Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 26 maja 2026 20:01
Data zakończenia: 26 maja 2026 20:16

Egzamin zdany!

Wynik: 38/40 punktów (95,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

W języku PHP w konstrukcji switch powinno się znajdować

A. instrukcja default

B. konstrukcja switch(wyrażenie)

C. instrukcja break po każdej instrukcji case

D. przynajmniej dwie instrukcje case

Instrukcja switch w języku PHP jest konstrukcją, która umożliwia wykonywanie różnych bloków kodu w zależności od wartości zmiennej. Kluczowym elementem tej konstrukcji jest wyrażenie, które następnie jest porównywane z różnymi wartościami zdefiniowanymi w instrukcjach case. Jeśli wartość wyrażenia pasuje do wartości case, odpowiedni blok kodu zostaje wykonany. Warto zauważyć, że konstrukcja switch nie wymaga posiadania instrukcji default ani przynajmniej dwóch instrukcji case, choć są to często używane praktyki dla pełniejszego przetwarzania różnych możliwych wartości. Przykładowo, można zdefiniować zmienną $color, a następnie użyć switch do wykonania różnych akcji w zależności od wartości tej zmiennej: switch ($color) { case 'red': echo 'Czerwony'; break; case 'blue': echo 'Niebieski'; break; default: echo 'Inny kolor'; } W tym przykładzie, jeżeli $color wynosi 'red', zostanie wyświetlona wartość 'Czerwony'. W standardach PHP wyraźnie określono, że konstrukcja switch wymaga co najmniej jednego wyrażenia, na którym będzie operować, co czyni odpowiedź nr 2 poprawną.

Pytanie 2

W przedstawionym kodzie HTML ukazany styl CSS to styl:

<p style="color: red;">To jest przykładowy akapit.</p>

A. lokalny.

B. zewnętrzny.

C. nagłówkowy.

D. dynamiczny.

Odpowiedź "lokalnym" jest prawidłowa, ponieważ styl CSS zastosowany w podanym kodzie HTML definiuje właściwości stylu bezpośrednio w elemencie HTML, co określamy jako styl lokalny (inline style). W tym przypadku, styl "color: red;" został zastosowany bezpośrednio w tagu <p>, co wpływa wyłącznie na ten konkretny akapit. Praktyczne zastosowanie lokalnych stylów polega na tym, że można je szybko dodać do pojedynczych elementów, ale należy pamiętać, że nadmiar lokalnych stylów może prowadzić do problemów z utrzymywaniem i zarządzaniem kodem. Zamiast tego zaleca się stosowanie zewnętrznych arkuszy stylów CSS, co pozwala na centralne zarządzanie stylami dla całej strony. Warto zauważyć, że lokalne style mają wyższy priorytet niż style zewnętrzne, co może prowadzić do konfliktów, jeśli nie zostaną odpowiednio użyte. Aby zapewnić zgodność z najlepszymi praktykami, zaleca się ograniczanie stosowania lokalnych stylów tam, gdzie to możliwe, na rzecz bardziej zorganizowanego podejścia z użyciem klas i identyfikatorów w zewnętrznych arkuszach stylów.

Pytanie 3

Który kod HTML spowoduje identyczne formatowanie jak przedstawione na obrazku?

W tym paragrafie zobaczysz sposoby formatowania tekstu w HTML

<p>W tym <i>paragrafie zobaczysz sposoby formatowania</i> tekstu w HTML</p>
<p>W tym <b>paragrafie <i>zobaczysz</i> sposoby formatowania</b> tekstu w HTML</p>
<p>W tym <i>paragrafie <b>zobaczysz</b> sposoby formatowania</i> tekstu w HTML</p>
<p>W tym <i>paragrafie </i><b>zobaczysz</b><i> sposoby formatowania</i> tekstu w HTML</p>

A. Odpowiedź C

B. Odpowiedź A

C. Odpowiedź D

D. Odpowiedź B

Wybór niepoprawnych odpowiedzi wynika z nieprawidłowego użycia znaczników HTML, co prowadzi do złego formatowania tekstu. W opcji A znacznik <i> został użyty do zamykania paragrafu, co nie ma sensu, bo <i> powinien otaczać tylko te fragmenty, które mają być wyświetlane kursywą. Dodatkowo, brak znaczników <b> sprawia, że tekst nie jest pogrubiony, jak powinien być w oryginale. Opcja B znowu ma źle uporządkowane znaczniki, przez co efekt wizualny różni się od zamierzonego. Tekst 'zobaczysz' powinien być pogrubiony, a nie pokazywany kursywą. A w przypadku opcji D, znów widzimy źle rozmieszczone znaczniki <i> i <b>, co prowadzi do nieprzewidywalnych rezultatów formatowania. Takie błędy często wynikają z braku znajomości podstaw HTML i nieuważności na semantykę znaczników. Z mojego punktu widzenia, ważna jest znajomość kosztów, bo dobre zrozumienie kodu HTML jest kluczowe, żeby tworzyć zorganizowane i dostępne treści w sieci.

Pytanie 4

Baza danych MySQL została uszkodzona. Które z poniższych działań NIE przyczyni się do jej naprawy?

A. Przywrócenie bazy z kopii zapasowej

B. Zrealizowanie replikacji bazy danych

C. Wykonanie naprawy przy użyciu polecenia REPAIR

D. Utworzenie nowej bazy oraz przeniesienie do niej tabeli

Wykonanie replikacji bazy danych, mimo że jest zaawansowaną funkcją MySQL, nie pomoże w naprawie uszkodzonej bazy. Replikacja polega na tworzeniu kopii danych z jednej instancji bazy danych na drugą w celu zapewnienia dostępności i skalowalności. W przypadku uszkodzenia bazy danych kluczowym krokiem jest przywrócenie danych z kopii bezpieczeństwa, co jest standardową praktyką w zarządzaniu bazami danych. Odtworzenie bazy z kopii bezpieczeństwa zapewnia, że wszystkie dane, które mogły zostać utracone lub uszkodzone, są przywracane do stanu sprzed awarii. Ponadto, użycie polecenia REPAIR jest techniką, która może pomóc w naprawie uszkodzonych tabel w MySQL. W przypadku gromadzenia danych w różnych tabelach, przeniesienie ich do nowej bazy może również stanowić skuteczną strategię naprawy, ale replikacja nie ma bezpośredniego wpływu na usunięcie uszkodzeń w oryginalnej bazie, a jedynie może skopiować problematyczne dane.

Pytanie 5

W CSS, aby zastosować efekt przekreślenia, a także podkreślenia dolnego lub górnego w tekście, należy użyć

A. text-decoration

B. text-indent

C. text-align

D. text-transform

Odpowiedź 'text-decoration' jest prawidłowa, ponieważ ta właściwość CSS umożliwia dodawanie różnych efektów dekoracyjnych do tekstu, takich jak przekreślenie, podkreślenie oraz nadkreślenie. Przykładowo, aby przekreślić tekst, możesz użyć następującego kodu: 'text-decoration: line-through;'. Z kolei dla podkreślenia tekstu zastosujesz 'text-decoration: underline;'. W kontekście standardów CSS3, 'text-decoration' ma na celu nie tylko estetykę, ale także poprawę czytelności, co jest kluczowe w projektowaniu responsywnych i dostępnych stron internetowych. Warto również pamiętać o dobrych praktykach, takich jak unikanie nadmiernego stosowania dekoracji, które mogą odwracać uwagę od treści. W praktyce, kontrolowanie wyglądu tekstu za pomocą 'text-decoration' pozwala na tworzenie bardziej zróżnicowanych i atrakcyjnych interfejsów użytkownika, co w efekcie może zwiększyć zaangażowanie odwiedzających stronę.

Pytanie 6

Jakie pojęcia są wykorzystywane do opisu interfejsu użytkownika serwisu internetowego?

A. Szkic strony, mapa witryny, diagram przepływu informacji

B. Przyciski, menu, interakcja użytkownika z aplikacją

C. Przetwarzanie danych, system zarządzania treścią, projektowanie informacji

D. Wysyłanie zapytań do bazy, skrypty PHP

Odpowiedź "Przyciski, menu, interakcja użytkownika z aplikacją" jest prawidłowa, ponieważ odnosi się bezpośrednio do kluczowych elementów interfejsu użytkownika (UI) na stronach internetowych. Interfejs użytkownika to zespół wszystkich punktów kontaktowych między użytkownikiem a systemem, a przyciski i menu są podstawowymi składnikami, które umożliwiają interakcję z aplikacją. Dobre praktyki projektowania UI opierają się na zapewnieniu intuicyjności i dostępności tych elementów, co jest podstawą pozytywnego doświadczenia użytkownika (UX). Na przykład, przyciski powinny być jasno oznaczone i łatwo rozpoznawalne, a menu powinno być zorganizowane w sposób logiczny, aby użytkownicy mogli szybko znaleźć potrzebne informacje. W kontekście standardów, warto zwrócić uwagę na wytyczne WCAG, które dotyczą dostępności treści internetowych, oraz zasady heurystyki Jakobsona, które pomagają w ocenie interfejsu użytkownika. Dobry design UI powinien również uwzględniać responsywność, co oznacza, że interfejs powinien być użyteczny na różnych urządzeniach i rozmiarach ekranów.

Pytanie 7

Funkcja agregująca MIN w języku SQL ma na celu obliczenie

A. ilości znaków w rekordach zwróconych przez kwerendę

B. minimalnej wartości kolumny, która jest wynikiem kwerendy

C. liczby wierszy, które zwraca kwerenda

D. średniej wartości różnych pól w rekordu zwróconego przez zapytanie

Funkcja agregująca MIN w języku SQL jest kluczowym narzędziem do analizy danych, której głównym celem jest zwracanie najmniejszej wartości z kolumny wynikowej zapytania. Jej zastosowanie jest szczególnie przydatne w kontekście analizy danych numerycznych, gdzie można chcieć określić najniższą wartość, na przykład w przypadku cen produktów, ocen studentów czy dat. Funkcja ta może być używana w klauzulach SELECT z instrukcją GROUP BY, co pozwala na obliczanie minimalnych wartości w różnych grupach danych. Przykładowo, zapytanie SELECT kategoria, MIN(cena) FROM produkty GROUP BY kategoria; zwróci najniższą cenę w każdej kategorii produktów. Warto także dodać, że zgodnie z standardem SQL, funkcja MIN działa na różnych typach danych, w tym liczbach całkowitych, zmiennoprzecinkowych i datach, co czyni ją niezwykle wszechstronnym narzędziem w codziennej pracy z bazami danych. Zrozumienie działania funkcji MIN i jej zastosowań pozwala na efektywne przetwarzanie danych oraz podejmowanie lepszych decyzji biznesowych opartych na analizie statystycznej.

Pytanie 8

W SQL po wykonaniu zapytania ALTER TABLE osoba DROP COLUMN grupa; co się stanie?

A. kolumna grupa zostanie dodana

B. nazwa kolumny zmieni się na grupa

C. kolumna grupa zostanie usunięta

D. nazwa tabeli zmieni się na grupa

No więc dobrze trafiłeś. To zapytanie SQL ALTER TABLE osoba DROP COLUMN grupa; jest używane do usunięcia kolumny 'grupa' z tabeli 'osoba'. To polecenie jest częścią SQL, który służy do zmieniania struktury tabel. Usunięcie kolumny może być fajne, gdy już nie jest potrzebna, albo jeśli wprowadzasz jakieś zmiany w danych. Na przykład, może się zdarzyć, że kolumna 'grupa' ma dane, które są już nieaktualne, bo zmieniłeś sposób klasyfikacji. A tak w ogóle, dobrze jest przed taką operacją zrobić kopię zapasową danych, bo usunięcie kolumny to trwała zmiana. To podejście jest powszechnie wykorzystywane w zarządzaniu bazami danych oraz w procesach ETL, gdzie ważne jest, by dane były dobrze zorganizowane.

Pytanie 9

<script>
  var imiona = ["Ala", "Ola", "Ela", ""];
  tymczasowa=imiona.length;
</script>

Przedstawiony kod JavaScript powoduje przypisanie do zmiennej tymczasowa wartości:

A. 1

B. 3

C. 4

D. 9

W tym fragmencie kodu tworzona jest tablica `imiona` z czterema elementami: "Ala", "Ola", "Ela" oraz pusty łańcuch znaków `""`. W JavaScript właściwość `.length` tablicy zwraca liczbę elementów w tablicy, a nie długość tekstu, ani sumę długości napisów. Niezależnie od tego, że ostatni element jest pustym stringiem, on nadal jest pełnoprawnym elementem tablicy. Dlatego `imiona.length` zwraca wartość 4, która następnie jest przypisywana do zmiennej `tymczasowa`. Moim zdaniem warto zapamiętać jedną prostą zasadę: dla obiektów typu Array w JavaScript `.length` oznacza ilość elementów, a dla stringów `.length` oznacza ilość znaków w napisie. To jest częste źródło pomyłek, szczególnie na początku nauki. Gdybyśmy napisali `"Ala".length`, wtedy dostalibyśmy 3, bo napis ma trzy znaki. Ale `imiona.length` patrzy tylko na to, ile pozycji ma tablica, więc wynik to 4. W praktyce `.length` jest bardzo często używane w pętlach, np. `for (var i = 0; i < imiona.length; i++) { ... }`, żeby przejść po wszystkich elementach tablicy. Dobrą praktyką jest też świadome operowanie na długości tablicy, bo w JavaScript można ją zmienić: ustawienie `imiona.length = 2` przytnie tablicę do dwóch elementów, a ustawienie większej wartości doda puste miejsca (tzw. `empty slots`). W nowoczesnym kodzie warto też pamiętać o metodach takich jak `forEach`, `map`, `filter`, które ukrywają bezpośrednią pracę z `.length`, ale nadal działają na tej samej koncepcji liczby elementów w tablicy. Z mojego doświadczenia dokładne rozumienie, co zwraca `.length` w różnych typach danych, bardzo ułatwia debugowanie i pisanie czytelnego kodu.

Pytanie 10

Do jakich zadań można wykorzystać program FileZilla?

A. kompilowania skryptu na stronie

B. sprawdzania poprawności strony internetowej

C. publikacji strony internetowej

D. analizowania skryptu na stronie

FileZilla to popularny klient FTP (File Transfer Protocol), który umożliwia przesyłanie plików między lokalnym komputerem a serwerem internetowym. Jego głównym zastosowaniem jest publikacja stron internetowych, co oznacza, że dzięki FileZilla można łatwo przenieść pliki HTML, CSS, JavaScript oraz inne zasoby na serwer, gdzie strona stanie się dostępna w Internecie. Przykładowo, jeśli stworzyłeś stronę w lokalnym środowisku, FileZilla pozwala na połączenie się z serwerem docelowym, a następnie na przesłanie wszystkich niezbędnych plików. Dobre praktyki branżowe zalecają również zarządzanie wersjami i regularne aktualizacje witryn, a FileZilla wspiera te procesy, umożliwiając łatwe synchronizowanie lokalnych katalogów z zawartością serwera. Dodatkowo, FileZilla obsługuje różne protokoły, takie jak SFTP czy FTPS, co zwiększa bezpieczeństwo transferu danych. Właściwe korzystanie z tego narzędzia jest kluczowe dla zapewnienia prawidłowego działania witryn oraz ich efektywnej publikacji.

Pytanie 11

W języku JavaScript, aby zweryfikować, czy liczba leży w zakresie 100,200>, należy użyć:

A. if (liczba>100 || liczba<=200)

B. if(liczba>100 && liczba <=200)

C. if(liczba<100 && liczba<=200)

D. if(liczba<100 || liczba>=200)

Aby sprawdzić, czy liczba znajduje się w przedziale od 100 do 200 włącznie w języku JavaScript, należy użyć operatora logicznego AND (&&). Wyrażenie if(liczba > 100 && liczba <= 200) oznacza, że liczba musi być większa niż 100 oraz jednocześnie mniejsza lub równa 200. Przykład: jeśli mamy liczby 150 i 250, to 150 spełnia warunki tego warunku (jest większa od 100 i mniejsza lub równa 200), podczas gdy 250 nie spełnia (jest większa od 200). Kluczowe jest zrozumienie operatorów porównania oraz logicznych w JavaScript. Zgodnie z ECMAScript, językiem, na którym oparty jest JavaScript, użycie operatora AND w tym kontekście jest standardowym podejściem do określenia, czy wartość znajduje się w danym przedziale. Poprawne użycie tych operatorów jest istotne dla logiki programów oraz dostosowywania warunków do różnych sytuacji, co jest niezbędne w codziennej pracy programisty.

Pytanie 12

Którą funkcję z menu Kolory programu GIMP użyto, w celu uzyskania efektu przedstawionego w filmie?

A. Inwersja.

B. Barwienie.

C. Progowanie.

D. Krzywe.

Prawidłowo wskazana funkcja to „Progowanie”, bo dokładnie ona zamienia obraz kolorowy lub w odcieniach szarości na obraz dwuwartościowy: piksel jest albo czarny, albo biały, w zależności od tego, czy jego jasność przekracza ustawiony próg. W GIMP-ie znajdziesz ją w menu Kolory → Progowanie. Suwakami ustalasz zakres poziomów jasności, które mają zostać potraktowane jako „białe”, a wszystko poza tym zakresem staje się „czarne”. Efekt, który się wtedy uzyskuje, jest bardzo charakterystyczny: mocno kontrastowy, bez półtonów, coś w stylu skanu czarno-białego lub grafiki do druku na ploterze tnącym. Z mojego doświadczenia progowanie świetnie nadaje się do przygotowania logotypów, szkiców technicznych, schematów, a także do wyciągania konturów z lekko rozmytych zdjęć. Często używa się go też przed wektoryzacją, żeby program śledzący krawędzie miał wyraźne granice między czernią a bielą. W pracy z grafiką na potrzeby stron WWW próg bywa stosowany np. przy tworzeniu prostych ikon, piktogramów albo masek (maski przezroczystości można przygotować właśnie na bazie obrazu progowanego). Dobrą praktyką jest najpierw sprowadzenie obrazu do odcieni szarości i dopiero potem użycie progowania, bo wtedy masz większą kontrolę nad tym, jak rozkłada się jasność i gdzie wypadnie granica progu. Warto też pamiętać, że progowanie jest operacją destrukcyjną – traci się informacje o półtonach – więc najlepiej pracować na kopii warstwy, żeby w razie czego móc wrócić do oryginału i poprawić ustawienia progu.

Pytanie 13

Najprostszy sposób zamiany obiektu oznaczonego cyfrą 1 na obiekt oznaczony cyfrą 2 polega na

A. zmianie warstwy obiektu.

B. animowaniu obiektu.

C. narysowaniu docelowego obiektu.

D. geometrycznym transformowaniu obiektu.

Wybrałeś poprawną odpowiedź, która jest 'geometrycznym transformowaniem obiektu'. Kiedy mówimy o transformacji geometrycznej, mamy na myśli różne operacje, które można wykonać na obiektach, takie jak skalowanie, obracanie i przesuwanie. W przypadku obiektu oznaczonego numerem 1 i numerem 2 na obrazku, najprostszym sposobem na przekształcenie jednego w drugi jest używanie transformacji geometrycznej. Obiekt numer 2 jest większy i obrócony w stosunku do obiektu numer 1. Dzięki transformacjom geometrycznym mogliśmy osiągnąć ten efekt, skalując i obracając obiekt numer 1. Transformacje geometryczne są podstawą wielu operacji w dziedzinach takich jak grafika komputerowa, projektowanie CAD, animacja, a także w wielu innych dziedzinach technologii i nauki.

Pytanie 14

W SQL polecenie INSERT INTO służy do

A. tworzenia nowej tabeli

B. wprowadzania nowych pól do tabeli

C. dodawania danych do tabeli

D. zmiany rekordów na wskazaną wartość

Polecenie INSERT INTO w języku SQL jest kluczowym narzędziem do wprowadzania danych do tabeli w bazie danych. Umożliwia dodawanie nowych rekordów, co jest niezwykle istotne w kontekście zarządzania danymi. Przykładowo, jeśli mamy tabelę 'Klienci' z kolumnami 'ID', 'Imię', 'Nazwisko', można użyć polecenia INSERT INTO, aby dodać nowego klienta: 'INSERT INTO Klienci (ID, Imię, Nazwisko) VALUES (1, 'Jan', 'Kowalski');'. Poprawne użycie tego polecenia zgodnie z najlepszymi praktykami SQL wymaga również przestrzegania reguł dotyczących typów danych oraz unikalności kluczy głównych, co pozwala na zachowanie integralności danych. Dzięki INSERT INTO można efektywnie zarządzać danymi w aplikacjach biznesowych, takich jak systemy CRM czy ERP, gdzie regularne dodawanie nowych informacji jest niezbędne do bieżącego funkcjonowania organizacji. Dodatkowo, polecenie to może być używane w połączeniu z innymi instrukcjami SQL, takimi jak SELECT, co pozwala na bardziej złożone operacje na danych.

Pytanie 15

Posiadając tabelę zawierającą zwierzeta z kolumnami nazwa, gatunek, gromada, cechy, dlugosc_zycia, aby uzyskać listę nazw zwierząt, które żyją co najmniej 20 lat oraz należą do ssaków, należy wykonać zapytanie:

A. SELECT nazwa FROM zwierzeta WHERE dlugosc_zycia >= 20 OR gromada = 'ssak';

B. SELECT nazwa FROM zwierzeta WHERE dlugosc_zycia >= 20;

C. SELECT nazwa FROM zwierzeta WHERE gromada = 'ssak';

D. SELECT nazwa FROM zwierzeta WHERE dlugosc_zycia >= 20 AND gromada = 'ssak';

Zapytanie SELECT nazwa FROM zwierzeta WHERE dlugosc_zycia >=20 AND gromada = 'ssak'; jest prawidłowe, ponieważ łączy dwa kluczowe warunki, które muszą być spełnione, aby uzyskać pożądane wyniki. W tym przypadku chcemy wyświetlić nazwy zwierząt, które żyją co najmniej 20 lat oraz należą do gromady ssaków. Operator AND w SQL jest stosowany do łączenia warunków, co oznacza, że tylko te rekordy, które spełniają oba warunki, zostaną zwrócone. Przykładem zastosowania takiego zapytania może być analiza danych w zoologii lub biologii, gdzie istotne jest zrozumienie, które gatunki mają długowieczność i są ssakami. Takie zapytanie można również wykorzystać w praktyce, na przykład w aplikacjach ewidencjonujących zwierzęta w ogrodach zoologicznych czy rezerwatach, pomagając w podejmowaniu decyzji o ich ochronie lub hodowli. Zastosowanie dobrych praktyk w SQL polega na precyzyjnym definiowaniu kryteriów, co pozwala na efektywne przetwarzanie i analizowanie danych.

Pytanie 16

Jakie polecenie w CSS umożliwia dodanie zewnętrznego arkusza stylów?

A. import

B. include

C. require

D. open

Polecenie 'import' w CSS służy do załączenia zewnętrznego arkusza stylów, co jest kluczowe dla organizacji i modularności kodu CSS. Użycie '@import' pozwala na ładowanie stylów z innych plików CSS na początku arkusza stylów, co ułatwia zarządzanie dużymi projektami. Na przykład, jeśli mamy plik 'style.css' i chcemy zaimportować 'reset.css', możemy użyć następującej składni: '@import 'reset.css';'. Dzięki temu możemy utrzymać rozdzielenie różnych stylów, co sprzyja lepszej organizacji kodu oraz jego ponownemu użyciu w przyszłości. Warto również zaznaczyć, że standardy CSS sugerują, aby używać '@import' z rozwagą, gdyż każde zaimportowanie pliku powoduje dodatkowe żądanie HTTP, co może wpłynąć na czas ładowania strony. Z tego powodu, dla większych projektów, często lepiej jest łączyć wszystkie style w jeden plik podczas produkcji, co można osiągnąć za pomocą narzędzi do kompresji CSS. Użycie '@import' jest zatem zgodne z dobrymi praktykami, szczególnie w fazie rozwoju, gdzie modularność i łatwość w zarządzaniu kodem są priorytetowe.

Pytanie 17

Która z komend w języku JavaScript pozwala na zmianę koloru tekstu na niebieski w akapicie określonym w pliku HTML?

A. document.getElementById("jeden").background-color = "blue";

B. document.getElementById("jeden").style.color = "blue";

C. document.getElementById("jeden").color = "blue";

D. document.getElementById("jeden").style.background-color = "blue";

Twoja odpowiedź document.getElementById("jeden").style.color = "blue" jest jak najbardziej trafna. Tu wykorzystujesz metodę document.getElementById, co pozwala na dotarcie do konkretnego elementu HTML, który ma identyfikator "jeden". To akurat odnosi się do tego akapitu <p id="jeden">. Później, używając właściwości style.color, zmieniasz kolor tekstu tego elementu na niebieski. To całkiem standardowy sposób, żeby dynamicznie zmieniać style CSS za pomocą JavaScript. W interaktywnych aplikacjach internetowych tak się często robi, bo zmiany kolorów na stronie są potrzebne, kiedy użytkownik klika w różne rzeczy. Na przykład, w takich aplikacjach zmiany kolorów elementów w odpowiedzi na działania użytkowników są mega ważne. Właściwie, korzystanie z metod DOM (Document Object Model) w taki sposób jest kluczowe dla tworzenia interaktywnych i responsywnych interfejsów, co jest bardzo istotne przy budowaniu stron internetowych.

Pytanie 18

Jakie będzie wynik działania programu napisanego w JavaScript, umieszczonego w ramce, kiedy wprowadzisz wartość 5?

var n, i;
 var a = 1;

 n = prompt("Podaj n:", "");

 for (i=n; i>=2; i--)
     a*=i;

 document.write("Wynik ",a);

A. 60

B. 125

C. 625

D. 120

Program jest przykładem prostego algorytmu obliczającego silnię liczby n, którą użytkownik wprowadza za pomocą funkcji prompt. Zmienna a jest inicjalizowana wartością 1 i służy do przechowywania wyniku. Pętla for rozpoczyna się od wartości n i zmniejsza wartość i do 2, za każdym razem mnożąc a przez i. Dla n=5 pętla wykona się pięć razy, obliczając kolejno 5*4*3*2*1, co daje wynik 120. Metoda document.write wyświetla wynik na stronie. Rozumienie mechanizmu działania pętli for i operatora *= jest kluczowe w zrozumieniu algorytmów obliczeniowych używanych w programowaniu JavaScript. Silnia jest podstawowym przykładem algorytmu rekurencyjnego, który można również zaimplementować za pomocą funkcji rekurencyjnej, co jest często stosowane w programowaniu funkcyjnym. Znajomość takich konstrukcji pozwala na tworzenie bardziej zaawansowanych algorytmów przetwarzania danych i optymalizację kodu, co jest cenioną umiejętnością w branży IT.

Pytanie 19

W utworzonej tabeli pole należące do typu BLOB służy do składowania

A. danych logicznych takich jak true

B. łańcuchów znaków o nieokreślonej długości

C. danych binarnych o dużych rozmiarach, takich jak grafika

D. liczb całkowitych, które przekraczają zakres typu INT

Pole typu BLOB (Binary Large Object) jest przeznaczone do przechowywania danych binarnych dużych rozmiarów, co czyni je idealnym do przechowywania plików multimedialnych, takich jak obrazy, wideo lub dźwięki. W bazach danych, BLOB jest używane, gdy dane są zbyt duże, aby mogły być przechowywane w standardowych typach danych, takich jak VARCHAR czy INT. Przykładem zastosowania BLOB może być strona internetowa, która pozwala użytkownikom na przesyłanie zdjęć profilowych. W takim przypadku, zdjęcia są przechowywane w kolumnie typu BLOB w bazie danych, co pozwala na efektywne zarządzanie dużymi plikami binarnymi. Zastosowanie standardów takich jak SQL przy projektowaniu baz danych zapewnia optymalizację przechowywania danych, a użycie BLOB jako typu danych dla dużych plików jest zgodne z najlepszymi praktykami w tej dziedzinie.

Pytanie 20

Który z wymienionych systemów nie należy do systemów CMS?

A. WordPress

B. Drupal

C. Joomla!

D. Adobe Flash

Adobe Flash to platforma do tworzenia animacji oraz interaktywnych aplikacji internetowych, a nie system zarządzania treścią (CMS). CMS to oprogramowanie, które umożliwia użytkownikom łatwe tworzenie, zarządzanie i publikowanie treści na stronach internetowych bez potrzeby znajomości języków programowania. Flash, stworzony przez firmę Adobe, był wykorzystywany głównie do animacji, gier i aplikacji multimedialnych w sieci, ale nie oferował funkcji typowych dla systemów CMS, takich jak zarządzanie bazą danych, szeregowanie treści czy obsługa użytkowników. Przykłady popularnych CMS-ów to WordPress, który dominuje wśród blogów i prostych stron internetowych, Joomla! znany z elastyczności i szerokich możliwości, oraz Drupal, który zapewnia zaawansowane funkcje dla większych i bardziej skomplikowanych projektów. Użytkownicy mogą łatwo edytować treści, zmieniać układ strony, dodawać nowe funkcjonalności poprzez wtyczki i modyfikować szablony bez potrzeby kodowania, co jest głównym powodem, dla którego CMS-y stały się tak popularne wśród osób nieposiadających umiejętności programistycznych.

Pytanie 21

Aby z tabeli Pracownicy wybrać tylko nazwiska kończące się na literę „i”, można zastosować następującą kwerendę SQL

A. SELECT nazwisko FROM Pracownicy WHERE nazwisko LIKE "i";

B. SELECT nazwisko FROM Pracownicy WHERE nazwisko LIKE "%i;

C. SELECT nazwisko FROM Pracownicy WHERE nazwisko LIKE "i%";

D. SELECT nazwisko FROM Pracownicy WHERE nazwisko LIKE "%i%";

Prawidłowa kwerenda SQL do wyszukania nazwisk pracowników, których ostatnią literą jest 'i', to 'SELECT nazwisko FROM Pracownicy WHERE nazwisko LIKE "%i";'. Operator LIKE w SQL jest używany do wyszukiwania wzorców w danych tekstowych. W tym przypadku symbol '%' przed literą 'i' oznacza, że przed 'i' może występować dowolna liczba znaków (w tym zero), co umożliwia znalezienie wszystkich nazwisk kończących się na tę literę. Przykładowe nazwiska, które mogą być zwrócone przez tę kwerendę to 'Kowalski', 'Nowak', czy 'Wiśniewski'. Zgodnie z standardem SQL, użycie podwójnych cudzysłowów dla wzorca jest właściwe w kontekście baz danych, jednak w wielu systemach baz danych, w tym MySQL, częściej stosuje się pojedyncze cudzysłowy. Warto także zauważyć, że technika ta jest przydatna przy pracy z bazami danych, gdyż umożliwia elastyczne wyszukiwanie informacji oraz jest szczególnie cenne w aplikacjach wymagających filtrowania danych według specyficznych kryteriów.

Pytanie 22

Które tabele będą analizowane w wyniku tego polecenia?

CHECK TABLE pracownicy CHANGED;

A. Tabele, które zmieniły się od poprzedniej weryfikacji lub nie zostały poprawnie zamknięte

B. Jedynie tabele odwołujące się do innych

C. Wyłącznie tabele, które nie zostały poprawnie zamknięte

D. Tabele, które zostały zmodyfikowane w bieżącej sesji

W kontekście podanych odpowiedzi, jedynie opcja pierwsza jest prawidłowa. Niepoprawne jest stwierdzenie, że polecenie CHECK TABLE będzie sprawdzać tylko tabele, które nie zostały poprawnie zamknięte, jak sugeruje druga odpowiedź. Taki scenariusz odnosi się do bardziej ograniczonej funkcji, podczas gdy w realnych zastosowaniach administracyjnych konieczne jest uwzględnienie wszelkich potencjalnych zmian w tabelach, które mogą wpływać na ich integralność. Trzecia odpowiedź wskazuje na tabele referujące do innych, co jest błędnym założeniem, ponieważ polecenie nie ogranicza się do takich relacji, lecz skupia się na detekcji zmian w danych. Ostatecznie, czwarta odpowiedź sugeruje sprawdzanie tabel zmienionych jedynie w bieżącej sesji, co jest nieprawidłowe, ponieważ polecenie z opcją CHANGED poszukuje zmian od ostatniego sprawdzenia bez ograniczenia czasowego do jednej sesji. Typowe błędy myślowe wynikają z niezrozumienia zakresu działania tej funkcji, która ma za zadanie identyfikację zmian wpływających na dane niezależnie od kontekstu czasowego, co jest fundamentalne dla zachowania integralności i poprawności operacji w ramach zarządzania bazą danych, zgodnie z dobrymi praktykami branżowymi w zarządzaniu systemami bazodanowymi.

Pytanie 23

Jakim znacznikiem można wprowadzić listę numerowaną (uporządkowaną) w dokumencie HTML?

A. <ol>

B. <ul>

C. <li>

D. <dl>

Znacznik <ol> służy do wstawiania list numerowanych (uporządkowanych) w dokumentach HTML. Jego zastosowanie pozwala na tworzenie list, gdzie każdy element jest automatycznie numerowany, co jest szczególnie przydatne w sytuacjach, gdy kolejność elementów ma znaczenie, na przykład w przepisach kulinarnych, instrukcjach czy krokach do wykonania. Warto pamiętać, że elementy listy umieszczane są w znaczniku <li>, który określa każdy pojedynczy wpis na liście. Stosowanie znaczników zgodnych z zaleceniami W3C zapewnia, że strona jest zgodna z zasadami dostępności oraz ułatwia interpretację treści przez wyszukiwarki. Przykład użycia: <ol><li>Krok pierwszy</li><li>Krok drugi</li></ol>, co wygeneruje numerowaną listę z dwoma krokami. Przestrzeganie standardów oraz dobrych praktyk w tworzeniu struktury HTML jest kluczowe dla zapewnienia przejrzystości i efektywności strony internetowej.

Pytanie 24

Co oznacza jednostka ppi (pixels per inch)?

A. określa rozdzielczości obrazów generowanych przez drukarki i plotery

B. określa rozdzielczość obrazów wektorowych

C. określa rozdzielczość obrazów rastrowych

D. jest parametrem określającym rozdzielczość cyfrowych urządzeń wykonujących pomiary

Jednostka ppi (pixels per inch) opisuje gęstość pikseli, czyli ile pojedynczych punktów obrazu przypada na jeden cal długości. W praktyce oznacza to rozdzielczość obrazów rastrowych, bo grafika rastrowa składa się właśnie z siatki pikseli. Im wyższe ppi, tym więcej informacji szczegółowej na danym obszarze i tym ostrzejszy, bardziej „gładki” obraz na ekranie albo w wydruku. Moim zdaniem warto to sobie wyobrazić jak mozaikę: więcej małych kafelków na tym samym obszarze daje dokładniejszy obraz. W projektowaniu grafiki na potrzeby WWW typową wartością jest 72–96 ppi, bo tyle mniej więcej mają monitory i urządzenia według standardów branżowych. Natomiast do druku przyjmuje się zwykle 300 ppi dla materiałów wysokiej jakości, co wynika z dobrych praktyk poligraficznych. Pamiętaj, że ppi dotyczy pliku rastrowego (np. PNG, JPG, PSD), a nie samej drukarki – drukarki opisuje się parametrem dpi. W pracy grafika, DTP‑owca czy webdesignera właściwe ustawienie ppi jest kluczowe, żeby obraz nie wyszedł rozmazany, ząbkowany albo nienaturalnie przeskalowany. W narzędziach takich jak Photoshop, GIMP czy Affinity Photo zawsze przy tworzeniu nowego dokumentu warto świadomie ustawić ppi odpowiednio do przeznaczenia: ekran, druk, prezentacja multimedialna.

Pytanie 25

Jaką instrukcją można zastąpić poniższy kod JavaScript, pełniącą tę samą funkcję?

for (i = 0; i < 100; i += 10) 
   document.write(i + ' ');

while (i < 10) { document.write(i + ' '); i += 10; } Kod 1.	while (i < 100) { document.write(i + ' '); } Kod 2.
i = 0; while (i < 100) { document.write(i + ' '); i += 10; } Kod 3.	i = 0; while (i < 10) { document.write(i + ' '); i++; } Kod 4.

A. Kod 2

B. Kod 4

C. Kod 3

D. Kod 1

Odpowiedź Kod 3 jest prawidłowa ponieważ instrukcja while w tej formie jest równoważna z podaną pętlą for. W obu przypadkach pętla inicjuje zmienną i na wartości 0 i zwiększa ją o 10 w każdej iteracji aż do osiągnięcia wartości mniejszej niż 100. Pętla for jest skondensowaną formą pętli while i zapewnia bardziej czytelny zapis gdy wszystkie elementy inicjalizacja warunek i inkrementacja są blisko siebie. Taka konstrukcja jest używana w wielu językach programowania zorientowanych obiektowo takich jak JavaScript czy Java. W praktyce pętle te są używane do iteracji przez listy tablice lub do wykonywania powtarzalnych zadań w kodzie. Dobre praktyki zalecają wybór pętli for gdy zakres iteracji jest znany z góry co poprawia czytelność i utrzymanie kodu. Zrozumienie jak pętla while może być przekształcona w pętlę for i odwrotnie jest podstawową umiejętnością w programowaniu co pozwala na elastyczność w pisaniu kodu i lepsze dostosowanie do specyficznych potrzeb aplikacji.

Pytanie 26

Dane są zapisy w tabeli uczniowie, które zostały przedstawione na rysunku. Jaki będzie rezultat wykonania podanego zapytania SQL?

A. Suma ocen równa 14

B. Wartość 3.5

C. Liczba wierszy równa 4

D. Dane 4, 3, 4, 3

Zapytanie SQL SELECT AVG(ocena) FROM uczniowie ma na celu obliczenie średniej wartości kolumny ocena w tabeli uczniowie. Średnia arytmetyczna jest obliczana poprzez zsumowanie wszystkich ocen i podzielenie wyniku przez liczbę rekordów. W tym przypadku mamy cztery oceny: 4 3 4 i 3. Suma tych ocen wynosi 14 a liczba rekordów to 4 co daje średnią arytmetyczną równą 3.5. W przypadku baz danych funkcja AVG() jest standardowym sposobem na obliczanie średniej wartości w zestawie danych i jest powszechnie używana w analizie danych gdzie często zachodzi potrzeba określenia centralnej tendencji. Takie podejście pozwala na szybką ocenę ogólnej wydajności lub trendów w zbiorze danych. Praktyczne zastosowanie tego mechanizmu obejmuje analizy biznesowe gdzie przeciętna wartość sprzedaży lub innych metryk może dostarczyć cennych informacji. Warto również podkreślić że AVG() ignoruje wartości NULL co jest korzystne w analizie zestawów danych o niepełnych wpisach.

Pytanie 27

Strona internetowa została zaprezentowana w taki sposób:

Rozdział 1

tekst

Podrozdział 1.1

tekst

Podrozdział 1.2

Jakie są poprawne znaczniki do tego formatu?

A. <h1>Rozdział 1<p>tekst <h2>Podrozdział 1.1<p>tekst <h2>Podrozdział 1.2

B. <h1>Rozdział 1</h1> <p>tekst</p> <h2>Podrozdział 1.1</h2> <p>tekst</p> <h2>Podrozdział 1.2</h2>

C. <ul><li>Rozdział 1<li>tekst<li>Podrozdział 1.1<li>tekst<li>Podrozdział 1.2</ul>

D. <big>Rozdział 1</big>tekst<big>Podrozdział 1.1</big>tekst<big>Podrozdział 1.2</big>

Odpowiedź zawierająca znaczniki <h1>, <p> oraz <h2> jest poprawna, ponieważ odzwierciedla właściwą strukturę dokumentu HTML. Znaczniki nagłówków <h1> i <h2> są kluczowe dla hierarchii treści na stronie, co ma istotne znaczenie z punktu widzenia SEO oraz dostępności. Właściwe stosowanie tych znaczników wpływa na to, jak wyszukiwarki indeksują zawartość strony, a także ułatwia nawigację osobom korzystającym z urządzeń asystujących. Na przykład, znacznik <h1> powinien być używany raz na stronę, aby wskazać główny temat, podczas gdy <h2> może być stosowany do podziału treści na sekcje. Dodatkowo, znaczniki <p> są przeznaczone do wyświetlania akapitów tekstu, co jest standardową praktyką w tworzeniu treści webowych. Warto również pamiętać o zachowaniu odpowiednich zasad semantyki HTML, co bezpośrednio przekłada się na poprawę doświadczeń użytkowników oraz wydajność strony.

Pytanie 28

Dana jest tabela firmy zawierająca następujące kolumny: nazwa, adres, NIP, obrot (obrót w ostatnim miesiącu), rozliczenie, status. Wykonanie kwerendy SQL SELECT sprawi, że zostaną wyświetlone

SELECT nazwa, NIP FROM firmy WHERE obrot < 4000;

A. jedynie nazwa oraz numer NIP firm, które w ostatnim miesiącu miały obrót mniejszy niż 4000 zł.

B. wszystkie dane firm, które w ostatnim miesiącu miały obrót mniejszy niż 4000 zł.

C. wszystkie dane firm, które w ostatnim miesiącu miały obrót co najmniej 4000 zł.

D. jedynie nazwa oraz numer NIP firm, które w ostatnim miesiącu miały obrót co najmniej 4000 zł.

Twoja odpowiedź jest poprawna. Przy wykonywaniu zapytań SQL często wybieramy nie wszystkie, a jedynie niektóre kolumny z tabeli. W tym przypadku, pytanie dotyczyło wybrania tylko nazwy i NIPu firm, które w ostatnim miesiącu miały obrót mniejszy niż 4000 zł. Do realizacji tego zadania użyliśmy kwerendy SELECT z określeniem kolumn oraz warunku w klauzuli WHERE. Jest to częsty scenariusz w praktyce, gdy potrzebujemy wyfiltrować dane według określonych kryteriów. Ważne jest zrozumienie, że instrukcja SELECT jest używana do wybrania jednej lub wielu kolumn, które chcemy zobaczyć w wynikach, a klauzula WHERE służy do definiowania warunków, które muszą spełniać dane wyświetlane w wynikach.

Pytanie 29

W języku CSS wprowadzone zostało następujące formatowanie: ```h1 i {color:red;}``` Kolor czerwony będzie stosowany do

A. całego tekstu nagłówka pierwszego stopnia oraz tekstu pochylonego w akapicie

B. całego tekstu nagłówka pierwszego stopnia oraz całego tekstu pochylonego, niezależnie od lokalizacji na stronie

C. wyłącznie pochylonego tekstu w każdym rodzaju nagłówka

D. tylko tekstu pochylonego nagłówka pierwszego poziomu

W języku CSS, zapis 'h1 i {color:red;}' wskazuje na regułę stylowania, która dotyczy elementów 'i' znajdujących się wewnątrz nagłówka pierwszego stopnia 'h1'. W związku z tym, tylko tekst, który jest oznaczone jako pochylony (italic) w obrębie h1, zostanie wyświetlony na czerwono. W CSS, selektor 'h1 i' jest przykładem selektora potomka, który działa na zasadzie dziedziczenia stylów przez elementy znajdujące się w danym kontekście. Przykładowo, skoro element 'i' jest bezpośrednio związany z 'h1', to tylko tekst w tym elemencie zyska czerwony kolor. W praktyce, jeśli w nagłówku pierwszego stopnia mamy tekst 'To jest nagłówek <i>pochylony</i>', to jedynie słowo 'pochylony' będzie czerwone, podczas gdy pozostała część nagłówka pozostanie w domyślnym kolorze. Tego typu stylizacje są zgodne z standardami CSS, które promują modularność i precyzyjność w określaniu stylów dla różnych elementów dokumentu.

Pytanie 30

W której notacji diagramów ER został zapisany model związków encji przedstawiony na ilustracji?

A. Bachmana.

B. Min-Max.

C. Chena.

D. Martina.

Prawidłowa odpowiedź to notacja Martina. Na diagramie widać bardzo charakterystyczne cechy tej notacji: encje są przedstawione jako prostokąty z nagłówkiem wypełnionym innym kolorem (tu: ciemnoszary pasek z nazwą encji KLIENT, ZAKUP, TOWAR), a pod spodem w formie tabelki wypisane są atrybuty, jeden pod drugim. Klucz główny jest po prostu pierwszym atrybutem na liście (ID), bez dodatkowych ozdobników typu podkreślenie czy elipsa, co jest typowe właśnie dla podejścia Martina, zorientowanego na projektowanie relacyjnej bazy danych. Związki między encjami są rysowane liniami z tzw. crow’s foot ("kurzą łapką") po stronie encji wielokrotnej, a po stronie encji pojedynczej mamy prostą kreskę. Na ilustracji dokładnie to widać: ZAKUP jest encją pośredniczącą, a relacje KLIENT–ZAKUP i TOWAR–ZAKUP mają klasyczną symbolikę notacji Martina. W praktyce, w wielu narzędziach CASE (np. w starszych wersjach ERwin, PowerDesigner, Visio z szablonem Database Model Diagram) domyślny styl ERD jest właśnie bardzo zbliżony do notacji Martina. Taki diagram jest od razu „bliski” strukturze fizycznej tabel w SQL, więc łatwo go przełożyć na CREATE TABLE, klucze obce i indeksy. Z mojego doświadczenia w firmach produkcyjnych i w małych software house’ach notacja Martina jest często używana przy projektach, gdzie liczy się szybkie przejście z modelu koncepcyjnego do modelu logicznego i fizycznego, bez zbyt rozbudowanej symboliki teoretycznych ER-ów. Dlatego rozpoznanie tej notacji po wyglądzie encji-tabelek i crow’s foot jest bardzo praktyczną umiejętnością przy pracy z bazami danych.

Pytanie 31

Mamy tablicę o n elementach o nazwie t[n]. Zadaniem algorytmu, zapisanego w krokach, jest wyliczenie sumy

K1: i = 0; wynik = 0;
K2: Dopóki i < n wykonuj K3 .. K4
  K3: wynik ← wynik + t[i]
  K4: i ← i + 2
K5: wypisz wynik

A. wszystkich elementów tablicy

B. sumy tych elementów tablicy, które mają wartości nieparzyste

C. n-elementów tej tablicy

D. co drugiego elementu tablicy

Algorytm przedstawiony w pytaniu wykonuje sumowanie co drugiego elementu tablicy. Rozpoczyna od elementu o indeksie 0, czyli pierwszego elementu tablicy, a następnie przeskakuje o dwa indeksy za pomocą instrukcji i ← i + 2. Dzięki temu algorytm dodaje do zmiennej wynik wyłącznie wartości znajdujące się na pozycjach o parzystych indeksach w tablicy. Praktyczne zastosowanie tego rodzaju algorytmu można znaleźć w sytuacjach, gdy potrzebujemy operować tylko na wybranym podzbiorze danych, na przykład w analizie co drugiego punktu danych w dużych zbiorach, co może przyspieszyć proces analizy i zmniejszyć obciążenie obliczeniowe. Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w dziedzinie inżynierii oprogramowania, gdzie staramy się optymalizować algorytmy pod kątem wydajności i złożoności obliczeniowej. Warto zauważyć, że operowanie na co drugim elemencie może być także użyteczne w przypadku wzorców projektowych, takich jak iteratory, które pozwalają na elastyczną kontrolę nad sposobem przeglądania danych w strukturach danych.

Pytanie 32

Aby wskazać miejsce, w którym ma nastąpić złamanie linii tekstu, na przykład w zmiennej typu string, należy użyć znaku

A. \\

B. \b

C. \t

D. \n

Znakiem używanym do definiowania łamania linii tekstu w zmiennych napisowych jest znak nowej linii, reprezentowany jako '\n'. Jest to standardowy sposób w wielu językach programowania, takich jak Python, Java, C++ czy JavaScript. Znak ten sygnalizuje interpreterowi, że w tym miejscu tekst powinien być przerwany i rozpoczęty od nowej linii. Przykładem zastosowania może być sytuacja, gdy chcemy sformatować tekst, aby był bardziej czytelny. Na przykład: 'Witaj świecie!\nTo jest nowa linia.' spowoduje, że po wyświetleniu pierwszej części tekstu przejdziemy do nowej linii. Użycie '\n' jest zgodne ze standardami ASCII i Unicode, gdzie znak ten ma przypisaną wartość kodu 10. Pozwala to na łatwe tworzenie wieloliniowych tekstów, co jest niezbędne w wielu aplikacjach, takich jak generatory raportów czy edytory tekstowe. Ponadto, wiele systemów operacyjnych interpretuje '\n' w ten sam sposób, co sprawia, że jest to uniwersalne rozwiązanie wykorzystywane w programowaniu.

Pytanie 33

Który ze skrótów oznacza sieć bezprzewodową?

A. LAN

B. WAN

C. MAN

D. WLAN

Poprawna odpowiedź to WLAN, czyli Wireless Local Area Network. Skrót ten dosłownie oznacza bezprzewodową sieć lokalną. W praktyce chodzi o to, co większość osób nazywa po prostu „Wi‑Fi” w domu, w szkole czy w firmie. Różnica jest taka, że Wi‑Fi to nazwa standardu/technologii (opartej o IEEE 802.11), a WLAN to ogólne określenie całej sieci lokalnej realizowanej bez kabli. W typowej infrastrukturze IT masz często klasyczny LAN oparty na skrętce (Ethernet) oraz równolegle WLAN realizowany przez punkty dostępowe (access pointy), które rozgłaszają sieci o nazwach SSID. Użytkownik loguje się do WLAN przy pomocy hasła lub uwierzytelniania 802.1X, a dalej korzysta z tych samych zasobów co w sieci przewodowej: serwera WWW, panelu CMS, bazy danych czy panelu administracyjnego routera. Z mojego doświadczenia w małych firmach sensownie jest traktować WLAN jako przedłużenie LAN, ale dobrze odseparowane VLAN‑ami, z osobną siecią dla gości, z włączonym szyfrowaniem WPA2 lub WPA3 i wyłączonym otwartym dostępem. W dokumentacji technicznej, konfiguracji routerów czy punktów dostępowych producenci wprost używają pojęcia WLAN na określenie sekcji, w której konfiguruje się SSID, kanały radiowe, moc nadawania oraz zabezpieczenia. Moim zdaniem warto przyzwyczaić się do tego skrótu, bo pojawia się w materiałach egzaminacyjnych, w logach systemowych, a także w interfejsach zarządzania bardziej zaawansowanym sprzętem sieciowym. W skrócie: jeśli widzisz „W” przed LAN, to masz do czynienia z siecią lokalną realizowaną drogą radiową, a nie po kablu, i to jest właśnie poprawne skojarzenie.

Pytanie 34

Jakie zdarzenie umożliwia uruchomienie kodu w języku JavaScript w momencie przesyłania formularza HTML oraz kontrolowanie tego, czy ma on zostać wysłany?

A. onEnter

B. onChange

C. onClick

D. onSubmit

Odpowiedź onSubmit jest rzeczywiście na miejscu, bo to zdarzenie uruchamia się, gdy wysyłasz formularz HTML. Dzięki temu można wprowadzić kod JavaScript, który pozwoli na przeprowadzenie dodatkowych walidacji przed wysłaniem danych na serwer. To super sprawa, bo jeśli coś jest nie tak, to można zablokować wysłanie formularza. Można też zrobić inne rzeczy, na przykład zapisać dane lokalnie albo pokazać jakiś komunikat użytkownikowi. Weźmy na przykład formularz logowania – sprawdzamy, czy hasło i login są odpowiednie przed wysłaniem. Takie podejście to norma w branży, bo walidacja danych po stronie klienta naprawdę poprawia doświadczenia użytkownika i zmniejsza obciążenie serwera. Fajnie jest też korzystać z metod asynchronicznych, jak AJAX, żeby przetwarzać formularze bez potrzeby przeładowywania strony, co naprawdę dodaje interaktywności aplikacjom webowym.

Pytanie 35

Na podstawie jakiego parametru oraz z ilu tabel będą zwrócone wiersze w wyniku podanego zapytania?

SELECT * FROM producent, hurtownia, sklep, serwis WHERE
producent.nr_id = hurtownia.nr_id AND
producent.wyrob_id = serwis.wyrob_id AND
hurtownia.nr_id = sklep.nr_id AND
sklep.nr_id = serwis.nr_id AND
producent.nr_id = 1;

A. Na podstawie parametru wyrob_id tylko dla trzech tabel

B. Na podstawie parametru wyrob_id tylko dla trzech tabel

C. Na podstawie parametru nr_id tylko dla trzech tabel

D. Na podstawie parametru nr_id dla wszystkich tabel

Zapytanie SQL w poleceniu jest skonstruowane tak by pobierać dane z czterech tabel: producent hurtownia sklep i serwis W warunku WHERE użyto klauzuli dotyczącej parametru nr_id co powoduje że połączenia między tabelami są realizowane na podstawie tego właśnie parametru Jest to typowe podejście w relacyjnych bazach danych gdzie klucz główny jednej tabeli jest kluczem obcym w innej umożliwiając łączenie danych Parametr nr_id pojawia się wielokrotnie w klauzuli WHERE jako kryterium dla różnych połączeń między tabelami To pozwala na uzyskanie spójnej listy wierszy które spełniają wszystkie zdefiniowane warunki Dzięki temu zapytanie zwraca wiersze dla wszystkich czterech tabel co jest zgodne z odpowiedzią numer 1 Takie podejście umożliwia tworzenie złożonych raportów i analiz danych branżowych Warto także zauważyć że użycie JOIN w taki sposób często optymalizuje wydajność zapytań co jest dobrą praktyką w zarządzaniu bazami danych SQL

Pytanie 36

Zgodnie z zasadami ACID, które odnoszą się do realizacji transakcji, wymóg trwałości (ang. durability) oznacza, że

A. dane zatwierdzone przez transakcję powinny być dostępne niezależnie od wydarzeń, które nastąpią po jej zakończeniu

B. w trakcie wykonywania transakcji dane mogą być zmieniane przez inne transakcje

C. w przypadku naruszenia spójności bazy danych transakcja usuwa tabele z kluczami obcymi

D. transakcja może w pewnych okolicznościach być podzielona na dwa niezależne etapy

Trwałość (czyli durability) w bazach danych to taka cecha, która mówi, że jak już zatwierdzisz transakcję, to wszystkie zmiany zostaną na zawsze w systemie. To znaczy, że niezależnie od tego, co się później wydarzy, jak na przykład awaria, Twoje dane są bezpieczne. To naprawdę ważne, bo pozwala na utrzymanie spójności i pewności, że system działa tak, jak powinien. Weźmy na przykład systemy bankowe. Gdy robisz przelew, musisz być pewien, że pieniądze poszły tam, gdzie miały, nawet jak serwer padnie tuż po zakończeniu transakcji. Dobrze jest mieć też takie mechanizmy, jak zapisywanie dzienników, które pomagają odtworzyć dane, jeśli coś pójdzie nie tak. Trwałość to kluczowa sprawa w projektowaniu baz danych, bo buduje zaufanie użytkowników oraz pozwala spełnić różne normy i regulacje.

Pytanie 37

Z jakich elementów składa się tabela generowana przez poniższy kod?

<table border="1">
<tr>
<td> 1 </td>
<td> 2 </td>
</tr>
</table>

A. dwóch wierszy i dwóch kolumn

B. jednego wiersza oraz dwóch kolumn

C. jednego wiersza oraz jednej kolumny

D. dwóch wierszy oraz jednej kolumny

Kod w pytaniu przedstawia strukturę HTML dla tabeli. Tabela składa się z jednej pary znaczników <tr>, co oznacza, że zawiera jeden wiersz. Wewnątrz tego wiersza znajdują się dwa znaczniki <td>, reprezentujące dwie komórki, czyli kolumny. Praktyczne zastosowanie tabel w HTML obejmuje prezentację danych w sposób strukturalny, co jest szczególnie użyteczne w przypadku raportów, cenników czy kalendarzy. Dobre praktyki w projektowaniu stron internetowych sugerują stosowanie tabel do prezentacji danych, nie zaś do układania treści na stronie, co było popularne w starszych wersjach HTML. W nowoczesnym podejściu do front-endu, używa się CSS i Flexbox lub Grid do układania elementów. Jednak zrozumienie podstaw HTML, takich jak prawidłowa struktura tabeli, jest kluczowe dla tworzenia semantycznych i dostępnych stron WWW. Tabele powinny być też wzbogacone o elementy takie jak <thead>, <tbody> i <tfoot> dla lepszej organizacji danych i wsparcia przez technologie asystujące dla osób z niepełnosprawnościami.

Pytanie 38

Analizując zamieszczony kod w języku HTML, można zauważyć, że w przeglądarce

A. blok B będzie oddalony od bloku A o 20 px

B. bloki A oraz B będą się na siebie nakładać

C. blok A zostanie przesunięty w lewo o 20 px

D. dolny margines zostanie przypisany do bloku B

Odpowiedź jest prawidłowa ponieważ styl CSS margin-top: 20px zastosowany do bloku B powoduje dodanie górnego marginesu tego bloku co skutkuje odsunięciem go od bloku A o 20 pikseli. W praktyce oznacza to że w przeglądarce blok B będzie zlokalizowany 20 pikseli poniżej bloku A. Jest to standardowe zachowanie przeglądarek interpretujących HTML i CSS zgodnie z zasadami kaskadowych arkuszy stylów. Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami projektowania stron internetowych gdyż pozwala na precyzyjne kontrolowanie układu elementów na stronie. Użycie jednostki pikseli jest powszechne w określaniu marginesów ze względu na przewidywalność i precyzję tej jednostki. Dzięki temu projektanci mogą osiągnąć estetyczną i funkcjonalną hierarchię wizualną co jest kluczowe w tworzeniu przejrzystych i użytecznych interfejsów użytkownika. Warto również zwrócić uwagę na fakt że marginesy są narzędziem nie tylko estetycznym ale i semantycznym zwiększając czytelność oraz dostępność treści na stronie

Pytanie 39

Definicja obiektu została zapisana w języku JavaScript jako var osoba={imie:"Anna", nazwisko:"Kowalska", rok_urodzenia:1985}; Jak można odwołać się do właściwości nazwisko?

A. osoba[2]

B. osoba.nazwisko

C. osoba[1]

D. osoba::nazwisko

W języku JavaScript obiekty są kluczowymi strukturami danych, które pozwalają na grupowanie danych w formie par klucz-wartość. W omawianym przypadku mamy obiekt osoba, który zawiera trzy właściwości: imie, nazwisko oraz rok_urodzenia. Aby uzyskać dostęp do właściwości nazwisko, należy użyć notacji kropkowej, co jest standardową metodą w JavaScript. Notacja kropkowa jest czytelna i intuicyjna, co czyni ją preferowanym sposobem odwołania się do właściwości obiektu. Przykładowo, aby wyświetlić nazwisko, możemy użyć polecenia console.log(osoba.nazwisko), co zwróci wartość 'Kowalska'. Inna metoda dostępu do właściwości obiektu to notacja z nawiasami kwadratowymi, na przykład osoba['nazwisko'], która również zadziała, ale jest mniej czytelna, zwłaszcza w przypadku kluczy, które zawierają znaki specjalne. Warto podkreślić, że zgodnie z ECMAScript, standardem, na którym bazuje JavaScript, obiekty są fundamentalnym elementem języka, a umiejętność ich wykorzystania jest kluczowa dla każdego programisty.

Pytanie 40

Jakie informacje można uzyskać na temat normalizacji tej tabeli?

A. Tabela nie jest znormalizowana

B. Tabela jest w drugiej postaci normalnej

C. Tabela znajduje się w trzeciej postaci normalnej

D. Tabela znajduje się w pierwszej postaci normalnej

Tabela nie jest znormalizowana ponieważ zawiera nieatomowe wartości w kolumnie Adres. Wartości te składają się z kilku elementów takich jak ulica kod pocztowy i miasto co jest sprzeczne z zasadą atomowości wymaganą w pierwszej postaci normalnej (1NF). Normalizacja danych jest kluczowym krokiem w projektowaniu baz danych mającym na celu eliminację redundancji i poprawę integralności danych. W praktyce dla osiągnięcia pierwszej postaci normalnej każda kolumna w tabeli powinna zawierać tylko jedną wartość co oznacza że Adres powinien być podzielony na kilka kolumn takich jak Ulica Kod Pocztowy i Miasto. Dalsze etapy normalizacji obejmują usuwanie zależności funkcyjnych oraz zapewnianie że wszystkie atrybuty niekluczowe są zależne wyłącznie od klucza głównego tabeli co jest celem drugiej i trzeciej postaci normalnej. Poprawne znormalizowanie danych ułatwia ich zarządzanie i zmniejsza ryzyko występowania niezgodności w bazie danych co jest standardem w branży IT zwłaszcza w dużych systemach informatycznych gdzie integralność danych jest kluczowa dla poprawnego działania aplikacji.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej