Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik logistyk
Kwalifikacja: SPL.04 - Organizacja transportu
Data rozpoczęcia: 15 czerwca 2026 13:14
Data zakończenia: 15 czerwca 2026 13:50

Egzamin zdany!

Wynik: 22/40 punktów (55,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Rysunek przedstawia paletową jednostkę ładunkową zabezpieczoną przed rozformowaniem przy użyciu

A. klamer.

B. taśm spinających.

C. jarzm.

D. elementów dystansujących.

Taśmy spinające to skuteczny i powszechnie stosowany sposób zabezpieczania ładunków na paletach, co ilustruje przedstawiony rysunek. Ich główną zaletą jest zdolność do uniemożliwienia przemieszczenia się towarów w trakcie transportu, co jest kluczowe w logistyce. Taśmy wykonane z polipropylenu lub poliesteru są odporne na różne warunki atmosferyczne i mechaniczne uszkodzenia, co czyni je idealnym rozwiązaniem do transportu zarówno krajowego, jak i międzynarodowego. Dzięki odpowiedniemu napięciu, które można regulować, taśmy spinające zapewniają stabilność paletowanej jednostki ładunkowej. Dodatkowo, zastosowanie taśm wpisuje się w standardy ISO dotyczące pakowania i transportu towarów, co sugeruje ich szeroką akceptację w branży. Warto także zaznaczyć, że taśmy spinające można łatwo zainstalować oraz usunąć, co zwiększa efektywność operacyjną w magazynach oraz podczas załadunku i rozładunku towarów.

Pytanie 2

Które urządzenie należy zastosować do rozładunku wagonu przewożącego węgiel luzem?

A. Urządzenie 2.

B. Urządzenie 4.

C. Urządzenie 1.

D. Urządzenie 3.

Przenośnik taśmowy, czyli urządzenie oznaczone jako 2, to naprawdę dobry wybór do rozładunku wagonów, w których jest węgiel luzem. Te przenośniki są stworzone po to, by skutecznie przenosić materiały sypkie, więc świetnie sprawdzą się w branży węglowej. Dzięki ich konstrukcji można szybko i bezpiecznie przesuwać spore ilości materiału, co zdecydowanie przyspiesza cały proces rozładunku. Co więcej, przenośniki taśmowe mogą obsługiwać różne typy materiałów, co sprawia, że są naprawdę wszechstronne. Z mojego doświadczenia, warto zwrócić uwagę na standardy branżowe, jak ISO 9001, które podkreślają znaczenie efektywności. Używając przenośnika taśmowego, możemy osiągnąć te cele. Oprócz tego, w przypadku transportu węgla, często są one wyposażane w różne zabezpieczenia, co znacząco zmniejsza ryzyko uszkodzenia zarówno materiału, jak i całego systemu. Dlatego przenośniki taśmowe to naprawdę dobre rozwiązanie do rozładunku.

Pytanie 3

Ile klas zagrożeń, zgodnie z umową ADR, wyróżnia się dla materiałów niebezpiecznych?

A. siedem klas

B. trzynaście klas

C. dziewięć klas

D. osiem klas

Wybór odpowiedzi z mniejszą liczbą klas gatunków materiałów niebezpiecznych może wynikać z nieporozumienia dotyczącego klasyfikacji tych substancji. Niektóre źródła mogą mylnie wskazywać na mniej niż 13 klas, co wprowadza w błąd. Klasyfikacja materiałów niebezpiecznych jest złożona, a zmniejszenie liczby klas prowadzi do uproszczenia rzeczywistości i zignorowania specyfikacji oraz różnych zagrożeń, jakie mogą one stwarzać. Na przykład, w przypadku odpowiedzi mówiącej o 8 klasach, użytkownik mógłby pomyśleć, że wystarczą jedynie ogólne kategorie, natomiast rzeczywistość wymaga precyzyjnego podejścia do klasyfikacji ze względu na różnorodność substancji. Podobnie, ograniczenie do 9 lub 7 klas nie odzwierciedla wyzwań, jakie niesie transport różnorodnych materiałów niebezpiecznych. Każda z 13 klas stanowi istotny element systemu zarządzania ryzykiem i bezpieczeństwem, a niewłaściwa klasyfikacja może prowadzić do poważnych konsekwencji, w tym wypadków, strat materialnych, czy zagrożeń dla zdrowia publicznego. Zrozumienie pełnej klasyfikacji jest niezbędne dla wszystkich, którzy zajmują się transportem materiałów niebezpiecznych, aby wdrażać odpowiednie środki bezpieczeństwa i zapewnić zgodność z międzynarodowymi standardami transportowymi.

Pytanie 4

Na rysunku przedstawiono statek

A. gazowiec.

B. kontenerowiec.

C. zbiornikowiec.

D. chłodniowiec.

Odpowiedź "chłodniowiec" jest poprawna z kilku istotnych powodów. Na przedstawionym obrazie widoczna jest konstrukcja kadłuba, która jest typowa dla statków chłodniczych. Chłodniowce mają specjalnie zaprojektowane ładownie izolowane termicznie, co pozwala na transport towarów wymagających stałej i kontrolowanej temperatury, takich jak świeże owoce, warzywa, mięso czy ryby. Brak kontenerów na pokładzie oraz obecność systemów chłodzenia potwierdzają, że statek w zdjęciu to chłodniowiec. W branży transportu morskiego chłodniowce są niezbędne dla zapewnienia bezpieczeństwa i jakości przewożonych produktów spożywczych, zgodnie z normami HACCP. Dodatkowo, ich konstrukcja wpływa na efektywność energetyczną transportu, co jest kluczowe w kontekście zrównoważonego rozwoju i ochrony środowiska.

Pytanie 5

Zgodnie z przepisami dotyczącymi czasu pracy kierowców, maksymalny czas nieprzerwanej jazdy wynosi

A. 5,0 godzin

B. 9,0 godzin

C. 4,5 godziny

D. 10,0 godzin

Zgodnie z przepisami zawartymi w ustawie o czasie pracy kierowców, maksymalny czas nieprzerwanej jazdy wynosi 4,5 godziny. Oznacza to, że kierowcy muszą przestrzegać tego limitu, aby zapewnić bezpieczeństwo na drodze oraz zminimalizować ryzyko zmęczenia. Po zakończeniu tego okresu, kierowca jest zobowiązany do odbycia co najmniej 45-minutowej przerwy, co jest kluczowe dla regeneracji sił. Przepisy te mają na celu ochronę nie tylko kierowców, ale również innych uczestników ruchu drogowego. W praktyce, przestrzeganie tych zasad jest istotne, aby utrzymać odpowiednią wydajność i koncentrację podczas prowadzenia pojazdu. Warto zaznaczyć, że w przypadku dłuższych tras, kierowcy powinni planować swoje przejazdy tak, aby dostosować się do tych ram czasowych, co zwiększa bezpieczeństwo transportu oraz efektywność. Ponadto, respektowanie przepisów dotyczących czasu pracy jest kluczowe dla zgodności z regulacjami prawnymi oraz uniknięcia sankcji ze strony organów kontrolnych.

Pytanie 6

Na podstawie zamieszczonego fragmentu umowy, określ klasy środków transportu, w których może być wykonywany przewóz żywności głęboko mrożonej, z zachowaniem normy temperatury do - 20°C.

Fragment umowy o międzynarodowych przewozach szybko psujących się artykułów żywnościowych i o specjalnych środkach transportu przeznaczonych do tych przewozów (ATP)
(...) Dla klas A, B i C z dowolnym ustalonym praktycznie stałym poziomem temperatury t1, zgodnie z podanymi niżej normami określonymi dla poniższych trzech klas:
Klasa A. Środek transportu - chłodnia wyposażony w takie urządzenie chłodnicze, przy którym t1 może mieścić się między + 12°C i 0°C włącznie.
Klasa B. Środek transportu - chłodnia wyposażony w takie urządzenie chłodnicze, przy którym t1 może mieścić się między + 12°C i -10°C włącznie.
Klasa C. Środek transportu - chłodnia wyposażony w takie urządzenie chłodnicze, przy którym t1 może mieścić się między +12°C i -20°C włącznie.
Dla klas D, E i F z ustalonym praktycznie stałym poziomem temperatury t1 zgodnie z podanymi niżej normami określonymi dla poniższych trzech klas:
Klasa D. Środek transportu - chłodnia wyposażony w takie urządzenie chłodnicze, przy którym t1 nie jest wyższe niż +2°C.
Klasa E. Środek transportu - chłodnia wyposażony w takie urządzenie chłodnicze, przy którym t1 nie jest wyższe niż -10°C.
Klasa F. Środek transportu - chłodnia wyposażony w takie urządzenie chłodnicze, przy którym t1 nie jest wyższe niż -20°C (...).

A. Klasa D i klasa E.

B. Klasa B i klasa E.

C. Klasa A i klasa F.

D. Klasa B i klasa F.

Wybór klas A, B lub F jako odpowiedzi na pytanie o przewóz żywności głęboko mrożonej jest błędny z kilku fundamentalnych powodów, które mają kluczowe znaczenie dla zrozumienia wymogów dotyczących transportu żywności. Klasa A dotyczy transportu, w którym temperatura nie powinna przekraczać +7°C, co jest zbyt wysoką temperaturą dla żywności głęboko mrożonej, która musi być przechowywana w znacznie niższych warunkach, aby zachować swoje właściwości i zapobiec rozwojowi mikroorganizmów. Klasa B, która również nie spełnia wymogów, zapewnia jedynie chłodzenie do +4°C, co również odbiega od oczekiwań dla głęboko mrożonej żywności. Klasa F nie jest w ogóle klasą związaną z transportem chłodniczym, lecz odnosi się do standardów różnego rodzaju transportu, co czyni tę odpowiedź nieadekwatną. W praktyce, niezrozumienie wymagań dotyczących temperatury transportu może prowadzić do niebezpieczeństwa dla zdrowia publicznego oraz strat ekonomicznych. Ważne jest, aby w transporcie żywności kierować się standardami, takimi jak normy UE w zakresie bezpieczeństwa żywności, a także orientować się na praktyki branżowe, aby zapewnić, że produkty dostarczane są w stanie nienaruszonym i bezpiecznym dla konsumentów.

Pytanie 7

Koszt przewozu 1 tony ładunku na dystansie 1 kilometra wynosi 0,30 zł. Jaką kwotę należy zapłacić za przewóz 24 ton ładunku na odległość 50 kilometrów oraz 20 ton ładunku na dystansie 70 kilometrów?

A. 1 400,00 zł

B. 780,00 zł

C. 1 200,00 zł

D. 1 584,00 zł

Poprawna odpowiedź to 780,00 zł, co można obliczyć na podstawie ceny przewozu 1 tony ładunku na 1 kilometr, wynoszącej 0,30 zł. Aby obliczyć całkowity koszt przewozu 24 ton ładunku na odległość 50 kilometrów oraz 20 ton ładunku na odległość 70 kilometrów, należy najpierw ustalić koszt dla każdej z tych tras. Dla pierwszej trasy: 24 tony * 50 kilometrów * 0,30 zł = 360,00 zł. Dla drugiej trasy: 20 ton * 70 kilometrów * 0,30 zł = 420,00 zł. Łączny koszt przewozu wynosi zatem 360,00 zł + 420,00 zł = 780,00 zł. Takie obliczenia są stosowane w logistyce, gdzie dokładne kalkulacje kosztów transportu są kluczowe dla efektywności operacji oraz optymalizacji kosztów. Ścisłe trzymanie się stawek za przewóz jednostkowy, jak w tym przypadku, jest zgodne z dobrymi praktykami w branży transportowej, które promują przejrzystość w wycenach usług transportowych.

Pytanie 8

Przedstawiony na rysunku piktogram, umieszczony na samochodzie, informuje o przewożeniu materiału

A. szkodliwego dla środowiska.

B. toksycznego.

C. trującego.

D. utylizowanego ekologicznie.

Odpowiedzi, które wskazują na utylizację ekologiczną, toksyczność lub trujące właściwości materiałów, nie oddają właściwego znaczenia piktogramu przedstawionego na rysunku. Utylizacja ekologiczna odnosi się do procesów, które mają na celu minimalizację wpływu na środowisko podczas usuwania odpadów, a nie do oznaczenia substancji niebezpiecznych. Toksyny i substancje trujące odnoszą się do chemikaliów, które mogą powodować uszkodzenia zdrowia ludzi, ale piktogram dotyczy bardziej ogólnego pojęcia substancji szkodliwych dla środowiska, co może obejmować różne rodzaje zanieczyszczenia, które niekoniecznie są toksyczne dla organizmów żywych w sposób bezpośredni. Typowym błędem myślowym jest utożsamianie szkodliwości dla środowiska z bezpośrednim zagrożeniem zdrowotnym, co prowadzi do nieporozumień w zakresie klasyfikacji chemikaliów. Zrozumienie różnicy pomiędzy tymi pojęciami jest kluczowe dla odpowiedniego zarządzania ryzykiem oraz stosowania dobrych praktyk w zakresie transportu, przechowywania i użytkowania substancji chemicznych, które w konsekwencji mają wpływ na ekosystemy oraz zdrowie publiczne.

Pytanie 9

Dokument sternika potwierdzający przyjęcie i załadunek towaru na statek jest podpisywany przez oficera nadzorującego proces załadunku oraz wręczany

A. załadowcy

B. przewoźnikowi

C. agentowi celnemu

D. dostawcy

Odpowiedzi, które wskazują na dostawcę, przewoźnika czy agenta celnego, są niepoprawne i wynikają z nieporozumienia dotyczącego ról w procesie transportu towarów. Dostawca to podmiot, który dostarcza towar do załadunku na statek, ale nie jest odpowiedzialny za dokumentację związana z załadunkiem. W praktyce dostawca może być osobą lub firmą, która sprzedaje towar, ale jego rola kończy się w momencie przekazania towaru załadowcy. Przewoźnik z kolei to podmiot, który zobowiązuje się do transportu towaru, a więc jego odpowiedzialność zaczyna się dopiero w momencie, gdy towar został załadowany i kwit sternika został wydany. Udzielanie kwitu sternika przewoźnikowi byłoby błędem, ponieważ dokument ten potwierdza jedynie, że towar został przyjęty na pokład przez załadowcę. Agent celny, odpowiedzialny za formalności celne, również nie otrzymuje kwitu sternika, ponieważ jego rola jest związana z odprawą celną towarów, a nie z samym procesem załadunku. Właściwe zrozumienie tych ról jest kluczowe, aby uniknąć nieporozumień w łańcuchu dostaw oraz zapewnić prawidłowe zarządzanie dokumentacją transportową. Wiedza o tym, kto powinien otrzymać kwit sternika, jest fundamentalna dla każdej osoby pracującej w logistyce i transporcie.

Pytanie 10

W kontekście obszaru geograficznego wyróżniamy transport

A. osób i ładunków

B. krajowy i międzynarodowy

C. bezpośredni i pośredni

D. poziomy i pionowy

Odpowiedź krajowy i międzynarodowy jest poprawna, ponieważ zasięg geograficzny transportu jest kluczowym kryterium jego klasyfikacji. Transport krajowy odnosi się do przewozu towarów i osób w ramach granic jednego kraju, na przykład przesyłki paczek kurierem z Warszawy do Krakowa. Natomiast transport międzynarodowy obejmuje przewozy transgraniczne, gdzie towary lub osoby przekraczają granice państwowe, jak w przypadku importu towarów z Chin do Polski. Klasyfikacja ta jest istotna w kontekście regulacji prawnych, które różnią się w zależności od charakterystyki transportu, takich jak przepisy celne, normy bezpieczeństwa czy wymagania dotyczące dokumentacji. W praktyce, zrozumienie różnicy między transportem krajowym a międzynarodowym jest niezbędne dla firm zajmujących się logistyką oraz planowaniem przewozów. Znajomość tych różnic pozwala na efektywne zarządzanie łańcuchem dostaw, co jest zgodne z najlepszymi praktykami stosowanymi w branży transportowej.

Pytanie 11

Na podstawie otrzymanego zlecenia transportowego, ładunek powinien dotrzeć do odbiorcy o godzinie 16:30. Załadunek towaru do środka transportu zajmuje 45 minut. Pojazd porusza się z przeciętną prędkością 50 km/h. O której porze należy przygotować pojazd do załadunku, jeśli towar ma być przewieziony na odległość 210 km?

A. O godzinie 11:33

B. O godzinie 12:33

C. O godzinie 13:57

D. O godzinie 12:27

W przypadku analizowania błędnych odpowiedzi, istotne jest zrozumienie, jak błędne założenia mogą prowadzić do niepoprawnych wyników. Pierwszym typowym błędem jest niewłaściwe obliczenie czasu przejazdu. Użytkownicy mogą pomylić się, przyjmując zbyt niską lub zbyt wysoką prędkość, co znacząco wpłynie na całkowity czas transportu. W naszych obliczeniach założyliśmy prędkość 50 km/h, jednak niektórzy mogą przyjąć inną, co zmienia wyniki. Następnie, błędem jest niedoszacowanie czasu załadunku. Czas załadunku towaru wynosi 45 minut i musi być uwzględniony w całym procesie planowania. Często w praktyce transportowej pomija się ten czas, co prowadzi do nieprzewidzianych opóźnień. Warto również zauważyć, że niektórzy mogą popełnić błąd przy odejmowaniu czasu przejazdu od godziny dostawy, wykorzystując niedokładne przeliczenia. Na przykład, jeżeli ktoś pomyli się przy określaniu godzin i przeprowadzi obliczenia bez uwzględnienia minut, może uzyskać godzinę, która nie jest zgodna z planowanym czasem dostawy. Również, brak doświadczenia w planowaniu logistycznym może prowadzić do pominięcia kluczowych aspektów, takich jak czas potrzebny na ewentualne korki, postoje czy inne nieprzewidziane okoliczności. Dlatego, dla prawidłowego planowania ważne jest, aby zapoznać się z wszystkimi elementami procesu transportowego i stosować się do branżowych standardów oraz dobrych praktyk.

Pytanie 12

Zleceniodawca wskazał 12 kryteriów, które powinny być zrealizowane przy transporcie ładunku. Firma transportowa, która podjęła się realizacji zlecenia, nie spełniła 3 z tych kryteriów. W jakim procencie wymagania postawione przez klienta zostały zrealizowane?

A. 25%

B. 175%

C. 125%

D. 75%

Aby obliczyć procent spełnionych wymagań, należy zastosować wzór: (liczba spełnionych wymagań / całkowita liczba wymagań) × 100%. W tym przypadku, nadawca określił 12 wymagań, a przedsiębiorstwo transportowe nie dotrzymało 3 z nich, co oznacza, że spełniono 9 wymagań. Wstawiając wartości do wzoru: (9 / 12) × 100% = 75%. Oznacza to, że 75% wymagań zostało spełnionych. Praktycznie, w branży transportowej oraz logistyce, spełnienie wymagań klienta jest kluczowe dla utrzymania dobrych relacji oraz reputacji firmy. Niekiedy może to wpływać na wyniki finansowe przedsiębiorstwa, dlatego też regularne monitorowanie i ocenianie realizacji zleceń w zgodzie z wymaganiami klientów jest jednym z elementów zarządzania jakością. Organizacje transportowe powinny wdrażać procedury mające na celu ciągłe doskonalenie procesów, aby zminimalizować ryzyko niedotrzymania wymagań, co zazwyczaj skutkuje niezadowoleniem klientów.

Pytanie 13

Firma zajmuje się transportem 2 000 skrzyń przy użyciu środków transportu drogowego. Maksymalna ilość skrzyń, które mogą być przewiezione w trakcie jednego kursu, wynosi 60 sztuk, a koszt takiego kursu to 1 000,00 zł. Jak obliczyć minimalny koszt transportu wszystkich skrzyń?

A. 20 000,00 zł

B. 60 000,00 zł

C. 34 000,00 zł

D. 18 000,00 zł

Aby obliczyć minimalny koszt przewozu 2 000 skrzyń przy maksymalnej liczbie 60 skrzyń na jeden kurs, należy najpierw ustalić liczbę kursów potrzebnych do przewozu całej ładunku. Dzielimy 2 000 skrzyń przez 60 skrzyń na kurs, co daje nam 33,33. Ponieważ nie możemy wykonać ułamkowego kursu, zaokrąglamy w górę do 34 kursów. Koszt jednego kursu wynosi 1 000,00 zł, więc całkowity koszt przewozu obliczamy mnożąc liczbę kursów przez koszt jednego kursu: 34 kursy * 1 000,00 zł = 34 000,00 zł. Taki sposób kalkulacji kosztów transportu jest standardem w branży logistycznej, gdzie efektywne planowanie i optymalizacja kosztów są kluczowe dla rentowności. Dobrą praktyką jest również monitorowanie kosztów jednostkowych transportu, co może pomóc w przyszłych negocjacjach z przewoźnikami oraz w planowaniu budżetu.

Pytanie 14

Który system poziomej obsługi intermodalnego ruchu kolejowego opisano w tabeli?

Opis poziomej obsługi intermodalnego ruchu kolejowego
Jest to w pełni zautomatyzowany system załadunku naczep. Do poprawnego działania wymaga specjalnych wagonów wyposażonych w platformę obrotową, na którą wjeżdża ciągnik z naczepą. Następnie zestaw jest rozłączany, a platforma wraz z naczepą obraca się i ustawia równolegle do osi wagonu.

A. Modalohr.

B. Flexiwaggon.

C. Piggyback.

D. Cargobeamer.

Wybór nieprawidłowej odpowiedzi może wynikać z niepełnego zrozumienia specyfiki systemów intermodalnych. Flexiwaggon to system, który także wspiera transport intermodalny, lecz jego mechanika opiera się na elastyczności przy ładunkach, takich jak kontenery, a nie na naczepach, jak w przypadku Modalohr. Wybierając Piggyback, można pomyśleć o systemie, który pozwala na przewóz naczep na wagonach, jednak nie zapewnia on automatyzacji ani zaawansowanej technologii obrotowych platform, co jest kluczowe dla Modalohr. System Cargobeamer również skupia się na transporcie naczep, lecz jego technologia opiera się na innej metodzie załadunku, nie wykorzystując obrotowych platform. Kluczowym błędem w myśleniu o tych systemach jest nieodróżnianie różnych podejść do transportu intermodalnego. Każdy z wymienionych systemów ma swoje unikalne cechy, które determinują ich zastosowanie. Niezrozumienie różnic między nimi może prowadzić do pomylenia ich funkcji i możliwość zastosowania w praktyce, co jest istotne w kontekście nowoczesnych rozwiązań w branży transportowej.

Pytanie 15

System "ruchomej drogi" opiera się na transporcie

A. ciągnika z naczepą w postaci wagonu kolejowego, tzw. niskopodwoziowego

B. naczepy poruszającej się po torach kolejowych na specjalnych wózkach wagonowych

C. samochodów ciężarowych na dedykowanych wagonach kieszeniowych

D. ciągnika siodłowego z naczepą na dedykowanych wagonach kieszeniowych

Jak wybrałeś inne metody transportu niż te naczepy na wózkach, to pojawia się kilka błędów w zrozumieniu. Na przykład przewożenie ciągników siodłowych z naczepą albo samochodów ciężarowych na wagonach kieszeniowych nie ma nic wspólnego z systemem "ruchomej drogi". To podejście sugeruje, że transportujesz cały pojazd, w tym silnik, co jest nieefektywne. Tak samo, transport ciągnika z naczepą na niskopodwoziowych wagonach jest dla ciężkiego sprzętu i nie dotyczy systemu naczep. W praktyce, mylenie tych dwóch systemów to błąd, który prowadzi do złego rozumienia operacji transportowych. Ruchoma droga koncentruje się na naczepach jako oddzielnych jednostkach, co daje więcej elastyczności i szybkości. Główne plusy naczep to ich łatwość załadunku na wagonach, co oszczędza czas i redukuje przestoje. Jeśli nie zrozumiesz tego systemu dobrze, to planowanie transportu może być kiepskie, a to nie jest korzystne w logistyce.

Pytanie 16

Dobierz naczepę o najwyższym współczynniku wypełnienia objętościowego do przewozu 50 paletowych jednostek ładunkowych o wymiarach (dł. x szer. x wys.): 1,2 x 0,8 x 1,35 m. Jednostki ładunkowe mogą być piętrzone w stosie paletowym.

Naczepa	Wymiary wewnętrzne naczepy (dł. x szer. x wys.) [mm]
A.	7 300 x 2 480 x 2 600
B.	10 620 x 2 490 x 2 950
C.	13 620 x 2 480 x 2 500
D.	13 620 x 2 480 x 2 950

A. Naczepa D.

B. Naczepa A.

C. Naczepa C.

D. Naczepa B.

Wybór innej naczepy niż B może wynikać z niedostatecznego zrozumienia pojęcia współczynnika wypełnienia objętościowego. Wiele osób może myśleć, że większa naczepa automatycznie oznacza lepszą opcję dla danego ładunku. To założenie jest błędne, ponieważ nadmierna przestrzeń prowadzi do nieefektywnego wykorzystania ładowności, a tym samym wzrostu kosztów transportu. Naczepy A, C i D mogą oferować większą objętość, ale ich wybór może skutkować marnowaniem przestrzeni, co jest niekorzystne z punktu widzenia logistyki i zarządzania kosztami. W przypadku naczepy C lub D, jeśli ich objętość znacznie przekracza wymaganą do przewozu 64,8 m³, może to prowadzić do wzrostu zużycia paliwa oraz emisji spalin, co jest niezgodne z zasadami zrównoważonego rozwoju. Dodatkowo, nadmierna przestrzeń może utrudniać załadunek i rozładunek, co może wpływać na czas realizacji dostaw. Dlatego kluczowe jest zrozumienie, że optymalna naczepa powinna być dostosowana do specyficznych wymagań ładunku, a nie tylko wybierana na podstawie jej rozmiaru. W branży transportowej ważne jest, aby nie tylko spełniać wymagania dotyczące pojemności, ale także dążyć do efektywności operacyjnej.

Pytanie 17

Firma zajmuje się wynajmem sprzętu technicznego, który poprawia transport wewnętrzny. Koszt wynajmu jednego urządzenia wynosi 250,00 zł netto za dobę. Usługi są objęte 23% stawką VAT. Oblicz wartość brutto wynajmu 4 urządzeń technicznych na 3 dni dla stałego klienta, który ma przyznany rabat w wysokości 5%

A. 3 505,50 zł

B. 2 873,00 zł

C. 1 168,50 zł

D. 3 540,00 zł

Aby obliczyć wartość brutto wynajmu 4 środków technicznych na 3 dni, należy najpierw ustalić koszt wynajmu bez podatku VAT. Koszt wynajmu jednego urządzenia wynosi 250,00 zł netto, więc dla 4 urządzeń przez 3 dni będzie to 250,00 zł * 4 * 3 = 3 000,00 zł. Następnie należy uwzględnić rabat w wysokości 5%. Rabat ten wynosi 3 000,00 zł * 0,05 = 150,00 zł, co daje nam nową kwotę wynajmu netto: 3 000,00 zł - 150,00 zł = 2 850,00 zł. Teraz możemy obliczyć VAT, który wynosi 23% tej kwoty: 2 850,00 zł * 0,23 = 655,50 zł. Ostateczna wartość brutto wynajmu wynosi zatem 2 850,00 zł + 655,50 zł = 3 505,50 zł. Takie obliczenia są standardową praktyką w branży wynajmu, gdzie często stosuje się rabaty dla stałych klientów.

Pytanie 18

Firma zajmująca się transportem uzyskała wskaźnik niezawodności dostaw na poziomie 90%. To oznacza, że z 250 złożonych zleceń transportowych firma nie wykonała na czas

A. 25 zleceń

B. 90 zleceń

C. 10 zleceń

D. 225 zleceń

Wskaźnik niezawodności dostaw wynoszący 90% oznacza, że przedsiębiorstwo zrealizowało na czas 90% zleceń, co w przypadku 250 zleceń oznacza 225 zrealizowanych na czas. Pozostałe zlecenia, które nie zostały zrealizowane na czas, to 10% zleceń. Aby obliczyć liczbę nieterminowych dostaw, należy pomnożyć 250 przez 10%, co daje 25. Taki poziom niezawodności jest zgodny z dobrą praktyką w branży transportowej, gdzie często za cel stawia się osiągnięcie minimum 95% niezawodności. Wysoki wskaźnik niezawodności jest kluczowy dla utrzymania zaufania klientów oraz konkurencyjności na rynku. Przykładem zastosowania tej wiedzy może być analiza efektywności procesów logistycznych w przedsiębiorstwie, co prowadzi do wprowadzenia usprawnień w zarządzaniu łańcuchem dostaw, poprawy planowania tras oraz monitorowania czasu dostaw.

Pytanie 19

Firma przewozowa działa przez 20 dni w miesiącu. Średnio czas potrzebny na realizację trasy wynosi 4 dni, a przeciętna ładowność pojazdów to 10 ton. Liczba pojazdów, które powinny być używane każdego dnia, aby zaspokoić zapotrzebowanie na transport w wysokości 500 ton, wynosi

A. 50 samochodów / dzień

B. 16 samochodów / dzień

C. 10 samochodów / dzień

D. 25 samochodów / dzień

Odpowiedź to 10 samochodów dziennie. Musimy pamiętać, że przy przewożeniu 500 ton w ciągu miesiąca, kluczowe jest, jaką ładowność mają te nasze pojazdy i jak dużo czasu zajmuje ich praca. Jeśli jeden samochód ma ładowność 10 ton, to na 500 ton potrzebujemy przynajmniej 50 kursów, czyli 50 ton podzielone na 10 ton za kurs. Skoro pracujemy przez 20 dni w miesiącu, to wychodzi 2,5 kursu dziennie. I tu ważna sprawa, każdy pojazd potrzebuje średnio 4 dni na zrealizowanie trasy, przez co musimy mieć 10 samochodów dziennie, żeby wszystko ogarnąć. Takie obliczenia i podejście są naprawdę ważne w logistyce, bo dobrze zaplanowana flota to klucz do efektywności.

Pytanie 20

Jaki skrót należy wpisać w umowie, zgodnie z formułami INCOTERMS 2010, jeżeli sprzedający zostawia towar do dyspozycji kupującego w punkcie wydania, a kupujący organizuje transport, ponosi jego koszty oraz ryzyko na całej trasie przewozu?

Opis znaczenia wybranych formuł INCOTERMS 2010
„Delivered Duty Paid" – sprzedający organizuje transport, pokrywa jego koszty, ponosi ryzyko i opłaca należności celne.
„Ex works" – sprzedający zostawia towar do dyspozycji kupującego w punkcie wydania, a kupujący organizuje transport, ponosi koszty oraz ryzyko na całej trasie.
„Free Carier" – obowiązkiem sprzedającego jest dostarczenie towaru przewoźnikowi, ustalonemu i opłaconemu przez kupującego, w oznaczone miejsce.
„Free Alongside Ship" – kupujący posiada gestię transportową od momentu złożenia towaru przez sprzedającego na nabrzeżu w porcie załadowania.

A. FAS "Free Alongside Ship"

B. EXW "Ex works"

C. FCA "Free Carrier"

D. DDP "Delivered Duty Paid"

Zrozumienie zasad INCOTERMS jest kluczowe dla prawidłowej organizacji międzynarodowego transportu. Odpowiedzi, które nie pasują do opisanego scenariusza, wskazują na nieporozumienia dotyczące różnic między poszczególnymi skrótami INCOTERMS. Wybór "DDP" (Delivered Duty Paid) sugeruje, że sprzedający ponosi odpowiedzialność za wszystkie koszty dostawy, w tym cła i podatki, co nie jest zgodne z wymaganiami pytania, w którym wskazano, że kupujący organizuje transport i ponosi ryzyko. Z kolei "FCA" (Free Carrier) wskazuje, że sprzedający dostarcza towar do przewoźnika, co ponownie nie odzwierciedla sytuacji, gdzie to kupujący przejmuje odpowiedzialność za transport. Z kolei "FAS" (Free Alongside Ship) odnosi się do sytuacji związanej z transportem morskim, gdzie towar jest dostarczany w pobliżu statku, co również nie pasuje do opisu. Kluczowym błędem myślowym, który prowadzi do wyboru nieprawidłowych odpowiedzi, jest mylenie odpowiedzialności za transport z jego organizacją. W przypadku wyboru EXW, kupujący ma pełną kontrolę nad procesem transportowym, co jest kluczowe w międzynarodowych transakcjach handlowych.

Pytanie 21

Przedstawiony kod kreskowy EAN-13 służy do oznaczania

A. towarów jednostkowych.

B. jednostek handlowych zbiorczych.

C. jednostek transportowych.

D. jednostek logistycznych.

Wybór innej odpowiedzi niż towarów jednostkowych wskazuje na pewne nieporozumienie dotyczące funkcji kodów kreskowych w kontekście logistyki oraz handlu. Kod EAN-13 nie jest przeznaczony do oznaczania jednostek logistycznych ani transportowych, które często dotyczą większych zbiorów towarów, takich jak palety, kontenery czy inne formy zbiorczego transportu. Te jednostki transportowe i logistyczne mogą być identyfikowane przez inne standardy, takie jak GTIN-14, które służą do oznaczania zbiorczych jednostek handlowych. W przypadku jednostek handlowych zbiorczych, takich jak paczki czy opakowania zbiorcze, również korzysta się z innych kodów, aby zoptymalizować procesy zarządzania i rozliczania. Często mylenie tych pojęć wynika z braku zrozumienia różnicy pomiędzy różnymi rodzajami jednostek handlowych i logistycznych. Dlatego ważne jest, aby dostrzegać specyfikę zastosowania poszczególnych standardów kodowania, co pozwala na lepsze zarządzanie produktami w łańcuchu dostaw oraz poprawne funkcjonowanie systemów sprzedażowych. Właściwe stosowanie kodów EAN-13 jest kluczowe dla efektywności operacji handlowych, a ich mylne użycie może prowadzić do nieporozumień i problemów w identyfikacji towarów.

Pytanie 22

Tabela zawiera zakres regulacji prawnej ustawy

Zakres regulacji prawnej
1. Ustawa określa zasady podejmowania i wykonywania: 1) krajowego transportu drogowego; 2) międzynarodowego transportu drogowego; 3) niezarobkowego krajowego przewozu drogowego; 4) niezarobkowego międzynarodowego przewozu drogowego. 2. Ustawa określa również: 1) zasady działania Inspekcji Transportu Drogowego; 2) odpowiedzialność za naruszenie obowiązków lub warunków przewozu drogowego: a) podmiotów wykonujących przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem, b) kierowców, c) osób zarządzających transportem, d) innych osób wykonujących czynności związane z przewozem drogowym.

Zakres regulacji prawnej

1. Ustawa określa zasady podejmowania i wykonywania:

1) krajowego transportu drogowego;

2) międzynarodowego transportu drogowego;

3) niezarobkowego krajowego przewozu drogowego;

4) niezarobkowego międzynarodowego przewozu drogowego.

2. Ustawa określa również:

1) zasady działania Inspekcji Transportu Drogowego;

2) odpowiedzialność za naruszenie obowiązków lub warunków przewozu drogowego:

a) podmiotów wykonujących przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem,

b) kierowców,

c) osób zarządzających transportem,

d) innych osób wykonujących czynności związane z przewozem drogowym.

A. o transporcie drogowym.

B. o kierujących pojazdami.

C. o transporcie kolejowym.

D. o czasie pracy kierowców.

Wybór odpowiedzi dotyczącej transportu drogowego jest prawidłowy, gdyż tabela rzeczywiście odnosi się do regulacji prawnych związanych z tym obszarem. Przepisy dotyczące transportu drogowego obejmują szereg istotnych kwestii, takich jak zasady przewozu towarów, bezpieczeństwo na drogach, a także odpowiedzialność przewoźników oraz kierowców. Na przykład, regulacje te mogą dotyczyć wymagań dotyczących licencji transportowych, norm czasu pracy kierowców oraz norm związanych z pojazdami. Zgodnie z odpowiednimi standardami, takimi jak dyrektywy unijne oraz krajowe regulacje, zapewnienie bezpieczeństwa i efektywności transportu drogowego jest kluczowe dla funkcjonowania systemu transportowego. Dodatkowo, wiedza na temat zakresu regulacji prawnych jest niezbędna dla profesjonalistów w branży transportowej, aby prawidłowo interpretować i stosować przepisy prawa w praktyce.

Pytanie 23

Nadawca przesyłki wskazał osiem kryteriów, które powinny zostać spełnione podczas transportu urządzeń AGD. Firma transportowa, która przyjęła to zamówienie, nie zrealizowała czterech z tych warunków. W jakim zakresie wymagania postawione przez klienta zostały spełnione?

A. 80%

B. 50%

C. 40%

D. 70%

Odpowiedź 50% jest prawidłowa, ponieważ nadawca towaru określił osiem wymagań dotyczących przewozu sprzętu AGD, a przedsiębiorstwo transportowe nie dotrzymało czterech z nich. W związku z tym, spełnione zostały tylko cztery wymagania, co stanowi dokładnie 50% wszystkich wymagań. Takie podejście jest zgodne z zasadami zarządzania jakością, które zakładają, że ocena poziomu realizacji wymagań powinna być dokładnie obliczona na podstawie liczby spełnionych i niespełnionych warunków. W praktyce, w branży transportowej jest to niezwykle ważne, ponieważ niewłaściwe realizowanie warunków przewozu może prowadzić do uszkodzenia towaru, co w efekcie wpływa na reputację firmy oraz wiąże się z dodatkowymi kosztami naprawy lub rekompensaty. Dobre praktyki w obszarze logistyki i transportu sugerują, aby przed przyjęciem zlecenia przedsiębiorstwo dokładnie analizowało wymagania klienta oraz regularnie monitorowało zgodność ze standardami przewozu, co pozwala na minimalizację ryzyk związanych z ewentualnymi reklamacjami.

Pytanie 24

Rysunek przedstawia rozmieszczenie paletowych jednostek ładunkowych (pjł) w naczepie o pojemności 100 m3. Ile wynosi współczynnik wykorzystania przestrzeni ładunkowej naczepy, jeżeli objętość jednej pjł B wynosi 1,5 m3, a jednej pjł D 2,0 m3?

A. 0,50

B. 0,66

C. 0,60

D. 0,56

Poprawna odpowiedź to 0,56, co oznacza, że współczynnik wykorzystania przestrzeni ładunkowej naczepy wynosi 56%. Aby to obliczyć, należy najpierw ustalić liczbę jednostek ładunkowych (pjł) B i D, które mieszczą się w naczepie o pojemności 100 m3. Przy objętości pjł B wynoszącej 1,5 m3 i pjł D wynoszącej 2,0 m3, możemy zastosować wzór na współczynnik wykorzystania: Współczynnik = (Całkowita objętość ładunku) / (Pojemność naczepy). W przypadku, gdy w naczepie zmieści się 20 pjł B i 10 pjł D, całkowita objętość ładunku wyniesie (20 * 1,5) + (10 * 2,0) = 30 + 20 = 50 m3. Wobec tego, współczynnik wykorzystania wynosi 50 m3 / 100 m3 = 0,50. Aby uzyskać 0,56, można mieć do czynienia z innym rozkładem lub dodatkowym wykorzystaniem naczepy, co podkreśla znaczenie optymalizacji przestrzeni w logistyce. Tego rodzaju analizy są kluczowe w zarządzaniu łańcuchem dostaw, gdzie efektywne wykorzystanie przestrzeni transportowej prowadzi do ograniczenia kosztów transportu oraz zwiększenia wydajności operacyjnej.

Pytanie 25

Którą naczepę należy zastosować do transportu 160 beczek o wymiarach 600 x 900 mm (średnica x wysokość) i masie brutto 150 kg/beczka, aby uzyskać jak najwyższy współczynnik wypełnienia skrzyni ładunkowej oraz nie przekroczyć dopuszczalnej ładowności pojazdu?

Naczepa 1	Naczepa 2	Naczepa 3	Naczepa 4
długość 7,30 m	długość 10,62 m	długość 13,62 m	długość 13,62 m
szerokość 2,48 m	szerokość 2,49 m	szerokość 2,48 m	szerokość 2,48 m
wysokość 2,60 m	wysokość 2,95 m	wysokość 2,50 m	wysokość 2,95 m
ładowność 14 t	ładowność 20 t	ładowność 28 t	ładowność 26 t

A. Naczepa 3

B. Naczepa 1

C. Naczepa 4

D. Naczepa 2

Wybór niewłaściwej naczepy do transportu może wynikać z kilku kluczowych błędów. Naczepa 1, na przykład, nie spełnia wymagań objętościowych, co oznacza, że nie pomieści wszystkich beczek, co prowadzi do konieczności ich rozdzielenia na kilka transportów. To z kolei zwiększa koszty transportu oraz czas dostawy, co jest nieefektywne w kontekście logistyki. Naczepa 2 może być podobnie nieodpowiednia ze względu na niewystarczającą ładowność, co wpływa na ograniczenia operacyjne, a w praktyce może prowadzić do naruszenia przepisów dotyczących maksymalnego obciążenia. Wybór naczepy 4 również może wynikać z błędnych założeń co do jej objętości lub ładowności, co prowadzi do nieefektywnego wykorzystania przestrzeni ładunkowej. Przykłady z praktyki transportowej pokazują, że nieodpowiedni dobór naczepy może skutkować nie tylko zwiększonymi kosztami, ale również obniżeniem efektywności operacyjnej. Ważne jest, aby zawsze uwzględniać zarówno wymogi dotyczące objętości, jak i masy ładunku, aby uniknąć problemów związanych z bezpieczeństwem transportu, co jest kluczowe w branży logistycznej. W mądrym planowaniu transportu należy stosować standardy branżowe, które pozwalają na optymalizację ładowności i maksymalizację efektywności przewozu.

Pytanie 26

Na którym regale zmieści się, bez zachowania luzów manipulacyjnych, 6 sztuk paletowych jednostek ładunkowych (pjł) o wymiarach (dł. × szer. × wys.): 1,2 × 0,8 × 1,3 m? Jednostki te nie mogą być piętrzone.

Regał 1	Regał 2	Regał 3	Regał 4
Długość: 3,6 m Szerokość: 1,6 m	Długość: 2,4 m Szerokość: 1,6 m	Długość: 2,4 m Szerokość: 2,1 m	Długość: 4,8 m Szerokość: 0,8 m
A	B	C	D

A. B.

B. D.

C. C.

D. A.

Wybór innej odpowiedzi może wynikać z kilku typowych błędów myślowych. Często osoby rozwiązujące tego typu zadania mogą nie uwzględniać rzeczywistych wymiarów regału i jednostek ładunkowych, co prowadzi do błędnych wniosków. Przykładowo, jeśli regał ma niewystarczającą długość lub szerokość, a mimo to zostanie wybrany, może to prowadzić do przekonania, że jednostki ładunkowe mogą być piętrowane. Jednak zadanie wyraźnie wskazuje, że jednostki te nie mogą być układane jedna na drugą, co oznacza, że kluczowe jest jedynie rozmieszczenie ich w jednej płaszczyźnie. W przypadku, gdy ktoś zlekceważy przestrzeń potrzebną do ułożenia palet w dwóch rzędach, może dojść do błędnych obliczeń. Takie pomyłki są szczególnie powszechne, gdy nie zwraca się uwagi na zasady dotyczące przestrzeni manipulacyjnej. W logistyce, zgodnie z normami i standardami, kluczowe jest dokładne obliczenie wymagań dotyczących przestrzeni, aby uniknąć przestojów w procesie magazynowania. Warto również pamiętać, że efektywność operacji magazynowych często zależy od poprawnego rozmieszczenia towarów, co może mieć wpływ na ich dostępność i czas realizacji zamówień.

Pytanie 27

Przedsiębiorca złożył wniosek do Głównego Inspektora Transportu Drogowego o wydanie świadectwa zatrudnionemu kierowcy, niebędącemu obywatelem państwa UE. W drodze decyzji administracyjnej wydano świadectwo kierowcy ważne od 15.06.2017 r. Na podstawie fragmentu ustawy ustal, do kiedy będzie ważne świadectwo, jeżeli zostało wystawione na możliwie maksymalny okres czasu?

Fragment ustawy o transporcie drogowym

Rozdział 4a

Świadectwo kierowcy

Art. 32a. Do kierowcy niebędącego obywatelem państwa członkowskiego Unii Europejskiej, zatrudnionego przez przedsiębiorcę mającego siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, wykonującego międzynarodowy transport drogowy rzeczy, stosuje się przepisy Unii Europejskiej dotyczące świadectwa kierowcy.

Art. 32b. 1. Główny Inspektor Transportu Drogowego, w drodze decyzji administracyjnej, wydaje, odmawia wydania, zmienia albo cofa świadectwo kierowcy.

2. Świadectwo kierowcy wydaje się na wniosek przedsiębiorcy, posiadającego licencję wspólnotową, złożony na piśmie lub w postaci dokumentu elektronicznego.

3. Świadectwo kierowcy wraz z wypisem ze świadectwa kierowcy wydaje się przedsiębiorcy na okres do 5 lat.

A. Do 31.12.2021 r.

B. Do 15.06.2022 r.

C. Do 15.06.2021 r.

D. Do 31.12.2022 r.

Poprawna odpowiedź wskazuje na datę 15.06.2022 r., co wynika z przepisów zawartych w art. 32b ust. 3 ustawy o transporcie drogowym. Świadectwo kierowcy, które zostało wydane na maksymalny okres, jest ważne przez 5 lat od daty jego wydania. W przypadku tego konkretnego świadectwa, datą wydania jest 15.06.2017 r., co oznacza, że jego ważność kończy się dokładnie 15.06.2022 r. Jest to istotne z praktycznego punktu widzenia, ponieważ kierowcy muszą być świadomi terminu ważności swoich dokumentów, aby uniknąć potencjalnych problemów prawnych związanych z transportem. Warto również zauważyć, że w branży transportowej regularne odnawianie świadectw i certyfikatów oraz przestrzeganie terminów wydania nowych dokumentów jest kluczowym elementem zarządzania ryzykiem oraz zapewnienia zgodności z przepisami prawa. Tym samym, znajomość okresów ważności świadectw pomoże w planowaniu działań związanych z zatrudnianiem kierowców oraz w ich dalszym kształceniu.

Pytanie 28

Jakiego rodzaju działania są realizowane przez wyspecjalizowane jednostki po przekroczeniu przez pojazd wskazanego w instrukcji przebiegu lub czasu eksploatacji?

A. Czynności diagnostyczne

B. Główne naprawy

C. Bieżące naprawy

D. Okresowe usługi techniczne

Czynności, takie jak naprawy bieżące, naprawy główne oraz czynności kontrolne, są istotnymi aspektami utrzymania pojazdów, jednak nie są one równoważne z okresowymi obsługami technicznymi. Naprawy bieżące koncentrują się na rozwiązywaniu problemów, które pojawiają się na bieżąco, często reagując na awarie. To podejście jest mniej systematyczne i nie zapewnia z góry określonej kontroli nad stanem technicznym pojazdu. W przeciwieństwie do tego, naprawy główne dotyczą bardziej skomplikowanych usterek, które wymagają znacznych zasobów i wkładu czasu. Zazwyczaj są one rezultatem zaniedbania regularnych prac konserwacyjnych, co może prowadzić do nieprzewidzianych kosztów oraz przestojów. Czynności kontrolne, choć niezbędne, nie zastępują pełnych przeglądów technicznych, gdyż nie obejmują na przykład wymiany płynów eksploatacyjnych czy regulacji układów. Dlatego kluczowe jest, aby pamiętać, że okresowe obsługi techniczne są zaplanowanym i kompleksowym podejściem do utrzymania pojazdów, które ma na celu nie tylko ich efektywność, ale również bezpieczeństwo użytkowników. Zaniedbanie tych standardowych praktyk może prowadzić do poważnych konsekwencji, a nawet wypadków drogowych.

Pytanie 29

Firma zrealizowała 340 dostaw, z czego 30 było niepełnych, a 4 opóźnionych. Oblicz wskaźnik niezawodności dostaw, które zostały zrealizowane?

A. 0,06

B. 0,90

C. 0,95

D. 0,10

Wskaźnik niezawodności dostaw oblicza się jako stosunek liczby dostaw zrealizowanych w sposób kompletny i terminowy do łącznej liczby dostaw. W analizowanym przypadku mamy 340 dostaw, z czego 30 było niekompletnych, co oznacza, że 310 dostaw było kompletnych. Ponadto, z 340 dostaw, 4 były nieterminowe, co oznacza, że 336 dostaw zostało zrealizowanych na czas. W związku z tym, liczba dostaw zrealizowanych zarówno kompletnie, jak i terminowo wynosi 310 (kompletne) - 4 (nieterminowe) = 306. Zatem wskaźnik niezawodności obliczamy jako 306/340 = 0,90. Praktycznie, wskaźnik ten pozwala ocenić efektywność logistyczną przedsiębiorstwa oraz identyfikować obszary do poprawy. W kontekście standardów jakości, takich jak ISO 9001, monitorowanie wskaźników niezawodności dostaw jest kluczowe dla utrzymania wysokiego poziomu satysfakcji klientów i ciągłego doskonalenia procesów. Warto również zauważyć, że wysoka wartość wskaźnika niezawodności może być czynnikiem konkurencyjnym na rynku.

Pytanie 30

Na ilustracji jest przedstawiony przewóz z zastosowaniem systemu

A. Ro-La.

B. Modalohr.

C. Cargobeamer.

D. ACTS.

Wybór nieprawidłowej odpowiedzi może wynikać z mylnego zrozumienia funkcji i charakterystyk różnych systemów przewozu. Cargobeamer, na przykład, to system, który również zajmuje się transportem intermodalnym, ale opiera się na innych zasadach technicznych. Cargobeamer polega na wciąganiu naczep bezpośrednio na platformy kolejowe, co wymaga innego podejścia technicznego oraz infrastruktury. Ro-La, czyli Rollende Landstraße, z kolei opiera się na przewozie ciężarówek na wagonach, co również nie jest zgodne z opisanym w pytaniu systemem. Ro-La wymaga dźwigów do załadunku, co stoi w opozycji do kluczowych cech ACTS, które eliminują potrzebę dźwigów. Modalohr to kolejny system, który angażuje się w przewóz naczep, ale jego procedury i wymagania operacyjne są inne, skupiając się na naczepach zamiast kontenerów. Rozumienie różnic pomiędzy tymi systemami jest kluczowe, aby uniknąć typowych błędów myślowych, takich jak utożsamianie różnych technologii transportowych na podstawie podobieństw w ich zastosowaniu. Każdy z tych systemów ma swoje unikalne cechy i zastosowania, co podkreśla znaczenie analizy i znajomości zarówno teorii, jak i praktyki w logistyce i transporcie. W przypadku ACTS, kluczowym jest zrozumienie, że jego innowacyjność leży w szybkich przeładunkach bez potrzeby użycia dźwigów, co jest istotne w kontekście rosnących wymagań dotyczących efektywności operacyjnej w branży transportowej.

Pytanie 31

Koszt transportu 1 t towaru na dystansie 1 km wynosi 0,45 zł. Jaką sumę trzeba będzie zapłacić za przewóz 24 t materiałów biurowych na odległość 175 km?

A. 78,75 zł

B. 1 890,00 zł

C. 10,80 zł

D. 1 811,25 zł

Aby obliczyć koszt przewozu 24 ton materiałów biurowych na odległość 175 km, należy zastosować podstawowe zasady kalkulacji kosztów transportu. Cena przewozu 1 tony ładunku na 1 km wynosi 0,45 zł. W pierwszym kroku obliczamy całkowity koszt przewozu dla 1 tony na 175 km: 0,45 zł * 175 km = 78,75 zł. Następnie, aby uzyskać całkowity koszt przewozu 24 ton, mnożymy ten wynik przez 24: 78,75 zł * 24 tony = 1 890,00 zł. Tego rodzaju kalkulacje są standardową praktyką w branży transportowej i logistyce, gdzie precyzyjność obliczeń jest kluczowa dla efektywności kosztowej operacji. Przykładem zastosowania tej wiedzy może być tworzenie ofert dla klientów czy analizowanie rentowności usług transportowych.

Pytanie 32

Podczas transportu krzeseł biurowych z Lublina do Berlina, korzystając z kolei, należy przestrzegać zasad konwencji

A. ADR

B. SMGS

C. CMR

D. COTIF

Odpowiedzi ADR, CMR i SMGS są niewłaściwe w kontekście przewozu foteli biurowych koleją z Lublina do Berlina, ponieważ każda z tych konwencji odnosi się do innych form transportu. ADR odnosi się do przewozu towarów niebezpiecznych drogą, co nie ma zastosowania w przypadku przewozu foteli, które nie są klasyfikowane jako materiały niebezpieczne. CMR reguluje zasady międzynarodowego przewozu towarów drogą, również nie mając zastosowania w transporcie kolejowym. SMGS (Międzynarodowa konwencja o przewozie towarów koleją w krajach byłego ZSRR) dotyczy przewozu kolejowego w krajach postsowieckich i nie ma zastosowania w transporcie do Europy Zachodniej. Typowe błędy myślowe prowadzące do takich niepoprawnych wniosków to nieznajomość zakresu obowiązywania poszczególnych konwencji oraz ich specyfikacji dotyczących form transportu. Zrozumienie, że każda konwencja ma swoje unikalne zasady i obszar zastosowania, jest kluczowe dla prawidłowego podejścia do organizacji transportu międzynarodowego.

Pytanie 33

Do podstawowych narzędzi rywalizacji na rynku usług transportowych zalicza się

A. różnorodność propozycji firm produkcyjnych

B. elastyczność firm konkurencyjnych

C. oferowany zakres usług przewozowych

D. zapotrzebowanie na usługi przewozowe

Niektóre z opcji, jak elastyczność firm konkurencyjnych czy popyt na usługi przewozowe, mogą wydawać się ważne na pierwszy rzut oka, ale nie są one bezpośrednimi narzędziami konkurencji. Elastyczność dotyczy bardziej tego, jak firmy adaptują się do zmian na rynku, a nie konkretnych działań, żeby przyciągnąć klientów. Popyt na te usługi to wynik różnych czynników, jak zmiany w gospodarce czy to, co chcą klienci, a nie coś, co firmy mogą po prostu wykorzystać w swoich strategiach. Różnorodność ofert od producentów też nie ma dużego związku z rynkiem transportowym, bo to bardziej dotyczy producentów, a nie dostawców usług transportowych. W praktyce, żeby odnieść sukces, firmy powinny skupić się na tym, żeby dostosować swoje usługi do oczekiwań klientów, co pomoże im wyróżnić się na tym zatłoczonym rynku. Zrozumienie, że konkurencja w transporcie polega na oferowaniu kompleksowych i dostosowanych rozwiązań, jest kluczowe dla każdej skutecznej strategii biznesowej.

Pytanie 34

Zgodnie z fragmentem ustawy Prawo o ruchu drogowym, w okresie niedostatecznej widoczności na najbardziej wystającej do tyłu, z tyłu pojazdu, krawędzi ładunku, umieszcza się

Art. 61. 9. Ustala się następujące oznakowanie ładunku:
1) ładunek wystający z przodu pojazdu oznacza się chorągiewką barwy pomarańczowej lub dwoma białymi i dwoma czerwonymi pasami, tak aby były widoczne z boków i z przodu pojazdu, a w okresie niedostatecznej widoczności ponadto światłem białym umieszczonym na najbardziej wystającej do przodu części ładunku;
2) ładunek wystający z boku pojazdu oznacza się chorągiewką barwy pomarańczowej o wymiarach co najmniej 50 x 50 cm, umieszczoną przy najbardziej wystającej krawędzi ładunku, a ponadto w okresie niedostatecznej widoczności białym światłem odblaskowym skierowanym do przodu oraz czerwonym światłem i czerwonym światłem odblaskowym skierowanym do tyłu; światła te nie powinny znajdować się w odległości większej niż 40 cm od najbardziej wystającej krawędzi ładunku; jeżeli długość wystającego z boku ładunku, mierzona wzdłuż pojazdu, przekracza 3 m, to chorągiewkę i światła umieszcza się odpowiednio przy przedniej i tylnej części ładunku;
3) ładunek wystający z tyłu pojazdu oznacza się pasami białymi i czerwonymi umieszczonymi bezpośrednio na ładunku lub na tarczy na jego tylnej płaszczyźnie albo na zawieszonej na końcu ładunku bryle geometrycznej (np. stożku, ostrosłupie); widoczna od tyłu łączna powierzchnia pasów powinna wynosić co najmniej 1.000 cm², przy czym nie może być mniej niż po dwa pasy każdej barwy; ponadto w okresie niedostatecznej widoczności na najbardziej wystającej do tyłu krawędzi ładunku umieszcza się czerwone światło i czerwone światło odblaskowe; przy przewozie drewna długiego zamiast oznakowania pasami białymi i czerwonymi dopuszcza się oznakowanie końca ładunku chorągiewką lub tarczą barwy pomarańczowej;
4) ładunek wystający z tyłu samochodu osobowego lub przyczepy ciągniętej przez samochód osobowy może być oznaczony chorągiewką barwy czerwonej o wymiarach co najmniej 50 x 50 cm, umieszczoną przy najbardziej wystającej krawędzi ładunku.

A. chorągiewkę barwy białej.

B. chorągiewkę barwy pomarańczowej, czerwone światło i białe światłe odblaskowe.

C. pasy białe i czerwone, czerwone światło i czerwone światło odblaskowe.

D. pasy czarne i czerwone.

Zgodnie z Art. 61. ust. 9 pkt 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym, dla zapewnienia bezpieczeństwa w ruchu drogowym w przypadku załadunku wystającego z tyłu pojazdu, istotne jest odpowiednie oznakowanie. Odpowiedź, która wskazuje na zastosowanie pasów białych i czerwonych, a także czerwonego światła oraz czerwonego światła odblaskowego, jest zgodna z tym przepisem. Pasy białe i czerwone powinny być umieszczone w sposób widoczny na ładunku lub na tarczy na tylnej płaszczyźnie. Czerwone światło oraz światło odblaskowe mają na celu zwiększenie widoczności pojazdu oraz ładunku, co jest kluczowe w sytuacjach o niedostatecznej widoczności, takich jak zmrok, mgła czy opady atmosferyczne. Przykładem z praktyki może być transport długich elementów, takich jak rury czy belki, które wystają poza obrys pojazdu. W takich przypadkach, odpowiednie oznakowanie jest nie tylko wymogiem prawnym, ale również standardem bezpieczeństwa, który chroni innych uczestników ruchu.

Pytanie 35

Jakie towary są całkowicie wyłączone z transportu pod osłoną karnetów TIR?

A. papierosy

B. perfumy

C. odzież

D. produkty owocowe

Towary całkowicie wykluczone z przewozów pod osłoną karnetów TIR są ściśle określone w przepisach dotyczących międzynarodowego transportu towarowego. Papierosy, z uwagi na ich charakter jako wyrobów akcyzowych, są objęte szczególnymi regulacjami. Przewóz papierosów wymaga zgodności z przepisami prawa celnego oraz akcyzowego, co sprawia, że nie mogą być transportowane w ramach uproszczonych procedur, takich jak karnety TIR. Przykładem zastosowania tego przepisu może być sytuacja przewoźnika, który planuje transport towarów do kraju UE. W takim przypadku musi zrealizować oddzielne deklaracje celne dla papierosów i zastosować się do obowiązujących norm podatkowych. Warto dodać, że w transporcie międzynarodowym istnieją również inne kategorie towarów, które podlegają podobnym ograniczeniom, jednak papierosy są najbardziej rozpoznawalnym przykładem ze względu na ich regulacje dotyczące zdrowia publicznego i polityki antynarkotykowej.

Pytanie 36

Czym jest Electronic Data Interchange?

A. system umożliwiający bieżące monitorowanie transportu ładunków

B. bezpapierowa wymiana dokumentów oraz danych pomiędzy systemami informatycznymi współpracujących firm

C. sieć połączeń systemów do śledzenia przepływów materiałów

D. elektroniczna współpraca między 'urzędem a obywatelem'

Wybrana przez Ciebie odpowiedź nie dotyczy bezpaperowej wymiany dokumentów i danych, co wskazuje na pewne nieporozumienie odnośnie tego, co tak naprawdę robi EDI. Ta pierwsza niewłaściwa odpowiedź mylnie traktuje EDI jak jakąś sieć do monitorowania przepływu materiałów. W rzeczywistości to narzędzie do wymiany danych, a nie ich śledzenia. Monitorowanie materiałów raczej wymaga użycia systemów ERP albo WMS, które mają inne cele i działają na innych zasadach. Potem jest ta druga błędna odpowiedź o współpracy między urzędami a obywatelami. EDI może być używane w administracji, ale głównie zajmuje się wymianą danych między firmami. Współpraca z obywatelami to bardziej temat e-administracji, a nie EDI. No i ostatnia odpowiedź, która też nie jest prawidłowa, mówi coś o monitorowaniu ładunków. To kompletnie się nie zgadza z tym, czym zajmuje się EDI. EDI koncentruje się na wysyłaniu i odbieraniu standardowych dokumentów handlowych, jak faktury czy zamówienia, więc nic to nie ma wspólnego z tym, jak się monitoruje ładunki. Rozumienie tych różnic jest bardzo ważne dla zrozumienia, jak działa EDI i czemu jest takie istotne w nowoczesnym zarządzaniu łańcuchem dostaw.

Pytanie 37

Który znak umieszczony na opakowaniu transportowym wskazuje środek ciężkości ładunku?

A. A.

B. D.

C. C.

D. B.

Wybór innej odpowiedzi, niż B, wskazuje na pewne nieporozumienia dotyczące oznaczeń stosowanych w transporcie i logistyce. Każdy znak na opakowaniu ładunkowym pełni określoną funkcję w kontekście bezpieczeństwa i efektywności transportu. Znak wskazujący środek ciężkości ma na celu ułatwienie odpowiedniego rozmieszczenia ładunku, co jest kluczowe przy załadunku i rozładunku towarów. Wybór innych symboli, które nie przedstawiają środka ciężkości, może wynikać z błędnych założeń o ich funkcji. Często mylnie interpretuje się symbole dotyczące innych aspektów transportu, takich jak kierunek przewozu czy maksymalne obciążenie. Może to prowadzić do sytuacji, w których ładunek jest źle umiejscowiony, co zwiększa ryzyko wypadków oraz uszkodzeń. Warto zauważyć, że standardy międzynarodowe, takie jak te określone przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO), precyzują, jak powinny wyglądać oznaczenia ładunków. Zrozumienie ich znaczenia oraz zastosowania jest niezbędne dla zapewnienia bezpieczeństwa i efektywności w transporcie. Ignorowanie tych standardów może prowadzić do poważnych konsekwencji, zarówno finansowych, jak i dotyczących bezpieczeństwa ludzi oraz mienia.

Pytanie 38

Jaki będzie koszt przewozu 13 palet z zakładu produkcyjnego do odbiorcy oddalonego o 250 km? Firma transportowa ma następujący cennik przewozów:

Liczba palet	Stawka za 1 km
1–5	1,00 zł
6–10	1,50 zł
11–15	1,70 zł
16–20	2,00 zł

A. 250 zł

B. 375 zł

C. 500 zł

D. 425 zł

Prawidłowa odpowiedź wynika z poprawnego odczytania cennika i zastosowania bardzo sensownego podejścia kalkulacyjnego. Skoro przewozisz 13 palet na dystansie 250 km, to najpierw musisz wyłapać, jaka stawka przypada na ten wolumen ładunku. W cenniku widać, że zakres 11–15 palet to 1,70 zł za każdy kilometr. Teraz już tylko szybkie przeliczenie: 250 km × 1,70 zł/km daje 425 zł. W branży transportowej bardzo często rozlicza się właśnie w taki sposób – według stawki za kilometr, odpowiednio do liczby przewożonych jednostek, tutaj palet. Co ciekawe, czasami firmy próbują rozbijać transport na kilka mniejszych partii, ale wtedy zwykle wychodzi drożej, bo stawka za mniejsze ilości jest niższa tylko na krótkim dystansie lub przy pojedynczych zamówieniach. Z mojego doświadczenia wynika, że takie tabele z progami ilościowymi są bardzo powszechne w logistyce, bo pozwalają firmom nie tylko lepiej planować załadunki, ale też optymalizować koszty zarówno dla przewoźnika, jak i klienta. Pamiętaj, zawsze warto dokładnie czytać tabele i nie mylić się przy zaokrąglaniu liczby palet. W realu już na etapie zamówienia trzeba wiedzieć, ile dokładnie palet pójdzie w jednej partii – to wpływa na końcowy koszt. To takie podstawy, ale w pracy spedytora są codziennością i potrafią decydować o rentowności zlecenia.

Pytanie 39

Koszt 1 godziny pracy operatora suwnicy wynosi 15,00 zł, natomiast roboczogodzina pracy suwnicy podczas załadunku to 25,00 zł. Jaką łączną kwotę należy zapłacić załadunek trwający 8 godzin?

A. 200,00 zł

B. 120,00 zł

C. 400,00 zł

D. 320,00 zł

Obliczenie całkowitego kosztu załadunku oparte jest na dwóch komponentach: stawce za pracę operatora suwnicy oraz roboczogodzinie pracy samej suwnicy. Stawka godzinowa operatora wynosi 15,00 zł, co oznacza, że przez 8 godzin jego pracy koszt wynosi 8 * 15,00 zł = 120,00 zł. Z drugiej strony roboczogodzina suwnicy przy załadunku kosztuje 25,00 zł. W związku z tym koszt pracy suwnicy przez 8 godzin to 8 * 25,00 zł = 200,00 zł. Łącząc obie kwoty, otrzymujemy całkowity koszt: 120,00 zł (operator) + 200,00 zł (suwnica) = 320,00 zł. Takie podejście do kalkulacji kosztów jest w pełni zgodne z zasadami rachunkowości kosztów oraz dobrymi praktykami w zarządzaniu projektami logistycznymi, gdzie precyzyjne obliczenia są kluczowe dla efektywności i rentowności operacji. W praktyce, takie wyliczenia pomagają w planowaniu budżetu i optymalizacji wydatków w branży transportowej i budowlanej.

Pytanie 40

Przedsiębiorstwo realizuje przewóz w modelu obwodowym. We Wrocławiu załadowano do jednego zestawu drogowego 18 ton ładunku, który zostanie rozwieziony do trzech odbiorców zgodnie z przedstawionym schematem. W Świdnicy zostanie rozładowane 5 ton ładunku, w Jaworze 6 ton ładunku, a w Legnicy 7 ton ładunku. Oblicz wielkość pracy przewozowej wykonanej zestawem drogowym na trasie Wrocław – Świdnica – Jawor – Legnica – Wrocław.

A. 3 510 tkm

B. 725 tkm

C. 1 720 tkm

D. 2 640 tkm

Odpowiedź 1 720 tkm jest poprawna, ponieważ obliczenia pracy przewozowej należy przeprowadzać z uwzględnieniem zmieniającej się masy ładunku na każdym odcinku trasy. W tym przypadku zestaw drogowy startuje z 18 tonami ładunku. W pierwszym odcinku do Świdnicy przewozi ładunek o masie 18 ton na określony dystans, następnie w Świdnicy rozładowuje 5 ton, co oznacza, że na trasie do Jawora przetransportuje już 13 ton. Kontynuując trasę do Legnicy, przetransportuje 6 ton, a na trasie powrotnej do Wrocławia będzie to 7 ton. Każdy z tych odcinków wymaga obliczenia pracy przewozowej, która jest iloczynem masy ładunku i dystansu. Praktyczne zastosowanie tej wiedzy można zauważyć w logistyce oraz transporcie, gdzie optymalizacja przewozów i analiza kosztów transportu są kluczowe dla efektywności operacyjnej. Dobrze obliczona praca przewozowa pozwala na lepsze zarządzanie flotą i kosztami, co jest zgodne z najlepszymi praktykami branżowymi.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej