Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik weterynarii
Kwalifikacja: ROL.12 - Wykonywanie weterynaryjnych czynności pomocniczych
Data rozpoczęcia: 1 lutego 2026 09:05
Data zakończenia: 1 lutego 2026 09:19

Egzamin zdany!

Wynik: 24/40 punktów (60,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Wskaż okres karencji dla mleka krów po podaniu zawiesiny o nazwie Lactaclox.

NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO WETERYNARYJNEGO:

Lactaclox (75 mg + 200 mg)/5 g zawiesina dowymieniowa dla bydła. DAWKOWANIE I DROGA(-I) PODANIA: Zawartość jednej tubostrzykawki należy wprowadzić do kanału strzykowego ćwiartki wymienia dotkniętej procesem zapalnym (zakażeniem). Zabieg powtórzyć trzykrotnie, w odstępach 12 godzin. Lek podawać bezpośrednio po dokładnym zdojeniu ćwiartki, oczyszczeniu i zdezynfekowaniu strzyku. OKRES(-Y) KARENCJI: Mleko – 60 godzin; Tkanki jadalne – 7 dni. ZALECENIA DLA PRAWIDŁOWEGO PODANIA: Przed podaniem leku strzyk należy oczyścić i zdezynfekować. SPECJALNE ŚRODKI OSTROŻNOŚCI PRZY PRZECHOWYWANIU I TRANSPORCIE: Przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, w suchym miejscu. Nie używać po upływie terminu ważności podanego na etykiecie.

A. 7 dni.

B. 12 godzin.

C. 60 godzin.

D. 72 godziny.

Odpowiedź 60 godzin jest poprawna, ponieważ okres karencji dla mleka krów po podaniu zawiesiny Lactaclox wynosi dokładnie 60 godzin, co zostało jasno zaznaczone w dokumentacji dotyczącej stosowania tego leku. Okres karencji jest czasem, który musi upłynąć po zastosowaniu leku, zanim mleko od krów będzie mogło być uznane za wolne od pozostałości substancji czynnych. Przestrzeganie tego okresu jest kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa konsumentów oraz zgodności z normami prawnymi, które regulują kwestie dotyczące jakości produktów mlecznych. Na przykład, jeśli krowy otrzymują Lactaclox w trakcie leczenia, należy bardzo dokładnie monitorować, aby mleko z tych krów nie trafiło na rynek przed upływem wskazanych 60 godzin. To podejście jest zgodne z praktykami weterynaryjnymi i standardami bezpieczeństwa żywności, które mają na celu ochronę zdrowia publicznego. Rekomenduje się również, aby producenci dokumentowali daty i godziny podania leków, co ułatwia ścisłe przestrzeganie okresów karencji.

Pytanie 2

Jakie urządzenie służy do pomiaru wilgotności względnej w pomieszczeniach przeznaczonych dla zwierząt?

A. manometr

B. termometr

C. aerometr

D. higrometr

Higrometr to naprawdę ważne urządzenie, które mierzy wilgotność powietrza. To ma wielkie znaczenie, zwłaszcza w miejscach, gdzie trzymamy zwierzęta. Dobre warunki klimatyczne są kluczowe dla ich zdrowia i komfortu. Odpowiednia wilgotność wpływa na to, jak zwierzęta się czują i może zapobiegać różnym problemom zdrowotnym, jak np. choroby układu oddechowego. W praktyce można spotkać różne rodzaje higrometrów – analogowe i cyfrowe, które pomagają nam monitorować warunki na bieżąco. Gdy mówimy o hodowli zwierząt, to standardy takie jak ISO 7726 pokazują, jak ważne jest kontrolowanie mikroklimatu. Używanie higrometru razem z innymi urządzeniami, jak termometry, daje nam pełniejszy obraz warunków, co naprawdę jest istotne dla dobrostanu zwierząt. Poza tym, w hodowlach ptaków czy gryzoni, regularny pomiar wilgotności jest wręcz niezbędny, żeby zapewnić im najlepsze warunki życia.

Pytanie 3

Wybierz zestaw instrumentów i surowców niezbędnych do przeprowadzenia badania poubojowego bydła w wieku niższym niż 96 miesięcy?

A. Strój ochronny, 1 nóż, łyżka do pobierania pnia mózgu, pojemnik na pień mózgu

B. Strój ochronny, 1 nóż

C. Strój ochronny, 2 noże, łyżka do pobierania pnia mózgu, pojemnik na pień mózgu

D. Strój ochronny, 2 noże

Wybór niepoprawnych narzędzi i materiałów może znacząco wpłynąć na jakość przeprowadzanego badania poubojowego. Odpowiedzi, które nie uwzględniają dwóch noży, nie spełniają wymogów dotyczących efektywności i bezpieczeństwa procedur. Na przykład, stosowanie jednego noża ogranicza możliwości przeprowadzenia dokładnych cięć, co może prowadzić do zaniechań w ocenie stanu zdrowia tuszy bydła. Istotne jest, aby przynajmniej dwa noże były dostępne, ponieważ umożliwia to szybkie i sprawne działanie, co jest kluczowe w kontekście bezpieczeństwa żywności. Ponadto, niektóre odpowiedzi pomijają ważne elementy, takie jak łyżka do pobierania pnia mózgu czy pojemnik na pień mózgu, które są niezbędne do przeprowadzenia pełnych badań. Ignorowanie tych narzędzi wskazuje na brak znajomości standardów branżowych w zakresie badań poubojowych. Należy pamiętać, że każdy aspekt badania powinien być przeprowadzany zgodnie z normami, aby zapewnić nie tylko jakość mięsa, ale także bezpieczeństwo konsumentów. Przykłady błędnych podejść obejmują niedostateczne przygotowanie do przeprowadzenia badania, co może prowadzić do niewłaściwej oceny stanu zdrowia zwierzęcia, a co za tym idzie, do potencjalnych zagrożeń dla zdrowia publicznego.

Pytanie 4

Po przeniesieniu świń do nowego stada, które nie jest ich miejscem urodzenia, przyznawany jest im nowy numer identyfikacyjny w formie

A. mikrochipa

B. kolczyka

C. tatuażu

D. paszportu

W kwestii identyfikacji świń po przemieszczeniu do nowego stada, opcje jak paszport, tatuaż czy mikrochip wcale nie są najlepsze. Paszport, choć może mieć informacje o zwierzęciu, nie jest codziennie używany w hodowli. W sumie, częściej przydaje się przy podróżach lub przy zwierzętach rasowych, a nie w codziennej pracy. Tatuaż był używany kiedyś, ale teraz nie jest wcale popularny, bo to trudne do odczytania i nie zawsze trwałe. Mikrochip to zaawansowana technologia, ale wymaga specjalnego sprzętu, więc nie jest praktyczny w gospodarstwie. Często ludzie myślą, że bardziej skomplikowane rozwiązania są lepsze, a w praktyce proste i sprawne metody, jak kolczyki, dużo lepiej służą zarządzaniu stadem.

Pytanie 5

W wyniku długotrwałego niedożywienia mięśnie doświadczają

A. atrofii

B. zwyrodnieniu

C. martwicy

D. hipertrofii

Zrozumienie przyczyn zmian w mięśniach na skutek niedożywienia jest kluczowe, a błędne odpowiedzi mogą prowadzić do nieporozumień dotyczących tego zjawiska. Hipertrofia, jako wzrost objętości mięśni, jest procesem, który występuje w wyniku regularnego treningu siłowego oraz odpowiedniej diety. Jednak w sytuacji niedożywienia nie ma wystarczających zasobów do budowy nowych białek, co niweczy możliwość hipertrofii. Martwica odnosi się do procesu obumierania komórek, często z powodu ciężkich urazów, infekcji lub problemów z ukrwieniem, co nie jest typowe dla długotrwałego niedożywienia. Z kolei zwyrodnienie mięśni to proces związany z degeneracją strukturalną, który może występować w różnych chorobach, ale nie jest bezpośrednio związane z niedożywieniem. Typowe błędy myślowe, które mogą prowadzić do takich wniosków, obejmują mylenie skutków niedożywienia z innymi patologiami, oraz brak zrozumienia, że niedobór składników odżywczych przeważnie prowadzi do utraty masy mięśniowej, a nie do ich rozwoju czy degeneracji w sensie patologii. Edukacja w zakresie zdrowego odżywiania i aktywności fizycznej jest kluczowa dla zapobiegania tym stanom i promowania zdrowia mięśni.

Pytanie 6

Co oznacza skrót DDD?

A. dezynfekcję, dezynsekcję, deratyzację

B. deratyzację, denaturację, dezynfekcję

C. dekoronizację, deratyzację, dezynfekcję

D. dekoronizację, denaturację, dekarbonizację

Skrót DDD oznacza dezynfekcję, dezynsekcję i deratyzację, co jest kluczowym pojęciem w obszarze ochrony zdrowia publicznego oraz zarządzania szkodnikami. Dezynfekcja odnosi się do procedury eliminacji bakterii, wirusów i innych patogenów z powierzchni, co jest szczególnie istotne w miejscach o wysokim ryzyku zarażeń, takich jak szpitale czy obiekty gastronomiczne. Dezynsekcja to proces zwalczania insektów, co jest niezbędne w celu ochrony jakości żywności i minimalizacji ryzyka epidemii. Deratyzacja natomiast dotyczy kontroli populacji gryzoni, które mogą przenosić choroby oraz powodować znaczne straty materialne. W praktyce, wykonanie tych trzech procedur często odbywa się w ramach kompleksowego programu sanitarno-epidemiologicznego, co jest zgodne z zaleceniami Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) oraz lokalnych służb zdrowia. Znajomość i umiejętność stosowania tych metod jest niezbędna dla profesjonalistów zajmujących się higieną i bezpieczeństwem żywności, a także w kontekście szeroko pojętego zarządzania zdrowiem publicznym.

Pytanie 7

Nierównomierne tempo pracy serca określa się mianem

A. bradykardii

B. arytmii

C. tachykardii

D. miokardii

Arytmia to termin medyczny odnoszący się do nieregularności rytmu serca, co może obejmować zarówno zbyt szybkie, jak i zbyt wolne tętno, a także inne nieprawidłowości w przewodnictwie elektrycznym serca. Nierównomierna praca serca może mieć różne przyczyny, takie jak zaburzenia elektrolitowe, choroby mięśnia sercowego, stres, a także czynniki genetyczne. Przykładem arytmii jest migotanie przedsionków, które może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak udar mózgu. W praktyce klinicznej diagnoza arytmii często wymaga zastosowania elektrokardiogramu (EKG) oraz monitorowania Holtera, które pozwala na dokładną analizę rytmu serca w dłuższym okresie. Wiedza na temat arytmii jest kluczowa dla lekarzy, ponieważ pozwala na skuteczne leczenie i zapobieganie powikłaniom, zgodnie z wytycznymi Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego, które zaleca regularne monitorowanie pacjentów z grup ryzyka.

Pytanie 8

Co oznacza termin Dobra Praktyka Higieniczna?

A. GMP

B. HACCP

C. GHP

D. DPP

HACCP, DPP i GMP to terminy związane z systemami zarządzania bezpieczeństwem żywności, które często są mylone z GHP. HACCP (Hazard Analysis and Critical Control Points) to system, który koncentruje się na identyfikacji i kontroli punktów krytycznych w procesie produkcji, eliminując potencjalne zagrożenia dla zdrowia konsumentów. Choć jest to bardzo istotny element w zarządzaniu bezpieczeństwem żywności, nie można go mylić z GHP, które stanowi podstawę dla wprowadzenia bardziej zaawansowanych systemów. DPP (Dobre Praktyki Produkcyjne) jest terminem używanym w różnych kontekstach, ale nie jest bezpośrednio związany z zasadami higieny, co może prowadzić do błędnych wniosków na temat jego zastosowania w przemyśle spożywczym. GMP (Dobre Praktyki Wytwórcze) natomiast dotyczy ogólnych zasad produkcji i jakości, ale także nie zajmuje się specyficznymi wymaganiami higienicznymi, które są kluczowe dla GHP. Często pojawiające się nieporozumienia dotyczące terminologii i zakresu zastosowania tych systemów mogą prowadzić do niewłaściwego wniosku, że GHP i te inne systemy są tożsame. Kluczem do zrozumienia tych różnic jest znajomość ich zakresu i celu – GHP jest fundamentem, na którym opierają się inne zaawansowane systemy zarządzania bezpieczeństwem żywności, a ich niewłaściwe rozumienie może prowadzić do poważnych błędów w praktykach higienicznych w produkcji żywności.

Pytanie 9

Dziennik podróży powinien towarzyszyć przesyłce zwierząt, która trwa dłużej niż

A. 2 godziny

B. 6 godzin

C. 4 godziny

D. 8 godzin

Dziennik podróży, który towarzyszy przesyłce zwierząt, jest kluczowym dokumentem w kontekście transportu żywych organizmów. Zgodnie z normami międzynarodowymi, takimi jak przepisy IATA (Międzynarodowe Stowarzyszenie Transportu Powietrznego) oraz regulacjami weterynaryjnymi, każda przesyłka zwierząt trwająca dłużej niż 8 godzin wymaga szczegółowego dokumentowania. Wprowadzenie dziennika podróży ma na celu monitorowanie stanu zdrowia zwierzęcia oraz zapewnienie mu odpowiednich warunków transportu przez cały okres przemieszczania się. Dziennik ten zawiera informacje dotyczące temperatury, wilgotności oraz zachowań zwierzęcia, co pozwala na szybką reakcję w przypadku nieprawidłowości. W praktyce, posiadanie takiego dokumentu jest także pomocne w przypadku kontroli na granicach czy w terminalach transportowych, gdzie organy kontrolne mogą wymagać dowodów na to, że zwierzęta były transportowane zgodnie z normami. Z tego względu, znajomość procedur związanych z transportem zwierząt oraz wymaganych dokumentów jest niezbędna dla każdego, kto zajmuje się ich przewozem.

Pytanie 10

U psa odruch kaszlu można wywołać, naciskając

A. przeponę

B. nozdrza

C. klatkę piersiową

D. tchawicę

Odpowiedź wskazująca na tchawicę jako miejsce, gdzie można wywołać odruch kaszlu u psa, jest prawidłowa, ponieważ tchawica jest kluczowym elementem układu oddechowego, a jej podrażnienie stymuluje odruch kaszlowy. Odruch kaszlu jest mechanizmem obronnym, mającym na celu usunięcie z dróg oddechowych ciał obcych, nadmiaru śluzu czy innych drażniących substancji. Uciskanie tchawicy może prowadzić do podrażnienia receptorów, co wywołuje odruch kaszlu. W praktyce weterynaryjnej technika ta może być stosowana podczas badań klinicznych w celu oceny stanu układu oddechowego psa. Ważne jest jednak, aby pamiętać o umiarze i ostrożności, aby nie spowodować dodatkowego dyskomfortu lub uszkodzenia. Ponadto znajomość tego mechanizmu jest istotna w kontekście pierwszej pomocy, gdzie umiejętność wywołania kaszlu może okazać się pomocna w sytuacjach zagrażających życiu, takich jak zadławienie. Zrozumienie anatomii i funkcji tchawicy jest zatem kluczowe w diagnostyce i leczeniu chorób układu oddechowego u psów.

Pytanie 11

Po przybyciu zwierząt kopytnych do ubojni, badanie przedubojowe musi odbyć się przed ubojem w czasie nieprzekraczającym

A. 6 godz.

B. 12 godz.

C. 24 godz.

D. 48 godz.

Właściwa odpowiedź to 24 godziny, ponieważ zgodnie z przepisami dotyczącymi dobrostanu zwierząt oraz normami w rzeźniach, badanie przedubojowe powinno być przeprowadzone w ciągu 24 godzin od przybycia zwierząt kopytnych. Zapewnienie odpowiedniego czasu na badanie pozwala na ocenę stanu zdrowia zwierząt, co jest kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa żywnościowego oraz jakości mięsa. Przykłady praktycznego zastosowania tej zasady obejmują procesy monitorowania zdrowia zwierząt przed ubojem, które mogą obejmować badania kliniczne, a także kontrole weterynaryjne. Przestrzeganie tej normy jest zgodne z regulacjami unijnymi i stanowi element dobrych praktyk w branży mięsnej, co przyczynia się do poprawy jakości produktów mięsnych oraz ochrony zdrowia publicznego. Warto zwrócić uwagę, że w przypadku nieprzestrzegania tych wymagań rzeźnia może być narażona na konsekwencje prawne oraz straty finansowe związane z wycofaniem produktów.

Pytanie 12

Jakie narzędzie jest używane do ujarzmiania zwierząt?

A. Kleszcze Michalika

B. Hak Krey-Schóttlera

C. Klemy Hartmana

D. Hak oczodołowy Harmsa

Kleszcze Michalika to narzędzie stosowane w weterynarii oraz w zoologii do bezpiecznego i skutecznego poskramiania zwierząt, szczególnie tych, które mogą wykazywać agresywne zachowania w trakcie badań lub zabiegów. Ich konstrukcja umożliwia pewne i precyzyjne chwytanie, co minimalizuje stres zarówno dla zwierzęcia, jak i osoby wykonującej procedurę. Kleszcze te są niezwykle ważne w codziennej praktyce, ponieważ pozwalają na zminimalizowanie ryzyka urazów, zarówno dla personelu, jak i dla samych zwierząt. W stosunku do innych narzędzi, kleszcze Michalika wyróżniają się ergonomiczną budową, co ułatwia ich użycie w trudnych warunkach. W weterynarii, kleszcze te są stosowane w różnych procedurach, takich jak badania fizykalne, szczepienia czy nawet transport niektórych gatunków zwierząt. Standardy weterynaryjne podkreślają znaczenie bezpiecznego i humanitarnego podejścia do poskramiania zwierząt, co czyni kleszcze Michalika istotnym elementem sprzętu w każdej praktyce weterynaryjnej.

Pytanie 13

Jakie badanie umożliwia ustalenie profilu wrażliwości mikroorganizmów na działanie środków przeciwdrobnoustrojowych?

A. chemogram

B. leukogram

C. antybiogram

D. jonogram

Pozostałe odpowiedzi, takie jak chemogram, jonogram i leukogram, dotyczą innych aspektów diagnostyki medycznej, ale nie są związane z określaniem wrażliwości drobnoustrojów na środki przeciwdrobnoustrojowe. Chemogram to analiza, która mierzy różne substancje chemiczne w organizmie i jest używana głównie do oceny funkcji metabolicznych oraz równowagi elektrolitowej. Nie dostarcza informacji o wrażliwości drobnoustrojów, co jest kluczowe w leczeniu infekcji. Jonogram koncentruje się na pomiarze poziomów jonów w surowicy krwi, co również nie ma związku z badaniem mikrobiologicznym i oceną skuteczności antybiotyków. Natomiast leukogram to badanie, które analizuje rodzaj oraz ilość białych krwinek, dostarczając informacji na temat stanu układu immunologicznego, ale nie w zakresie wrażliwości drobnoustrojów na antybiotyki. Wybierając niewłaściwe odpowiedzi, można łatwo dojść do błędnych wniosków, myląc funkcje różnych badań. Zrozumienie istoty każdego z nich jest kluczowe dla prawidłowej interpretacji wyników oraz skutecznego leczenia zakażeń, co wpływa na podejmowanie decyzji klinicznych i selekcję terapii.

Pytanie 14

Podczas analizy próbek mięsa pod kątem obecności larw włośni, stosując metodę wytrawiania, temperatura roztworu trawiącego powinna wynosić

A. od 12°C do 15°C

B. od 20°C do 25°C

C. od 44°C do 46°C

D. od 50°C do 55°C

Wybór błędnych temperatur dla płynu trawiącego podczas badania próbek mięsa może prowadzić do nieadekwatnych wyników analizy. Odpowiedzi wskazujące na zakresy temperatury od 50°C do 55°C oraz od 20°C do 25°C są niewłaściwe, ponieważ są zbyt wysokie lub zbyt niskie w kontekście wytrawiania. Zbyt wysoka temperatura, taka jak 50°C lub 55°C, może prowadzić do denaturacji białek w sposób, który uniemożliwia prawidłowe działanie enzymów, co skutkuje trudnościami w identyfikacji larw. Z kolei zbyt niska temperatura, jak 20°C czy 25°C, nie zapewnia odpowiedniego tempa reakcji enzymatycznych, co również ogranicza efektywność trawienia. W metodach analitycznych kluczowe jest działanie w określonym zakresie temperatur, który zapewnia optymalne warunki dla enzymów proteolitycznych. Stosowanie niewłaściwych temperatur może prowadzić do fałszywych negatywnych lub pozytywnych wyników, co jest poważnym błędem w każdej analizie laboratoryjnej. Dlatego niezwykle istotne jest, aby osoby przeprowadzające analizy były dobrze zaznajomione z wymaganiami technicznymi i standardami branżowymi, co pozwala uniknąć tych typowych pomyłek i zapewnia rzetelność wyników.

Pytanie 15

Przedstawiony kolczyk służy do identyfikacji

A. koni.

B. bydła.

C. kóz.

D. świń.

Kolczyk przedstawiony na zdjęciu to standardowy element identyfikacji bydła. Żółty kolor oraz jego konstrukcja są typowe dla identyfikatorów stosowanych w hodowli tego gatunku zwierząt. System identyfikacji zwierząt w Polsce wymaga, aby każde bydło posiadało unikalny numer identyfikacyjny, który jest zazwyczaj umieszczony na kolczyku w postaci kodu kreskowego oraz cyfr. Takie oznaczenie umożliwia łatwe monitorowanie zdrowia, pochodzenia oraz historii zwierzęcia. W praktyce, identyfikacja bydła jest kluczowa nie tylko dla hodowli, ale również dla bezpieczeństwa żywności, ponieważ pozwala śledzić łańcuch dostaw. Na przykład podczas wystąpienia chorób zakaźnych w stadzie, identyfikacja zwierząt umożliwia szybkie działania, takie jak kwarantanna czy culling, co jest zgodne z regulacjami unijnymi dotyczącymi zdrowia zwierząt. Dodatkowo, takie identyfikatory są używane w programach do oceny genetycznej oraz w systemach wspierających zarządzanie stadem.

Pytanie 16

Tuberkulinizację należy obowiązkowo wykonać u

A. świń

B. koni

C. bydła

D. psów

Tuberkulinizacja bydła jest kluczowym elementem zdrowia publicznego oraz ochrony zwierząt. Procedura ta ma na celu wczesne wykrywanie zakażeń prątkiem gruźlicy, co jest niezbędne do kontrolowania rozprzestrzeniania się tej choroby w stadach. W Polsce, zgodnie z ustawą o ochronie zdrowia zwierząt, tuberkulinizacja jest obligatoryjna dla bydła, co odzwierciedla poważne zagrożenie, jakie stanowi gruźlica dla zarówno zwierząt, jak i ludzi. Stosowanie testów tuberkulinowych pozwala na identyfikację zwierząt zakażonych, co umożliwia ich izolację i leczenie, a w przypadku zaawansowanej choroby – eutanazję. W praktyce, systematyczne przeprowadzanie tuberkulinizacji jest nie tylko wymogiem prawnym, ale także elementem dobrych praktyk hodowlanych, który przyczynia się do poprawy ogólnego stanu zdrowia stada oraz zwiększa jego produktywność. Z perspektywy zdrowia publicznego, kontrola gruźlicy bydła ma istotne znaczenie, ponieważ choroba ta może być przenoszona na ludzi, co podkreśla potrzebę przestrzegania standardów weterynaryjnych oraz bioasekuracji w gospodarstwach.

Pytanie 17

Pod czyją kontrolą znajduje się Graniczny Lekarz Weterynarii?

A. Głównemu Lekarzowi Weterynarii

B. Powiatowemu Lekarzowi Weterynarii

C. Prezesowi Rady Ministrów

D. Ministrowi odpowiedzialnemu za rolnictwo

Graniczny Lekarz Weterynarii podlega Głównemu Lekarzowi Weterynarii, co jest zgodne z polskim prawem weterynaryjnym. Główny Lekarz Weterynarii jest odpowiedzialny za nadzorowanie wszystkich działań związanych z bezpieczeństwem zdrowia zwierząt oraz nadzorowaniem i kontrolowaniem granic krajowych w zakresie zdrowia publicznego i weterynaryjnego. Przykładowo, Graniczny Lekarz Weterynarii wykonuje kontrole zdrowotne zwierząt i produktów pochodzenia zwierzęcego w punktach granicznych, a jego działania są ściśle regulowane przez przepisy krajowe oraz unijne, co ma na celu zapewnienie bezpieczeństwa zdrowotnego w obrocie międzynarodowym. Ponadto, Główny Lekarz Weterynarii koordynuje i wdraża polityki związane z bioasekuracją oraz zwalczaniem chorób zakaźnych zwierząt, co jest kluczowe w kontekście ochrony zdrowia publicznego oraz ochrony środowiska. Taka struktura hierarchiczna ma na celu zapewnienie skutecznej i spójnej kontroli nad procesami weterynaryjnymi na poziomie krajowym.

Pytanie 18

Określ, przez ile dni należy obserwować zwierzę podejrzane o wściekliznę, jeśli miało styczność z człowiekiem?

A. 15 dni

B. 14 dni

C. 7 dni

D. 5 dni

Wybór 14 dni, 7 dni, lub 5 dni jako okresu obserwacji zwierzęcia podejrzanego o wściekliznę jest niezgodny z obowiązującymi normami zdrowotnymi. Zbyt krótki czas obserwacji, np. 5 dni, jest niewystarczający, aby zidentyfikować ewentualne objawy wścieklizny, które mogą wystąpić w późniejszym czasie. Wścieklizna jest chorobą wirusową, której objawy mogą rozwijać się stopniowo, a pełne spektrum symptomów może się ujawniać przez dłuższy czas. Ponadto, wybierając 7 dni, można stracić z oczu kluczowe znaki, które wymagają natychmiastowej reakcji. Użytkownicy mogą mylnie sądzić, że krótsze okresy są wystarczające, co może prowadzić do opóźnień w leczeniu i zwiększać ryzyko zakażenia wśród ludzi. Warto również zwrócić uwagę na to, że zalecenia dotyczące obserwacji zwierząt podejrzanych o wściekliznę mają na celu nie tylko ochronę zdrowia danej osoby, ale także całej społeczności. W praktyce, zalecany czas 15 dni uwzględnia typowy czas inkubacji wirusa oraz pozwala na odpowiednie monitorowanie stanu zdrowia zwierzęcia. Niezrozumienie tego aspektu może prowadzić do błędnych decyzji w sytuacjach kryzysowych, co z kolei zwiększa ryzyko szerzenia się wścieklizny, będącej chorobą niebezpieczną i często śmiertelną.

Pytanie 19

Osłuchowo stwierdzone stłumienie tonów serca jest związane z

A. obecnością płynu w worku osierdziowym

B. przerostem mięśnia sercowego

C. niedomykalnością zastawki dwudzielnej

D. blokiem serca

Stłumienie tonów serca, które występuje w przypadku obecności płynu w worku osierdziowym, jest wynikiem tłumienia dźwięków serca przez warstwę płynu, co uniemożliwia prawidłowe osłuchanie. W normalnych warunkach tony serca są wyraźne, a ich intensywność zależy od wielu czynników, w tym od stanu zdrowia pacjenta. W przypadku tamponady serca, gdzie płyn gromadzi się w worku osierdziowym, może dochodzić do poważnych zaburzeń hemodynamicznych. Diagnostyka osłuchowa jest jednym z kluczowych elementów oceny stanu pacjenta w sytuacjach nagłych, a umiejętność rozpoznawania stłumionych tonów serca jest niezbędna dla lekarzy, aby szybko zareagować na potencjalnie zagrażające życiu stany. Przykładem zastosowania wiedzy o stłumieniu tonów serca jest sytuacja, w której pacjent z objawami wstrząsu hipowolemicznego wymaga natychmiastowej oceny i interwencji, czego efektem może być decyzja o wykonaniu procedury odbarczenia. Zgodnie z wytycznymi Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego, w takich sytuacjach kluczowe jest prowadzenie wszechstronnej oceny klinicznej, w tym osłuchania stanu serca.

Pytanie 20

W trakcie analizy treści żwacza pH=5 wskazuje na

A. normę

B. ketozę

C. zasadowicę

D. kwasicę

Wybór "ketozie" jest raczej błędny, bo wygląda na to, że nie do końca rozumiesz, jak działa metabolizm bydła. Ketoza to taki stan, w którym organizm wytwarza dużo ciał ketonowych, co się zdarza, gdy mobilizuje tłuszcz, zwłaszcza w czasie porodu lub gdy dieta nie jest prawidłowa. Zwykle ketoza ma związane z podwyższonym pH w żwaczu, a tu mamy pH 5, co nie pasuje do tej sytuacji. Zasadowica to z kolei stan, gdzie pH jest wyższe, więc to też się mija z rzeczywistością, bo nie powinno być poniżej normy. Możliwe, że myślisz, że pH poniżej 7 oznacza zasadowość, co jest błędne. A jeśli chodzi o wybór "norma", to też nie jest ok, bo pH 5 jest wyraźnie za niskie dla zdrowego żwacza. Jak hodowcy nie zwracają uwagi na te zmiany w pH, to mogą naprawdę zaszkodzić swoim zwierzętom, co potem przekłada się na ich wyniki finansowe. Więc warto wiedzieć, jak te stany rozróżniać i co robić, żeby dieta i zdrowie bydła były w porządku.

Pytanie 21

Jak długo po przeprowadzeniu zabiegu sterylizacji suki usuwa się szwy zewnętrzne ze skóry?

A. po 17 dniach

B. po 10 dniach

C. po 24 dniach

D. po 3 dniach

Odpowiedź „10 dniach” jest prawidłowa, ponieważ zgodnie z aktualnymi standardami weterynaryjnymi, szwy zewnętrzne po zabiegu sterylizacji suki powinny być usuwane po około 10 dniach. Jest to czas, który pozwala na odpowiednie zrośnięcie się tkanek oraz minimalizuje ryzyko powikłań, takich jak ropnie czy infekcje. W praktyce, jeśli szwy są usuwane zbyt wcześnie, może to prowadzić do otwarcia rany i w konsekwencji do konieczności kolejnych interwencji chirurgicznych. Z drugiej strony, pozostawienie szwów na zbyt długo może skutkować podrażnieniem skóry, a także nieprzyjemnymi dolegliwościami dla zwierzęcia. Warto podkreślić, że czas gojenia może się różnić w zależności od indywidualnych cech psa, jego stanu zdrowia oraz techniki chirurgicznej zastosowanej podczas operacji. Zawsze zaleca się konsultację z weterynarzem, który oceni stan rany i podejmie decyzję o usunięciu szwów, dostosowując się do potrzeb konkretnego pacjenta.

Pytanie 22

W trakcie typowej inspekcji poubojowej tusze oraz organy wewnętrzne świń są poddawane procesowi

A. podłużnego cięcia serca w celu udostępnienia komór i przecięcia przegrody międzykomorowej

B. badania palpacyjnego śledziony

C. cięcia i analizy węzłów chłonnych podżuchwowych

D. oględzin płuc, tchawicy i przełyku

Niezrozumienie roli oględzin płuc, tchawicy i przełyku w procesie badania poubojowego tuszy i narządów wewnętrznych świń może prowadzić do błędnych konkluzji na temat właściwych procedur. Przykładowo, badanie dotykowe śledziony, mimo że jest istotne w diagnostyce niektórych chorób, nie stanowi podstawowej metody oceny stanu zdrowia całego organizmu zwierzęcia. Również nacięcia i badanie węzłów chłonnych podżuchwowych, choć mogą dostarczyć informacji o stanach zapalnych, nie są standardową procedurą w kontekście rutynowych badań poubojowych, które wymagają oceny narządów kluczowych dla układu oddechowego. Nacięcia podłużne serca, mające na celu otwarcie komór, są procedurą inwazyjną, która powinna być przeprowadzana tylko w szczególnych przypadkach i nie jest częścią standardowego badania poubojowego. Podobnie, oględziny płuc, tchawicy i przełyku powinny stanowić punkt centralny oceny, gdyż choroby układu oddechowego są jednymi z najpowszechniejszych problemów w hodowli świń i mogą znacząco wpływać na jakość mięsa. Ignorowanie tych elementów w procesie inspekcji może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych dla konsumentów, co jest sprzeczne z obowiązującymi normami bezpieczeństwa żywności. Wiedza na temat standardowych procedur badania poubojowego jest kluczowa dla zapewnienia zarówno jakości, jak i bezpieczeństwa produktów mięsnych na rynku.

Pytanie 23

Świerzb jest schorzeniem o podłożu

A. pasożytniczej

B. bakteryjnej

C. wirusowej

D. grzybiczej

Świerzb, znany także jako scabies, to choroba wywoływana przez pasożyta - roztocza Sarcoptes scabiei. Jest to mikroskopijny pasożyt, który zagnieżdża się w warstwie rogowej naskórka, gdzie składa jaja i wywołuje lokalne reakcje zapalne. Objawy świerzbu obejmują intensywne swędzenie, zwłaszcza w nocy, oraz charakterystyczne zmiany skórne, takie jak grudki i pęcherzyki. Diagnostyka swędzenia skóry powinna opierać się na wywiadzie lekarskim oraz badaniu dermatologicznym, które mogą potwierdzić obecność roztoczy. Leczenie polega na zastosowaniu preparatów lokalnych, takich jak permetryna lub benzylobenzonat, które eliminują pasożyty. Ważne jest również przestrzeganie zasad higieny osobistej oraz dezynfekcja odzieży i pościeli, aby zapobiec ponownemu zakażeniu. Standardy leczenia świerzbu są określone przez organizacje zdrowotne, w tym Światową Organizację Zdrowia, co podkreśla znaczenie przestrzegania protokołów w praktyce klinicznej.

Pytanie 24

Sprawdzanie mięsa pod kątem obecności włośni jest wymagane po dokonaniu uboju?

A. nutrii oraz koni

B. dzików oraz danieli

C. świń oraz zajęcy

D. bydła oraz strusi

Wybór innych gatunków zwierząt do badania na obecność włośni jest niewłaściwy, ponieważ przepisy prawa jasno definiują, które zwierzęta wymagają takich badań. Na przykład bydło i strusie nie są uznawane za gatunki, u których ryzyko zakażenia włośniami jest istotne. W przypadku świń i zajęcy także nie ma obowiązku przeprowadzania badań na obecność włośni, ponieważ te zwierzęta nie są naturalnymi nosicielami tego pasożyta w sposób, który stanowiłby zagrożenie dla zdrowia ludzkiego. Nutrie i konie to jedyne zwierzęta, które wymagają szczególnej uwagi w tym zakresie, gdyż w ich mięsie mogą występować włośnie, które mogą wywołać poważne choroby. Błędne przekonanie, że inne gatunki również powinny podlegać tym samym regulacjom, wynika często z mylnego postrzegania ryzyka związanego z różnymi rodzajami mięsa. Kluczowe jest zrozumienie specyfiki pasożytów i chorób oraz właściwych procedur kontroli jakości w kontekście bezpieczeństwa żywności. Wiedza ta jest niezbędna dla weterynarzy i pracowników branży spożywczej, aby skutecznie chronić zdrowie konsumentów i zapobiegać epidemiom związanym z zakażeniami pasożytniczymi.

Pytanie 25

Narzędzie przedstawione na zdjęciu służy do poskramiania

A. bydła.

B. świń.

C. owiec.

D. koni.

Pałąk do poskramiania bydła to specjalistyczne narzędzie wykorzystywane w hodowli bydła, które pozwala na bezpieczne i kontrolowane prowadzenie dużych zwierząt. Uchwyt nosowy, jakim jest pałąk, umożliwia hodowcy na skuteczne zarządzanie zachowaniem bydła, co jest szczególnie ważne w sytuacjach wymagających interakcji z tymi dużymi zwierzętami. Przykładowo, podczas rutynowych badań weterynaryjnych czy transportu bydła, zastosowanie tego narzędzia minimalizuje ryzyko obrażeń zarówno dla zwierząt, jak i dla osób zajmujących się ich obsługą. Stosowanie pałąka nosowego zgodnie z wytycznymi weterynaryjnymi oraz standardami dobrostanu zwierząt jest kluczowe, aby zapewnić, że narzędzie to nie wywołuje zbędnego stresu u bydła. Dobrym przykładem może być sytuacja, w której hodowca używa pałąka, by prowadzić zwierzę do miejsca, gdzie będzie mogło być zaszczepione, dzięki czemu proces ten przebiega sprawnie i z minimalnym stresem dla bydła. Właściwe stosowanie tego narzędzia wspiera także efektywność pracy w gospodarstwie, co jest niezbędne w profesjonalnej hodowli.

Pytanie 26

Badanie kolonoskopowe jest techniką diagnostyczną

A. jelita grubego

B. krtani

C. pochwy

D. pęcherza moczowego

Kolonoskopia to procedura medyczna służąca do zbadania jelita grubego, która polega na wprowadzeniu elastycznego endoskopu przez odbyt w celu oceny stanu błony śluzowej jelita. Ta technika pozwala na identyfikację chorób takich jak polipy, zapalenie jelita, choroba Leśniowskiego-Crohna oraz nowotwory jelita grubego. W praktyce, kolonoskopię wykonuje się zazwyczaj w przypadku wystąpienia objawów takich jak krwawienie z jelit, zmiany w rytmie wypróżnień czy ból brzucha. Zgodnie z wytycznymi organizacji medycznych, zaleca się wykonywanie kolonoskopia jako rutynowego badania przesiewowego u osób powyżej 50. roku życia, oraz u osób z rodzinną historią chorób jelit. Dzięki tej metodzie można nie tylko diagnozować, ale również przeprowadzać niektóre interwencje terapeutyczne, takie jak usuwanie polipów, co jest istotne w profilaktyce raka jelita grubego.

Pytanie 27

Kontrola mięsa na obecność włośni jest obowiązkowa

A. u dzików, królików i koni

B. u świń, królików i nutrii

C. u królików, bydła i świń

D. u nutrii, dzików i koni

Badanie mięsa na obecność włośni jest szczególnie istotne w kontekście ochrony zdrowia publicznego. Wiele osób może błędnie myśleć, że badania te dotyczą wyłącznie niektórych zwierząt, jednak nieprawidłowe odpowiedzi wskazują na niedostateczne zrozumienie, jakie gatunki wymagają takiej kontroli. Odpowiedzi sugerujące, że królik, bydło czy świnie są głównymi zwierzętami objętymi tymi badaniami, pomijają istotne aspekty związane z epidemiologią włośnicy. Królik i bydło nie są naturalnymi nosicielami włośni, co oznacza, że ryzyko zakażenia ludzi poprzez ich mięso jest znacznie niższe. Świnie, choć mogą być nosicielami włośni, są istotne w innym kontekście, a nie w przypadku wszystkich wymienionych odpowiedzi. Należy zrozumieć, że badania powinny koncentrować się na zwierzętach, które stanowią realne zagrożenie, co w tej sytuacji obejmuje dziki, konie i nutrie. Właściwe zrozumienie, które gatunki są zagrożone, pozwala na skuteczniejsze prewencję i edukację w zakresie bezpieczeństwa żywności, co jest niezbędne w branży mięsnej.

Pytanie 28

Czas od momentu podania ostatniej dawki leku do jego wydalenia z organizmu zwierzęcia to czas

A. karencji

B. parentny

C. ważności

D. przejściowy

Okres karencji to taki czas, który mija od momentu, kiedy ostatni raz podaliśmy lek zwierzakowi, aż do momentu, w którym jego organizm pozbędzie się resztek tego leku na tyle, żeby było to bezpieczne. To bardzo ważne w weterynarii i hodowli zwierząt. Głównie chodzi o to, żeby nasze produkty, jak mięso, mleko czy jaja, były zdrowe i bezpieczne dla konsumentów. Na przykład, jeśli chodzi o zwierzęta rzeźne, to jeśli nie przestrzegamy tego okresu, możemy w mięsie znaleźć jakieś niebezpieczne substancje, co jest groźne dla ludzi. Przepisy unijne i krajowe dokładnie mówią, że zanim sprzedamy mięso zwierząt, które miały jakiekolwiek leki, musimy odczekać odpowiedni czas karencji. To jest regulowane standardami jak HACCP i wytycznymi dla weterynarzy. Dlatego musimy to dobrze rozumieć, żeby odpowiedzialnie dbać o zdrowie zwierząt i bezpieczeństwo żywności.

Pytanie 29

Co oznacza skrót ASF?

A. pryszczycę

B. chorobę pęcherzykową świń

C. afrykański pomór świń

D. chorobę Aujeszkyego

Afrykański pomór świń (ASF) to wirusowa choroba zakaźna, która dotyka dzikich i domowych świń. Jest wywoływana przez wirus ASF, który jest jednym z najgroźniejszych patogenów w hodowli trzody chlewnej, ponieważ powoduje wysoką śmiertelność wśród zarażonych zwierząt. ASF nie jest niebezpieczny dla ludzi, ale jego konsekwencje dla przemysłu mięsnego i bioasekuracji są ogromne. Przykładem jego wpływu jest rozprzestrzenienie się wirusa w Europie, co prowadzi do znacznych strat ekonomicznych dla hodowców i przemysłu mięsnego. W celu ochrony przed ASF, wdrażane są strategie bioasekuracyjne, które obejmują ograniczenie kontaktu z dzikimi zwierzętami, dezynfekcję pomieszczeń hodowlanych oraz stosowanie ścisłych procedur transportowych. Zgodnie z zaleceniami Światowej Organizacji Zdrowia Zwierząt (OIE) oraz krajowych agencji weterynaryjnych, hodowcy powinni być świadomi objawów ASF, takich jak gorączka, krwawienia, a także zmiany skórne u świń, aby szybko podejmować działania zapobiegawcze.

Pytanie 30

Choroba, która nie wykazuje wyraźnych zmian klinicznych i jest trudna do zdiagnozowania w badaniu przedubojowym, to

A. pryszczyca

B. toksoplazmoza

C. influenza drobiu

D. pomór świń

Pomór świń, influenza drobiu oraz pryszczyca to choroby, które charakteryzują się wyraźnymi objawami klinicznymi, co ułatwia ich diagnozowanie w badaniach przedubojowych. Pomór świń jest wirusową chorobą, która prowadzi do wysokiej śmiertelności wśród świń, a jej objawy, takie jak gorączka, duszność, oraz zmiany skórne są dobrze znane weterynarzom. Influenza drobiu, znana również jako ptasia grypa, wywołuje nagłe objawy chorobowe u ptaków, w tym wysoka śmiertelność, co czyni ją łatwą do zidentyfikowania podczas badań przedubojowych. Pryszczyca zaś, wirusowa choroba bydła, objawia się charakterystycznymi pęcherzami na skórze oraz stanem zapalnym, co również jest zauważalne w badaniach klinicznych. Powszechnym błędem jest mylenie chorób pasożytniczych z wirusowymi, w przypadku których objawy są często bardziej wyraźnie widoczne. Ważne jest zrozumienie, że dobrze przeprowadzone badania przedubojowe, które obejmują zarówno obserwację kliniczną, jak i badania laboratoryjne, są kluczowe w przeciwdziałaniu rozprzestrzenianiu się tych chorób. Dbałość o zdrowie zwierząt w gospodarstwie oraz znajomość objawów chorób zakaźnych powinny być podstawą praktyk weterynaryjnych, aby minimalizować ryzyko ich wystąpienia.

Pytanie 31

Plezimetr jest używany podczas

A. osłuchiwania

B. opukiwania

C. przeglądania

D. badania dotykowego

Omacywanie, oglądanie i osłuchiwanie to techniki diagnostyczne, które mają swoje specyficzne zastosowania, ale nie są związane z użyciem plezimetra. Omacywanie polega na badaniu pacjenta poprzez dotyk, co pozwala na ocenę napięcia mięśniowego, obecności obrzęków czy tkliwości. Choć technika ta jest niezwykle ważna w diagnostyce, nie dostarcza konkretnej informacji o dynamice ruchu stawów, co jest kluczowe w kontekście użycia plezimetra. Oglądanie, z drugiej strony, pozwala na wizualną ocenę postawy i chodu pacjenta. Ta metoda jest nieoceniona w terapii i diagnostyce, ale nie ma na celu analizowania reakcji stawów na bodźce mechaniczne, jak ma to miejsce w przypadku plezimetra. Osłuchiwanie, które obejmuje wykorzystanie stetoskopu, jest stosowane głównie w diagnostyce pulmonologicznej i kardiologicznej, a nie w badaniach układu ruchu. Typowym błędem jest mylenie tych trzech technik z opukiwaniem, które jest kluczowym działaniem przy użyciu plezimetra, ponieważ skupia się na dynamice stawów oraz ich funkcjonalności. Prawidłowe rozróżnienie tych metod jest niezbędne dla skutecznej diagnostyki i podjęcia właściwych działań terapeutycznych.

Pytanie 32

Umiejętność patogenu do pokonania mechanizmów obronnych organizmu oraz wywołania symptomów choroby to

A. inwazyjność

B. zjadliwość

C. rozprzestrzenialność

D. agresywność

Zjadliwość jest kluczowym pojęciem w mikrobiologii i immunologii, odnoszącym się do zdolności patogenów do wywoływania chorób. Oznacza ona, jak skutecznie dany mikroorganizm może przełamać mechanizmy obronne organizmu, co prowadzi do rozwoju objawów chorobowych. Przykłady zjadliwości można znaleźć w przypadku bakterii takich jak Streptococcus pneumoniae, które wytwarzają substancje (np. pneumolizynę), umożliwiające im niszczenie komórek gospodarza oraz wywoływanie infekcji płuc. Zrozumienie zjadliwości jest istotne w kontekście epidemiologii chorób zakaźnych, ponieważ pozwala na ocenę ryzyka zakażeń oraz wdrażanie odpowiednich strategii profilaktycznych. W praktyce, znajomość zjadliwości patogenów jest niezbędna w diagnostyce i leczeniu infekcji. Przykładowo, szczepionki mogą być opracowywane w oparciu o analizę zjadliwości, co pozwala na zwiększenie ich skuteczności poprzez celowanie w najbardziej niebezpieczne szczepy. W badaniach nad nowymi terapiami, ocena zjadliwości mikroorganizmów jest kluczowa dla opracowania innowacyjnych metod leczenia.

Pytanie 33

W zaawansowanym stadium tej choroby u ptaków zauważa się takie symptomy jak: biegunka z dodatkiem śluzu i krwi, brak apetytu oraz osłabienie. W tym etapie choroby często występują upadki zwierząt. Jaką chorobę opisano?

A. inwazja motylicy wątrobowej

B. tasiemczyca przewodu pokarmowego

C. glistnica przewodu pokarmowego

D. kokcydioza

Kokcydioza to choroba zakaźna wywoływana przez pierwotniaki należące do rodzaju Eimeria, które atakują układ pokarmowy drobiu. Objawy, takie jak biegunka z domieszką śluzu i krwi, utrata apetytu oraz apatia, są charakterystyczne dla ostrej postaci tej choroby. Biegunka, w której można zaobserwować krew i śluz, jest wynikiem uszkodzenia błony śluzowej jelit przez pasożyty, co prowadzi do znacznych strat w masie ciała u ptaków. W praktyce, zwłaszcza w hodowli drobiu, kluczowe jest wprowadzenie programów profilaktycznych, w tym odpowiednich szczepień oraz monitorowania warunków bytowych ptaków. Dobre praktyki w hodowli obejmują również regularne badania weterynaryjne, a także utrzymywanie czystości i odpowiedniej wentylacji w budynkach inwentarskich, co minimalizuje ryzyko wystąpienia kokcydiozy. Długofalowe podejście to także stosowanie pasz probiotycznych, które wspierają zdrowie jelit ptaków oraz ich ogólną kondycję.

Pytanie 34

Opis postępowania w nagłych wypadkach dotyczy fazy

Z terapeutycznego punktu widzenia w fazie tej należy na pierwszym miejscu uwzględnić kontynuowanie leczenia wlewami, w celu utrzymania odpowiedniego ciśnienia krwi. Następnie, poprzez bardzo dokładną obserwację, należy rozpoznać pojawiające się komplikacje już w stadium początkowym i natychmiast im przeciwdziałać. Do dalszych czynności leczniczych tego etapu należy pierwotne zaopatrzenie ran, a także czasowe unieruchomienie przemieszczonych złamań i zwichniętych stawów.

A. diagnostyki.

B. wstrząsu.

C. stabilizacji.

D. świadomości.

Opis postępowania w nagłych wypadkach koncentruje się na fazie stabilizacji, która jest kluczowym etapem w zarządzaniu stanem poszkodowanego. Faza ta ma na celu nie tylko stabilizację parametrów życiowych, lecz także zapobieganie dalszym komplikacjom. W praktyce oznacza to monitorowanie ciśnienia krwi, tętna oraz saturacji, co jest fundamentem dla dalszych działań ratunkowych. Stabilizacja pacjenta obejmuje również odpowiednie zaopatrzenie ran, aby zminimalizować ryzyko infekcji oraz długoterminowych konsekwencji zdrowotnych. W przypadku złamań czy zwichnięć kluczowe jest ich tymczasowe unieruchomienie, co zapobiega pogorszeniu urazu. Właściwe przeprowadzenie fazy stabilizacji jest zgodne z wytycznymi międzynarodowych organizacji medycznych, które podkreślają znaczenie tej fazy w kontekście ratowania życia i zdrowia poszkodowanych. Przykładem zastosowania wiedzy dotyczącej stabilizacji może być sytuacja wypadku komunikacyjnego, gdzie szybka i skuteczna stabilizacja pacjenta może decydować o jego dalszym losie. Znajomość procedur stabilizacyjnych zwiększa efektywność działań ratowników i pozwala na lepsze przygotowanie do ewentualnych działań chirurgicznych czy hospitalizacyjnych.

Pytanie 35

Jak odbywa się rozwój prosty pasożytów?

A. przy współpracy żywiciela paratenicznego

B. przy udziale żywiciela pośredniego

C. bez zaangażowania żywiciela pośredniego

D. bez udziału żywiciela ostatecznego

W przypadku niepoprawnych odpowiedzi, należy zauważyć, że wiele z nich opiera się na błędnym zrozumieniu cyklu życiowego pasożytów. Rozwój z udziałem żywiciela pośredniego sugeruje, że pasożyty przechodzą przez dodatkowe etapy życia w różnych organizmach, co jest charakterystyczne dla pasożytów złożonych, takich jak tasiemce czy niektóre pierwotniaki. W takich przypadkach, zmiana żywiciela jest kluczowa dla przetrwania i reprodukcji pasożyta. Kolejny błąd to koncepcja żywiciela paratenicznego, który również nie jest wymagany w przypadku rozwoju prostego, ponieważ jest to organizm, który nie jest niezbędny dla rozwoju larw, jedynie służy jako dodatkowy rezerwuar. Ponadto, stwierdzenie, że rozwój odbywa się bez udziału żywiciela ostatecznego, jest również nieprawidłowe. Żywiciel ostateczny jest kluczowy dla pasożytów, ponieważ w jego obrębie następuje ostateczna reprodukcja. Rozumienie tych terminów jest istotne, aby uniknąć powszechnych nieporozumień w biologiach parazytologicznych, które mogą prowadzić do błędnych wniosków przy badaniu cykli życiowych pasożytów. Zmiana w perspektywie na rolę żywicieli, a także ich znaczenie w cyklu życiowym pasożytów, to kluczowe elementy, które należy wziąć pod uwagę, aby poprawnie zrozumieć temat pasożytnictwa.

Pytanie 36

Kto jest odpowiedzialny za wydawanie zezwolenia na posiadanie lub prowadzenie hodowli psów ras uznawanych za niebezpieczne?

A. Wójt, burmistrz lub prezydent miasta

B. Związek Kynologiczny

C. Policja lub straż miejska

D. Inspekcja Weterynaryjna

Odpowiedzi wskazujące na policję, straż miejską, Związek Kynologiczny czy Inspekcję Weterynaryjną jako organy odpowiedzialne za wydawanie zezwoleń na hodowlę psów agresywnych są nieprawidłowe. Policja oraz straż miejska pełnią funkcje związane z egzekwowaniem prawa oraz utrzymywaniem porządku publicznego, ale nie mają kompetencji do regulowania zagadnień dotyczących hodowli psów. Ich rola ogranicza się głównie do reagowania na incydenty związane z agresywnym zachowaniem zwierząt oraz interwencji w sytuacjach zagrożenia. Związek Kynologiczny, z kolei, jest organizacją non-profit, która zajmuje się promocją i kynologią, ale nie ma uprawnień do wydawania zezwoleń na hodowlę psów. Inspekcja Weterynaryjna, mimo że odpowiada za zdrowie i dobrostan zwierząt, także nie wchodzi w kompetencje związane z wydawaniem pozwoleń hodowlanych. Typowym błędem myślowym w tym przypadku jest mylenie kompetencji różnych instytucji oraz nieznajomość konstrukcji prawnej dotyczącej hodowli zwierząt. Właściwe zrozumienie podziału kompetencji pomiędzy różnymi organami administracyjnymi jest kluczowe dla prawidłowego interpretowania przepisów oraz funkcjonowania systemu zarządzania psami, zwłaszcza tych ras uznawanych za agresywne.

Pytanie 37

Ciąża rzekoma najczęściej występuje u

A. suk.

B. krów.

C. macior.

D. koteczek.

Ciąża urojona, albo jak się to inaczej mówi, pseudociąża, to zjawisko, które najczęściej zdarza się u suk. To tak jakby pieski miały objawy ciąży, mimo że nie były w ciąży. Mogą mieć powiększony brzuszek, zachowywać się inaczej, na przykład opiekować się jakimiś przedmiotami przypominającymi szczenięta, a nawet produkować mleko. To wszystko wiąże się z ich cyklem hormonalnym, szczególnie ze wzrostem progesteronu po owulacji. Dobrze, żeby właściciele psów mieli świadomość tego tematu, bo uniknie to mylnych diagnoz i niepotrzebnego stresu dla zwierzaka i jego opiekuna. Jak zauważysz takie objawy, lepiej skonsultować się z weterynarzem. On oceni, co się dzieje z sunią i podejmie jakieś kroki, jeśli trzeba. Właśnie dlatego warto uczyć właścicieli psów o cyklach reprodukcyjnych ich pupili, bo to naprawdę jest ważne.

Pytanie 38

Obszar fizjoterapii, w którym stosuje się terapię ruchową, to

A. laseroterapia

B. kinezyterapia

C. elektroterapia

D. termoterapia

Kinezyterapia to jedna z kluczowych dziedzin fizjoterapii, która koncentruje się na leczeniu i rehabilitacji pacjentów poprzez ruch. W jej ramach wykorzystuje się gimnastykę leczniczą, co oznacza, że pacjenci wykonują ćwiczenia dostosowane do ich indywidualnych potrzeb, które mają na celu poprawę funkcji ruchowych oraz zmniejszenie bólu. Kinezyterapia jest szczególnie ważna w rehabilitacji ortopedycznej, neurologicznej oraz w terapii bólu przewlekłego. Przykładowo, pacjenci po urazach stawów czy po zabiegach chirurgicznych korzystają z ćwiczeń, które pomagają w przywracaniu zakresu ruchu, siły oraz stabilności. W praktyce kinezyterapia może obejmować różne formy aktywności fizycznej, takie jak ćwiczenia izometryczne, aerobowe, a także techniki rozciągające, które są stosowane w zależności od diagnozy oraz etapu rehabilitacji pacjenta. Dzięki odpowiednio zaplanowanym sesjom mogliśmy nie tylko poprawić kondycję fizyczną, ale także wspierać procesy regeneracyjne organizmu. W standardach rehabilitacji kładzie się duży nacisk na integrację kinezyterapii z innymi formami terapii, aby osiągnąć jak najlepsze efekty lecznicze.

Pytanie 39

Przedstawiony na ilustracji przyrząd służy do oszałamiania poprzez przyłożenie elektrod do

A. szyi.

B. głowy.

C. karku.

D. klatki piersiowej.

Walor odpowiedzi wskazujących na inne obszary ciała zwierzęcia, takie jak klatka piersiowa, szyja czy kark, nie uwzględnia podstawowych zasad stosowania ogłuszaczy elektrycznych. Przede wszystkim, skuteczne oszałamianie zwierząt wymaga precyzyjnego przyłożenia elektrod do głowy, ponieważ w tym rejonie mózg jest najbardziej wrażliwy na impulsy elektryczne. Przykłady stosowania elektrowstrząsów w innych rejonach ciała mogą prowadzić do nieefektywnego ogłuszania, co naraża zwierzęta na zbędne cierpienie oraz stres. Ponadto, stosując nieprawidłowe techniki, jak umiejscowienie elektrod na klatce piersiowej czy szyi, może dojść do uszkodzenia innych organów wewnętrznych lub wywołania niekontrolowanych reakcji organizmu, co jest niezgodne z zasadami dobrostanu zwierząt. Często błędy takie wynikają z braku odpowiedniego przeszkolenia lub nieznajomości podstawowych zasad fizjologii zwierząt. Kluczowe jest zrozumienie, że skuteczność ogłuszania elektrycznego opiera się na wiedzy dotyczącej anatomii i zachowań zwierząt, co pozwala na zastosowanie najbezpieczniejszych i najhumanitarniejszych metod w obróbce zwierząt w przemyśle mięsnym.

Pytanie 40

Do surowców ubocznych jadalnych w rzeźnictwie zaliczamy

A. serce, wątrobę, śledzionę, narządy płciowe

B. serce, wątrobę, nerki, język

C. wątrobę, nerki, nadnercza, język

D. język, ogon, śledzionę, konfiskaty mięśniowe

Odpowiedź \"serce, wątrobę, nerki, język\" jest prawidłowa, ponieważ te narządy są klasyfikowane jako surowce rzeźne uboczne jadalne, które są wykorzystywane w przemyśle spożywczym. Surowce te są źródłem wysokiej jakości białka oraz wielu niezbędnych składników odżywczych, takich jak witaminy i minerały. Na przykład, wątroba jest znana z wysokiej zawartości żelaza oraz witamin z grupy B, co czyni ją cennym składnikiem diety. Serce, jako mięsień, dostarcza białka, a także ma korzystny profil lipidowy. Język, z kolei, wyróżnia się nie tylko smakiem, ale i teksturą, co czyni go popularnym składnikiem w wielu kuchniach na całym świecie. W praktyce, te surowce są wykorzystywane do produkcji różnorodnych potraw, takich jak pasztety, kiełbasy czy dania duszone, co pokazuje ich wszechstronność. Ponadto, w przemyśle mięsnym, wykorzystanie tych produktów jest zgodne z zasadami minimalizacji odpadów i maksymalizacji efektywności produkcji, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w branży przetwórstwa mięsnego."

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej