Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik elektryk
Kwalifikacja: ELE.05 - Eksploatacja maszyn, urządzeń i instalacji elektrycznych
Data rozpoczęcia: 29 stycznia 2026 01:14
Data zakończenia: 29 stycznia 2026 01:43

Egzamin niezdany

Wynik: 11/40 punktów (27,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Udostępnij swój wynik

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Obniżenie częstotliwości napięcia zasilającego w trakcie działania silnika indukcyjnego trójfazowego spowoduje

A. utrzymanie prędkości obrotowej silnika na niezmienionym poziomie

B. wzrost prędkości obrotowej silnika

C. unieruchomienie silnika

D. spadek prędkości obrotowej silnika

Zadanie dotyczy trójfazowego silnika indukcyjnego, którego prędkość obrotowa jest ściśle związana z częstotliwością napięcia zasilającego. Zgodnie z zasadą działania silników indukcyjnych, prędkość obrotowa (n) jest proporcjonalna do częstotliwości zasilania (f) i liczby par biegunów (p), co można zapisać równaniem: n = (120 * f) / p. Zmniejszenie częstotliwości prowadzi do proporcjonalnego zmniejszenia prędkości obrotowej silnika. W praktycznych zastosowaniach, takich jak regulacja prędkości obrotowej w napędach, zmieniając częstotliwość napięcia, możemy w kontrolowany sposób dostosować prędkość silnika do wymagań procesu technologicznego, co pozwala na optymalizację zużycia energii oraz poprawę wydajności systemu. Warto również wspomnieć o zastosowaniu falowników, które umożliwiają precyzyjne sterowanie częstotliwością zasilania, co jest standardem w nowoczesnych instalacjach przemysłowych, aby dostosować prędkość do zmieniających się warunków pracy.

Pytanie 2

To pytanie jest dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 3

Jakie jest maksymalne dopuszczalne wartości impedancji pętli zwarcia w instalacji elektrycznej o napięciu nominalnym 230 V działającej w układzie TN-S, zabezpieczonej wyłącznikiem nadprądowym C16, aby zapewnić samoczynne wyłączenie zasilania jako środek ochrony przeciwporażeniowej w przypadku awarii?

A. 2,87 Ω

B. 4,79 Ω

C. 0,71 Ω

D. 1,43 Ω

Wybór innych wartości impedancji pętli zwarcia, takich jak 2,87 Ω, 0,71 Ω lub 4,79 Ω, może wynikać z nieporozumień dotyczących zasad ochrony przeciwporażeniowej i obliczeń związanych z maksymalnym prądem zwarciowym. Przykładowo, odpowiadając 2,87 Ω, użytkownik mógł przyjąć, że taka wartość jest wystarczająca do zadziałania wyłącznika, jednak przy wyłączniku C16 i napięciu 230 V, wartość ta nie zapewnia optymalnej ochrony. Rzeczywisty prąd zwarciowy przy tej impedancji byłby niższy aniżeli minimalna wartość potrzebna do uruchomienia wyłącznika. W przypadku odpowiedzi 0,71 Ω, użytkownik mógł nie uwzględnić, że zbyt niska impedancja pętli zwarcia nie jest praktyczna, a wartości te są często zarezerwowane dla sytuacji, gdzie wymagana jest wysoka wydajność instalacji, co niekoniecznie odnosi się do standardowych warunków domowych. Z kolei wybór wartości 4,79 Ω wyraźnie przekracza wszystkie praktyczne limity, co skutkuje zbyt niskim prądem zwarciowym, aby zapewnić odpowiednie warunki do samoczynnego wyłączenia zasilania. Obliczenia te powinny być zgodne z normami, takimi jak PN-IEC 60364, które jasno określają, iż dla ochrony przeciwporażeniowej istotna jest analiza wartości impedancji pętli zwarcia w odniesieniu do wyłączników nadprądowych, aby zapewnić skuteczność systemu zabezpieczeń w instalacjach elektrycznych.

Pytanie 4

To pytanie jest dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 5

Oceń oraz uzasadnij stan techniczny transformatora jednofazowego U_N = 230/115 V, który pracuje z prądem znamionowym, gdy podłączenie dodatkowego odbiornika doprowadziło do podwyższenia napięcia po stronie wtórnej o 5%, przy jednoczesnym obniżeniu prądu pobieranego z sieci o 3%?

A. Transformator jest uszkodzony, a przyczyną uszkodzenia jest zwarcie międzyzwojowe po stronie wtórnej

B. Transformator działa poprawnie, a powodem zmian prądu i napięcia jest pojemnościowy charakter dołączonego odbiornika

C. Transformator działa prawidłowo, a przyczyną zmian prądu i napięcia odbiornika jest obniżenie napięcia zasilającego

D. Transformator jest uszkodzony, a przyczyną uszkodzenia jest przerwa po stronie wtórnej

Analizując inne odpowiedzi, można zauważyć, że każda z nich zawiera istotne błędy w ocenie stanu technicznego transformatora. Wskazanie na uszkodzenie transformatora, takie jak zwarcie międzyzwojowe po stronie wtórnej, jest nieuzasadnione, ponieważ zwarcie zazwyczaj skutkuje poważnymi problemami z napięciem i prądem, a w analizowanym przypadku stwierdzono jedynie zmiany w obciążeniu. Z kolei sugestia, że zmiany napięcia i prądu wynikają ze zmniejszenia napięcia zasilającego, jest błędna, ponieważ zmniejszenie napięcia zasilającego powinno skutkować obniżeniem napięcia po stronie wtórnej, co nie miało miejsca w tej sytuacji. Chociaż przerwy po stronie wtórnej mogą powodować istotne zmiany w parametrach pracy transformatora, to jednak nie są one adekwatne do opisanych objawów. Kluczowe w tej analizie jest zrozumienie, że transformator w prawidłowych warunkach pracy powinien wykazywać stabilność napięcia oraz prądu, co potwierdza jego poprawną funkcjonalność. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek anomalii, istotne jest przeprowadzenie szczegółowej analizy obciążenia oraz charakterystyki podłączonych odbiorników, aby uniknąć mylnych wniosków związanych z uszkodzeniami transformatora.

Pytanie 6

Jak wymiana uzwojenia pierwotnego na inne, wykonane z drutów nawojowych o podwójnym przekroju i tej samej liczbie zwojów, wpłynie na działanie transformatora, przy zachowanym uzwojeniu wtórnym?

A. Zwiększy się efektywność transformatora

B. Wzrasta napięcie na końcówkach uzwojenia wtórnego

C. Zmaleje napięcie na końcówkach uzwojenia wtórnego

D. Zredukuje się moc pobierana z transformatora

Zrozumienie wpływu zmiany uzwojenia transformatora na jego parametry pracy wymaga przemyślenia kilku kluczowych aspektów. Zmiana uzwojenia pierwotnego na druty o większym przekroju nie prowadzi do zmniejszenia mocy pobieranej z transformatora, ponieważ moc pobierana przez transformator zależy głównie od obciążenia podłączonego do uzwojenia wtórnego oraz od napięcia i prądu w uzwojeniu pierwotnym. Zmiana przekroju drutu nie wpływa na zjawisko obciążenia, a zatem moc pozostaje na poziomie wymaganym przez odbiornik. Odpowiedź dotycząca zmniejszenia napięcia na zaciskach uzwojenia wtórnego jest także błędna, ponieważ napięcie wtórne w transformatorze zależy od stosunku liczby zwojów uzwojenia pierwotnego do wtórnego, a nie od przekroju drutów. Zwiększenie przekroju drutu może prowadzić do mniejszych strat w uzwojeniu, ale nie zmienia samego napięcia. W przypadku zwiększenia przekroju drutów, nie jest możliwe zwiększenie napięcia na zaciskach uzwojenia wtórnego, ponieważ napięcie jest determinowane przez stosunek zwojów, a nie przez ich przekrój. Zrozumienie tych zasad jest kluczowe w kontekście projektowania i eksploatacji transformatorów, aby nie wprowadzać zamieszania w doborze parametrów technicznych i ich wpływu na efektywność energetyczną.

Pytanie 7

Które z urządzeń przedstawionych na rysunkach należy zastosować w instalacji elektrycznej jako wyłącznik główny w rozdzielnicy głównej budynku?

A. D.

B. C.

C. A.

D. B.

Urządzenie przedstawione na rysunku D to wyłącznik mocy, który jest kluczowym elementem w każdej instalacji elektrycznej. Jego podstawową funkcją jest zabezpieczanie obwodów przed przeciążeniami oraz zwarciami, co ma na celu ochronę zarówno urządzeń elektrycznych, jak i samej instalacji. Wyłącznik mocy jest zdolny do przerwania dużych prądów, które mogą wystąpić w przypadku awarii instalacji, co czyni go idealnym rozwiązaniem do zastosowania jako wyłącznik główny w rozdzielnicy budynku. Zgodnie z normami IEC 60947-2, ważne jest, aby wyłączniki mocy charakteryzowały się odpowiednią zdolnością łączeniową, dostosowaną do wymagań konkretnej instalacji. Przykładowo, w przypadku budynków mieszkalnych wyłącznik mocy powinien mieć zdolność do przerwania prądów rzędu kilku tysięcy amperów. Oprócz tego, wyłączniki te często są wyposażone w mechanizmy zabezpieczające, takie jak wyzwalacze termiczne lub elektromagnetyczne, które działają automatycznie w przypadku wykrycia nieprawidłowości.

Pytanie 8

Instalacja, w której zamontowano piec oporowy zawierający 3 grzałki o mocy 1 kW i napięciu 230 V każda, jest zasilana jednofazowo przewodem miedzianym o długości 45 m. Aby spadek napięcia $ \Delta U\% $ nie był większy niż 3%, do rozdzielniczy zasilającej powinien dochodzić przewód o przekroju nie mniejszym niż
$$ S = \frac{200 \cdot P \cdot l}{U_n^2 \cdot \Delta U_{\%} \cdot \gamma_{Cu}} $$
$ \gamma_{Cu} = 57 \, \text{m/} \Omega \, \text{mm}^2 $

A. 1,5 mm²

B. 4 mm²

C. 6 mm²

D. 2,5 mm²

Wybór nieprawidłowego przekroju przewodu może prowadzić do poważnych konsekwencji w funkcjonowaniu instalacji elektrycznej. Odpowiedzi takie jak 2,5 mm², 4 mm² i 1,5 mm² nie spełniają wymagań dotyczących minimalnego przekroju przewodu dla danej instalacji. Używając mniejszych przekrojów, istnieje ryzyko, że spadek napięcia przekroczy dozwolone 3%, co może skutkować niewłaściwą pracą urządzeń, ich uszkodzeniem, a także zwiększonym ryzykiem przegrzewania przewodów. Przekrój 1,5 mm² jest zdecydowanie za mały dla obciążenia 3 kW, ponieważ maksymalne obciążenie dla tego przekroju nie powinno przekraczać 16 A, co w przypadku napięcia 230 V daje jedynie 3,68 kW. To oznacza, że przy obciążeniu 3 kW przewód ten może być narażony na zbyt duży spadek napięcia i przegrzewanie. Przekrój 2,5 mm², choć lepszy, nadal nie zaspokaja wymogu 3% spadku napięcia. Z kolei 4 mm², mimo że może wyglądać na odpowiedni, również nie zapewnia komfortowego marginesu bezpieczeństwa, a wynikające z tego zjawisko spadku napięcia może nadal wpływać na wydajność instalacji. Dlatego kluczowe jest, aby w takich kalkulacjach korzystać ze wzorów i standardów branżowych, które dają nam jasne wskazówki dotyczące doboru odpowiednich przekrojów przewodów zasilających.

Pytanie 9

Której z poniżej wymienionych czynności nie da się wykonać podczas próbnego uruchomienia zgrzewarki oporowej?

A. Mierzenia czasu poszczególnych etapów zgrzewania: docisku oraz przerwy

B. Weryfikacji stanu i poprawności ustawienia elektrod

C. Sprawdzenia funkcjonowania przełącznika do zgrzewania pojedynczego oraz ciągłego

D. Pomiaru rezystancji izolacji między uzwojeniem pierwotnym transformatora a obudową

Pomiar rezystancji izolacji między uzwojeniem pierwotnym transformatora a obudową jest kluczowy dla zapewnienia bezpieczeństwa pracy zgrzewarki oporowej. W czasie próbnego uruchamiania urządzenia, istotne jest, aby skupić się na sprawdzeniu stanu elektrod, prawidłowości ustawienia oraz funkcji zgrzewania. Pomiar rezystancji izolacji, który jest standardową procedurą konserwacyjną, powinien być przeprowadzany przed włączeniem urządzenia do pracy, aby upewnić się, że nie ma niebezpiecznych przebicia elektrycznych, które mogłyby spowodować uszkodzenie sprzętu lub zagrożenie dla operatora. Dobre praktyki w branży wymagają, aby przed rozpoczęciem jakiejkolwiek pracy z urządzeniem elektrycznym, przeprowadzić dokładne pomiary izolacji, co nie jest częścią próbnego uruchamiania, lecz regularnych przeglądów. Takie działania ograniczają ryzyko awarii i zwiększają bezpieczeństwo operacyjne, co jest zgodne z normami ISO 9001 dotyczącymi systemów zarządzania jakością oraz normami bezpieczeństwa elektrycznego. Przykładem zastosowania tych zasad jest wykonywanie pomiarów rezystancji izolacji w przemyśle elektronicznym, gdzie regularne kontrole stanu izolacji są normą.

Pytanie 10

Wirnik w szlifierce uległ uszkodzeniu. Na schemacie z dokumentacji techniczno-ruchowej jest on oznaczony numerem

A. 12

B. 50

C. 9

D. 35

Odpowiedź 9 jest właściwa, ponieważ zgodnie z dokumentacją techniczno-ruchową, wirnik szlifierki oznaczony jest właśnie tym numerem. Znajomość oznaczeń w dokumentacji jest kluczowa dla efektywnego przeprowadzania konserwacji oraz napraw urządzeń. Na przykład, w przypadku wymiany uszkodzonego wirnika, technik powinien korzystać z dokumentacji, aby zidentyfikować odpowiednią część zamienną. Oznaczenia w dokumentacji są często zgodne z normami branżowymi, takimi jak ISO 9001, które podkreślają znaczenie dokumentacji w zarządzaniu jakością. Używanie właściwych numerów oznaczeń pozwala na przyspieszenie procesu naprawy i minimalizację przestojów w pracy. Również, dla techników i inżynierów, umiejętność szybkiego lokalizowania i identyfikowania części przy pomocy oznaczeń jest niezbędna w codziennej pracy, co wpływa na efektywność i bezpieczeństwo procesów produkcyjnych.

Pytanie 11

Jaki parametr transformatora zmieni się, gdy podczas jego przezwajania w uzwojeniu wtórnym użyto drutu nawojowego o mniejszej średnicy?

A. Przekładnia napięciowa

B. Straty w rdzeniu

C. Przekładnia zwojowa

D. Straty w uzwojeniu

Analizując inne odpowiedzi, można zauważyć, że straty w rdzeniu nie ulegają zmianie przy zmianie średnicy drutu uzwojenia wtórnego. Straty w rdzeniu transformatora są ściśle związane z jego konstrukcją, materiałem oraz częstotliwością, przy której pracuje transformator. Wybór drutu do uzwojenia nie wpływa na te parametry, więc odpowiedź dotycząca strat w rdzeniu jest niepoprawna. Ponadto, przekładnia zwojowa oraz przekładnia napięciowa to pojęcia, które odnoszą się do stosunku liczby zwojów w uzwojeniach transformatora oraz napięć na tych uzwojeniach. Zmiana średnicy drutu w uzwojeniu wtórnym nie wpływa bezpośrednio na przekładnię zwojową ani napięciową, o ile liczba zwojów pozostaje taka sama. Przekładnia zwojowa jest funkcją liczby zwojów w uzwojeniach pierwotnym i wtórnym, a nie ich średnicy. Jakiekolwiek błędne myślenie w tym zakresie może prowadzić do nieporozumień dotyczących działania transformatorów. W praktyce, konstruktorzy transformatorów powinni mieć na uwadze rozważenie wszystkich parametrów, aby zminimalizować straty energetyczne i zwiększyć efektywność działania, co jest zgodne z dobrymi praktykami inżynieryjnymi i normami branżowymi.

Pytanie 12

Na rysunku przedstawiono fragment instalacji zasilającej odbiornik oraz charakterystyki czasowo-prądowe zastosowanych zabezpieczeń. Jeżeli bezpiecznik topikowy o charakterystyce 1a zastąpi się szybszym bezpiecznikiem o charakterystyce 1b, to w przypadku zwarcia w odbiorniku selektywność działania zabezpieczeń

A. będzie zawsze zachowana.

B. będzie zachowana dla prądów zwarciowych większych od Ig.

C. będzie zachowana dla prądów zwarciowych mniejszych od Ig.

D. nie będzie nigdy zachowana.

Selektywność działania zabezpieczeń jest kluczowym zagadnieniem w projektowaniu instalacji elektrycznych, a jej zrozumienie jest niezbędne do uniknięcia poważnych błędów w eksploatacji. Stwierdzenie, że selektywność nigdy nie będzie zachowana, jest nieprawidłowe, ponieważ selektywność może być zapewniona w odpowiednich warunkach. W przypadku zwarcia, działanie zabezpieczeń o różnej charakterystyce może prowadzić do wyłączenia tylko jednego segmentu instalacji, co jest pożądane. Wybór zabezpieczenia o szybszej charakterystyce, jak 1b, nie oznacza automatycznie braku selektywności. Dla prądów zwarciowych mniejszych od Ig, szybsze zabezpieczenie zadziała jako pierwsze, co jest korzystne. Kompletna rezygnacja z selektywności prowadzi do sytuacji, w której w przypadku zwarcia na jednym obwodzie, może dojść do wyłączenia całej instalacji, co jest nieefektywne i niezgodne z normami, takimi jak PN-IEC 60947-2. Często występującym błędem jest mylenie szybkości działania zabezpieczeń z ich selektywnością; zabezpieczenia mogą działać szybko, ale selektywność można zachować, odpowiednio dobierając ich charakterystyki. Dobrze zaprojektowana instalacja uwzględnia różne scenariusze zwarciowe, co pozwala na zachowanie funkcjonalności i bezpieczeństwa systemu elektrycznego.

Pytanie 13

Wystąpienie zwarcia przewodu neutralnego z ochronnym w gnieździe wtyczkowym w przedstawionej instalacji elektrycznej spowoduje zadziałanie wyłącznika oznaczonego symbolem

A. P301 25A

B. S301 B16

C. P301 40A

D. S304 C25

Wybór P301 25A lub S304 C25 jako odpowiedzi jest błędny, ponieważ nie odpowiada on wymaganym parametrom wyłącznika w przypadku zwarcia przewodu neutralnego z ochronnym. Wyłącznik P301 25A, mimo że jest również wyłącznikiem różnicowoprądowym, ma niższą wartość prądową niż P301 40A, co wpływa na jego zdolność do zadziałania w sytuacji wysokiego prądu zwarciowego. Użycie wyłącznika o niższym prądzie znamionowym prowadzi do sytuacji, w której może on nie zareagować w odpowiednim czasie, co stwarza zagrożenie dla bezpieczeństwa. Z kolei S304 C25 jest wyłącznikiem nadprądowym, a nie różnicowoprądowym, co oznacza, że jego działanie nie jest w stanie wykryć zwarcia między przewodami N i PE. Wyłączniki różnicowoprądowe i nadprądowe mają różne mechanizmy działania i zastosowanie. Wyłączenie zasilania w przypadku zwarcia przewodu neutralnego z przewodem ochronnym wymaga użycia wyłącznika różnicowoprądowego, który jest zaprojektowany specjalnie do reagowania na różnice prądowe spowodowane przez prąd upływowy. Typowe błędy myślowe, które prowadzą do takich wyborów, to mylenie funkcji wyłączników oraz niepełne zrozumienie ich zastosowań w systemach zabezpieczeń elektrycznych. Właściwy dobór wyłącznika jest kluczowy dla zapewnienia bezpieczeństwa instalacji elektrycznej, a ignorowanie tego aspektu może prowadzić do poważnych konsekwencji.

Pytanie 14

To pytanie jest dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 15

W jakich okolicznościach aktywuje się samoczynne częstotliwościowe odciążenie (SCO) w sieci zasilanej przez generator synchroniczny?

A. Zwiększenia mocy pobieranej ponad moc wytwarzaną.

B. Pojawienia się przepięcia.

C. Nadkompensacji sieci.

D. Podwyższenia częstotliwości ponad wartość nominalną.

Zrozumienie mechanizmów działania systemów elektroenergetycznych wymaga głębszej analizy sytuacji związanych z różnymi odpowiedziami na postawione pytanie. Stwierdzenie, że samoczynne częstotliwościowe odciążenie zadziała w przypadku przekompensowania sieci, jest mylące, ponieważ przekompensowanie oznacza, że moc bierna jest wyższa niż zapotrzebowanie. W takiej sytuacji nie dochodzi do problemów z częstotliwością, a wręcz przeciwnie, sieć staje się bardziej stabilna. Zwiększenie częstotliwości ponad wartość znamionową również nie jest sytuacją, gdzie SCO ma zastosowanie. Wysoka częstotliwość sygnalizuje, że generator dostarcza więcej mocy niż jest potrzebne, co prowadzi do ryzyka uszkodzenia sprzętu, a nie do aktywacji mechanizmów odciążających. Wreszcie, wystąpienie przepięcia, świadczy o nadmiarze napięcia, co nie jest równoznaczne ze zwiększoną mocą pobraną, a zatem również nie uruchamia samoczynnych mechanizmów odciążających. W praktyce, błędne zrozumienie tych mechanizmów prowadzi do nieefektywnego zarządzania obciążeniem w sieci, co może skutkować poważnymi konsekwencjami dla stabilności systemu energetycznego. Właściwe zarządzanie obciążeniem oraz umiejętność prognozowania zmian w zapotrzebowaniu na moc są kluczowe dla zapewnienia ciągłości dostaw energii elektrycznej.

Pytanie 16

W tabeli zamieszczono wyniki kontrolnych pomiarów rezystancji uzwojeń stojana silnika trójfazowego połączonego w gwiazdę. Przedstawione wyniki świadczą o

Rezystancja uzwojeń stojana między zaciskami	Wartość, Ω
U1 – V1	15
V1 – W1	∞
W1 – U1	∞

A. przerwie w uzwojeniu VI - V2

B. zwarciu międzyzwojowym w uzwójeniu V1 - V2

C. przerwie w uzwojeniu Wl - W2

D. zwarciu międzyzwojowym w uzwojeniu Ul - U2

Analizowanie niepoprawnych odpowiedzi wymaga zrozumienia, dlaczego proponowane odpowiedzi mogą wydawać się sensowne, ale są błędne z technicznego punktu widzenia. Wskazywanie na przerwy w uzwojeniach VI - V2 lub Wl - W2 pomija kluczowy fakt, że pomiary rezystancji wykazały nieskończoność tylko w odniesieniu do uzwojenia W1-W2. W przypadku przerwy w uzwojeniu VI - V2, mogłoby to sugerować, że rezystancja między V1 a W1 również byłaby nieskończonością, co nie miało miejsca. Podobnie, wskazanie przerwy w uzwojeniu Wl - W2 z perspektywy pomiarów rezystancji byłoby niepoprawne, ponieważ wyniki jasno wskazują na przerwę między W1 a W2, a nie Wl i W2. Jeśli chodzi o zwarcia międzyzwojowe, na przykład w uzwojeniu Ul - U2, te na ogół charakteryzują się zmniejszoną rezystancją, co jest sprzeczne z zaobserwowanymi wynikami. Takie błędne rozumienia mogą wynikać z niepełnego uwzględnienia zasady działania silników trójfazowych oraz ich uzwojeń w obwodach połączonych w gwiazdę. W praktyce, aby prawidłowo diagnozować tego rodzaju problemy, kluczowe jest nie tylko znajomość pomiarów, ale także zrozumienie, jak różne elementy układu wpływają na siebie nawzajem. Warto pamiętać, że w przypadku awarii silników trójfazowych, dokładna analiza pomiarów rezystancji oraz znajomość standardów branżowych, takich jak IEC 60034, są niezbędne dla zapewnienia ciągłości i bezpieczeństwa operacyjnego.

Pytanie 17

Dla urządzenia zasilanego trójfazową instalacją elektryczną o napięciu nominalnym 400 V maksymalny pobór mocy wynosi 13 kW. Określ minimalną wartość prądu znamionowego zabezpieczenia przedlicznikowego, przyjmując rezystancyjny charakter odbiorników i pomijając problem selektywności zabezpieczeń?

A. 10 A

B. 20 A

C. 25 A

D. 16 A

Wybór niewłaściwej wartości prądu znamionowego zabezpieczenia przedlicznikowego może wynikać z błędnych założeń dotyczących obliczeń oraz zrozumienia charakterystyki instalacji trójfazowej. Przykładowo, wybór 25 A może wydawać się uzasadniony w kontekście zabezpieczenia przed przeciążeniem, jednak przekracza on obliczoną wartość prądu znamionowego, co może prowadzić do nieodpowiedniej ochrony. Przy wyborze zabezpieczeń istotne jest, aby były one dostosowane do rzeczywistych warunków pracy. Zbyt wysoka wartość prądu zabezpieczenia zwiększa ryzyko uszkodzenia odbiorników, ponieważ nie będą one odpowiednio chronione przed przeciążeniami, a ich praca może stać się niestabilna. Z kolei wybór 16 A oraz 10 A jest niebezpieczny, ponieważ nie zapewniają one wystarczającej mocy dla zasilania odbiorników o mocy 13 kW. Zabezpieczenia te mogą działać w trybie wyzwolenia zbyt często, co prowadzi do niepożądanych przerw w zasilaniu i mogą skutkować uszkodzeniami urządzeń. Przy doborze wartości prądu zabezpieczenia, warto również wziąć pod uwagę normy branżowe, takie jak PN-IEC 60364, które zalecają dobór zabezpieczeń z odpowiednim marginesem, aby zapewnić bezpieczeństwo i stabilność pracy instalacji. Dlatego kluczowe jest zrozumienie zasadności doboru odpowiednich zabezpieczeń i ich wpływu na pracę całej instalacji elektrycznej.

Pytanie 18

Jak wpłynie na wartość mocy generowanej przez elektryczny grzejnik, jeśli długość jego spirali grzejnej zostanie skrócona o 50%, a napięcie zasilające pozostanie niezmienne?

A. Zwiększy się czterokrotnie

B. Zwiększy się dwukrotnie

C. Zmniejszy się czterokrotnie

D. Zmniejszy się dwukrotnie

Myśląc o tym, co się dzieje, gdy długość spirali grzejnej się zmniejsza, niektórzy mogą pomyśleć, że moc grzejnika maleje. To jednak nie jest prawda, bo opór elektryczny elementu grzewczego zmienia się bezpośrednio w zależności od długości spirali. Kiedy skracasz spiralę, opór również spada, a to prowadzi do wzrostu mocy grzejnika, a nie do jej zmniejszenia. Niektóre błędne odpowiedzi sugerują, że zmiana długości spirali może negatywnie wpływać na efektywność urządzenia, a to nie ma sensu w świetle praw fizyki. W rzeczywistości, wzór P = U²/R wyraźnie pokazuje, że moc rośnie, skoro opór spada. Takie nieporozumienia mogą brać się z tego, że nie każdy do końca rozumie, jak opór, moc i napięcie się łączą, co jest kluczowe przy projektowaniu i używaniu grzejników. Fajnie by było, żeby przy analizowaniu takich zmian brać pod uwagę wszystkie zmienne, żeby uniknąć nieporozumień.

Pytanie 19

Jakie będą konsekwencje obniżenia wartości napięcia zasilającego silnik indukcyjny o kilka procent, gdy pracował on z napięciem znamionowym i obciążeniem mocą nominalną przy niezmiennej częstotliwości i stałym, niezależnym od prędkości obrotowej momencie obciążenia?

A. Wzrost przeciążalności silnika oraz prądu pobieranego z sieci

B. Wzrost przeciążalności silnika oraz spadek prądu pobieranego z sieci

C. Spadek przeciążalności silnika oraz prądu pobieranego z sieci

D. Spadek przeciążalności silnika oraz wzrostu prądu pobieranego z sieci

Zmniejszenie napięcia zasilającego silnik indukcyjny prowadzi do obniżenia momentu obrotowego, co skutkuje zmniejszeniem przeciążalności silnika. Tego rodzaju silniki są projektowane w taki sposób, aby pracować w określonym zakresie napięcia. Obniżenie napięcia wpływa negatywnie na wydajność silnika, co może prowadzić do błędnego założenia, że przeciążalność wzrośnie. Odpowiedzi, które sugerują zwiększenie przeciążalności silnika, wynikają z nieporozumienia dotyczącego charakterystyki pracy silników indukcyjnych. Zwiększenie prądu pobieranego z sieci nie jest w rezultacie zjawiskiem korzystnym, gdyż może prowadzić do przegrzewania się uzwojeń i uszkodzenia izolacji. Producenci silników podkreślają, że przy spadku napięcia musimy też brać pod uwagę spadek sprawności samego urządzenia. Zmniejszenie napięcia nie tylko wpływa na prąd, ale również na aspekty termiczne silnika, co jest szczególnie istotne w kontekście standardów bezpieczeństwa. W praktyce, przy obciążeń przekraczających nominalne, silnik nie jest w stanie przenieść momentu obrotowego, co prowadzi do ryzyka jego uszkodzenia. W branżach, gdzie wymagane są precyzyjne parametry pracy, takie jak przemysł spożywczy czy chemiczny, zachowanie odpowiednich wartości napięcia zasilania jest kluczowe dla bezpieczeństwa i efektywności procesów produkcyjnych.

Pytanie 20

Uszkodzenie izolacji uzwojenia w działającym przekładniku może wystąpić na skutek rozłączenia zacisków jego strony

A. wtórnej przekładnika napięciowego

B. wtórnej przekładnika prądowego

C. pierwotnej przekładnika napięciowego

D. pierwotnej przekładnika prądowego

Odpowiedzi związane z pierwotnym uzwojeniem przekładników prądowych i napięciowych są nieprawidłowe, ponieważ zakładają, że rozwarcie może wystąpić w obwodzie, który nie generuje niebezpiecznych warunków. W rzeczywistości pierwotne uzwojenie przekładnika prądowego jest na stałe podłączone do obwodu zasilającego i nie jest narażone na bezpośrednie rozwarcie, co powodowałoby wzrost napięcia na jego końcach. W przypadku przekładnika napięciowego, rozwarcie uzwojenia wtórnego może prowadzić do sytuacji, w której napięcie na uzwojeniu pierwotnym wzrasta, ale nie prowadzi to do uszkodzenia izolacji. Typowym błędem myślowym jest mylenie ról uzwojeń wtórnych i pierwotnych; uzwojenia wtórne są wrażliwe na rozwarcia, które prowadzą do ryzykownych warunków operacyjnych z powodu braku obciążenia. Dlatego istotne jest, aby zrozumieć, że uszkodzenia izolacji wynikają głównie z nieprawidłowego działania obwodów wtórnych, a nie pierwotnych, co powinno być uwzględnione w każdym projekcie systemu energetycznego. Przestrzeganie norm oraz stosowanie odpowiednich zabezpieczeń to kluczowe elementy zapewniające bezpieczeństwo i niezawodność systemów elektroenergetycznych.

Pytanie 21

Podczas wykonywania pomiarów okresowych na kablowej linii zasilającej 110 kV będzie mierzona rezystancja izolacji jednego z żył kabla w stosunku do pozostałych uziemionych żył. Jaki zakres pomiarowy powinien być ustawiony na urządzeniu pomiarowym, aby dokonany pomiar był poprawny?

A. 2000 MΩ, 1000 V

B. 200 MΩ, 2500 V

C. 2000 MΩ, 2500 V

D. 200 MΩ, 1000 V

Wybór zakresu 200 MΩ oraz 1000 V nie jest odpowiedni do pomiaru rezystancji izolacji wysokiego napięcia, jak w przypadku kabli 110 kV. Ustawienie na 200 MΩ ogranicza maksymalną rezystancję, jaką można zmierzyć, co może prowadzić do niedoszacowania stanu izolacji, szczególnie w przypadku kabli o wysokiej rezystancji, które mogą osiągać wartości znacznie przekraczające ten próg. Z kolei, wybór 1000 V jako napięcia pomiarowego nie jest wystarczający do przeprowadzenia wiarygodnych testów na kablach 110 kV. Przemysł elektroenergetyczny zaleca stosowanie wyższych napięć, takich jak 2500 V, aby uzyskać adekwatne wyniki, które odzwierciedlają rzeczywistą jakość izolacji. Przy pomiarach rezystancji izolacji istotna jest nie tylko sama wartość rezystancji, ale również odpowiednie napięcie, które pozwala na zdiagnozowanie potencjalnych defektów, takich jak mikropęknięcia czy degradacja materiałów izolacyjnych. Zbyt niskie napięcie i zakres mogą prowadzić do błędnych wniosków, co w dłuższej perspektywie może skutkować poważnymi awariami, zagrażającymi bezpieczeństwu instalacji oraz osób z nią związanych.

Pytanie 22

To pytanie jest dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 23

To pytanie jest dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 24

Trójfazowy silnik klatkowy, pracujący ze znamionowym obciążeniem, nagle zaczął pracować głośniej, a jego prędkość obrotowa spadła. Która z poniższych przyczyn może być odpowiedzialna za zaobserwowaną zmianę w funkcjonowaniu tego silnika?

A. Brak jednej z faz zasilania.

B. Zwiększenie częstotliwości napięcia zasilającego.

C. Przerwa w przewodzie ochronnym w sieci zasilającej.

D. Wzrost wartości napięcia z sieci zasilającej.

Przerwa w jednej z faz zasilania jest jedną z najczęstszych przyczyn problemów z trójfazowymi silnikami klatkowym. Taki silnik jest zaprojektowany do pracy na trzech fazach, a ich zrównoważone napięcie jest kluczowe dla prawidłowego działania. W przypadku przerwy w jednej z faz, silnik zaczyna pracować w trybie niepełnym, co prowadzi do utraty momentu obrotowego oraz zwiększenia obciążenia na pozostałych fazach. Przykładowo, podczas pracy silnika w trybie niepełnym, jego obroty mogą znacznie spaść, a hałas wzrosnąć z powodu wibracji i nadmiernych prądów w pozostałych fazach. W praktyce, jeśli operator zauważy takie objawy, powinien natychmiast wyłączyć silnik i sprawdzić połączenia zasilające oraz zabezpieczenia, zgodnie z zasadami bezpieczeństwa i dobrymi praktykami eksploatacyjnymi. Warto także przeprowadzić analizy obwodów zasilających, aby zidentyfikować ewentualne uszkodzenia. Takie działania są zgodne z normami IEC 60034 dotyczącymi maszyn elektrycznych oraz z procedurami bezpieczeństwa pracy z urządzeniami elektrycznymi.

Pytanie 25

To pytanie jest dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 26

Który z poniższych przewodów powinien zastąpić uszkodzony przewód OW 4×2,5 mm², który zasila silnik indukcyjny trójfazowy do napędu maszyny w warsztacie ślusarskim?

A. H07RR-F 5G2,5

B. H03V2V2H2-F 2X2,5

C. H03V2V2-F 3G2,5

D. H07VV-U 5G2,5

Odpowiedź H07RR-F 5G2,5 jest poprawna, ponieważ przewody te charakteryzują się odpowiednią konstrukcją oraz właściwościami mechanicznymi, które są niezbędne do zasilania silników indukcyjnych w warunkach warsztatowych. Przewód H07RR-F to elastyczny przewód gumowy, co oznacza, że jest odporny na zginanie i uszkodzenia mechaniczne. Dzięki temu idealnie nadaje się do pracy w miejscach o dużym ryzyku uszkodzenia, takich jak warsztaty, gdzie maszyny są często przemieszczane. Dodatkowo, przewód ten posiada pięć żył o przekroju 2,5 mm², co zapewnia odpowiednią nośność prądową oraz możliwość podłączenia do trójfazowych silników indukcyjnych. Zgodnie z normą IEC 60227, H07RR-F spełnia wszystkie wymagania dotyczące bezpieczeństwa oraz jakości, co czyni go odpowiednim wyborem w kontekście zasilania silników. W praktyce, stosując ten przewód, można zminimalizować ryzyko pożaru oraz awarii sprzętu, co jest kluczowe w każdej przestrzeni roboczej.

Pytanie 27

Aby ograniczyć prąd płynący w obwodzie zasilania silnika indukcyjnego pierścieniowego podczas rozruchu, co należy zrobić?

A. zwiększyć obciążenie na wale

B. zmienić kolejność faz w stojanie

C. przetoczyć pierścienie ślizgowe wirnika

D. dostosować rozrusznik obwodu wirnika

Koncepcje przedstawione w pozostałych odpowiedziach na to pytanie wprowadzają w błąd w kontekście działania silników indukcyjnych pierścieniowych. Zmiana kolejności faz w stojanie może wpłynąć na kierunek obrotów silnika, ale nie ma bezpośredniego wpływu na prąd rozruchowy. Takie działanie może być stosowane dla zmiany kierunku obrotów, jednak nie rozwiązuje problemu wysokiego prądu przy rozruchu, co prowadzi do nieporozumień dotyczących podstawowych zasad działania silników. Przetoczenie pierścieni ślizgowych wirnika również nie wpływa na prąd rozruchowy; jego zadaniem jest zapewnienie prawidłowego kontaktu elektrycznego oraz minimalizacja strat, co jest istotne w eksploatacji, ale nie zmienia charakterystyki prądowej podczas rozruchu. Zwiększenie obciążenia na wale w rzeczywistości zwiększy prąd rozruchowy, co jest sprzeczne z celem zadania. Wiele osób błędnie sądzi, że obciążenie może pomóc w stabilizacji prądu, co prowadzi do nieprawidłowych praktyk w rozruchu silników. Zrozumienie tych podstawowych zasad oraz ich konsekwencji jest niezbędne dla poprawnego projektowania i eksploatacji systemów napędowych, co jest kluczowe dla efektywności energetycznej i bezpieczeństwa operacyjnego maszyn.

Pytanie 28

W układzie prostego jednofazowego przekształtnika AC-DC zasilanego z sieci 230 V, którego schemat ideowy przedstawiono na rysunku, uległa uszkodzeniu jedna z diod prostowniczych. W czasie pracy odbiornik R₀ pobiera znamionowy prąd o wartości 20 A. Pojemność kondensatora wynosi 1 mF. Którą z wymienionych diod można zastosować w miejsce uszkodzonej?

A. D22-10R-04

B. D22-20R-02

C. D22-20R-04

D. D22-10R-02

Stosowanie diod o niewłaściwych parametrach może prowadzić do poważnych problemów w działaniu układów elektronicznych. Odpowiedzi, które nie spełniają wymagań dotyczących napięcia wstecznego lub prądu znamionowego, mogą w warunkach rzeczywistych prowadzić do ich uszkodzenia. Na przykład, dioda D22-10R-02 ma maksymalne napięcie wsteczne, które jest zbyt niskie, ponieważ nie osiąga wymaganego progu 325 V. Użycie takiej diody w układzie zasilającym 230 V może prowadzić do sytuacji, w której dioda nie wytrzyma napięcia, co skutkuje jej zniszczeniem i potencjalnym uszkodzeniem całego układu. Podobnie, dioda D22-10R-04, mimo że ma odpowiednie napięcie wsteczne, ma zaledwie 10 A prądu znamionowego, co jest niewystarczające w odniesieniu do 20 A pobieranego przez odbiornik. W kontekście przekształtników AC-DC, dążenie do zastosowania komponentów o wyższych parametrach niż podstawa jest kluczowe. Wiele osób nie zdaje sobie sprawy, że błędny dobór diod może prowadzić do nieprzewidywalnych awarii, które są nie tylko kosztowne, ale też czasochłonne w naprawie. Warto przypomnieć, że w elektronice, w szczególności przy projektowaniu zasilaczy, kluczowe jest stosowanie się do dobrych praktyk inżynieryjnych, które podkreślają znaczenie odpowiedniego doboru elementów dla zapewnienia stabilności i bezpieczeństwa działania układu.

Pytanie 29

W tabeli zamieszczono wyniki okresowych pomiarów impedancji pętli zwarcia instalacji elektrycznej budynku mieszkalnego wykonanej w układzie TN-S. Jaka jest najbardziej prawdopodobna przyczyna zwiększonej wartości Z_s w sypialni?

Pomiar impedancji pętli zwarcia obwodów gniazd jednofazowych zabezpieczonych wyłącznikami nadprądowymi B16
Pomieszczenie:	Salon	Sypialnia	Kuchnia	Przedpokój	Łazienka
Wartość Z_S:	2,32 Ω	6,84 Ω	1,72 Ω	1,39 Ω	2,55 Ω

A. Poluzowany przewód liniowy zasilający gniazda w mierzonym obwodzie.

B. Brak ciągłości przewodu neutralnego w mierzonym obwodzie.

C. Niewłaściwie dobrany wyłącznik nadprądowy dla mierzonego obwodu.

D. Brak ciągłości przewodu ochronnego w mierzonym obwodzie.

Udzielona odpowiedź dotycząca braku ciągłości przewodu ochronnego w mierzonym obwodzie, choć może wydawać się zrozumiała, jest nieprawidłowa. Brak ciągłości przewodu ochronnego może prowadzić do poważnych zagrożeń związanych z bezpieczeństwem, jak na przykład porażenie prądem, ale nie wpływa bezpośrednio na wartość impedancji pętli zwarcia w taki sposób, jak poluzowany przewód zasilający. W przypadku braku ciągłości przewodu ochronnego, system może nie być w stanie skutecznie uziemić, co może zagrażać bezpieczeństwu użytkowników, jednak wartość Zs pozostanie na poziomie, który nie odzwierciedli rzeczywistego problemu w instalacji. Podobnie, brak ciągłości przewodu neutralnego, choć może wpływać na stabilność pracy urządzeń elektrycznych, nie przyczyni się do zwiększenia Zs w mierzonym obwodzie. Niewłaściwie dobrany wyłącznik nadprądowy, choć może prowadzić do nieefektywnego zabezpieczenia obwodu, również nie jest bezpośrednią przyczyną podwyższonej impedancji pętli zwarcia. To typowy błąd myślowy, który polega na pomyleniu konsekwencji z przyczynami; istotne jest, aby rozumieć, że zjawiska elektryczne są złożone i wymagają szczegółowej analizy poszczególnych elementów instalacji, aby skutecznie diagnozować problemy.

Pytanie 30

Na podstawie charakterystyki M = f(s) silnika indukcyjnego przedstawionej na rysunku, określ przedział poślizgu dla pełnego zakresu pracy stabilnej maszyny.

A. s3 ÷ s4

B. 0 ÷ s1

C. s2 ÷ s4

D. 0 ÷ s3

Analizując dostępne odpowiedzi, można zauważyć, że niektóre z nich sugerują różne przedziały poślizgu, które nie odzwierciedlają rzeczywistej charakterystyki pracy silnika indukcyjnego. Odpowiedzi takie jak 0 ÷ s1 oraz s2 ÷ s4 nie uwzględniają kluczowych aspektów związanych z momentem obrotowym i jego zależnością od poślizgu. Przykładowo, przedział 0 ÷ s1 może sugerować, że silnik pracuje stabilnie w zakresie poślizgu, który jest zbyt mały, aby wywołać pełną reakcję momentu. W rzeczywistości, w tym zakresie silnik może nie osiągnąć wystarczającego momentu obrotowego wymagającego do efektywnej pracy. Podobnie, przedział s2 ÷ s4 obejmuje wartości, po których moment obrotowy spada, co oznacza, że silnik wchodzi w stan niestabilny. W praktyce, zrozumienie, że pełny zakres pracy stabilnej silnika indukcyjnego koncentruje się na przedziale od 0 do s3, jest kluczowe dla projektowania oraz analizy aplikacji z wykorzystaniem silników elektrycznych. Właściwe zrozumienie poślizgu i jego wpływu na wydajność silnika jest niezbędne do zapewnienia efektywności energetycznej i niezawodności systemów napędowych, co jest zgodne z normami branżowymi oraz dobrymi praktykami inżynieryjnymi.

Pytanie 31

Podczas remontu układu napędowego zawierającego silnik, którego schemat połączeń przedstawiono na rysunku, wymieniono rozrusznik na inny, o rezystancji R_r dwukrotnie wyższej niż pierwotnie. Spowoduje to w przybliżeniu dwukrotne zmniejszenie

A. prądu uzwojenia wzbudzenia.

B. czasu rozruchu.

C. strumienia magnetycznego wzbudzenia.

D. prądu rozruchowego.

Wybór odpowiedzi, który wskazuje na czas rozruchu, strumień magnetyczny wzbudzenia lub prąd uzwojenia wzbudzenia, opiera się na błędnych założeniach dotyczących zasad działania układów elektrycznych. Czas rozruchu silnika nie jest bezpośrednio uzależniony od rezystancji rozrusznika, ponieważ zależy od wielu innych czynników, takich jak moment obrotowy silnika, masa wirnika oraz jego moment bezwładności. Wzrost rezystancji rozrusznika prowadzi do zmniejszenia prądu rozruchowego, ale niekoniecznie wpływa na czas rozruchu, który może pozostać niezmienny, jeśli zadbamy o inne parametry systemu. Strumień magnetyczny wzbudzenia jest związany z prądem przepływającym przez uzwojenia wzbudzenia, a nie bezpośrednio z rezystancją rozrusznika. Odpowiedzi te nie uwzględniają złożoności interakcji między różnymi komponentami układu napędowego. Zrozumienie tych zależności jest kluczowe dla właściwego projektowania rozruszników i systemów zasilania. Często zdarza się, że osoby uczące się tego tematu mylą pojęcia związane z prądem rozruchowym z innymi aspektami działania silników, co prowadzi do mylnych wniosków. Wiedza na temat właściwego doboru komponentów i ich wpływu na funkcjonowanie całego układu jest niezwykle istotna w praktyce inżynierskiej.

Pytanie 32

W instalacji domowej 230/400 V obwód zasilający elektryczną kuchnię o grzaniu rezystancyjnym jest chroniony przez wyłącznik nadprądowy typu S 194 B20. Jaką największą moc może mieć kuchnia podłączona do tego obwodu?

A. 6,6 kW

B. 13,8 kW

C. 24,0 kW

D. 8,0 kW

Wybór mocy kuchni elektrycznej na poziomie 8,0 kW, 24,0 kW lub 6,6 kW nie jest właściwy z uwagi na sposób obliczania moc elektrycznych w instalacjach domowych. Przyjmując, że obwód jest zabezpieczony wyłącznikiem nadprądowym 20 A, wartość ta determinuje maksymalne natężenie prądu, które może płynąć przez obwód bez ryzyka jego przeciążenia. Obliczenia mocy dla jednostkowych urządzeń elektrycznych opierają się na napięciu zasilania oraz dopuszczalnym prądzie. Wartości 8,0 kW i 6,6 kW sugerują, że obliczenia nie uwzględniają pełnego potencjału obwodu. Natomiast 24,0 kW jest znacząco wyższe niż maksymalne obciążenie, które może być realizowane przez wyłącznik 20 A. W przypadku zasilania trójfazowego, prawidłowe obliczenia mocy powinny uwzględniać także mnożnik √3, który jest kluczowy dla prawidłowego przeliczenia z jednego systemu na drugi. Ostatecznie, wszystkie te niepoprawne odpowiedzi demonstrują brak zrozumienia zasad obliczania mocy w kontekście napięcia i prądu w instalacjach elektrycznych. Ważne jest, aby znać i rozumieć standardy instalacji elektrycznych, co pozwala na uniknięcie poważnych problemów związanych z bezpieczeństwem oraz prawidłowym działaniem urządzeń.

Pytanie 33

To pytanie jest dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 34

Do jakiego celu wykorzystuje się przełącznik w układzie gwiazda-trójkąt w zasilaniu silnika trójfazowego?

A. Aby zredukować prąd rozruchowy

B. Aby obniżyć prędkość obrotową

C. Aby poprawić przeciążalność

D. Aby zwiększyć moment rozruchowy

Przełącznik gwiazda-trójkąt jest powszechnie stosowany w układach zasilania silników trójfazowych w celu ograniczenia prądu rozruchowego. Kiedy silnik jest uruchamiany w układzie gwiazdy, napięcie na każdej fazie wynosi tylko 1/√3 (około 58%) napięcia międzyfazowego, co powoduje znaczące zmniejszenie prądu rozruchowego, który jest proporcjonalny do napięcia. Dzięki temu unika się przeciążenia sieci zasilającej oraz zmniejsza ryzyko uszkodzenia silnika. Po osiągnięciu odpowiednich obrotów, przełącznik zmienia połączenie na układ trójkąta, co pozwala na uzyskanie pełnej mocy silnika. Stosowanie przełącznika gwiazda-trójkąt jest zgodne z normami, takimi jak IEC 60034, które regulują zasady stosowania silników elektrycznych. W praktyce, ten system jest niezwykle przydatny w aplikacjach, w których wymagany jest wysoki moment rozruchowy, np. w młynach, dźwigach czy kompresorach, gdzie kontrola prądu podczas rozruchu jest kluczowa dla zapewnienia bezpiecznej i efektywnej pracy.

Pytanie 35

Jakie oznaczenie ma elektryczny silnik, który jest przeznaczony do pracy cyklicznej w trybie: 4 minuty – działanie, 6 minut – przerwa?

A. S3 60%

B. S2 40

C. S2 60

D. S3 40%

Odpowiedzi wskazujące na S2, zarówno w wersji z 60%, jak i 40%, są mylące, gdyż odnoszą się do zupełnie innego trybu pracy silnika elektrycznego. Oznaczenie S2 dotyczy silników, które są przystosowane do pracy przez określony czas, lecz nie przewidują przerwy w cyklu roboczym. W przypadku S2 silnik może pracować przez krótki czas, a jego zdolność do pracy nie jest dostosowana do częstych cykli przerywanych, co może prowadzić do przegrzania i uszkodzenia urządzenia. Typowe cykle pracy S2 są krótsze i nie przewidują długich okresów przerwy. Oznaczenie S3 natomiast jest dedykowane do pracy przerywanej, co czyni je bardziej odpowiednim w kontekście podanego pytania. Warto również zauważyć, że wybierając niewłaściwe oznaczenia, można wprowadzić w błąd nie tylko w kontekście efektywności energetycznej, ale także w kwestiach bezpieczeństwa operacyjnego. Silniki muszą być odpowiednio dostosowane do zakładanych warunków pracy, aby uniknąć nadmiernego zużycia czy nawet awarii. Typowe błędy myślowe obejmują nieprawidłowe interpretowanie cykli pracy oraz mylenie ich z obciążeniem, co może prowadzić do wyboru niewłaściwego silnika dla danej aplikacji.

Pytanie 36

Aby zapewnić dodatkową ochronę, obwody zasilające gniazda wtyczkowe, w których prąd nie przekracza 32 A, powinny być chronione przez wyłącznik RCD o prądzie różnicowym

A. 100 mA

B. 1 000 mA

C. 500 mA

D. 30 mA

Odpowiedź 30 mA jest prawidłowa, ponieważ wyłączniki różnicowoprądowe (RCD) o prądzie różnicowym 30 mA są zalecane do ochrony osób przed porażeniem prądem elektrycznym w instalacjach domowych i komercyjnych. W przypadku gniazd wtyczkowych, które obsługują urządzenia przenośne, istotne jest, aby ochrona była jak najszybsza i najskuteczniejsza, co osiąga się stosując RCD o niskim prądzie różnicowym. Wyłącznik 30 mA działa na zasadzie wykrywania różnicy prądów między przewodami fazowym a neutralnym, co pozwala na natychmiastowe odłączenie zasilania w przypadku wykrycia upływu prądu, który może być wynikiem zwarcia lub kontaktu z ciałem człowieka. Użycie wyłącznika o wyższym prądzie różnicowym, jak 100 mA lub 500 mA, nie zapewnia wystarczającej ochrony i może prowadzić do tragicznych skutków w przypadku porażenia. Przykładowo, w łazienkach, gdzie ryzyko kontaktu z wodą i prądem jest szczególnie wysokie, stosowanie RCD 30 mA jest wręcz obowiązkowe zgodnie z normami bezpieczeństwa elektrycznego.

Pytanie 37

Jakie powinno być maksymalne wskazanie amperomierza do pomiaru natężenia prądu w instalacji zasilanej napięciem 230/400 V o częstotliwości 50 Hz, zasilanej jednofazowym silnikiem elektrycznym o parametrach: P = 0,55 kW, n = 70%, cosφ = 0,96?

A. 1A

B. 2A

C. 3A

D. 4A

Wybór niewłaściwego zakresu pomiarowego amperomierza może prowadzić do poważnych błędów w pomiarach oraz potencjalnych uszkodzeń sprzętu. Na przykład, zbyt niski zakres pomiarowy, jak 1A czy 2A, nie uwzględnia rzeczywistego natężenia prądu, które może przekroczyć te wartości, zwłaszcza w przypadku rozruchu silnika, gdzie prąd może być znacznie wyższy niż nominalny. Takie podejście jest niebezpieczne, ponieważ może prowadzić do uszkodzeń amperomierza lub podzespołów instalacji. Dodatkowo, nie uwzględniając współczynnika mocy, można błędnie ocenić rzeczywiste natężenie prądu, co również wpływa na dokładność pomiaru. Przy pomiarach w instalacjach elektrycznych ważne jest również przestrzeganie dobrych praktyk, takich jak stosowanie urządzeń o odpowiednich parametrach technicznych oraz zapewnienie marginesu bezpieczeństwa, co jest kluczowe dla ochrony zarówno urządzeń, jak i osób pracujących w pobliżu instalacji. Wybór amperomierza powinien być zatem oparty na rzetelnych obliczeniach oraz analizie wszystkich czynników wpływających na obciążenie instalacji.

Pytanie 38

Jakiego urządzenia pomiarowego należy użyć do określenia prędkości obrotowej wału silnika?

A. Pirometru

B. Tensometru mostkowego.

C. Prądnicy tachometrycznej.

D. Higrometru termo.

Wybór innych przyrządów pomiarowych, takich jak termohigrometr, mostek tensometryczny czy pirometr, jest niewłaściwy w kontekście pomiaru prędkości obrotowej wałów silników. Termohigrometr służy do pomiaru temperatury i wilgotności powietrza, co nie ma związku z prędkością obrotową. Mostek tensometryczny, z kolei, jest używany do pomiaru napięcia i odkształceń w materiałach, a nie do pomiaru prędkości. Pirometr jest urządzeniem stosowanym do pomiaru temperatury ciał na podstawie promieniowania podczerwonego, co również nie ma zastosowania w kontekście prędkości obrotowej. Typowe błędy myślowe, które mogą prowadzić do takich wyborów, to nieprawidłowe skojarzenie funkcji przyrządów z ich zastosowaniami. W praktyce, skuteczne pomiary prędkości obrotowej wymagają zastosowania odpowiednich narzędzi, takich jak prądnica tachometryczna, które działają na zasadzie bezpośredniego pomiaru. Zrozumienie roli i funkcji różnych przyrządów pomiarowych jest kluczowe dla efektywnego i precyzyjnego monitorowania parametrów pracy maszyn.

Pytanie 39

To pytanie jest dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 40

Układ przedstawiony na ilustracji stosowany jest do pomiaru

A. impedancji pętli zwarcia.

B. rezystancji izolacji.

C. prądu upływu.

D. rezystancji uziomu.

Schemat pokazany na rysunku jest typowym układem do pomiaru rezystancji uziomu metodą trójbiegunową z użyciem sond pomocniczych, a nie do innych pomiarów instalacyjnych. Widać trzy elektrody wbite w grunt, wyraźnie zaznaczone duże odległości między nimi (≥20 m) oraz osobne obwody prądowy i napięciowy z amperomierzem i woltomierzem. To charakterystyczne dla pomiaru uziemienia, gdzie prąd pomiarowy zamyka się między badanym uziomem a sondą prądową, a potencjał mierzy się między badanym uziomem a sondą napięciową. Częsty błąd polega na myleniu tego układu z pomiarem prądu upływu. Prąd upływu dotyczy normalnie pracującej instalacji, przewodów fazowych i ochronnych, prądów płynących przez izolację lub do ziemi w warunkach eksploatacyjnych. Do takich pomiarów używa się zwykle cęgowych mierników prądu upływu lub mierników wielofunkcyjnych wpiętych w obwód, a nie trzech sond w gruncie rozstawionych co kilkanaście–kilkadziesiąt metrów. Rezystancja izolacji z kolei badana jest między żyłami przewodów a ziemią lub między poszczególnymi żyłami, za pomocą megomierza (induktora) o napięciu probierczym 250–1000 V lub więcej. Na schematach takich pomiarów nie ma sond ziemnych, tylko zaciski L–PE, L–N, N–PE itp. i jeden przyrząd podający wysokie napięcie pomiarowe. Z mojego doświadczenia, jeśli w zadaniu pojawiają się pręty w ziemi, to nie jest to pomiar izolacji. Niektórzy kojarzą też ten układ z pomiarem impedancji pętli zwarcia, bo tam również mierzy się prąd i napięcie. Jednak przy pętli zwarcia przyrząd pracuje w istniejącej instalacji, wykorzystując sieć zasilającą, a pomiar wykonuje się w gniazdku, rozdzielnicy czy na zaciskach odbiornika. Nie wbija się żadnych sond w grunt, a pętla zwarcia zamyka się przez przewód fazowy, ochronny/neutralny oraz źródło zasilania. Tu mamy osobne źródło, sondy w ziemi i duże odległości – typowy obraz pomiaru rezystancji uziomu według zasad podanych w normach instalacyjnych.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej