Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 12 czerwca 2026 08:35
Data zakończenia: 12 czerwca 2026 08:39

Egzamin niezdany

Wynik: 6/40 punktów (15,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Udostępnij swój wynik

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Który z elementów jest opcjonalny w kodzie HTML5 i jego pominięcie nie spowoduje wygenerowania błędu lub ostrzeżenia walidatora HTML?

A. <!DOCTYPE html>

B. <title>Tytuł strony</title>

C. <meta name="keywords" content="">

D. <html lang="pl">

To pytanie bardzo dobrze pokazuje różnicę między elementami wymaganymi przez specyfikację HTML5 a tymi, które są tylko dodatkowymi informacjami. Wiele osób myli tu pojęcie „często używany” z „obowiązkowy” i stąd biorą się błędne odpowiedzi.

Deklaracja <!DOCTYPE html> w HTML5 jest kluczowa, bo informuje przeglądarkę, że ma interpretować dokument w trybie standardowym, zgodnie z HTML5, a nie w jakimś starym „quirks mode”. Jeśli ją pominiesz, walidator HTML będzie zgłaszał problemy, a przeglądarka może zacząć zachowywać się nieprzewidywalnie. To nie jest tylko formalność – brak doctype potrafi rozwalić działanie CSS-ów, szczególnie w starszych przeglądarkach. Dlatego w dobrych praktykach tworzenia stron WWW doctype jest zawsze na samym początku dokumentu.

Podobnie element html z atrybutem lang, np. <html lang="pl">, jest bardzo ważny z punktu widzenia dostępności (WCAG, ARIA). Określenie języka dokumentu pomaga czytnikom ekranu i narzędziom asystującym poprawnie odczytywać treść. Walidatory HTML potrafią zgłaszać ostrzeżenia, gdy lang jest pominięty, bo to narusza dobre praktyki i wytyczne dotyczące dostępności. W nowoczesnych projektach webowych brak lang jest traktowany jako błąd jakościowy, nawet jeśli strona „jakoś działa”.

Znacznik <title> w sekcji head też nie jest dowolny. Tytuł dokumentu jest wymagany przez specyfikację HTML, a jego brak może generować ostrzeżenia walidatora. Dodatkowo wpływa on na to, jak strona jest prezentowana w karcie przeglądarki, w historii, w zakładkach oraz w wynikach wyszukiwania. Z mojego doświadczenia brak tytułu to sygnał, że ktoś po prostu zaniedbuje podstawy semantyki HTML.

Element meta name="keywords" jest inny od poprzednich. To tylko dodatkowy metatag, który nie wpływa na strukturę dokumentu, nie jest wymagany przez standard i obecnie nie ma realnego znaczenia dla SEO. Typowy błąd myślowy polega na tym, że skoro „kiedyś wszyscy kazali go wpisywać”, to musi być obowiązkowy. W HTML5 to po prostu opcjonalna ciekawostka. Właśnie dlatego jedynie jego pominięcie nie spowoduje błędów ani ostrzeżeń walidatora, natomiast ignorowanie doctype, lang czy title jest wbrew dobrym praktykom tworzenia stron WWW i standardom branżowym.

Pytanie 2

Który atrybut znacznika <video> włącza ciągłe odtwarzanie (w pętli)?

controls

muted

poster

loop

Atrybut loop w <video> (i <audio>) sprawia, że nagranie po zakończeniu odtwarza się od początku, czyli w pętli. To atrybut logiczny - sama jego obecność włącza tę funkcję. Dlatego ciągłe odtwarzanie włącza loop.

Pytanie 3

W formularzu HTML wykorzystano znacznik <input>. Wyświetlane pole będzie przeznaczone do wprowadzania maksymalnie

A. 30 znaków, które są widoczne podczas wpisywania

B. 30 znaków, które nie są widoczne w polu tekstowym

C. 20 znaków, które są widoczne podczas wpisywania

D. 20 znaków, które nie są widoczne w polu tekstowym

Zrozumienie działania atrybutów size i maxlength w znaczniku <input> jest kluczowe dla prawidłowego projektowania formularzy HTML. Atrybut size określa, ile znaków będzie widocznych w polu tekstowym, jednak to nie ogranicza faktycznej liczby znaków, które można wprowadzić. Działa to bardziej jako wskazówka dla użytkownika, jak szerokie może być pole, aby pomieścić określoną liczbę widocznych znaków. Dlatego odpowiedź, że size determinuje maksymalną ilość wprowadzanych znaków, jest błędna. Natomiast atrybut maxlength rzeczywiście ogranicza liczbę znaków, które można wprowadzić. Dzięki temu atrybutowi możemy kontrolować długość danych wejściowych, co jest często wykorzystywane w aplikacjach wymagających wprowadzania haseł lub innych danych tekstowych o określonej długości. W przypadku inputów typu password, wprowadzone znaki są maskowane, co oznacza, że użytkownik nie widzi tego, co wpisuje, a jego odpowiednik wprowadzenia tekstu typu tekstowego nie działa w ten sam sposób. Odpowiedzi zakładające, że dane są widoczne lub że size wpływa na długość wprowadzanych znaków, wynikają z niepełnego zrozumienia działania poszczególnych atrybutów HTML i ich roli w projektowaniu interfejsów użytkownika. Dobre praktyki projektowania formularzy wymagają jasnego rozróżnienia tych dwóch funkcji, co znacznie zwiększa użyteczność i dostępność aplikacji webowych oraz ułatwia użytkownikom korzystanie z formularzy zgodnie z ich przeznaczeniem.

Pytanie 4

Dla których imion klauzula LIKE jest prawdziwa?

SELECT imie FROM mieszkancy WHERE imie LIKE 'o_%_a';

A. Oktawia, Oktawian, Olga

B. Oksana, Oktawia, Olga

C. Oksana, Ola, Olga

D. Oda, Oksana, Oktawia

Odpowiedź „Oksana, Oktawia, Olga" jest prawidłowa. Aby zrozumieć, dlaczego właśnie te imiona spełniają warunek, należy dokładnie przeanalizować wzorzec użyty w klauzuli LIKE. Wzorzec 'o_%_a' składa się z pięciu elementów: litery „o" na początku, znaku podkreślenia oznaczającego dokładnie jeden dowolny znak, symbolu procentu reprezentującego zero lub więcej dowolnych znaków, kolejnego znaku podkreślenia (znów dokładnie jeden znak) oraz litery „a" na końcu. Z tej struktury wynika, że prawidłowe imię musi spełniać trzy warunki: zaczynać się od litery „o", kończyć się na literę „a" oraz mieć co najmniej cztery znaki długości. Ta ostatnia zasada jest kluczowa - dwa znaki podkreślenia wymuszają obecność minimum dwóch znaków pomiędzy pierwszą a ostatnią literą. Dlatego imiona takie jak „Ola" czy „Oda", mimo że zaczynają się na „o" i kończą na „a", są zbyt krótkie. Z kolei „Oktawian" odpada, ponieważ kończy się na literę „n", nie „a". Pozostają więc Oksana, Oktawia i Olga - każde z nich ma odpowiednią długość i właściwe litery na początku oraz końcu.

Pytanie 5

W CSS określono styl paragrafu, który nada mu następujące właściwości:

background-color: red;
color: blue;
margin: 40px;

A. tło niebieskie, kolor tekstu czerwony, marginesy zewnętrzne na poziomie 40 px

B. tło niebieskie, kolor tekstu czerwony, marginesy wewnętrzne na poziomie 40 px

C. tło czerwone, kolor tekstu niebieski, marginesy wewnętrzne na poziomie 40 px

D. tło czerwone, kolor tekstu niebieski, marginesy zewnętrzne na poziomie 40 px

Wiele błędnych odpowiedzi opiera się na mylnym zrozumieniu właściwości CSS oraz ich roli w stylowaniu dokumentów HTML. W przypadku tła, koloru tekstu i marginesów istotne jest, aby poprawnie zidentyfikować, co każda z tych właściwości robi. Na przykład, w deklaracji 'background-color: red;' tło jest jednoznacznie określane jako czerwone, co wyklucza wszelkie inne kolory, jak niebieski, co jest mylnie sugerowane w niektórych odpowiedziach. Co więcej, właściwość 'color' ustala kolor tekstu, a nie tła, co oznacza, że nie może być jednocześnie czerwony i niebieski. Kolejnym częstym błędem jest mylenie marginesów zewnętrznych z wewnętrznymi. Marginesy zewnętrzne (margin) definiują przestrzeń wokół elementu, podczas gdy marginesy wewnętrzne (padding) dotyczą przestrzeni wewnątrz elementu. W kontekście tego pytania, 'margin: 40px;' odnosi się do marginesów zewnętrznych. Dlatego ważne jest, aby dokładnie zrozumieć, jak różne style CSS wpływają na wygląd i układ elementów na stronie, co jest kluczowe w profesjonalnym projektowaniu webowym. Błędne interpretacje mogą prowadzić do nieestetycznego układu i trudności w użytkowaniu stron, co jest szczególnie istotne w kontekście dostępności i użyteczności aplikacji internetowych.

Pytanie 6

Którego atrybutu HTML5 użyć, aby w polu edycyjnym wyświetlić podpowiedź (tekst zastępczy)?

required

pattern

autofocus

placeholder

Atrybut placeholder wyświetla w pustym polu szary tekst podpowiedzi (zastępczy), który znika po rozpoczęciu pisania, np. <input placeholder="Wpisz e-mail">. To wskazówka, czego się oczekuje - nie myl jej z etykietą <label>. Zapamiętaj: „placeholder” = tekst-widmo w polu, sugerujący zawartość.

Pytanie 7

Wymiary:	4272x2848px
Rozdzielczość:	72 dpi
Format:	JPG

W ramce przedstawiono właściwości pliku graficznego. W celu optymalizacji czasu ładowania rysunku na stronę WWW należy

A. zwiększyć rozdzielczość

B. zmniejszyć rozmiary obrazu

C. zmienić format grafiki na CDR

D. dostosować proporcje szerokości do wysokości

Zmniejszenie wymiarów rysunku to kluczowy krok w optymalizacji czasu ładowania grafiki na stronę internetową. Wymiary rysunku 4272x2848px są znaczące, co oznacza, że obraz ma dużą ilość pikseli, co przekłada się na większy rozmiar pliku. Przy standardowej rozdzielczości 72 dpi, która jest odpowiednia do wyświetlania na ekranach, mniejsze wymiary skutkują zmniejszeniem liczby pikseli, co automatycznie obniża wagę pliku. Przykładem może być przeskalowanie obrazu do wymiarów 800x600px, co może znacznie przyspieszyć czas ładowania strony. W praktyce, witryny internetowe powinny dążyć do używania obrazów o wymiarach dostosowanych do wyświetlacza, a optymalne wymiary to te, które są zgodne z responsywnym designem. Ponadto, standardy dotyczące wydajności stron, takie jak Web Page Test czy Google PageSpeed Insights, zalecają minimalizację rozmiaru plików graficznych jako kluczowy element poprawy szybkości ładowania. Zmniejszenie wymiarów rysunku jest zatem jednym z najprostszych i najbardziej efektywnych rozwiązań, które mogą przynieść znaczące korzyści w zakresie wydajności stron internetowych.

Pytanie 8

Polecenie serwera MySQL w postaci

REVOKE DELETE, UPDATE ON pracownicy FROM 'tKowal'@'localhost'

spowoduje, że użytkownikowi tKowal zostaną

A. przydzielone uprawnienia do usuwania oraz aktualizowania danych w tabeli pracownicy

B. odebrane prawa usuwania i modyfikowania danych w tabeli pracownicy

C. odebrane uprawnienia usuwania oraz dodawania rekordów w tabeli pracownicy

D. przydzielone uprawnienia do wszelkich zmian struktury tabeli pracownicy

Odpowiedź wskazuje, że użytkownikowi tKowal odebrane zostały prawa usuwania i modyfikowania danych w tabeli pracownicy za pomocą polecenia REVOKE. W kontekście zarządzania uprawnieniami w MySQL, polecenie REVOKE jest kluczowym narzędziem, które umożliwia administratorom bazy danych kontrolowanie dostępu użytkowników do różnych operacji na danych. W tym przypadku, przy użyciu REVOKE DELETE, UPDATE, administrator zdejmuje z użytkownika tKowal możliwość usuwania (DELETE) oraz aktualizowania (UPDATE) rekordów w tabeli pracownicy. Praktycznym zastosowaniem tej funkcji może być sytuacja, gdy administrator chce ograniczyć dostęp do wrażliwych danych, aby zapobiec przypadkowemu lub nieuprawnionemu usunięciu informacji. Dobrą praktyką jest regularne przeglądanie i aktualizowanie uprawnień użytkowników, aby zapewnić, że mają oni tylko te uprawnienia, które są im niezbędne do wykonywania swoich obowiązków, co przyczynia się do zwiększenia bezpieczeństwa danych.

Pytanie 9

Który typ przypisać kolumnie z kodami pocztowymi, by przechowywała tekst o STAŁEJ długości?

BLOB

DECIMAL

TEXT

CHAR

Kod pocztowy ma STAŁĄ długość (w Polsce zawsze format „NN-NNN”), dlatego najlepiej pasuje typ CHAR, który przechowuje tekst o ustalonej, niezmiennej liczbie znaków - jest dla takich danych oszczędniejszy i szybszy niż typy zmiennej długości. Dlatego kolumnie z kodami pocztowymi przypisuje się CHAR.

Pytanie 10

Baza danych fizycznie umieszczona na wielu komputerach, ale logicznie traktowana jako jedna całość, oparta jest na architekturze:

A. relacyjnej

B. rozproszonej

C. abstrakcyjnej

D. lokalnej

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Baza rozproszona przechowuje dane na wielu komputerach (węzłach), często w różnych lokalizacjach, lecz system zarządzania prezentuje je użytkownikowi jako jedną logiczną całość. Zwiększa to dostępność i wydajność oraz pozwala dzielić obciążenie. Dlatego opisana baza opiera się na architekturze rozproszonej.

Pytanie 11

Jak wygląda poprawny zapis samozamykającego się znacznika łamania linii?

</ br>

<br> </br>

<br/>

</br>

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Łamanie linii <code><br></code> to element pusty (void) - nie zawiera żadnej treści, więc nie ma osobnego znacznika zamykającego. W składni XHTML zapisuje się go w formie samozamykającej <code><br/></code>, z ukośnikiem tuż przed <code>></code> (w HTML5 wystarczy samo <code><br></code>). Dlatego poprawną formą samozamykającą jest <code><br/></code>.

Pytanie 12

Na podstawie filmu wskaż, która cecha dodana do stylu CSS zamieni miejscami bloki aside i nav, pozostawiając w środku blok section?

A. aside {float: left; }

B. nav { float: left; } aside { float: left; }

C. nav { float: right; } section { float: right; }

D. nav { float: right; }

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Prawidłowa odpowiedź opiera się na tym, jak działają własności float w CSS i w jakiej kolejności przeglądarka renderuje elementy blokowe. Jeśli w dokumencie HTML kolejność znaczników to np. <aside>, potem <section>, a na końcu <nav>, to bez dodatkowego stylowania wszystkie trzy ustawią się pionowo, jeden pod drugim, w tej właśnie kolejności. Dodanie float zmienia sposób, w jaki elementy „odpływają” od normalnego przepływu dokumentu i jak układają się obok siebie. W stylu nav { float: right; } section { float: right; } sprawiamy, że zarówno nav, jak i section są przesuwane do prawej krawędzi kontenera, natomiast aside (bez float) pozostaje w normalnym przepływie, czyli z lewej strony. Ponieważ przeglądarka układa elementy w kolejności występowania w kodzie, najpierw wyrenderuje aside po lewej, potem section „odpłynie” w prawo, a na końcu nav też „odpłynie” w prawo, ustawiając się po prawej stronie, ale dalej od góry niż section. Efekt wizualny jest taki, że po lewej mamy aside, po prawej nav, a section ląduje między nimi, dokładnie tak jak było pokazane na filmie. Moim zdaniem to zadanie dobrze pokazuje, że przy floatach zawsze trzeba myśleć o trzech rzeczach naraz: kolejności elementów w HTML, kierunku „pływania” (left/right) oraz o tym, które elementy pozostawiamy w normalnym przepływie. W praktyce w nowoczesnych projektach częściej używa się flexboxa albo CSS Grid do takich układów, bo są czytelniejsze i mniej problematyczne. Przykładowo, zamiast kombinować z float, można by użyć display: flex; na kontenerze i ustawić order dla aside i nav. Float nadal jednak pojawia się w starszych layoutach i w zadaniach egzaminacyjnych, więc warto dobrze rozumieć jego zachowanie, choćby po to, żeby poprawnie modyfikować istniejące style lub naprawiać „rozjechane” układy w starszych projektach.

Pytanie 13

System baz danych gromadzi multimedia, co wiąże się z przechowywaniem znacznych ilości danych binarnych. Jakiego typu danych należy użyć w tym przypadku?

A. BLOB

B. DOUBLE

C. LONGTEXT

D. ENUM

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Typ BLOB (Binary Large Object) służy do przechowywania dużych ilości danych binarnych, takich jak obrazy, dźwięki, filmy czy inne multimedia. BLOBy są niezwykle przydatne w aplikacjach, które wymagają zarządzania danymi o dużych rozmiarach, ponieważ pozwalają na efektywne przechowywanie i manipulowanie tymi danymi w bazie danych. Przykładem zastosowania BLOBów może być system zarządzania treścią (CMS), w którym użytkownicy mogą przesyłać zdjęcia i filmy. BLOBy umożliwiają przechowywanie tych plików w bazie, co ułatwia ich późniejsze pobieranie i wyświetlanie. W praktyce, stosując BLOBy, należy pamiętać o odpowiednich indeksach oraz optymalizacji zapytań, aby zminimalizować czas dostępu do danych. Warto również rozważyć zastosowanie systemów zarządzania bazami danych, które są dostosowane do pracy z danymi multimedialnymi, takich jak PostgreSQL czy MySQL, które obsługują typy BLOB i inne odpowiednie struktury danych. Standardy SQL definiują BLOB jako typ danych, co sprawia, że jego użycie jest zgodne z najlepszymi praktykami programowania baz danych.

Pytanie 14

Jaki kolor oznacza zapis szesnastkowy #0000FF?

A. niebieski

B. czerwony

C. czarny

D. zielony

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W zapisie szesnastkowym <code>#RRGGBB</code> kolejne pary to czerwony, zielony i niebieski. W <code>#0000FF</code> czerwony i zielony są zerowe, a niebieski maksymalny (<code>FF</code> = 255), więc kolor jest NIEBIESKI. Dlatego <code>#0000FF</code> to niebieski.

Pytanie 15

Kolor określony kodem RGB, mający wartość rgb(255, 128, 16) w przedstawieniu szesnastkowym, przyjmie jaką wartość?

A. #ff0fl0

B. #008010

C. #ff8010

D. #ff8011

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź #ff8010 jest trafna. Konwersja wartości RGB na szesnastkowy to w sumie przekształcanie kolorów: czerwony, zielony i niebieski. W przypadku rgb(255, 128, 16), czerwony (255) zmienia się w 'ff', zielony (128) w '80', a niebieski (16) w '10'. Gdy to wszystko połączymy, dostajemy kod #ff8010. To wiedza, która naprawdę się przydaje, gdy pracujesz z kolorami w stronach www, aplikacjach graficznych czy przy projektowaniu interfejsów. W branży IT używanie standardu RGB i konwersji do HEX to normalka, bo to pozwala na dokładne określenie kolorów w kodzie. Na przykład, w CSS łatwo będzie używać kolorów w tym formacie, a to pomaga w lepszej czytelności kodu.

Pytanie 16

Aby wskazać błędy składniowe w kodzie HTML, należy zastosować:

A. debugger

B. kompilator

C. walidator

D. interpreter

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Do sprawdzania poprawności kodu HTML służy walidator - na przykład walidator W3C (validator.w3.org). Analizuje on dokument pod kątem zgodności ze standardem języka i wypisuje błędy oraz ostrzeżenia: niezamknięte znaczniki, błędne zagnieżdżenia, nieprawidłowe atrybuty. HTML jest językiem znaczników, a nie programowania - nie kompiluje się go ani nie wykonuje, więc do kontroli składni używa się właśnie walidatora, a nie narzędzi typowych dla kodu programu.

Pytanie 17

W przedstawionej na rysunku relacji pole AutorID znajdujące się w tabeli ksiazki jest kluczem

A. obcym.

B. podstawowym.

C. kandydującym.

D. sztucznym.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Pole AutorID w tabeli ksiazki jest klasycznym przykładem klucza obcego (foreign key) w relacyjnej bazie danych. Odwołuje się ono do pola IDAutor w tabeli autorzy, które jest kluczem podstawowym tej tabeli. Dzięki temu każda książka jest logicznie powiązana z konkretnym autorem, a baza danych może pilnować spójności referencyjnej. Innymi słowy: nie da się (a przynajmniej nie powinno się dać, jeśli relacje są poprawnie zdefiniowane) wstawić do ksiazki wartości AutorID, która nie istnieje w tabeli autorzy. W praktyce, w SQL definiuje się to np. tak: `AutorID INT CONSTRAINT FK_Ksiazki_Autorzy FOREIGN KEY REFERENCES autorzy(IDAutor)`. Moim zdaniem to jedno z najważniejszych pojęć w projektowaniu baz – bez kluczy obcych relacje między tabelami byłyby tylko „umowne”, a nie wymuszane przez silnik bazy. Klucz obcy zawsze wskazuje na klucz kandydujący, najczęściej na klucz podstawowy innej tabeli. Dzięki temu można łatwo wykonywać złączenia (JOIN): np. `SELECT Tytul, Imie, Nazwisko FROM ksiazki JOIN autorzy ON ksiazki.AutorID = autorzy.IDAutor;`. To jest dokładnie ten przypadek z rysunku: wiele książek może mieć tego samego autora, więc między autorzy a ksiazki mamy relację jeden‑do‑wielu, a pole AutorID jest po stronie „wiele” i pełni rolę klucza obcego. Dobre praktyki mówią też, żeby nazwy kluczy obcych jasno wskazywały, do czego się odnoszą (np. AutorID, Autor_Id), co tu również jest sensownie zrobione. W realnych systemach (biblioteki, księgarnie internetowe, systemy wydawnicze) dokładnie tak modeluje się powiązanie książka–autor: ID autora jako klucz podstawowy w tabeli autorzy i to samo ID jako klucz obcy w tabeli ksiazki.

Pytanie 18

Które z pól edycyjnych zostało przedstawione w opisanym stylu, zakładając, że pozostałe atrybuty pola mają wartości domyślne, a użytkownik wpisał imię Krzysztof w przeglądarce?

A. Pole 4

B. Pole 2

C. Pole 1

D. Pole 3

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Dobrze, że dopasowałeś Pole 2 do stylu z kodu CSS. Widać, że dobrze ogarniasz te rzeczy! Ten padding 10px, co dałeś, naprawdę robi różnicę. Dzięki temu tekst ma więcej przestrzeni wokół siebie. A kolor tła Teal? Super wybór, bo to taki fajny pośredni odcień między niebieskim a zielonym. Biały tekst na tym tle jest świetnie widoczny, co jest mega ważne. No i brak obramowania, czyli border none, dodaje nowoczesności! Zaokrąglenie krawędzi, które ustawiłeś na 7px, sprawia, że pole wygląda przyjemniej. Takie rzeczy są często stosowane, by przygotować interfejsy, które są estetyczne i funkcjonalne. Jak projektujesz, pamiętaj o kontrastach, bo to naprawdę podnosi jakość aplikacji. Troska o estetykę i użyteczność to kluczowa sprawa. Dobra robota!

Pytanie 19

W CSS, poniższy zapis spowoduje, że czerwony kolor zostanie zastosowany do

h1::first-letter {color:red;}

A. pierwsza litera nagłówka pierwszego poziomu

B. pierwsza linia akapitu

C. tekst nagłówka pierwszego poziomu

D. pierwsza litera nagłówka drugiego poziomu

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wiesz, użycie selektora CSS ::first-letter w połączeniu z stylem h1 to fajny sposób na zmianę wyglądu pierwszej litery w nagłówku. Kiedy używasz tego, kolor czerwony sprawi, że ta litera będzie się wyróżniać, co jest super, zwłaszcza w przypadku nagłówków czy akapitów. To technika, którą często stosuje się w projektowaniu stron, żeby nadać im trochę typograficznego stylu, jak w książkach z dużymi inicjałami. Ale pamiętaj, że ten selektor działa tylko z blokowymi elementami, takimi jak czy <h1>, więc jeżeli spróbujesz zastosować go z elementami liniowymi, to niestety efekty nie będą takie, jak się spodziewasz. Zawsze warto też mieć na uwadze standardy W3C, bo one pomagają w tworzeniu dostępnych stron. No i ten selektor jest częścią specyfikacji CSS Pseudo-Elements Level 3, więc przeglądarki go dobrze wspierają. Zrozumienie, jak i kiedy stosować takie selektory, to klucz do tworzenia nowoczesnych stron.

Pytanie 20

Która funkcja PHP ustawia KODOWANIE znaków połączenia z bazą (np. dla polskich liter)?

mysqli_connect()

mysqli_fetch_assoc()

mysqli_query()

mysqli_set_charset()

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Nawet gdy tabele są w <code>utf8</code>, połączenie PHP-baza może domyślnie używać innego kodowania - i wtedy „ą”, „ś”, „ł” zamieniają się w „krzaki”. Naprawia to <code>mysqli_set_charset($polaczenie, "utf8")</code>, ustawiając kodowanie znaków dla całej komunikacji z bazą. Wywołuje się ją raz, zaraz po połączeniu. Zapamiętaj: „set_charset” = ustaw zestaw znaków połączenia, żeby polskie litery zapisywały się i czytały poprawnie.

Pytanie 21

Instrukcja REVOKE SELECT ON nazwa1 FROM nazwa2 w języku SQL pozwala na

A. przyznawanie uprawnień z użyciem ustalonego schematu

B. przyznawanie praw do tabeli

C. odebranie uprawnień danemu użytkownikowi

D. usunięcie użytkownika z bazy danych

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Polecenie REVOKE SELECT ON w języku SQL jest używane do odbierania uprawnień do wykonywania operacji SELECT na określonej tabeli lub widoku dla konkretnego użytkownika lub grupy użytkowników. W przypadku użycia tej komendy, administrator bazy danych lub właściciel obiektu wskazuje, że dany użytkownik nie ma już prawa do odczytu danych z określonej tabeli, co skutkuje zablokowaniem dostępu do informacji w tej tabeli. Przykładowo, jeśli mamy tabelę 'Pracownicy' i użytkownika 'JanKowalski', polecenie REVOKE SELECT ON Pracownicy FROM JanKowalski skutkuje tym, że Jan Kowalski nie będzie mógł wykonywać zapytań typu SELECT na tej tabeli. Ważne jest, aby zrozumieć, że polecenie to nie usuwa użytkownika z bazy danych ani nie zmienia struktury bazy, a jedynie modyfikuje uprawnienia dostępu. W kontekście SQL, standardy takie jak ANSI SQL definiują sposób, w jaki uprawnienia mogą być przyznawane i odbierane, co sprawia, że umiejętność zarządzania uprawnieniami jest niezbędna dla każdego administrującego bazą danych.

Pytanie 22

Które polecenie SQL zmieni w tabeli tab wartość w kolumnie kol z „Ania” na „Zosia”?

UPDATE tab SET kol = 'Zosia' WHERE kol = 'Ania';

UPDATE tab SET kol = 'Ania' WHERE kol = 'Zosia';

ALTER TABLE tab CHANGE kol = 'Zosia' kol = 'Ania';

ALTER TABLE tab CHANGE kol = 'Ania' kol = 'Zosia';

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Aby zmienić istniejące dane, używa się <code>UPDATE ... SET ... WHERE ...</code>. Zamiana „Ania” na „Zosia” to ustawienie nowej wartości <code>SET kol = 'Zosia'</code> tam, gdzie obecnie jest „Ania”: <code>UPDATE tab SET kol = 'Zosia' WHERE kol = 'Ania';</code>. Dlatego ta kwerenda jest poprawna.

Pytanie 23

Podaj zapytanie SQL, które tworzy użytkownika sekretarka na localhost z hasłem zaq123

CREATE USER `sekretarka`@`localhost` IDENTIFY "zaq123";

A. CREATE USER `sekretarka`@`localhost` IDENTIFY "zaq123"

B. CREATE USER `sekretarka`@`localhost` IDENTIFY BY `zaq123`

C. CREATE USER `sekretarka`@`localhost` IDENTIFIED BY 'zaq123'

D. CREATE USER 'sekretarka'@'localhost' IDENTIFIED `zaq123`

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawne zapytanie SQL do tworzenia nowego użytkownika w systemie baz danych MySQL brzmi: CREATE USER `sekretarka`@`localhost` IDENTIFIED BY 'zaq123';. Kluczowe elementy tego zapytania to: 'CREATE USER' – polecenie używane do tworzenia nowych użytkowników, '`sekretarka`' – nazwa użytkownika, '@`localhost`' – wskazuje, że użytkownik będzie łączył się z serwerem lokalnym, oraz 'IDENTIFIED BY' – polecenie do zdefiniowania hasła dla nowego użytkownika. Warto zwrócić uwagę, że hasło musi być umieszczone w pojedynczych cudzysłowach, co jest standardową praktyką w SQL. Umożliwia to skuteczne zarządzanie uprawnieniami użytkownika oraz bezpieczeństwem bazy danych. Dzięki odpowiedniemu skonfigurowaniu użytkowników, można wprowadzać różne poziomy dostępu, co jest kluczowe w kontekście ochrony danych. Warto również pamiętać, że praktyka ta jest zgodna z wytycznymi bezpieczeństwa, które zalecają stosowanie silnych haseł oraz ograniczanie dostępu do danych wrażliwych na poziomie użytkowników.

Pytanie 24

Które z poniższych poleceń jest poprawne w kontekście walidacji HTML5?

A. <img src = mojPiesek.jpg alt = pies>

B. <img src = "mojPiesek.jpg" >

C. <img src = "mojPiesek.jpg" alt = "pies">

D. <img src = mojPiesek.jpg" alt = "pies>

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź <img src = "mojPiesek.jpg" alt = "pies"> jest poprawna zgodnie z wymaganiami HTML5, ponieważ przestrzega zasad dotyczących składni znaczników. W HTML5 atrybuty powinny być stosowane w formacie klucz-wartość, gdzie klucz jest nazwą atrybutu, a wartość jest przypisana w cudzysłowach. W tym przypadku atrybut 'src' wskazuje na źródło obrazu, a 'alt' dostarcza tekst alternatywny, co jest istotne z punktu widzenia dostępności. Tekst alternatywny jest używany przez technologie asystujące oraz wyświetlany, gdy obraz nie może być załadowany. Przykład użycia: <img src="logo.png" alt="Logo firmy"> jest zgodny z dobrymi praktykami, ponieważ informuje użytkowników o zawartości obrazu. Warto również pamiętać, że w HTML5 nie jest wymagane zamykanie tagu <img>, co czyni go bardziej elastycznym w użyciu. Poprawne stosowanie atrybutów oraz odpowiedzialność za dostępność treści to kluczowe aspekty projektowania stron internetowych w dzisiejszych czasach.

Pytanie 25

W HTML, aby utworzyć hiperłącze, które otworzy się w nowej karcie przeglądarki, należy użyć atrybutu

A. target = "_new"

B. rel = "external"

C. target = "_blank"

D. rel = "prev"

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Atrybut target="_blank" to standard w HTML, który pozwala otwierać linki w nowej karcie przeglądarki. W praktyce jest to bardzo popularne rozwiązanie, bo dzięki temu użytkownik może sobie przeglądać stronę, a jednocześnie otworzyć coś nowego. Działa to tak, że jeśli dodasz ten atrybut do linku, przeglądarka po prostu otworzy go w nowej karcie lub oknie - to już zależy od ustawień. To naprawdę przydaje się, gdy linkujesz do dokumentacji, stron zewnętrznych albo mediów społecznościowych, gdzie chcesz, żeby użytkownik nie musiał zamykać tego, co aktualnie ogląda. Ale uwaga! Trzeba z tym atrybutem uważać i stosować go z głową, bo czasem lepiej dać użytkownikowi wybór, czy chce otworzyć link w nowej karcie, czy nie, żeby nie czuł się zdezorientowany.

Pytanie 26

Tabele Osoby oraz Adresy są ze sobą połączone relacją typu jeden do wielu. Jakie zapytanie SQL powinno być użyte, aby poprawnie wyświetlić nazwiska oraz odpowiadające im miasta?

A. SELECT nazwisko, Miasto FROM Osoby, Adresy WHERE Osoby.id=Adresy.id

B. SELECT nazwisko, Miasto FROM Osoby, Adresy

C. SELECT nazwisko, Miasto FROM Osoby JOIN Adresy ON Osoby.Adresy_id=Adresy.id

D. SELECT nazwisko, Miasto FROM Osoby.Adresy_id=Adresy.id FROM Osoby, Adresy

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Użycie składni JOIN w zapytaniu SQL to naprawdę dobra decyzja, jeśli chodzi o pokazywanie powiązanych danych z różnych tabel w bazie danych. W odpowiedzi zastosowałeś INNER JOIN, co jest jednym z tych najpopularniejszych sposobów łączenia tabel, zwłaszcza gdy mamy wspólny klucz. W tym przypadku klucz obcy Adresy_id w tabeli Osoby łączy się z kluczem głównym id w tabeli Adresy, co pozwala na wyciągnięcie nazwisk z Osób oraz odpowiadających im miast z Adresów. W praktyce takie użycie JOIN jest zgodne z najlepszymi praktykami, bo ułatwia zarządzanie danymi i sprawia, że wszystko jest czytelniejsze. Gdy pracujesz nad bardziej skomplikowanymi systemami, umiejętność poprawnego łączenia tabel jest kluczowa. Umożliwia to utrzymanie porządku w danych i zmniejszenie ich powtarzalności przez normalizację. I naprawdę, takie zapytania są mega przydatne w analizie danych, generowaniu raportów czy w aplikacjach, które operują na dużych zbiorach, gdzie wydajność i przejrzystość kodu SQL są niezwykle ważne.

Pytanie 27

W tabeli personel znajdują się pola: imię, nazwisko, pensja, staż. Aby obliczyć średnią pensję osób zatrudnionych z doświadczeniem od 10 do 20 lat włącznie, należy przeprowadzić kwerendę:

A. SELECT AVG(pensja) FROM personel WHERE staz >= 10 AND staz <= 20

B. SELECT COUNT(*) FROM personel WHERE staz >= 10 AND staz <= 20

C. SELECT AVG(*) FROM personel WHERE staz >= 10 AND staz <= 20

D. SELECT COUNT(pensja) FROM personel WHERE staz >= 10 AND staz <= 20

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Ta odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ używa funkcji agregującej AVG, która oblicza średnią wartość z określonego pola, w tym przypadku pensji. Warunek WHERE zapewnia, że tylko pracownicy z stażem od 10 do 20 lat są brani pod uwagę w obliczeniach. Użycie funkcji AVG w kontekście SQL jest standardową praktyką, gdy chcemy uzyskać średnią z danych numerycznych. Na przykład, jeśli w tabeli mamy pracowników z różnymi pensjami, a chcemy zrozumieć, jak wygląda średnia wynagrodzeń w określonym przedziale stażu, to właśnie ta kwerenda dostarcza nam niezbędnej informacji. Dobre praktyki w analizie danych wskazują, że obliczenie średniej pensji jest kluczowe dla zarządzania zasobami ludzkimi i podejmowania decyzji dotyczących polityki wynagrodzeń. Przykładem może być sytuacja, gdy firma decyduje o podwyżkach lub bonusach, a analiza średniej pensji w danej grupie pracowników może znacząco wpłynąć na te decyzje.

Pytanie 28

W CSS zapis w postaci

h1::first-letter{color:red;}

spowoduje, że kolor czerwony będzie dotyczył

A. tekstów nagłówka pierwszego poziomu

B. pierwszej litery nagłówka drugiego poziomu

C. pierwszej linii akapitu

D. pierwszej litery nagłówka pierwszego poziomu

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zapis CSS h1::first-letter {color: red;} odnosi się do selektora pseudo-elementu first-letter, który jest używany do stylizacji pierwszej litery bloku tekstowego w nagłówkach. W tym wypadku, gdy selektor jest zastosowany do elementu h1, oznacza to, że kolor pierwszej litery nagłówka pierwszego stopnia (h1) zostanie zmieniony na czerwony. Pseudo-element first-letter działa tylko dla elementów blokowych, takich jak nagłówki, akapity czy listy. W praktyce, jeśli w dokumencie HTML mamy element <h1> z tekstem, np. 'Witaj świecie', to wyłącznie litera 'W' zostanie wyświetlona w kolorze czerwonym. To podejście jest zgodne ze standardami CSS, które definiują pseudo-elementy jako specyficzne fragmenty dokumentu, które można stylizować niezależnie od reszty zawartości. Warto również zauważyć, że stosowanie takich selektorów pozwala na uzyskanie bardziej złożonych efektów wizualnych bez konieczności modyfikacji struktury HTML. Umożliwia to projektantom stron internetowych większą elastyczność i kontrolę nad estetyką treści.

Pytanie 29

Aby wymusić, by wartość w kolumnie odwoływała się do istniejącego rekordu w innej tabeli, należy zastosować:

A. indeks

B. klucz główny

C. widok

D. klucz obcy

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Klucz obcy to kolumna (lub zestaw kolumn) wskazująca na klucz główny innej tabeli. Baza pilnuje, by można było wpisać tylko wartość istniejącą w tabeli nadrzędnej, dzięki czemu nie powstają „osierocone” rekordy. To podstawowy mechanizm integralności referencyjnej w relacyjnych bazach danych. Dlatego powiązanie z rekordem innej tabeli wymusza klucz obcy.

Pytanie 30

GRANT SELECT, INSERT, UPDATE ON klienci TO anna;

Zakładając, że użytkownik wcześniej nie posiadał żadnych uprawnień, to polecenie SQL przyzna użytkownikowi anna prawa jedynie do:

A. wybierania, dodawania rekordów oraz zmiany struktury wszystkich tabel w bazie o nazwie klienci

B. wybierania, wstawiania oraz aktualizacji danych tabeli o nazwie klienci

C. wybierania, dodawania rekordów oraz modyfikacji struktury tabeli o nazwie klienci

D. wybierania, wstawiania oraz aktualizacji danych wszystkich tabel w bazie o nazwie klienci

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ polecenie SQL 'GRANT SELECT, INSERT, UPDATE ON klienci TO anna;' przyznaje użytkownikowi 'anna' określone prawa do tabeli o nazwie 'klienci'. Prawa te obejmują możliwość wybierania, wstawiania oraz aktualizacji danych w tej tabeli, co jest zgodne z zasadami zarządzania uprawnieniami w systemach baz danych. W praktyce oznacza to, że użytkownik 'anna' będzie mógł wykonywać zapytania SELECT, co pozwoli mu na odczyt danych, a także wstawiać nowe rekordy (INSERT) oraz modyfikować istniejące (UPDATE). To jest standardowa praktyka w zarządzaniu dostępem do danych, która pozwala na precyzyjne kontrolowanie, jakie operacje mogą być wykonywane przez poszczególnych użytkowników. Dobrą praktyką jest ograniczenie uprawnień do minimum, które użytkownik potrzebuje do wykonania swoich zadań, co jest zgodne z zasadą najmniejszych uprawnień. Na przykład, jeżeli 'anna' jest odpowiedzialna tylko za wstawianie nowych klientów, to przyznawanie jej uprawnień do aktualizacji danych może nie być konieczne. W teorii i praktyce bazy danych, rozróżnienie pomiędzy różnymi rodzajami uprawnień jest kluczowe dla bezpieczeństwa i integralności danych.

Pytanie 31

Aby utworzyć tabelę w relacyjnej bazie danych, należy zastosować polecenie SQL CREATE TABLE:

NEW TABLE

CREATE TABLE

PLUS TABLE

ADD TABLE

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Tabelę tworzy instrukcja <code>CREATE TABLE</code>, należąca do języka definiowania danych (DDL) w SQL. Definiujesz w niej nazwę tabeli oraz listę kolumn wraz z ich typami danych, a opcjonalnie dodajesz ograniczenia, takie jak klucz główny czy <code>NOT NULL</code>. Najprostsza składnia to <code>CREATE TABLE nazwa (kolumna typ);</code>, na przykład <code>CREATE TABLE pracownicy (id INT PRIMARY KEY, nazwisko VARCHAR(50));</code>. Polecenie jest częścią standardu SQL, więc działa w większości systemów bazodanowych (MySQL, PostgreSQL, SQLite, SQL Server) i to właśnie ono buduje strukturę, do której później wstawiasz dane.

Pytanie 32

Podany fragment dokumentu HTML zawierający kod JavaScript sprawi, że po naciśnięciu przycisku

A. obraz2.png zostanie zniknięty

B. obraz1.png zostanie zniknięty

C. obraz2.png zostanie wymieniony na obraz1.png

D. obraz1.png zostanie wymieniony na obraz2.png

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Załączony fragment kodu HTML pokazuje dwa elementy img oraz przycisk. Obrazek obraz2.png ma przypisany atrybut id o wartości id1. W kodzie JavaScript przypisanym do zdarzenia onclick przycisku wykorzystywana jest metoda document.getElementById('id1').style.display='none'. Ta metoda odwołuje się bezpośrednio do elementu o identyfikatorze id1 czyli obrazka obraz2.png i zmienia jego styl CSS display na none. W praktyce oznacza to że element ten zostanie ukryty na stronie po naciśnięciu przycisku. Praktyczne zastosowanie tej techniki to dynamiczne zarządzanie widocznością elementów na stronie bez konieczności jej przeładowania co poprawia doświadczenie użytkownika. Tego typu manipulacje DOM (Document Object Model) są podstawą interaktywnych aplikacji webowych i są powszechnie używane w nowoczesnym programowaniu JavaScript. Dobrym standardem jest jednak unikanie bezpośredniego pisania skryptów JavaScript w HTML co poprawia czytelność kodu i jego utrzymywalność

Pytanie 33

Czym różnią się polecenia DROP TABLE i TRUNCATE TABLE?

A. DROP TABLE usuwa tabelę, a TRUNCATE TABLE usuwa wszystkie dane, zostawiając pustą tabelę

B. oba usuwają tabelę z zawartością, ale TRUNCATE da się cofnąć

C. DROP TABLE usuwa tabelę, a TRUNCATE TABLE zmienia w niej dane wg warunku

D. oba usuwają tylko zawartość, ale tylko DROP TABLE da się cofnąć

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
<code>DROP TABLE</code> usuwa CAŁĄ tabelę - razem ze strukturą (kolumnami, definicją), więc tabela przestaje istnieć. <code>TRUNCATE TABLE</code> kasuje tylko wszystkie WIERSZE, zostawiając pustą tabelę gotową do dalszego użycia. Dlatego DROP usuwa tabelę, a TRUNCATE czyści dane, zostawiając pustą tabelę.

Pytanie 34

W systemie MySQL trzeba użyć polecenia REVOKE, aby użytkownikowi anna cofnąć możliwość wprowadzania zmian jedynie w definicji struktury bazy danych. Odpowiednia komenda do odebrania tych uprawnień ma postać

A. REVOKE CREATE ALTER DROP ON tabela1 FROM 'anna'@'localhost'

B. REVOKE ALL ON tabela1 FROM 'anna'@'locaihost'

C. REVOKE CREATE UPDATE DROP ON tabela1 FROM 'anna'@'localhost'

D. REVOKE CREATE INSERT DELETE ON tabela1 FROM 'anna'@'localhost'

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Polecenie REVOKE w MySQL jest używane do odbierania przydzielonych wcześniej uprawnień użytkownikom. W kontekście pytania, właściwa odpowiedź to 'REVOKE CREATE ALTER DROP ON tabela1 FROM 'anna'@'localhost''. To polecenie wskazuje na odebranie użytkownikowi 'anna' możliwości tworzenia nowych obiektów w bazie danych (CREATE), zmiany struktury istniejących obiektów (ALTER) oraz usuwania obiektów (DROP) w tabeli 'tabela1'. Odbieranie tych praw jest kluczowe w zarządzaniu bezpieczeństwem bazy danych, ponieważ pozwala na precyzyjne kontrolowanie, kto ma dostęp do modyfikacji struktury bazy danych. W praktyce, administratorzy baz danych często muszą ograniczać uprawnienia użytkowników, aby zapobiec nieautoryzowanym zmianom, które mogą wpłynąć na integralność danych. Dobrą praktyką jest regularne przeglądanie i aktualizowanie uprawnień użytkowników, aby dostosować je do zmieniających się potrzeb organizacji oraz zwiększyć poziom bezpieczeństwa systemu.

Pytanie 35

W formularzu zdefiniowano kontrolki do wpisania imienia i nazwiska. Który atrybut reprezentuje podpowiedź umiejscowioną w polu kontrolki, znikającą w momencie, gdy użytkownik rozpocznie wpisywanie wartości?

<label for="imie">Imię: </label>
<input id="imie" value="Wpisz dane" title="Wpisz imię"><br>
<label for="nazw">Nazwisko: </label>
<input id="nazw" placeholder="Wpisz dane" title="Wpisz nazwisko">

A. for

B. value

C. title

D. placeholder

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Dobrze! Poprawna odpowiedź to 'placeholder'. Atrybut 'placeholder' w elemencie input HTML jest używany do wyświetlania podpowiedzi wewnątrz pola formularza, która znika, gdy użytkownik zaczyna wpisywanie danych. Jest to zgodne z pytaniem, w którym poproszono o atrybut reprezentujący podpowiedź w polu formularza, która znika, gdy użytkownik rozpoczyna wpisywanie. Przykładem może być formularz logowania, gdzie w polach 'Użytkownik' i 'Hasło' można umieścić podpowiedzi 'Wpisz nazwę użytkownika' i 'Wpisz hasło' odpowiednio. Atrybut 'placeholder' jest bardzo przydatny w interaktywnym designie, pomagając użytkownikom zrozumieć, jakie informacje są od nich oczekiwane w danym polu formularza.

Pytanie 36

Funkcja agregująca MIN w języku SQL służy do obliczenia:

A. liczby znaków w zwróconych rekordach

B. średniej wartości pól rekordu

C. minimalnej wartości w kolumnie zwróconej przez kwerendę

D. liczby wierszy zwróconych przez kwerendę

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Funkcja agregująca <code>MIN</code> zwraca najmniejszą wartość z podanej kolumny, np. <code>SELECT MIN(cena) FROM produkty</code> poda najniższą cenę. Należy do rodziny funkcji agregujących obok <code>MAX</code> (maksimum), <code>AVG</code> (średnia), <code>SUM</code> (suma) i <code>COUNT</code> (liczność). Działa na kolumnach liczbowych, ale też tekstowych (porządek alfabetyczny) i datach (najwcześniejsza). Często łączy się ją z <code>GROUP BY</code>, by wyznaczyć minimum w każdej grupie. Dlatego <code>MIN</code> oblicza minimalną wartość kolumny.

Pytanie 37

Projektant stworzył logo dla witryny internetowej. Jest to czarny symbol na przezroczystym tle. Aby zachować wszystkie cechy obrazu i umieścić go na stronie, projektant powinien zapisać obraz w formacie

A. JPEG

B. PNG

C. BMP

D. CDR

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Format PNG (Portable Network Graphics) jest idealnym rozwiązaniem dla grafiki internetowej, zwłaszcza gdy zależy nam na zachowaniu przezroczystości tła, co jest kluczowe w przypadku logotypów. PNG obsługuje kompresję bezstratną, co oznacza, że nie utracimy jakości obrazu przy zapisywaniu go. To szczególnie ważne w kontekście logo, które często musi być skalowane do różnych rozmiarów, a wszelkie zniekształcenia mogą wpłynąć na jego rozpoznawalność. Dodatkowo, format PNG pozwala na uzyskanie pełnej gamy kolorów, w tym przezroczystości w formacie RGBA. W praktyce oznacza to, że możesz umieścić czarny znak na dowolnym tle, a jego kształt zawsze zachowa wyrazistość oraz ostrość. Warto również zauważyć, że PNG jest wspierany przez wszystkie nowoczesne przeglądarki internetowe i systemy operacyjne, co czyni go wszechstronnym wyborem dla twórców stron internetowych. Standard PNG, opublikowany przez W3C, jest uznawany za jedno z najbardziej efektywnych rozwiązań dla grafiki w sieci.

Pytanie 38

Jednym z kluczowych identyfikatorów wpisu w bazie danych jest pole

A. klucza obcego

B. numeryczne

C. klucza podstawowego

D. relacji

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Klucz podstawowy jest fundamentalnym elementem każdej relacyjnej bazy danych, ponieważ jednoznacznie identyfikuje każdy rekord w tabeli. Jego główną cechą jest unikalność, co oznacza, że żaden z rekordów w tabeli nie może mieć tego samego klucza podstawowego. Klucz podstawowy może składać się z jednego lub więcej atrybutów (kolumn), ale zawsze musi zapewniać jednoznaczność identyfikacji. Przykładem może być tabela 'Użytkownicy', gdzie 'ID_Użytkownika' działa jako klucz podstawowy, pozwalając na łatwe i szybkie wyszukiwanie konkretnych użytkowników. Zgodnie z najlepszymi praktykami projektowania baz danych, klucze podstawowe powinny być stabilne i niezmienne w czasie, aby uniknąć komplikacji związanych z aktualizacją wartości. Klucz podstawowy jest również kluczowy dla relacji między tabelami, ponieważ inne tabele mogą odwoływać się do niego poprzez klucze obce. Dzięki temu, struktura bazy danych staje się bardziej zorganizowana i lepiej znormalizowana, co z kolei prowadzi do zwiększonej wydajności i integralności danych.

Pytanie 39

Aby poprawnie zdefiniować hierarchiczną strukturę tekstu na stronie internetowej, należy zastosować:

A. znaczniki <frame> i <table>

B. znacznik  z formatowaniem

C. znacznik <div>

D. znaczniki <h1>, <h2> oraz 

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Hierarchię tekstu na stronie budują znaczniki nagłówków <code><h1></code> do <code><h6></code>, gdzie <code><h1></code> to tytuł najważniejszy, a kolejne poziomy oznaczają sekcje i podsekcje. Przeglądarka, wyszukiwarki i czytniki ekranu odczytują z nich plan dokumentu, dlatego nagłówków używa się zgodnie ze znaczeniem, a nie dla samego wyglądu. Akapity <code><p></code> uzupełniają tę strukturę właściwą treścią. Taki układ poprawia czytelność, dostępność i pozycjonowanie strony - i właśnie dlatego poprawna odpowiedź łączy nagłówki z akapitem.

Pytanie 40

Komunikat błędu wygenerowany przez walidator HTML może wskazywać na:

A. zbyt wolne ładowanie strony

B. brak zamknięcia znacznika 

C. użycie zbyt wielu kolorów na stronie

D. zbyt długą treść akapitu 

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Walidator HTML sprawdza zgodność kodu ze standardem i zgłasza błędy składni. Typowy komunikat dotyczy niedomkniętego znacznika - np. otwartego <code><p></code> bez odpowiadającego <code></p></code>, złego zagnieżdżenia lub nieprawidłowego atrybutu. Dlatego komunikat walidatora może wskazywać na brak zamknięcia znacznika <code><p></code>.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej