Wyniki egzaminu

Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik programista
  • Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
  • Data rozpoczęcia: 9 czerwca 2026 07:03
  • Data zakończenia: 9 czerwca 2026 07:23

Egzamin zdany!

Wynik: 34/40 punktów (85,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe
Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania
Pochwal się swoim wynikiem!
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Który zapis to poprawny SKŁADNIOWO warunek PHP sprawdzający błąd połączenia z bazą?

A.
if (mysqli_connect_errno()){}
B.
if (mysqli_connect_error()}{
C.
if (mysqli_connect_errno()}{
D.
if (mysqli_connect_error())()
Składnia warunku w PHP to if (warunek) { ... } - okrągłe nawiasy obejmują warunek, a klamrowe blok kodu. Poprawny jest więc if (mysqli_connect_errno()){}. Dlatego ten zapis jest składniowo prawidłowy.

Pytanie 2

Aby utworzyć relację wiele do wielu między tabelami A i B, wystarczy, że

A. tabela A będzie miała identyczne pola jak tabela B
B. wiele wpisów z tabeli A powtórzy się w tabeli B
C. połączenie tabeli A z tabelą B nastąpi poprzez określenie kluczy obcych
D. zostanie zdefiniowana trzecia tabela z kluczami obcymi do tabel A i B
Odpowiedź, że należy zdefiniować trzecią tabelę z kluczami obcymi do tabel A i B, jest poprawna, ponieważ relacja wiele do wielu wymaga pośrednictwa trzeciej tabeli, często nazywanej tabelą asocjacyjną lub łączącą. W praktyce oznacza to, że każdy rekord w tabeli A może być powiązany z wieloma rekordami w tabeli B i vice versa. Tabela asocjacyjna zawiera co najmniej dwa pola kluczy obcych: jedno wskazujące na odpowiedni rekord w tabeli A i drugie na odpowiadający mu rekord w tabeli B. Na przykład, w systemie zarządzania kursami, tabela 'Studenci' i tabela 'Kursy' mogą być połączone poprzez tabelę 'Rejestracje', która przechowuje identyfikatory studentów i kursów, umożliwiając przypisanie wielu studentów do wielu kursów. To podejście jest zgodne z zasadami normalizacji baz danych, które mają na celu minimalizację redundancji i zapewnienie spójności danych. Dobrą praktyką jest również zapewnienie, że klucze obce w tabeli asocjacyjnej są odpowiednio indeksowane, co poprawia wydajność zapytań oraz umożliwia łatwe zarządzanie relacjami.

Pytanie 3

Jak określa się metodę umożliwiającą nawiązanie asynchronicznego połączenia klienta z serwerem i prowadzenie komunikacji bez konieczności przeładowania całej strony WWW?

A. VBScript
B. AJAX
C. PHP
D. XML
AJAX (Asynchronous JavaScript and XML) to technika używana w projektowaniu aplikacji internetowych, która umożliwia asynchroniczną komunikację między klientem a serwerem. Główną zaletą AJAX jest to, że pozwala na zaktualizowanie części strony internetowej bez potrzeby jej przeładowywania. Dzięki temu użytkownicy mogą interaktywnie korzystać z aplikacji, co poprawia doświadczenia użytkownika i zwiększa wydajność strony. Przykładem zastosowania AJAX może być dynamiczne ładowanie danych w formularzach, aktualizacja treści przy użyciu przycisków (np. 'Zobacz więcej'), czy też autouzupełnianie w polach tekstowych. Wykorzystując AJAX, deweloperzy mogą również minimalizować ruch sieciowy, ponieważ tylko zmienione lub nowe dane są przesyłane między serwerem a klientem. Technika ta jest zgodna z wieloma standardami webowymi, w tym z RESTful API, co czyni ją kluczowym elementem nowoczesnych architektur webowych. Warto zaznaczyć, że AJAX jest fundamentem dla wielu frameworków JavaScript, takich jak jQuery, Angular czy React, które jeszcze bardziej ułatwiają jego implementację.

Pytanie 4

Kod w języku PHP przedstawia się następująco (patrz ramka): Zakładając, że zmienne a, b, c mają wartości numeryczne, wynik warunku będzie skutkował wypisaniem liczby:

if ($a > $b && $a > $c)
    echo $a;
else if ($b > $c)
    echo $b;
else
    echo $c;
A. nieparzystej.
B. największej.
C. parzystej.
D. najmniejszej.
Kod PHP używa instrukcji warunkowych if aby porównać wartości trzech zmiennych a b i c. Pierwsza instrukcja if sprawdza czy a jest większe od b i c. Jeśli tak to echo a wyświetla wartość a jako największą. Jeśli ten warunek nie jest spełniony sprawdzamy czy b jest większe od c za pomocą else if. Jeśli b jest rzeczywiście większe to echo b wyświetla wartość b. W przeciwnym razie instrukcja else zakłada że c jest największe i wyświetla echo c. To podejście jest powszechnie stosowane w programowaniu i opiera się na dobrej praktyce stopniowego eliminowania przypadków poprzez logiczne porównania. Znajomość takich konstrukcji jest kluczowa w codziennej pracy programisty umożliwiając tworzenie efektywnego i czytelnego kodu. Tego rodzaju struktura logiczna należy do podstawowych elementów algorytmiki w programowaniu proceduralnym i obiektowym. Rozumienie jak struktury kontrolne wpływają na przepływ programu jest podstawą efektywnego kodowania oraz rozwiązywania problemów poprzez algorytmy.

Pytanie 5

W języku PHP do zmiennej a przypisano ciąg znaków, w którym wielokrotnie pojawia się słowo Kowalski. Aby jednym poleceniem wymienić w zmiennej a wszystkie wystąpienia słowa Kowalski na słowo Nowak, należy użyć polecenia

A. $a = str_replace('Kowalski', 'Nowak', $a);
B. $a = str_replace('Nowak', 'Kowalski');
C. $a = str_rep('Kowalski', 'Nowak', $a);
D. $a = str_replace('Nowak', 'Kowalski', $a);
Odpowiedź $a = str_replace('Kowalski', 'Nowak', $a); jest jak najbardziej trafna. Funkcja str_replace w PHP działa tak, że zamienia wszystkie wystąpienia jednego ciągu znaków na inny w danym tekście. W tym przypadku zastępujemy 'Kowalski' słowem 'Nowak'. To działa tak, że jak masz tekst 'Jan Kowalski i Anna Kowalski' w zmiennej $a, po wykonaniu tego kodu $a zmieni się na 'Jan Nowak i Anna Nowak'. Tego typu operacje są naprawdę przydatne w PHP, zwłaszcza gdy zajmujemy się danymi, które musimy zmieniać lub aktualizować, na przykład w aplikacjach internetowych. Pamiętaj, żeby używać takich funkcji w odpowiednich miejscach, bo operacje na dużych zbiorach danych mogą być wymagające.

Pytanie 6

DOM udostępnia metody i właściwości, które w języku JavaScript umożliwiają:

A. pobieranie i modyfikowanie elementów wyświetlonej strony
B. wykonywanie operacji na zmiennych liczbowych
C. manipulowanie łańcuchami znaków zadeklarowanymi w kodzie
D. wysłanie danych formularza bezpośrednio do bazy danych
DOM (Document Object Model) to drzewiasta reprezentacja dokumentu HTML, którą przeglądarka udostępnia skryptom. Dzięki niej JavaScript może pobierać elementy strony (np. document.getElementById("x")), zmieniać ich treść (innerHTML), atrybuty i style, a także dodawać lub usuwać elementy oraz reagować na zdarzenia. To podstawa interaktywności stron - bez przeładowania zmienia się ich zawartość i wygląd. Dlatego DOM umożliwia pobieranie i modyfikowanie elementów wyświetlonej strony.

Pytanie 7

W zapytaniu SQL, umieszczonym w ramce, symbol gwiazdki wskazuje, że w wyniku tego zapytania

Ilustracja do pytania
A. zostanie pokazane pole o nazwie "*" (gwiazdka)
B. zostanie pominięty warunek dotyczący imienia
C. zostaną wyświetlone wszystkie kolumny tabeli mieszkańcy
D. zostaną wyświetlone wszystkie wpisy z tabeli mieszkańcy
W zapytaniach SQL użycie znaku gwiazdki (*) po klauzuli SELECT jest częstą praktyką, która wskazuje na potrzebę wyświetlenia wszystkich kolumn z tabeli wynikowej. W kontekście zapytania SELECT * FROM mieszkańcy WHERE imie = 'Anna'; oznacza to, że zostaną zwrócone wszystkie kolumny dla rekordów, które spełniają warunek imie='Anna'. Jest to szybki sposób na uzyskanie pełnych danych dla określonych kryteriów bez konieczności wyszczególniania nazw kolumn, co może być szczególnie przydatne w przypadku tabel o dużej liczbie kolumn. Ważnym aspektem jest tutaj optymalizacja zapytań; choć użycie * jest wygodne, w dużych zbiorach danych lepiej jest selekcjonować tylko te kolumny, które są rzeczywiście potrzebne do analizy, co zmniejsza obciążenie bazy danych i poprawia wydajność. W praktykach branżowych zaleca się również zwracanie uwagi na bezpieczeństwo danych i dostępność użytkowników do informacji, szczególnie w kontekście RODO i innych regulacji dotyczących ochrony danych osobowych.

Pytanie 8

Które wyrażenie w C++ sprawdza, czy liczba jest TRZYCYFROWĄ wartością PARZYSTĄ?

A.
liczba % 2 == 0 || (liczba > 99 && liczba < 999)
B.
liczba % 2 == 0 || liczba > 99 || liczba < 999
C.
liczba % 2 == 0 && (liczba > 99 || liczba < 999)
D.
liczba % 2 == 0 && liczba > 99 && liczba < 999
Liczba trzycyfrowa to wartość z przedziału od 100 do 999, czyli liczba > 99 && liczba < 999 (lub równoważnie >= 100 && <= 999), a parzysta to liczba % 2 == 0. Wszystkie warunki muszą zachodzić naraz, więc łączy je &&. Dlatego poprawne jest liczba % 2 == 0 && liczba > 99 && liczba < 999.

Pytanie 9

Wskaż NIEPRAWIDŁOWY opis optymalizacji kodu wygenerowanego przez program

A. W celu przyspieszenia wykonania kodu przez procesor może być przeprowadzana na różnych etapach działania
B. Jej celem jest sprawdzenie zgodności z wymogami formalnymi
C. Jej celem jest zwiększenie efektywności programu
D. Powinna prowadzić do zmiany kodu źródłowego w taki sposób, aby działał on szybciej
Wszelkie odpowiedzi, które sugerują, że celem optymalizacji kodu wynikowego jest sprawdzenie zgodności z wymogami formalnymi, są błędne. Tego rodzaju podejście myślowe może prowadzić do poważnych nieporozumień w kontekście rozwoju oprogramowania. W rzeczywistości, optymalizacja kodu koncentruje się głównie na zwiększeniu wydajności, a nie na zgodności z formalnościami. Wiele osób myli te pojęcia, co może skutkować szkodliwym podejściem, w którym skupiają się na spełnieniu formalnych wymagań bez zrozumienia, że kluczowym celem jest poprawa funkcjonalności i szybkości działania programu. Co więcej, odpowiedzi sugerujące, że modyfikacje kodu źródłowego prowadzące do większej szybkości działania nie są istotne, są również mylne. W rzeczywistości, optymalizacja kodu często wymaga przekształceń na poziomie kodu źródłowego, aby zapewnić lepszą wydajność. Dobre praktyki programistyczne zalecają testowanie i profilowanie kodu, aby zidentyfikować obszary wymagające poprawy. Warto także pamiętać, że optymalizacja powinna być prowadzona na różnych etapach rozwoju aplikacji, aby dostosować kod do zmieniających się potrzeb użytkowników oraz wymagań technicznych. Ignorowanie tych aspektów może prowadzić do stagnacji w rozwoju oprogramowania i obniżenia jego jakości.

Pytanie 10

Na stronie internetowej zdefiniowano styl, który ma być stosowany tylko do określonych znaczników (takich jak niektóre nagłówki i wybrane akapity). W takim kontekście, aby przypisać styl do konkretnych elementów, najlepiej jest użyć

{ text-align: right; }
A. klasy
B. identyfikatora
C. seletora akapitu
D. pseudoklasy
Klasa w CSS jest jednym z najczęściej stosowanych mechanizmów do nadawania stylów elementom HTML na stronach internetowych Kiedy chcemy przypisać styl do kilku konkretnych znaczników które niekoniecznie są tego samego typu użycie klasy jest najlepszym rozwiązaniem Klasy są definiowane w arkuszu stylów przy użyciu kropki przed nazwą klasy na przykład .myClass Następnie można je przypisać do dowolnego elementu HTML dodając atrybut class w znaczniku elementu Co ważne jeden element może mieć przypisane wiele klas co umożliwia bardzo elastyczne zarządzanie stylami Na przykład jeżeli chcemy aby określone nagłówki i akapity miały ten sam kolor tła możemy stworzyć klasę .highlight i przypisać ją zarówno do nagłówków jak i akapitów Klasy są fundamentalnym elementem wykorzystywanym w CSS i są wspierane przez wszystkie przeglądarki zgodnie ze standardami W3C Dzięki nim możemy pisać czytelny i efektywny kod który jest łatwy w utrzymaniu i skalowalny Klasy pozwalają na wielokrotne użycie tego samego zestawu stylów co znacząco ułatwia modyfikację wyglądu strony

Pytanie 11

Jaki zapis znacznika <div> może występować w dokumencie HTML tylko raz, a jego ponowne użycie spowoduje pojawienie się błędów podczas walidacji dokumentu?

A. <div>
B. <div class="klasa">
C. <div class="klasa1 klasa2">
D. <div id="identyfikator">
Zapis <div id="identyfikator"> jest poprawny, ponieważ atrybut id w HTML powinien być unikalny w obrębie całego dokumentu. Oznacza to, że dla każdego elementu HTML można przypisać tylko jeden identyfikator, co pozwala na jednoznaczne odnalezienie danego elementu w kodzie. Przykładowo, w przypadku skryptów JavaScript lub stylów CSS, odwołując się do identyfikatora za pomocą selektora CSS (np. #identyfikator), mamy pewność, że dotykamy tylko jednego, konkretnego elementu. To podejście jest zgodne z zasadami dobrych praktyk webowych, które kładą duży nacisk na semantykę i czytelność kodu. Unikalność identyfikatora wspomaga również dostępność strony, umożliwiając czytnikom ekranu oraz innym technologiom asystującym łatwiejsze nawigowanie po dokumencie. Warto pamiętać, że w przypadku błędnego przypisania tego samego id do wielu elementów, walidacja HTML zgłosi błąd, co skutkuje problemami ze zgodnością z W3C i innymi standardami webowymi.

Pytanie 12

Na ilustracji przedstawiono ustawienia programu służącego do montażu filmów. Nowy projekt ma ustawienia

Ilustracja do pytania
A. wysokość 1920 px i szerokość 1080 px.
B. 25 klatek na cały film.
C. 25 klatek na każdą sekundę filmu.
D. 48 minut czasu trwania filmu.
Prawidłowa odpowiedź wynika bezpośrednio z oznaczenia „25 fps” w ustawieniach projektu. Skrót fps oznacza „frames per second”, czyli liczbę klatek na sekundę. Jeśli projekt ma 25 fps, to znaczy, że każda sekunda gotowego filmu będzie złożona z 25 kolejnych klatek wideo. To jest właśnie standardowa liczba klatek na sekundę stosowana w Europie (standard telewizyjny oparty na PAL), bardzo często używana w programach do montażu i w kamerach.
W praktyce wygląda to tak: jeżeli nagrasz materiał w 25 fps i zmontujesz projekt również w 25 fps, to ruch będzie wyglądał naturalnie, a odtwarzanie będzie płynne i zgodne z typowymi ustawieniami telewizorów i wielu platform VOD. Gdybyś ustawił np. 10 fps, obraz byłby wyraźnie „szarpiący”, a przy 60 fps – bardzo płynny, ale też wymagający więcej miejsca na dysku i większej mocy obliczeniowej przy montażu.
Moim zdaniem warto zapamiętać, że liczba klatek na sekundę to jedna z kluczowych decyzji przy zakładaniu nowego projektu: wpływa na płynność ruchu, rozmiar pliku wynikowego i komfort montażu. W programach do edycji wideo zawsze szukaj parametru „Frame Rate” lub właśnie „fps”. Jeżeli widzisz tam liczbę, np. 24, 25, 30, 50 czy 60, to zawsze będzie chodziło o liczbę klatek przypadających na jedną sekundę odtwarzania filmu, a nie o całkowitą liczbę klatek czy czas trwania projektu. W tym zadaniu opis 25 fps dokładnie odpowiada odpowiedzi „25 klatek na każdą sekundę filmu”.

Pytanie 13

Który efekt został zaprezentowany na filmie?

A. Przenikanie zdjęć.
B. Zmniejszenie kontrastu zdjęcia.
C. Zwiększenie ostrości zdjęcia.
D. Zmiana jasności zdjęć.
Poprawnie wskazany efekt to przenikanie zdjęć, często nazywane też płynnym przejściem (ang. crossfade). Polega to na tym, że jedno zdjęcie stopniowo zanika, jednocześnie drugie pojawia się z narastającą widocznością. W praktyce technicznej realizuje się to najczęściej przez zmianę przezroczystości (opacity) dwóch warstw – jedna warstwa z pierwszym obrazem ma zmniejszaną wartość opacity z 1 do 0, a druga z kolejnym zdjęciem zwiększaną z 0 do 1. Na stronach WWW taki efekt robi się zwykle za pomocą CSS (transition, animation, keyframes) albo JavaScriptu, czasem z użyciem bibliotek typu jQuery czy gotowych sliderów. Moim zdaniem to jest jeden z podstawowych efektów, który warto umieć odtworzyć, bo pojawia się w galeriach, sliderach na stronach głównych, prezentacjach produktów czy prostych pokazach slajdów. W materiałach multimedialnych, np. w edycji wideo, dokładnie ten sam efekt nazywa się przejściem typu „cross dissolve” lub „fade”, i zasada działania jest identyczna – płynne nakładanie się dwóch klatek obrazu w czasie. Dobre praktyki mówią, żeby nie przesadzać z czasem trwania przenikania: zwykle 0,5–1,5 sekundy daje przyjemny, profesjonalny wygląd, bez wrażenia „zamulenia” interfejsu. Warto też pilnować spójności – jeśli na stronie używasz przenikania w jednym miejscu, dobrze jest utrzymać podobny styl animacji w innych elementach, żeby całość wyglądała konsekwentnie i nie rozpraszała użytkownika. W kontekście multimediów na WWW przenikanie jest też korzystne wydajnościowo, bo operuje głównie na właściwości opacity i transformacjach, które przeglądarki potrafią optymalizować sprzętowo.

Pytanie 14

Który atrybut należy zapisać w miejscu trzech kropek w znaczniku HTML5 <blockquote>, aby zdefiniować źródło cytatu?

<blockquote ...="https://pl.wikipedia.org">
Pokojowa Nagroda Nobla jest przyznawana kandydatom, którzy wykonali największą lub najlepszą pracę na rzecz braterstwa między narodami
</blockquote>
A. cite
B. href
C. alt
D. src
Odpowiedź 'cite' jest prawidłowa, ponieważ atrybut ten służy do wskazania źródła cytatu w znaczniku <blockquote>. Atrybut cite pozwala dostarczyć dodatkowych informacji o autorze lub miejscu pochodzenia cytatu, co jest zgodne z zasadami semantycznego HTML5. Użycie atrybutu cite jest ważne dla poprawnej interpretacji treści przez przeglądarki oraz narzędzia przetwarzające dane, takie jak wyszukiwarki internetowe. Przykład zastosowania: <blockquote cite="https://pl.wikipedia.org">...cytat...</blockquote>. Dzięki temu można łatwo zidentyfikować źródło, co zwiększa wiarygodność prezentowanych informacji. W praktyce, dokumenty HTML powinny być tak przygotowane, aby były zarówno przyjazne dla użytkowników, jak i zgodne z wytycznymi standardów W3C, co ma kluczowe znaczenie w kontekście dostępności i SEO.

Pytanie 15

W HTML atrybut alt w tagu img służy do określenia

A. lokalizacji i nazwy pliku źródłowego obrazu
B. tekstu, który pojawi się, gdy obrazek nie może być załadowany
C. właściwości grafiki, takie jak rozmiar, ramka, wyrównanie
D. napisu, który będzie widoczny pod obrazem
Odpowiedź, która wskazuje, że atrybut alt znacznika img w języku HTML definiuje tekst, który będzie wyświetlony, jeśli grafika nie może być poprawnie załadowana, jest całkowicie poprawna. Atrybut alt jest kluczowym elementem dostępności w sieci, ponieważ dostarcza użytkownikom alternatywne informacje o zawartości obrazu, co jest szczególnie ważne dla osób korzystających z czytników ekranu. Na przykład, jeśli zdjęcie w artykule nie jest dostępne z powodu problemów z łączem internetowym, atrybut alt zapewnia kontekst, dzięki czemu użytkownik jest informowany o tym, co miało być przedstawione. Dobre praktyki zalecają, aby tekst w atrybucie alt był zwięzły, ale jednocześnie dostarczał wystarczających informacji o obrazie. Warto również zauważyć, że stosowanie atrybutu alt wspiera SEO (optymalizację pod kątem wyszukiwarek), ponieważ wyszukiwarki mogą używać tych informacji do indeksowania treści. Przykład: <img src='example.jpg' alt='Zdjęcie pięknego krajobrazu górskiego'>.

Pytanie 16

Zaprezentowane pole input daje możliwość

<input type="checkbox" name="text1" value="text2">
A. wprowadzenia hasła
B. wybrania opcji
C. wpisania dowolnego tekstu
D. zaznaczenia opcji z listy zawierającej wartości text1 i text2
Element HTML z atrybutem type="checkbox" jest używany do tworzenia pól wyboru które pozwalają użytkownikowi zaznaczać jedną lub więcej opcji. Checkboxy są częstym elementem formularzy internetowych gdyż umożliwiają elastyczne zbieranie danych od użytkowników. Przykładowo w formularzach rejestracyjnych można używać ich do akceptacji regulaminu zapisów na newslettery czy wyboru zainteresowań. Składnia takiego elementu jest prosta: tag <input> z atrybutami name i value. Atrybut name jest niezbędny do grupowania checkboxów a value do przekazywania wartości zaznaczonej opcji do serwera podczas wysyłania formularza. Dobre praktyki zalecają dodawanie etykiet opisujących znaczenie checkboxa co poprawia dostępność dla osób korzystających z czytników ekranowych. Stosowanie checkboxów powinno być przemyślane by nie przeciążać użytkownika zbyt dużą liczbą opcji co mogłoby negatywnie wpłynąć na UX. Właściwe użycie checkboxów zgodne ze standardami HTML i UX jest kluczowe dla intuicyjnego interfejsu użytkownika.

Pytanie 17

Która definicja tablicy asocjacyjnej w PHP jest składniowo poprawna?

A.
$wiek = array("Anna"=>"35", "Ewa"=>"37");
B.
$wiek = array([Anna, 35], [Ewa, 37]);
C.
$wiek = array({"Anna", "35"});
D.
$wiek = array("Anna"=35, "Ewa"=37);
Pozostałe zapisy łamią składnię PHP. Użycie pojedynczego = zamiast => jest błędem - = to operator przypisania, a pary klucz-wartość łączy „strzałka”. Zapis z zagnieżdżonymi nawiasami kwadratowymi [Anna, 35] tworzyłby tablicę tablic, a nie powiązanie klucza z wartością (dodatkowo nazwy bez cudzysłowów). Nawiasy klamrowe { } w ogóle nie służą w PHP do definiowania tablic. Pary klucz-wartość poprawnie zapisuje się operatorem =>, dlatego ostatnia odpowiedź jest poprawna.

Pytanie 18

Jakie wyrażenie logiczne w języku PHP weryfikuje, czy zmienna1 znajduje się w jednostronnie domkniętym przedziale <-5, 10)?

A. $zmienna1 <= -5 && $zmienna1 < 10
B. $zmienna1 >= -5 && $zmienna1 < 10
C. $zmienna1 >= -5 || $zmienna1 < 10
D. $zmienna1 <= -5 || $zmienna1 < 10
Odpowiedź $zmienna1 >= -5 && $zmienna1 < 10 jest poprawna, ponieważ odpowiada definicji jednostronnie domkniętego przedziału, który obejmuje wartość -5 oraz wszystkie wartości większe, ale nie obejmuje wartości 10. Operator && (AND) jest używany do jednoczesnego sprawdzania dwóch warunków: pierwszy warunek ($zmienna1 >= -5) zapewnia, że zmienna jest większa lub równa -5, a drugi warunek ($zmienna1 < 10) sprawdza, czy zmienna jest mniejsza niż 10. W praktyce, taki zapis jest istotny w aplikacjach, gdzie ograniczamy zakres wartości dla zmiennych, na przykład w formularzach walidacji danych wejściowych. Dzięki temu możemy uniknąć błędów, które mogą wystąpić w przypadku niepoprawnych danych. Ponadto, stosowanie operatorów logicznych w PHP jest zgodne z najlepszymi praktykami programowania, jak na przykład dbałość o czytelność kodu oraz jego łatwość w utrzymaniu. Warto także pamiętać o testowaniu skrajnych wartości, aby upewnić się, że nasze warunki działają zgodnie z oczekiwaniami.

Pytanie 19

W HTML znacznik <i> powoduje uzyskanie takiego samego efektu wizualnego jak znacznik

A. <em>
B. <pre>
C. <u>
D. <strong>
Znacznik <em> w HTML służy do podkreślenia wyrazu w sposób, który jest semantyczny oraz wizualny. Oznacza on, że dany tekst ma szczególne znaczenie, co jest zgodne z dobrymi praktykami w tworzeniu dostępnych stron internetowych. Użycie <em> jest preferowane w sytuacjach, gdy chcemy wyróżnić określone słowa lub frazy, co jest istotne dla zrozumienia treści. Przykładem może być zdanie: "Wartość ta jest <em>szczególnie</em> istotna w kontekście analizy". W takim przypadku tekst "szczególnie" będzie wyróżniony nie tylko dla użytkownika, ale również dla wyszukiwarek oraz technologii asystujących, co przyczynia się do lepszej dostępności strony. W przeciwieństwie do znaczników, które mają głównie funkcję wizualną, takich jak <i>, <em> przynosi dodatkowe znaczenie semantyczne, co czyni go bardziej odpowiednim w kontekście tworzenia dokumentów HTML zgodnych z standardami W3C.

Pytanie 20

Zapisano kod HTML wstawiający grafikę na stronę internetową:

<img src="rysunek.png" alt="pejzaż">
Jeżeli rysunek.pngnie zostanie odnaleziony, przeglądarka:
A. nie wyświetli strony internetowej.
B. w miejscu grafiki wypisze tekst "pejzaż".
C. w miejscu grafiki wypisze tekst "rysunek.png".
D. w miejscu grafiki wypisze błąd wyświetlania strony.
Brawo! Wybrałeś prawidłową odpowiedź. Element <img> w kodzie HTML może mieć atrybut alt, który określa tekst alternatywny, który ma być wyświetlony, gdy obrazek nie może zostać załadowany. W tym przypadku, atrybut alt ma wartość 'pejzaż', co oznacza, że jeśli obraz 'rysunek.png' nie może zostać załadowany, przeglądarka wyświetli tekst 'pejzaż' w miejscu, gdzie powinien być obraz. Ta funkcja jest przydatna z kilku powodów. Po pierwsze, pozwala użytkownikowi zrozumieć kontekst strony, nawet jeśli nie może zobaczyć obrazu. Po drugie, jest to zgodne ze standardami dostępności, ponieważ czytniki ekranu dla osób niewidomych mogą odczytywać ten tekst. To jest ważne dla tworzenia stron internetowych, które są dostępne dla wszystkich.

Pytanie 21

Które z poniższych zdań charakteryzuje grafikę wektorową?

A. Może być zapisywana w formatach JPG lub PNG
B. Służy do zapisu zdjęć cyfrowych
C. Zapisywany obraz jest opisywany za pośrednictwem figur geometrycznych umieszczonych w układzie współrzędnych
D. Jest to reprezentacja obrazu przy pomocy siatki pikseli o różnych kolorach układających się w poziomie i pionie na monitorze komputera, drukarce lub innym urządzeniu wyjściowym
Grafika wektorowa to technika obrazowania, która polega na reprezentowaniu obrazów za pomocą figur geometrycznych, takich jak punkty, linie, krzywe i wielokąty, które są zdefiniowane matematycznie i umieszczone w układzie współrzędnych. Dzięki temu obrazy wektorowe są skalowalne bez utraty jakości, co jest ich kluczową zaletą. Zastosowanie grafiki wektorowej znajduje się w wielu dziedzinach, takich jak projektowanie logo, ilustracje, animacje oraz wszędzie tam, gdzie potrzebna jest elastyczność w edycji i skalowaniu obrazów. W przeciwieństwie do grafiki rastrowej, która jest oparta na siatce pikseli, grafika wektorowa zapewnia lepszą ostrość i jakość w dowolnym rozmiarze. Dobrymi przykładami formatów wektorowych są SVG (Scalable Vector Graphics) oraz AI (Adobe Illustrator), które są standardami branżowymi wykorzystywanymi przez profesjonalnych projektantów. W praktyce, podczas projektowania, grafika wektorowa umożliwia łatwe wprowadzanie zmian kolorystycznych, kształtowych czy nawet animacyjnych bez negatywnego wpływu na jakość obrazu.

Pytanie 22

Którego języka należy użyć, aby napisać skrypt wykonywany po stronie klienta (w przeglądarce)?

A. PHP
B. JavaScript
C. Python
D. Perl
Skrypt wykonywany po stronie klienta (w przeglądarce) pisze się w JavaScripcie - przeglądarka interpretuje go lokalnie i steruje zachowaniem strony. Dlatego należy użyć JavaScriptu.

Pytanie 23

Który ze skrótów oznacza sieć bezprzewodową?

A. LAN
B. MAN
C. WLAN
D. WAN
WLAN (Wireless Local Area Network) to bezprzewodowa sieć lokalna - litera „W” (Wireless) wskazuje brak kabli, a łączność zapewnia technologia Wi-Fi (standardy IEEE 802.11). Pozostałe skróty opisują sieci według zasięgu, nie sposobu transmisji: LAN to sieć lokalna (np. w biurze), MAN obejmuje miasto, a WAN to sieć rozległa, jak internet. Dlatego sieć bezprzewodową oznacza skrót WLAN.

Pytanie 24

Jakie jest odstępstwo pomiędzy poleceniem DROP TABLE a TRUNCATE TABLE?

A. DROP TABLE usuwa tabelę, a TRUNCATE TABLE eliminuje wszystkie dane, zostawiając pustą tabelę
B. Obydwa polecenia usuwają tylko zawartość tabeli, ale tylko DROP TABLE może być przywrócone
C. Obydwa polecenia usuwają tabelę wraz z jej zawartością, jednak tylko TRUNCATE TABLE można cofnąć
D. DROP TABLE usuwa tabelę, natomiast TRUNCATE TABLE modyfikuje dane w niej spełniające określony warunek
Odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ polecenie DROP TABLE całkowicie usuwa tabelę z bazy danych, łącznie z jej strukturą i danymi. Nie można jej później przywrócić, co oznacza, że wszelkie dane w niej zawarte zostaną na stałe utracone. Z kolei TRUNCATE TABLE jest poleceniem, które usuwa jedynie dane wewnątrz tabeli, ale sama tabela i jej struktura pozostają nienaruszone. Po wykonaniu TRUNCATE TABLE tabela staje się pusta, a jej definicja oraz wszystkie indeksy pozostają w bazie danych. Przykładowo, jeśli mamy tabelę 'Klienci' z danymi klientów, wykonanie TRUNCATE TABLE Klienci spowoduje, że tabela pozostanie, ale wszystkie rekordy zostaną usunięte. Wywołanie tych poleceń ma różne zastosowanie w praktyce; DROP TABLE można wykorzystać, gdy nie potrzebujemy tabeli, natomiast TRUNCATE TABLE jest przydatne, gdy chcemy szybko usunąć wszystkie dane z tabeli, zachowując jej strukturę dla przyszłych operacji.

Pytanie 25

W języku HTML stworzono definicję tabeli. Który z rysunków ilustruje jej działanie?

Ilustracja do pytania
A. Rysunek 4
B. Rysunek 1
C. Rysunek 2
D. Rysunek 3
Prawidłowa odpowiedź to Rysunek 1 ponieważ odwzorowuje on strukturę tabeli opisaną w kodzie HTML zaprezentowanym w pytaniu. Kod HTML przedstawia tabelę z dwoma wierszami. Pierwszy wiersz zawiera dwie komórki z tekstami 'pierwszy' i 'drugi'. Drugi wiersz posiada jedną komórkę z tekstem 'trzeci' która zajmuje szerokość dwóch kolumn dzięki zastosowaniu atrybutu colspan=2. Właśnie ta cecha sprawia że drugi rysunek jest poprawny gdyż w nim komórka z tekstem 'trzeci' rozciąga się na szerokość dwóch kolumn tabeli. Takie podejście jest zgodne z zasadami projektowania tabel w HTML gdzie atrybut colspan pozwala na łączenie kolumn co jest szczególnie przydatne przy tworzeniu złożonych układów danych w tabelach. Dzięki zastosowaniu tego atrybutu można efektywnie zarządzać szerokością komórek i ich położeniem co zwiększa elastyczność w projektowaniu układów na stronach internetowych. Warto zwrócić uwagę na fakt że użycie atrybutu 'border' z wartością 1 powoduje wyświetlenie widocznej ramki co jest dobrze zilustrowane na Rysunku 1. Zrozumienie i umiejętne zastosowanie takich technik w projektowaniu stron jest kluczowe dla tworzenia przejrzystych i funkcjonalnych interfejsów użytkownika.

Pytanie 26

Która jednostka CSS jest WZGLĘDNA i zależy od rozmiaru czcionki?

A.
px
B.
in
C.
pt
D.
em
Pozostałe jednostki są STAŁE (bezwzględne). px to piksele, pt to punkty typograficzne (1/72 cala), a in to cale - nie zależą od rozmiaru czcionki. Zależnością od rozmiaru pisma cechuje się em.

Pytanie 27

Tabela przedmioty ma pola ocena i uczenID. Która kwerenda policzy ŚREDNIĄ ocen ucznia o ID 7?

A.
COUNT SELECT ocena FROM przedmioty WHERE uczenID = 7;
B.
SELECT AVG(ocena) FROM przedmioty WHERE uczenID = 7;
C.
SELECT COUNT(ocena) FROM przedmioty WHERE uczenID = 7;
D.
AVG SELECT ocena FROM przedmioty WHERE uczenID = 7;
Średnią wartości z kolumny liczy funkcja agregująca AVG. Zapis SELECT AVG(ocena) FROM przedmioty WHERE uczenID = 7; najpierw warunkiem WHERE wybiera oceny ucznia o ID 7, a potem AVG(ocena) je uśrednia. Dlatego ta kwerenda jest poprawna.

Pytanie 28

W przedstawionym stylu CSS w ramce zdefiniowano klasę uzytkownik. Tekst na stronie będzie wyświetlany czcionką w kolorze niebieskim dla

p.uzytkownik { color: blue; }
A. wszystkich akapitów
B. wyłącznie znaczników tekstowych takich jak <p>, <h1>
C. dowolnych znaczników w sekcji <body>, które mają przypisaną klasę uzytkownik
D. akapitów, którym przypisano klasę uzytkownik
Styl CSS przedstawiony w ramce definiuje regułę, która stosuje kolor tekstu niebieski do wszystkich elementów <p> posiadających klasę uzytkownik. W CSS selektory klasowe są reprezentowane przez kropkę (.), co oznacza, że tylko te elementy, które mają przypisaną daną klasę, zostaną sformatowane zgodnie z regułami stylu. W tym przypadku, ponieważ selektor to p.uzytkownik, dotyczy on tylko paragrafów oznaczonych klasą uzytkownik. To precyzyjne zastosowanie selektorów umożliwia projektantom stron internetowych dokładne dostosowanie wyglądu poszczególnych elementów. Takie podejście zapewnia większą elastyczność w projektowaniu i ułatwia zarządzanie wyglądem strony. Praktyką jest stosowanie klas, aby stylować specyficzne elementy w różny sposób, co zwiększa użyteczność i przejrzystość kodu CSS. Warto zaznaczyć, że używanie selektorów klasowych w ten sposób jest zgodne z zasadą separacji treści od prezentacji, co jest kluczowym aspektem w tworzeniu nowoczesnych i responsywnych stron internetowych.

Pytanie 29

Którego znacznika HTML5 użyć do GRUPOWANIA powiązanych elementów formularza?

A.
<option>
B.
<summary>
C.
<optgroup>
D.
<fieldset>
Znacznik <fieldset> grupuje powiązane elementy formularza w logiczną sekcję (zwykle z ramką), a <legend> daje jej opis. Porządkuje to formularz i poprawia dostępność. Dlatego do grupowania pól formularza służy <fieldset>.

Pytanie 30

Jak nazywa się czynność wykrywania i usuwania błędów w kodzie źródłowym programu?

A. standaryzacja
B. normalizacja
C. kompilowanie
D. debugowanie
Pozostałe pojęcia oznaczają co innego. Kompilowanie to tłumaczenie kodu źródłowego na język maszynowy. Standaryzacja to ujednolicanie wg norm, a normalizacja w bazach danych to porządkowanie struktury tabel. Wykrywanie i usuwanie błędów to debugowanie.

Pytanie 31

Jakie typy danych w C++ są używane do reprezentacji liczb rzeczywistych?

A. float oraz double
B. double oraz bool
C. double oraz short
D. float oraz long
Odpowiedź 'float i double' jest prawidłowa, ponieważ te dwa typy danych w języku C++ są przeznaczone do reprezentowania liczb rzeczywistych. Typ 'float' zajmuje 4 bajty pamięci i służy do przechowywania liczb zmiennoprzecinkowych o pojedynczej precyzji, co oznacza, że może reprezentować liczby z ograniczoną dokładnością. Typ 'double', z kolei, zajmuje 8 bajtów pamięci i pozwala na przechowywanie liczb zmiennoprzecinkowych o podwójnej precyzji. Dzięki temu 'double' umożliwia reprezentację znacznie większych i bardziej precyzyjnych wartości. W praktyce, typ 'float' jest często używany w sytuacjach, gdzie oszczędność pamięci jest kluczowa, na przykład w grafice komputerowej, natomiast 'double' jest preferowany w obliczeniach naukowych i inżynieryjnych, gdzie precyzja jest priorytetem. Dlatego zrozumienie różnicy między tymi typami danych oraz ich zastosowań jest niezbędne do efektywnego programowania w C++. Zgodnie z najlepszymi praktykami, programiści powinni dobierać typy danych odpowiednio do wymagań swojego projektu, zwracając uwagę na równowagę między precyzją a wydajnością.

Pytanie 32

Które wyrażenie logiczne należy zastosować w języku JavaScript, aby wykonać operacje tylko dla dowolnych liczb ujemnych z przedziału jednostronnie domkniętego <-200, -100)?

A. (liczba >= -200) && (liczba < -100)
B. (liczba -100)
C. (liczba >= -200) || (liczba > -100)
D. (liczba <= -200) && (liczba < -100)
Poprawne wyrażenie to (liczba >= -200) && (liczba < -100), bo dokładnie odwzorowuje zapis matematyczny przedziału jednostronnie domkniętego <-200, -100). W matematyce nawias kwadratowy oznacza, że granica jest włączona do przedziału, a nawias okrągły – że granica jest wyłączona. Czyli chcemy wszystkie liczby większe lub równe -200, ale jednocześnie mniejsze niż -100. W JavaScript przekłada się to właśnie na dwa porównania połączone operatorem logicznym AND, czyli &&. Warunek liczba >= -200 pilnuje dolnej granicy, a liczba < -100 pilnuje górnej, która jest otwarta. Jeśli którakolwiek z tych części będzie fałszywa, całe wyrażenie zwróci false, co jest dokładnie tym, czego oczekujemy przy opisie takiego przedziału.
W praktyce taki zapis pojawia się bardzo często, np. przy walidacji danych wejściowych, filtrowaniu wyników, ustawianiu zakresów sliderów w interfejsie użytkownika albo przy sprawdzaniu warunków w grach (np. pozycja x obiektu ma być w jakimś zakresie). Przykład w JS:
if (liczba >= -200 && liczba < -100) {
// wykonaj kod tylko dla liczb z tego zakresu
}
Moim zdaniem warto od razu wyrobić sobie nawyk zapisywania zakresów w postaci dwóch prostych porównań połączonych &&, bo to jest czytelne dla innych programistów i zgodne z powszechną praktyką w branży. W wielu językach (nie tylko JavaScript, ale też C, Java, PHP) taki schemat warunków jest standardem. Trzeba też pamiętać, że w JS nie ma osobnego operatora „przedziału”, więc zawsze rozbijamy to właśnie na takie składowe porównania logiczne.

Pytanie 33

W wyniku działania pętli zapisanej w języku PHP zostanie wypisany ciąg liczb:

 $liczba = 10;
while ($liczba < 50) {
    echo "$liczba ";
    $liczba = $liczba + 5;
}
A. 10 15 20 25 30 35 40 45 50
B. 0 5 10 15 20 25 30 35 40 45
C. 10 15 20 25 30 35 40 45
D. 0 5 10 15 20 25 30 35 40 45 50
Dobrze zrozumiałeś działanie pętli while w języku PHP. Wybrana przez Ciebie sekwencja liczb (10, 15, 20, 25, 30, 35, 40, 45) jest poprawna. Pętla while, znajdująca się w skrypcie PHP, rozpoczyna działanie od wartości zmiennej, którą określono jako 10 i zwiększa ją o 5 za każdą iteracją, dopóki jej wartość jest mniejsza niż 50. Tak więc, ostatnią wydrukowaną liczbą jest 45, ponieważ w kolejnym kroku wartość zmiennej wynosiłaby już 50, co jest wartością większą od maksymalnej zdefiniowanej w warunku pętli. Zrozumienie działania pętli to klucz do efektywnego programowania, umożliwiającego tworzenie skomplikowanych algorytmów. Dobre praktyki zalecają, aby zawsze dokładnie analizować i rozumieć, jak daną pętle będą interpretowane przez interpreter języka.

Pytanie 34

Tabela filmy zawiera klucz główny id oraz klucz obcy rezyserID, natomiast tabela rezyserzy ma klucz główny id. Obydwie tabele są połączone relacją jeden do wielu, gdzie strona rezyserzy odnosi się do strony filmy. Jak należy zapisać kwerendę SELECT, aby połączyć tabele filmy i rezyserzy?

A. ... filmy JOIN rezyserzy ON filmy.rezyserID = rezyserzy.filmyID ...
B. ... filmy JOIN rezyserzy ON filmy.id = rezyserzy.id ...
C. ... filmy JOIN rezyserzy ON filmy.id = rezyserzy.filmyID ...
D. ... filmy JOIN rezyserzy ON filmy.rezyserID = rezyserzy.id ...
Odpowiedź, która wskazuje na połączenie tabeli filmy z tabelą rezyserzy za pomocą klauzuli JOIN, z warunkiem ON filmy.rezyserID = rezyserzy.id, jest prawidłowa, ponieważ bezpośrednio odzwierciedla relację pomiędzy tymi dwiema tabelami. Klucz obcy rezyserID w tabeli filmy wskazuje na klucz główny id w tabeli rezyserzy. W związku z tym, aby prawidłowo połączyć te tabele w kwerendzie SELECT, musimy użyć tego klucza obcego w warunku połączenia. Przykładowo, w realnych zastosowaniach chcesz uzyskać informacje o filmach oraz ich reżyserach; więc pisząc zapytanie, możesz z łatwością uzyskać dane, takie jak tytuł filmu i imię reżysera, co jest kluczowe w systemach zarządzania bazą danych. Dobre praktyki wskazują, że zawsze należy używać poprawnych kluczy do łączenia tabel, aby uzyskać wiarygodne i dokładne wyniki, co jest fundamentalne w projektowaniu baz danych i tworzeniu zapytań SQL.

Pytanie 35

Jakie oznaczenie wykorzystuje się do jednoliniowego komentarza w skryptowym języku PHP?

A. --
B. $
C. /*
D. #
Stosowanie znaków '/*', '$' oraz '--' jako sposobów na oznaczanie jednoliniowych komentarzy w PHP jest niepoprawne i może prowadzić do nieporozumień. Znaki '/*' oraz '*/' są stosowane do tworzenia komentarzy wieloliniowych, co oznacza, że jeśli kod zawierający takie oznaczenie pojawi się w kontekście jednoliniowym, to system nie rozpozna, gdzie komentarz się zaczyna, a gdzie kończy. Może to prowadzić do błędów składniowych, które uniemożliwiają poprawne działanie programu. Znak '$' w PHP jest używany do definiowania zmiennych, co czyni go całkowicie nieodpowiednim w kontekście komentarzy. Użycie '$' jako prefiksu dla zmiennych jest kluczowym elementem języka, ale nie ma nic wspólnego z oznaczaniem komentarzy. Przykładowo, $variable = 'value'; jest poprawnym użyciem, natomiast '$ This is a comment' nie będzie zrozumiane jako komentarz. Znak '--' jest często stosowany w SQL do komentowania linii, jednak w przypadku PHP jego użycie nie jest prawidłowe. Przyjęcie niepoprawnych metod dla komentarzy może prowadzić do nieczytelności kodu, a także do trudności w jego utrzymaniu i rozwoju przez innych programistów, co jest sprzeczne z najlepszymi praktykami w branży technicznej.

Pytanie 36

Jakie oprogramowanie jest potrzebne do uruchomienia skryptu JavaScript działającego na stronie?

A. serwer WWW
B. serwer MySQL
C. przeglądarka internetowa
D. debugger JavaScript
Skrypt JavaScript działający na stronie wykonuje się po stronie KLIENTA, więc do jego uruchomienia wystarczy przeglądarka internetowa - ma ona wbudowany silnik JS interpretujący kod. Dlatego potrzebna jest przeglądarka internetowa.

Pytanie 37

Jakie wartości zostaną wypisane po wykonaniu poniższego skryptu?

var x = 1;
var y;
/*0*/ ++y;
/*1*/ document.write(++x);
/*2*/ document.write(" ");
/*3*/ document.write(x--);
/*4*/ document.write(" ");
/*5*/ document.write(x);
A. 2 2 1
B. 2 1 1
C. 1 2 1
D. 1 2 2
Wynik działania skryptu JavaScript wypisuje wartości według kolejności operacji na zmiennej x. Na początku wartość x wynosi 1. Pierwsza operacja preinkrementacji ++x zwiększa wartość x o 1 przed jej użyciem, więc teraz x wynosi 2. Kolejna instrukcja wypisuje tę wartość. Następnie w kodzie jest spacja, która oddziela kolejne wartości. Kolejna operacja to postdekrementacja x--, która wypisuje aktualną wartość x, a dopiero potem zmniejsza ją o 1. W efekcie wypisywane jest 2, a następnie x zmienia wartość na 1. Ostatecznie dokument.write wypisuje spację i końcową wartość x, która wynosi 1. W praktycznych zastosowaniach preinkrementacja i postdekrementacja są często używane w pętlach lub operacjach, gdzie istotna jest kolejność modyfikacji wartości. Użycie odpowiednich operatorów wpływa na logikę programu, co jest kluczowe przy pisaniu i analizowaniu kodu. Ważne jest również zrozumienie różnic między pre- a post-operatorami inkrementacji i dekrementacji, co jest podstawą w programowaniu JavaScript.

Pytanie 38

Co wykonuje poniższy fragment kodu w JavaScript?

n = "Napis1";
s = n.length;
A. Przypisze zmiennej s wartość, która odpowiada długości tekstu ze zmiennej n
B. Wyświetli długość tekstu ze zmiennej n
C. Przypisze zmiennej s fragment tekstu ze zmiennej n, o długości określonej przez zmienną length
D. Przypisze zmienną n do zmiennej s
W języku JavaScript właściwość length dla obiektów typu String zwraca liczbę znaków w danym napisie. W przedstawionym fragmencie skryptu zmiennej n przypisano wartość stringa 'Napis1'. Kiedy używamy n.length uzyskujemy długość tego stringa czyli liczbę 6 ponieważ są w nim dokładnie sześć znaków. Następnie tę wartość przypisujemy zmiennej s co oznacza że s przechowuje liczbę 6. Jest to użyteczne w wielu sytuacjach takich jak walidacja danych wejściowych w formularzach sprawdzanie czy dany tekst mieści się w określonych limitach lub po prostu kontrola poprawności danych w procesach biznesowych. Wartość length jest często stosowana w pętlach do iteracji przez każdy znak w stringu lub w operacjach takich jak odcinanie fragmentów tekstu. Praktyka korzystania z length jest standardem w programowaniu webowym i zaliczana jest do dobrych praktyk ponieważ umożliwia łatwą manipulację tekstowymi danymi i kontrolę ich wymiaru co bywa krytyczne zwłaszcza w aplikacjach o dużej skali gdzie efektywność i klarowność kodu mają znaczenie kluczowe.

Pytanie 39

Czym jest w języku C++ konstrukcja double *x;?

A. zmienną rzeczywistą
B. formalnym argumentem typu rzeczywistego
C. zmienną całkowitą
D. wskaźnikiem
Pozostałe odpowiedzi mylą wskaźnik ze zwykłą zmienną. Bez * (double x;) byłaby to zmienna rzeczywista przechowująca liczbę. Nie jest to zmienna całkowita (to byłby int) ani formalny argument funkcji. Gwiazdka czyni z x wskaźnik.

Pytanie 40

Podczas edytowania grafiki w programie do obróbki rastrowej należy usunąć kolory z obrazu, aby uzyskać wizualizację w odcieniach szarości. W tym celu można zastosować funkcję

A. filtru rozmycia
B. kadrowania
C. desaturacji
D. szumu RGB
Desaturacja to proces, który polega na usunięciu kolorów z obrazu, co skutkuje uzyskaniem jego wersji w odcieniach szarości. W kontekście edytorów grafiki rastrowej, takich jak Adobe Photoshop lub GIMP, desaturacja jest kluczową funkcją, umożliwiającą szybkie przekształcenie zdjęcia kolorowego w monochromatyczne. Tego typu operacje są szczególnie przydatne w fotografii czarno-białej, w grafice artystycznej oraz w projektowaniu, gdzie kolor może odwracać uwagę od kompozycji lub detali. Aby wykonać desaturację, wystarczy zastosować odpowiednią funkcję menu, co pozwala na łatwe i efektywne pozbycie się kolorów. Dobrą praktyką jest również eksploracja różnych metod desaturacji, takich jak konwersja do skali szarości lub użycie filtrów, które mogą dać różne efekty wizualne. Warto również zaznaczyć, że desaturacja nie jest tym samym co konwersja do odcieni szarości, gdyż może zachować pewne informacje o luminancji, które są istotne w kontekście dalszej obróbki obrazu.