników pneumatycznych i hydraulicznych, możliwe jest osiągnięcie większej siły roboczej przy jednoczesnym wykorzystaniu mniejszej ilości energii. Tego rodzaju rozwiązania są zgodne z normami ISO oraz dobrymi praktykami w dziedzinie hydrauliki i pneumatyki, co zapewnia ich skuteczność oraz niezawodność w długoterminowym użytkowaniu. Zastosowanie takiego rozwiązania w przemyśle umożliwia realizację złożonych procesów technologicznych, a także zwiększa bezpieczeństwo operacji, minimalizując ryzyko awarii.

Pytanie 26

Do działań wstępnych, które pozwolą na prawidłowy montaż nowego paska klinowego w przekładni pasowej, nie należy zaliczać

A. weryfikacji czystości paska

B. analizy stopnia zużycia

C. oceny stopnia naprężenia

D. sprawdzenia wymiarów

Odpowiedź 'sprawdzenie stopnia naprężenia' jest poprawna, ponieważ nie jest to czynność przygotowawcza, lecz działa niezbędne do zapewnienia prawidłowej pracy paska klinowego po jego montażu. Zanim pasek zostanie zamontowany, kluczowe jest, aby skupić się na weryfikacji wymiarów, kontroli czystości paska oraz ocenie stopnia zużycia. Weryfikacja wymiarów polega na sprawdzeniu długości i szerokości paska, co zapewnia, że nowy pasek będzie pasował do przekładni pasowej. Kontrola czystości paska jest niezbędna, aby zminimalizować ryzyko uszkodzeń mechanicznych i zapewnić odpowiednie tarcie między paskiem a kołami pasowymi. Ocena stopnia zużycia paska pozwala ustalić, czy stary pasek wymaga wymiany. Najważniejsze standardy branżowe, takie jak ISO 9001, zalecają dokładne przygotowanie przed montażem, co podkreśla znaczenie tych czynności, aby uniknąć problemów z wydajnością i trwałością systemu napędowego.

Pytanie 27

Wydatki na materiały potrzebne do stworzenia urządzenia elektronicznego wynoszą 1 000 zł. Koszty realizacji wynoszą 100% wartości materiałów. Zarówno materiały, jak i wykonanie podlegają 22% stawce VAT. Jaka jest całkowita suma kosztów związanych z urządzeniem?

A. 2 200 zł

B. 1 220 zł

C. 2 440 zł

D. 1 440 zł

Aby obliczyć całkowity koszt urządzenia elektronicznego, należy uwzględnić zarówno koszt materiałów, jak i koszt wykonania, a także podatek VAT. Koszt materiałów wynosi 1 000 zł. Koszt wykonania, który wynosi 100% ceny materiałów, również jest równy 1 000 zł. W związku z tym całkowity koszt przed naliczeniem VAT wynosi 1 000 zł (materiały) + 1 000 zł (wykonanie) = 2 000 zł. Następnie należy obliczyć podatek VAT, który wynosi 22% z kwoty 2 000 zł. Obliczenie podatku wygląda następująco: 2 000 zł * 0,22 = 440 zł. Zatem całkowity koszt urządzenia, uwzględniając podatek VAT, wynosi 2 000 zł + 440 zł = 2 440 zł. Przykładem zastosowania tej wiedzy w praktyce może być wycena projektów w branży elektroniki, gdzie znajomość kosztów i podatków jest niezbędna do efektywnego zarządzania budżetem.

Pytanie 28

Sterowanie za pomocą Pulse Width Modulation (PWM) w systemach kontrolnych odnosi się do regulacji przez

A. częstotliwości

B. zmianę fazy impulsu

C. amplitudy impulsu

D. zmianę szerokości impulsu

Twoja odpowiedź na temat zmiany szerokości impulsu jest naprawdę na miejscu! Pulse Width Modulation, czyli PWM, to świetna technika, gdzie szerokość impulsu sygnału zmienia się, żeby lepiej sterować mocą dostarczaną do różnych urządzeń. W przypadku PWM okres sygnału zostaje taki sam, a to, co się zmienia, to właśnie szerokość impulsu, co bezpośrednio wpływa na średnią moc. Dzięki temu można precyzyjnie kontrolować na przykład silniki, regulować jasność diod LED, albo przekształcać sygnały cyfrowe w analogowe. Weźmy przykładowo regulację prędkości silnika DC – zmieniając szerokość impulsu, można fajnie ustawić obroty silnika. To naprawdę przydatne, bo PWM pozwala efektywnie wykorzystywać energię i ograniczać straty w systemach elektronicznych, co jest mega ważne w inżynierii.

Pytanie 29

Jakie narzędzia powinno się zastosować do montażu przewlekanego komponentów elektronicznych na płytce PCB?

A. Lutownica z końcówką 'minifala'

B. Lutownica na gorące powietrze z dyszą w kształcie 7x7

C. Stacja lutownicza

D. Rozlutownica

Wybór narzędzi do montażu przewlekanego elementów elektronicznych na płytkach drukowanych jest kluczowy dla zapewnienia trwałych połączeń. Lutownice z grotem 'minifala' są narzędziem, które często stosuje się w mniej precyzyjnych zastosowaniach, jednak ich użycie nie jest zalecane przy montażu wymagających elementów. Ich konstrukcja może prowadzić do niejednorodnego rozkładu temperatury oraz trudności w utrzymaniu optymalnych warunków lutowania, co może skutkować słabymi połączeniami. Rozlutownice, chociaż użyteczne w kontekście usuwania lutowia, nie są narzędziem przeznaczonym do montażu, a ich wykorzystanie w tym celu może prowadzić do dalszych komplikacji w procesie lutowania. Ponadto, lutownice na gorące powietrze, mimo że są wszechstronne, mogą być zbyt agresywne dla wrażliwych komponentów, co może prowadzić do ich uszkodzenia w wyniku zbyt wysokiej temperatury lub zbyt długiego czasu działania. W praktyce, nieodpowiedni wybór narzędzi może prowadzić do problemów z jakością połączeń, co jest sprzeczne z zasadami IPC, które promują odpowiednie metody lutowania dla zachowania integralności i trwałości połączeń na płytkach drukowanych. Problemy te mogą wystąpić również w kontekście większych serii produkcyjnych, gdzie jakość wykonania ma kluczowe znaczenie dla niezawodności i efektywności urządzeń elektronicznych.

Pytanie 30

Czujnik indukcyjny, którego dane techniczne przedstawiono w tabeli, może pracować w układzie elektrycznym o następujących parametrach:

Typ czujnika	indukcyjny
Konfiguracja wyjścia	2-przewodowy NO
Zasięg	0÷4 mm
Napięcie zasilania	15÷34V DC
Obudowa czujnika	M12
Przyłącze	przewód 2 m
Klasa szczelności	IP67
Prąd pracy max.	25 mA
Temperatura pracy	-25÷70°C
Rodzaj czoła	wysunięte
Częstotliwość przełączania maks.	300 Hz

A. napięcie zasilania 24 V DC i prąd pracy 30 mA

B. napięcie zasilania 20 V AC i prąd pracy 0,02 A

C. napięcie zasilania 15 V DC i prąd pracy 0,02 A

D. napięcie zasilania 24 V DC i prąd pracy 0,02 A

Wybór innych wartości napięcia zasilania i prądu pracy wskazuje na brak zrozumienia specyfiki pracy czujników indukcyjnych oraz ich parametrów technicznych. Na przykład, napięcie zasilania 15 V DC jest poniżej standardowego zasilania stosowanego w nowoczesnych systemach automatyki, co może prowadzić do niewłaściwego działania czujnika lub jego całkowitego braku reakcji. Prąd pracy 0,02 A, będący równy 20 mA, również może nie być dostateczny dla niektórych zastosowań, w których wymagane są wyższe wartości prądów, co może skutkować niestabilnością działania urządzenia. W przypadku napięcia 20 V AC, pojawia się dodatkowy problem związany z typem prądu – czujniki indukcyjne zazwyczaj są projektowane do pracy z prądem stałym (DC), a niewłaściwe zasilanie prądem zmiennym (AC) może skutkować ich uszkodzeniem. Odpowiedź z napięciem zasilania 24 V DC i prądem pracy 30 mA jest zgodna z normami IEC oraz najlepszymi praktykami stosowanymi w branży, które zapewniają optymalne warunki pracy czujników oraz ich długotrwałą żywotność. Dodatkowo, stosowanie nieodpowiednich wartości może prowadzić do nieprawidłowych odczytów i błędnych decyzji w automatyzacji procesów, co podkreśla konieczność przemyślanej konfiguracji zasilania w systemach automatyki.

Pytanie 31

W aplikacjach sterujących, wykonywanych przy użyciu sterownika PLC, do zapisywania sygnałów impulsowych oraz ich konwersji na sygnały trwałe (włączanie z samopodtrzymaniem) wykorzystuje się moduły

A. filtrów komparatorowych

B. przerzutników

C. rejestrów licznikowych

D. zegarów czasowych

Przerzutniki są podstawowymi elementami w systemach automatyki, które umożliwiają przechowywanie i przetwarzanie sygnałów impulsowych na sygnały długotrwałe. Działają poprzez zmianę swojego stanu na podstawie sygnałów wejściowych, co pozwala na samopodtrzymanie stanu wyjściowego. Na przykład, w aplikacjach przemysłowych, przerzutniki D mogą być używane do włączania silników na określony czas po otrzymaniu impulsu startowego, co jest szczególnie przydatne w systemach transportowych czy w procesach produkcyjnych. W kontekście standardów branżowych, przerzutniki często występują w projektach zgodnych z normami IEC 61131-3, które definiują programowanie PLC, co zapewnia ich szeroką zastosowalność i kompatybilność. Warto również zauważyć, że przerzutniki są kluczowymi elementami w tworzeniu bardziej złożonych systemów automatyki, takich jak sekwencjonery czy sygnalizatory. Zapewniają one stabilność działania systemu oraz pozwalają na elastyczne zarządzanie procesami, co czyni je niezastąpionymi w nowoczesnej automatyce przemysłowej.

Pytanie 32

Jakiego klucza należy użyć, aby odkręcić śrubę z walcowym łbem i sześciokątnym gniazdem?

A. Płaskiego

B. Dynamometrycznego

C. Imbusowego

D. Nasadowego

Odpowiedzi płaskiego, nasadowego i dynamometrycznego są nieprawidłowe z różnych powodów. Klucz płaski, choć jest popularnym narzędziem, nie sprawdzi się w przypadku śrub z gniazdem sześciokątnym, ponieważ jego konstrukcja nie pasuje do kształtu gniazda. W takich sytuacjach zastosowanie klucza płaskiego może prowadzić do poślizgu i uszkodzenia zarówno narzędzia, jak i śruby. Klucz nasadowy, mimo iż jest użyteczny w wielu zastosowaniach, również nie jest odpowiedni, ponieważ jego gniazdo nie jest zoptymalizowane do pracy ze śrubami imbusowymi. Klucze nasadowe są przeznaczone głównie do śrub z łbem sześciokątnym zewnętrznym. Klucz dynamometryczny, z kolei, jest narzędziem służącym do przykręcania śrub z określonym momentem obrotowym, co oznacza, że jest stosowany w sytuacjach, gdzie ważne jest precyzyjne dokręcenie. Jednakże, bez odpowiedniego klucza do wstępnego luzowania takich śrub, dynamometryczny nie będzie miał zastosowania. Dlatego klucz imbusowy jest jedynym narzędziem, które zapewnia efektywne i bezpieczne wykręcanie śrub z łbem walcowym i gniazdem sześciokątnym, dzięki czemu unikamy błędów i potencjalnych uszkodzeń.

Pytanie 33

Które oczko, przygotowane do założenia na śrubę w tabliczce zaciskowej silnika, jest prawidłowo uformowane i wygięte we właściwym kierunku?

A. A.

B. D.

C. C.

D. B.

Wybór innej odpowiedzi niż B może prowadzić do poważnych konsekwencji w kontekście bezpieczeństwa i efektywności połączeń elektrycznych. Oczka, które nie są odpowiednio uformowane lub mają nieprawidłowe wygięcie, mogą prowadzić do osłabienia połączenia, co zwiększa ryzyko zwarcia elektrycznego lub awarii sprzętu. Często, niewłaściwe oczka mogą mieć otwarty koniec, co stwarza zagrożenie, że przewód nie będzie stabilnie zamocowany, co w praktyce może skutkować jego przypadkowym wysunięciem się z złącza. Te typowe błędy myślowe mogą wynikać z niepełnego zrozumienia zasad działania tabliczek zaciskowych oraz wymagań technicznych dotyczących montażu. Kluczowe jest, aby zrozumieć, że każdy element instalacji musi być odpowiednio dobrany do jego zastosowania, a nieprzestrzeganie tych zasad może prowadzić do uszkodzenia urządzeń oraz generować dodatkowe koszty naprawy. Takie zaniechania są także niezgodne z najlepszymi praktykami w dziedzinie elektrotechniki, które zalecają stosowanie jedynie komponentów spełniających normy branżowe i producentskie, takie jak IEC 60898 czy IEC 60947-1. Dlatego przed dokonaniem wyborów konstrukcyjnych w instalacjach elektrycznych warto zasięgnąć wiedzy i upewnić się, że każdy element jest właściwie dobrany i zamocowany, aby zapewnić długotrwałe i bezpieczne użytkowanie.

Pytanie 34

W pomiarze deformacji konstrukcji nośnych najczęściej wykorzystuje się czujniki, które działają na zasadzie

A. zmiany pojemności elektrycznej

B. zmiany indukcyjności własnej

C. zmiany rezystancji

D. efektu piezoelektrycznego

W przypadku pomiarów odkształceń, metody oparte na zmianie indukcyjności własnej, pojemności elektrycznej oraz efekcie piezoelektrycznym nie są tak powszechnie stosowane jak tensometry. Zmiana indukcyjności własnej może być wykorzystywana w niektórych aplikacjach, jednak nie jest ona standardowym rozwiązaniem w kontekście monitorowania odkształceń konstrukcji nośnych. Wzory analityczne związane z tą metodą często wymagają skomplikowanych obliczeń oraz precyzyjnego dostrojenia, co czyni je mniej praktycznymi w realnych zastosowaniach budowlanych. Zmiana pojemności elektrycznej może być używana w czujnikach pojemnościowych, jednak ich zastosowanie w kontekście monitorowania odkształceń wymaganych w inżynierii budowlanej nie jest tak efektywne. Efekt piezoelektryczny, zaś, mimo że ma swoje miejsce w technologii czujników, głównie w aplikacjach takich jak detekcja drgań, nie jest typowym sposobem na pomiar odkształceń konstrukcyjnych. Te metody mogą prowadzić do błędów pomiarowych, zwłaszcza w dynamicznych warunkach pracy konstrukcji, gdzie tensometry zapewniają znacznie większą dokładność i niezawodność. Zastosowanie bardziej skomplikowanych technologii powinno być zarezerwowane dla specyficznych przypadków, gdzie prostsze metody, takie jak zmiana rezystancji, nie mogą być zastosowane.

Pytanie 35

Jaką wartość rezystancji powinien mieć rezystor Rl ograniczający prąd diody w obwodzie, którego schemat przedstawiono na rysunku?

A. 12,0 kΩ

B. 1 200,0 kΩ

C. 120,0 kΩ

D. 1,2 kΩ

Odpowiedź 1,2 kΩ jest prawidłowa, ponieważ rezystor Rl jest odpowiedzialny za ograniczenie prądu do wartości 0,01 A, co jest kluczowe dla prawidłowego działania diody. Przykładowo, w przypadku diod LED, ich maksymalne natężenie prądu powinno być ściśle kontrolowane, aby uniknąć ich uszkodzenia. W obwodach elektronicznych stosujemy prawo Ohma, które definiuje związek między napięciem (V), natężeniem prądu (I) i rezystancją (R). Wzór V = I * R pozwala obliczyć, że przy napięciu zasilania wynoszącym 12 V, odpowiedni rezystor Rl o wartości 1,2 kΩ jest w stanie ograniczyć prąd do żądanej wartości. Zastosowanie odpowiedniego rezystora jest zgodne z najlepszymi praktykami w projektowaniu obwodów elektronicznych, gdzie precyzyjne ograniczenie prądu jest kluczowe dla niezawodności i trwałości komponentów. Dodatkowo, warto znać metody obliczania rezystancji w obwodach szeregowych i równoległych, co może być przydatne w bardziej złożonych projektach.

Pytanie 36

Którymi cyframi oznaczono moduły wejść i wyjść dyskretnych sterownika PLC?

A. Wejścia cyfrowe – 2, wyjścia cyfrowe – 1.

B. Wejścia cyfrowe – 4, wyjścia cyfrowe – 2.

C. Wejścia cyfrowe – 3, wyjścia cyfrowe – 4.

D. Wejścia cyfrowe – 1, wyjścia cyfrowe – 3.

Poprawna odpowiedź to wejścia cyfrowe – 4, wyjścia cyfrowe – 2. W kontekście sterowników PLC, liczba modułów wejść i wyjść jest kluczowym elementem określającym zdolności systemu automatyki. Oznaczenia cyfr 4 i 2 przypisane do modułów odzwierciedlają rzeczywiste konfiguracje w systemie. Moduł wejść cyfrowych oznaczony jako 'DC DIGITAL INPUTS' z cyfrą 4 wskazuje na możliwość przyjmowania czterech różnych sygnałów wejściowych, co jest istotne w kontekście zbierania danych z czujników czy przycisków. Z kolei moduł wyjść cyfrowych 'DIGITAL OUTPUTS' z cyfrą 2 oznacza, że system może kontrolować dwa urządzenia wyjściowe, co jest niezbędne w automatyzacji procesów, takich jak włączanie silników czy przekaźników. Znajomość liczby modułów pozwala na odpowiednie planowanie rozwoju systemu oraz możliwości jego rozbudowy. W zastosowaniach przemysłowych istotne jest, aby liczba wejść i wyjść była zgodna z wymaganiami aplikacji, co wpływa na efektywność i niezawodność całego układu sterowania.

Pytanie 37

Przedstawiony na rysunku przyrząd, służący do pomiaru podciśnienia, to

A. barometr.

B. wakuometr.

C. barograf.

D. manometr.

Pomiar ciśnienia jest zagadnieniem, które wymaga precyzyjnego rozróżnienia pomiędzy różnymi typami przyrządów pomiarowych. Barometr, będący jednym z najstarszych narzędzi do pomiaru ciśnienia, jest przeznaczony do oceny ciśnienia atmosferycznego, co oznacza, że nie jest odpowiedni do miar podciśnienia. Jego działanie opiera się na zasadzie kolumny cieczy, która reaguje na zmiany ciśnienia atmosferycznego, co jest zupełnie inną funkcją niż ta, jaką pełni wakuometr. Barograf, z kolei, to urządzenie służące do rejestracji zmian ciśnienia atmosferycznego w czasie, co jest przydatne w meteorologii, lecz również nie odnosi się bezpośrednio do pomiarów podciśnienia. Manometr, definiowany jako przyrząd mierzący ciśnienie relative do ciśnienia atmosferycznego, jest używany do oceny ciśnienia w systemach zamkniętych, co także nie pasuje do kontekstu podciśnienia. Błędne podejście do tego zagadnienia często wynika z mylenia funkcji i zastosowań tych narzędzi. Kluczowe jest zrozumienie, że każdy z tych przyrządów ma swoje specyficzne przeznaczenie i zastosowanie, a ich niewłaściwe zastosowanie może prowadzić do błędnych wniosków i potencjalnych problemów w procesie pomiarowym. Wiedza na temat różnic pomiędzy nimi jest fundamentem dla profesjonalistów zajmujących się pomiarami ciśnienia.

Pytanie 38

Wskaż stany logiczne wejść I2 i I3 sterownika w układzie przedstawionym na rysunku przy wysuniętym tłoczysku siłownika i poprawnej pracy czujników.

A. I2 = 1 i I3 = 1

B. I2 = 0 i I3 = 0

C. I2 = 1 i I3 = 0

D. I2 = 0 i I3 = 1

W przypadku błędnych odpowiedzi, można zauważyć, że mogą one wynikać z niepełnego zrozumienia zasady działania czujników oraz ich wzajemnych interakcji w danym układzie. Odpowiedzi sugerujące, że I2 = 1, wskazują na mylne założenie, jakoby czujnik B1 mógł być aktywowany, gdy tłoczek siłownika jest wysunięty. W rzeczywistości aktywacja czujnika B1 ma miejsce jedynie w momencie, gdy tłoczek jest w pozycji cofniętej. To typowy błąd, który często pojawia się przy analizie systemów automatyki, z powodu nieprecyzyjnego zrozumienia, jak poszczególne komponenty układu wpływają na siebie. Zrozumienie logiki, która stoi za stanami logicznymi I2 i I3, jest kluczowe dla skutecznej diagnostyki i analizy, a także dla projektowania systemów kontrolnych. Często podczas nauki koncepcji automatyki, uczniowie mogą błędnie interpretować schematy, co prowadzi do fałszywych wniosków. Dlatego tak ważne jest, aby zwracać uwagę na kontekst pracy czujników oraz ich stan w danej aplikacji. Kluczowym krokiem w nauce jest umiejętność dokładnej analizy i syntezowania informacji na podstawie schematów oraz rzeczywistych zachowań systemów.

Pytanie 39

Na rysunku przedstawiono sprzęgło

A. podatne.

B. przegubowe.

C. sztywne.

D. samonastawne.

Wybór odpowiedzi dotyczącej sprzęgła sztywnego wskazuje na pewne nieporozumienia dotyczące charakterystyki sprzęgieł mechanicznych. Sprzęgło sztywne, w przeciwieństwie do sprzęgła podatnego, nie pozwala na kompensację odchyleń osiowych ani kątowych, co może prowadzić do szybkiego zużycia komponentów w przypadku niewłaściwego dopasowania wałów. Sprzęgła sztywne są stosowane głównie w sytuacjach, w których precyzyjne połączenie dwóch wałów jest niezbędne, np. w przekładniach o wysokiej wydajności. W przypadku odpowiedzi na sprzęgło samonastawne, również występuje nieporozumienie, ponieważ te urządzenia są zaprojektowane tak, aby automatycznie dostosowywać się do zmieniających się warunków pracy, co nie jest cechą sprzęgieł podatnych. W praktyce, koncepcja sprzęgła samonastawnego odnosi się do mechanizmów, które nie występują w omawianych rozwiązaniach. Z kolei sprzęgło przegubowe, które również jest powiązane z ruchem, nie ma tych samych właściwości elastycznych co sprzęgło podatne. Dlatego zrozumienie różnic między tymi rozwiązaniami jest kluczowe, aby uniknąć błędów w doborze sprzętów do określonych zadań inżynieryjnych. Wybór niewłaściwego typu sprzęgła może prowadzić do zwiększonego zużycia, obciążeń i potencjalnych awarii układu mechanicznego, co podkreśla znaczenie znajomości charakterystyk poszczególnych rozwiązań w inżynierii mechanicznej.

Pytanie 40

Silnik bezszczotkowy (ang. BLDC Brushless Direct Current motor) jest zasilany napięciem

A. stałym

B. jednofazowym

C. trójfazowym

D. dwufazowym

Silnik bezszczotkowy (BLDC) zasilany jest napięciem stałym, co jest fundamentalną cechą jego konstrukcji. Ten typ silnika charakteryzuje się brakiem szczotek, co prowadzi do mniejszych strat energii i większej efektywności w porównaniu do tradycyjnych silników komutatorowych. W zastosowaniach przemysłowych, takich jak robotyka, drony czy napędy elektryczne w pojazdach, silniki BLDC zyskują na popularności dzięki swojej niezawodności i długowieczności. Przykładem zastosowania silników bezszczotkowych zasilanych napięciem stałym są napędy w elektrycznych hulajnogach, gdzie wymagane są wysoka wydajność oraz kontrola prędkości. W silnikach BLDC zastosowanie napięcia stałego pozwala na prostotę układów sterujących, które mogą być oparte na zaawansowanych systemach PWM (modulacja szerokości impulsu), co umożliwia precyzyjne dostosowanie momentu obrotowego i prędkości silnika. W praktyce, standardy takie jak IEC 60034 dotyczące maszyn elektrycznych podkreślają znaczenie efektywności energetycznej i niezawodności, które są kluczowe w projektowaniu systemów opartych na silnikach BLDC.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej