Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik programista
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 7 maja 2026 20:34
Data zakończenia: 7 maja 2026 20:49

Egzamin zdany!

Wynik: 33/40 punktów (82,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Kolumna, która pełni funkcję klucza głównego w tabeli, powinna

A. posiadać ciągłą numerację

B. być innego rodzaju niż inne kolumny

C. zawierać unikalne wartości

D. zawierać wartości liczbowe

Klucz główny w tabeli bazy danych to naprawdę ważny element. To taki unikalny identyfikator, który pozwala na jednoznaczne rozróżnianie rekordów. Dzięki temu unikamy dublowania danych, co jest istotne, żeby wszystko było jasne i klarowne, bo jak byśmy mieli dwa takie same rekordy, to mogłoby być sporo zamieszania. Na przykład w tabeli 'Klienci' klucz główny to np. numery PESEL czy jakieś unikalne identyfikatory klientów. W praktyce stosuje się też różne standardy, jak SQL, które pomagają ustawić te klucze jako ograniczenia. To sprawia, że nasze dane są bezpieczniejsze i bardziej poprawne. No i tak z doświadczenia, najlepiej jest, jak klucz główny jest prosty, może jako liczba całkowita, bo wtedy wszystko działa szybciej. Podsumowując, unikalność klucza głównego to podstawa, żeby mieć pewność, że nasze dane są spójne i wiarygodne. To kluczowe w każdym systemie bazodanowym.

Pytanie 2

W SQL prawo SELECT w poleceniu GRANT umożliwia użytkownikowi bazy danych na

A. pobieranie danych z tabeli

B. usuwanie danych z tabeli

C. zmianę danych w tabeli

D. tworzenie nowych tabel

Przywilej SELECT w poleceniu GRANT w języku SQL jest kluczowym elementem zarządzania dostępem do danych w bazach danych. Umożliwia on użytkownikowi wykonanie operacji odczytu na danych przechowywanych w tabelach. W praktyce oznacza to, że użytkownik, któremu przyznano ten przywilej, może wykonywać zapytania SELECT, aby przeglądać dane, analizować je i generować raporty. Przykładowo, w kontekście systemu zarządzania bazą danych (DBMS) takiego jak MySQL, po przyznaniu przywileju SELECT dla konkretnej tabeli, użytkownik może wywołać zapytanie takie jak 'SELECT * FROM nazwa_tabeli;', co pozwala mu na wyświetlenie wszystkich rekordów z tej tabeli. Praktyka ta jest zgodna z podstawowymi zasadami zarządzania dostępem do danych, które są zdefiniowane w standardzie SQL. Odczytywanie danych jest fundamentalnym zadaniem w analizie danych, a przywilej SELECT jest często pierwszym krokiem w budowaniu bardziej złożonych zapytań, które mogą obejmować agregacje, filtrowanie czy łączenie tabel. W ten sposób przywilej SELECT nie tylko umożliwia dostęp do danych, ale także stanowi podstawę dla bardziej zaawansowanych operacji na danych.

Pytanie 3

Które z poniższych stwierdzeń o językach programowania jest fałszywe?

A. C++ jest językiem obiektowym

B. JavaScript to język skryptowy

C. PHP służy do tworzenia stron w czasie rzeczywistym

D. SQL jest językiem programowania strukturalnego

SQL, czyli Structured Query Language, to język zapytań, który jest używany do zarządzania danymi w relacyjnych bazach danych. Jest to język deklaratywny, a nie strukturalny, co oznacza, że użytkownik nie definiuje w nim kroków przetwarzania danych, lecz opisuje, jakie dane chce uzyskać. SQL pozwala na wykonywanie operacji takich jak wybieranie danych, wstawianie, aktualizowanie i usuwanie rekordów w bazie danych. Przykładowe zapytanie w SQL może wyglądać następująco: SELECT * FROM users WHERE age > 18; co zwróci wszystkie rekordy użytkowników powyżej osiemnastego roku życia. Warto również zauważyć, że SQL jest standardem ISO, co oznacza, że jego składnia i funkcjonalności są szeroko uznawane i stosowane w różnych systemach zarządzania bazami danych, takich jak MySQL, PostgreSQL czy Oracle. To czyni SQL niezwykle ważnym narzędziem dla każdego programisty, analityka danych czy specjalisty ds. baz danych.

Pytanie 4

Jaką wartość zwróci poniższa instrukcja w JavaScript?

document.write(5==='5');

A. 1

B. true

C. false

D. 0

Instrukcja JavaScript użyta w tym przykładzie wykorzystuje operator potrójnego równości === który jest używany do porównywania wartości i typu danych. W przeciwieństwie do podwójnego równości == który porównuje tylko wartości potrójne równości wymaga aby zarówno typ jak i wartość były identyczne. W przedstawionym kodzie porównywana jest liczba 5 z ciągiem znaków '5'. Chociaż mają tę samą widoczną wartość ich typy danych są różne. Liczba jest typem numericznym podczas gdy '5' jest ciągiem znaków. Ponieważ typy danych nie są identyczne operator === zwróci wartość false. Operator potrójnego równości jest preferowany w dobrych praktykach branżowych JavaScript ponieważ eliminuje problemy wynikające z niejawnej konwersji typów co może prowadzić do nieoczekiwanych wyników. Użycie potrójnego równości poprawia czytelność kodu i jego niezawodność ponieważ zmusza programistę do świadomego zwracania uwagi na typy danych co jest szczególnie ważne w złożonych aplikacjach gdzie takie błędy mogą skutkować trudnymi do wykrycia problemami. Praktyka ta jest zalecana w celu utrzymania wysokiej jakości i przewidywalności działania aplikacji webowych.

Pytanie 5

Zmienna o typie integer lub int jest w stanie przechowywać

A. liczbę rzeczywistą

B. liczbę całkowitą

C. znak

D. łańcuch znaków

Zmienna typu integer, znana również jako int, jest podstawowym typem danych w wielu językach programowania, takich jak C, C++, Java czy Python. Jej kluczową zaletą jest możliwość przechowywania tylko liczb całkowitych, co czyni ją idealnym wyborem do operacji arytmetycznych, które wymagają precyzyjnego zarządzania wartościami całkowitymi bez części dziesiętnych. Przykłady zastosowania to m.in. przechowywanie ilości przedmiotów w magazynie, zliczanie punktów w grze lub reprezentowanie indeksów w tablicach. W praktyce, użycie zmiennych typu integer umożliwia efektywne wykorzystanie pamięci, ponieważ zajmują one mniej miejsca niż zmienne typu zmiennoprzecinkowego, a ich operacje są wykonywane szybciej. Ponadto, stosowanie zmiennych całkowitych jest zgodne z dobrymi praktykami programowania, które zalecają dobór odpowiednich typów danych do specyficznych potrzeb aplikacji, co zwiększa ich wydajność i czytelność kodu. Warto także zrozumieć, że w kontekście programowania, typ zmiennej determinuje zakres wartości, które można przechowywać, co w przypadku typu integer zwykle wynosi od -2,147,483,648 do 2,147,483,647 w standardzie 32-bitowym, co czyni go wystarczającym dla wielu zastosowań.

Pytanie 6

Jakie pola znajdują się w formularzu?

A. Textarea, Select, Input(Radio), Input(Radio), Input(Reset), Input(Submit)

B. Input(Text), Input(Checkbox), Select, Select, Input(Submit), Input(Reset)

C. Textarea, Option, Input(Checkbox), Input(Checkbox), Input(Submit), Input(Reset)

D. Input(Text), Select, Input(Radio), Input(Radio), Input(Submit), Input(Reset)

Odpowiedź, którą wybrałeś, jest ok, bo wszystko trzyma się zasady formularzy z obrazka. Input(Text) to właśnie pole, w którym wpisujesz swoje nazwisko. Potem mamy Input(Select), który pozwala wybrać jedno z województw z listy – to też jest na plus. Przy Input(Radio) można wybrać jedną opcję, co dobrze pasuje do wyboru między Studiami podyplomowymi a Kursem. Input(Submit) jest do wysyłania formularza, więc tu też wszystko gra. Na końcu Input(Reset) zeruje wszystko, co jest przydatne, kiedy chcesz wyczyścić formularz. Wszystkie te elementy są zgodne z HTML5, co jest teraz standardem w tworzeniu stron. Fajnie, że formularz ma logiczne ułożenie, bo ułatwia to korzystanie z niego. Moim zdaniem, dobrze wiedzieć, jakie elementy są stosowane w formularzach, żeby wszystko działało tak jak powinno.

Pytanie 7

Bitmapa stanowi typ obrazu

A. analogowym

B. wektorowym

C. interakcyjnym

D. rastrowym

Bitmapa, znana również jako obraz rastrowy, jest jednym z najpopularniejszych formatów graficznych używanych w różnych aplikacjach komputerowych, takich jak edytory zdjęć czy programy graficzne. Obrazy rastrowe składają się z siatki pikseli, gdzie każdy piksel ma przypisaną określoną wartość koloru. Przykłady popularnych formatów bitmapowych to JPEG, PNG, oraz BMP. W kontekście praktycznym, bitmapy są idealne do przedstawiania zdjęć i szczegółowych ilustracji, ponieważ mogą zachować bogactwo detali i kolorów. Główne zastosowanie bitmap obejmuje grafikę internetową, projektowanie stron, a także obróbkę zdjęć. W branży graficznej stosuje się standardy, takie jak RGB i CMYK, które definiują, jakie kolory mogą być użyte w obrazach rastrowych. Aby uzyskać najlepszą jakość wizualną, ważne jest, aby dostosować rozdzielczość obrazów do przeznaczenia, co jest kluczowe w profesjonalnych projektach graficznych. Właściwe zrozumienie bitmap jest fundamentem dla każdego, kto zajmuje się grafiką komputerową czy projektowaniem wizualnym.

Pytanie 8

Kaskadowe arkusze stylów są tworzone w celu

A. ulepszenia nawigacji dla użytkownika

B. zwiększenia szybkości ładowania grafiki na stronie internetowej

C. określenia metod formatowania elementów na stronie internetowej

D. dodania na stronie internetowej treści tekstowych

Wybór odpowiedzi, które nie dotyczą głównego celu kaskadowych arkuszy stylów, pokazuje niepełne zrozumienie ich funkcji. Kaskadowe arkusze stylów nie są narzędziem do ułatwienia użytkownikowi nawigacji po stronie, ponieważ nawigacja jest głównie zrealizowana przez HTML oraz JavaScript, a CSS jej nie wspiera w kontekście strukturalnym. CSS wpływa na wygląd elementów, ale nie definiuje samej struktury nawigacyjnej. Z kolei CSS nie służy do dodawania treści tekstowych na stronach internetowych. Treści są wprowadzane poprzez HTML, a CSS jedynie stylizuje te elementy. Tworzenie interfejsu użytkownika to nie tylko kwestia estetyki, lecz także odpowiedniego zarządzania danymi i treściami, co jest zadaniem HTML. Jeśli chodzi o przyspieszanie wyświetlania grafiki, CSS nie jest odpowiedzialny za optymalizację czasu ładowania obrazów; ten aspekt leży w gestii technik takich jak kompresja obrazów, użycie odpowiednich formatów oraz technik lazy loading. CSS skupia się na stylizacji elementów, a nie na ich wydajności. W związku z powyższym, każda z tych odpowiedzi pomija kluczową funkcję CSS, jaką jest definiowanie stylów dla elementów, co jest jego głównym celem.

Pytanie 9

Który kod HTML spowoduje identyczne formatowanie jak przedstawione na obrazku?

W tym paragrafie zobaczysz sposoby formatowania tekstu w HTML

<p>W tym <i>paragrafie zobaczysz sposoby formatowania</i> tekstu w HTML</p>
<p>W tym <b>paragrafie <i>zobaczysz</i> sposoby formatowania</b> tekstu w HTML</p>
<p>W tym <i>paragrafie <b>zobaczysz</b> sposoby formatowania</i> tekstu w HTML</p>
<p>W tym <i>paragrafie </i><b>zobaczysz</b><i> sposoby formatowania</i> tekstu w HTML</p>

A. Odpowiedź B

B. Odpowiedź A

C. Odpowiedź C

D. Odpowiedź D

Wybór odpowiedzi C jest trafny, bo stosujesz odpowiednie znaczniki HTML, aby osiągnąć zamierzony efekt formatowania. Przykład świetnie pokazuje, jak używać znaczników i , które służą do pochylania i pogrubiania tekstu. Znak to z kolei paragraf, który odseparowuje tekst i zaczyna nową linię. Tutaj znacznik przed słowem 'paragrafie' sprawia, że jest ono kursywą, a wokół 'zobaczysz' wyróżnia go na pogrubionym tle. To takie podstawowe zasady HTML, które pokazują, jak można różne style formatowania łączyć, żeby uczynić treści bardziej estetycznymi i przyjemnymi do czytania. Warto pamiętać o odpowiednim używaniu znaczników, bo to nie tylko poprawia wygląd, ale też dostępność treści, co jest ważne dla osób korzystających z czytników ekranu. Z mojego doświadczenia, im lepiej rozumiesz te zasady, tym łatwiej tworzyć strony, które będą dobrze odbierane przez użytkowników.

Pytanie 10

W HTML, wartość atrybutu target, która umożliwia otwieranie strony w nowym oknie lub karcie, to

A. _top

B. _parent

C. _self

D. _blank

_blank to specjalna wartość atrybutu target w języku HTML, która umożliwia otworzenie linku w nowym oknie lub karcie przeglądarki. Jest to istotne dla poprawy doświadczeń użytkowników, gdyż pozwala im na przeglądanie treści zewnętrznych bez opuszczania aktualnej strony. Przykładowo, jeśli mamy link do dokumentacji lub zewnętrznego serwisu, użycie target="_blank" sprawi, że użytkownik otworzy ten link w nowym kontekście, co sprzyja lepszej nawigacji. Warto również pamiętać o praktykach bezpieczeństwa, takich jak dodawanie atrybutu rel="noopener noreferrer" do linków otwierających nowe okna, co zapobiega potencjalnym atakom związanym z przejmowaniem kontroli nad oryginalną stroną przez nowo otwartą. Przy projektowaniu stron internetowych, stosowanie atrybutu target z wartością _blank jest zgodne z zasadami użyteczności i dostępności, pomagając w tworzeniu przyjaznych i intuicyjnych interfejsów.

Pytanie 11

Jakiej kwerendy w bazie MariaDB należy użyć, aby wybrać artykuły, których ceny mieszczą się w przedziale domkniętym <10, 20>?

A. SELECT * FROM Artykuly WHERE Cena LIKE 1%, 2%

B. SELECT * FROM Artykuly WHERE Cena IN (10, 20)

C. SELECT * FROM Artykuly WHERE Cena > 10 AND Cena < 20

D. SELECT * FROM Artykuly WHERE Cena BETWEEN 10 AND 20

Odpowiedź 'SELECT * FROM Artykuly WHERE Cena BETWEEN 10 AND 20;' jest prawidłowa, ponieważ wykorzystuje operator BETWEEN, który jest idealny do określenia wartości zawartych w obustronnie domkniętym przedziale. W tym przypadku zapytanie zwróci wszystkie artykuły, których cena jest równa 10 lub 20 oraz wszystkie wartości znajdujące się pomiędzy tymi dwoma wartościami. Operator BETWEEN jest standardowym sposobem na łatwe zapisywanie takich warunków w SQL, co czyni kod bardziej czytelnym i zrozumiałym. Przykład zastosowania to sytuacja, gdy chcemy znaleźć produkty w określonym przedziale cenowym na stronie e-commerce. Tego typu kwerendy są bardzo powszechne w analizie danych i zarządzaniu bazami danych, a ich znajomość jest kluczowa dla efektywnego wykonywania zadań związanych z eksploracją danych. Zastosowanie BETWEEN w praktyce pozwala na automatyzację procesów wyszukiwania i filtrowania danych, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie optymalizacji zapytań w bazach danych.

Pytanie 12

W celu sprawdzenia poprawności składni kodu CSS można skorzystać z

A. walidatora.

B. narzędzia debbuger.

C. konsolidatora.

D. optymalizatora.

Jak chodzi o sprawdzanie składni w CSS, to odpowiedzi takie jak debbuger, konsolidator czy optymalizator nie pasują do tego, co potrzebujesz. Debugger jest bardziej narzędziem do szukania błędów w kodzie i sprawdzania, jak działa aplikacja, ale to nie jego główna rola. Konsolidator łączy pliki CSS, co może przyspieszyć ładowanie stron, ale nie sprawdza, czy wszystko jest składniowo poprawne. A optymalizator? To coś, co poprawia wydajność, ale też nie weryfikuje składni. Krótko mówiąc, te narzędzia nie są w stanie sprawdzić, czy Twój kod CSS spełnia wymagane standardy, więc nie nadają się do tego pytania.

Pytanie 13

W instrukcji CREATE TABLE zastosowanie klauzuli PRIMARY KEY przy definiowaniu pola tabeli spowoduje, że to pole stanie się

A. indeksem unikalnym

B. kluczem obcym

C. kluczem podstawowym

D. indeksem klucza

Użycie klauzuli PRIMARY KEY w instrukcji CREATE TABLE oznacza, że pole, do którego jest ona przypisana, stanie się kluczem podstawowym tabeli. Klucz podstawowy to atrybut lub zbiór atrybutów, które jednoznacznie identyfikują każdy rekord w tabeli. Klucz podstawowy musi być unikalny dla każdego rekordu oraz nie może zawierać wartości NULL. Na przykład, w tabeli użytkowników, pole 'user_id' często pełni rolę klucza podstawowego, co pozwala na jednoznaczne odnalezienie informacji o każdym użytkowniku. Stosowanie kluczy podstawowych jest zgodne z najlepszymi praktykami w projektowaniu baz danych, ponieważ zapewnia integralność danych oraz umożliwia efektywne indeksowanie i wyszukiwanie informacji. Dodatkowo, klucze podstawowe mogą być używane w relacjach z innymi tabelami jako klucze obce, co ułatwia tworzenie powiązań między danymi. Klucz podstawowy jest zatem fundamentem struktury danych w bazie, co potwierdzają standardy SQL oraz normy projektowania baz danych.

Pytanie 14

Normalizacja tabel to proces, którego celem jest

A. wyłącznie stworzenie tabel oraz relacji w bazie

B. sprawdzenie i optymalizację bazy danych

C. dodanie danych do bazy

D. wizualizacja bazy

Normalizacja tabel jest kluczowym procesem w projektowaniu baz danych, który ma na celu usprawnienie struktury danych poprzez eliminację redundancji i zapewnienie integralności danych. Proces ten składa się z kilku kroków, które prowadzą do stworzenia dobrze zorganizowanej bazy danych. Głównym celem normalizacji jest zminimalizowanie powielania danych, co w rezultacie prowadzi do optymalizacji przestrzeni dyskowej oraz zwiększenia wydajności zapytań. Przykładem zastosowania normalizacji jest podział tabeli zawierającej informacje o klientach i zamówieniach na dwie odrębne tabele. W ten sposób, każdy klient ma swoje unikalne dane w jednej tabeli, natomiast w drugiej tabeli zapisywane są tylko odniesienia do klientów zamiast ich powtórzeń. Dobre praktyki związane z normalizacją uwzględniają różne formy normalne, z których każda ma swoje zasady, np. pierwsza forma normalna (1NF) wymaga, aby każda kolumna w tabeli zawierała tylko atomowe wartości. Wysoka jakość projektowania baz danych, w tym normalizacja, znacząco wpływa na późniejsze zarządzanie danymi oraz ich analizy.

Pytanie 15

W języku PHP instrukcja foreach jest rodzajem

A. pętli, przeznaczonej wyłącznie dla elementów tablicy

B. pętli, niezależnie od rodzaju zmiennej

C. instrukcji warunkowej, niezależnie od typu zmiennej

D. instrukcji wyboru, dla elementów tablicy

Instrukcja foreach w PHP to naprawdę super sprawa, jeśli chodzi o przechodzenie przez elementy tablicy. Dzięki niej można bardzo prosto iterować po wszystkich wartościach, co sprawia, że kod staje się bardziej przejrzysty i zwięzły. Nie trzeba wtedy się martwić o ręczne zarządzanie wskaźnikami tablicy. A dostęp do kluczy i wartości? Proszę bardzo! Na przykład, mając tablicę $fruits = ['jabłko', 'banan', 'czereśnia'], można użyć foreach tak: <code>foreach ($fruits as $fruit) { echo $fruit; }</code>. To wydrukuje nam wszystkie owoce na ekranie. No i warto mieć na uwadze, że foreach działa też z tablicami asocjacyjnymi, co pozwala na przechodzenie przez pary klucz-wartość. Korzystając z tej instrukcji, można pisać lepszy, bardziej zrozumiały kod, a to szczególnie ma znaczenie w większych projektach, gdzie czytelność jest kluczowa dla późniejszego rozwoju i utrzymania kodu.

Pytanie 16

Która z poniższych opcji najlepiej opisuje przedstawioną definicję w JavaScript?

var imiona = ["Anna", "Jakub", "Iwona", "Krzysztof"];

A. zbioru

B. tablicy

C. klasy

D. obiektu

Definicja przedstawiona na obrazku odpowiada tablicy w języku JavaScript. Tablice w JavaScript są typem obiektu, który pozwala na przechowywanie wielu wartości w jednej zmiennej. W tym przypadku zmienna imiona zawiera listę stringów reprezentujących imiona. Tablice w JavaScript są dynamiczne co oznacza że ich rozmiar można zmieniać podczas działania programu. Dostęp do poszczególnych elementów tablicy uzyskuje się za pomocą indeksów które zaczynają się od zera. Na przykład pierwszy element tej tablicy to imiona[0] czyli Anna. JavaScript oferuje wiele metod do manipulacji tablicami takich jak push do dodawania elementów na końcu tablicy pop do usuwania ostatniego elementu czy map do tworzenia nowej tablicy na podstawie istniejącej poprzez zastosowanie funkcji do każdego elementu. Zrozumienie działania tablic jest kluczowe dla efektywnego programowania w JavaScript ponieważ są one podstawowym narzędziem do przechowywania i zarządzania danymi.

Pytanie 17

W dostępnej tabeli mieszkań znajdują się kolumny o nazwach: adres, metraż, liczba_pokoi, standard, status, cena. Wykonanie podanej kwerendy SQL SELECT spowoduje, że zostaną wyświetlone

A. metraż oraz cena tych mieszkań, które mają co najmniej 3 pokoje

B. wszystkie informacje dotyczące mieszkań, które mają co najmniej 3 pokoje

C. metraż oraz cena tych mieszkań, które mają więcej niż 3 pokoje

D. wszystkie informacje oprócz adresu tych mieszkań, które mają więcej niż 3 pokoje

Kwerenda SQL SELECT metraz cena FROM mieszkania WHERE ile_pokoi 3 jest zapytaniem, które precyzyjnie określa zakres danych do wyświetlenia na podstawie warunku. Polecenie SELECT określa, które kolumny będą zwracane w wyniku kwerendy w tym przypadku metraz i cena. Dzięki temu uzyskujemy tylko te dane które są istotne w kontekście analizy efektywności lub porównania cen nieruchomości o określonym rozmiarze w ramach bazy danych. Użycie klauzuli WHERE ile_pokoi 3 definiuje dodatkowy filtr aby wyświetlane były jedynie te rekordy które spełniają podany warunek logiczny czyli ilość pokoi większą niż trzy. Jest to powszechnie stosowana praktyka w pracy z bazami danych pozwalająca na efektywne przetwarzanie i analizę dużych zbiorów danych poprzez ograniczenie zwracanych wyników do tych które są najbardziej istotne dla użytkownika. Takie podejście pozwala na optymalizację wydajności zapytań SQL co jest kluczowe w środowiskach produkcyjnych gdzie czas odpowiedzi i obciążenie serwera mają istotne znaczenie

Pytanie 18

Na tabeli dania, której wiersze zostały pokazane poniżej, wykonano przedstawioną kwerendę:

SELECT * FROM dania WHERE typ < 3 AND cena < 30 LIMIT 5;

Ile wierszy wybierze ta kwerenda?

id	typ	nazwa	cena
1	1	Gazpacho	20
2	1	Krem z warzyw	25
3	1	Gulaszowa ostra	30
4	2	Kaczka i owoc	30
5	2	Kurczak pieczony	40
6	3	wierzbowy przysmak	35
7	2	Mintał w panierce	30
8	2	Alle kotlet	30
9	3	Owoce morza	20
10	3	Grzybki, warzywka, sos	15
11	3	Orzechy i chipsy	10
12	3	Tatar i jajo	15
13	3	Bukiet warzyw	10

A. 13

B. 8

C. 5

D. 2

Twoja odpowiedź jest jak najbardziej trafna. To zapytanie SQL, które mamy, wybiera z tabeli 'dania' te wiersze, gdzie 'typ' jest mniejszy niż 3, a 'cena' nie przekracza 30. Wiem, że dodanie 'LIMIT 5' może wydawać się istotne, ale w tym przypadku tak naprawdę nie wpływa to na wynik, bo tylko jeden wiersz pasuje – danie 'Gazpacho'. Warto pamiętać, że w SQL, gdy używamy warunku 'WHERE', łączymy je z operatorem AND, co oznacza, że muszą być spełnione jednocześnie. Klauzula 'LIMIT' jest przydatna w różnych sytuacjach, ale tutaj, nawet z ograniczeniem do 5, i tak mamy tylko jeden wynik.

Pytanie 19

Którą funkcję z menu Kolory programu GIMP użyto, w celu uzyskania efektu przedstawionego w filmie?

A. Krzywe.

B. Inwersja.

C. Progowanie.

D. Barwienie.

Prawidłowo wskazana funkcja to „Progowanie”, bo dokładnie ona zamienia obraz kolorowy lub w odcieniach szarości na obraz dwuwartościowy: piksel jest albo czarny, albo biały, w zależności od tego, czy jego jasność przekracza ustawiony próg. W GIMP-ie znajdziesz ją w menu Kolory → Progowanie. Suwakami ustalasz zakres poziomów jasności, które mają zostać potraktowane jako „białe”, a wszystko poza tym zakresem staje się „czarne”. Efekt, który się wtedy uzyskuje, jest bardzo charakterystyczny: mocno kontrastowy, bez półtonów, coś w stylu skanu czarno-białego lub grafiki do druku na ploterze tnącym. Z mojego doświadczenia progowanie świetnie nadaje się do przygotowania logotypów, szkiców technicznych, schematów, a także do wyciągania konturów z lekko rozmytych zdjęć. Często używa się go też przed wektoryzacją, żeby program śledzący krawędzie miał wyraźne granice między czernią a bielą. W pracy z grafiką na potrzeby stron WWW próg bywa stosowany np. przy tworzeniu prostych ikon, piktogramów albo masek (maski przezroczystości można przygotować właśnie na bazie obrazu progowanego). Dobrą praktyką jest najpierw sprowadzenie obrazu do odcieni szarości i dopiero potem użycie progowania, bo wtedy masz większą kontrolę nad tym, jak rozkłada się jasność i gdzie wypadnie granica progu. Warto też pamiętać, że progowanie jest operacją destrukcyjną – traci się informacje o półtonach – więc najlepiej pracować na kopii warstwy, żeby w razie czego móc wrócić do oryginału i poprawić ustawienia progu.

Pytanie 20

Która z funkcji SQL nie przyjmuje żadnych argumentów?

A. year

B. len

C. upper

D. now

Wybór funkcji 'upper', 'len' lub 'year' jako odpowiedzi wskazuje na nieporozumienie dotyczące funkcji w SQL. Funkcja 'upper' służy do konwertowania tekstu na wielkie litery, co oznacza, że wymaga argumentu - ciągu znaków, który ma zostać przekształcony. Przykładowe użycie tej funkcji to 'SELECT upper(nazwa) FROM tabela;', gdzie 'nazwa' jest kolumną z danymi tekstowymi. Podobnie, funkcja 'len' wylicza długość ciągu znaków i również wymaga argumentu; na przykład, 'SELECT len(nazwa) FROM tabela;' zwróci liczbę znaków w kolumnie 'nazwa'. Funkcja 'year' wyciąga rok z daty, co czyni ją również funkcją wymagającą argumentu, jak 'SELECT year(data) FROM tabela;', gdzie 'data' jest kolumną z wartościami dat. Typowe błędy myślowe prowadzące do wyboru tych funkcji jako odpowiedzi wynikają z mylenia ich z funkcjami, które mogą działać bez argumentów, jak 'now'. Warto znać różnice między tymi funkcjami, aby skutecznie korzystać z SQL w praktyce, a także unikać niepoprawnych zapytań, które mogą prowadzić do błędów wykonania lub nieprawidłowych wyników.

Pytanie 21

Jaką rozdzielczość określa jednostka ppi (ang. pixels per inch)?

A. Obrazów bitmapowych.

B. Cyfrowych przyrządów dokonujących pomiarów.

C. Skanujących urządzeń.

D. Obrazów generowanych przez drukarki i plotery

Rozdzielczość wyrażana w jednostkach ppi (pixels per inch) odnosi się do ilości pikseli na cal w obrazach tworzonych przez drukarki i plotery. Wyższa wartość ppi oznacza większą gęstość pikseli, co przekłada się na wyższą jakość druku oraz więcej szczegółów w finalnym obrazie. W praktyce, standardowe wartości ppi dla wysokiej jakości druku to 300 ppi lub więcej, co jest preferowane w przypadku fotografii oraz materiałów reklamowych. Wartości te są zgodne z wytycznymi branżowymi, które sugerują, że dla druku offsetowego zaleca się rozdzielczość minimum 300 ppi, aby zachować szczegóły i ostrość obrazu. Użycie odpowiednich wartości ppi jest kluczowe w procesie prepress, gdzie przygotowuje się materiały do druku. Nieodpowiednia rozdzielczość może prowadzić do rozmycia, pikselizacji i ogólnej utraty jakości w finalnym produkcie, co negatywnie wpływa na wrażenia wizualne odbiorców oraz wizerunek marki.

Pytanie 22

Tabela filmy zawiera klucz główny id oraz klucz obcy rezyserID, natomiast tabela rezyserzy ma klucz główny id. Obydwie tabele są połączone relacją jeden do wielu, gdzie strona rezyserzy odnosi się do strony filmy. Jak należy zapisać kwerendę SELECT, aby połączyć tabele filmy i rezyserzy?

A. ... filmy JOIN rezyserzy ON filmy.id = rezyserzy.filmyID ...

B. ... filmy JOIN rezyserzy ON filmy.rezyserID = rezyserzy.filmyID ...

C. ... filmy JOIN rezyserzy ON filmy.id = rezyserzy.id ...

D. ... filmy JOIN rezyserzy ON filmy.rezyserID = rezyserzy.id ...

Odpowiedź, która wskazuje na połączenie tabeli filmy z tabelą rezyserzy za pomocą klauzuli JOIN, z warunkiem ON filmy.rezyserID = rezyserzy.id, jest prawidłowa, ponieważ bezpośrednio odzwierciedla relację pomiędzy tymi dwiema tabelami. Klucz obcy rezyserID w tabeli filmy wskazuje na klucz główny id w tabeli rezyserzy. W związku z tym, aby prawidłowo połączyć te tabele w kwerendzie SELECT, musimy użyć tego klucza obcego w warunku połączenia. Przykładowo, w realnych zastosowaniach chcesz uzyskać informacje o filmach oraz ich reżyserach; więc pisząc zapytanie, możesz z łatwością uzyskać dane, takie jak tytuł filmu i imię reżysera, co jest kluczowe w systemach zarządzania bazą danych. Dobre praktyki wskazują, że zawsze należy używać poprawnych kluczy do łączenia tabel, aby uzyskać wiarygodne i dokładne wyniki, co jest fundamentalne w projektowaniu baz danych i tworzeniu zapytań SQL.

Pytanie 23

W skrypcie napisanym w języku PHP należy przeprowadzić operacje, gdy spełniony jest warunek, że adresy są parzystymi numerami na ulicach: Bratkowej oraz Nasturcjowej. Jakie wyrażenie logiczne to określa?

A. ($ulica == "Bratkowa" || $ulica == "Nasturcjowa") && $numer % 2 == 0

B. ($ulica == "Bratkowa" || $ulica == "Nasturcjowa") && $numer / 2 == 0

C. $ulica == "Bratkowa" && $ulica == "Nasturcjowa" && $numer / 2 == 0

D. $ulica == "Bratkowa" && $ulica == "Nasturcjowa" && $numer % 2 == 0

Pojęcia zastosowane w odpowiedziach, które nie są poprawne, zawierają błędne założenia dotyczące użycia operatorów logicznych i arytmetycznych. W przypadku pierwszej odpowiedzi, użycie operatora && (i) do sprawdzania, czy zmienna $ulica jest jednocześnie równa "Bratkowa" i "Nasturcjowa" jest technicznie niemożliwe, ponieważ zmienna nie może przyjąć dwóch różnych wartości jednocześnie. Druga odpowiedź, która używa operatora / (dzielenie) w kontekście sprawdzania parzystości, wprowadza w błąd; reszta z dzielenia przez 2 jest właściwym sposobem sprawdzania parzystości, a nie dzielenie, które może prowadzić do nieprawidłowego wyniku - liczba będzie parzysta tylko wtedy, gdy reszta z dzielenia wynosi zero. W czwartej odpowiedzi, użycie operatora / również nie jest odpowiednie. Kluczowym błędem, który można zauważyć, jest nieprawidłowe myślenie o logice warunkowej i operatorach matematycznych. W praktyce, stosowanie reszty z dzielenia jako metody określenia parzystości jest powszechną praktyką w wielu językach programowania, w tym PHP. Dlatego konieczne jest zrozumienie, jak poprawnie formułować warunki logiczne oraz jakich operatorów używać, aby osiągnąć zamierzony efekt.

Pytanie 24

Na ilustracji ukazano rezultat stylizacji za pomocą CSS oraz kod HTML generujący ten przykład. Zakładając, że marginesy wewnętrzne wynoszą 50 px, a zewnętrzne 20 px, jak wygląda styl CSS dla tego obrazu?

A. D.

B. C.

C. B.

D. A.

Poprawna odpowiedź C wskazuje na właściwe zastosowanie właściwości CSS z użyciem solidnego czarnego obramowania o grubości 4 pikseli oraz marginesów wewnętrznych i zewnętrznych. Właściwa konfiguracja stylów CSS pozwala na precyzyjne kontrolowanie wyglądu elementów na stronie, co jest kluczowe w tworzeniu responsywnych i estetycznych stron internetowych. Użycie właściwości background-color z wartością Teal pozwala na ustawienie koloru tła, co może być istotne dla zachowania spójności wizualnej projektu. Padding ustawia wewnętrzne marginesy elementu umożliwiając kontrolę nad przestrzenią wokół zawartości, co może wpływać na czytelność i estetykę. Margins z kolei określają przestrzeń zewnętrzną oddzielając element od innych sąsiednich elementów. Poprawne zrozumienie tych stylów pozwala na efektywne projektowanie UI z myślą o użytkowniku końcowym. Dodatkowo praktyczne zastosowanie solidnych obramowań jest powszechne w podkreślaniu istotnych sekcji wizualnych, co jest zgodne z dobrymi praktykami w projektowaniu stron.

Pytanie 25

Aby utworzyć relację wiele do wielu między tabelami A i B, wystarczy, że

A. połączenie tabeli A z tabelą B nastąpi poprzez określenie kluczy obcych

B. tabela A będzie miała identyczne pola jak tabela B

C. zostanie zdefiniowana trzecia tabela z kluczami obcymi do tabel A i B

D. wiele wpisów z tabeli A powtórzy się w tabeli B

Odpowiedź, że należy zdefiniować trzecią tabelę z kluczami obcymi do tabel A i B, jest poprawna, ponieważ relacja wiele do wielu wymaga pośrednictwa trzeciej tabeli, często nazywanej tabelą asocjacyjną lub łączącą. W praktyce oznacza to, że każdy rekord w tabeli A może być powiązany z wieloma rekordami w tabeli B i vice versa. Tabela asocjacyjna zawiera co najmniej dwa pola kluczy obcych: jedno wskazujące na odpowiedni rekord w tabeli A i drugie na odpowiadający mu rekord w tabeli B. Na przykład, w systemie zarządzania kursami, tabela 'Studenci' i tabela 'Kursy' mogą być połączone poprzez tabelę 'Rejestracje', która przechowuje identyfikatory studentów i kursów, umożliwiając przypisanie wielu studentów do wielu kursów. To podejście jest zgodne z zasadami normalizacji baz danych, które mają na celu minimalizację redundancji i zapewnienie spójności danych. Dobrą praktyką jest również zapewnienie, że klucze obce w tabeli asocjacyjnej są odpowiednio indeksowane, co poprawia wydajność zapytań oraz umożliwia łatwe zarządzanie relacjami.

Pytanie 26

Co chce osiągnąć poniższe zapytanie MySQL?

ALTER TABLE ksiazki
MODIFY tytul VARCHAR(100) NOT NULL;

A. Usunąć kolumnę tytul z tabeli ksiazki

B. Dodać do tabeli ksiazki kolumnę tytul

C. Zmienić typ kolumny w tabeli ksiazki

D. Zmienić nazwę kolumny w tabeli ksiazki

Polecenie SQL ALTER TABLE ksiazki MODIFY tytul VARCHAR(100) NOT NULL; służy do zmiany typu kolumny tytul w tabeli ksiazki. W tym przypadku typ kolumny jest zmieniany na VARCHAR(100), co oznacza, że będzie przechowywać łańcuchy znaków o maksymalnej długości 100 znaków, a dodatkowo kolumna ta nie może przyjmować wartości NULL. Użycie ALTER TABLE i MODIFY pozwala na dynamiczną modyfikację struktury tabeli bez konieczności jej usuwania i ponownego tworzenia, co jest korzystne w dużych systemach bazodanowych, gdzie minimalizacja czasu przestoju jest kluczowa. Praktyczne zastosowanie polecenia MODIFY jest szerokie i obejmuje sytuacje, w których wymagane są zmiany w przechowalności danych, na przykład aby dostosować się do nowych wymagań biznesowych lub normatywnych. Warto pamiętać o dopasowaniu zmian do istniejących danych i zapewnieniu spójności bazy danych, co jest dobrą praktyką w zarządzaniu bazami danych.

Pytanie 27

Według zasad walidacji HTML5, jakie jest prawidłowe użycie znacznika hr?

A. <hr>

B. </ hr>

C. </ hr />

D. </hr?>

Wszystkie inne odpowiedzi dotyczące znacznika <hr> są błędne, i to z kilku powodów. Po pierwsze, odpowiedź </ hr> sugeruje, że <hr> potrzebuje zamknięcia, co nie jest zgodne z zasadami HTML5. Znaczniki samodzielne, jak <hr>, nie mają zamykających wersji, bo to właśnie ich urok. Następnie, </hr?> ma ten dziwny znak zapytania, co sprawia, że trudno to rozczytać. Tego typu znaki nie mogą być w nazwach znaczników, więc przeglądarki się w tym gubią. I jeszcze inna odpowiedź, </ hr />, wraca do starych wersji HTML, gdzie można było takie rzeczy robić, ale teraz to nie ma sensu. Niepoprawne znaczniki mogą sprawić, że strona będzie działać dziwnie, a to nie jest fajne dla użytkowników. Lepiej trzymać się aktualnych zasad, żeby wszystko działało jak należy.

Pytanie 28

W kodzie HTML zamieszczono link do strony internetowej:

<a href="http://google.com">strona Google</a>

Jakie dodatkowe zmiany należy wprowadzić, aby link otwierał się w nowym oknie lub zakładce przeglądarki, dodając do definicji linku odpowiedni atrybut?

A. rel = "external"

B. rel = "next"

C. target = "_blank"

D. target = "_parent"

Atrybut target w HTML ma na celu określenie, w jaki sposób ma być otwierany odnośnik. Wartość _blank wskazuje przeglądarkę, że nowa strona powinna zostać otwarta w nowym oknie lub zakładce. Jest to istotne dla poprawy użyteczności strony internetowej, gdyż użytkownicy mogą łatwo wrócić do oryginalnej strony po otwarciu nowego linku. W kontekście dobrych praktyk w projektowaniu stron internetowych, otwieranie odnośników w nowym oknie jest zalecane w przypadku linków zewnętrznych, aby użytkownik nie opuścił aktualnej witryny. Przykładem zastosowania jest link do dokumentacji czy zasobów zewnętrznych, gdzie ma to na celu zachowanie kontekstu przeglądania. Stosując ten atrybut, warto jednak pamiętać o tym, aby nie nadużywać go, ponieważ może to być irytujące dla użytkowników, którzy wolą kontrolować, kiedy nowe okno jest otwierane. Warto również pamiętać, że w nowoczesnych standardach HTML5 atrybut target jest często stosowany w połączeniu z atrybutem rel, aby określić, czy link jest zaufany czy nie. Umożliwia to jeszcze lepsze zarządzanie bezpieczeństwem użytkowników.

Pytanie 29

Zapis tagu HTML w formie <a href="#hobby">przejdź</a>?

A. jest poprawny, po kliknięciu w odnośnik otworzy się strona internetowa o adresie "hobby"

B. jest błędny, w atrybucie href trzeba wpisać adres URL

C. jest błędny, niepoprawnie użyto znaku "#" w atrybucie href

D. jest poprawny, po kliknięciu w odnośnik aktualna strona zostanie przewinięta do elementu o nazwie "hobby"

Twoja odpowiedź jest trafna, bo znacznik <a href="#hobby">przejdź</a> naprawdę jest zgodny z tym, co mówi HTML. Jak to działa? No, ten znak '#' wskazuje na lokalny odnośnik, co oznacza, że przeglądarka szuka elementu na stronie, który ma id "hobby". Przykładowo, jeśli w kodzie HTML mamy coś jak <div id="hobby">, to klikając w link, przewinie widok do tej sekcji. To jest super przydatne, zwłaszcza w długich dokumentach czy różnych aplikacjach, bo pozwala szybko skakać do interesujących nas części. Z mojego doświadczenia, używanie takich lokalnych odnośników nie tylko ułatwia nawigację, ale też poprawia SEO i interakcję użytkowników z treścią. Warto to stosować!

Pytanie 30

Który z poniższych wpisów w dokumencie HTML umożliwia połączenie z zewnętrznym arkuszem stylów o nazwie style.css?

A. <link rel="stylesheet' src="/style.css">

B. <a href="/style.css">

C. <link rel="stylesheet" href="/style.css">

D. <a src="/style.css">

Czyli tak, zapis <link rel="stylesheet" href="/style.css"> to rzeczywiście dobry sposób na dodanie arkusza stylów zewnętrznych do HTML-a. Element <link> jest super dołączany do zewnętrznych zasobów, a ten atrybut rel mówi przeglądarce, co tak naprawdę dołączamy – w tym wypadku arkusz stylów CSS. Jak ustalamy rel="stylesheet", to mówimy przeglądarce: hej, ten plik to CSS. A atrybut href? No, on wskazuje, gdzie ten plik się znajduje, tutaj to będzie style.css w głównym katalogu serwera. Fajnie jest mieć zewnętrzne arkusze stylów, ponieważ to uporządkowuje nam kod. Możemy zmieniać style w jednym pliku, a nie bawić się w edytowanie każdej strony z osobna. Dodatkowo, przeglądarki mogą buforować te pliki, co przyspiesza ładowanie. No i nie zapominaj o dobrej organizacji plików i sensownych nazwach – to naprawdę ułatwia późniejsze życie z projektem.

Pytanie 31

Odizolowane środowisko ogólnego przeznaczenia, utworzone na fizycznym serwerze z wykorzystaniem technologii wirtualizacji, to

A. serwer DHCP.

B. serwer VPS.

C. serwer dedykowany.

D. serwer aplikacji.

Opis w pytaniu bardzo precyzyjnie wskazuje na wirtualizację i izolację środowiska, dlatego częste pomyłki wynikają głównie z mieszania pojęć różnych typów serwerów. Serwer aplikacji to przede wszystkim rola programowa – oprogramowanie, które uruchamia logikę aplikacji (np. Tomcat, WildFly, Node.js, serwer PHP-FPM). Może działać na VPS-ie, na serwerze dedykowanym, a nawet na zwykłym hostingu współdzielonym. Nie jest to jednak samo w sobie „odizolowane środowisko” stworzone przez wirtualizację sprzętową, tylko usługa działająca w ramach jakiegoś systemu operacyjnego. Z mojego doświadczenia wiele osób myli tu warstwę systemową z warstwą aplikacyjną. Serwer dedykowany natomiast to fizyczna maszyna przeznaczona dla jednego klienta. Owszem, można na nim tworzyć wiele odizolowanych środowisk (np. kilka VPS-ów), ale sam w sobie nie jest „odizolowanym środowiskiem utworzonym przy użyciu wirtualizacji”. On jest właśnie tą bazą sprzętową, na której dopiero instalujemy hypervisor i tworzymy serwery VPS. W języku branżowym mówi się, że serwer dedykowany to bare metal – goły metal, na którym dopiero budujemy warstwę wirtualizacji. Serwer DHCP z kolei to zupełnie inna kategoria – to usługa sieciowa służąca do automatycznego przydzielania adresów IP, masek, bram domyślnych i DNS-ów w sieci lokalnej. Może działać na routerze, na serwerze fizycznym, na VPS-ie, a nawet w systemie wbudowanym. Nie opisuje on w ogóle rodzaju środowiska, tylko konkretną funkcję w sieci. Typowy błąd myślowy przy tym pytaniu to skupianie się na słowie „serwer” zamiast na kluczowych fragmentach: „odizolowane środowisko ogólnego przeznaczenia” i „utworzone na fizycznym serwerze z wykorzystaniem technologii wirtualizacji”. Te dwie cechy razem są charakterystyczne właśnie dla VPS-a – wirtualnej maszyny logicznie wydzielonej z jednego, mocniejszego serwera fizycznego.

Pytanie 32

Barwy kolorów reprezentowane na stożku można uzyskać w modelu

A. CMYK

B. HSV

C. RGB

D. CIEXYZ

Poprawna odpowiedź to HSV, bo właśnie ten model barw jest najczęściej przedstawiany w formie stożka (albo podwójnego stożka / walca). W HSV mamy trzy składowe: Hue (odcień), Saturation (nasycenie) i Value (jasność). Jeśli wyobrazisz sobie stożek: kąt wokół osi stożka to Hue – czyli przechodzenie przez kolory tęczy, od czerwieni przez zieleń do niebieskiego i z powrotem. Odległość od środka do krawędzi to Saturation – w środku szare, wypłowiałe barwy, na brzegu maksymalnie nasycone. Wysokość stożka to Value – na dole ciemno (prawie czerń), na górze jasno. Z mojego doświadczenia w grafice komputerowej i DTP model HSV jest dużo wygodniejszy przy doborze kolorów niż czyste RGB, bo jest bardziej „ludzki” – myślisz: chcę ten sam kolor, tylko jaśniejszy i mniej nasycony, a nie: zwiększę trochę składową G i zmniejszę B. W większości profesjonalnych programów graficznych (Photoshop, GIMP, Krita, narzędzia webowe typu Figma) koła barw i selektory kolorów bazują właśnie na HSV lub jego odmianach (HSL, HSB), często wizualizowanych jako stożek, walec albo koło z trójkątem. To jest zgodne z dobrymi praktykami projektowania interfejsów kolor-pickerów: użytkownik operuje na odcieniu, nasyceniu i jasności, a nie bezpośrednio na sygnałach składowych jak w RGB. W praktyce webowej możesz np. wygodnie generować palety kolorów, zmieniając tylko Value, żeby dostać całą serię odcieni do hoverów, borderów czy tła – i to właśnie sensowne jest w modelu HSV.

Pytanie 33

Jakim formatem plików dźwiękowych charakteryzuje się kompresja bezstratna?

A. WAW

B. MP3

C. MPEG

D. FLAC

FLAC, czyli Free Lossless Audio Codec, to format dźwiękowy, który kompresuje pliki, ale nie traci przy tym żadnych danych. Dzięki temu jakość dźwięku pozostaje taka sama jak w oryginale, co jest super ważne dla audiofilów i profesjonalnych producentów. Wiesz, FLAC jest popularny wśród miłośników muzyki, bo pozwala na przechowywanie wysokiej jakości utworów w mniejszych plikach niż WAV, który potrafi zająć naprawdę dużo miejsca. Poza tym wiele odtwarzaczy audio i programów do edycji dźwięku obsługuje ten format, więc jest naprawdę uniwersalny. Można też dodawać metadane, czyli informacje o wykonawcy czy albumie, co jest bardzo przydatne. No i nie zapominajmy, że FLAC jest otwartym standardem, co oznacza, że każdy może z niego korzystać bez opłat – to na pewno przyczynia się do jego popularności, zarówno wśród amatorów, jak i profesjonalistów.

Pytanie 34

Która funkcja edytora grafiki wektorowej spowoduje przekształcenie z przedstawionych po lewej stronie figur koła i prostokąta do figury półkola widocznej po prawej stronie?

A. Podział.

B. Różnica.

C. Część wspólna.

D. Wykluczenie.

Prawidłowo – żeby z dwóch nachodzących na siebie figur (koła i prostokąta) uzyskać półkole, trzeba użyć operacji „Część wspólna” (ang. Intersect). W grafice wektorowej wszystkie te funkcje boole’owskie działają na zasadzie przecinania się obszarów wypełnienia. „Część wspólna” zostawia tylko ten fragment, w którym obie figury się nakładają, a całą resztę usuwa. W naszym przykładzie, jeśli koło jest ustawione tak, że jego dolna część zachodzi na prostokąt, to wspólnym obszarem będzie właśnie dolna połówka koła – czyli idealne półkole. To jest bardzo typowy trik używany w programach takich jak Inkscape, Illustrator czy CorelDRAW do budowania bardziej złożonych ikon i piktogramów z prostych kształtów. Z mojego doświadczenia, praca z „Częścią wspólną” jest dużo bardziej precyzyjna niż ręczne cięcie i dopasowywanie krzywych, bo program matematycznie wylicza granice przecięcia. W praktyce warto pilnować, żeby obiekty były wyrównane (align) i często korzystać z podglądu konturów (outline view), wtedy od razu widać, jak będzie wyglądał wynik operacji. Dobrą praktyką jest też robienie kopii roboczych kształtów przed zastosowaniem operacji boole’owskich, bo te działania są zwykle destrukcyjne – po zatwierdzeniu trudno wrócić do oryginalnych figur. W projektowaniu interfejsów, ikon SVG na strony WWW czy prostych logotypów, takie operacje jak „Część wspólna” to absolutna podstawa efektywnej i czystej pracy z grafiką wektorową.

Pytanie 35

Zaprezentowano tabelę stworzoną za pomocą kodu HTML, bez zastosowania stylów CSS. Który z poniższych fragmentów kodu HTML odnosi się do pierwszego wiersza tabeli?

A. C

B. A

C. B

D. D

Poprawna odpowiedź to D. W tym kodzie HTML użyto znaczników <th> zamiast <td> do zdefiniowania pierwszego wiersza tabeli co jest zgodne z dobrą praktyką formatowania wierszy nagłówkowych tabel. Znaczniki <th> oznaczają header cells czyli komórki nagłówkowe które z definicji są ustawione jako pogrubione i wyśrodkowane w przeglądarce. Użycie <th> zamiast <td> dla nagłówków tabeli wspiera dostępność ponieważ oprogramowanie wspomagające takie jak czytniki ekranowe rozpoznaje te znaczniki jako nagłówki co ułatwia nawigację osobom z ograniczeniami wzrokowymi. Ponadto standard HTML zaleca użycie <th> dla komórek opisujących dane które znajdują się poniżej w wierszach tabeli co pomaga w semantycznym oznaczeniu struktury dokumentu. Zastosowanie poprawnej semantyki w kodzie HTML nie tylko zwiększa dostępność ale również poprawia SEO oraz ułatwia utrzymanie kodu w przyszłości. Przy projektowaniu tabel w HTML ważne jest również rozważenie stylizacji za pomocą CSS aby zachować czystość i czytelność kodu HTML.

Pytanie 36

Rozmiary ekranu w formacie 16:9 (zakładając, że piksel jest kwadratem) można osiągnąć przy rozdzielczości

A. 800 na 480 pikseli

B. 2560 na 2048 pikseli

C. 320 na 240 pikseli

D. 1366 na 768 pikseli

Odpowiedź 1366 na 768 pikseli jest poprawna, ponieważ proporcja szerokości do wysokości wynosi dokładnie 16:9. Aby to obliczyć, dzielimy szerokość przez wysokość: 1366 / 768 = 1,78, co jest bliskie wartości 1,77 (16:9). Proporcje 16:9 stały się standardem w telewizji wysokiej rozdzielczości oraz w produkcji wideo, co oznacza, że są szeroko stosowane w przemysłach związanych z mediami i technologią. Przykładem zastosowania tej rozdzielczości może być wyświetlanie filmów na nowoczesnych telewizorach, gdzie forma obrazu 16:9 pozwala na pełne wykorzystanie ekranu bez czarnych pasków po bokach. Stosując to w projektach multimedialnych, warto zawsze dążyć do zgodności z tymi standardami, aby zapewnić optymalne wrażenia wizualne dla użytkowników. Zrozumienie tych proporcji jest kluczowe dla profesjonalistów zajmujących się grafiką, filmem i projektowaniem UX/UI.

Pytanie 37

Podaj zapis w języku JavaScript, który sprawdzi, czy spełniony jest przynajmniej jeden z następujących warunków: 1) dowolna liczba naturalna a jest liczbą trzycyfrową, 2) dowolna liczba całkowita b jest liczbą ujemną?

A. ((a>99) && (a<1000)) && (b<0)

B. ((a>99) || (a<1000)) && (b<0)

C. ((a>99) || (a<1000)) || (b<0)

D. ((a>99) && (a<1000)) || (b<0)

Odpowiedź ((a>99) && (a<1000)) || (b<0) jest prawidłowa, ponieważ warunek ten skutecznie sprawdza, czy dowolna naturalna liczba a jest trzycyfrowa lub czy dowolna całkowita liczba b jest ujemna. Część wyrażenia (a>99) && (a<1000) weryfikuje, czy liczba a jest w przedziale od 100 do 999, co definiuje liczby trzycyfrowe. Z kolei druga część (b<0) sprawdza, czy liczba b jest mniejsza od zera. Całość połączona jest operatorem OR (||), co oznacza, że wystarczy spełnienie jednego z tych warunków, aby cały warunek był spełniony. W praktyce, takie wyrażenia są powszechnie stosowane w programowaniu, szczególnie w formularzach walidacyjnych, gdzie ważne jest, aby dane wprowadzone przez użytkowników spełniały określone kryteria. Dobrą praktyką jest dbałość o czytelność kodu i stosowanie odpowiednich nazw zmiennych, co ułatwia zrozumienie logiki działania aplikacji. Warto również pamiętać o testowaniu różnych przypadków, aby upewnić się, że warunki działają zgodnie z zamierzeniami, co jest kluczowe w zapewnieniu wysokiej jakości oprogramowania.

Pytanie 38

input[type=number] { background-color: Brown; }

Zapis tego selektora oznacza, że tło będzie miało brązowy kolor dla:

A. wszystkich typów pól edycyjnych

B. pól edycyjnych, w które użytkownik wprowadzi dowolną cyfrę

C. pól edycyjnych, które są typu numerycznego

D. wszystkich tekstów na stronie internetowej

Selekcja `input[type=number]` w CSS jest używana do stylizacji pól formularzy, które oczekują wartości numerycznych. Tło tych pól zostanie ustawione na kolor brązowy, co wpływa na ich wygląd i może poprawić doświadczenie użytkownika. Takie podejście jest zgodne z zasadami dostępności, ponieważ pozwala użytkownikom na natychmiastowe rozpoznanie, które pola są przeznaczone do wprowadzania cyfr. Przykładem zastosowania może być formularz zamówienia, w którym część pól ma określony typ, jak `number`, co ogranicza wprowadzanie do wartości liczbowych. Używając odpowiednich typów input, projektanci mogą tworzyć bardziej intuicyjne interfejsy, które redukują błędy użytkowników oraz poprawiają proces wypełniania formularzy. W tym kontekście warto również zwrócić uwagę na standardy W3C, które zalecają stosowanie typów input, aby zapewnić lepszą kompatybilność i funkcjonalność w różnych przeglądarkach i urządzeniach.

Pytanie 39

$z = mysqli_query($db, "SELECT ulica, miasto, kod_pocztowy FROM adresy");
$a = mysqli_fetch_row($z);
echo "$a[1], $a[2]";

W języku PHP zapisano fragment kodu działającego na bazie MySQL. Jego zadaniem jest wypisanie

A. miasta i kodu pocztowego z pierwszego zwróconego rekordu

B. ulicy i miasta ze wszystkich zwróconych rekordów

C. miasta i kodu pocztowego ze wszystkich zwróconych rekordów

D. ulicy i miasta z pierwszego zwróconego rekordu

Kod PHP wykonuje zapytanie do bazy danych przy użyciu funkcji mysqli_query co powoduje pobranie wszystkich rekordów z kolumn ulica miasto i kod_pocztowy z tabeli adresy jednak funkcja mysqli_fetch_row pobiera tylko pierwszy rekord z wynikowego zbioru danych. Jest to kluczowy aspekt ponieważ mysqli_fetch_row nie iteruje automatycznie przez wszystkie rekordy co jest częstym błędem w interpretacji działania tej funkcji. Często mylnie zakłada się że funkcja echo w połączeniu z pętlą może obsłużyć cały zestaw danych co w kontekście tego kodu nie ma miejsca ponieważ pętla nie została użyta. Zrozumienie działania funkcji takich jak mysqli_fetch_row jest kluczowe dla poprawnego przetwarzania danych z bazy. Indeksowanie w tablicach wynikowych zaczyna się od zera dlatego też $a[1] i $a[2] odnoszą się do drugiego i trzeciego elementu tablicy a nie pierwszego i drugiego co również jest częstym źródłem błędów wśród początkujących programistów. Ponadto brak zrozumienia że echo wypisuje wartości z jednego rekordu a nie wszystkich może prowadzić do błędnych założeń w projektowaniu logiki aplikacji. Aby uzyskać dane ze wszystkich rekordów konieczne byłoby zastosowanie pętli takiej jak while która iterowałaby przez cały zbiór wyników co pokazuje różnicę w podejściu między pobieraniem pojedynczego rekordu a całego zestawu danych. Zrozumienie tych koncepcji jest istotne dla efektywnego i bezpiecznego korzystania z bazy danych w aplikacjach PHP i pozwala na unikanie typowych błędów związanych z przetwarzaniem rekordów z bazy danych. Dokładne zrozumienie struktury tablic wynikowych i sposobu ich przetwarzania jest niezbędne do rozwijania wydajnych i bezpiecznych aplikacji webowych. Warto również pamiętać o zabezpieczeniach takich jak użycie przygotowanych zapytań SQL by uniknąć ataków typu SQL Injection co jest istotnym aspektem tworzenia aplikacji bezpiecznych i odpornych na próby nieautoryzowanego dostępu.

Pytanie 40

Które z poniższych poleceń pozwala na dodanie kolumny zadanie_kompletne do tabeli zadania?

A. CREATE INDEX zadania ADD COLUMN zadanie_kompletne int

B. ADD COLUMN zadanie_kompletne WITH zadania

C. ALTER TABLE zadania ADD COLUMN zadanie_kompletne int

D. INSERT INTO zadania VALUES zadanie_kompletne

Dodanie kolumny do istniejącej tabeli w relacyjnej bazie danych może być realizowane za pomocą polecenia ALTER TABLE. To polecenie jest standardem SQL i jest wspierane przez większość systemów zarządzania bazami danych, takich jak MySQL, PostgreSQL, Oracle czy Microsoft SQL Server. W przypadku zapytania 'ALTER TABLE zadania ADD COLUMN zadanie_kompletne int', polecenie to modyfikuje strukturę tabeli 'zadania', dodając nową kolumnę o nazwie 'zadanie_kompletne', która będzie przechowywać dane typu całkowitego (int). Praktycznym przykładem zastosowania tego polecenia może być system zarządzania projektami, w którym chcemy śledzić status zadań. Po dodaniu tej kolumny, możemy wprowadzać wartości 0 lub 1, które mogą reprezentować, czy zadanie zostało ukończone, czy nie. Użycie ALTER TABLE jest niezbędne, gdyż inne polecenia, takie jak CREATE INDEX czy INSERT INTO, służą do innych celów, takich jak tworzenie indeksów lub wstawianie danych, a nie do modyfikacji struktury tabeli. W praktyce, aby upewnić się, że zmiany są zgodne z wymaganiami systemu, zaleca się zawsze wykonanie kopii zapasowej bazy danych przed przeprowadzeniem operacji na strukturze tabeli.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej