Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 24 lipca 2026 09:43
Data zakończenia: 24 lipca 2026 10:09

Egzamin zdany!

Wynik: 30/40 punktów (75,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Dla przedstawionego fragmentu kodu

<img src="kwiat.jpg alt="kwiat">

walidator HTML zwróci błąd, ponieważ

A. użyto nieznanego atrybutu alt

B. nie zamknięto cudzysłowu

C. użyto niewłaściwego znacznika do wyświetlenia grafiki

D. nie odnaleziono pliku kwiat.jpg

W kodzie HTML zauważyłem mały błąd - brakuje ci domknięcia cudzysłowu dla atrybutu src. Powinno to wyglądać tak: <img src="kwiat.jpg" alt="kwiat">. No, cudzysłów jest ważny, bo bez niego przeglądarka może mieć problem z odczytaniem, gdzie kończy się wartość atrybutu. To może prowadzić do różnych, nieprzewidzianych efektów przy wyświetlaniu strony. Zasady W3C mówią, że każdy atrybut powinien być poprawnie sformatowany, żeby działało to na różnych przeglądarkach i urządzeniach. Pamiętaj też o atrybucie alt - jest kluczowy dla dostępności. Właściwe użycie cudzysłowów i dbałość o format kodu też wpływają na jego czytelność, a my przecież chcemy pisać jak najlepiej.

Pytanie 2

W formularzu wartości z pola input o typie number zostały przypisane do zmiennej a, a następnie przetworzone w skrypcie JavaScript w sposób następujący:

var x = parseInt(a);

Jakiego typu będzie zmienna x?

A. liczbowego, całkowitego

B. zmiennoprzecinkowego

C. napisowego

D. Nan

Zmienna x, przypisana w wyniku zastosowania funkcji parseInt na zmiennej a, będzie typu liczbowego, całkowitego. Funkcja parseInt jest używana w JavaScript do konwersji wartości na liczbę całkowitą. Jeśli a jest wartością wprowadzoną przez użytkownika w polu input o typie number, to parseInt(a) zwróci wartość liczbową, eliminując wszelkie znaki niebędące cyframi. Wartością return będzie liczba całkowita, ponieważ parseInt zwraca tylko całkowite części liczb. Wartością zwróconą będzie NaN, jeśli a nie zawiera żadnych cyfr, co w tym kontekście nie ma miejsca, zakładając, że użytkownik wprowadził poprawne dane. Przykład: jeśli użytkownik wprowadzi '42.5', to parseInt('42.5') zwróci 42, eliminując część dziesiętną. Warto zaznaczyć, że parseInt może przyjąć drugi argument, który określa system liczbowy (bazę), w jakim liczba ma być interpretowana, co jest zgodne z wytycznymi ECMAScript. Poznanie możliwości i ograniczeń funkcji parseInt jest kluczowe w pracy z danymi liczbowymi w JavaScript, szczególnie w kontekście walidacji danych wejściowych.

Pytanie 3

W tabeli artykuly wykonano określone instrukcje dotyczące uprawnień użytkownika jan. Po ich realizacji użytkownik jan uzyska możliwość

GRANT ALL PRIVILEGES ON artykuly TO jan
REVOKE SELECT, UPDATE ON artykuly FROM jan

A. edycji danych i przeglądania zawartości tabeli

B. tworzenia tabeli oraz edytowania jej zawartości

C. sprawdzania zawartości tabeli

D. tworzenia tabeli i wypełniania jej informacjami

Prawidłowa odpowiedź wskazuje na to że użytkownik jan ma prawa do tworzenia tabeli i wypełniania jej danymi co wynika z początkowego nadania pełnych praw za pomocą komendy GRANT ALL PRIVILEGES i późniejszego cofnięcia konkretnych przywilejów SELECT i UPDATE. To oznacza że jan zachował uprawnienia do tworzenia tabelek i wstawiania danych do tabeli bez możliwości przeglądania czy aktualizowania danych w istniejących wierszach. W kontekście zarządzania bazami danych takie precyzyjne przyznawanie i odbieranie uprawnień jest kluczowe do utrzymania integralności i bezpieczeństwa danych. Przykładowo w środowisku produkcyjnym tworzenie i wypełnianie tabel może być ograniczone do administratorów baz danych lub zespołów deweloperskich podczas gdy inne role mogą mieć jedynie prawa do odczytu. Takie zarządzanie uprawnieniami pomaga zminimalizować ryzyko błędów i nieautoryzowanych modyfikacji danych. Standardy takie jak ISO/IEC 27001 zalecają precyzyjne zarządzanie dostępem w celu zabezpieczenia informacji co jest dobrą praktyką w branży IT.

Pytanie 4

Grafika, która ma być umieszczona na stronie, powinna mieć przezroczyste tło. Jakim formatem graficznym powinien być zapisany taki plik?

A. BMP

B. CDR

C. JPEG

D. PNG

Format PNG (Portable Network Graphics) jest szczególnie ceniony w kontekście grafiki internetowej, ponieważ obsługuje przezroczystość, co czyni go idealnym wyborem dla obrazów, które wymagają tła transparentnego. Przezroczystość w formacie PNG jest realizowana poprzez zastosowanie kanału alfa, co pozwala na uzyskanie różnorodnych efektów wizualnych, takich jak cienie, gradienty czy delikatne przejścia między kolorami. Przykłady zastosowania to ikony, logo, grafiki na stronach internetowych, które muszą harmonizować z różnymi kolorami tła. W przeciwieństwie do formatów takich jak JPEG, który nie obsługuje przezroczystości i używa kompresji stratnej, PNG oferuje kompresję bezstratną, co oznacza, że jakość obrazu nie ulega pogorszeniu po zapisaniu. W kontekście praktyk webowych, użycie PNG jest zgodne z zaleceniami dotyczącymi optymalizacji obrazów w sieci, co przyczynia się do szybszego ładowania stron i lepszej jakości wizualnej.

Pytanie 5

Który z obrazków ilustruje efekt działania podanego fragmentu kodu HTML?

A. Obrazek C

B. Obrazek D

C. Obrazek B

D. Obrazek A

Prawidłowa odpowiedź to C ponieważ atrybut rowspan="2" w komórce oznacza że komórka ta zajmuje miejsce w dwóch wierszach. W kodzie HTML mamy tabelę z dwoma wierszami. W pierwszym wierszu znajdują się dwie komórki pierwsza z tekstem 'pierwszy' ma ustawiony rowspan na 2 co sprawia że zajmuje miejsce w obu wierszach tabeli. Druga komórka w pierwszym wierszu zawiera tekst 'drugi'. W drugim wierszu znajduje się jedna komórka z tekstem 'trzeci'. Taki układ powoduje że komórka z 'pierwszy' rozciąga się na wysokość dwóch wierszy a pozostałe komórki 'drugi' i 'trzeci' są obok siebie w pierwszym i drugim wierszu obok tej rozciągniętej komórki. Zastosowanie atrybutu rowspan to popularna technika w tworzeniu złożonych układów tabeli i pozwala na efektywne wykorzystanie przestrzeni układu. Jest to dobra praktyka stosowana w celu zachowania czytelności danych w tabelach na stronach internetowych a także pomagająca w poprawnym renderowaniu danych w czytnikach ekranu co wspiera dostępność strony WWW.

Pytanie 6

Prawa CREATE, ALTER, DROP nadane w GRANT dotyczą:

A. pracy ze STRUKTURĄ bazy

B. pobierania danych z bazy

C. przyznawania uprawnień innym

D. pracy z danymi

Pozostałe opcje dotyczą innych grup poleceń. Praca z DANYMI (wstawianie, zmiana, usuwanie rekordów) to DML (INSERT, UPDATE, DELETE), a pobieranie danych to SELECT. Przyznawanie uprawnień innym to DCL (GRANT, REVOKE). CREATE, ALTER i DROP dotyczą struktury bazy.

Pytanie 7

Jakiej opcji w edytorze grafiki rastrowej należy użyć, aby przygotować obraz do wyświetlenia na stronie w taki sposób, aby widoczna była tylko część znajdująca się w obrębie ramki?

A. Kadrowanie

B. Skalowanie

C. Odbicie

D. Perspektywa

Kadrowanie to proces polegający na usuwaniu niechcianych części obrazu w celu skupienia uwagi na jego istotnych elementach. W kontekście przygotowywania rysunku do wyświetlenia na stronie internetowej, kadrowanie pozwala na wyeksponowanie tylko tych fragmentów grafiki, które mają być widoczne dla odbiorcy, jednocześnie usuwając zbędne tło czy elementy. Jest to technika szeroko stosowana w branży graficznej i fotograficznej, gdzie precyzyjne dostosowanie kompozycji wizualnej ma kluczowe znaczenie dla estetyki oraz komunikacji wizualnej. Kadrowanie wspiera także optymalizację plików graficznych, redukując ich rozmiar i poprawiając czas ładowania strony. W edytorach grafiki rastrowej, takich jak Adobe Photoshop czy GIMP, kadrowanie jest intuicyjnym narzędziem, które pozwala na szybkie i efektywne dostosowanie kadru do wymogów projektu. Dobre praktyki branżowe zalecają regularne kadrowanie w celu zwiększenia czytelności i nadania profesjonalnego wyglądu materiałom wizualnym. Poprawnie wykadrowany obraz nie tylko poprawia estetykę, ale również może wpłynąć na przekaz oraz zaangażowanie użytkowników. Wybór właściwych proporcji i skali podczas kadrowania jest istotny dla uzyskania spójnego i harmonijnego efektu końcowego, który będzie zgodny z założeniami projektu oraz oczekiwaniami odbiorcy.

Pytanie 8

Aby wymusić, by wartość w kolumnie odwoływała się do istniejącego rekordu w innej tabeli, należy zastosować:

A. indeks

B. klucz obcy

C. widok

D. klucz główny

Pozostałe pojęcia dotyczą innych zadań. Indeks działa wyłącznie na wydajność - tworzy uporządkowany spis wartości, by szybciej wyszukiwać, lecz nie kontroluje powiązań. Klucz główny identyfikuje wiersze w obrębie własnej tabeli i zapewnia ich unikalność, ale nie odwołuje się do tabeli sąsiedniej. Widok to zapamiętane zapytanie, które prezentuje dane w wygodnej formie - również nie wymusza żadnych reguł integralności. Powiązanie kolumny z istniejącym rekordem innej tabeli zapewnia klucz obcy.

Pytanie 9

Jak nazwana jest technika dołączania arkusza stylów do dokumentu HTML użyta w podanym kodzie?

<p style="color:red;">tekst</p>

A. Styl alternatywny, zewnętrzny

B. Styl zewnętrzny

C. Styl wpisany, lokalny

D. Styl wewnętrzny

Styl wewnętrzny to metoda w której reguły CSS są zawarte w sekcji head dokumentu HTML w znaczniku style Jest to przydatne w przypadku gdy stylizacja ma obejmować wiele elementów w pojedynczym dokumencie ale nie wymaga globalnego zastosowania Styl wewnętrzny jest bardziej zorganizowany niż styl wpisany ale nadal nie jest najlepszym rozwiązaniem dla dużych projektów ponieważ utrudnia współdzielenie stylów między wieloma stronami Styl alternatywny zewnętrzny odnosi się do sytuacji gdy mamy dostępne różne arkusze stylów które mogą być wymiennie stosowane do tej samej strony internetowej Jest to zaawansowana koncepcja rzadko stosowana w praktyce ale przydatna w projektach gdzie użytkownicy mogą wybierać różne motywy graficzne Styl zewnętrzny to najbardziej zalecana metoda stylizacji gdzie wszystkie reguły są zapisane w osobnym pliku CSS który jest linkowany do dokumentu HTML Pozwala to na łatwe zarządzanie i aktualizację stylów w całym projekcie Jednym z typowych błędów jest mylenie stylu zewnętrznego ze stylem wpisanym oba rozwiązania służą do różnych celów Styl zewnętrzny daje strukturę i pozwala na współdzielenie stylów między stronami co poprawia spójność wyglądu całego serwisu oraz ułatwia jego utrzymanie w przeciwieństwie do bardziej chaotycznego podejścia stylu wpisanego który może prowadzić do zduplikowanego i trudnego w zarządzaniu kodu

A. D.

B. B.

C. A.

D. C.

Dokładnie tak powinien wyglądać ten formularz! Zwróć uwagę, jak HTML interpretuje znaczniki <br> – one wymuszają przejście do nowej linii, więc w kodzie wyjściowym każda sekcja obowiązków pojawi się osobno, pod sobą. To, że jeden z checkboxów ma atrybuty disabled oraz checked, powoduje, że jest domyślnie zaznaczony, ale nie można go odznaczyć ani zaznaczyć ponownie – to ważny niuans, bo czasem zapomina się, że disabled nie oznacza tylko „wyszarzony”, ale też „nie bierz udziału w wysyłaniu formularza”. Takie wykorzystanie checkboxów jest powszechne, szczególnie jeśli chcesz pokazać użytkownikowi pewne stałe informacje (np. obowiązek, którego nie można uniknąć). Z mojego doświadczenia, bardzo często w praktycznych projektach „disabled” stosuje się np. przy wymaganych oświadczeniach, gdzie użytkownik ma tylko do wglądu informację, że coś już jest włączone i nie może tego zmienić. No i jeszcze – checked przy pisaniu kodu powoduje, że checkbox jest domyślnie zaznaczony, co jest zgodne z kodem źródłowym. Same nazwy pól (czyli atrybuty name i value) zostaną wysłane do serwera tylko dla tych pól, które nie są disabled i użytkownik je zaznaczył. To też jest bardzo praktyczna rzecz, bo pozwala precyzyjnie sterować tym, co trafia do backendu. Moim zdaniem taka forma zapisu formularza to dobry punkt wyjścia do dalszej rozbudowy – łatwo dodać tutaj walidację, obsługę JavaScript czy zastosować style CSS. Trzymanie się tej składni ułatwia też potem pracę zespołową, bo jest czytelna i zgodna z oczekiwaniami innych programistów. Podsumowując, wybrałeś opcję najbliższą temu, co wyświetli przeglądarka na bazie danego kodu HTML – i to jest podejście zgodne ze standardami, doceniane w branży.

Pytanie 11

Które zapytanie wybierze z tabeli klient nazwiska zaczynające się na literę „Z” (o dowolnej długości)?

SELECT nazwisko FROM klient WHERE nazwisko = 'Z?';

SELECT nazwisko FROM klient WHERE nazwisko LIKE 'Z%';

SELECT nazwisko FROM klient WHERE nazwisko = 'Z_?';

SELECT nazwisko FROM klient WHERE nazwisko LIKE 'Z_%';

Wyszukiwanie po fragmencie tekstu wymaga operatora LIKE i znaków wieloznacznych. Tu potrzebujemy nazwisk zaczynających się na „Z” o dowolnej dalszej części, czyli wzorca 'Z%', gdzie % zastępuje dowolny ciąg (także pusty): SELECT nazwisko FROM klient WHERE nazwisko LIKE 'Z%';. Dlatego ta kwerenda jest poprawna.

Pytanie 12

Którego atrybutu użyć, aby kolumna nie przyjmowała wartości PUSTEJ?

UNIQUE

NULL

DEFAULT

NOT NULL

Atrybut NOT NULL w definicji kolumny wymusza, by KAŻDY wiersz miał w niej wartość - próba wstawienia rekordu bez tego pola skończy się błędem. Stosuje się go dla danych obowiązkowych, np. imie VARCHAR(50) NOT NULL, oraz zawsze dla klucza głównego (musi istnieć, by identyfikować rekord). Zapamiętaj: NOT NULL = „to pole nie może być puste”.

Pytanie 13

Jakiego typu mechanizm zabezpieczeń dotyczący uruchamiania aplikacji jest obecny w środowisku wykonawczym platformy .NET Framework?

A. Mechanizm uruchamiania aplikacji realizowany przez frameworki aplikacji internetowych (ASP.NET)

B. Mechanizm uruchamiania aplikacji oparty na uprawnieniach kodu (CAS - Code Access Security) i na rolach (RBS - Role-Based Security)

C. Mechanizm uruchamiania aplikacji realizowany przez funkcję Windows API (Application Programming Interface)

D. Mechanizm uruchamiania aplikacji dla bibliotek klas

Wiele osób myli odpowiedzi dotyczące mechanizmów wykonywania aplikacji w .NET Framework, wskazując na różne inne opcje, które nie dotyczą bezpośrednio kontroli bezpieczeństwa. Mechanizm realizowany przez Windows API, choć istotny w kontekście interakcji z systemem operacyjnym, nie zapewnia specyficznych mechanizmów kontroli dostępu do zasobów, jak ma to miejsce w przypadku CAS. Windows API jest jedynie zestawem funkcji umożliwiających aplikacjom komunikację z systemem operacyjnym, a nie narzędziem do zabezpieczania aplikacji. Również stwierdzenie, że mechanizm wykonywania aplikacji dla bibliotek klas działa jako mechanizm bezpieczeństwa, jest mylne, ponieważ biblioteki klas same w sobie nie definiują polityki bezpieczeństwa, lecz dostarczają funkcjonalności, które mogą być używane w aplikacjach. Kolejna pomyłka polega na twierdzeniu, że mechanizmy ASP.NET, takie jak autoryzacja i uwierzytelnianie, są odpowiedzialne za kontrolę bezpieczeństwa wykonywania aplikacji. Choć ASP.NET dostarcza narzędzi do zabezpieczania aplikacji webowych, nie są one bezpośrednio związane z mechanizmami bezpieczeństwa na poziomie uruchamiania kodu. Przykładowo, można zastosować CAS w aplikacji ASP.NET, ale samo ASP.NET nie implementuje tego mechanizmu. Zrozumienie różnicy pomiędzy tymi mechanizmami jest kluczowe dla skutecznego wdrażania zabezpieczeń w aplikacjach .NET, co w praktyce przekłada się na lepsze zarządzanie ryzykiem związanym z bezpieczeństwem.

Pytanie 14

W którym przypadku interpreter PHP zgłosi błąd i nie wykona kodu?

A. gdy kod nie ma wcięć

B. gdy zabraknie średnika kończącego instrukcję

C. gdy pobierze wartość z niewypełnionego pola formularza

D. gdy zmienne deklaruje się wewnątrz warunku

PHP wymaga średnika na końcu każdej instrukcji. Gdy go zabraknie, interpreter napotyka błąd składni (parse error) i NIE wykona kodu. Dlatego błąd zgłosi brak średnika kończącego instrukcję.

Pytanie 15

W danej tabeli pracownicy, polecenie MySQL eliminujące wszystkie wpisy, dla których nie została wypełniona kolumna rodzaj_umowy, ma następującą formę

A. DELETE FROM pracownicy WHERE rodzaj_umowy IS NULL;

B. DELETE pracownicy WHERE rodzaj_umowy = 'brak';

C. DROP pracownicy FROM rodzaj_umowy = 0;

D. DROP pracownicy WHERE rodzaj_umowy IS NULL;

Odpowiedź "DELETE FROM pracownicy WHERE rodzaj_umowy IS NULL;" jest prawidłowa, ponieważ polecenie SQL DELETE jest używane do usuwania rekordów z tabeli w bazie danych. W tym przypadku, operacja koncentruje się na usunięciu pracowników, którzy nie mają przypisanego rodzaju umowy, co oznacza, że wartość w polu 'rodzaj_umowy' jest równa NULL. Wartość NULL w bazach danych oznacza brak danych, co jest kluczowym aspektem w kontekście ewidencji pracowników. Stosowanie warunku IS NULL jest standardową praktyką w SQL do identyfikowania brakujących wartości, a tym samym skutecznego zarządzania danymi. W praktyce, takie operacje są często używane, aby utrzymać integralność bazy danych i zapewnić, że tylko aktualne oraz wypełnione dane są przechowywane. Dobrą praktyką jest również wykonywanie zapytań DELETE w transakcjach, aby mieć możliwość ich cofnięcia w razie potrzeby, co minimalizuje ryzyko utraty ważnych informacji.

Pytanie 16

Zamieszczone zapytanie SQL przyznaje prawo SELECT:

GRANT SELECT ON hurtownia.* TO 'sprzedawca'@'localhost';

A. dla użytkownika root na serwerze sprzedawca

B. do wszystkich tabel w bazie hurtownia

C. dla użytkownika root na serwerze localhost

D. do wszystkich kolumn w tabeli hurtownia

Polecenie GRANT SELECT ON hurtownia.* TO sprzedawca@localhost; nadaje prawo SELECT dla wszystkich tabel w bazie danych o nazwie hurtownia. Symbol * po nazwie bazy oznacza, że uprawnienia dotyczą wszystkich tabel w tej bazie. Jest to popularny sposób przyznawania uprawnień w systemach zarządzania bazami danych takich jak MySQL. Prawidłowe zarządzanie uprawnieniami jest kluczowe w zapewnieniu bezpieczeństwa i efektywności pracy z bazami danych. Przyznanie prawa SELECT oznacza, że użytkownik sprzedawca może odczytywać dane, co jest często stosowane w przypadku użytkowników, którzy potrzebują dostępu do raportów lub analiz. Zgodnie z dobrymi praktykami warto przyznawać minimalny poziom uprawnień niezbędny do wykonywania określonych zadań co chroni przed nieautoryzowanym dostępem lub modyfikacją danych. Przyznając uprawnienia warto także monitorować logi dostępu w celu wykrywania potencjalnych nieprawidłowości. Również istotne jest aby użytkownik localhost miał dostęp tylko z lokalnego serwera co ogranicza ryzyko zdalnych ataków.

Pytanie 17

Jakie oprogramowanie służy do obróbki dźwięku?

A. Winamp

B. Brasero

C. RealPlayer

D. Audacity

Audacity jest wszechstronnym, darmowym programem typu open source, który służy do edycji dźwięku. Jego funkcjonalność obejmuje nagrywanie, edytowanie i przetwarzanie dźwięku w różnych formatach. Program ten jest często wykorzystywany przez muzyków, podcasterów oraz profesjonalistów zajmujących się dźwiękiem, co czyni go niezwykle popularnym w branży. Audacity obsługuje wiele efektów dźwiękowych, takich jak kompresja, reverb oraz equalizacja, co pozwala na zaawansowaną obróbkę nagrań. Dzięki intuicyjnemu interfejsowi użytkownika, użytkownicy mogą łatwo nawigować w programie oraz korzystać z funkcji takich jak wielościeżkowe nagrywanie i edytowanie. Warto również wspomnieć, że Audacity działa na różnych systemach operacyjnych, w tym Windows, macOS oraz Linux, co zapewnia dostępność dla szerszego kręgu użytkowników. Użytkownicy mogą również korzystać z dodatkowych wtyczek, które rozszerzają możliwości programu, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w branży, gdzie elastyczność i rozszerzalność oprogramowania są kluczowe dla profesjonalnych zastosowań.

Pytanie 18

Jaką rolę pełni kwerenda krzyżowa w MS Access?

A. usuwa rekordy według kryteriów

B. modyfikuje istniejące dane w tabeli

C. dołącza rekordy z innej tabeli

D. prezentuje zliczone (zagregowane) wartości w układzie wierszy i kolumn

Kwerenda krzyżowa w MS Access prezentuje ZAGREGOWANE (zliczone, zsumowane) wartości w układzie wierszy i kolumn - przypomina tabelę przestawną, ułatwiając podsumowania. Dlatego pełni rolę zestawienia danych w wierszach i kolumnach.

Pytanie 19

Której metody JS użyć, aby sprawdzić, czy napis ZAWIERA inny napis?

valueOf()

repeat()

substr()

includes()

Metoda includes() sprawdza, czy napis ZAWIERA podany podciąg, i zwraca true lub false - np. "Ala ma kota".includes("kot") da true. Dlatego do sprawdzenia zawierania służy includes().

Pytanie 20

Które polecenie nadaje użytkownikowi uczen najniższe uprawnienia (najmniejszą możliwość modyfikacji danych i struktury)?

GRANT ALTER, SELECT ON szkola.przedmioty TO uczen;

GRANT DROP ON szkola.przedmioty TO uczen;

GRANT SELECT ON szkola.przedmioty TO uczen;

GRANT INSERT, DROP ON szkola.przedmioty TO uczen;

Najmniej ingerujące prawo to samo CZYTANIE danych - GRANT SELECT ON szkola.przedmioty TO uczen; pozwala tylko odczytywać tabelę, bez modyfikacji danych i struktury. Dlatego najniższe uprawnienia daje GRANT SELECT.

Pytanie 21

Bitmapa jest obrazem:

A. rastrowym

B. wektorowym

C. interakcyjnym

D. analogowym

Bitmapa (mapa bitowa) to grafika rastrowa - obraz zapisany jako siatka pikseli, z których każdy ma określony kolor. Powiększanie bitmapy ujawnia piksele i pogarsza jakość (utrata ostrości). Przeciwieństwem jest grafika wektorowa, opisana wzorami matematycznymi i skalowalna bez utraty jakości. Dlatego bitmapa jest obrazem rastrowym.

Pytanie 22

Którego elementu nie powinno się umieszczać w nagłówku pliku HTML?

A. <link>

B. <h2>

C. <title>

D. <meta>

Odpowiedź <h2> jest poprawna, ponieważ ten znacznik rzeczywiście może być używany w nagłówku dokumentu HTML. Znaczniki nagłówków, takie jak <h1>, <h2>, <h3>, itd., są kluczowe dla strukturyzowania treści w HTML, ponieważ definiują hierarchię informacji na stronie. Zgodnie z najlepszymi praktykami SEO, właściwe użycie znaczników nagłówków nie tylko poprawia czytelność dla użytkowników, ale także umożliwia wyszukiwarkom lepsze zrozumienie struktury treści. Warto jednak zauważyć, że w nagłówku dokumentu HTML, który znajduje się w sekcji <head>, należy umieszczać jedynie metadane takie jak <title> oraz <meta>. Znaczniki nagłówków są przeznaczone do użycia w sekcji <body>, co podkreśla ich rolę w organizacji zawartości wizualnej. W praktyce, poprawne użycie znaczników nagłówków przyczynia się do lepszej nawigacji i dostępności treści dla użytkowników z różnymi potrzebami, w tym dla osób korzystających z technologii asystujących. Zastosowanie odpowiednich znaczników nagłówków może także wpłynąć na czas ładowania strony oraz jej ogólną wydajność.

Pytanie 23

Deklaracja background-attachment: scroll sprawia, że:

A. tło będzie nieruchome, a treść będzie się przewijać

B. tło będzie przewijane razem z zawartością strony

C. grafika tła pojawi się w prawym górnym rogu

D. grafika tła będzie powtarzana (kafelki)

Właściwość background-attachment określa, jak zachowuje się tło podczas przewijania strony. Wartość scroll (domyślna) sprawia, że tło przewija się razem z zawartością elementu - znika z widoku, gdy przewiniemy stronę. Przeciwna wartość fixed „przykleja” tło do okna, więc treść przesuwa się po nieruchomym tle. Dlatego scroll oznacza, że tło przewija się z treścią.

Pytanie 24

Jeden klient może mieć wiele zamówień, a każde zamówienie należy do jednego klienta. Jaka to relacja?

n .. n

1 .. n

1 .. 1

n .. 1

Pozostałe oznaczenia nie pasują. 1..1 znaczyłoby, że klient ma tylko jedno zamówienie. n..1 to ta sama relacja zapisana odwrotnie (z punktu widzenia zamówień), ale w opisie punktem wyjścia jest klient, więc naturalnie 1..n. n..n pozwalałoby, by zamówienie należało do wielu klientów. Opisany przypadek to 1..n.

Pytanie 25

W języku SQL, w wyniku wykonania poniższego zapytania:

ALTER TABLE osoba DROP COLUMN grupa;

A. zostanie zmieniona nazwa kolumny na grupa

B. zostanie usunięta kolumna grupa

C. zostanie dodana kolumna grupa

D. zostanie zmieniona nazwa tabeli na grupa

Zapytanie SQL 'ALTER TABLE osoba DROP COLUMN grupa;' jest komendą, która służy do usunięcia kolumny o nazwie 'grupa' z tabeli 'osoba'. Komenda ta wykorzystuje instrukcję ALTER TABLE, która jest standardową konstrukcją SQL używaną do modyfikacji struktury istniejącej tabeli. W kontekście baz danych, usunięcie kolumny może być nieodwracalne, co oznacza, że wszystkie dane zawarte w tej kolumnie zostaną trwale usunięte. Przykładem zastosowania tej komendy może być sytuacja, w której kolumna 'grupa' nie jest już potrzebna, na przykład, po zmianie wymagań aplikacji lub po analogicznym przekształceniu modelu danych. Zgodnie z normami SQL, aby uniknąć błędów, przed wykonaniem takiej operacji warto wykonać kopię zapasową bazy danych. Warto również pamiętać, że niektóre systemy zarządzania bazami danych mogą wymagać dodatkowych opcji, aby zrealizować tę operację, na przykład, jeśli kolumna jest kluczem obcym lub jest związana z innymi strukturami. Podsumowując, użycie tej komendy skutkuje trwałym usunięciem kolumny 'grupa' z tabeli 'osoba'.

Pytanie 26

Jakie wyrażenie należy umieścić w miejsce ??? w pętli napisanej w języku C++, aby na ekranie zostały wyświetlone wyłącznie elementy tablicy tab?

int tab[6];
for (int i = 0; ???; i++)
    cout << tab[i];

A. i >= 6

B. i <= 6

C. i < 6

D. i > 6

Niepoprawne wybory wyrażenia warunkowego w pętli for mogą prowadzić do różnych problemów, z których głównym jest przekroczenie zakresu tablicy, co jest powszechnym błędem w programowaniu w językach takich jak C++. Błędne zastosowanie warunku i >= 6 spowodowałoby, że pętla nie wykonałaby się ani razu, ponieważ początkowa wartość i wynosi 0, co nie spełnia tego warunku. Warunek i <= 6 może wydawać się poprawny, ponieważ uwzględnia indeks 6, jednak indeks ten wykracza poza zakres tablicy posiadającej 6 elementów (z indeksami od 0 do 5), co prowadziłoby do błędu out-of-bounds. Warunek i > 6 również jest błędny, ponieważ nigdy nie zostanie spełniony przy początkowej wartości i równej 0, a pętla tym samym się nie wykona. Typowe błędy myślowe prowadzące do takich wyborów wynikają z nieprawidłowego rozumienia indeksowania tablic oraz zakresu pętli. Ważne jest, aby dokładnie przeanalizować, jak indeksy są przypisywane w tablicach i dostosować warunki pętli, aby zawsze mieściły się w poprawnym zakresie. Aby uniknąć takich błędów, zaleca się stosowanie podejścia, które uwzględnia długość tablicy i iteruje do mniejszej wartości niż jej rozmiar. Tego typu prewencja nie tylko zwiększa stabilność programu, ale również jego bezpieczeństwo, eliminując ryzyko naruszenia pamięci programu i potencjalnych podatności bezpieczeństwa.

Pytanie 27

Aby przy usunięciu rekordu nadrzędnego automatycznie usunęły się powiązane z nim rekordy podrzędne, w definicji klucza obcego dodaje się klauzulę:

ON UPDATE CASCADE

ON DELETE CASCADE

ON DELETE RESTRICT

ON DELETE SET NULL

Pozostałe klauzule reagują inaczej. ON DELETE SET NULL przy usunięciu rekordu nadrzędnego nie kasuje podrzędnych, lecz ustawia ich klucz obcy na NULL (powiązanie znika, rekordy zostają). ON DELETE RESTRICT działa wręcz odwrotnie - nie pozwala usunąć rekordu nadrzędnego, dopóki istnieją powiązane podrzędne. ON UPDATE CASCADE dotyczy ZMIANY wartości klucza, a nie usuwania. Automatyczne usunięcie rekordów podrzędnych wraz z nadrzędnym daje ON DELETE CASCADE, dlatego to ona jest poprawna.

Pytanie 28

Przedstawiony w ramce kod języka PHP oznacza, że zmienna $liczba2 jest:

$liczba2 = &$liczba1;

A. referencją do $liczba1

B. iloczynem logicznym ze zmienną $liczba1

C. negacją logiczną zmiennej $liczba1

D. wskaźnikiem do $liczba1

Instrukcja $liczba2 = &$liczba1; w PHP oznacza, że zmienna $liczba2 staje się referencją do $liczba1. Ten znak ampersanda (&) nie jest żadnym operatorem logicznym, tylko właśnie operatorem referencji w PHP. W praktyce oznacza to, że obie zmienne wskazują na to samo miejsce w pamięci, więc przechowują dokładnie tę samą wartość. Jeżeli później w kodzie napiszesz $liczba1 = 10; to automatycznie $liczba2 też będzie miała wartość 10, i odwrotnie – zmiana $liczba2 zmieni $liczba1.
Z mojego doświadczenia w PHP referencje używa się głównie wtedy, gdy chcemy, żeby funkcja modyfikowała przekazaną zmienną bez zwracania jej wyniku, albo gdy operujemy na dużych strukturach danych (tablice, obiekty) i nie chcemy kopiować ich zawartości. Przykład: function zwieksz(&$x){ $x++; } sprawi, że wywołanie zwieksz($liczba1); zmieni wartość zmiennej poza funkcją. To jest typowy, całkiem często spotykany wzorzec w starszych projektach PHP.
Warto też pamiętać, że referencja w PHP nie jest tym samym, co wskaźnik w C/C++. Programista nie operuje bezpośrednio na adresach pamięci, tylko na abstrakcji zaprojektowanej przez silnik Zend. Dobra praktyka jest taka, żeby referencji używać oszczędnie i świadomie, bo nadmierne ich stosowanie utrudnia debugowanie, testowanie jednostkowe i zrozumienie przepływu danych w aplikacji. W nowoczesnym kodzie PHP częściej korzysta się z przekazywania obiektów (które zachowują się referencyjnie) oraz z czytelnego zwracania wartości z funkcji. Mimo to, rozumienie mechanizmu referencji jest bardzo ważne, bo nadal pojawia się w wielu istniejących aplikacjach webowych i w zadaniach egzaminacyjnych.

Pytanie 29

W języku SQL, aby dodać atrybut klucza podstawowego do pola id w istniejącej tabeli produkt należy użyć składni

A. ALTER TABLE produkt DROP CONSTRAINT id

B. ALTER TABLE produkt ADD PRIMARY KEY (id)

C. ALTER TABLE produkt ALTER COLUMN id INT

D. ALTER TABLE produkt DROP PRIMARY KEY

Poprawna składnia to ALTER TABLE produkt ADD PRIMARY KEY (id), bo dokładnie to polecenie dodaje do istniejącej tabeli nowy klucz podstawowy oparty na kolumnie id. Instrukcja ALTER TABLE służy do modyfikowania struktury tabeli, a klauzula ADD PRIMARY KEY definiuje ograniczenie (constraint) typu klucz podstawowy dla wskazanej kolumny lub zestawu kolumn. W praktyce oznacza to, że kolumna id musi być unikalna i nie może przyjmować wartości NULL. Silnik bazy danych (np. MySQL, PostgreSQL, SQL Server) zwykle tworzy do tego indeks typu UNIQUE, który przyspiesza wyszukiwanie po kluczu głównym.
Moim zdaniem warto pamiętać, że takie polecenie będzie działać tylko wtedy, gdy dane w kolumnie id już spełniają warunki klucza podstawowego: brak duplikatów i brak wartości pustych. W realnym projekcie często robi się to w dwóch krokach: najpierw uzupełnia się brakujące wartości, usuwa lub poprawia duplikaty, a dopiero potem dodaje PRIMARY KEY. Przykładowo:
ALTER TABLE produkt ADD PRIMARY KEY (id);
W wielu systemach, zwłaszcza w aplikacjach webowych, kolumna id jest też często ustawiana jako AUTO_INCREMENT (MySQL) lub używa sekwencji (PostgreSQL, Oracle). Wtedy definicja tabeli przy tworzeniu może wyglądać np. tak:
CREATE TABLE produkt (id INT PRIMARY KEY AUTO_INCREMENT, nazwa VARCHAR(100));
Jeśli jednak tabela już istnieje i kolumna id była zwykłą kolumną, to właśnie ALTER TABLE ... ADD PRIMARY KEY (id) jest standardowym, poprawnym sposobem nadania jej roli klucza głównego. To rozwiązanie jest zgodne z ogólną składnią SQL i dobrą praktyką modelowania relacyjnych baz danych, gdzie każda tabela powinna mieć jasno zdefiniowany klucz podstawowy, najlepiej prosty, stabilny i jednoznaczny.

Pytanie 30

W kodzie źródłowym zapisanym w języku HTML wskaż błąd walidacji dotyczący tego fragmentu:

<h6>CSS</h6>
<p>Kaskadowe arkusze stylów (<b>ang. <i>Cascading Style Sheets</b></i>)<br>to język służący ...</p>

A. Znacznik zamykający /b niezgodny z zasadą zagnieżdżania.

B. Nieznany znacznik h6.

C. Znacznik br nie może występować wewnątrz znacznika p.

D. Znacznik br nie został poprawnie zamknięty.

Twoja odpowiedź jest poprawna. Znacznik zamykający /b w badanym kodzie HTML jest niezgodny z zasadą zagnieżdżania. Zasada ta mówi, że znaczniki powinny być zamykane w odwrotnej kolejności do otwierania - zgodnie z modelem LIFO (Last In, First Out). W praktyce oznacza to, że jeśli otworzyliśmy na przykład najpierw znacznik <i>, a następnie <b>, to najpierw powinniśmy zamknąć <b>, a dopiero potem <i>. Nieprzestrzeganie tej zasady może prowadzić do nieoczekiwanych wyników podczas renderowania strony. Jest to istotne dla utrzymania czytelności i prawidłowego funkcjonowania kodu. W codziennej praktyce, szczególnie w większych projektach, stosowanie się do takich zasad pomaga utrzymać kod zrozumiałym i łatwym do zarządzania.

Pytanie 31

Jak wygląda poprawny zapis znaczników, który jest zgodny z normami języka XHTML i odpowiada za łamanie linii?

A. <br/>

B. </ br>

C. <br/>

D. </br/>

Zapis samozamykającego się znacznika <br/> jest poprawny zgodnie z standardem XHTML, który wymaga, aby znaczniki, które nie mają zawartości, były zapisane w sposób, który jednoznacznie wskazuje na ich samozamykającą się naturę. W XHTML każdy znacznik powinien być zamknięty, co oznacza, że nawet tagi samo zamykające się, takie jak <br/>, muszą zawierać ukośnik przed zamknięciem znacznika. Daje to pewność, że parsery XHTML poprawnie interpretują kod, co jest szczególnie ważne w kontekście obsługi różnorodnych przeglądarek, które mogą różnie reagować na błędnie sformatowany kod. Przykładem zastosowania <br/> jest łamanie linii w tekstach, gdzie chcemy uzyskać efekt nowego wiersza bez tworzenia nowego bloku, co jest typowe w celu zachowania struktury dokumentu HTML. Dobrą praktyką jest zawsze stosowanie poprawnych form zapisów zgodnych z obowiązującymi standardami, co nie tylko wpływa na poprawność działania kodu, ale również na jego czytelność i długoterminową utrzymywaność.

Pytanie 32

Jak, wykorzystując język PHP, można zapisać w ciasteczku wartość znajdującą się w zmiennej dane na okres jednego dnia?

A. setcookie("dane", $dane, time() + (3600*24));

B. setcookie("dane", $dane, time());

C. setcookie("dane", "dane", 0);

D. setcookie("dane", $dane, 0);

Poprawna odpowiedź to setcookie("dane", $dane, time() + (3600*24));, ponieważ umożliwia ona zapisanie wartości zmiennej $dane w ciasteczku o nazwie "dane" na okres jednego dnia. Funkcja setcookie() w PHP przyjmuje trzy podstawowe argumenty: nazwę ciasteczka, jego wartość oraz czas wygaśnięcia. W tym przypadku, używając time() + (3600*24), ustawiamy czas wygaśnięcia ciasteczka na aktualny czas plus 24 godziny (3600 sekund w godzinie razy 24). Jest to zgodne z najlepszymi praktykami zarządzania sesjami i danymi użytkowników, ponieważ pozwala na przechowywanie informacji, które są dostępne dla użytkownika przez dłuższy czas, co może być przydatne w różnych scenariuszach, takich jak zapamiętywanie preferencji użytkownika lub stanu logowania. Użycie odpowiednich czasów wygaśnięcia wpływa na bezpieczeństwo i prywatność danych. Dobre praktyki sugerują także, aby ciasteczka były używane w sposób przemyślany, aby nie obniżać wydajności aplikacji ani nie narażać danych użytkowników na nieautoryzowany dostęp.

Pytanie 33

Została zaprezentowana tabela o nazwie konta. Aby obliczyć liczbę rejestracji w poszczególnych latach oraz wyświetlić te wartości razem z rokiem rejestracji, należy wykonać zapytanie

A. ```SELECT rejestracja, COUNT(rejestracja) FROM konta;```

B. ```SELECT COUNT(rejestracja) FROM konta JOIN rejestracja ON id;```

C. ```SELECT rejestracja, COUNT(rejestracja) FROM konta GROUP BY rejestracja;```

D. ```SELECT COUNT(rejestracja) FROM konta GROUP BY rejestracja;```

Rozważając inne odpowiedzi, można zauważyć kilka typowych błędów w rozumieniu operacji SQL. Odpowiedź 'SELECT rejestracja, COUNT(rejestracja) FROM konta;' pomija klauzulę GROUP BY, która jest niezbędna do prawidłowego grupowania wyników po kolumnie 'rejestracja'. Bez niej, zapytanie spowoduje błąd, ponieważ próbuje zliczyć wartości bez określenia, jak je grupować. Takie podejście jest niezgodne z zasadami SQL, które wymagają, aby wszystkie kolumny niewykorzystywane w funkcjach agregujących były zawarte w klauzuli GROUP BY.

W przypadku 'SELECT COUNT(rejestracja) FROM konta GROUP BY rejestracja;', mamy poprawnie użyte GROUP BY, ale brak jest kolumny 'rejestracja' w selekcji, co oznacza, że wyniki wyświetlą tylko liczby bez odpowiadających im lat, co nie spełnia założeń pytania.

Odpowiedź 'SELECT COUNT(rejestracja) FROM konta JOIN rejestracja ON id;' wprowadza dodatkowy błąd związany z niepoprawnym użyciem JOIN. Kolumna 'rejestracja' nie jest tabelą, a próbując połączyć ją z tabelą 'konta' za pomocą JOIN, wprowadza się błędną koncepcję struktury danych. JOIN jest używany do łączenia różnych tabel na podstawie powiązanych kolumn, co w tym przypadku nie ma zastosowania. Takie niezrozumienie składni SQL może prowadzić do błędnych wyników i niepotrzebnego skomplikowania zapytań. Powszechnym błędem w korzystaniu z JOIN jest niepoprawne używanie go do prostych operacji grupowania, które nie wymagają połączenia wielu tabel.

Pytanie 34

W regule CSS h1 { color: blue } czym jest h1?

A. wartością

B. selektorem

C. deklaracją

D. klasą

W regule h1 { color: blue } element h1 przed nawiasem klamrowym to SELEKTOR - wskazuje, których elementów dotyczy styl (tu wszystkich nagłówków <h1>). Dlatego h1 jest selektorem.

Pytanie 35

W tabeli mieszkancy, która zawiera pola id, imie, nazwisko, ulica, numer oraz czynsz (kwota całkowita), należy uzyskać informacje o osobach zamieszkujących ulicę Mickiewicza pod numerami 71, 72, 80, których czynsz nie przekracza 1000 zł. Klauzula WHERE w zapytaniu powinna wyglądać następująco

A. WHERE ulica = 'Mickiewicza' AND numer > 70 AND numer < 81 OR czynsz < 1000

B. WHERE ulica = 'Mickiewicza' AND numer IN (71, 72, 80) AND czynsz < 1000

C. WHERE ulica = 'Mickiewicza' OR numer IN (71, 72, 80) OR czynsz < 1000

D. WHERE ulica = 'Mickiewicza' AND numer IN (71, 72, 80) OR czynsz < 1000

Kiedy piszemy zapytanie SQL, klauzula WHERE powinna wyglądać tak: 'WHERE ulica = 'Mickiewicza' AND numer IN (71, 72, 80) AND czynsz < 1000'. Dlaczego to działa? Bo ta klauzula jasno określa, że interesują nas tylko mieszkańcy z ulicy Mickiewicza, mający numery 71, 72 lub 80, i którzy płacą czynsz mniejszy niż 1000 zł. Użycie AND sprawia, że wszystkie te warunki muszą być spełnione naraz, co jest naprawdę ważne. Możemy to sobie wyobrazić w kontekście zarządzania nieruchomościami, gdzie chcemy pokazać tylko wybraną grupę mieszkańców, na przykład do analizy ich sytuacji finansowej. I tak na marginesie – w SQL lepiej unikać OR, gdy chcemy dostąpić do jasno określonych danych, ponieważ może to dać nam za dużo wyników lub takie, których nie chcemy.

Pytanie 36

W przedstawionym diagramie bazy danych biblioteka, elementy: czytelnik, wypozyczenie i ksiazka są

A. atrybutami.

B. encjami.

C. polami.

D. krotkami.

W diagramie bazy danych pokazanym w pytaniu elementy „czytelnik”, „wypozyczenie” i „ksiazka” to klasyczne przykłady encji. Encja w modelu relacyjnym (a dokładniej w modelu ER – Entity-Relationship) oznacza pewien typ obiektu ze świata rzeczywistego, o którym chcemy przechowywać dane w bazie. W praktyce encja odpowiada tabeli w relacyjnej bazie danych: encja CZYTELNIK → tabela czytelnik, encja KSIĄŻKA → tabela ksiazka, encja WYPOŻYCZENIE → tabela wypozyczenie. Każda z tych encji ma swój klucz główny (np. czytelnik_id, ksiazka_id, wypozyczenie_id), czyli atrybut jednoznacznie identyfikujący rekord. To jest dokładnie to, co w dobrych praktykach projektowania baz danych (np. wg standardowych metodologii ERD używanych w SQL Server, MySQL Workbench czy Oracle Data Modeler) uważa się za podstawę poprawnego modelu danych.

Moim zdaniem bardzo ważne jest rozróżnienie poziomów: encja to „typ obiektu” (tabela), atrybut to „cecha obiektu” (kolumna), a krotka/rekord to „konkretne wystąpienie obiektu” (pojedynczy wiersz). Na przykład: encja CZYTELNIK opisuje wszystkich możliwych czytelników biblioteki, atrybuty tej encji to imie, nazwisko, ulica itd., a jedna konkretna krotka w tabeli czytelnik opisuje jedną osobę, np. Jana Kowalskiego z ulicy Lipowej 5. W projektowaniu systemów bibliotecznych, systemów sprzedażowych, magazynowych czy w aplikacjach webowych z bazą danych zawsze zaczyna się właśnie od zidentyfikowania encji: klient, zamówienie, produkt, faktura itd. Dopiero potem dopisuje się atrybuty, ustala relacje (tak jak tu: czytelnik – wypożyczenie – książka) i definiuje klucze obce. To podejście jest zgodne z normalizacją i ogólnymi zasadami projektowania relacyjnych baz danych – pomaga uniknąć nadmiarowości danych i błędów logicznych w aplikacji.

Pytanie 37

Aby wyciszyć dźwięk w filmie odtwarzanym w przeglądarce, do podanej definicji znacznika <video> powinien zostać dodany atrybut <video> <source src="film.mp4" type="video/mp4"> </video>

A. autoplay

B. controls

C. muted

D. loop

Wydaje się, że zrozumienie roli atrybutów w znaczniku <video> jest kluczowe dla prawidłowego zarządzania odtwarzaniem filmów. Atrybut 'loop' służy do powtarzania odtwarzanego filmu, co może być przydatne w przypadku animacji lub prezentacji wizualnych, ale nie wpływa na dźwięk. Użytkownik może błędnie sądzić, że dodanie atrybutu 'loop' sprawi, że film nie będzie miał dźwięku, co oczywiście jest nieprawdziwe. Z kolei 'autoplay' automatycznie rozpoczyna odtwarzanie filmu po załadowaniu strony, co może być irytujące dla użytkowników, jeśli nie jest to poparte atrybutem 'muted' – w przeciwnym razie film z dźwiękiem może zaskoczyć odwiedzających. Atrybut 'controls' z kolei dodaje elementy sterujące, takie jak przycisk play/pause, co pozwala użytkownikom na aktywne zarządzanie odtwarzaniem, ale nie wpływa na to, czy dźwięk jest włączony czy wyłączony. Warto pamiętać, że stosowanie odpowiednich atrybutów w znaczniku <video> jest kluczowe dla poprawnego odbioru treści multimedialnych i zwiększa komfort użytkowników. Nieprawidłowe zrozumienie roli tych atrybutów może prowadzić do niepożądanych efektów oraz negatywnych doświadczeń użytkowników z interfejsem strony.

Pytanie 38

Którą funkcję z menu Kolory programu GIMP użyto, w celu uzyskania efektu przedstawionego w filmie?

A. Krzywe.

B. Barwienie.

C. Inwersja.

D. Progowanie.

Prawidłowo wskazana funkcja to „Progowanie”, bo dokładnie ona zamienia obraz kolorowy lub w odcieniach szarości na obraz dwuwartościowy: piksel jest albo czarny, albo biały, w zależności od tego, czy jego jasność przekracza ustawiony próg. W GIMP-ie znajdziesz ją w menu Kolory → Progowanie. Suwakami ustalasz zakres poziomów jasności, które mają zostać potraktowane jako „białe”, a wszystko poza tym zakresem staje się „czarne”. Efekt, który się wtedy uzyskuje, jest bardzo charakterystyczny: mocno kontrastowy, bez półtonów, coś w stylu skanu czarno-białego lub grafiki do druku na ploterze tnącym. Z mojego doświadczenia progowanie świetnie nadaje się do przygotowania logotypów, szkiców technicznych, schematów, a także do wyciągania konturów z lekko rozmytych zdjęć. Często używa się go też przed wektoryzacją, żeby program śledzący krawędzie miał wyraźne granice między czernią a bielą. W pracy z grafiką na potrzeby stron WWW próg bywa stosowany np. przy tworzeniu prostych ikon, piktogramów albo masek (maski przezroczystości można przygotować właśnie na bazie obrazu progowanego). Dobrą praktyką jest najpierw sprowadzenie obrazu do odcieni szarości i dopiero potem użycie progowania, bo wtedy masz większą kontrolę nad tym, jak rozkłada się jasność i gdzie wypadnie granica progu. Warto też pamiętać, że progowanie jest operacją destrukcyjną – traci się informacje o półtonach – więc najlepiej pracować na kopii warstwy, żeby w razie czego móc wrócić do oryginału i poprawić ustawienia progu.

Pytanie 39

W instrukcji warunkowej w języku JavaScript należy zweryfikować sytuację, w której wartość zmiennej a mieści się w przedziale (0, 100), a wartość zmiennej b jest większa od zera. Jak można poprawnie zapisać taki warunek?

A. if (a > 0 && a < 100 && b > 0)

B. if ((a > 0 11 a < 100) && b > 0)

C. if (a > 0 || a < 100 11 b < 0)

D. if ((a > 0 && a < 100) 11 b < 0)

Odpowiedzi, które nie spełniają wymogów pytania, zawierają różne błędy logiczne i syntaktyczne, które mogą prowadzić do nieporozumień w kodzie. W pierwszej opcji użyto operatora '11', co jest błędem, ponieważ nie jest to poprawny operator w JavaScript. Prawidłowy operator to '&&', który łączy warunki logiczne. W przypadku drugiej opcji zastosowano operator '||', co oznacza logiczne 'lub', co jest nieodpowiednie, gdyż wymaga spełnienia przynajmniej jednego z warunków, co nie jest zgodne z wymaganiem pytania. Dodatkowo, warunek a < 100 powinien być połączony z a > 0 w sposób, który jednoznacznie wskazuje na przedział wartości, co nie ma miejsca w tym zapisie. W kolejnej odpowiedzi, użycie operatora '11' również jest niepoprawne, co świadczy o nieznajomości podstawowych zasad składni języka JavaScript oraz błędnym zrozumieniu operatorów logicznych. Tego typu błędy często wynikają z ustalonych nawyków programistycznych, które nie uwzględniają specyfiki języka, co prowadzi do nieprawidłowych wniosków. Aby unikać takich pomyłek, warto regularnie przeglądać dokumentację oraz praktykować pisanie kodu z zachowaniem wytycznych dotyczących standardów i dobrych praktyk programowania.

Pytanie 40

Które z poniższych formatowań NIE jest zapisem w języku CSS?

<body style="background-color: yellow;">

body { background-color: yellow; }   (plik .css)

<body bgcolor="yellow">

<style> body { background-color: yellow; } </style>

Kolor tła można w CSS ustawić na trzy sposoby: stylem wewnętrznym w <style>, regułą w zewnętrznym pliku .css albo śródliniowo przez atrybut style. We wszystkich używa się właściwości CSS background-color. Zapis <body bgcolor="yellow"> NIE jest CSS-em - bgcolor to przestarzały atrybut HTML, wycofany na rzecz stylów. Dlatego formatowaniem spoza CSS jest <body bgcolor="yellow">.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej