Wyniki egzaminu

Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik programista
  • Kwalifikacja: INF.04 - Projektowanie, programowanie i testowanie aplikacji
  • Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 10:38
  • Data zakończenia: 8 czerwca 2026 10:46

Egzamin zdany!

Wynik: 37/40 punktów (92,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe
Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania
Pochwal się swoim wynikiem!
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Jaką technologię stosuje się do powiązania aplikacji internetowej z systemem baz danych?

A. HTTP
B. JavaScript
C. CSS
D. SQL
SQL, czyli język do zarządzania danymi, to mega ważna rzecz, jeśli chodzi o relacyjne bazy danych. Dzięki niemu można tworzyć, modyfikować, a nawet usuwać tabele. To taki most, który łączy aplikacje webowe z bazą danych. Dzięki SQL programiści mogą łatwo przechowywać i przetwarzać różne informacje na serwerze. Przykłady? Można generować listy produktów, ogarniać użytkowników czy analizować dane z transakcji. Właściwie bez SQL-a nie dałoby się zbudować solidnych aplikacji, na przykład tych, które działają na MySQL, PostgreSQL czy Microsoft SQL Server. Chociaż pewnie o tym wiesz, ale warto to zaznaczyć.

Pytanie 2

Jakie pola powinny być umieszczone w klasie nadrzędnej w strukturze dziedziczenia?

A. Pola, które są tylko prywatne
B. Pola, które są wspólne dla wszystkich klas pochodnych
C. Pola, które są charakterystyczne jedynie dla pojedynczej klasy pochodnej
D. Pola, które są wykorzystywane tylko w funkcjach statycznych
W klasie bazowej w hierarchii dziedziczenia umieszcza się pola, które są wspólne dla wszystkich klas pochodnych. Dzięki temu klasy pochodne mogą dziedziczyć te same właściwości, co eliminuje konieczność ich wielokrotnego definiowania. Jest to jedna z głównych zalet programowania obiektowego, umożliwiająca reużywalność kodu i zwiększenie spójności w projekcie. Przykładem może być klasa 'Pracownik', która zawiera pola takie jak 'imię', 'nazwisko' i 'wynagrodzenie', a klasy pochodne, takie jak 'Inżynier' czy 'Księgowy', mogą dziedziczyć te same pola, dodając jedynie specyficzne właściwości dla swojej roli.

Pytanie 3

Jakie narzędzie może zostać wykorzystane do automatyzacji testów aplikacji internetowych?

A. Visual Studio Code
B. Selenium
C. Blender
D. Postman
Selenium to jedno z najpopularniejszych narzędzi do automatycznego testowania aplikacji webowych. Umożliwia symulowanie interakcji użytkownika z przeglądarką, takich jak kliknięcia, wypełnianie formularzy, przewijanie stron i nawigowanie po witrynie. Dzięki Selenium możliwe jest testowanie aplikacji w różnych przeglądarkach (np. Chrome, Firefox, Safari) oraz na różnych systemach operacyjnych. Narzędzie to jest nieocenione w testach regresyjnych, funkcjonalnych i integracyjnych, ponieważ pozwala na automatyzację powtarzalnych czynności, co znacząco przyspiesza proces testowania. Selenium integruje się z wieloma językami programowania, w tym Python, Java i C#, co czyni je wszechstronnym i uniwersalnym narzędziem w ekosystemie deweloperskim.

Pytanie 4

Jakie jest oznaczenie normy międzynarodowej?

A. CE
B. PN
C. ISO
D. EN
ISO (International Organization for Standardization) to międzynarodowa organizacja zajmująca się opracowywaniem i wdrażaniem standardów technicznych. Oznaczenie ISO wskazuje, że produkt lub usługa spełnia międzynarodowe normy jakości i bezpieczeństwa, co ułatwia handel oraz współpracę na arenie międzynarodowej. Normy ISO obejmują szeroki zakres dziedzin, takich jak zarządzanie jakością (ISO 9001), zarządzanie środowiskowe (ISO 14001) czy bezpieczeństwo informacji (ISO 27001). Certyfikacja ISO buduje zaufanie klientów i zwiększa konkurencyjność firmy na rynku globalnym.

Pytanie 5

Na przedstawionym obrazie widać fragment emulacji systemu iOS z prostą aplikacją. Górna część ekranu nachodzi na pasek stanu baterii. Który z poniższych zapisów powinien zostać użyty w miejscu znaków zapytania, aby ustawić jedynie marginesy górne tylko dla systemu iOS?

Ilustracja do pytania
A. x:TypeArguments="Thickness"<br/> iOS= 20
B. x:TypeArguments="Thickness"<br/> iOS= "0, 20, 0, 0"<br/> Android= "0, 0, 0, 0"<br/> WinPhone= "0, 0, 0, 0"
C. x:TypeArguments="Thickness" <br/> (0, 20, 0, 0)
D. x:TypeArguments="Thickness"<br/> iOS= "0, 0, 0, 0"<br/> Android= "0, 20, 0, 0"<br/> WinPhone= "0, 0, 0, 0"
W pierwszej opcji zastosowano jednolity margines 20 jednostek dla wszystkich platform, co jest niewłaściwe, ponieważ ignoruje specyficzne potrzeby i ograniczenia każdej platformy. Na przykład, na iOS margines ten kompensuje status bar, ale na innych platformach może nie być wymagany, co może prowadzić do nieestetycznego wyglądu aplikacji. Druga odpowiedź wprowadza margines tylko dla iOS, ale w niewłaściwym formacie, ponieważ same liczby nie są wystarczające bez poprawnego kontekstu struktury XAML. Trzecia opcja jest błędna, ponieważ przypisuje nieprawidłowe wartości platformie Android, co skutkuje odwrotnym efektem niż zamierzony. Traktowanie wszystkich platform identycznie pod względem marginesów pomija specyfikę każdej z nich, co jest częstym błędem początkowych deweloperów. Niezrozumienie różnic między platformami może prowadzić do aplikacji, które nie są optymalnie dostosowane do każdej z nich. Ważne jest, aby projektanci aplikacji wieloplatformowych zrozumieli, jak różne urządzenia i systemy operacyjne wpływają na sposób, w jaki aplikacja powinna wyglądać i działać, aby zapewnić użytkownikom spójne i wysokiej jakości doświadczenia niezależnie od platformy, na której aplikacja jest uruchamiana. Dostosowywanie UI do specyfiki każdej platformy jest kluczem do sukcesu w tworzeniu profesjonalnych aplikacji mobilnych.

Pytanie 6

Wskaż język programowania, który pozwala na stworzenie aplikacji mobilnej w środowisku Android Studio?

A. Objective-C
B. C++
C. Java
D. Swift
Java to jeden z podstawowych języków programowania używanych do tworzenia aplikacji mobilnych na platformę Android. Jest to język, który został stworzony przez firmę Sun Microsystems, a jego pierwsza wersja została wydana w 1995 roku. Java charakteryzuje się silnym typowaniem, obiektowością oraz wsparciem dla programowania wielowątkowego, co czyni go idealnym do tworzenia wydajnych aplikacji mobilnych. Android Studio, oficjalne zintegrowane środowisko programistyczne (IDE) dla Androida, oferuje pełne wsparcie dla Javy, w tym możliwość korzystania z bibliotek Android SDK. Dzięki temu programiści mogą łatwo tworzyć interfejsy użytkownika, zarządzać zasobami oraz implementować logikę aplikacji. Przykładowo, pisząc aplikację do zarządzania zadaniami, programista może użyć Javy do stworzenia klas modelujących zadania oraz do obsługi interfejsu graficznego z wykorzystaniem XML i Java. Ponadto, Java jest zgodna z zasadami programowania obiektowego, co pozwala na łatwe zarządzanie kodem i jego ponowne wykorzystanie. Warto również zaznaczyć, że Java jest wspierana przez dużą społeczność, co zapewnia bogaty ekosystem bibliotek oraz narzędzi, ułatwiających rozwój aplikacji na Androida.

Pytanie 7

Jaki będzie wynik działania poniższego kodu w języku Java?

String a = "hello";
String b = "hello";
String c = new String("hello");
System.out.println(a == b);
System.out.println(a == c);
System.out.println(a.equals(c));
A. true, false, false
B. true, false, true
C. true, true, true
D. false, false, true
Wynik działania kodu to true, false, true. Pierwsza linia kodu, gdzie porównujemy zmienne 'a' i 'b' przy użyciu operatora '==', zwraca true, ponieważ obie zmienne wskazują na ten sam obiekt w pamięci, co jest efektem optymalizacji JVM dla literałów typu String. W przypadku drugiej linii, gdzie porównujemy 'a' i 'c', wynik to false, ponieważ 'c' to nowy obiekt utworzony przy pomocy operatora 'new', a więc ma inną referencję w pamięci. W trzeciej linii używamy metody 'equals()', która porównuje wartości obiektów, a nie ich referencje. W tym przypadku porównywane są wartości stringów i ponieważ wszystkie mają tę samą treść, wynik to true. Zrozumienie różnicy między operatorem '==' a metodą 'equals()' jest kluczowe w programowaniu w Javie. Przy pracy z obiektami, zawsze warto stosować 'equals()' do porównywania zawartości, aby uniknąć nieporozumień związanych z referencjami."

Pytanie 8

Który z operatorów w Pythonie umożliwia sprawdzenie, czy dany element należy do listy?

A. is
B. ==
C. in
D. and
Operator `in` w języku Python służy do sprawdzania, czy element należy do listy, zbioru, krotki lub innego obiektu iterowalnego. Przykład: `if 5 in lista` sprawdza, czy liczba 5 znajduje się w liście. Operator `in` jest niezwykle przydatny w przeszukiwaniu danych, a jego zastosowanie skraca kod i zwiększa jego czytelność. W Pythonie jest on szeroko stosowany do iteracji i filtrowania danych, co czyni go jednym z najbardziej intuicyjnych operatorów języka.

Pytanie 9

Który z objawów może sugerować zawał serca?

A. Gorączka oraz dreszcze
B. Intensywny ból w klatce piersiowej promieniujący do lewej ręki
C. Spadek nastroju
D. Ból brzucha po spożyciu posiłku
Silny ból w klatce piersiowej promieniujący do lewej ręki to klasyczny objaw zawału serca (ostrego zespołu wieńcowego). Ból ten często pojawia się nagle, jest intensywny, gniotący lub piekący i może towarzyszyć mu duszność, zawroty głowy, zimne poty i nudności. Zawał serca wynika z zablokowania jednej z tętnic wieńcowych, co prowadzi do niedokrwienia mięśnia sercowego. Szybka reakcja i wezwanie pomocy medycznej mogą uratować życie i zminimalizować uszkodzenia serca. Każda minuta jest kluczowa – nie należy czekać na ustąpienie objawów, lecz natychmiast zadzwonić na numer alarmowy 112 lub udać się do najbliższego szpitala.

Pytanie 10

Zamieszczony kawałek kodu w języku C# tworzy hasło. Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące cech tego hasła?

var random = new Random();
string pulaZnakow =
    "abcdefghijklmnopqrstuwxyzABCDEFGHIJKLMNOPQRSTUVWXYZ0123456789";
int dlPuli = pulaZnakow.Length - 1;
char znak;
string wynik = "";

for(int i = 0; i < 8; i++)  {
    znak = pulaZnakow[random.Next(0, dlPuli)];
    wynik += znak;
}
A. Ma maksymalną długość 7 znaków, co ustala zmienna i.
B. Może zawierać małe i wielkie litery oraz cyfry.
C. Może zawierać małe oraz wielkie litery, cyfry i znaki specjalne.
D. Ma 8 znaków lub więcej i zawiera małe oraz wielkie litery, a także cyfry.
Fragment programu w języku C# generuje hasło, które zawiera małe i wielkie litery oraz cyfry. W kodzie widzimy, że zmienna pulaZnakow zawiera wszystkie małe litery alfabetu, wszystkie wielkie litery oraz cyfry od 0 do 9. Zmienna dlPuli przechowuje długość ciągu znaków, co umożliwia losowe wybieranie znaków z pełnego zakresu dostępnych znaków. W pętli for odbywa się iteracja 8 razy, co oznacza, że każde generowane hasło ma długość 8 znaków. Każdy znak jest losowo wybierany z puli, co zapewnia różnorodność i brak uprzedzeń w doborze znaków. Warto również zwrócić uwagę na praktyczne użycie klasy Random, która jest standardem w przypadkowej generacji danych w C#. Takie podejście jest zgodne z najlepszymi praktykami, gdzie hasła powinny mieć różnorodne znaki, co zwiększa ich siłę i trudność złamania. Dobrym pomysłem jest również dodanie symboli specjalnych dla jeszcze większego bezpieczeństwa, co można łatwo zaimplementować modyfikując pule dostępnych znaków.

Pytanie 11

Jakie środowisko developerskie służy do tworzenia aplikacji na platformę iOS?

A. Visual Studio Code
B. XCode
C. Eclipse
D. Studio Androida
XCode to oficjalne środowisko programistyczne (IDE) firmy Apple, które jest wykorzystywane do tworzenia aplikacji na systemy iOS, macOS, watchOS i tvOS. XCode oferuje pełne wsparcie dla języków Swift i Objective-C oraz narzędzia do projektowania interfejsów użytkownika (Storyboard), debugowania aplikacji, testowania wydajności i optymalizacji kodu. XCode posiada także symulatory urządzeń Apple, co umożliwia testowanie aplikacji na różnych modelach iPhone’ów, iPadów oraz Apple Watch. XCode jest niezbędnym narzędziem dla deweloperów tworzących aplikacje na ekosystem Apple i pozwala na łatwą publikację aplikacji w App Store.

Pytanie 12

Przedstawione w filmie działania wykorzystują narzędzie

A. generatora GUI przekształcającego kod do języka XAML
B. generatora kodu java
C. kompilatora dla interfejsu graficznego
D. debuggera analizującego wykonujący kod
Wybrana odpowiedź jest trafna, bo faktycznie narzędzie pokazane w filmie to generator GUI, który potrafi przekształcać kod do języka XAML. XAML (czyli Extensible Application Markup Language) jest powszechnie używany do deklaratywnego opisywania interfejsów użytkownika, na przykład w aplikacjach WPF czy UWP na platformie .NET. Jak dla mnie, korzystanie z takich generatorów to ogromna wygoda, bo pozwala błyskawicznie przenosić projekt graficzny do formatu czytelnego dla platformy Microsoftu. Z mojego doświadczenia, wiele zespołów programistycznych stosuje takie rozwiązania, żeby oszczędzić czas na ręcznym pisaniu XAML-a (co potrafi być naprawdę żmudne przy dużych projektach). Co ciekawe, takie narzędzia bardzo dobrze współpracują z designerskimi edytorami UI i potrafią zautomatyzować konwersję nawet z innych formatów graficznych, np. Sketch czy Adobe XD do XAML-a. Branżowe standardy zalecają, by wykorzystywać generatorów GUI właśnie do tego celu, bo minimalizuje to liczbę błędów, przyspiesza wdrożenie zmian i ułatwia współpracę między programistami a projektantami. Warto pamiętać, że XAML jest bardzo elastyczny i umożliwia potem ręczną edycję wygenerowanego kodu – czasem powstają drobne poprawki, ale ogólnie to naprawdę przydatne narzędzie. Ogólnie – jeśli tylko projektujesz UI pod .NET, to automatyczna konwersja do XAML-a to jest coś, co warto znać i wykorzystywać w praktyce.

Pytanie 13

Co to jest shadow DOM?

A. Mechanizm enkapsulacji kodu HTML, CSS i JavaScript w komponenty webowe
B. Technika stylizacji elementów w CSS przy użyciu cieni
C. Metoda renderowania grafiki 3D w przeglądarkach
D. Wirtualny DOM używany przez biblioteki jak React i Vue.js
Shadow DOM to technika pozwalająca na enkapsulację kodu HTML, CSS oraz JavaScript w komponentach webowych, co jest kluczowe w kontekście tworzenia aplikacji opartych na Web Components. Dzięki zastosowaniu Shadow DOM, elementy wewnętrzne komponentu są izolowane od reszty dokumentu, co eliminuje problemy z kolizjami nazw klas CSS oraz pozwala na tworzenie bardziej modularnych i wielokrotnego użytku elementów. Przykładem zastosowania Shadow DOM mogą być komponenty interfejsu użytkownika, takie jak przyciski czy karty, które zawierają własne style i logikę, nie wpływając na globalne style strony. To podejście jest wspierane przez standardy W3C i zalecane w projektach, gdzie skala i złożoność aplikacji wymaga wysokiej wydajności i organizacji kodu. Dobrze zaprojektowane komponenty z użyciem Shadow DOM mogą znacznie uprościć rozwój i utrzymanie aplikacji webowych, czyniąc je bardziej responsywnymi i dostosowanymi do różnych środowisk.

Pytanie 14

Co należy zrobić w sytuacji silnego krwawienia z rany?

A. Założyć opatrunek uciskowy oraz unieść kończynę powyżej poziomu serca
B. Nałożyć elastyczny bandaż bez ucisku
C. Przepłukać ranę wodą utlenioną i zostawić do wyschnięcia
D. Poczekać, aż krwawienie ustanie samoistnie
Założenie opatrunku uciskowego i uniesienie kończyny powyżej poziomu serca to najskuteczniejszy sposób na zatrzymanie silnego krwotoku z rany. Opatrunek uciskowy powoduje mechaniczne zamknięcie naczyń krwionośnych, co spowalnia lub całkowicie zatrzymuje wypływ krwi. Podniesienie kończyny dodatkowo zmniejsza ciśnienie krwi w obszarze rany, co ogranicza krwawienie. Ważne jest, aby nie zdejmować opatrunku, nawet jeśli przesiąknie krwią – należy dołożyć kolejną warstwę materiału. W sytuacjach ekstremalnych, gdy opatrunek uciskowy nie zatrzymuje krwawienia, można zastosować opaskę uciskową (tzw. stazę), ale tylko w ostateczności, gdy inne metody zawiodą. Takie działania mogą zapobiec wstrząsowi krwotocznemu i uratować życie poszkodowanego.

Pytanie 15

Jak nazywa się technika umożliwiająca asynchroniczne wykonywanie operacji w JavaScript?

A. Variable
B. Promise
C. Object
D. Function
Promise to technika w JavaScript, która umożliwia obsługę operacji asynchronicznych. W odróżnieniu od tradycyjnych funkcji, które mogą blokować wykonanie kodu do momentu zakończenia operacji, Promise pozwala na kontynuację wykonywania kodu, a wyniki operacji są dostępne, gdy zostaną one zakończone. Główne zastosowanie Promise polega na obsłudze operacji takich jak żądania sieciowe, które mogą trwać nieprzewidywalnie długo. Przykładem jest użycie Promise do wykonania zapytania do API: fetch('https://api.example.com/data') .then(response => response.json()) .then(data => console.log(data)). Dobrą praktyką jest stosowanie asynchronizacji z użyciem async/await, co pozwala na bardziej czytelny kod. Promise jest częścią ECMAScript 2015 (ES6) i stanowi podstawę dla bardziej zaawansowanych technik, takich jak async/await, co pozwala na jeszcze prostszą obsługę asynchronicznych operacji. Zrozumienie Promise jest kluczowe dla efektywnego programowania w JavaScript, zwłaszcza w kontekście aplikacji webowych, gdzie asynchroniczność odgrywa kluczową rolę.

Pytanie 16

Wskaż fragment kodu, który wykreuje przedstawioną kontrolkę?

Ilustracja do pytania
A. Kod2
B. Kod3
C. Kod1
D. Kod4
Odpowiednim kodem do wygenerowania przedstawionej kontrolki jest Kod3 który korzysta z klasy RatingBar w Androidzie. RatingBar to bardzo przydatny element interfejsu użytkownika pozwalający użytkownikom na ocenę w skali gwiazdek. W tym przypadku RatingBar posiada atrybut android:rating ustawiony na 2.5 co oznacza że kontrolka wyświetli dwie pełne gwiazdki i jedną połowę co odpowiada przedstawionej grafice. Dodatkowo atrybut android:progressTint ustawiony na #4682B4 zmienia kolor gwiazdek na niebieski. Użycie RatingBar jest standardową praktyką w aplikacjach mobilnych dla zbierania opinii użytkowników. Ważne jest aby pamiętać że RatingBar może być konfigurowany do obsługi różnych wartości minimalnych i maksymalnych oraz do dostosowywania wyglądu za pomocą stylów i tematów. Dobrym zwyczajem jest dbanie o czytelność i intuicyjność interfejsu co osiąga się m.in. przez odpowiednie oznaczanie i rozmieszczanie kontrolek takich jak RatingBar.

Pytanie 17

Które z poniższych nie jest frameworkiem JavaScript?

A. Vue.js
B. Django
C. React
D. Angular
Django to framework zaprojektowany do budowy aplikacji webowych w języku Python, a zatem nie jest związany z JavaScriptem. Jego głównym celem jest uproszczenie procesu tworzenia w pełni funkcjonalnych aplikacji, co osiąga poprzez zestaw gotowych komponentów, takich jak system zarządzania bazą danych, mechanizmy autoryzacji oraz łatwe zarządzanie szablonami. Przykładem zastosowania Django może być rozwój serwisów e-commerce, gdzie framework ten wspiera szybkie i bezpieczne tworzenie skomplikowanej logiki aplikacji oraz zapewnia możliwość łatwego skalowania. Użycie Django w projektach, w których istotne są bezpieczeństwo i szybkość developmentu, stało się standardem w branży. W kontekście rozwoju aplikacji webowych, znajomość różnych frameworków, w tym Django, jest kluczowa dla programistów, którzy chcą być elastyczni i efektywni w tworzeniu rozwiązań backendowych."

Pytanie 18

Które z wymienionych sytuacji jest przykładem hermetyzacji w programowaniu obiektowym?

A. Wykorzystanie klasy nadrzędnej w innej klasie
B. Tworzenie klasy abstrakcyjnej
C. Tworzenie wielu metod o tej samej nazwie w różnych klasach
D. Ograniczenie dostępu do pól klasy poprzez modyfikatory dostępu
Hermetyzacja (ang. encapsulation) to mechanizm programowania obiektowego, który polega na ukrywaniu wewnętrznych danych obiektu oraz udostępnianiu dostępu do nich tylko za pośrednictwem metod publicznych (gettery i settery). Dzięki hermetyzacji dane klasy są chronione przed bezpośrednią modyfikacją, co zwiększa bezpieczeństwo i stabilność kodu. Przykład w C++: `class Konto { private: double saldo; public: void wplata(double kwota) { saldo += kwota; } }` – saldo jest polem prywatnym, które można modyfikować tylko poprzez metody publiczne, co zapobiega nieautoryzowanemu dostępowi.

Pytanie 19

W przedstawionej ramce znajduje się fragment opisu metody compile języka Java wykorzystywanej w kontekście wyrażeń regularnych. Który symbol powinien być użyty, aby znaleźć dopasowanie na końcu tekstu?

MetacharacterDescription
|Find a match for any one of the patterns separated by | as in: cat|dog|fish
.Find just one instance of any character
^Finds a match as the beginning of a string as in: ^Hello
$Finds a match at the end of the string as in: World$
\dFind a digit
\sFind a whitespace character
\bFind a match at the beginning of a word like this: \bWORD, or at the end of a word like this: WORD\b
\uxxxxFind the Unicode character specified by the hexadecimal number xxxx
Źródło https://www.w3schools.com/java/java_regex.asp dostęp 20.08.2020
A. $
B. .
C. ^
D. |
Znak dolara $ w wyrażeniach regularnych w języku Java jest używany do oznaczenia końca ciągu znaków. Jeśli chcemy sprawdzić, czy konkretny wzorzec występuje na końcu danego tekstu, używamy właśnie tego metaznaku. Przykładowo, wyrażenie regularne World$ dopasuje tekst, w którym słowo World pojawia się na samym końcu. Jest to przydatne w wielu scenariuszach, takich jak walidacja struktury tekstu czy filtrowanie logów, gdzie ważna jest pozycja występowania wzorca. Konwencja ta jest zgodna z ogólnymi standardami regex, co czyni ją intuicyjną i uniwersalną w zastosowaniu. Dolar pełni kluczową rolę w automatyzacji procesów w przetwarzaniu tekstu, umożliwiając efektywne dopasowywanie końcowych wzorców w aplikacjach Java. Użycie $ jest zgodne z dobrymi praktykami kodowania, szczególnie w kontekście walidacji danych wejściowych, gdzie określenie końca ciągu jest często wymagane. Jest to także popularne w analizie danych, gdzie dane muszą spełniać określone kryteria co do ich zakończenia, takie jak rozszerzenia plików czy określone etykiety tekstowe.

Pytanie 20

Która z wymienionych zasad odnosi się do zachowania prywatności w sieci?

A. Przechowywanie haseł w wiadomościach e-mail
B. Umieszczanie wszystkich zdjęć na platformach społecznościowych
C. Publikowanie danych osobowych na otwartych platformach
D. Stosowanie pseudonimów zamiast rzeczywistych imion na mediach społecznościowych
Używanie pseudonimów zamiast prawdziwych imion na portalach społecznościowych jest jedną z podstawowych zasad ochrony prywatności w internecie. Dzięki temu ograniczasz możliwość identyfikacji i śledzenia Twojej aktywności przez osoby trzecie. Pseudonimy minimalizują ryzyko kradzieży tożsamości i redukują ilość danych osobowych dostępnych publicznie. To działanie jest szczególnie ważne dla dzieci i młodzieży, chroniąc ich przed cyberprzemocą i innymi zagrożeniami. W wielu serwisach można także dostosować ustawienia prywatności, ukrywając profil przed osobami spoza listy znajomych.

Pytanie 21

Jakie jest zadanie interpretera?

A. analiza składni całego programu przed jego uruchomieniem
B. tłumaczenie kodu na kod maszynowy
C. optymalizacja większej części kodu, aby przyspieszyć jego wykonanie
D. wykonywanie skryptu krok po kroku
Interpreter to takie narzędzie, które wykonuje kod linijka po linijce. Działa to tak, że odczytuje program napisany w języku wysokiego poziomu, weryfikuje co tam w nim siedzi i od razu realizuje polecenia, co sprawia, że można fajnie testować kod. Na przykład w Pythonie można łatwo sprawdzić różne fragmenty kodu, co jest mega pomocne przy pisaniu i poprawianiu oprogramowania. Wiesz, od kompilatora różni się tym, że kompilator przetwarza cały kod od razu, tworząc kod maszynowy, który później działa na komputerze. Dzięki temu interpreter jest bardziej elastyczny, można szybko przetestować nowe pomysły, ale z drugiej strony, czasami nie działa tak efektywnie jak skompilowane programy, bo każda linia kodu jest analizowana na bieżąco. Więc w przypadku dużych i wymagających aplikacji lepiej sprawdzają się kompilatory, ale interpreter to skarb, zwłaszcza w nauce i prototypowaniu.

Pytanie 22

Który z poniższych elementów HTML5 służy do rysowania grafiki?

A. &lt;graphic&gt;
B. &lt;draw&gt;
C. &lt;svg&gt;
D. &lt;canvas&gt;
Element HTML5 &lt;canvas&gt; jest kluczowym narzędziem do rysowania grafiki w przeglądarkach internetowych. Umożliwia programistom tworzenie dwuwymiarowych i trójwymiarowych grafik w sposób dynamiczny, wykorzystując JavaScript. Przykładem zastosowania &lt;canvas&gt; jest tworzenie gier, animacji, wizualizacji danych oraz interaktywnych wykresów. Dzięki API dla elementu canvas, programiści mają możliwość rysowania kształtów, linii, tekstu oraz obrazów, co otwiera szerokie możliwości w zakresie projektowania interfejsów użytkownika. Warto również zwrócić uwagę na to, że stosowanie &lt;canvas&gt; zgodnie z najlepszymi praktykami programistycznymi, takimi jak efektywne zarządzanie pamięcią i optymalizacja renderowania, pozwala na osiąganie płynnych animacji i wysokiej jakości grafik. Co więcej, &lt;canvas&gt; jest wspierany przez wszystkie nowoczesne przeglądarki, co zapewnia dużą zgodność i dostępność.

Pytanie 23

Co to jest klasa abstrakcyjna?

A. Klasa, która może być dziedziczona, ale nie można jej instancjonować
B. Klasa, która może zawierać zarówno metody zdefiniowane, jak i niezdefiniowane (czysto wirtualne)
C. Klasa, która nie może posiadać żadnych metod
D. Klasa, która zawsze dziedziczy z klasy bazowej
Odpowiedź „Klasa, która może być dziedziczona, ale nie można jej instancjonować” jest poprawna, ponieważ najtrafniej oddaje istotę klasy abstrakcyjnej w programowaniu obiektowym. Klasa abstrakcyjna służy jako wzorzec lub szablon dla klas pochodnych, określając wspólne cechy i zachowania, które powinny zostać zaimplementowane w klasach dziedziczących. Nie tworzy się z niej bezpośrednio obiektów, ponieważ sama w sobie nie reprezentuje kompletnego bytu, lecz raczej koncepcję lub ogólny typ. Dzięki temu mechanizmowi programista może narzucić strukturę kodu, zwiększyć jego czytelność oraz ułatwić dalsze rozszerzanie aplikacji. Takie podejście sprzyja stosowaniu zasad programowania obiektowego, takich jak dziedziczenie i polimorfizm, a także pomaga w tworzeniu bardziej uporządkowanych i łatwiejszych w utrzymaniu projektów.

Pytanie 24

Co należy do zadań interpretera?

A. wykonanie skryptu instrukcja po instrukcji
B. ulepszanie większej części kodu, aby przyspieszyć jego wykonanie
C. sprawdzanie składni całego programu przed jego uruchomieniem
D. przekładanie kodu na kod maszynowy
Interpreter to taki program, który odczytuje kod źródłowy i wykonuje go krok po kroku, instrukcja po instrukcji, bez wcześniejszego tłumaczenia całości na kod maszynowy. W praktyce oznacza to, że interpreter analizuje każdą linię lub blok kodu i natychmiast realizuje odpowiadające im działania na komputerze. Przykładem są języki takie jak Python czy JavaScript – tam właśnie interpreter gra główną rolę. Umożliwia to szybkie testowanie i prototypowanie, bo nie trzeba czekać na kompilację całego programu, wystarczy wpisać polecenie i od razu widzimy efekt. Moim zdaniem to genialne rozwiązanie zwłaszcza do nauki programowania czy pisania prostych skryptów systemowych, gdzie liczy się szybka informacja zwrotna. Warto wiedzieć, że interpreter nie generuje pliku wykonywalnego na stałe – każdy raz trzeba uruchomić kod za jego pośrednictwem. W branży często używa się interpreterów do automatyzacji zadań, analizy danych czy tworzenia narzędzi do testów. Z własnego doświadczenia wiem, że interpreter pozwala łatwo wyłapać błędy logiczne na bieżąco, chociażby w konsoli Pythona. To świetne narzędzie, gdy chcemy eksperymentować z kodem, bo nic nie stoi na przeszkodzie, żeby szybko coś zmodyfikować i od razu zobaczyć rezultat. Trzeba tylko pamiętać, że takie podejście czasem może być wolniejsze niż wykonanie kodu skompilowanego, ale w wielu zadaniach wygoda i elastyczność przeważają nad wydajnością.

Pytanie 25

Jakie działanie związane z klasą abstrakcyjną jest niedozwolone?

A. Utworzenie instancji tej klasy
B. Definiowanie pól publicznych
C. Określenie metody wirtualnej
D. Rozszerzanie tej klasy
Klasy abstrakcyjne w programowaniu obiektowym to fundament, który umożliwia wprowadzenie abstrakcji i polimorfizmu. Ich głównym celem jest zdefiniowanie wspólnego interfejsu dla klas pochodnych, natomiast nie można tworzyć ich instancji. Przykładem może być klasa abstrakcyjna 'Pojazd', która definiuje metody takie jak 'przyspiesz' i 'hamuj', ale sama nie ma implementacji tych metod. Klasy, które dziedziczą po 'Pojazd', takie jak 'Samochód' czy 'Motocykl', implementują te metody, co umożliwia ich użycie. Zgodnie z zasadami SOLID, klasa abstrakcyjna powinna być używana jako baza dla innych klas, a nie jako samodzielny obiekt. W związku z tym, próbując stworzyć instancję klasy abstrakcyjnej, napotkamy błąd kompilacji. Takie zachowanie jest zgodne z wieloma językami programowania, takimi jak Java, C# czy C++, gdzie klasy abstrakcyjne są kluczowym elementem budowy hierarchii klas oraz wzorów projektowych.

Pytanie 26

Która z wymienionych reguł należy do netykiety?

A. Zaniechanie odpowiadania na wiadomości od innych użytkowników
B. Unikanie używania dużych liter w komunikacji
C. Udostępnianie treści bez zgody właścicieli
D. Stosowanie nieformalnego języka w każdej rozmowie
Unikanie pisania wielkimi literami w wiadomościach jest kluczowym elementem netykiety, ponieważ tekst pisany dużymi literami w internecie jest powszechnie interpretowany jako krzyk. To zasada, która ma na celu utrzymanie kultury komunikacji online oraz zapewnienie komfortu odbiorcy. Gdy użytkownik korzysta z wielkich liter, może to być odbierane jako agresywne lub dominujące, co może prowadzić do nieporozumień oraz negatywnych reakcji. Przykładem może być sytuacja, w której osoba, pisząc do grupy na forum internetowym, używa wyłącznie wielkich liter, co może zniechęcić innych do interakcji. Dobrą praktyką jest pisanie w sposób przystępny i zrozumiały, co sprzyja pozytywnej atmosferze w komunikacji. Standardy netykiety, takie jak te przedstawione w dokumentach związanych z etyką w internecie, podkreślają znaczenie szacunku i zrozumienia w interakcjach online, co obejmuje również sposób formułowania wiadomości. Warto także pamiętać o tym, że różne platformy społecznościowe mają swoje zasady, które podkreślają unikanie pisania krzykiem, co potwierdza ogólne podejście do netykiety.

Pytanie 27

Co to jest JWT (JSON Web Token)?

A. Format zapisu danych używany w bazach NoSQL
B. Standard definiujący sposób bezpiecznego przekazywania informacji jako obiekt JSON
C. Biblioteka JavaScript do walidacji formularzy webowych
D. Protokół komunikacyjny do transferu danych między klientem a serwerem
JWT, czyli JSON Web Token, jest standardem, który definiuje sposób bezpiecznego przekazywania informacji między dwiema stronami w postaci obiektu JSON. Tokeny JWT są powszechnie wykorzystywane w systemach autoryzacji i autoryzacji, umożliwiając przekazywanie zweryfikowanych i podpisanych danych. Struktura tokena składa się z trzech części: nagłówka, ładunku (payload) oraz podpisu. Nagłówek zazwyczaj określa typ tokena oraz algorytm użyty do podpisania, ładunek zawiera dane, które chcemy przesłać, a podpis jest generowany przy użyciu tajnego klucza, co zapewnia integralność danych. Przykładem zastosowania JWT może być system logowania, gdzie po pomyślnym zalogowaniu użytkownik otrzymuje token, który jest następnie używany do autoryzacji kolejnych zapytań do serwera. Dzięki swojej strukturze, JWT nie tylko zwiększa bezpieczeństwo, ale także umożliwia łatwą wymianę informacji między różnymi systemami, co jest szczególnie ważne w architekturach mikroserwisowych.

Pytanie 28

Jakie jest najważniejsze właściwość algorytmów szyfrowania symetrycznego?

A. Zastosowanie identycznego klucza do szyfrowania oraz deszyfrowania
B. Zastosowanie odmiennych kluczy do szyfrowania i deszyfrowania
C. Szyfrowanie wyłącznie tekstowych plików
D. Funkcjonowanie bez użycia klucza
Algorytmy szyfrowania symetrycznego to takie, które używają tego samego klucza do szyfrowania i deszyfrowania danych. To jedna z najstarszych metod i, co ważne, bardzo często stosowanych, bo działa dość szybko i nie wymaga wielkich zasobów. Przykłady, które na pewno słyszałeś, to AES i DES. Symetryki są super w komunikacji sieciowej, przy przechowywaniu danych, a także w różnych protokołach bezpieczeństwa. Fajnie, że są szybkie, ale z drugiej strony trzeba pamiętać o tym, żeby klucz był bezpiecznie przechowywany, bo to może stanowić nie lada problem.

Pytanie 29

Który z języków programowania jest powszechnie stosowany do tworzenia interfejsów użytkownika przy użyciu XAML?

A. C#
B. Java
C. Objective-C
D. C++
C# to język programowania szeroko stosowany w tworzeniu aplikacji desktopowych, w tym do budowy interfejsów użytkownika przy użyciu XAML. XAML (Extensible Application Markup Language) to język znaczników wykorzystywany w środowisku WPF (Windows Presentation Foundation) oraz UWP (Universal Windows Platform) do projektowania graficznych interfejsów użytkownika. C# i XAML doskonale się uzupełniają, pozwalając na tworzenie nowoczesnych, interaktywnych aplikacji desktopowych, w których logika (C#) jest oddzielona od warstwy wizualnej (XAML). Dzięki tej separacji możliwe jest szybkie prototypowanie i łatwa rozbudowa aplikacji, co czyni je preferowanym wyborem dla deweloperów pracujących w ekosystemie Microsoftu.

Pytanie 30

Dokumentacja, która została przedstawiona, dotyczy algorytmu sortowania

To prosta metoda sortowania opierająca się na cyklicznym porównywaniu par sąsiadujących ze sobą elementów i zamianie ich miejscami w przypadku, kiedy kryterium porządkowe zbioru nie zostanie spełnione. Operacje te wykonywane są dopóki występują zmiany, czyli tak długo, aż cały zbiór zostanie posortowany.
A. bąbelkowe
B. przez wstawianie
C. przez wybór
D. szybkie (Quicksort)
Opisany w pytaniu algorytm to właśnie sortowanie bąbelkowe (ang. bubble sort). Polega ono na wielokrotnym przechodzeniu przez zbiór danych i zamienianiu miejscami sąsiadujących elementów, jeśli są w złej kolejności. Czynność ta powtarzana jest do momentu, gdy cały zbiór zostanie uporządkowany i żadne zamiany nie będą już potrzebne. Moim zdaniem, to chyba jeden z najbardziej intuicyjnych algorytmów sortowania, jakie się poznaje na początku nauki programowania – łatwo go zaimplementować, bo wymaga właściwie tylko dwóch pętli i porównania sąsiednich elementów. W praktyce bubble sort raczej rzadko używa się w profesjonalnych projektach, bo jego złożoność czasowa to O(n^2), co przy dużych zbiorach jest nieefektywne. Jednak czasami, na bardzo małych listach albo gdy szybko trzeba zrobić prosty prototyp, to można sięgnąć po „bąbelki”. Z mojego doświadczenia wynika też, że sortowanie bąbelkowe dobrze obrazuje podstawowe zasady algorytmiki, na przykład jak działa iteracja czy wymiana miejscami zmiennych – to przydatne w nauce. W wielu językach programowania, nawet tych nowoczesnych, można spotkać przykłady z bubble sort jako ilustrację podstaw. To taki klasyk – mało kto używa go zawodowo, ale każdy programista powinien wiedzieć, jak działa. Warto też pamiętać, że istnieją optymalizacje bubble sortu, np. wcześniejsze zakończenie, gdy w danej iteracji nie wystąpiła żadna zamiana. No i taka ciekawostka: choć algorytm nie jest specjalnie szybki, to bardzo łatwo go zaimplementować nawet w językach niskopoziomowych, bo nie wymaga dodatkowej pamięci.

Pytanie 31

Co to jest kontener Docker?

A. Graficzny interfejs do zarządzania kodem aplikacji webowych
B. Lekka, samodzielna jednostka oprogramowania, która zawiera wszystko, co aplikacja potrzebuje do uruchomienia
C. Narzędzie do automatycznego testowania interfejsów użytkownika
D. System zarządzania bazami danych NoSQL
Niektóre odpowiedzi mogą wprowadzać w błąd, myląc pojęcie kontenerów Docker z innymi technologiami. Graficzny interfejs do zarządzania kodem aplikacji webowych odnosi się do narzędzi, takich jak edytory kodu czy IDE, które ułatwiają programistom tworzenie i edytowanie aplikacji, jednak nie zapewniają one izolacji ani pakowania wszystkich niezbędnych komponentów w jedną jednostkę. Podobnie, system zarządzania bazami danych NoSQL to zupełnie inny obszar technologii, skoncentrowany na przechowywaniu i przetwarzaniu danych w sposób nienormowany, a nie na wirtualizacji aplikacji. Narzędzia do automatycznego testowania interfejsów użytkownika także nie mają związku z kontenerami, ponieważ koncentrują się na zapewnieniu jakości oprogramowania poprzez testowanie jego interakcji z użytkownikami. Wspólnym błędem w tych myśleniach jest niezrozumienie, że kontenery Docker działają na zasadzie izolacji aplikacji, co pozwala na ich niezależne uruchamianie i skalowanie, w przeciwieństwie do technologii, które funkcjonują w innych obszarach rozwoju oprogramowania. Zrozumienie różnic pomiędzy tymi technologiami jest kluczowe dla efektywnego wykorzystania narzędzi w procesie tworzenia i zarządzania aplikacjami.

Pytanie 32

Który z języków programowania jest najczęściej wykorzystywany do budowania aplikacji internetowych po stronie serwera?

A. HTML
B. JavaScript
C. PHP
D. CSS
PHP to jeden z najczęściej używanych języków programowania do tworzenia aplikacji webowych po stronie serwera. Jest to język skryptowy, który umożliwia dynamiczne generowanie treści stron internetowych, zarządzanie sesjami użytkowników, obsługę formularzy oraz integrację z bazami danych. PHP napędza popularne systemy zarządzania treścią (CMS), takie jak WordPress, Joomla czy Drupal. Dzięki swojej prostocie, szerokiemu wsparciu społeczności oraz dużej liczbie gotowych bibliotek i frameworków (np. Laravel), PHP pozostaje jednym z czołowych języków backendowych. PHP pozwala również na szybkie wdrażanie aplikacji i jest kompatybilny z wieloma serwerami WWW, co czyni go uniwersalnym wyborem w budowie aplikacji webowych.

Pytanie 33

Który z etapów umożliwia zwiększenie efektywności aplikacji przed jej wydaniem?

A. Tworzenie interfejsu graficznego
B. Testowanie jednostkowe
C. Dodawanie komentarzy do kodu
D. Optymalizacja kodu
Optymalizacja kodu to kluczowy etap poprawy wydajności aplikacji przed jej publikacją. Polega na eliminacji zbędnych operacji, poprawie algorytmów oraz minimalizacji użycia zasobów, co pozwala na szybsze działanie aplikacji i zmniejszenie jej zapotrzebowania na pamięć. Optymalizacja kodu obejmuje również refaktoryzację, czyli przekształcenie kodu w bardziej czytelną i efektywną formę bez zmiany jego funkcjonalności. Dzięki optymalizacji aplikacje działają płynniej, szybciej się ładują i oferują lepsze doświadczenie użytkownika, co ma kluczowe znaczenie dla SEO oraz pozycjonowania aplikacji w wyszukiwarkach. Dodatkowo, zoptymalizowany kod jest łatwiejszy w utrzymaniu i rozwijaniu, co przekłada się na długoterminowe korzyści dla zespołu deweloperskiego.

Pytanie 34

Wykorzystanie typu DECIMAL w MySQL wymaga wcześniejszego określenia długości (liczby cyfr) przed oraz po przecinku. Jak należy to zapisać?

A. stałoprzecinkowy
B. łańcuchowy
C. zmiennoprzecinkowy
D. logiczny
Typ łańcuchowy w MySQL odnosi się do przechowywania danych tekstowych, takich jak VARCHAR czy CHAR, które są używane do przechowywania łańcuchów znaków. W przeciwieństwie do typu DECIMAL, nie ma on zastosowania do reprezentacji wartości numerycznych, co sprawia, że nie nadaje się do obliczeń matematycznych wymagających precyzji. Typ zmiennoprzecinkowy (FLOAT, DOUBLE) z kolei jest używany do przechowywania liczb, które mogą obejmować wartości z przecinkiem dziesiętnym, ale mogą cierpieć na problemy z precyzją, ponieważ są reprezentowane w formie binarnej. Ze względu na sposób przechowywania, liczby zmiennoprzecinkowe mogą prowadzić do niezamierzonych błędów zaokrągleń, co czyni je mniej odpowiednimi w kontekście finansowym. Typ logiczny (BOOLEAN) ma na celu przechowywanie wartości prawda/fałsz i nie jest dostosowany do przechowywania wartości liczbowych. Podsumowując, wszystkie trzy wymienione typy są nieodpowiednie do przechowywania liczb dziesiętnych z określoną precyzją, co stanowi kluczową cechę typu DECIMAL, który oferuje większą kontrolę nad dokładnością obliczeń.

Pytanie 35

Na schemacie widoczny jest fragment diagramu blokowego pewnego algorytmu. Ile razy zostanie zweryfikowany warunek n<7?

Ilustracja do pytania
A. 8
B. 6
C. 5
D. 7
Warunek 'n < 7' będzie sprawdzany dokładnie 6 razy. To dlatego, że w klasycznej pętli for czy while liczba powtórzeń jest zawsze o jeden mniejsza niż wartość graniczna. Jak widzisz, w takich schematach liczba porównań idzie w parze z liczbą iteracji, a pętla zatrzymuje się, jak tylko warunek zostanie spełniony.

Pytanie 36

Która metoda cyklu życia komponentu w React.js jest wywoływana tuż po zamontowaniu komponentu w DOM?

A. componentDidUpdate()
B. componentWillMount()
C. componentDidMount()
D. componentWillUnmount()
Odpowiedź 'componentDidMount()' jest poprawna, ponieważ jest to metoda cyklu życia komponentu w React, która jest wywoływana tuż po zamontowaniu komponentu w DOM. To oznacza, że w tym momencie komponent jest już dostępny w drzewie DOM i możemy bezpiecznie wykonywać operacje, które wymagają dostępu do elementów DOM. Przykładem zastosowania tej metody może być wykonywanie zapytań do API w celu pobrania danych, które następnie będą renderowane w komponencie. Dobrą praktyką jest umieszczanie logiki inicjalizacyjnej, takiej jak ustawienie stanu komponentu na podstawie danych z API, w tej metodzie, co pozwala na odpowiednie zarządzanie cyklem życia komponentu. Dodatkowo, 'componentDidMount()' jest także idealnym miejscem do dodawania subskrypcji do zewnętrznych źródeł danych, takich jak sockety lub WebSocket, co również wymaga, aby komponent był zamontowany. Warto pamiętać, że metody cyklu życia są kluczowym elementem architektury React i mają istotny wpływ na wydajność oraz czytelność kodu.

Pytanie 37

Programista może wykorzystać framework Angular do realizacji aplikacji

A. desktopowej
B. typu back-end
C. typu front-end
D. mobilnej
Angular to naprawdę fajny framework, stworzony przez Google, który głównie skupia się na tworzeniu aplikacji webowych po stronie klienta, czyli na front-endzie. Umożliwia programistom tworzenie dynamicznych i interaktywnych interfejsów użytkownika. Dzięki tej modularnej budowie, można łatwo zarządzać różnymi częściami aplikacji, co jest super przydatne. Z własnego doświadczenia mogę powiedzieć, że Angular świetnie nadaje się do aplikacji jednoekranowych (SPA), bo pozwala na ładowanie danych asynchronicznie. Przykładem może być aplikacja do zarządzania projektami, gdzie użytkownik może dodawać, edytować i usuwać zadania bez przeładowywania strony. Angular integruje się też z RxJS, co sprawia, że zarządzanie zdarzeniami i strumieniami danych staje się efektywniejsze. Warto również dodać, że Angular CLI pozwala szybko generować komponenty i inne elementy aplikacji, co przyspiesza cały proces tworzenia i pomaga utrzymać spójność projektu.

Pytanie 38

Jaką wartość dziesiętną reprezentuje liczba binarna 1010?

A. 12
B. 8
C. 14
D. 10
Liczba binarna 1010 to wartość dziesiętna, która wynosi 10. Aby dokonać konwersji liczby binarnej na system dziesiętny, należy zrozumieć, że każda cyfra w systemie binarnym reprezentuje potęgę liczby 2, zaczynając od prawej strony, gdzie najniższa pozycja ma wartość 2^0. W przypadku 1010, mamy następujące pozycje: 1 * 2^3 (co daje 8), 0 * 2^2 (co daje 0), 1 * 2^1 (co daje 2) oraz 0 * 2^0 (co daje 0). Sumując te wartości: 8 + 0 + 2 + 0, otrzymujemy 10. W praktyce konwersja z systemu binarnego na dziesiętny jest niezwykle przydatna w programowaniu i elektronice, gdzie liczby binarne są powszechnie stosowane. Przykładowo, w obliczeniach komputerowych oraz w projektowaniu układów cyfrowych, znajomość tych konwersji jest kluczowa. Odnosi się to również do standardów, takich jak IEEE 754, które definiują reprezentację liczb zmiennoprzecinkowych w formatach binarnych.

Pytanie 39

Jakie są kluczowe etapy resuscytacji krążeniowo-oddechowej?

A. 30 uciśnięć klatki piersiowej na przemian z 2 wdechami ratowniczymi
B. 10 uciśnięć klatki piersiowej bez wdechów
C. 20 uciśnięć klatki piersiowej na przemian z 5 wdechami ratowniczymi
D. 30 wdechów ratowniczych bez uciśnięć
30 uciśnięć klatki piersiowej na przemian z 2 wdechami ratowniczymi to standardowy protokół resuscytacji krążeniowo-oddechowej (RKO) zgodny z wytycznymi Europejskiej Rady Resuscytacji (ERC). Uciśnięcia wykonywane są na głębokość około 5-6 cm w tempie 100-120 uciśnięć na minutę. Po 30 uciśnięciach wykonuje się 2 wdechy ratownicze, które powinny być wykonywane z odpowiednią siłą, aby unieść klatkę piersiową poszkodowanego. Taka sekwencja jest podstawą pierwszej pomocy i może uratować życie osoby, u której doszło do zatrzymania akcji serca. Resuscytację należy kontynuować do momentu przybycia służb ratunkowych lub odzyskania przytomności przez poszkodowanego.

Pytanie 40

Które z wymienionych poniżej błędów podczas wykonywania programu można obsłużyć poprzez zastosowanie wyjątków?

A. Błąd w składni
B. Błąd kompilacyjny
C. Niekompatybilność typów danych w kodzie
D. Błąd dzielenia przez zero
W języku C++ wyjątki pozwalają na obsługę błędów wykonania, takich jak dzielenie przez zero. Jest to klasyczny przykład błędu, który może prowadzić do nieprzewidywalnych rezultatów lub awarii programu. Dzięki użyciu wyjątków można zapobiec katastrofalnym skutkom takich błędów, przekierowując sterowanie do odpowiedniego bloku 'catch', gdzie można podjąć działania naprawcze lub zakończyć program w kontrolowany sposób. Obsługa błędów takich jak dzielenie przez zero jest kluczowa w programowaniu niskopoziomowym i aplikacjach wymagających wysokiej niezawodności.