Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik programista
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 09:48
Data zakończenia: 8 czerwca 2026 10:04

Egzamin zdany!

Wynik: 29/40 punktów (72,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Proces normalizacji tabel ma na celu

A. weryfikację i poprawę efektywności bazy danych

B. wyłącznie stworzenie tabel oraz powiązań w bazie

C. dodanie danych do bazy

D. wizualizację bazy

Normalizacja tabel jest procesem, który ma na celu organizację struktury bazy danych w taki sposób, aby zminimalizować redundancję danych oraz zapewnić integralność danych. Proces ten polega na podziale dużych tabel na mniejsze i łączeniu ich za pomocą relacji, co pozwala na efektywniejsze zarządzanie danymi. Przykładem normalizacji może być podział tabeli zawierającej informacje o klientach i ich zamówieniach na dwie oddzielne tabele: jedna do przechowywania danych klientów, a druga do danych zamówień, z relacją między nimi. W praktyce normalizacja, zgodna z metodologią Codd'a, obejmuje kilka poziomych form normalnych, takich jak 1NF, 2NF, i 3NF, z których każda wprowadza dodatkowe ograniczenia i zasady. Przy odpowiedniej normalizacji można uniknąć problemów z aktualizacją danych, takich jak anomalie aktualizacji czy usuwania, co jest kluczowe w utrzymywaniu wysokiej jakości danych w systemach bazodanowych.

Pytanie 2

Czego nie należy brać pod uwagę przy zabezpieczaniu serwera bazy danych przed atakami hakerskimi?

A. Aktywacja zapory

B. Defragmentacja dysków

C. Używanie skomplikowanych haseł do bazy

D. Zamykanie portów związanych z bazą danych

Wszystkie wymienione metody oprócz defragmentacji dysków są kluczowymi elementami strategii zabezpieczeń bazy danych i mają istotne znaczenie w kontekście ochrony przed atakami hakerskimi. Stosowanie złożonych haseł jest absolutnie niezbędne, ponieważ proste hasła mogą być łatwo złamane przy użyciu technik takich jak brute force. Złożone hasła, które są długie i skomplikowane, znacznie zwiększają czas potrzebny na ich złamanie. Blokowanie portów, które nie są wykorzystywane przez bazę danych, pozwala na zredukowanie powierzchni ataku, ograniczając dostęp do systemu tylko do niezbędnych kanałów komunikacyjnych. To podejście jest zgodne z zasadą „minimalnych uprawnień”, która mówi o tym, że system powinien mieć jak najmniej aktywnych punktów dostępu. Włączenie zapory (firewall) jest również nieodzownym elementem ochrony. Zapory chronią przed nieuprawnionym dostępem, filtrując ruch sieciowy i umożliwiając korzystanie tylko z zaufanych źródeł. W praktyce, ignorowanie tych metod zabezpieczeń może prowadzić do poważnych luk w bezpieczeństwie, które hakerzy mogą wykorzystać. Przykłady z życia pokazują, że wiele wycieków danych miało miejsce z powodu słabości w hasłach i niewłaściwej konfiguracji firewalli. Dlatego właściwe zrozumienie i wdrożenie tych praktyk jest kluczowe dla ochrony danych w bazach danych.

Pytanie 3

Aby zaktualizować maksymalną długość kolumny imie w tabeli klienci do 30 znaków, należy zastosować w języku SQL poniższy kod

A. ALTER TABLE klienci MODIFY COLUMN imie VARCHAR(30);

B. CHANGE TABLE klienci MODIFY imie CHAR(30);

C. ALTER TABLE klienci CHANGE imie TEXT;

D. CHANGE TABLE klienci TO COLUMN imie SET CHAR(30);

Odpowiedź ALTER TABLE klienci MODIFY COLUMN imie VARCHAR(30) jest poprawna, ponieważ w SQL polecenie ALTER TABLE służy do modyfikacji struktury istniejącej tabeli. W tym przypadku zmieniamy długość pola 'imie' w tabeli 'klienci'. Typ danych VARCHAR (zmienna długość) jest odpowiedni dla pól, które mogą przechowywać tekst o różnej długości, a określenie 30 oznacza, że maksymalna długość tego pola będzie wynosić 30 znaków. Używanie VARCHAR zamiast CHAR jest dobrą praktyką w przypadku, gdy długość danych jest zmienna, co pozwala na oszczędność miejsca w bazie danych. Przykładowo, jeśli tabela przechowuje imiona, które w większości będą krótsze niż 30 znaków, zastosowanie VARCHAR skutkuje mniejszym zużyciem miejsca w porównaniu do CHAR, który zawsze rezerwuje tę samą ilość miejsca. Warto również pamiętać, że przy modyfikowaniu tabeli w SQL należy zachować ostrożność, aby uniknąć utraty danych, szczególnie jeśli zmieniamy typ danych lub długość pola już zawierającego dane.

Pytanie 4

W bazie danych MYSQL znajduje się tabela z programami komputerowymi, która ma pola: nazwa, producent, rokWydania. Jak należy sformułować kwerendę SELECT, aby uzyskać wszystkie nazwy producentów bez powtórzeń?

A. SELECT producent FROM programy WHERE UNIQUE;

B. SELECT DISTINCT producent FROM programy;

C. SELECT producent FROM programy WHERE producent NOT DUPLICATE;

D. SELECT UNIQUE producent FROM programy;

Odpowiedź 'SELECT DISTINCT producent FROM programy;' jest w porządku. To dlatego, że kluczowe słowo DISTINCT działa tak, że zwraca tylko unikalne wartości z kolumny 'producent' w tabeli 'programy'. Jak są duże zbiory danych, to użycie DISTINCT naprawdę się przydaje, bo pozwala pozbyć się duplikatów i to później ułatwia analizę danych. Na przykład, kiedy w tabeli jest mnóstwo rekordów dla tego samego producenta, to DISTINCT zwróci tylko jeden wpis dla każdego z nich. Wiesz, to taka dobra praktyka w SQL, bo im mniej danych musisz przetwarzać, tym lepsza wydajność. I, co ciekawe, użycie DISTINCT nie obniża wydajności zapytania tak bardzo, jak niektórzy mogą myśleć, szczególnie w dobrze zindeksowanych tabelach. Warto to mieć na uwadze.

Pytanie 5

Która właściwość kontrolki w MS Access określa, skąd kontrolka pobiera wyświetlaną wartość?

A. Format

B. Źródło kontrolki

C. Widoczny

D. Nazwa

W MS Access to właściwość „Źródło kontrolki” (Control Source) określa, skąd kontrolka pobiera wyświetlaną wartość - np. z którego pola tabeli czy kwerendy. Dlatego decyduje o tym „Źródło kontrolki”.

Pytanie 6

Który z poniższych kodów HTML spowoduje taki sam efekt formatowania jak na zaprezentowanym rysunku?

A. W tym paragrafie zobaczysz sposoby formatowania tekstu w HTML

B. W tym paragrafie zobaczysz sposoby formatowania tekstu w HTML

C. W tym paragrafie zobaczysz sposoby formatowania tekstu w HTML

D. W tym paragrafie zobaczysz sposoby formatowania tekstu w HTML

Twoja odpowiedź jest w porządku, bo tag w HTML rzeczywiście służy do pisania tekstu kursywą, a do pogrubiania. Jak użyjesz tych znaczników razem, to zyskujesz fajny efekt, który widać na obrazku. Kawałek tekstu paragrafie zobaczysz sposoby formatowania sprawi, że cały fragment będzie w kursywie, ale tylko wyraz w będzie pogrubiony. To jest spoko, bo pokazuje jak poprawnie używać znaczniki w HTML. Warto jednak pamiętać, żeby nie przesadzać z tymi znacznikami i używać ich tylko wtedy, gdy naprawdę chcesz wyróżnić coś w tekście. Dzisiaj większość stylizacji robi się przez CSS, co pozwala lepiej oddzielić strukturę od wyglądu dokumentu. Ale jak chcesz coś szybko wyróżnić w HTML, to użycie i jak najbardziej ma sens. To wszystko jest mega ważne, bo zrozumienie tych podstaw będzie przydatne, gdy będziesz budować strony.

Pytanie 7

Który lekki, tekstowy format danych jest dziś najczęściej używany do asynchronicznej wymiany danych między klientem a serwerem (np. w AJAX)?

A. DOCX

B. CSV

C. BMP

D. JSON

JSON (JavaScript Object Notation) to lekki, tekstowy format zapisu danych w postaci par klucz-wartość i list, np. {"imie": "Anna", "wiek": 30}. Jest czytelny dla człowieka, a w JavaScripcie wręcz naturalny (wprost odpowiada obiektom), dlatego zdominował wymianę danych w technice AJAX i w interfejsach API. Przeglądarka łatwo zamienia tekst JSON na obiekt funkcją JSON.parse() i odwrotnie przez JSON.stringify(). Dawniej używano w tej roli XML-a, lecz JSON jest zwięźlejszy. Dlatego do asynchronicznej wymiany danych stosuje się JSON.

Pytanie 8

Który element relacyjnej bazy danych (kod w języku SQL) można WYWOŁAĆ wewnątrz zapytania, tak że zwróci wartość lub dane widoczne jak tabela?

A. funkcja zdefiniowana przez użytkownika

B. reguła

C. wyzwalacz

D. procedura składowana

Funkcja zdefiniowana przez użytkownika (UDF) to kod SQL, który można WYWOŁAĆ wewnątrz zapytania - zwraca wartość albo zbiór danych widoczny jak tabela. Dlatego tym elementem jest funkcja zdefiniowana przez użytkownika.

Pytanie 9

W języku SQL aby zmodyfikować dane w tabeli, należy posłużyć się poleceniem

A. JOIN

B. SELECT

C. UPDATE

D. CREATE

Polecenie UPDATE to w SQL podstawowe narzędzie do modyfikowania istniejących danych w tabelach. W praktyce oznacza to, że jeśli chcesz np. zmienić wartość jakiegoś pola dla wybranego rekordu, to właśnie tego polecenia używasz. Przykład z życia: masz tabelę pracowników i ktoś zmienił numer telefonu – nie robisz nowego wpisu, nie tworzysz nowej tabeli, tylko aktualizujesz jedną kolumnę w odpowiednim wierszu. Składnia tego polecenia jest dość intuicyjna: UPDATE nazwa_tabeli SET kolumna=nowa_wartość WHERE warunek. Bardzo ważne jest stosowanie klauzuli WHERE, bo inaczej możesz przez przypadek podmienić dane we wszystkich wierszach tabeli, co niestety zdarza się nawet doświadczonym programistom, zwłaszcza przy pracy na środowiskach testowych. Warto wiedzieć, że SQL-92 (czyli jeden z najważniejszych standardów języka SQL) dokładnie opisuje sposób działania tego polecenia. Często w praktyce spotyka się też połączenie UPDATE z transakcjami, żeby mieć możliwość cofnięcia zmian, gdyby coś poszło nie tak. Moim zdaniem umiejętne stosowanie UPDATE to podstawa pracy z bazami danych – prawie każdy większy system korzysta z tego polecenia na co dzień. Dobrze też pamiętać o bezpieczeństwie i zawsze sprawdzać, czy warunek w WHERE jest poprawny, żeby nie napsuć w danych. Praktyka czyni mistrza i z czasem takie operacje wchodzą w krew.

Pytanie 10

Aby usunąć wybrane wiersze (rekordy) z tabeli, należy użyć polecenia:

DELETE

ALTER

SELECT

GRANT

Pozostałe polecenia nie usuwają danych z tabeli. SELECT jedynie pobiera i wyświetla rekordy, niczego nie kasując. GRANT dotyczy uprawnień - przydziela użytkownikom prawa dostępu, więc z danymi nie pracuje. ALTER zmienia strukturę tabeli, np. dodaje lub usuwa kolumny, ale nie operuje na pojedynczych wierszach. Usunięcie wybranych rekordów (zwykle z warunkiem WHERE) wykonuje DELETE, dlatego to ono jest poprawne.

Pytanie 11

W językach programowania strukturalnego do przechowywania danych o 50 uczniach (ich imionach, nazwiskach, średniej ocen) należy zastosować

A. tablicę 50 elementów o składowych strukturalnych.

B. klasę 50 elementów typu tablicowego.

C. tablicę 50 elementów o składowych typu łańcuchowego.

D. strukturę 50 elementów o składowych tablicowych.

Odpowiedź wskazująca na użycie tablicy 50 elementów o składowych strukturalnych jest poprawna z kilku powodów. Po pierwsze, struktury (lub klasy) są idealnym rozwiązaniem do przechowywania złożonych danych, takich jak imiona, nazwiska i średnie oceny uczniów. Struktura pozwala na grupowanie tych składowych w jedną jednostkę, co zwiększa czytelność i organizację kodu. Na przykład, w języku C można zdefiniować strukturę 'Uczeń' z odpowiednimi polami, a następnie stworzyć tablicę, która pomieści 50 takich obiektów. W praktyce, struktury są szeroko stosowane w programowaniu, gdyż umożliwiają łatwe przekazywanie grup danych jako jednego obiektu, co jest zgodne z zasadami programowania obiektowego. Dodatkowo, korzystanie z tablicy struktur zamiast oddzielnych tablic dla każdego atrybutu ucznia minimalizuje ryzyko błędów związanych z synchronizacją danych i ułatwia manipulację danymi. W standardach programowania, szczególnie w kontekście zarządzania danymi, takie podejście jest uznawane za najlepszą praktykę, gdyż pozwala na spójną reprezentację oraz operowanie na danych.

Pytanie 12

Aby utworzyć relację wiele do wielu między tabelami A i B, wystarczy, że

A. zostanie zdefiniowana trzecia tabela z kluczami obcymi do tabel A i B

B. wiele wpisów z tabeli A powtórzy się w tabeli B

C. połączenie tabeli A z tabelą B nastąpi poprzez określenie kluczy obcych

D. tabela A będzie miała identyczne pola jak tabela B

Odpowiedź, że należy zdefiniować trzecią tabelę z kluczami obcymi do tabel A i B, jest poprawna, ponieważ relacja wiele do wielu wymaga pośrednictwa trzeciej tabeli, często nazywanej tabelą asocjacyjną lub łączącą. W praktyce oznacza to, że każdy rekord w tabeli A może być powiązany z wieloma rekordami w tabeli B i vice versa. Tabela asocjacyjna zawiera co najmniej dwa pola kluczy obcych: jedno wskazujące na odpowiedni rekord w tabeli A i drugie na odpowiadający mu rekord w tabeli B. Na przykład, w systemie zarządzania kursami, tabela 'Studenci' i tabela 'Kursy' mogą być połączone poprzez tabelę 'Rejestracje', która przechowuje identyfikatory studentów i kursów, umożliwiając przypisanie wielu studentów do wielu kursów. To podejście jest zgodne z zasadami normalizacji baz danych, które mają na celu minimalizację redundancji i zapewnienie spójności danych. Dobrą praktyką jest również zapewnienie, że klucze obce w tabeli asocjacyjnej są odpowiednio indeksowane, co poprawia wydajność zapytań oraz umożliwia łatwe zarządzanie relacjami.

Pytanie 13

Aby skryptem PHP wstawić do bazy dane z formularza, używasz wywołania:

mysqli_query($zm1, $zm2);

Co należy przekazać w parametrach $zm1 i $zm2?

A. w $zm1 wartość NULL, w $zm2 zapytanie SELECT

B. w $zm1 identyfikator połączenia, w $zm2 zapytanie SELECT

C. w $zm1 identyfikator połączenia z bazą, w $zm2 zapytanie INSERT INTO

D. w $zm1 id wiersza, w $zm2 zapytanie INSERT INTO

Funkcja mysqli_query() przyjmuje dwa parametry: pierwszy ($zm1) to uchwyt połączenia z bazą zwrócony przez mysqli_connect(), a drugi ($zm2) to treść zapytania SQL. Aby wstawić dane, w drugim parametrze przekazuje się zapytanie INSERT INTO. Dlatego poprawne jest: połączenie w $zm1 i INSERT INTO w $zm2.

Pytanie 14

Które polecenie SQL usunie bazę danych o nazwie firma?

DROP firma;

ALTER firma DROP;

ALTER firma DROP DATABASE;

DROP DATABASE firma;

Całą bazę danych usuwa polecenie DROP DATABASE <nazwa>, więc DROP DATABASE firma; skasuje bazę firma wraz z całą zawartością. Dlatego poprawne jest DROP DATABASE firma;.

Pytanie 15

Testy związane ze skalowalnością aplikacji mają na celu zweryfikowanie, czy program

A. jest właściwie opisany w dokumentacji

B. posiada odpowiednie funkcje

C. jest chroniony przed nieautoryzowanymi działaniami, np. dzieleniem przez zero

D. jest w stanie funkcjonować przy zaplanowanym i większym obciążeniu

Wybór odpowiedzi dotyczącej funkcjonalności aplikacji lub zabezpieczeń przed niepożądanymi operacjami, jak dzielenie przez zero, jest nieprawidłowy w kontekście testów skalowalności. Funkcjonalność, choć istotna, nie odnosi się bezpośrednio do tego, jak aplikacja radzi sobie z wzrastającym obciążeniem. Oprogramowanie może być w pełni funkcjonalne, ale jeśli nie jest w stanie sprostać zwiększonej liczbie użytkowników, nie może być uznane za skalowalne. Zabezpieczenia przed błędami, takimi jak dzielenie przez zero, dotyczą stabilności aplikacji, ale nie definiują jej zdolności do działania pod dużym obciążeniem. W kontekście obliczeń i operacji, programiści powinni zajmować się obsługą wyjątków, co jest oddzielnym zagadnieniem od skalowalności. Odpowiednia dokumentacja ma znaczenie w kontekście utrzymania i rozwoju oprogramowania, ale także nie odnosi się do problematyki wydajności i obciążenia. W rzeczywistości, wiele aplikacji pomimo dobrych praktyk w zakresie zabezpieczeń i dokumentacji, może przestać działać w przypadku nadmiernego obciążenia, co wskazuje na brak właściwej architektury skalowalnej. Zrozumienie różnicy między tymi aspektami jest kluczowe dla inżynierów oprogramowania i projektantów systemów.

Pytanie 16

Której właściwości CSS użyć, aby ustawić odstępy między WYRAZAMI?

word-spacing

line-spacing

white-space

letter-space

Pozostałe nazwy są błędne lub dotyczą czego innego. letter-space i line-spacing w CSS nie istnieją (odstęp między literami to letter-spacing, a wysokość wiersza to line-height). white-space steruje zawijaniem i białymi znakami, nie odstępem słów. Odstęp między wyrazami daje word-spacing.

Pytanie 17

Wartość atrybutu w tabeli, który pełni rolę klucza głównego

A. jest używana do szyfrowania zawartości tabeli

B. nigdy nie jest innego typu niż numeryczny

C. musi być unikalna

D. może przyjmować wartość null (NULL)

Rozumienie, co to jest klucz podstawowy, jest mega istotne, zwłaszcza gdy projektujesz bazy danych. Klucz podstawowy nie ma nic wspólnego z tym, jak szyfrujesz dane w tabeli. Szyfrowanie dotyczy bardziej bezpieczeństwa informacji, a klucz podstawowy to sposób na identyfikację rekordów. Warto też wiedzieć, że klucz podstawowy nie musi być zawsze numeryczny. Może być tekstowy czy alfanumeryczny, w zależności od tego, jak go użyjesz. Na przykład, w niektórych systemach identyfikatory mogą być ciągami znaków, co jest ważne, kiedy integrujesz różne systemy. Tak czy siak, klucz podstawowy nigdy nie może mieć wartości pustej (NULL), bo to by wszystko zrujnowało. Jeśli ktoś myśli, że klucz podstawowy może być pusty, to może się narazić na spore kłopoty. Klucz podstawowy to nie tylko identyfikacja, ale też ważny element, który pomaga w normalizacji danych, co z kolei wpływa na ich spójność. Dlatego warto znać te zasady, bo mają duży wpływ na to, jak działają bazy danych.

Pytanie 18

Którego formatu użyć do zapisu ZDJĘCIA z kompresją STRATNĄ?

A. PNG

B. GIF

C. JPEG

D. PCX

Pozostałe formaty nie są stratne lub nie nadają się do zdjęć. PNG kompresuje bezstratnie (większe pliki), GIF ma tylko 256 kolorów, a PCX to stary format bez kompresji stratnej. Zdjęcie ze stratną kompresją zapisuje się jako JPEG.

Pytanie 19

W dokumencie zdefiniowano akapit Kwalifikacja INF.03. Która instrukcja JavaScript zmieni kolor tekstu tego akapitu na niebieski?

document.getElementById("jeden").style.color = "blue";

document.getElementById("jeden").color = "blue";

document.getElementById("jeden").background-color = "blue";

document.getElementById("jeden").style.background-color = "blue";

Kolor tekstu zmienia się przez właściwość style.color, a element pobiera getElementById: document.getElementById("jeden").style.color = "blue";. Dlatego poprawna jest ta instrukcja.

Pytanie 20

Kiedy zostanie wywołane w JavaScript zdarzenie onKeydown?

A. gdy klawisz klawiatury zostanie zwolniony

B. gdy klawisz myszy zostanie wciśnięty

C. gdy klawisz myszy zostanie zwolniony

D. gdy klawisz klawiatury zostanie wciśnięty

Zdarzenie onkeydown jest wywoływane w chwili, gdy użytkownik WCIŚNIE klawisz KLAWIATURY (zanim go puści). Para zdarzeń to onkeydown (wciśnięcie) i onkeyup (zwolnienie), a onkeypress było używane dla znaków drukowalnych. Dzięki onkeydown można np. reagować na klawisze sterujące (strzałki, Enter, Esc). Zapamiętaj: „down” = w dół = wciśnięcie.

Pytanie 21

Efekt przedstawiony w filmie powinien być zdefiniowany w selektorze

A. tr:active { background-color: Pink; }

B. tr { background-color: Pink; }

C. tr:hover { background-color: Pink; }

D. td, th { background-color: Pink; }

Poprawny selektor to tr:hover { background-color: Pink; }, bo dokładnie opisuje sytuację pokazaną na filmie: efekt pojawia się dopiero po najechaniu kursorem na cały wiersz tabeli. Pseudo-klasa :hover w CSS służy właśnie do definiowania stylów w momencie, gdy użytkownik „najeżdża” myszką na dany element. Jeśli więc chcemy, żeby podświetlał się cały rząd tabeli, logiczne i zgodne z dobrymi praktykami jest przypięcie efektu do znacznika tr, a nie do pojedynczych komórek.

W praktyce taki zapis stosuje się bardzo często w interfejsach webowych: w panelach administracyjnych, listach zamówień, tabelach z uczniami, produktami, logami systemowymi itd. Dzięki temu użytkownik łatwiej śledzi, który wiersz właśnie ogląda. To niby detal, ale z punktu widzenia UX robi sporą różnicę. Z mojego doświadczenia to jeden z tych prostych trików CSS, które od razu poprawiają „odczuwalną” jakość strony.

Ważne jest też to, że :hover jest częścią standardu CSS (opisane m.in. w specyfikacji CSS Selectors Level 3/4) i działa w praktycznie wszystkich współczesnych przeglądarkach. Nie trzeba do tego żadnego JavaScriptu, żadnych skomplikowanych skryptów – czysty CSS. Dobrą praktyką jest również używanie bardziej stonowanych kolorów niż Pink w prawdziwych projektach, np. #f5f5f5 albo lekki odcień niebieskiego, tak żeby kontrast był czytelny i nie męczył wzroku. Warto też pamiętać, że podobny mechanizm możesz zastosować na innych elementach: np. a:hover dla linków, button:hover dla przycisków czy nawet div:hover dla całych kafelków w layoutach. Kluczowe jest to, żeby pseudo-klasa :hover była przypięta dokładnie do tego elementu, który ma reagować na interakcję użytkownika.

Pytanie 22

Według którego parametru oraz dla ilu tabel zostaną zwrócone wiersze na liście w wyniku przedstawionego zapytania?

SELECT * FROM producent, hurtownia, sklep, serwis WHERE
   producent.nr_id = hurtownia.nr_id AND
   producent.wyrob_id = serwis.wyrob_id AND
   hurtownia.nr_id = sklep.nr_id AND
   sklep.nr_id = serwis.nr_id AND
   producent.nr_id = 1;

A. Według parametru wyrób id dla wszystkich tabel.

B. Według parametru nr id dla wszystkich tabel.

C. Według parametru nr id wyłącznie dla trzech tabel.

D. Według parametru wyrób Jd wyłącznie dla trzech tabel.

Wybrana odpowiedź jest niepoprawna. Wszystkie tabelki są łączone przez wartość kolumny nr id, a nie konkretnie przez 'wyrób id' lub 'wyrób Jd'. Ważne jest, aby pamiętać, że zapytanie SQL odnosi się do wszystkich tabel, a nie tylko do trzech. W niektórych odpowiedziach może wystąpić błąd, polegający na myśleniu, że zapytanie dotyczy tylko trzech tabel, podczas gdy w rzeczywistości dotyczy ono czterech: producent, hurtownia, sklep i serwis. Ponadto, zrozumienie, jakie konkretne parametry są używane do zwracania wierszy, jest kluczowe dla zrozumienia, jak działa zapytanie. Zrozumienie tego, jakie parametry są używane w zapytaniu SQL, jest kluczowe dla zrozumienia, jakie dane są zwracane i dlaczego. Niewłaściwe zrozumienie tego, jakie parametry są używane w zapytaniu, może prowadzić do niewłaściwego zrozumienia, jakie dane są zwracane i dlaczego. Pamiętaj, że idealnym celem jest nie tylko zrozumienie, jak działa zapytanie, ale także zrozumienie, dlaczego zwraca konkretne dane i jak te dane są związane z naszymi potrzebami programistycznymi.

Pytanie 23

Gaśnicę oznaczoną literą C stosuje się do gaszenia pożarów

A. gazów palnych.

B. metali palnych.

C. cieczy i ciał stałych.

D. tłuszczów i olejów kuchennych.

Prawidłowo – litera C na oznaczeniu gaśnicy oznacza, że jest ona przeznaczona do gaszenia pożarów gazów palnych. W europejskiej klasyfikacji pożarów (PN-EN 2) klasa C obejmuje m.in. takie gazy jak propan, butan, metan, acetylen czy wodór. To są typowe gazy używane w instalacjach gazowych, butlach turystycznych, palnikach, piecach, a także w niektórych procesach technologicznych. W praktyce, przy pożarach klasy C stosuje się najczęściej gaśnice proszkowe lub rzadziej śniegowe (CO₂), ponieważ ich środek gaśniczy nie przewodzi prądu i nie reaguje niebezpiecznie z płonącym gazem. Kluczowa zasada: w przypadku wycieku i zapłonu gazu najpierw, o ile to możliwe, odcina się dopływ gazu (zawór, kurek główny), a dopiero potem dogasza płomień. Gaśnica C nie jest przeznaczona do chłodzenia rozgrzanych elementów konstrukcji, tylko do przerwania reakcji spalania w strefie płomienia. W gaśnicach oznaczonych C środek gaśniczy działa głównie poprzez mechanizm inhibicji łańcuchowej reakcji spalania i odcięcie dopływu tlenu do strefy spalania. Moim zdaniem warto zapamiętać prostą praktyczną rzecz: widzisz literę C – myśl o gazie z butli, instalacji gazowej, palniku. W branżowych szkoleniach BHP i PPOŻ zawsze podkreśla się, żeby nie używać wody do pożarów gazów, bo to jest kompletnie nieskuteczne, a czasem wręcz niebezpieczne. Dlatego dobra znajomość symboli A, B, C, D, F na gaśnicach to podstawa bezpiecznej pracy w każdym obiekcie technicznym, magazynie, warsztacie czy kotłowni.

Pytanie 24

Na ilustracji pokazano strukturę bloków witryny internetowej. Który z elementów stylu strony jest zgodny z podanym układem? Dla uproszczenia pominięto cechy koloru tła, wysokości oraz czcionki)

A. #pierwszy {float:left; width:30%;}#drugi {float:left; width:70%;}#trzeci {float:left; width:70%;}#czwarty {clear:both; }

B. #pierwszy{float:left; width:30%; }#drugi {clear:both; width:70%; }#trzeci {clear:both; width:70%; }#czwarty {float:left; width:100%; }

C. #pierwszy { width: 30%; }#drugi { width: 70%; }#trzeci { width: 70%; }#czwarty { width: 100%; }

D. #pierwszy {float:left; width:30%; }#drugi {clear:both; width:70%; }#trzeci {float:left; width:70%; }#czwarty {clear:both; }

Odpowiedź numer 2 jest prawidłowa, ponieważ doskonale odpowiada układowi bloków przedstawionych na rysunku. Zastosowanie właściwości CSS float:left dla wszystkich trzech pierwszych bloków pozwala na ich ułożenie w jednym rzędzie w ramach dostępnej szerokości. Pierwszy blok zajmuje 30 procent, natomiast drugi i trzeci po 70 procent szerokości, co jest zgodne z przedstawionym układem. Dodatkowo, zastosowanie clear:both dla czwartego bloku spowoduje, że rozpocznie on nowy wiersz i zajmie całą szerokość dostępną poniżej poprzednich elementów. Takie rozwiązanie jest efektywne w tworzeniu responsywnych i elastycznych układów stron internetowych. Wykorzystanie float jest powszechnie stosowane w projektowaniu front-end, choć w nowych projektach coraz częściej zastępowane przez flexbox i grid. Warto zrozumieć działanie float i clear, ponieważ pozwalają na manipulację układem elementów na stronie, co jest kluczowe w tworzeniu czytelnych i estetycznych interfejsów użytkownika. Zrozumienie tych koncepcji jest niezbędne dla profesjonalistów zajmujących się tworzeniem stron internetowych.

Pytanie 25

Mamy tablicę o n elementach o nazwie t[n]. Zadaniem algorytmu, zapisanego w krokach, jest wyliczenie sumy

K1: i = 0; wynik = 0;
K2: Dopóki i < n wykonuj K3 .. K4
  K3: wynik ← wynik + t[i]
  K4: i ← i + 2
K5: wypisz wynik

A. n-elementów tej tablicy

B. co drugiego elementu tablicy

C. sumy tych elementów tablicy, które mają wartości nieparzyste

D. wszystkich elementów tablicy

Algorytm przedstawiony w pytaniu wykonuje sumowanie co drugiego elementu tablicy. Rozpoczyna od elementu o indeksie 0, czyli pierwszego elementu tablicy, a następnie przeskakuje o dwa indeksy za pomocą instrukcji i ← i + 2. Dzięki temu algorytm dodaje do zmiennej wynik wyłącznie wartości znajdujące się na pozycjach o parzystych indeksach w tablicy. Praktyczne zastosowanie tego rodzaju algorytmu można znaleźć w sytuacjach, gdy potrzebujemy operować tylko na wybranym podzbiorze danych, na przykład w analizie co drugiego punktu danych w dużych zbiorach, co może przyspieszyć proces analizy i zmniejszyć obciążenie obliczeniowe. Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w dziedzinie inżynierii oprogramowania, gdzie staramy się optymalizować algorytmy pod kątem wydajności i złożoności obliczeniowej. Warto zauważyć, że operowanie na co drugim elemencie może być także użyteczne w przypadku wzorców projektowych, takich jak iteratory, które pozwalają na elastyczną kontrolę nad sposobem przeglądania danych w strukturach danych.

Pytanie 26

Jaką kwerendę w bazie MariaDB należy zastosować, aby wybrać artykuły z cenami mieszczącymi się w zakresie obustronnie domkniętym <10, 20>?

A. SELECT * FROM Artykuly WHERE Cena LIKE 1%, 2%

B. SELECT * FROM Artykuly WHERE Cena BETWEEN 10 AND 20

C. SELECT * FROM Artykuly WHERE Cena > 10 AND Cena < 20

D. SELECT * FROM Artykuly WHERE Cena IN (10, 20)

W przypadku pierwszej odpowiedzi, użycie operatora IN do wybrania artykułów o cenach 10 i 20 nie jest trafne, ponieważ IN służy do sprawdzania równości z konkretnymi wartościami, a nie do definiowania przedziałów. Wartości 10 i 20 są tylko skrajne, a nie wszystkie wartości pomiędzy nimi. Druga odpowiedź posługuje się operatorami porównawczymi > i <, co wyklucza wartości graniczne – 10 i 20 nie zostaną uwzględnione, co jest sprzeczne z intencją pytania o przedział domknięty. W codziennej pracy z SQL istotne jest, aby zrozumieć różnicę pomiędzy operatorami porównawczymi a operatorami definiującymi przedziały wartości. Ostatnia odpowiedź z użyciem LIKE jest całkowicie nieadekwatna w kontekście zapytania o ceny, ponieważ LIKE jest przeznaczony do porównywania wzorców w typach danych tekstowych, a nie numerycznych. Typowe błędy myślowe, które prowadzą do takich niepoprawnych wniosków, to brak zrozumienia różnicy między operatorami, co skutkuje błędnym doborem metod w procesie analizy danych. Aby uniknąć tych pułapek, warto zapoznać się ze standardowymi praktykami SQL oraz ciągle doskonalić swoje umiejętności w zakresie kwerend.

Pytanie 27

Jak w CSS ustawić, aby hiperłącze nieodwiedzone było żółte, a odwiedzone zielone?

a:visited { color: yellow; } a:link { color: green; }

a:hover { color: yellow; } a:visited { color: green; }

a:link { color: yellow; } a:visited { color: green; }

a:hover { color: green; } a:link { color: yellow; }

Wygląd odnośników zależnie od ich stanu ustawiają w CSS pseudoklasy. a:link dotyczy linku jeszcze nieodwiedzonego, a a:visited - już odwiedzonego. Aby nieodwiedzony był żółty, a odwiedzony zielony, zapisuje się a:link { color: yellow; } a:visited { color: green; }. Istnieją też :hover (po najechaniu) i :active (w trakcie kliknięcia); zaleca się definiować je w kolejności LVHA. Dlatego poprawny jest ten zapis.

Pytanie 28

W przedstawionym kodzie PHP w miejscu kropek powinno zostać umieszczone polecenie:

$zapytanie = mysqli_query($db, "SELECT imie, nazwisko FROM uzytkownik");
$ile = mysqli_num_rows($zapytanie);
for ($i = 0; $i < $ile; $i++)
{
  $wiersz = ....................................;
  echo "$wiersz[0] $wiersz[1]";
}

A. mysqli_query($zapytanie);

B. mysqli_fetch_row($zapytanie);

C. mysqli_num_fields($zapytanie);

D. mysqli_free_result($zapytanie);

W kontekście przedstawionego kodu PHP, prawidłowe uzupełnienie wiersza poleceń to użycie funkcji mysqli_fetch_row($zapytanie). Funkcja ta pobiera jeden wiersz z zestawu wyników zapytania jako tablicę indeksowaną numerycznie. Jest to istotny krok w procesie przetwarzania danych z bazy danych, ponieważ po wykonaniu zapytania SQL, dane muszą być odpowiednio odczytane, aby można je było wykorzystać w aplikacji. Przykładowo, po wykonaniu zapytania, możemy mieć wiele wierszy danych, a mysqli_fetch_row pozwala na iteracyjne pobieranie każdego z nich. W praktyce, stosując tę funkcję w pętli, możemy w prosty sposób zbudować listę lub tabelę, wyświetlając imię i nazwisko każdego użytkownika. Warto również pamiętać, że przy pracy z bazami danych ważne jest, aby uważnie monitorować proces pobierania danych, by uniknąć problemów z pamięcią, a także aby zwolnić zasoby po zakończeniu operacji. W związku z tym, standardową praktyką jest również stosowanie mysqli_free_result($zapytanie) po zakończeniu pracy z danymi, co pozwala na efektywne zarządzanie pamięcią.

Pytanie 29

W języku HTML zapisano formularz. Który z efektów działania kodu będzie wyświetlony przez przeglądarkę zakładając, że w pierwsze pole użytkownik przeglądarki wpisał wartość "Przykładowy text"?

A. Efekt 2.

B. Efekt 1.

C. Efekt 4.

D. Efekt 3.

Dobra robota! Odpowiedź, którą wybrałeś, to Efekt 2. W formularzu HTML masz różne elementy, które służą do zbierania danych od użytkownika. Tutaj mamy pole tekstowe i dwa checkboxy. Jak wpiszesz 'Przykładowy text' w pole tekstowe i wyślesz formularz, to właśnie to się wyświetli w przeglądarce. Efekt 2 pokazuje, że pole tekstowe ma wpisany tekst i dwa niezaznaczone checkboxy. Dlatego to jest zgodne z tym, co zobaczysz w przeglądarce. A to oznacza, że Efekt 2 jest poprawną odpowiedzią. Właściwie to wszystko jest zgodne z tym, jak HTML działa, czyli jak powinny wyglądać i działać różne elementy formularza.

Pytanie 30

Na czym polega opracowanie logicznego UKŁADU strony internetowej?

A. na ustaleniu adresów URL podstron

B. na przygotowaniu zestawu grafik

C. na rozmieszczeniu elementów w określonych miejscach strony

D. na zdefiniowaniu treści strony

Logiczny układ strony to zaplanowanie, GDZIE znajdą się poszczególne elementy - nagłówek, menu, treść główna, panel boczny, stopka. Chodzi o rozmieszczenie bloków w określonych miejscach, zanim wypełni się je treścią. Dlatego układ to rozmieszczenie elementów na stronie.

Pytanie 31

Selektor CSS a:link {color:red} w arkuszach stylów nazywanych kaskadowymi określa

A. klasę.

B. pseudoklasę.

C. pseudoelement.

D. identyfikator.

Wybór odpowiedzi związanej z klasą, identyfikatorem lub pseudoelementem nie uwzględnia kluczowej różnicy między tymi pojęciami a pseudoklasami. Klasa w CSS definiuje grupę elementów, które mają wspólne cechy stylistyczne, natomiast identyfikator jest unikalny dla jednego elementu na stronie i powinien być używany tylko raz. Klasy i identyfikatory są przypisywane za pomocą atrybutów 'class' i 'id' w HTML, co czyni je bardziej statycznymi, podczas gdy pseudoklasy odnoszą się do konkretnego stanu elementu, co wprowadza element dynamiki. Pseudoelementy, takie jak '::before' lub '::after', również różnią się, ponieważ pozwalają na stylizację części elementu, a nie jego całego stanu. Typowe błędy myślowe związane z myleniem tych pojęć wynikają często z braku zrozumienia, jak działa kaskadowość i dziedziczenie w CSS. Kluczowe jest zrozumienie, że pseudoklasy są narzędziem do reakcji na interakcje użytkownika, co pozwala na bardziej zaawansowane i intuicyjne projektowanie stron internetowych. Ignorowanie tych różnic prowadzi do nieefektywnego stylowania i może obniżać jakość interfejsów użytkownika.

Pytanie 32

Aby w MySQL nadać użytkownikowi prawo do nadawania i modyfikowania uprawnień innym użytkownikom, należy użyć klauzuli:

TRIGGER

ALL PRIVILEGES

FLUSH PRIVILEGES

GRANT OPTION

Klauzula WITH GRANT OPTION dodana do polecenia GRANT daje użytkownikowi prawo przekazywania innym tych uprawnień, które sam otrzymał. Np. GRANT SELECT ON baza.* TO jan WITH GRANT OPTION pozwala Janowi nadawać SELECT kolejnym osobom. Dlatego do delegowania uprawnień służy GRANT OPTION.

Pytanie 33

Który z poniższych kodów XHTML sformatuje tekst zgodnie z podanym przykładem?

Ala ma kota
a kot ma Alę

A. Ala ma kota a kot ma Alę

B. Ala ma kota a kot ma Alę

C. Ala ma kota a kot ma Alę

D. Ala ma kota a kot ma Alę

Odpowiedź Ala ma kota a kot ma Alę jest poprawna, ponieważ zgodnie z zasadami XHTML, użycie znaczników i do formatowania tekstu jest odpowiednie; stosowany jest do wyróżniania tekstu pogrubionego, a do kursywy. W tej odpowiedzi zastosowano również poprawny znacznik , który jest samodzielnym znacznikiem i nie wymaga zamknięcia w parze. Zgodnie z dobrymi praktykami, kod XHTML powinien być poprawnie sformatowany, a każdy otwierający znacznik powinien mieć odpowiadający mu zamykający znacznik, chyba że jest to znacznik samodzielny, jak . Warto zaznaczyć, że XHTML wymaga również, aby wszystkie atrybuty były zapisane w formacie małych liter, co zostało spełnione w tej odpowiedzi. Przykład zastosowania tej wiedzy można znaleźć w tworzeniu stron internetowych, gdzie poprawne sformatowanie kodu HTML lub XHTML jest kluczowe dla prawidłowego wyświetlania treści w przeglądarkach.

Pytanie 34

Jakie mechanizmy przyznawania zabezpieczeń, umożliwiające przeprowadzanie operacji na bazie danych, są powiązane z tematyką zarządzania kontami, użytkownikami oraz uprawnieniami?

A. Z przywilejami obiektowymi

B. Z atrybutami

C. Z zasadami

D. Z przywilejami systemowymi

Przywileje systemowe to kluczowy element zarządzania bezpieczeństwem w systemach baz danych. Obejmują one uprawnienia, które są przypisane do konta użytkownika na poziomie systemu, a niekoniecznie na poziomie obiektów bazy danych, takich jak tabele czy widoki. Dzięki nim możemy kontrolować dostęp do różnych funkcji systemowych, takich jak możliwość tworzenia nowych użytkowników, modyfikacji struktury bazy danych czy przydzielania uprawnień innym użytkownikom. Przykładem zastosowania przywilejów systemowych jest sytuacja, w której administrator bazy danych przydziela użytkownikom różne role, takie jak DBA (Database Administrator), która daje pełny dostęp do zasobów, lub rola z ograniczonymi uprawnieniami, co pozwala na wykonywanie tylko wybranych operacji. Dobrym przykładem standardów w tej dziedzinie jest podejście oparte na zasadzie minimalnych uprawnień, gdzie użytkownicy otrzymują jedynie te uprawnienia, które są absolutnie niezbędne do wykonywania ich zadań. Dzięki zastosowaniu przywilejów systemowych można skutecznie zarządzać bezpieczeństwem bazy danych oraz minimalizować ryzyko nieautoryzowanego dostępu.

Pytanie 35

Która dyrektywa w pliku php.ini decyduje o ZAPISYWANIU błędów PHP do pliku dziennika (logu)?

max_execution_time

display_errors

log_errors

memory_limit

Dyrektywa log_errors w php.ini włącza zapisywanie błędów do dziennika; współpracuje z error_log, która wskazuje plik logu. Zapis do logu jest preferowany na serwerze produkcyjnym, bo nie ujawnia błędów użytkownikom, a jednocześnie pozwala je analizować. Dlatego za zapis błędów do logu odpowiada log_errors.

Pytanie 36

Jakie zapytanie należy użyć, aby wyświetlić tylko imię, nazwisko oraz ulicę wszystkich mieszkańców?

A. SELECT imie, nazwisko, ulica FROM Mieszkancy, Adresy ON Mieszkancy.Adresy_id = Adresy.id

B. SELECT * FROM Mieszkancy JOIN Adresy ON Adresy.id = Mieszkancy.Adresy.id

C. SELECT * FROM Mieszkancy, Adresy ON Mieszkancy.id = Adresy.id

D. SELECT imie, nazwisko, ulica FROM Mieszkancy JOIN Adresy ON Mieszkancy.Adresy_id = Adresy.id

Próbując wybrać tylko konkretne kolumny z powiązanych tabel, ważne jest, żeby poprawnie zastosować składnię SQL. Jak źle podejdziesz do tego, mogą wyjść niepoprawne wyniki albo zapytanie może działać nieefektywnie. Często takie błędy wynikają z tego, że nie do końca rozumiemy relacje między tabelami. Jeśli użyjesz zapytania SELECT * FROM Mieszkancy Adresy ON Mieszkancy.id = Adresy.id, to poległeś, bo nie podałeś poprawnego typu złączenia, a dodatkowo użycie gwiazdki * zwraca wszystkie kolumny, co jest niezgodne z celem tego pytania. Jeszcze gorzej, jeśli napiszesz SELECT * FROM Mieszkancy JOIN Adresy ON Adresy.id = Mieszkancy.Adresy.id – mimo, że JOIN jest ok, używanie gwiazdki sprawia, że nie spełniasz warunków dotyczących selekcji kolumn. W obu przypadkach brakuje selektywności, przez co zapytania są mało efektywne i niezgodne z dobrymi praktykami w projektowaniu baz danych. Zapytanie SELECT imie nazwisko ulica FROM Mieszkancy Adresy ON Mieszkancy.Adresy_id = Adresy.id, chociaż wymienia dobre kolumny, stosuje błędną składnię JOIN, więc jest syntaktycznie złe. SQL wymaga precyzji przy złączaniu, żeby dane były spójne i integralne. Rozumienie, jak poprawnie używać JOIN i jak wybierać kolumny, jest kluczowe do tworzenia skutecznych zapytań, co wpływa na optymalizację pracy z bazami danych.

Pytanie 37

Instrukcja break w przedstawionym kodzie PHP sprawi, że

for($i = 1; $i <= 3; $i++) {
    for($j = 1; $j <= 3; $j++) {
        echo "Iteracja: ($i, $j)";
        if($i == 2 and $j == 2)
            break;
    }
}

A. wewnętrzna pętla dokończy działanie dla $j = 3, a następnie program zostanie przerwany.

B. iteracja (2, 2) zostanie przerwana i nastąpi po niej iteracja (2, 3).

C. działanie obu pętli zostanie zakończone po iteracji (2, 2).

D. działanie wewnętrznej pętli zostanie zakończone po iteracji (2, 2) i będzie kontynuowane dla $i = 3.

Poprawna odpowiedź to: 'działanie wewnętrznej pętli zostanie zakończone po iteracji (2, 2) i będzie kontynuowane dla $i = 3'. Instrukcja 'break' w języku PHP, bez dodatkowego argumentu, kończy działanie najbliższej pętli - w tym przypadku jest to wewnętrzna pętla 'for'. Po przerwaniu działania wewnętrznej pętli, następuje kontynuacja wykonania kodu od kolejnej iteracji pętli zewnętrznej, czyli dla $i = 3. To jest zgodne ze standardami PHP - instrukcja 'break' służy do zakończenia aktualnej pętli czy instrukcji switch i przeniesienia sterowania do następnej instrukcji. Jest to przydatne narzędzie, które pozwala na optymalizację kodu i unikanie niepotrzebnego obliczenia iteracji, które nie wpłyną na wynik końcowy. Przykładowo, może to być użyteczne, gdy w pętli przeszukujemy tablicę w celu znalezienia konkretnego elementu - po jego znalezieniu nie musimy już przeszukiwać reszty tablicy.

Pytanie 38

W której notacji diagramów ER został zapisany model związków encji przedstawiony na ilustracji?

A. Chena.

B. Martina.

C. Min-Max.

D. Bachmana.

Prawidłowa odpowiedź to notacja Martina. Na diagramie widać bardzo charakterystyczne cechy tej notacji: encje są przedstawione jako prostokąty z nagłówkiem wypełnionym innym kolorem (tu: ciemnoszary pasek z nazwą encji KLIENT, ZAKUP, TOWAR), a pod spodem w formie tabelki wypisane są atrybuty, jeden pod drugim. Klucz główny jest po prostu pierwszym atrybutem na liście (ID), bez dodatkowych ozdobników typu podkreślenie czy elipsa, co jest typowe właśnie dla podejścia Martina, zorientowanego na projektowanie relacyjnej bazy danych. Związki między encjami są rysowane liniami z tzw. crow’s foot ("kurzą łapką") po stronie encji wielokrotnej, a po stronie encji pojedynczej mamy prostą kreskę. Na ilustracji dokładnie to widać: ZAKUP jest encją pośredniczącą, a relacje KLIENT–ZAKUP i TOWAR–ZAKUP mają klasyczną symbolikę notacji Martina. W praktyce, w wielu narzędziach CASE (np. w starszych wersjach ERwin, PowerDesigner, Visio z szablonem Database Model Diagram) domyślny styl ERD jest właśnie bardzo zbliżony do notacji Martina. Taki diagram jest od razu „bliski” strukturze fizycznej tabel w SQL, więc łatwo go przełożyć na CREATE TABLE, klucze obce i indeksy. Z mojego doświadczenia w firmach produkcyjnych i w małych software house’ach notacja Martina jest często używana przy projektach, gdzie liczy się szybkie przejście z modelu koncepcyjnego do modelu logicznego i fizycznego, bez zbyt rozbudowanej symboliki teoretycznych ER-ów. Dlatego rozpoznanie tej notacji po wyglądzie encji-tabelek i crow’s foot jest bardzo praktyczną umiejętnością przy pracy z bazami danych.

Pytanie 39

Jakie informacje z ośmiu wpisanych rekordów w tabeli zwierzęta zostaną przedstawione w wyniku wykonania wskazanej instrukcji SQL?

A. Anna Kowalska, Jan Nowak

B. Dika, Fuks

C. Figaro, Dika, Fuks

D. Fafik, Brutus, Dika, Fuks

Zapytanie SQL SELECT imie FROM zwierzeta WHERE rodzaj = 2 AND szczepienie = 2016; filtruje wyniki według dwóch kryteriów: rodzaj musi być równy 2 i rok szczepienia musi być 2016. W danych mamy kilka zwierząt, ale tylko Dika i Fuks spełniają oba te warunki. Dika i Fuks mają rodzaj równy 2 oraz rok szczepienia 2016, co czyni je jedynymi zwierzętami w tabeli spełniającymi te kryteria. Zrozumienie tego typu zapytań wymaga znajomości składni SQL oraz logiki warunkowej. W praktyce stosowanie filtrów WHERE to jedna z podstawowych technik selekcji danych umożliwiająca precyzyjne wyciąganie rekordów z dużych zbiorów danych. Warto również zaznaczyć, że poprawne używanie takich zapytań w pracy zawodowej jest niezbędne dla zapewnienia jakości i wydajności procesów związanych z bazami danych. Wiedza ta jest kluczowa w wielu branżach, w których przetwarzanie dużych ilości danych jest codziennością.

Pytanie 40

Której funkcji PHP użyć, aby WYSŁAĆ zapytanie SELECT do bazy MySQL?

mysqli_query

mysqli_connect

mysqli_fetch_row

mysqli_num_rows

Pozostałe funkcje albo poprzedzają zapytanie, albo następują po nim. mysqli_connect tylko nawiązuje połączenie - bez niej mysqli_query nie ma czego użyć, ale sama nic nie pyta. mysqli_num_rows działa już na GOTOWYM wyniku (liczy wiersze). mysqli_fetch_row wyciąga z wyniku pojedynczy wiersz. Zapytanie do bazy wysyła wyłącznie mysqli_query.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej