Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik architektury krajobrazu
Kwalifikacja: OGR.03 - Projektowanie, urządzanie i pielęgnacja roślinnych obiektów architektury krajobrazu
Data rozpoczęcia: 19 lutego 2026 06:41
Data zakończenia: 19 lutego 2026 07:05

Egzamin zdany!

Wynik: 20/40 punktów (50,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Rośliny cebulowe oraz bulwiaste, które są polecane do tworzenia wiosennych dekoracji florystycznych to

A. mieczyk (Gladiolus sp.), kosaciec syberyjski (Iris sibirica)

B. zimowit jesienny (Colchicum autumnale), tulipan ogrodowy (Tulipa)

C. czosnek ozdobny (Allium sp.), lilia złotogłów (Lilium martagoń)

D. krokus (Crocus sp.), śnieżyczka przebiśnieg (Galanthus nivalis)

Krokus (Crocus sp.) oraz śnieżyczka przebiśnieg (Galanthus nivalis) to dwie rośliny cebulowe, które doskonale nadają się do tworzenia dekoracji florystycznych wczesną wiosną. Krokus, znany ze swojej różnorodności kolorystycznej, zaczyna kwitnienie już w lutym i marcu, co czyni go jednym z pierwszych zwiastunów wiosny. Rośliny te preferują słoneczne stanowiska oraz dobrze przepuszczalne gleby, co jest istotne dla ich zdrowego wzrostu i długotrwałego kwitnienia. Śnieżyczka przebiśnieg, z kolei, charakteryzuje się delikatnymi, białymi kwiatami, które również pojawiają się na początku wiosny. Jej umiejętność przetrwania w chłodniejszych warunkach czyni ją idealnym wyborem do wczesnowiosennych kompozycji. W kontekście praktycznych zastosowań, zarówno krokusy, jak i śnieżyczki można z powodzeniem wykorzystywać w aranżacjach ogrodowych, rabatach oraz w bukietach, dodając im świeżości i wiosennego uroku. Stosowanie tych roślin w dekoracjach florystycznych jest zgodne z zasadami zrównoważonego ogrodnictwa, ponieważ są one łatwe w uprawie i wymagają minimalnej pielęgnacji.

Pytanie 2

Jaką cechą charakteryzuje się produkcja szklarniowa?

A. ograniczony wybór roślin.

B. uprawa prowadzona przez cały rok, niezależnie od warunków klimatycznych.

C. wydłużony czas produkcji związany z niekorzystnymi warunkami klimatycznymi.

D. zależność sezonowości upraw od warunków klimatycznych.

Produkcja szklarniowa charakteryzuje się możliwością prowadzenia upraw przez cały rok, co jest możliwe dzięki kontrolowaniu warunków wewnętrznych w szklarni. W przeciwieństwie do tradycyjnych metod upraw, które są w dużym stopniu uzależnione od pór roku i zmiennych warunków klimatycznych, szklarniowe systemy uprawy pozwalają na stabilne środowisko, które sprzyja wzrostowi roślin. Przykładem może być uprawa pomidorów czy ogórków, które mogą być zbierane niezależnie od pory roku w odpowiednio zarządzanych szklarniach. W praktyce oznacza to, że producenci mogą dostarczać świeże warzywa na rynek przez cały rok, co zwiększa ich konkurencyjność oraz pozwala na lepsze zarządzanie popytem. Dobrze zorganizowana produkcja szklarniowa powinna uwzględniać techniki takie jak automatyczne nawadnianie, systemy wentylacji oraz oświetlenia, co jest zgodne z najlepszymi praktykami branżowymi w celu maksymalizacji wydajności oraz jakości plonów.

Pytanie 3

Kiedy powinno się przeprowadzić nawożenie pogłówne rabaty bylinowej?

A. przed zasadzeniem roślin na rabacie

B. w drugim roku po zasadzeniu roślin na rabacie

C. bezpośrednio po zasadzeniu roślin na rabacie

D. po zlikwidowaniu rabaty

Nawożenie pogłówne rabaty bylinowej w drugim roku po posadzeniu roślin na rabacie jest kluczowe dla zapewnienia zdrowego wzrostu i rozwoju roślin. W pierwszym roku po posadzeniu rośliny koncentrują swoje siły na ukorzenieniu się i nawiązywaniu relacji z glebą, dlatego nawożenie w tym okresie mogłoby prowadzić do nadmiernego wzrostu masy zielonej kosztem systemu korzeniowego. W drugim roku, gdy rośliny są już dobrze ukorzenione, nawożenie staje się istotne, ponieważ wspiera ich dalszy rozwój, wpływa na kwitnienie oraz ogólną kondycję. Nawozy organiczne, takie jak kompost czy obornik, są idealnym wyborem, gdyż poprawiają strukturę gleby, zwiększają jej żyzność i sprzyjają mikroorganizmom glebowym. Ważne jest, aby nawożenie przeprowadzić w odpowiednim czasie, zazwyczaj wczesną wiosną, aby rośliny mogły w pełni skorzystać z dostępnych składników odżywczych w okresie wegetacji. Ponadto, stosowanie nawozów mineralnych w kontrolowanych ilościach, w zależności od rodzaju roślin na rabacie, jest zgodne z zasadami zrównoważonego rozwoju i dobrymi praktykami ogrodniczymi.

Pytanie 4

Zgodnie z Ustawą z dnia 16.04.2004 r. o ochronie przyrody "teren chroniony z uwagi na wartości przyrodnicze, kulturalne i historyczne oraz walory krajobrazowe, mający na celu zachowanie oraz popularyzację tych wartości w ramach zrównoważonego rozwoju" określany jest jako

A. użytek ekologiczny

B. park narodowy

C. rezerwat przyrody

D. park krajobrazowy

Rezerwat przyrody, park narodowy oraz użytek ekologiczny to wszystkie rodzaje obszarów chronionych, lecz różnią się one celami i zasadami ochrony. Rezerwat przyrody jest zazwyczaj mniejszym obszarem o szczególnych walorach przyrodniczych, który ma na celu ochronę określonych gatunków roślin i zwierząt lub ekosystemów. W przeciwieństwie do parków krajobrazowych, rezerwaty nie dopuszczają do intensywnego użytkowania przestrzeni przez ludzi, co ogranicza ich funkcje rekreacyjne. Z kolei park narodowy to obszar o szczególnych wartościach przyrodniczych, który jest pod szczególną ochroną państwa i obok ochrony przyrody pełni również funkcje edukacyjne oraz turystyczne, ale z znacznie bardziej restrykcyjnymi zasadami niż w parkach krajobrazowych. Użytek ekologiczny z kolei odnosi się do niewielkich obszarów, które są chronione głównie ze względu na ich przyrodniczą lub krajobrazową wartość, ale nie mają tak rozbudowanej struktury jak parki krajobrazowe. Powszechnym błędem jest utożsamianie tych różnych form ochrony, co prowadzi do nieporozumień w zakresie ich zastosowania oraz celów. Ważne jest, aby zrozumieć, że każdy typ obszaru chronionego ma swoje unikalne zasady i cele, co ma kluczowe znaczenie dla skutecznej ochrony różnorodności biologicznej oraz zrównoważonego rozwoju.

Pytanie 5

Szeroka droga z wieloma rzędami drzew oraz trawnikiem, przeznaczona do spacerów, znajdująca się nad wodą to

A. bulwar

B. promenada

C. zieleniec

D. pas zieleni izolacyjnej

Promenada to pojęcie, które często mylone jest z bulwarem, ale w rzeczywistości odnosi się do konkretnego pasa komunikacyjnego, zazwyczaj przeznaczonego do spacerów. Charakteryzuje się ona nieco innym kontekstem i przeznaczeniem, w którym ważniejsze jest zapewnienie ciągłości ruchu pieszych, często wzdłuż wybrzeża lub innych atrakcyjnych miejsc. Zieleniec, z kolei, to przestrzeń zielona, która ma na celu zapewnienie mieszkańcom terenów do odpoczynku i rekreacji, ale niekoniecznie musi mieć dostęp do wody. Jest to obszar, który może wypełniać funkcję estetyczną oraz ekologiczną w miejskim krajobrazie, ale nie jest ukierunkowany na aktywności związane z wodą. Pas zieleni izolacyjnej to termin odnoszący się do strefy roślinnej, która oddziela różne obszary, aby zredukować hałas, zanieczyszczenia lub zapewnić prywatność. Nie jest to jednak przestrzeń przeznaczona do rekreacji lub spacerów, co sprawia, że nie jest odpowiedzią na zadane pytanie. Kluczowym błędem myślowym jest zrównywanie tych pojęć, co prowadzi do nieprawidłowego rozumienia charakterystyki i funkcji poszczególnych przestrzeni w urbanistyce. Aby uniknąć takich nieporozumień, warto dokładnie zrozumieć definicje i zastosowania każdego z tych terminów w kontekście planowania przestrzennego.

Pytanie 6

Dendrometria to dziedzina nauki

A. badająca systematykę drzew i krzewów

B. zajmująca się uprawą krzewów

C. dotycząca pomiarów drzew

D. koncentrująca się na uprawie drzew

Kiedy mówimy o drzewach, ważne, żeby wiedzieć, że dendrometria to nie to samo co uprawa krzewów czy ich klasyfikacja. Uprawa krzewów to zupełnie inne zagadnienie i dotyczy głównie pielęgnacji roślin w ogrodach, a nie pomiarów. A systematyka drzew i krzewów to inna bajka, bo chodzi tu o ich identyfikację i klasyfikację. Z drugiej strony, w dendrometrii mierzymy wysokość i objętość drzew, co jest kluczowe w leśnictwie. Jeśli pomylimy te dziedziny, to możemy nie zrozumieć, jak ważne są te pomiary dla ekosystemów leśnych. Dendrometria daje nam potrzebne informacje, które pomagają w ochronie lasów i zachowaniu bioróżnorodności. A tak na marginesie, sporo z metod używanych w dendrometrii opiera się na międzynarodowych standardach, jak ISO, co pokazuje, jak ważne są precyzyjne pomiary w tej pracy.

Pytanie 7

Jakie rośliny powinny być posadzone w ogrodzie przedszkolnym przy ruchliwej ulicy, aby chronić go przed spalinami i hałasem?

A. byliny, np. pięciornik trójząbkowy

B. krzewy, np. forsycja pośrednia

C. drzewa iglaste, np. świerk serbski

D. drzewa liściaste, np. lipa dużolistna

Wybór drzew liściastych, bylin czy drzew iglastych do izolacji ogrodu przedszkolnego nie jest optymalnym rozwiązaniem w kontekście ochrony przed hałasem i zanieczyszczeniami powietrza. Drzewa liściaste, takie jak lipa wielkolistna, wprawdzie mogą przyczyniać się do poprawy jakości powietrza, jednak ich efektywność w izolacji akustycznej jest ograniczona. Liście drzew liściastych, choć mają dużą powierzchnię, nie są wystarczająco gęste, by skutecznie tłumić dźwięki napływające z ruchliwej ulicy. Dodatkowo, w przypadku drzew iglastych, takich jak świerk serbski, ich igły i struktura nie zapewniają odpowiedniej ochrony przed hałasem, a ich wzrost i rozwój w warunkach miejskich może być utrudniony z powodu miejskiego zanieczyszczenia i przestrzeni ograniczonej dla korzeni. Byliny, takie jak pięciornik trójząbkowy, również nie są odpowiednie do izolacji, gdyż ich niewielka wysokość i struktura nie dają możliwości skutecznej bariery przed hałasem i spalinami. Często popełniane błędy myślowe przy wyborze roślin do izolacji wynikają z nieuwzględnienia specyfiki ich wzrostu oraz funkcji, jakie mają pełnić. Przy projektowaniu przestrzeni zielonych w takich lokalizacjach kluczowe jest stosowanie roślin, które charakteryzują się gęstością oraz odpowiednią wysokością, co pozwala na maksymalizację funkcji izolacyjnych.

Pytanie 8

Jakie gatunki roślin w polskich warunkach klimatycznych potrzebują zimą przechowywania organów podziemnych w pomieszczeniach?

A. Piwonia chińska (Paeonia lactiflora), liliowiec ogrodowy (Hemerocallis hybrida)

B. Goździk pierzasty (Dianthusplummarius), kosaciec syberyjski (Iris sybirica)

C. Jeżówka purpurowa (Echinacea purpurea), funkia sina (Hosta glauca)

D. Begonia bulwiasta (Begonia tuberhyrida), dalia ogrodowa (Ddhliax cultorum)

Wybrane odpowiedzi, takie jak piwonia chińska czy jeżówka purpurowa, nie wymagają przechowywania organów podziemnych w pomieszczeniach, co może prowadzić do błędnych wniosków. Piwonia chińska (Paeonia lactiflora) to roślina wieloletnia, która zimuje w gruncie, a jej korzenie są odporne na niskie temperatury. Odpowiednie przygotowanie polega jedynie na przycięciu nadziemnych części rośliny oraz ewentualnym zabezpieczeniu korzeni przed ekstremalnym mrozem poprzez przykrycie ściółką. Podobnie jest z jeżówką purpurową (Echinacea purpurea), która również dobrze znosi polskie zimy. Funkcjonuje jako roślina wieloletnia, która przetrwa w gruncie bez konieczności jej wykopywania. Często mylone są także rośliny, które nie wymagają tego typu zabiegów. Na przykład, liliowiec ogrodowy (Hemerocallis hybrida) oraz kosaciec syberyjski (Iris sybirica) to także rośliny, które nie wymagają przechowywania organów podziemnych w pomieszczeniach, co jest mylnym podejściem. Kluczowym błędem jest nieznajomość specyfiki roślin i ich wymagań dotyczących zimowania. Właściwe zrozumienie, które rośliny są wrażliwe na mróz, a które mogą pozostać w gruncie, jest niezbędne dla prawidłowej uprawy i pielęgnacji roślin ogrodowych. Niezastosowanie się do tych praktyk może prowadzić do uszkodzeń roślin i ich obumierania, co całkowicie zniweczy efekty pracy ogrodnika.

Pytanie 9

Jakie wymagania muszą spełniać drzewa przeznaczone do sadzenia?

A. Właściwie wykształcone pędy i pąki kwiatowe

B. Właściwie rozwinięte pąki liściowe oraz korzenie boczne

C. Właściwie uformowany pień oraz korzeń główny

D. Właściwie ukształtowany pokrój oraz system korzeniowy

Prawidłowo uformowany pokrój i system korzeniowy są kluczowymi elementami, które decydują o dalszym wzroście oraz zdrowiu drzew. Pokrój drzewa powinien być harmonijny i odpowiednio zbalansowany, co pozwala na efektywną fotosyntezę oraz stabilność w warunkach wiatrowych. System korzeniowy, z kolei, odpowiada za pobieranie wody oraz składników odżywczych z gleby, a także za stabilizację drzewa w podłożu. Zgodnie z dobrymi praktykami sadowniczymi, drzewa powinny być sadzone w odpowiednich warunkach glebowych oraz mieć korzenie w pełni rozwinięte, co pozwala im lepiej przystosować się do nowego środowiska. Dobrze rozwinięty system korzeniowy umożliwia drzewom radzenie sobie w trudnych warunkach, takich jak susza czy nadmierna wilgotność. Przykładem praktycznym może być sadzenie drzew owocowych, które wymagają odpowiedniego pokroju, aby umożliwić łatwiejsze zbieranie plonów oraz zapewnić optymalne warunki do owocowania. Dlatego, przy wyborze drzew do sadzenia, szczególną uwagę należy zwrócić na ich pokrój i system korzeniowy.

Pytanie 10

To pytanie jest dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 11

Jakie urządzenie służy do pomiaru kątów zarówno w pionie, jak i poziomie w terenie?

A. dalmierz

B. węgielnicę

C. busolę

D. teodolit

Busola, będąca narzędziem do pomiaru kierunków, jest wykorzystywana głównie w nawigacji i orientacji w terenie. Choć ma swoje zastosowanie w geodezji, nie umożliwia pomiaru kątów pionowych, co czyni ją niewłaściwym wyborem w kontekście podanego pytania. Dalmierz, z drugiej strony, służy do pomiarów odległości, co jest kluczowe w geodezji, ale również nie dostarcza informacji o kątach. Dalmierz laserowy może być użyty w połączeniu z teodolitami, jednak samodzielnie nie spełnia wymagań dotyczących pomiaru kątów. Węgielnica to narzędzie o ograniczonym zastosowaniu, używane głównie w ręcznych pracach budowlanych do sprawdzania poziomu i kąta(90°). Dlatego jest to narzędzie bardziej właściwe dla zadań rzemieślniczych niż geodezyjnych. Typowym błędem związanym z wyborem niepoprawnej odpowiedzi jest mylenie narzędzi oznaczających różne parametry pomiarowe. Użytkownicy mogą nie doceniać znaczenia różnicy pomiędzy pomiarami kątów a pomiarami odległości, co prowadzi do niepoprawnych wniosków. W kontekście profesjonalnych pomiarów, wybór odpowiednich narzędzi i zrozumienie ich funkcji jest kluczowe dla osiągnięcia precyzyjnych wyników.

Pytanie 12

Jakie drzewo liściaste jest zalecane do uprawy na glebach o dużej wilgotności?

A. Robinię białą (Robinia pseudoacacia)

B. Buka pospolitego (Fagus sylvatica)

C. Brzozę brodawkowatą (Betula pendula)

D. Surmię bignoniową (Catalpa bignonioides)

Buka pospolitego (Fagus sylvatica) to drzewo liściaste, które doskonale nadaje się do uprawy na glebach wilgotnych, co wynika z jego naturalnych preferencji siedliskowych. Gatunek ten występuje w naturalnych lasach liściastych Europy, gdzie często rośnie w miejscach o dobrym uwilgotnieniu. Buk preferuje gleby żyzne, próchniczne i głęboko uprawne, co sprawia, że wilgotne stanowiska są dla niego idealne. Dodatkowo, buk jest drzewem długowiecznym, osiągającym imponujące rozmiary, co czyni go atrakcyjnym wyborem do parków i dużych ogrodów. W praktyce, sadząc buk na wilgotnych glebach, możemy liczyć na jego szybki wzrost oraz estetyczny wygląd, który wprowadza do przestrzeni zielonej elegancję i harmonię. Warto również zauważyć, że buk jest istotny z punktu widzenia bioróżnorodności, ponieważ jego liście stanowią habitat dla wielu organizmów, a jego obecność w ekosystemie wspiera lokalne gatunki fauny. Dlatego, w kontekście uprawy drzew na glebach wilgotnych, buk pospolity jest najlepszym rozwiązaniem, które gwarantuje zarówno estetyczne, jak i ekologiczne korzyści.

Pytanie 13

To pytanie jest dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 14

Przedstawione na ilustracji ogrodzenie jest charakterystyczne dla ogrodu

A. naturalistycznego.

B. renesansowego.

C. barokowego.

D. secesyjnego.

Wybór ogrodzenia secesyjnego, barokowego lub renesansowego może wynikać z błędnych skojarzeń dotyczących estetyki i charakterystyki tych stylów. Ogrody secesyjne, na przykład, często charakteryzują się wyrafinowanymi formami i bogatymi zdobieniami, co jest sprzeczne z zasadami ogrodów naturalistycznych, które dążą do prostoty i harmonii z naturą. Zamiast stosowania naturalnych materiałów, ogrody w stylu secesyjnym zazwyczaj wykorzystują bardziej złożone struktury, często z wykorzystaniem metalu czy kamienia, co nadaje im bardziej formalny charakter. Z kolei ogrody barokowe są znane z monumentalnych kompozycji, które obejmują symetrię oraz wyrafinowane detale architektoniczne, co również stoi w sprzeczności z luźniejszym podejściem natury w projektowaniu ogrodów naturalistycznych. Renesans, z kolei, koncentruje się na proporcjach i harmonii, co również prowadzi do bardziej formalnych i geometrycznych form, typowych dla ogrodów w tym stylu. Typowym błędem myślowym w tym przypadku jest przenoszenie cech jednego stylu do innego, co może być wynikiem niepełnej znajomości zasad projektowania ogrodów. Warto zaznaczyć, że każdy styl ogrodowy ma swoje unikalne cechy, które powinny być brane pod uwagę przy jego wyborze, a znajomość tych różnic jest kluczowa dla tworzenia przestrzeni zgodnych z ich historycznym kontekstem oraz estetyką.

Pytanie 15

Przygotowanie gruntu do uprawy roślin wrzosowatych powinno się rozpocząć od

A. usunięcia kamieni z gleby

B. dodania piasku

C. sprawdzenia odczynu gleby

D. przeprowadzenia nawożenia

Weryfikacja odczynu gleby to kluczowy etap przygotowania podłoża pod uprawy roślin wrzosowatych, takich jak wrzosy czy borówki. Rośliny te preferują gleby kwaśne, o pH w granicach 4,5-5,5. Przed rozpoczęciem jakichkolwiek działań agrotechnicznych, niezbędne jest przeprowadzenie analizy gleby, aby określić jej aktualny odczyn. W przypadku stwierdzenia, że gleba jest zbyt zasadowa, można zastosować odpowiednie środki, takie jak siarka elementarna, aby obniżyć pH. Taka praktyka jest zgodna z najlepszymi standardami agrotechnicznymi, które podkreślają znaczenie dostosowywania warunków glebowych do specyficznych wymagań uprawianych roślin. Oprócz pH, warto zwrócić uwagę na inne parametry gleby, takie jak zawartość materii organicznej czy skład mineralny, co pomoże w odpowiednim nawożeniu i dostosowaniu innych zabiegów agrotechnicznych. Przykładowo, w przypadku uprawy borówek, powinno się również dążyć do optymalizacji warunków wilgotności oraz struktury gleby, co wpływa na zdrowie roślin oraz ich plonowanie.

Pytanie 16

Do jednorocznych chwastów, które rosną na trawnikach, zalicza się

A. babka lancetowata

B. szczaw polny

C. chwastnica jednostronna

D. mlecz pospolity

Mlecz pospolity (Taraxacum officinale), szczaw polny (Rumex acetosella) oraz babka lancetowata (Plantago lanceolata) to rośliny, które mogą być mylone z chwastami jednorocznymi, ale w rzeczywistości są to chwasty wieloletnie. Mlecz pospolity, powszechnie znany z żółtych kwiatów i charakterystycznych puchatych nasion, to roślina, która przetrwa w trudnych warunkach i potrafi szybko zdominować trawniki, wprowadzając chaos w ich ekosystem. Szczaw polny, z kolei, to roślina o liściach o charakterystycznym kwasie szczawiowym, która również jest wieloletnia i może prowadzić do obniżenia jakości trawnika, jednak jego charakter wzrostu jest inny niż chwastnicy. Babka lancetowata, znana ze swoich długich liści ułożonych w rozetę, jest także rośliną wieloletnią, która może być mylona z jednorocznymi chwastami ze względu na jej szeroką obecność w różnych siedliskach. Typowym błędem myślowym jest uznawanie tych roślin za jednoroczne tylko dlatego, że mogą występować w podobnych miejscach, jak chwastnica jednostronna. Zrozumienie biologii tych roślin oraz ich cyklów życia jest kluczowe dla skutecznego zarządzania trawnikiem i zwalczania chwastów, co podkreśla znaczenie edukacji w zakresie ekologicznych praktyk ogrodniczych.

Pytanie 17

Jakie rośliny są zalecane do formowania strzyżonych żywopłotów?

A. Kasztanowiec biały (Aesculus hippocastanum)

B. Grab pospolity (Carpinus betuluś)

C. Dąb szypułkowy (Quercus robur)

D. Jesion wyniosły (Fraxinus excelsior)

Wybór innych roślin do tworzenia żywopłotów, takich jak dąb szypułkowy, kasztanowiec biały czy jesion wyniosły, może prowadzić do błędnych wniosków dotyczących ich zastosowania. Dąb szypułkowy (Quercus robur) jest majestatycznym drzewem, które osiąga duże rozmiary i ma silny, rozłożysty pokrój, co sprawia, że nie jest idealny do formowania żywopłotów, które z definicji powinny być niskie i gęste. Kasztanowiec biały (Aesculus hippocastanum) również nie nadaje się do tego celu, ponieważ jego liście mają tendencję do opadania i nie formują zwartej struktury, co obniża walory estetyczne takiego żywopłotu. Jesion wyniosły (Fraxinus excelsior) jest kolejnym przykładem drzewa, które ze względu na swoje wymagania glebowe oraz dużą wysokość nie sprawdzi się w roli żywopłotu. Typowym błędem jest mylenie cech roślin drzewiastych z cechami, jakimi powinny charakteryzować się rośliny do formowania żywopłotów. Rośliny te powinny być gęste, łatwe do przycinania i odporne na warunki zewnętrzne. Dlatego wybór grabu pospolitego jako rośliny do żywopłotów oparty jest na praktycznych aspektach jego uprawy oraz estetycznych walorach, które inne wymienione rośliny nie oferują.

Pytanie 18

Jaki gatunek roślin można zalecić do sadzenia w pasach zieleni wzdłuż dróg w celu tworzenia osłon przed śniegiem?

A. Magnolia gwiaździsta (Magnolia stellata)

B. Świerk pospolity (Picea abies)

C. Miłorząb japoński (Ginkgo biloba)

D. Jodła koreańska (Abies koreana)

Miłorząb japoński (Ginkgo biloba) oraz magnolia gwiaździsta (Magnolia stellata) nie są odpowiednimi gatunkami do obsadzania pasów zieleni w kontekście tworzenia osłon przeciwśnieżnych. Miłorząb japoński, choć jest drzewem o wyjątkowej odporności na zanieczyszczenia, nie posiada cech, które sprawiałyby, że byłby skuteczny jako osłona przed śniegiem. Jego liście, które opadają na zimę, nie zatrzymują śniegu, a ich struktura nie wspiera utrzymania śniegu w jednym miejscu, co jest kluczowe w kontekście ochrony dróg. Podobnie z magnolią gwiaździstą, która jest krzewem ozdobnym, a jej nieodpowiednia struktura korony i słaba tolerancja na ekstremalne warunki pogodowe czynią ją mało efektywną w roli osłony przeciwsnieżnej. Warto zauważyć, że wybór roślin do obsadzenia pasów zieleni powinien opierać się na ich funkcjonalności w danym ekosystemie oraz na ich zdolności do tolerowania lokalnych warunków atmosferycznych. Typowym błędem jest zakładanie, że wszystkie gatunki roślinności mogą być stosowane w każdym kontekście bez uwzględnienia ich specyficznych właściwości i potrzeb ekologicznych.

Pytanie 19

Jakie środki ochrony roślin powinny być używane do zwalczania chorób grzybowych?

A. Akarycydy

B. Moluskocydy

C. Herbicydy

D. Fungicydy

Fungicydy to grupa środków ochrony roślin, które są specjalnie zaprojektowane do zwalczania chorób grzybowych. Działają na różne etapy rozwoju grzybów, w tym na ich zarodniki oraz na dorosłe formy, co czyni je skutecznymi w ochronie roślin przed infekcjami. Przykłady fungicydów obejmują substancje czynne, takie jak azoksystrobina, tebuconazol czy mankozeb, które są powszechnie stosowane w uprawach takich jak pszenica, jabłonie czy winorośl. W praktyce stosowanie fungicydów powinno być oparte na monitorowaniu stanu zdrowia roślin oraz prognozowaniu wystąpienia chorób, co pozwala na skuteczniejsze i bardziej oszczędne ich użycie. Standardy i dobre praktyki w ochronie roślin zalecają stosowanie fungicydów zgodnie z zaleceniami producentów oraz uwzględnianie ich wpływu na środowisko. Dzięki właściwemu stosowaniu fungicydów można znacząco poprawić plon oraz jakość upraw, minimalizując ryzyko rozprzestrzenienia się chorób grzybowych.

Pytanie 20

To pytanie jest dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 21

Pracownik przeprowadzając zabieg ochrony roślin w szklarni powinien być wyposażony w odzież roboczą oraz

A. gumowe rękawice i maskę ochronną

B. fartuch ochronny i skórzane obuwie

C. kask i rękawice ochronne

D. kask i buty gumowe

Odpowiedź "gumowe rękawice i maskę ochronną" jest właściwa, ponieważ przy wykonywaniu zabiegów ochrony roślin w szklarni, robotnik jest narażony na kontakt z substancjami chemicznymi, takimi jak pestycydy czy fungicydy. Gumowe rękawice zapewniają ochronę dłoni przed substancjami chemicznymi, minimalizując ryzyko ich wchłonięcia przez skórę. Ponadto, stosowanie maski ochronnej jest kluczowe dla ochrony dróg oddechowych przed wdychaniem szkodliwych oparów i pyłów, które mogą być obecne w powietrzu w trakcie aplikacji środków ochrony roślin. Zgodnie z normami BHP oraz standardami ochrony zdrowia, stosowanie odpowiednich środków ochrony indywidualnej (ŚOI) jest obowiązkowe w pracy z substancjami chemicznymi. Przykładem mogą być zalecenia zawarte w regulacjach krajowych i unijnych dotyczących stosowania agrochemikaliów, które podkreślają konieczność zapewnienia bezpieczeństwa pracownikom podczas wykonywania zabiegów w szklarni.

Pytanie 22

Długość rzeki na mapie w skali 1:350000 wynosi 45 mm. Jaka jest jej rzeczywista długość w terenie?

A. 15,75 km

B. 31,50 km

C. 23,45 km

D. 1,575 km

W każdym z błędnych rozwiązań zauważalne są typowe nieporozumienia związane z przeliczeniami długości oraz interpretacją skali mapy. Przykładowo, jeśli ktoś odpowiedział 1,575 km, mogło to wynikać z pomylenia jednostek przeliczeniowych. W tym przypadku, odpowiedź ta mogła zostać uzyskana przez nieprawidłowe pomnożenie długości rzeki na mapie, co sugeruje niepełne zrozumienie skali. Z kolei odpowiedź 23,45 km mogła powstać w wyniku błędnego dodawania lub pomnożenia przez niewłaściwy czynnik przeliczeniowy. Warto zauważyć, że pomylenie jednostek długości, jak mm i km, jest powszechnym błędem, który może prowadzić do znaczących różnic w wynikach. Przykładowo, nieprzekształcenie jednostek przed obliczeniami może sprawić, że użytkownik nie dostrzega proporcji, co prowadzi do skrajnych różnic w odpowiedziach. Typowe błędy myślowe związane z obliczeniami przestrzennymi obejmują także pomijanie konwersji jednostek oraz nieświadome pomnożenie wartości o nieodpowiednią miarę, na przykład przez niewłaściwe mnożenie przez 100 lub 1000 zamiast przez 350000. W obliczeniach kartograficznych kluczowe jest zrozumienie, jak interpretować i stosować skale, aby uniknąć tych częstych pułapek wykorzystywanych w praktyce, co z kolei ma bezpośredni wpływ na jakość realizowanych projektów.

Pytanie 23

Kiedy nie jest zalecane podlewanie roślin w słoneczny dzień?

A. w godzinach wieczornych

B. w samo południe

C. po południu

D. rano

Podlewanie roślin w południe, podczas słonecznej pogody, jest niewłaściwe, ponieważ w tym czasie temperatura wody jest znacznie wyższa, co może prowadzić do stresu termicznego roślin. Woda podana w wysokich temperaturach może uszkodzić system korzeniowy, a także prowadzić do parowania, co skutkuje marnowaniem wody. W praktyce, najlepiej podlewać rośliny wczesnym rankiem lub późnym wieczorem, gdy temperatura jest niższa, a parowanie ograniczone. Rekomendacje dotyczące podlewania poszczególnych gatunków roślin mogą różnić się, jednak ogólna zasada mówi, że nawadnianie powinno odbywać się w porach dnia, kiedy rośliny mogą efektywnie wchłonąć wodę, co minimalizuje ryzyko uszkodzeń. Zastosowanie tej zasady jest zgodne z dobrymi praktykami w ogrodnictwie, które podkreślają znaczenie czasu nawadniania dla zdrowia roślin.

Pytanie 24

Sadzenie cebul kwiatowych w koszykach z plastiku zabezpiecza je przed

A. nornicami

B. skorkami

C. pędrakami

D. drutowcami

Rozważając odpowiedzi, które nie dotyczą nornic, można zauważyć, że skorki, drutowce i pędraki to inne typy szkodników, które mogą wpływać na zdrowie cebul kwiatowych. Skorki, choć mogą powodować pewne uszkodzenia roślin, nie są głównymi zagrożeniami dla cebul w ziemi. Ich obecność często jest ograniczona do powierzchni gleby, gdzie mogą żerować na liściach i łodygach, a nie na korzeniach cebul. Drutowce, które są larwami chrabąszczy, mogą uszkadzać korzenie, ale nie są skutecznie eliminowane przez stosowanie koszyków. Bezpośrednie sadzenie cebul w ziemi, bez dodatkowej osłony, może zwiększać ryzyko ich ataku, zwłaszcza w glebach o dużej wilgotności. Pędraki, z drugiej strony, są również szkodnikami, które żyją w glebie i żerują na korzeniach, jednak ich kontrola wymaga innych metod, takich jak stosowanie środków ochrony roślin lub wprowadzenie naturalnych drapieżników. Typowym błędem przy wyborze metody ochrony cebul jest założenie, że każda forma osłony, w tym koszyki, jednocześnie chroni przed wszystkimi rodzajami szkodników. Należy zawsze analizować specyfikę zagrożeń w danym ogrodzie i stosować zróżnicowane metody ochrony, aby skutecznie zabezpieczyć cebule przed różnorodnymi szkodnikami.

Pytanie 25

Czym nie jest konserwacja zabytku?

A. odzyskanie brakującej części zabytku.

B. działanie mające na celu przywrócenie zabytku do formy najlepiej ukazującej jego wartości.

C. przystosowanie zabytku do nowych warunków użytkowania.

D. działanie mające na celu zachowanie zabytku w stanie, w którym substancja zabytkowa nie ulega degradacji i możliwe jest docenienie jej wartości.

Przystosowanie zabytku do zmiany sposobu użytkowania nie jest klasyczną formą konserwacji, ponieważ ta ostatnia koncentruje się głównie na zachowaniu substancji zabytkowej oraz na jej ochronie przed degradacją. Konserwacja zabytków obejmuje różne działania, takie jak zabezpieczanie struktury, zapewnienie odpowiednich warunków atmosferycznych oraz podejmowanie kroków w celu utrzymania oryginalnych cech i walorów estetycznych. Przykładem prawidłowej konserwacji może być renowacja malowidła ściennego, gdzie zachowuje się oryginalne farby i techniki, a jedynie usuwa się zanieczyszczenia. W praktyce, działania konserwatorskie powinny być zgodne z wytycznymi Międzynarodowej Rady Ochrony Zabytków (ICOMOS), które podkreślają znaczenie zachowania autentyczności i integralności zabytków. Wszelkie zmiany w sposobie użytkowania zabytków powinny być dokładnie przemyślane i zrealizowane w sposób, który nie narusza jego wartości kulturowych ani estetycznych.

Pytanie 26

Która praca pielęgnacyjna wykonywana jest z wykorzystaniem narzędzia pokazanego na ilustracji?

A. Koszenie trawy.

B. Przycinanie żywopłotu.

C. Cięcie drzew.

D. Wykaszanie chwastów.

Odpowiedź "Przycinanie żywopłotu" jest poprawna, ponieważ narzędzie pokazane na ilustracji to nożyce do żywopłotu. Te specjalistyczne narzędzia są zaprojektowane do precyzyjnego cięcia gałęzi krzewów i żywopłotów, co pozwala na utrzymanie ich w odpowiedniej formie i zdrowiu. Nożyce do żywopłotu charakteryzują się długimi ostrzami z ząbkami, które efektywnie chwytają i tną gałęzie, co przekłada się na równomierny kształt roślin. Użycie nożyc do żywopłotu jest szczególnie istotne w kontekście pielęgnacji ogrodu, gdzie estetyka i zdrowie roślin są kluczowe. Przykładowo, regularne przycinanie żywopłotów nie tylko poprawia ich wygląd, ale także sprzyja lepszemu wzrostowi i zdrowiu roślin, ponieważ usuwa martwe lub chore gałęzie. Warto również pamiętać, że zgodnie z dobrą praktyką ogrodniczą, najlepiej przycinać żywopłoty w odpowiednich porach roku, aby minimalizować stres dla roślin i wspierać ich zdrowy rozwój.

Pytanie 27

Który z poniższych obiektów małej architektury można spotkać w ogrodzie botanicznym?

A. Wirydarz

B. Atrium

C. Piaskownica

D. Pergola

Pergola to naprawdę fajny element w ogrodzie, często spotykany w ogrodach botanicznych. Wygląda jak konstrukcja z drewna lub metalu, która robi przyjemne, osłonięte miejsce do odpoczynku. Często sadzi się ją w pobliżu roślin pnących, co tworzy super klimatyczne miejsca w cieniu. W ogrodach botanicznych pergole są nie tylko ładne, ale też praktyczne, bo ułatwiają zwiedzanie różnych roślin w miłych warunkach. Dobrze zaprojektowane ogrody powinny łączyć funkcję z edukacją ekologiczną, a pergole świetnie wpasowują się w ten pomysł. Można je spotkać w różnych stylach, co totalnie zmienia charakter ogrodu i mikroklimat w nim.

Pytanie 28

Piaskownica zwyczajna rosnąca na wydmach nadmorskich pełni przede wszystkim rolę

A. klimatyczną

B. izolacyjną

C. techniczną

D. gospodarczą

Izolacyjna funkcja piaskownicy zwyczajnej może być mylnie interpretowana jako jej główna rola w ekosystemie wydm nadmorskich. Izolacja, w kontekście biologicznym, odnosi się zwykle do zdolności do ochrony przed warunkami atmosferycznymi, co w przypadku roślinności nie jest jej kluczowym zastosowaniem. Choć rośliny mogą oferować pewną formę osłony przed wiatrem, nie jest to ich podstawowa funkcja. Po drugie, postrzeganie piaskownicy jako rośliny pełniącej funkcję klimatyczną wydaje się nieadekwatne, ponieważ jej wpływ na klimat jest pośredni i związany głównie z stabilizacją gruntu, a nie z bezpośrednim kształtowaniem warunków pogodowych. Wreszcie, funkcja gospodarcza również nie jest kluczowa w kontekście piaskownicy, ponieważ roślina ta nie jest uprawiana jako surowiec ani nie przynosi bezpośrednich korzyści ekonomicznych. Można spotkać się z błędnym przekonaniem, że roślinność wydmowa ma istotne znaczenie gospodarcze, jednak jej główną rolą jest ochrona i stabilizacja ekosystemów, co jest kluczowe dla ich przetrwania w obliczu zmieniających się warunków klimatycznych. Te błędne rozumienia wynikają często z braku wiedzy na temat funkcji ekologicznych i interakcji między różnymi elementami środowiska, co prowadzi do uproszczonych wniosków i niepełnej analizy roli piaskownicy w ekosystemach nadmorskich.

Pytanie 29

Tabela inwentaryzacji ogólnej drzewostanu powinna zawierać gatunki drzew oraz

A. wysokości drzew w metrach

B. informacje o stanie zdrowotnym drzew

C. wiek różnych gatunków drzew

D. pierśnice w metrach

Część tabelaryczna inwentaryzacji ogólnej drzewostanu powinna rzeczywiście zawierać uwagi na temat stanu zdrowotnego drzew, ponieważ jest to kluczowy element oceny jakości lasu i jego przyszłego zarządzania. Dokładna analiza stanu zdrowotnego drzew pozwala na identyfikację problemów, takich jak choroby, szkodniki czy uszkodzenia mechaniczne, co jest niezbędne do podejmowania odpowiednich działań ochronnych i konserwacyjnych. Przykładowo, w przypadku zauważenia objawów chorobotwórczych na drzewach, leśnicy mogą podjąć decyzję o ich wycince lub zastosowaniu środków ochrony roślin. Zgodnie z dobrymi praktykami leśnymi, regularne monitorowanie stanu zdrowotnego drzewostanu jest integralną częścią zarządzania zasobami leśnymi i ochrony bioróżnorodności.

Pytanie 30

To pytanie jest dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 31

Na fotografii przedstawione jest zbiorowisko roślinne z gatunku przywodnego, które nazywamy szuwarem?

A. trzcinowym

B. oczeretowym

C. mannowym

D. wielkoturzycowym

Odpowiedź trzcinowy jest prawidłowa, ponieważ szuwary trzcinowe (Phragmites australis) to jedno z najczęściej spotykanych zbiorowisk roślinnych w ekosystemach wodnych. Trzcina jest rośliną wieloletnią, która charakteryzuje się wytrzymałością na zmienne warunki wodne oraz umiejętnością akumulacji substancji odżywczych. W praktyce, szuwary trzcinowe odgrywają kluczową rolę w stabilizacji brzegów zbiorników wodnych, co zapobiega erozji. Dodatkowo, te rośliny są siedliskiem dla wielu gatunków ptaków, owadów i innych organizmów, co czyni je istotnym elementem bioróżnorodności. Ich obecność jest również wskaźnikiem zdrowia ekosystemu, a ich wykorzystanie w rekultywacji terenów podmokłych jest zgodne z zasadami zrównoważonego rozwoju. Ochrona i odpowiednie zarządzanie szuwarami trzcinowymi są zgodne z najlepszymi praktykami w ochronie środowiska, przyczyniając się do poprawy jakości wód i ochrony siedlisk.

Pytanie 32

To pytanie jest dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 33

Zabieg skaryfikacji mechanicznej stosowany w szkółkarstwie ma na celu

A. przyśpieszenie procesu kiełkowania nasion

B. zwiększenie odporności roślin na schorzenia

C. dostarczanie roślinom koniecznych mikroelementów

D. wydłużenie okresu żywotności nasion

Skaryfikacja mechaniczna to zabieg polegający na mechanicznym uszkodzeniu twardej łupiny nasion, co znacznie przyspiesza ich kiełkowanie. Twarda łupina nasion wielu gatunków roślin, takich jak niektóre drzewa i krzewy, stanowi barierę dla wody i powietrza, co ogranicza ich zdolność do kiełkowania. Poprzez skaryfikację, łupina jest uszkadzana, co umożliwia wodzie i tlenowi dotarcie do zarodka nasienia i stymuluje proces kiełkowania. W praktyce, skaryfikację można przeprowadzać na różne sposoby, w tym poprzez szlifowanie, cięcie lub użycie chemikaliów, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w szkółkarstwie. Przykładem zastosowania skaryfikacji jest uprawa nasion niektórych gatunków drzew iglastych, gdzie efektywność kiełkowania może wzrosnąć nawet o 50% w porównaniu do nasion niepoddanych temu zabiegowi. Wiedza na temat skaryfikacji jest kluczowym elementem skutecznej produkcji szkółkarskiej oraz zapewnienia wysokiej jakości materiału roślinnego.

Pytanie 34

Jaką minimalną szerokość powinna mieć brama na drodze pożarowej w osiedlu?

A. 2,5 m

B. 3,5 m

C. 1,2 m

D. 4,5 m

Szerokości bram na osiedlowych drogach pożarowych mniejsze niż 3,5 metra, takie jak 2,5 metra, 4,5 metra czy 1,2 metra, mogą wydawać się ok w niektórych sytuacjach, ale w rzeczywistości nie spełniają podstawowych wymagań dotyczących bezpieczeństwa. Jak wybierzesz 2,5 metra, to tak naprawdę nie zapewni komfortowego przejazdu dla wozów strażackich, bo one przecież mogą być większe, w zależności od modelu. A jeśli będzie trzeba manewrować, to takie wąskie bramy mogą sprawić poważne problemy z dostępem. Odpowiedź 4,5 metra, mimo że wygląda na szerszą, to jednak przekracza standardy, co potem może prowadzić do nieefektywnego wykorzystania przestrzeni i wyższych kosztów budowlanych. No i wybór 1,2 metra to kompletny strzał w kolano, bo nie spełnia żadnych norm dróg pożarowych. Generalnie, zbyt wąskie bramy mogą opóźnić działania ratunkowe, co może zagrażać zdrowiu i życiu ludzi. Zrozumienie, jak ważna jest odpowiednia szerokość dróg pożarowych, jest kluczowe w projektowaniu bezpiecznych przestrzeni do mieszkania czy publicznych, a także w akcjach ratunkowych.

Pytanie 35

Przed posadzeniem róż z gołymi korzeniami należy przyciąć ich system korzeniowy do około

A. 5-10 cm

B. 10-15 cm

C. 20-25 cm

D. 40-50 cm

Nieprawidłowe podejście do przycinania korzeni róż przed ich sadzeniem może prowadzić do wielu problemów, które wpływają na ich późniejszy rozwój. Odpowiedzi sugerujące długości takie jak 5-10 cm, 40-50 cm czy 10-15 cm są niewłaściwe z kilku powodów. Przycięcie korzeni do długości 5-10 cm jest zdecydowanie zbyt krótkie. Tak krótki system korzeniowy może nie zapewnić roślinie wystarczających zasobów do przetrwania i dalszego wzrostu. Zbyt krótkie korzenie mogą również prowadzić do słabego ukorzenienia, co z kolei skutkuje osłabioną rośliną i zwiększoną podatnością na choroby. Z drugiej strony, długość 40-50 cm jest nieadekwatna, gdyż korzenie w tej długości mogą być trudniejsze do pomieszczenia w dołku podczas sadzenia, co zwiększa ryzyko ich uszkodzenia. Ponadto, dłuższe korzenie mogą być bardziej narażone na złamania podczas transportu i sadzenia. Odpowiedź dotycząca 10-15 cm również nie jest wystarczająca, gdyż może okazać się, że roślina nie ma wystarczających zasobów do rozwoju. Optymalna długość 20-25 cm pozwala równocześnie na efektywne ukorzenienie, co jest kluczowe dla zdrowego wzrostu rośliny. W praktyce, kluczowe jest, aby przycinając korzenie róż, mieć na uwadze ich odpowiednią długość, co jest zgodne z zaleceniami ekspertów i standardami ogrodniczymi.

Pytanie 36

To pytanie jest dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 37

Nie powinno się sadzić roślin z nagim systemem korzeniowym

A. roślin wodnych

B. krzewów owocowych

C. róż rabatowych

D. roślin iglastych

Sadzenie róż rabatowych czy krzewów owocowych z nagim systemem korzeniowym też może sprawiać problemy, chociaż nie aż tak jak u roślin iglastych. Róże rabatowe mogą być sadzone wczesną wiosną, kiedy są w spoczynku, ale ogólnie lepiej im z korzeniami. Odpowiednie podlewanie i pielęgnacja mogą pomóc im się przyzwyczaić. Co do krzewów owocowych, jak maliny czy porzeczki, to one też mogą się udać bez korzeni, ale musisz zwracać uwagę na wilgotność gleby, bo mogą mieć ciężko z wodą. Rośliny wodne to już inna bajka, można je sadzić bez korzeni, ale trzeba pamiętać o głębokości wody. Nie można traktować wszystkich roślin tak samo, bo każda ma swoje wymagania. Dlatego warto wiedzieć, czego każda roślina potrzebuje, żeby nie tracić czasu i pieniędzy. Na pewno dobrze jest zbadać wymagania gleby i wilgotności przed sadzeniem, to powinno być standardem przy każdej uprawie.

Pytanie 38

Jakie gatunki roślin powinno się sadzić, aby zminimalizować erozję i wzmocnić powierzchnię gleby na rekultywowanej skarpie?

A. Robinię białą (Robinia pseudoacacia), rokitnika pospolitego (Hippohae rhamnoides), różę pomarszczoną (Hippohae rhamnoides)

B. Klon pospolity (Acer piatanoides), żywotnika zachodniego (Thuja occidentalis), lawendę wąskolistną (Lavanduia angustifolia)

C. Oliwnika wąskolistnego (Elaeagnus angustifolia), żylistka szorstkiego (Deutzia scabra), wawrzynka wilczełyko (Daphne mezereum)

D. Świerka pospolitego (Picea abies), hortensję ogrodową (Hydrangea macrophyila), mahonię pospolitą (Mahonia aquifolium)

Wybór klonu pospolitego (Acer platanoides), żywotnika zachodniego (Thuja occidentalis) i lawendy wąskolistnej (Lavandula angustifolia) nie jest właściwy dla zadania polegającego na umacnianiu skarp oraz zapobieganiu erozji. Klon pospolity, mimo że jest popularnym drzewem w krajobrazie, ma ograniczone właściwości stabilizujące glebę, a jego system korzeniowy nie jest wystarczająco silny, aby skutecznie przeciwdziałać erozji. Żywotnik zachodni, będący rośliną iglastą, również nie jest zalecany do takich zastosowań, gdyż preferuje dobrze przepuszczalne gleby i nie radzi sobie w warunkach o dużym nasłonecznieniu oraz ubogiej glebie, co jest typowe dla skarp. Lawenda wąskolistna, choć estetyczna i aromatyczna, nie jest rośliną, która zapewnia odpowiednie wsparcie w kontekście erozji gleby, a jej wymagania glebowe są często niezgodne z wymaganiami skarp. Wybierając rośliny do umacniania skarp, kluczowe jest zrozumienie, że muszą one być dobrze przystosowane do lokalnych warunków glebowych oraz klimatycznych. Typowym błędem jest kierowanie się wyłącznie estetyką roślin, co prowadzi do nieefektywnych rozwiązań. Należy uwzględnić zarówno funkcje ekologiczne, jak i ich zdolność do przetrwania w trudnych warunkach, co jest kluczowe w praktyce inżynieryjnej i ekologicznej.

Pytanie 39

To pytanie jest dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 40

Gdy w obiekcie na terenie miejsca pracy doszło do pożaru, osoby znajdujące się w strefie zagrożenia powinny

A. opuścić obiekt korzystając z dróg ewakuacyjnych

B. pozostać w obiekcie do momentu ugaszenia pożaru

C. opuścić obiekt najkrótszą trasą

D. pozostać w obiekcie aż do przybycia straży pożarnej

Odpowiedź "opuścić budynek drogami ewakuacyjnymi" jest poprawna, ponieważ procedury ewakuacyjne są kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa osób przebywających w budynku, w którym wybuchł pożar. Drogami ewakuacyjnymi, które są oznaczone i przygotowane do szybkiego opuszczenia obiektu, można w sposób bezpieczny i zminimalizowany do niezbędnego czasu przemieszczenia się uniknąć zagrożeń, takich jak dym, ogień czy panika. W sytuacji pożaru wszyscy powinni kierować się do wyjść ewakuacyjnych, które są zaprojektowane z uwzględnieniem norm bezpieczeństwa, takich jak PN-EN 1838, które określają wymagania dotyczące oświetlenia ewakuacyjnego i oznakowania dróg ewakuacyjnych. Przykładowo, w dużych obiektach, jak biurowce czy centra handlowe, istnieją wyraźnie oznaczone ścieżki ewakuacyjne, które prowadzą do bezpiecznych punktów zbiórki. W takich sytuacjach ważne jest również, aby przed ewakuacją na spokojnie ocenić sytuację oraz kierować się wskazówkami personelu odpowiedzialnego za bezpieczeństwo. Wiedza o tym, jak należy postępować w sytuacjach kryzysowych, może uratować życie.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej