Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik programista
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 8 kwietnia 2026 10:07
Data zakończenia: 8 kwietnia 2026 10:28

Egzamin zdany!

Wynik: 35/40 punktów (87,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Podana jest tabela książki z kolumnami: tytuł, autor (w formie tekstowej), cena (w formie liczbowej). Jaką kwerendę SELECT należy wykorzystać, aby otrzymać tylko tytuły, których cena jest niższa niż 50 zł?

A. SELECT tytul FROM ksiazki WHERE cena > '50 zł';

B. SELECT * FROM ksiazki WHERE cena < 50;

C. SELECT tytul FROM ksiazki WHERE cena < 50;

D. SELECT ksiazki FROM tytul WHERE cena < '50 zł';

Odpowiedź "SELECT tytul FROM ksiazki WHERE cena < 50;" jest prawidłowa, ponieważ wykorzystuje składnię SQL, która pozwala na wybranie konkretnych pól z tabeli. W tym przypadku przy pomocy klauzuli SELECT określamy, że interesują nas tylko tytuły książek, a klauzula WHERE filtruje wyniki, zwracając jedynie te rekordy, w których cena jest niższa niż 50 zł. To podejście jest zgodne z najlepszymi praktykami, ponieważ zamiast używać operatora *, który zwraca wszystkie kolumny, wskazujemy dokładnie, jakie dane są nam potrzebne. Dzięki temu kwerenda jest bardziej wydajna i przejrzysta. Przykładowo, w przypadku dużych zbiorów danych, ograniczenie wyników do konkretnego pola może znacząco poprawić czas wykonania zapytania oraz zmniejszyć obciążenie serwera. Ponadto, zapis ceny jako liczby, a nie tekstu (np. '50 zł'), umożliwia prawidłowe porównanie wartości numerycznych, co jest kluczowe w tego typu zapytaniach. W praktyce wykorzystanie tego rodzaju zapytań jest niezbędne, aby efektywnie zarządzać danymi i uzyskiwać precyzyjne wyniki w bazach danych.

Pytanie 2

Który kod HTML spowoduje identyczne formatowanie jak przedstawione na obrazku?

W tym paragrafie zobaczysz sposoby formatowania tekstu w HTML

<p>W tym <i>paragrafie zobaczysz sposoby formatowania</i> tekstu w HTML</p>
<p>W tym <b>paragrafie <i>zobaczysz</i> sposoby formatowania</b> tekstu w HTML</p>
<p>W tym <i>paragrafie <b>zobaczysz</b> sposoby formatowania</i> tekstu w HTML</p>
<p>W tym <i>paragrafie </i><b>zobaczysz</b><i> sposoby formatowania</i> tekstu w HTML</p>

A. Odpowiedź B

B. Odpowiedź A

C. Odpowiedź D

D. Odpowiedź C

Wybór niepoprawnych odpowiedzi wynika z nieprawidłowego użycia znaczników HTML, co prowadzi do złego formatowania tekstu. W opcji A znacznik <i> został użyty do zamykania paragrafu, co nie ma sensu, bo <i> powinien otaczać tylko te fragmenty, które mają być wyświetlane kursywą. Dodatkowo, brak znaczników <b> sprawia, że tekst nie jest pogrubiony, jak powinien być w oryginale. Opcja B znowu ma źle uporządkowane znaczniki, przez co efekt wizualny różni się od zamierzonego. Tekst 'zobaczysz' powinien być pogrubiony, a nie pokazywany kursywą. A w przypadku opcji D, znów widzimy źle rozmieszczone znaczniki <i> i <b>, co prowadzi do nieprzewidywalnych rezultatów formatowania. Takie błędy często wynikają z braku znajomości podstaw HTML i nieuważności na semantykę znaczników. Z mojego punktu widzenia, ważna jest znajomość kosztów, bo dobre zrozumienie kodu HTML jest kluczowe, żeby tworzyć zorganizowane i dostępne treści w sieci.

Pytanie 3

Skrypt PHP wyświetla aktualny czas w formacie godzina:minuta:sekunda, na przykład 15:38:20. Czas w tym formacie zostanie uzyskany dzięki funkcji

A. date("H:i:s");

B. date("G:m:s");

C. time("H:i:s");

D. time("G:m:s");

Funkcja date() w PHP jest używana do formatowania daty i czasu w różnych formatach. W przypadku wywołania date("H:i:s"), składa się ona z trzech elementów: 'H' reprezentuje godziny w 24-godzinnym formacie, 'i' to minuty, a 's' to sekundy. Dzięki takiemu formatowaniu, wynik będzie przedstawiał aktualny czas w formacie godzina:minuta:sekunda, co jest powszechnie używane w aplikacjach webowych do wyświetlania czasu. Na przykład, wywołując echo date("H:i:s"); w skrypcie PHP, użytkownik zobaczy aktualny czas na stronie internetowej. Warto również zauważyć, że korzystanie z funkcji date() jest zgodne z najlepszymi praktykami w programowaniu PHP, ponieważ pozwala na łatwe dostosowanie formatu czasu do potrzeb aplikacji i użytkowników. Dodatkowo, przy wdrażaniu systemów, które wymagają precyzyjnego czasu, warto również rozważyć strefy czasowe, co można osiągnąć za pomocą funkcji date_default_timezone_set().

Pytanie 4

Jakiego rodzaju relację uzyskuje się, łącząc ze sobą dwie tabele za pomocą kluczy głównych?

A. jeden do wielu

B. wiele do jednego

C. wiele do wielu

D. jeden do jednego

Wybór innych odpowiedzi, takich jak 'wiele do wielu', 'wiele do jednego' czy 'jeden do wielu', wynika zazwyczaj z nieporozumienia dotyczącego definicji i zastosowania relacji w bazach danych. Relacja wiele do wielu występuje, gdy wiele rekordów w jednej tabeli może być powiązanych z wieloma rekordami w innej tabeli, co jest często realizowane przez wprowadzenie tabeli pośredniczącej. Na przykład, w przypadku tabel 'Studenci' i 'Kursy', gdzie jeden student może zapisać się na wiele kursów, a każdy kurs może mieć wielu studentów, stosujemy relację wiele do wielu. Z kolei relacja wiele do jednego oznacza, że wiele rekordów w jednej tabeli odnosi się do jednego rekordu w innej tabeli, co ilustruje na przykład relacja 'Zamówienia' do 'Klientów', gdzie wiele zamówień może być złożonych przez jednego klienta. Natomiast relacja jeden do wielu charakteryzuje się tym, że jeden rekord w jednej tabeli może mieć wiele odpowiadających mu rekordów w innej tabeli. Zrozumienie tych typów relacji jest kluczowe dla projektowania efektywnych baz danych, ponieważ pozwala na optymalne zarządzanie danymi i ich integralnością. Użytkownicy, którzy nie dostrzegają subtelności między tymi relacjami, mogą wprowadzać błędy w projektowaniu baz danych, co prowadzi do problemów z wydajnością i spójnością danych.

Pytanie 5

Jakie mechanizmy przyznawania zabezpieczeń, umożliwiające przeprowadzanie operacji na bazie danych, są powiązane z tematyką zarządzania kontami, użytkownikami oraz uprawnieniami?

A. Z zasadami

B. Z przywilejami systemowymi

C. Z przywilejami obiektowymi

D. Z atrybutami

Przywileje systemowe to kluczowy element zarządzania bezpieczeństwem w systemach baz danych. Obejmują one uprawnienia, które są przypisane do konta użytkownika na poziomie systemu, a niekoniecznie na poziomie obiektów bazy danych, takich jak tabele czy widoki. Dzięki nim możemy kontrolować dostęp do różnych funkcji systemowych, takich jak możliwość tworzenia nowych użytkowników, modyfikacji struktury bazy danych czy przydzielania uprawnień innym użytkownikom. Przykładem zastosowania przywilejów systemowych jest sytuacja, w której administrator bazy danych przydziela użytkownikom różne role, takie jak DBA (Database Administrator), która daje pełny dostęp do zasobów, lub rola z ograniczonymi uprawnieniami, co pozwala na wykonywanie tylko wybranych operacji. Dobrym przykładem standardów w tej dziedzinie jest podejście oparte na zasadzie minimalnych uprawnień, gdzie użytkownicy otrzymują jedynie te uprawnienia, które są absolutnie niezbędne do wykonywania ich zadań. Dzięki zastosowaniu przywilejów systemowych można skutecznie zarządzać bezpieczeństwem bazy danych oraz minimalizować ryzyko nieautoryzowanego dostępu.

Pytanie 6

Zakładając, że zmienna tablicowa $tab jest wypełniona liczbami naturalnymi, wynikiem programu będzie wypisanie

$liczba = $tab[0];
 foreach ($tab as $element)
 {
     if ($element > $liczba)
         $liczba = $element;
 }
 echo $liczba;

A. najmniejszego elementu tablicy.

B. tych elementów, które są większe od zmiennej $liczba.

C. największego elementu tablicy.

D. elementu tablicy, który jest równy wartości $tab[0].

Poprawna odpowiedź sugeruje, że wynikiem programu będzie wypisanie największego elementu tablicy. To jest prawidłowe, ponieważ program używa techniki znanej jako pętla iteracyjna, aby przejść przez każdy element tablicy i porównać go z aktualnie największą znaną wartością. Na początku, największa znana wartość jest ustawiona na pierwszy element tablicy. Następnie, dla każdego elementu tablicy, program sprawdza, czy element jest większy od największej znanej wartości. Jeśli tak, to ta wartość staje się nową największą znaną wartością. Po przejściu przez wszystkie elementy, program wypisuje największą znaną wartość. Jest to standardowa technika stosowana w programowaniu, aby znaleźć największy element w tablicy lub liście.

Pytanie 7

W języku SQL zrealizowano polecenia GRANT przedstawione w ramce. Kto uzyska prawo do przeglądania oraz modyfikowania danych?

GRANT ALL ON frmy TO 'adam'@'localhost';
 GRANT ALTER, CREATE, DROP ON frmy TO 'anna'@'localhost';
 GRANT SELECT, INSERT, UPDATE ON frmy TO 'tomasz'@'localhost';

A. Jedynie Tomasz

B. Adam oraz Anna

C. Tomasz i Adam

D. Tomasz oraz Anna

Odpowiedź, że prawo do przeglądania i zmiany danych mają Tomasz i Adam, jest prawidłowa, ponieważ wynikają one z poleceń GRANT wykonanych w SQL. Adam otrzymuje pełne prawa do bazy danych 'frmy' dzięki komendzie 'GRANT ALL', co oznacza, że może zarówno przeglądać, jak i modyfikować wszelkie dane w tej bazie. Z kolei Tomasz, dzięki przyznanym mu uprawnieniom SELECT, INSERT i UPDATE, również ma możliwość przeglądania danych oraz ich zmiany. Ta sytuacja odzwierciedla kluczowe aspekty zarządzania uprawnieniami w systemach baz danych, gdzie precyzyjne przydzielanie ról i dostępów jest fundamentalne dla zapewnienia bezpieczeństwa i integralności danych. Praktyczne zastosowania takich operacji obejmują sytuacje, w których administratorzy baz danych muszą zróżnicować dostęp do danych w zależności od ról użytkowników, co jest zgodne z zasadami minimalnych uprawnień, które są standardem w branży IT.

Pytanie 8

W SQL, aby dokonać zmiany w strukturze tabeli, na przykład dodać lub usunąć kolumnę, powinno się użyć polecenia

A. DROP TABLE

B. ALTER TABLE

C. TRUNCATE

D. UPDATE

Odpowiedź 'ALTER TABLE' jest prawidłowa, ponieważ to polecenie w SQL umożliwia modyfikację struktury istniejącej tabeli. Dzięki 'ALTER TABLE' możemy dodawać nowe kolumny, usuwać istniejące, zmieniać typy danych kolumn, a także ustawiać ograniczenia, takie jak klucze główne czy unikalne. Przykładowe zastosowanie to: 'ALTER TABLE employees ADD COLUMN birthdate DATE;' co dodaje kolumnę 'birthdate' do tabeli 'employees'. Użycie tego polecenia jest zgodne z dobrymi praktykami, ponieważ pozwala na elastyczne dostosowywanie struktury bazy danych w odpowiedzi na zmieniające się wymagania aplikacji. Warto również zaznaczyć, że 'ALTER TABLE' jest standardowym poleceniem w SQL, co oznacza, że jest obsługiwane przez większość systemów zarządzania bazami danych, takich jak MySQL, PostgreSQL czy SQL Server, co czyni je uniwersalnym narzędziem w pracy z danymi.

Pytanie 9

W języku SQL, aby usunąć wszystkie rekordy z tabeli, nie eliminując jej samej, można skorzystać z polecenia

A. ALTER

B. UPDATE

C. DROP

D. TRUNCATE

Polecenie TRUNCATE w języku SQL jest używane do usunięcia wszystkich danych z tabeli w sposób szybki i efektywny, bez potrzeby usuwania samej tabeli. TRUNCATE działa na poziomie struktury bazy danych, co oznacza, że nie zapisuje informacji o usuniętych rekordach w dzienniku transakcji, co czyni operację znacznie szybszą w porównaniu do innych metod, takich jak DELETE. W praktyce, gdy chcesz zresetować tabelę do stanu pustego, TRUNCATE jest najlepszym wyborem. Przykładem zastosowania może być sytuacja, gdy tabela tymczasowa zawiera dane, które nie są już potrzebne po zakończeniu procesu przetwarzania. W takim przypadku użycie polecenia TRUNCATE pozwala na szybkie usunięcie wszystkich rekordów, a sama struktura tabeli pozostaje nienaruszona do przyszłego użycia. Dobrą praktyką jest również stosowanie TRUNCATE w sytuacjach, gdzie nie potrzebujemy zachować historii operacji na danych, co zwiększa wydajność bazy danych. Zgodnie z zaleceniami standardów SQL, TRUNCATE jest bardziej odpowiednie do operacji na dużych zbiorach danych, gdyż minimalizuje czas operacji i obciążenie systemu.

Pytanie 10

Zmienna o typie integer lub int jest w stanie przechowywać

A. liczbę całkowitą

B. liczbę rzeczywistą

C. znak

D. łańcuch znaków

Zmienna typu integer, znana również jako int, jest podstawowym typem danych w wielu językach programowania, takich jak C, C++, Java czy Python. Jej kluczową zaletą jest możliwość przechowywania tylko liczb całkowitych, co czyni ją idealnym wyborem do operacji arytmetycznych, które wymagają precyzyjnego zarządzania wartościami całkowitymi bez części dziesiętnych. Przykłady zastosowania to m.in. przechowywanie ilości przedmiotów w magazynie, zliczanie punktów w grze lub reprezentowanie indeksów w tablicach. W praktyce, użycie zmiennych typu integer umożliwia efektywne wykorzystanie pamięci, ponieważ zajmują one mniej miejsca niż zmienne typu zmiennoprzecinkowego, a ich operacje są wykonywane szybciej. Ponadto, stosowanie zmiennych całkowitych jest zgodne z dobrymi praktykami programowania, które zalecają dobór odpowiednich typów danych do specyficznych potrzeb aplikacji, co zwiększa ich wydajność i czytelność kodu. Warto także zrozumieć, że w kontekście programowania, typ zmiennej determinuje zakres wartości, które można przechowywać, co w przypadku typu integer zwykle wynosi od -2,147,483,648 do 2,147,483,647 w standardzie 32-bitowym, co czyni go wystarczającym dla wielu zastosowań.

Pytanie 11

W tabeli produkt znajdują się artykuły wyprodukowane po roku 2000, posiadające pola nazwa oraz rok_produkcji. Jakie zapytanie SQL pokaże listę artykułów wyprodukowanych?

A. w latach innych niż 2017

B. w roku 2017

C. przed rokiem 2017

D. po roku 2017

Klauzula SQL wykorzystuje funkcję SUBSTR aby wyekstrahować dwie cyfry z roku produkcji zaczynając od trzeciej pozycji. To oznacza że bierze dwie cyfry odpowiadające końcówce roku. W ten sposób SELECT * FROM produkt WHERE SUBSTR(rok_produkcji3 2)=17; wyszukuje przedmioty których rok produkcji kończy się na 17 co wskazuje że zostały wyprodukowane w 2017 roku. Jest to efektywna metoda pod warunkiem że dane w kolumnie rok_produkcji są przechowywane jako ciągi znaków i spełniają wymagany format YYYY. Praktyczne zastosowanie tego podejścia jest szczególnie przydatne w bazach danych gdzie mogą występować różne formaty zapisu dat. Ważne jest aby zawsze upewnić się że dane są odpowiednio ujednolicone. Korzystanie z funkcji jak SUBSTR jest standardową praktyką w SQL umożliwiającą dynamiczne manipulowanie tekstem co czyni zapytania bardziej elastycznymi. Zrozumienie tego mechanizmu jest kluczowe dla efektywnego zarządzania bazami danych w kontekście filtrowania danych na podstawie ich struktur tekstowych.

Pytanie 12

Aby w PHP uzyskać dostęp do danych formularza przesyłanych w sposób bezpieczny, należy użyć tablicy

A. $_SESSION

B. $_POST

C. $_FILES

D. $_SERVER

W języku PHP tablica $_POST jest kluczowym narzędziem do obsługi danych przesyłanych za pomocą metody POST, która jest jedną z najczęściej stosowanych metod przesyłania formularzy w aplikacjach webowych. Odpowiedź ta jest prawidłowa, ponieważ $_POST umożliwia dostęp do danych wprowadzonych przez użytkownika w formularzu, które są wysyłane na serwer. Metoda POST jest bezpieczniejsza od metody GET, ponieważ nie ujawnia danych w URL, co jest istotne w kontekście prywatności i bezpieczeństwa. Przykłady zastosowania obejmują formularze logowania, gdzie dane użytkownika, takie jak hasło, są przesyłane do serwera. Stosując $_POST, programista może w łatwy sposób przetwarzać te dane, walidować je, a następnie zapisać w bazie danych lub wykonać inne operacje. W dobrych praktykach programistycznych zaleca się również stosowanie odpowiednich zabezpieczeń, takich jak filtrowanie i walidacja danych, aby uniknąć ataków typu SQL Injection czy XSS. Użycie $_POST jest kluczowe w tworzeniu nowoczesnych i bezpiecznych aplikacji internetowych.

Pytanie 13

Jakie zadanie wykonuje funkcja COUNT w języku SQL?

A. obliczenie wartości bezwzględnej w polu liczbowym

B. wyliczenie średniej wartości w danej kolumnie

C. zliczanie rekordów uzyskanych z kwerendy

D. liczenie znaków w polu tekstowym

Funkcja COUNT w języku SQL jest jedną z najbardziej fundamentalnych funkcji agregujących, która służy do zliczania liczby rekordów w zestawie danych. Użycie tej funkcji jest kluczowe w kontekście analizy danych, ponieważ pozwala na szybkie uzyskanie informacji o ilości danych, które spełniają określone kryteria. Przykład użycia COUNT może wyglądać następująco: SELECT COUNT(*) FROM klienci WHERE kraj = 'Polska'; Taki zapytanie zwróci liczbę wszystkich klientów z Polski. Funkcja COUNT jest również używana w połączeniu z klauzulą GROUP BY, co umożliwia zliczanie rekordów w podgrupach. Na przykład, SELECT kraj, COUNT(*) FROM klienci GROUP BY kraj; zliczy wszystkich klientów w każdym kraju. Warto podkreślić, że COUNT różni się od innych funkcji agregujących, takich jak AVG czy SUM, które obliczają wartości na podstawie danych, a nie zliczają ich. Funkcja COUNT jest zgodna z normami SQL-92 i jest wspierana przez wszystkie popularne systemy zarządzania bazami danych, co czyni ją uniwersalnym narzędziem w pracy z danymi.

Pytanie 14

Wymiary:	4272x2848px
Rozdzielczość:	72 dpi
Format:	JPG

W ramce przedstawiono właściwości pliku graficznego. W celu optymalizacji czasu ładowania rysunku na stronę WWW należy

A. dostosować proporcje szerokości do wysokości

B. zwiększyć rozdzielczość

C. zmniejszyć rozmiary obrazu

D. zmienić format grafiki na CDR

Zmniejszenie wymiarów rysunku to kluczowy krok w optymalizacji czasu ładowania grafiki na stronę internetową. Wymiary rysunku 4272x2848px są znaczące, co oznacza, że obraz ma dużą ilość pikseli, co przekłada się na większy rozmiar pliku. Przy standardowej rozdzielczości 72 dpi, która jest odpowiednia do wyświetlania na ekranach, mniejsze wymiary skutkują zmniejszeniem liczby pikseli, co automatycznie obniża wagę pliku. Przykładem może być przeskalowanie obrazu do wymiarów 800x600px, co może znacznie przyspieszyć czas ładowania strony. W praktyce, witryny internetowe powinny dążyć do używania obrazów o wymiarach dostosowanych do wyświetlacza, a optymalne wymiary to te, które są zgodne z responsywnym designem. Ponadto, standardy dotyczące wydajności stron, takie jak Web Page Test czy Google PageSpeed Insights, zalecają minimalizację rozmiaru plików graficznych jako kluczowy element poprawy szybkości ładowania. Zmniejszenie wymiarów rysunku jest zatem jednym z najprostszych i najbardziej efektywnych rozwiązań, które mogą przynieść znaczące korzyści w zakresie wydajności stron internetowych.

Pytanie 15

Podane w ramce polecenie SQL nadaje prawo SELECT

GRANT SELECT ON hurtownia.* TO 'sprzedawca'@'localhost';

A. do wszystkich tabel w bazie hurtownia.

B. dla użytkownika 'root' na serwerze sprzedawca.

C. dla użytkownika 'root' na serwerze localhost.

D. do wszystkich pól w tabeli hurtownia.

Poprawnie wychwyciłeś najważniejszy element składni: zapis hurtownia.* po słowie ON oznacza całą bazę danych o nazwie hurtownia, a nie pojedynczą tabelę. W składni GRANT w MySQL i innych systemach bazodanowych mamy kilka poziomów nadawania uprawnień: można nadać uprawnienia do całej bazy (database), do konkretnej tabeli, a nawet do pojedynczych kolumn. Kluczowe jest to, co znajduje się po słowie ON. Jeżeli podamy nazwa_bazy.* – tak jak tutaj – to uprawnienie SELECT dotyczy wszystkich tabel w tej bazie danych. Gdyby chodziło o jedną tabelę, składnia wyglądałaby np. GRANT SELECT ON hurtownia.zamowienia TO 'sprzedawca'@'localhost'; i wtedy prawo dotyczyłoby wyłącznie tabeli zamowienia. W tym poleceniu dodatkowo jasno określony jest użytkownik: 'sprzedawca'@'localhost'. W MySQL użytkownik jest identyfikowany parą nazwa_użytkownika@host, więc nie jest to ani root, ani żaden inny login, tylko konkretny użytkownik o nazwie sprzedawca, który łączy się z serwera localhost. To jest typowy scenariusz np. dla aplikacji sprzedażowej instalowanej na tym samym serwerze co baza. Taki użytkownik często dostaje tylko SELECT do bazy hurtownia, żeby mógł odczytywać dane (np. listę produktów, stany magazynowe, historię zamówień), ale nie miał uprawnień do modyfikacji struktury bazy czy kasowania rekordów. Moim zdaniem jest to bardzo dobra praktyka bezpieczeństwa: tworzy się osobnych użytkowników o wąskim zakresie uprawnień zamiast wszędzie używać konta root. W realnych projektach webowych, np. w PHP czy innych językach backendowych, w pliku konfiguracyjnym aplikacji podaje się właśnie takiego technicznego użytkownika, który ma GRANT SELECT (czasem też INSERT/UPDATE) tylko na jedną, konkretną bazę. Dzięki temu nawet jeśli aplikacja zostanie zhakowana, atakujący ma dużo mniejsze pole do popisu, bo nie dysponuje pełnymi uprawnieniami administracyjnymi. Dobrze też zapamiętać, że GRANT SELECT nie daje prawa do tworzenia nowych tabel ani zmiany struktury – to są osobne uprawnienia (CREATE, ALTER, DROP). Tutaj mówimy wyłącznie o możliwości wykonywania zapytań odczytujących dane ze wszystkich tabel w bazie hurtownia, co w praktyce oznacza, że użytkownik sprzedawca może spokojnie robić SELECT * FROM jakakolwiek_tabela; pod warunkiem, że ta tabela znajduje się właśnie w tej bazie.

Pytanie 16

Na tabeli dania, której wiersze zostały pokazane poniżej, wykonano przedstawioną kwerendę:

SELECT * FROM dania WHERE typ < 3 AND cena < 30 LIMIT 5;

Ile wierszy wybierze ta kwerenda?

id	typ	nazwa	cena
1	1	Gazpacho	20
2	1	Krem z warzyw	25
3	1	Gulaszowa ostra	30
4	2	Kaczka i owoc	30
5	2	Kurczak pieczony	40
6	3	wierzbowy przysmak	35
7	2	Mintał w panierce	30
8	2	Alle kotlet	30
9	3	Owoce morza	20
10	3	Grzybki, warzywka, sos	15
11	3	Orzechy i chipsy	10
12	3	Tatar i jajo	15
13	3	Bukiet warzyw	10

A. 5

B. 8

C. 13

D. 2

Twoja odpowiedź jest jak najbardziej trafna. To zapytanie SQL, które mamy, wybiera z tabeli 'dania' te wiersze, gdzie 'typ' jest mniejszy niż 3, a 'cena' nie przekracza 30. Wiem, że dodanie 'LIMIT 5' może wydawać się istotne, ale w tym przypadku tak naprawdę nie wpływa to na wynik, bo tylko jeden wiersz pasuje – danie 'Gazpacho'. Warto pamiętać, że w SQL, gdy używamy warunku 'WHERE', łączymy je z operatorem AND, co oznacza, że muszą być spełnione jednocześnie. Klauzula 'LIMIT' jest przydatna w różnych sytuacjach, ale tutaj, nawet z ograniczeniem do 5, i tak mamy tylko jeden wynik.

Pytanie 17

Efekt przedstawiony w filmie powinien być zdefiniowany w selektorze

A. tr:hover { background-color: Pink; }

B. tr:active { background-color: Pink; }

C. tr { background-color: Pink; }

D. td, th { background-color: Pink; }

Poprawny selektor to tr:hover { background-color: Pink; }, bo dokładnie opisuje sytuację pokazaną na filmie: efekt pojawia się dopiero po najechaniu kursorem na cały wiersz tabeli. Pseudo-klasa :hover w CSS służy właśnie do definiowania stylów w momencie, gdy użytkownik „najeżdża” myszką na dany element. Jeśli więc chcemy, żeby podświetlał się cały rząd tabeli, logiczne i zgodne z dobrymi praktykami jest przypięcie efektu do znacznika tr, a nie do pojedynczych komórek. W praktyce taki zapis stosuje się bardzo często w interfejsach webowych: w panelach administracyjnych, listach zamówień, tabelach z uczniami, produktami, logami systemowymi itd. Dzięki temu użytkownik łatwiej śledzi, który wiersz właśnie ogląda. To niby detal, ale z punktu widzenia UX robi sporą różnicę. Z mojego doświadczenia to jeden z tych prostych trików CSS, które od razu poprawiają „odczuwalną” jakość strony. Ważne jest też to, że :hover jest częścią standardu CSS (opisane m.in. w specyfikacji CSS Selectors Level 3/4) i działa w praktycznie wszystkich współczesnych przeglądarkach. Nie trzeba do tego żadnego JavaScriptu, żadnych skomplikowanych skryptów – czysty CSS. Dobrą praktyką jest również używanie bardziej stonowanych kolorów niż Pink w prawdziwych projektach, np. #f5f5f5 albo lekki odcień niebieskiego, tak żeby kontrast był czytelny i nie męczył wzroku. Warto też pamiętać, że podobny mechanizm możesz zastosować na innych elementach: np. a:hover dla linków, button:hover dla przycisków czy nawet div:hover dla całych kafelków w layoutach. Kluczowe jest to, żeby pseudo-klasa :hover była przypięta dokładnie do tego elementu, który ma reagować na interakcję użytkownika.

Pytanie 18

W języku CSS zdefiniowano styl. Sformatowana tym stylem sekcja będzie zawierała obramowanie o szerokości:

div { border: solid 2px blue;
       margin: 20px;}

A. 20 px oraz marginesy zewnętrzne tego obramowania

B. 2 px oraz marginesy wewnętrzne tego obramowania

C. 20 px oraz marginesy wewnętrzne tego obramowania

D. 2 px oraz marginesy zewnętrzne tego obramowania

W definicji stylu CSS podano, że sekcja div będzie miała obramowanie o szerokości 2 pikseli oraz marginesy zewnętrzne o wartości 20 pikseli. Obramowanie jest definiowane przez właściwość 'border', gdzie 'solid' oznacza typ obramowania i '2px' to jego szerokość, a 'blue' to kolor. Marginesy zewnętrzne są definiowane za pomocą właściwości 'margin', która w tym przypadku ma wartość 20 pikseli. Jest to odległość między brzegiem obiektu a innymi elementami na stronie. Zrozumienie tych właściwości jest kluczowe w projektowaniu responsywnych i dobrze zorganizowanych układów stron internetowych. Stosując te właściwości, twórcy stron mogą łatwo kontrolować wygląd i odległości między elementami, co jest szczególnie ważne w kontekście użyteczności i estetyki witryny. Przykładowo, jeśli chciałbyś dodać więcej przestrzeni pomiędzy sekcjami, wystarczy zwiększyć wartość 'margin'. Warto również zaznaczyć, że te właściwości są zgodne z aktualnymi standardami CSS, co pozwala na ich wszechstronne wykorzystanie w praktyce.

Pytanie 19

Fragment kodu w języku JavaScript realizujący dodawanie dwóch liczb ma poniższą postać. Aby dodawanie wykonane było po kliknięciu przycisku o nazwie "dodaj", należy w wykropkowane miejsce wstawić

Podaj pierwszą liczbę: <input type="text" name="liczba1" />
 Podaj drugą liczbę: <input type="text" name="liczba2" />
 ….
 <script type=text/javascript>
 function dodaj()
 {
     // ta funkcja realizuje dodawanie i podaje jego wynik
 }
 </script>

A. <button onselect="return dodaj()">oblicz</button>

B. <button onclick="return oblicz()">dodaj</button>

C. <button onselect="return dodaj()">dodaj</button>

D. <button onclick="return dodaj()">dodaj</button>

Gratulacje, wybrałeś poprawną odpowiedź. Przycisk w JavaScript jest aktywowany poprzez zdarzenie onclick, które jest wyzwalane po kliknięciu przycisku. Właściwość onclick jest jednym z wielu zdarzeń w JavaScript, które są używane do obsługi interakcji użytkownika. Kiedy użytkownik kliknie przycisk, zdarzenie onclick jest wywoływane i kod zawarty w tym zdarzeniu jest wykonany. W tym przypadku, kod to 'return dodaj()', co oznacza, że funkcja 'dodaj' jest wywoływana. Ta funkcja została zdefiniowana w skrypcie JavaScript i realizuje dodawanie dwóch liczb. Zdarzenie onclick jest często używane w praktycznych zastosowaniach, takich jak przyciski subskrybcji, przyciski do logowania czy przyciski do przesyłania formularzy. Zasada ta jest zgodna z dobrymi praktykami programowania, które zalecają utrzymanie interakcji użytkownika w kodzie JavaScript zamiast HTML.

Pytanie 20

Jakiej funkcji w edytorze grafiki rastrowej należy użyć, aby przygotować obraz do wyświetlenia na stronie tak, aby widoczne było jedynie to, co mieści się w ramce?

A. Zmiana rozmiaru

B. Lustro

C. Kadrowanie

D. Perspektywa

Kadrowanie w edytorze grafiki rastrowej to naprawdę fajna technika, bo pozwala nam na wycięcie konkretnej części obrazu, którą chcemy pokazać. Dzięki temu skupiamy uwagę na tym, co w grafice najważniejsze, eliminując to, co jest zbędne. Przygotowując grafikę do wrzucenia na stronę www, dobrze jest pomyśleć o kadrowaniu, bo nie tylko poprawia estetykę, ale też sprawia, że strona działa szybciej. Mniejsza grafika to krótszy czas ładowania, co wszyscy lubią. Kadrowanie jest kluczowe, zwłaszcza w responsywnym web designie, gdzie musimy dostosować obrazy do różnych ekranów. Z praktyki wiem, że dobrze wykadrowany obraz to lepsza jakość przy mniejszej wadze pliku, co korzystnie wpływa na SEO i wrażenia użytkowników. W programach jak Adobe Photoshop czy GIMP kadrowanie jest dość proste i pozwala na szybkie dostosowanie obrazu do potrzeb projektu.

Pytanie 21

Jakie zapytanie SQL umożliwi wyszukanie z podanej tabeli tylko imion i nazwisk pacjentów, którzy przyszli na świat przed rokiem 2002?

A. SELECT imie, nazwisko FROM Pacjenci WHERE rok_urodzenia < 2002

B. SELECT imie, nazwisko FROM Pacjenci WHERE data_ostatniej_wizyty < 2002

C. SELECT * FROM Pacjenci WHERE rok_urodzenia LIKE 2002

D. SELECT * FROM Pacjenci WHERE rok_urodzenia <= 2002

To zapytanie SQL, które napisałeś, czyli SELECT imie, nazwisko FROM Pacjenci WHERE rok_urodzenia < 2002, jest całkiem trafione. Po pierwsze, używasz operatora SELECT, żeby wskazać, jakie kolumny chcesz zwrócić - czyli imię i nazwisko. To jest dokładnie to, co było potrzebne. Po drugie, warunek WHERE z rokiem urodzenia zapewnia, że do wyników dostają się tylko pacjenci, którzy przyszli na świat przed 2002 rokiem. No i to jest ważne, bo masz tutaj operator mniejszości <, który wyklucza sam rok 2002. Takie podejście jest super przydatne w bazach danych, bo pozwala na filtrowanie informacji w oparciu o lata, co często wykorzystuje się w raportach i analizach. Generalnie, dobre praktyki w SQL mówią, że warto precyzyjnie określać, jakie kolumny chcesz uwzględnić, bo to pomaga odciążyć system i zrobione zapytanie będzie działać wydajniej. Twoje zapytanie nie tylko spełnia wymagania, ale także jest optymalne, co jest naprawdę istotne w pracy z bazami danych.

Pytanie 22

Aby stworzyć stronę internetową, która będzie odpowiadać załączonej ilustracji, konieczne jest użycie semantycznych znaczników sekcji w języku HTML5. Jakim znacznikiem należy określić sekcję menu?

A. aside

B. nav

C. div

D. header

Znacznik <nav> w HTML5 jest przeznaczony do definiowania sekcji nawigacyjnych na stronie internetowej, takich jak menu. Użycie semantycznego znacznika <nav> jest zgodne z dobrą praktyką projektowania stron, ponieważ pomaga przeglądarkom i technologiom wspomagającym, takim jak czytniki ekranowe, lepiej zrozumieć strukturę dokumentu. Dzięki zastosowaniu <nav>, silniki wyszukiwarek mogą również bardziej efektywnie indeksować zawartość strony. Przykład użycia <nav> w praktyce: html <nav> <ul> <li><a href='#'>Strona główna</a></li> <li><a href='#'>O nas</a></li> <li><a href='#'>Kontakt</a></li> </ul> </nav>. Ten znacznik powinien być używany wszędzie tam, gdzie mamy do czynienia z głównymi elementami nawigacyjnymi strony. Semantyczne tagi w HTML5, takie jak <nav>, ułatwiają utrzymanie i obsługę kodu oraz wspierają dostępność stron internetowych zgodnie ze standardami WCAG.

Pytanie 23

Jakie zadania programistyczne należy realizować po stronie serwera?

A. Ukrywanie oraz odkrywanie elementów strony w zależności od bieżącej pozycji kursora

B. Walidacja danych wpisanych w pole tekstowe w czasie rzeczywistym

C. Zmiana stylu HTML na stronie spowodowana ruchem kursora

D. Zapisanie danych pobranych z aplikacji internetowej do bazy danych

Zapis danych z aplikacji internetowej w bazie to super ważna sprawa. Ogólnie mówiąc, to serwer się tym zajmuje. To on trzyma i zarządza informacjami, które wysyłamy, jak się rejestrujemy czy wypełniamy jakieś formularze. Kiedy użytkownik coś wpisuje, te dane muszą lecieć do serwera, gdzie są przetwarzane i lądować w bazie danych. Przykładowo, w relacyjnych bazach danych, jak MySQL czy PostgreSQL, używa się zapytań SQL do zarządzania tymi danymi, co ułatwia ich późniejsze szukanie. Warto też pamiętać o bezpieczeństwie – serwer musi robić walidację danych, żeby nie dać się nabrać na ataki typu SQL Injection. No i architektura MVC świetnie pokazuje, jak ważne jest miejsce serwera dla danych. Zapis danych to po prostu kluczowy element w działaniu aplikacji webowych.

Pytanie 24

W tabeli podzespoly należy zaktualizować wartość pola URL na "toshiba.pl" dla wszystkich wierszy, gdzie producent to TOSHIBA. W SQL zapis tej modyfikacji będzie wyglądać następująco:

A. UPDATE podzespoly SET URL = 'toshiba.pl' WHERE producent = 'TOSHIBA';

B. UPDATE producent = 'TOSHIBA' SET URL = 'toshiba.pl';

C. UPDATE podzespoly SET URL = 'toshiba.pl'

D. UPDATE podzespoly.producent = 'TOSHIBA' SET URL = 'toshiba.pl';

Odpowiedź jest poprawna, ponieważ zawiera właściwą składnię polecenia SQL do aktualizacji wartości w tabeli. W SQL, instrukcja UPDATE jest używana do modyfikacji danych w istniejących rekordach. W tym przypadku, polecenie 'UPDATE podzespoly SET URL = 'toshiba.pl' WHERE producent = 'TOSHIBA';' zmienia wartość pola URL na 'toshiba.pl' tylko dla tych rekordów, gdzie producent jest równy 'TOSHIBA'. To podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w zarządzaniu bazami danych, ponieważ pozwala na precyzyjne określenie, które rekordy mają zostać zaktualizowane. W praktyce, przed wykonaniem takiej aktualizacji, zaleca się zawsze wykonać zapytanie SELECT, aby zweryfikować, które rekordy zostaną zmodyfikowane. Zapewnia to dodatkową warstwę kontroli i zabezpiecza przed niezamierzonymi zmianami. Prawidłowe użycie klauzuli WHERE jest kluczowe, aby nie zmienić wszystkich rekordów w tabeli, co mogłoby doprowadzić do utraty danych. Zrozumienie struktury SQL i zasad działania instrukcji jest fundamentem pracy z relacyjnymi bazami danych.

Pytanie 25

W pliku konfiguracyjnym serwera Apache httpd.conf linia kodu Listen 120 oznacza

A. numer portu, na którym nasłuchuje serwer.

B. czwarty oktet adresu IP serwera.

C. jeden z numerów kodu błędu odpowiedzi HTTP.

D. maksymalną liczbę jednoczesnych połączeń z sieci do serwera.

Wpis „Listen 120” w pliku httpd.conf informuje serwer Apache, na jakim porcie ma nasłuchiwać przychodzących połączeń TCP. W praktyce oznacza to: jeżeli ktoś wchodzi na serwer, to ich przeglądarka łączy się z adresem IP serwera właśnie na ten numer portu. Standardowo HTTP działa na porcie 80, HTTPS na 443, ale w konfiguracji można ustawić dowolny inny port, np. 8080, 8000 czy właśnie 120. Dzięki dyrektywie Listen Apache „wiąże się” (binduje) z wybranym portem i zaczyna tam czekać na żądania HTTP. To jest podstawowy element konfiguracji warstwy sieciowej serwera WWW. W środowiskach produkcyjnych najczęściej stosuje się Listen 80 i Listen 443, czasem dodatkowe porty dla paneli administracyjnych, środowisk testowych albo aplikacji działających równolegle. Warto też wiedzieć, że można podać razem adres IP i port, np. Listen 192.168.0.10:80, wtedy Apache nasłuchuje tylko na konkretnym interfejsie sieciowym, co jest dobrą praktyką bezpieczeństwa, bo ogranicza ekspozycję usług. W nowoczesnych konfiguracjach często występuje kilka dyrektyw Listen, gdy serwer obsługuje wiele adresów IP lub protokołów. Z mojego doświadczenia porządek w portach i świadome używanie Listen bardzo ułatwia diagnostykę problemów typu „serwer nie odpowiada” czy konflikty z innymi usługami (np. innym serwerem WWW albo kontenerem Docker) działającymi na tej samej maszynie.

Pytanie 26

W przedstawionej regule CSS ```h1 {color : blue}``` h1 reprezentuje

A. klasę

B. deklarację

C. selektor

D. wartość

Selekcja elementów w CSS jest naprawdę ważna, jeśli chodzi o tworzenie stron www. W regule CSS `h1 {color: blue}` mamy do czynienia z selektorem `h1`, który mówi nam, jak stylizować nagłówki pierwszego poziomu. Dzięki selekcji można fajnie dopasować wygląd strony do swoich potrzeb. No i w tym przypadku każdy nagłówek `h1` na stronie będzie miał niebieski kolor, co jest dość prostą i czytelną metodą. warto pamiętać, że CSS oferuje różne typy selektorów, jak klasy czy identyfikatory, a nie tylko tagi. W dużych projektach lepiej używać klasowych czy identyfikatorowych selektorów, bo daje to większą kontrolę nad stylizacją i łatwiejsze zarządzanie kodem.

Pytanie 27

Po uruchomieniu zamieszczonego w ramce skryptu w języku JavaScript, w przeglądarce zostanie wyświetlona wartość:

var a = 5;
var b = a--;
a *= 3;
document.write(a + "," + b);

A. 15,5

B. 15,4

C. 12,5

D. 12,4

W tym skrypcie JavaScript mamy operator dekrementacji a--, gdzie najpierw wartość zmiennej a jest przypisana do zmiennej b, a dekrementacja następuje później. Jeśli tego nie rozumiesz, może to prowadzić do różnych nieporozumień co do wynikowych wartości. Czyli po a-- b przyjmuje pierwotną wartość a, która wynosi 5. Warto zrozumieć kolejność operacji, bo przy operatorze postfix zmiana wartości następuje po przypisaniu. Później, po dekrementacji, a staje się 4, co czasem jest źle interpretowane, bo ludzie myślą, że b też by się zmieniło. Potem jest a *= 3, gdzie 4 mnożymy przez 3 i dostajemy 12. Często ludzie popełniają błąd, zakładając, że operatory działają równocześnie w jednym wierszu kodu. Ważne jest, żeby znać te subtelności, bo pomaga to w lepszym programowaniu i kontrolowaniu, jak zmienne się zmieniają.

Pytanie 28

Jakie polecenie należy zastosować, aby naprawić bazę danych w MySQL?

A. REPAIR

B. CHANGE

C. FIX

D. UPDATE

Aby naprawić bazę danych w MySQL, służy polecenie REPAIR TABLE, które jest kluczowe w przypadku uszkodzonych tabel. Działa to w taki sposób, że przeszukuje strukturę tabeli oraz jej indeksy, a następnie próbuje naprawić wszelkie problemy, które mogły wystąpić. REPAIR TABLE można stosować w różnych sytuacjach, takich jak usunięcie zduplikowanych danych, naprawa uszkodzonych indeksów czy odbudowa tabel po awarii. Przykładowo, jeśli napotykasz na błąd, mówiący o tym, że tabela jest uszkodzona, wystarczy wydać polecenie 'REPAIR TABLE nazwa_tabeli;', aby spróbować ją naprawić. Warto także zaznaczyć, że polecenie to działa tylko na typach tabel MyISAM. W przypadku innych silników baz danych, takich jak InnoDB, należy stosować inne metody przywracania danych, które często opierają się na zrzutach bazy danych oraz mechanizmie odzyskiwania. Standardy MySQL jasno określają, że REPAIR TABLE jest istotnym narzędziem w arsenale administracyjnym, dlatego każdemu, kto pracuje z tym systemem, zaleca się zapoznanie z jego działaniem.

Pytanie 29

Czy możliwa jest przedstawiona transformacja obrazu rastrowego dzięki funkcji?

A. ustawienia jasności i kontrastu

B. zmniejszenie liczby kolorów

C. odcienie szarości

D. barwienie

Redukcja kolorów polega na zmniejszeniu liczby kolorów w obrazie, co jest często stosowane w celu optymalizacji plików graficznych do użytku w Internecie. Zasadniczo polega to na kompresji palety kolorów, aby zmniejszyć rozmiar pliku przy jednoczesnym zachowaniu możliwie najlepszej jakości obrazu. Desaturacja natomiast odnosi się do zmniejszenia intensywności kolorów w obrazie, co skutkuje przekształceniem go w obraz czarno-biały lub w odcieniach szarości. Jest to technika używana do tworzenia stylowych efektów monochromatycznych lub do uzyskania klasycznego wyglądu fotografii. Zmiana jasności i kontrastu wpływa na ogólną luminancję obrazu oraz różnicę między najjaśniejszymi i najciemniejszymi fragmentami. Jest to przydatne w przypadku korekty zdjęć, aby wyeksponować detale lub poprawić czytelność obrazu. Typowym błędem jest mylenie tych technik z barwieniem, ponieważ każda z nich ma inne zastosowanie i wpływ na obraz. W przypadku przedstawionej transformacji kluczowe było użycie barwienia, które w sposób bezpośredni zmieniło kolory w obrazie na wybraną jednolitą barwę, co nie może być osiągnięte poprzez zastosowanie desaturacji, redukcji kolorów ani korekty jasności i kontrastu. Zrozumienie różnic między tymi technikami jest istotne dla efektywnego wykorzystania ich w pracy z grafiką komputerową, szczególnie w kontekście projektowania i edycji wizualnej, gdzie precyzja w doborze i modyfikacji kolorów jest kluczowa dla osiągnięcia zamierzonych efektów artystycznych i technicznych.

Pytanie 30

W tabeli artykuly w bazie danych sklepu znajduje się pole o nazwie nowy. Jak należy wykonać kwerendę, aby wypełnić to pole wartościami TRUE dla wszystkich rekordów?

A. UPDATE nowy FROM artykuly VALUE TRUE;

B. INSERT INTO artykuly VALUE nowy=TRUE;

C. INSERT INTO nowy FROM artykuly SET TRUE;

D. UPDATE artykuly SET nowy=TRUE;

Pozostałe odpowiedzi są błędne z kilku powodów. Pierwsza, 'INSERT INTO artykuly VALUE nowy=TRUE;', jest niepoprawna, bo instrukcja INSERT służy do dodawania nowych rekordów, a nie do aktualizacji tych, które już są. Używanie tej komendy w kontekście aktualizacji to poważny błąd w zrozumieniu baz danych. Druga odpowiedź, 'UPDATE nowy FROM artykuly VALUE TRUE;', też nie jest dobra, bo składnia tutaj jest błędna. Komenda UPDATE nie używa słowa 'FROM' w taki sposób i brakuje też struktury, która określałaby, które rekordy mają być zmienione. Ostatnia odpowiedź, 'INSERT INTO nowy FROM artykuly SET TRUE;', jeszcze bardziej myli, bo 'INSERT INTO' nie służy do zmiany wartości w kolumnie. Raczej dodaje nowe wiersze do tabeli. Takie podejście łamie zasady SQL i może prowadzić do błędów w zapytaniach. Ważne jest, żeby zrozumieć różnice pomiędzy INSERT a UPDATE, aby skutecznie zarządzać danymi.

Pytanie 31

Polecenie SQL przedstawione poniżej ma za zadanie

UPDATE Uczen SET id_klasy = id_klasy + 1;

A. zwiększenie o jeden wartości pola Uczen

B. ustawienie wartości pola Uczen na 1

C. zwiększenie o jeden wartości kolumny id_klasy dla wszystkich rekordów tabeli Uczen

D. ustawienie wartości kolumny id_klasy na 1 dla każdego rekordu w tabeli Uczen

Polecenie SQL używa instrukcji UPDATE aby zmodyfikować wszystkie rekordy w tabeli Uczen Zwiększenie wartości kolumny id_klasy o 1 to typowa operacja używana na przykład w przypadkach kiedy chcemy zmienić przypisanie uczniów do kolejnej klasy Jest to przydatne w scenariuszach takich jak promocja uczniów do następnej klasy w systemie szkolnym Warto zauważyć że użycie tej składni jest zgodne z dobrymi praktykami SQL szczególnie gdy chcemy przeprowadzić identyczną modyfikację dla wszystkich rekordów w tabeli W takich przypadkach operacje masowe jak ta są znacznie bardziej efektywne niż iteracyjne modyfikowanie każdego rekordu oddzielnie Od strony technicznej SQL umożliwia manipulację danymi na poziomie całych tabel co jest jedną z najważniejszych jego cech i wyróżnia go jako wszechstronne narzędzie do zarządzania bazami danych Zrozumienie tej zasady pozwala na efektywne i skalowalne zarządzanie dużymi zbiorami danych co jest kluczowe w profesjonalnym środowisku IT

Pytanie 32

Jakie mogą być źródła rekordów dla raportu?

A. inny raport

B. zapytanie INSERT INTO

C. zapytanie GRANT

D. tabela

Tabela jest podstawowym źródłem danych, które może być wykorzystane do generowania raportów w systemach zarządzania bazami danych (DBMS). Raporty są często tworzone w oparciu o zawartość tabel, które przechowują zorganizowane dane w postaci wierszy i kolumn. Przykładowo, w systemach takich jak SQL Server czy MySQL, można użyć zapytań SELECT, aby pobrać dane z tabel i zaprezentować je w formie raportu. Stosowanie tabel jako źródła informacji jest zgodne z zasadami normalizacji danych, co pozwala na minimalizację redundancji i zwiększa integralność danych. Dobre praktyki w tworzeniu raportów zakładają, że dane powinny być pobierane z tabel skonstruowanych zgodnie z zasadami projektowania baz danych, co zapewnia efektywność i łatwość w zarządzaniu informacjami. Oprócz tego, raporty mogą być wzbogacane o różne agregacje i analizy, co czyni je bardziej użytecznymi w podejmowaniu decyzji biznesowych. W praktyce, programiści i analitycy danych często korzystają z narzędzi do wizualizacji, takich jak Tableau czy Power BI, które łączą się z danymi w tabelach, aby generować interaktywne raporty i dashboardy.

Pytanie 33

Debugger to narzędzie wykorzystywane do

A. analizy właściwości programu

B. identyfikacji błędów w kodzie programu

C. optymalizacji pamięci zajmowanej przez aplikację

D. oceny szybkości działania programu

Debugger to narzędzie, które odgrywa kluczową rolę w procesie tworzenia oprogramowania, umożliwiając programistom identyfikację i naprawę błędów w kodzie. Główną funkcją debuggera jest pozwolenie na analizę działania programu na poziomie linii kodu, co umożliwia użytkownikowi śledzenie wykonania programu, monitorowanie wartości zmiennych oraz sprawdzanie logiki warunkowej. Użycie debuggera pozwala na wykrywanie błędów w czasie rzeczywistym, co jest niezwykle istotne, zwłaszcza w przypadku aplikacji, które muszą działać na różnych platformach i z różnymi danymi wejściowymi. Przykładem może być programowanie w języku Python, gdzie debugger umożliwia krokowe przechodzenie przez kod, co pomaga zrozumieć proces wykonania i zidentyfikować miejsca, gdzie występują nieprawidłowości. Dobrym zwyczajem jest korzystanie z debuggera na wczesnych etapach tworzenia oprogramowania, aby zminimalizować późniejsze problemy w fazie testowania i wdrażania.

Pytanie 34

Język PHP zapewnia wsparcie dla

A. sesji i ciastek

B. zdarzeń związanych z myszą

C. obiektów przeglądarki

D. klawiszy klawiatury

PHP, jako język skryptowy po stronie serwera, oferuje wsparcie dla zarządzania sesjami oraz ciasteczkami, co jest kluczowe w kontekście tworzenia aplikacji internetowych. Sesje w PHP umożliwiają przechowywanie danych użytkownika pomiędzy różnymi żądaniami HTTP, co jest istotne w przypadku potrzeb utrzymania stanu aplikacji, np. podczas logowania. Dzięki funkcjom takim jak session_start() można łatwo rozpocząć nową sesję lub wznowić istniejącą. Ciasteczka, z kolei, pozwalają na przechowywanie danych po stronie klienta, co umożliwia personalizację doświadczeń użytkowników na stronie. Przykładem może być zapisywanie preferencji użytkownika, takich jak język interfejsu. Dobre praktyki w zakresie obsługi sesji i ciasteczek obejmują stosowanie bezpiecznych identyfikatorów sesji, ograniczanie czasu życia ciasteczek, a także ich szyfrowanie, co chroni przed atakami typu session hijacking. W ten sposób PHP gwarantuje, że aplikacje są nie tylko funkcjonalne, ale także bezpieczne.

Pytanie 35

W CSS określono styl dla pola do edycji, które będzie miało tło w kolorze jasnozielonym po aktywacji.

input:focus { background-color: LightGreen; }

A. po kliknięciu myszką w celu wprowadzenia tekstu

B. jeśli zostanie na nie najechane kursorem bez kliknięcia

C. gdy jest to pierwsze użycie tego elementu w dokumencie

D. w każdej sytuacji

Odpowiedź "po kliknięciu myszą w celu zapisania w nim tekstu" jest poprawna, ponieważ reguła CSS `input:focus { background-color: LightGreen; }` definiuje styl, który ma zastosowanie, gdy pole edycyjne (input) jest w stanie "focus". Stan ten jest aktywowany, gdy użytkownik klika na pole, co pozwala na wpisywanie tekstu. To podejście jest zgodne z zasadami dostępności i użyteczności interfejsów, ułatwiając użytkownikom interakcję z formularzami. Przykładowo, w formularzach online, takie wizualne wskazanie na aktywne pole poprawia doświadczenie użytkownika, zwiększa czytelność oraz umożliwia łatwiejsze wprowadzanie danych. Warto również pamiętać, że dobrym standardem jest stosowanie kolorów tła, które są kontrastowe w stosunku do kolorów tekstu, aby zapewnić ich czytelność. Ponadto, w praktyce developerskiej, często wykorzystuje się dodatkowe efekty, takie jak animacje, które mogą poprawić interaktywność i wyrazistość reakcji na działania użytkownika. Właściwe stosowanie stylów CSS w kontekście stanu focus jest więc kluczowe dla tworzenia przyjaznych dla użytkownika interfejsów.

Pytanie 36

W języku JavaScript zmienna i, która ma przechowywać wynik dzielenia równy 1, powinna być zadeklarowana jako

A. var i = parseInt(3/2)

B. var i = 3/2

C. var i = parseFloat(3/2)

D. var i = Number(3/2)

Odpowiedź "var i = parseInt(3/2);" jest prawidłowa, ponieważ funkcja parseInt konwertuje podaną wartość na liczbę całkowitą, w tym przypadku wynik dzielenia 3/2 wynosi 1.5. Funkcja ta zaokrągla wynik w dół do najbliższej liczby całkowitej, co skutkuje wartością 1, która jest następnie przypisywana do zmiennej i. W praktyce, użycie parseInt jest często spotykane w sytuacjach, gdy zachodzi potrzeba uzyskania liczby całkowitej z wartości zmiennoprzecinkowej, na przykład podczas obliczeń wymagających całkowitych jednostek, takich jak liczba produktów w koszyku. Ponadto, ważne jest również, aby rozumieć, że parseInt przyjmuje drugi argument, który określa podstawę liczbową, co jest zgodne z najlepszymi praktykami programistycznymi, aby unikać niejednoznaczności w interpretacji wartości. W związku z tym, używanie parseInt w kontekście takich operacji jest zgodne z dobrymi praktykami programistycznymi i pozwala na uniknięcie nieprzewidzianych błędów w obliczeniach.

Pytanie 37

Na podstawie tabeli Towar wykonano poniższe zapytanie SQL. Jaki będzie rezultat tej operacji?

SELECT nazwa_towaru
FROM`Towar`
WHERE cena_katalogowa<65
ORDER BY waga DESC

ID	nazwa_towaru	cena_katalogowa	waga	kolor
1	Papier ksero A4	11	2.3	biel
2	Zeszyt A5	4.2	0.13	wielokolorowy
3	Zeszyt A5 w linie	3.5	0.12	niebieski
4	Kredki 24 kolory	9	0.3	wielokolorowy
5	Plecak szkolny	65.5	1.3	zielony

A. Zeszyt A5 w linie, Zeszyt A5, Kredki 24 kolory, Papier ksero A4

B. Papier ksero A4, Kredki 24 kolory, Zeszyt A5 w linie, Zeszyt A5

C. Papier ksero A4, Kredki 24 kolory, Zeszyt A5, Zeszyt A5 w linie

D. Zeszyt A5, Zeszyt A5 w linie, Kredki 24 kolory, Papier ksero A4

Twoja odpowiedź jest trafiona, bo zapytanie SQL jasno pokazuje, jakie warunki muszą być spełnione, żeby dany towar pojawił się w wynikach. Klauzula WHERE filtruje produkty z ceną katalogową poniżej 65. To znaczy, że plecak szkolny za 65.5 nie przechodzi tego kryterium i nie będzie w wynikach. Potem, klauzula ORDER BY sortuje towar według wagi od najcięższego do najlżejszego. Dlatego na liście znajdą się tak jakby Papier ksero A4, Kredki 24 kolory, Zeszyt A5, a potem Zeszyt A5 w linie. To naprawdę fajna struktura zapytania SQL, bo pozwala na szybkie i skuteczne uzyskanie uporządkowanej listy produktów, które spełniają określone warunki. W sumie, to standardowa praktyka w analizie danych i zarządzaniu bazami danych.

Pytanie 38

W CSS, aby ustalić różne formatowanie dla pierwszej litery w akapicie, trzeba użyć selektora

A. klasy p.first-letter

B. dziecka p + first-letter

C. atrybutu p [first-letter]

D. pseudoelementu p::first-letter

Aby zdefiniować odmienne formatowanie dla pierwszej litery akapitu w CSS, używamy pseudoelementu p::first-letter. Ten pseudoelement pozwala na stosowanie unikalnych stylów tylko do pierwszej litery pierwszego bloku tekstu w danym elemencie akapitu. Dzięki temu, możemy na przykład zwiększyć rozmiar czcionki, zmienić kolor, dodać marginesy lub inne efekty wizualne, które wyróżnią tę literę. Użycie p::first-letter jest zgodne z aktualnymi standardami CSS, co zapewnia szeroką kompatybilność z różnymi przeglądarkami. Przykładowe zastosowanie to: p::first-letter { font-size: 200%; color: red; } co spowoduje, że pierwsza litera każdego akapitu będzie większa i czerwona. Pseudoelementy, takie jak ::first-letter, są niezwykle użyteczne w projektowaniu typograficznym, umożliwiając artystyczne podejście do prezentacji tekstu, co może przyciągnąć uwagę czytelników i nadać stronie unikalny charakter.

Pytanie 39

Polecenie serwera MySQL postaci

REVOKE DELETE, UPDATE ON pracownicy FROM 'tKowal'@'localhost'

sprawi, że użytkownikowi tKowal zostaną

A. przydzielone uprawnienia do wszelkiej zmiany struktury tabeli pracownicy

B. odebrane uprawnienia usuwania i modyfikowania danych w tabeli pracownicy

C. przydzielone uprawnienia do usuwania i aktualizowania danych w tabeli pracownicy

D. odebrane uprawnienia usuwania i dodawania rekordów w tabeli pracownicy

Polecenie REVOKE w systemie zarządzania bazą danych MySQL jest używane do odebrania przydzielonych wcześniej uprawnień użytkownikowi lub grupie użytkowników. W przypadku instrukcji REVOKE DELETE, UPDATE ON pracownicy FROM 'tKowal'@'localhost', użytkownik 'tKowal' traci prawa do usuwania (DELETE) oraz aktualizowania (UPDATE) danych w tabeli 'pracownicy'. Przykładowo, jeśli wcześniej użytkownik 'tKowal' miał możliwość usuwania rekordów pracowników i modyfikacji ich danych, po wykonaniu tej instrukcji te uprawnienia zostaną odebrane. Ważne jest, aby zrozumieć, że REVOKE nie wpływa na inne uprawnienia, które użytkownik mógł posiadać, a jego działanie jest ograniczone do wymienionych operacji w kontekście konkretnej tabeli. W MySQL istnieje także możliwość przydzielania uprawnień za pomocą komendy GRANT, co stanowi odwrotność do REVOKE. Dokumentacja MySQL szczegółowo opisuje te mechanizmy, a ich właściwe użycie jest istotne dla bezpieczeństwa i administracji bazami danych. Aby lepiej zrozumieć praktyczne zastosowanie tych komend, można zapoznać się z przykładami na oficjalnej stronie MySQL, które ilustrują, jak zarządzać uprawnieniami użytkowników w różnych scenariuszach.

Pytanie 40

Funkcja zapisana w języku PHP wygląda tak patrz ramka): Jej celem jest

A. zwrócenie wartości 0, gdy liczba jest parzysta

B. wypisanie liczby nieparzystej

C. wypisanie liczby parzystej

D. zwrócenie wartości 1, gdy liczba jest parzysta

Funkcja w języku PHP jest zapisana w taki sposób że przyjmuje jeden argument liczba i sprawdza czy jest on parzysty. Używa operatora modulo % który zwraca resztę z dzielenia. Jeśli liczba podzielona przez 2 daje resztę równą 0 oznacza to że jest parzysta. W takim przypadku funkcja zwraca wartość 1. W przeciwnym razie czyli gdy liczba jest nieparzysta funkcja zwraca 0. Takie podejście jest częstym wzorcem w programowaniu gdyż pozwala na szybkie i efektywne sprawdzenie parzystości liczby. Stosowanie operatora modulo jest standardem w wielu językach programowania dzięki czemu kod jest zrozumiały i łatwo go przenieść między różnymi platformami. W praktyce takie funkcje mogą być używane w algorytmach gdzie konieczne jest filtrowanie danych na podstawie parzystości lub innych podobnych kryteriów. Dobre praktyki w kodowaniu w PHP obejmują również jasne nazywanie funkcji i zmiennych co poprawia czytelność i utrzymanie kodu. Można także zastanowić się nad rozszerzeniem funkcji o dodatkowe sprawdzania lub logikę w zależności od potrzeb projektu.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej