Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik teleinformatyk
Kwalifikacja: INF.08 - Eksploatacja i konfiguracja oraz administrowanie sieciami rozległymi
Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 22:12
Data zakończenia: 8 czerwca 2026 22:25

Egzamin zdany!

Wynik: 29/40 punktów (72,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Urządzenia, które działają według standardu 802.11g, pozwalają na transmisję z przepustowością

A. 300 Mbps

B. 1 Gbps

C. 100 Mbps

D. 54 Mbps

Odpowiedź 54 Mbps jest prawidłowa, ponieważ standard 802.11g, wprowadzony w 2003 roku przez IEEE, umożliwia transmisję danych z maksymalną przepustowością wynoszącą właśnie 54 megabitów na sekundę. Jest to ważny standard w technologii sieci bezprzewodowych, który działa na częstotliwości 2.4 GHz i jest kompatybilny wstecz z wcześniejszym standardem 802.11b, który oferował prędkości do 11 Mbps. Praktyczne zastosowania 802.11g obejmują domowe sieci Wi-Fi oraz biura, gdzie stabilna prędkość transmisji jest kluczowa do korzystania z aplikacji wymagających dużej przepustowości, takich jak strumieniowanie wideo czy gry online. Mimo że obecnie dostępne są nowsze standardy, takie jak 802.11n czy 802.11ac, 802.11g wciąż znajduje zastosowanie w wielu starszych urządzeniach i sieciach. Warto podkreślić, że w praktyce osiągane prędkości mogą być niższe niż teoretyczne maksima, ze względu na czynniki takie jak zakłócenia, odległość od routera oraz liczba podłączonych urządzeń.

Pytanie 2

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 3

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 4

Access Point to sprzęt

A. łączący sieć bezprzewodową z siecią kablową

B. łączący komputery w sieci lokalnej kabelowej

C. dzielący sieć lokalną na mniejsze podsieci

D. łączący sieć lokalną z siecią WAN

Access Point, czyli punkt dostępowy, jest urządzeniem, które umożliwia połączenie urządzeń bezprzewodowych z siecią przewodową. Jego główną funkcją jest rozszerzenie zasięgu sieci lokalnej (LAN), co pozwala na łatwe łączenie laptopów, smartfonów czy tabletów bez użycia kabli. Z punktu widzenia standardów sieciowych, Access Pointy są kluczowe w implementacji sieci WLAN (Wireless Local Area Network) i są zgodne z protokołami IEEE 802.11, co zapewnia szeroką kompatybilność z różnorodnymi urządzeniami. W praktyce wykorzystuje się je w biurach, uczelniach, a także w przestrzeniach publicznych, takich jak kawiarnie czy lotniska. Dzięki implementacji technologii MIMO (Multiple Input Multiple Output) oraz QoS (Quality of Service), nowoczesne punkty dostępowe mogą obsługiwać wiele urządzeń jednocześnie, zapewniając stabilne połączenia i wysoką jakość transmisji danych. Warto również podkreślić, że Access Pointy mogą być konfigurowane w trybie repeatera, co pozwala na dalsze zwiększenie zasięgu sieci bezprzewodowej.

Pytanie 5

Ile maksymalnie urządzeń można zainstalować na jednym kontrolerze EIDE?

A. 1 urządzenie

B. 2 urządzenia

C. 4 urządzenia

D. 3 urządzenia

Kontroler EIDE (Enhanced Integrated Drive Electronics) jest standardem interfejsu, który umożliwia podłączanie urządzeń pamięci masowej, takich jak dyski twarde i napędy optyczne. Maksymalna liczba urządzeń, które można podłączyć do jednego kontrolera EIDE, wynosi 4. Wynika to z architektury EIDE, która pozwala na podłączenie dwóch urządzeń do każdego z dwóch kanałów. Każdy kanał może obsługiwać dwa urządzenia, w tym jedno ustawione jako master (mistrz) i drugie jako slave (niewolnik). Przykładem zastosowania tej architektury może być sytuacja, gdy użytkownik ma dwa dyski twarde i dwa napędy DVD. W praktyce, odpowiednia konfiguracja kabli oraz ustawienie zworek na urządzeniach pozwalają na poprawne rozpoznanie ich przez system operacyjny. Zrozumienie tej konfiguracji jest kluczowe dla administratorów systemów oraz entuzjastów komputerowych, którzy często zajmują się rozbudową i konserwacją sprzętu. Warto również pamiętać, że standard EIDE jest starszy i został częściowo zastąpiony przez SATA, który ma inne zasady podłączania urządzeń, ale wiedza na temat EIDE wciąż jest istotna dla zrozumienia ewolucji technologii dysków twardych.

Pytanie 6

Jakie jest tłumienie toru transmisyjnego, jeśli na wejściu sygnał ma poziom - 10 dBm, na wyjściu - 20 dBm, a impedancje po obu stronach są takie same?

A. 30 dB

B. 20 dB

C. 0 dB

D. 10 dB

Tłumienność toru transmisyjnego jest miarą strat sygnału podczas jego przechodzenia przez dany system. W analizowanym przypadku, poziom sygnału na wejściu wynosi -10 dBm, a na wyjściu -20 dBm. Aby obliczyć tłumienność, stosuje się wzór: T = P_in - P_out, gdzie T to tłumienność w dB, P_in to poziom sygnału na wejściu, a P_out to poziom sygnału na wyjściu. Podstawiając wartości, otrzymujemy T = -10 dBm - (-20 dBm) = 10 dB. Oznacza to, że sygnał stracił 10 dB podczas przejścia przez tor transmisyjny. Takie obliczenia są kluczowe w projektowaniu systemów komunikacyjnych, gdzie utrzymanie odpowiedniego poziomu sygnału jest niezbędne dla zapewnienia jakości transmisji. W praktyce stosuje się różne techniki, takie jak wzmacniacze, aby zminimalizować tłumienność i poprawić jakość sygnału. W kontekście standardów, normy takie jak ITU-T G.652 dotyczące włókien optycznych podkreślają znaczenie kontrolowania strat sygnału, aby zapewnić niezawodną komunikację w sieciach telekomunikacyjnych.

Pytanie 7

System, w którym wszystkie kanały wykorzystują to samo pasmo częstotliwości równocześnie, a zwielokrotnienie realizowane jest przez przypisanie indywidualnego kodu do każdej pary nadajnik-odbiornik, to system

A. CDM (Code Division Multiplexing)

B. TDM (Time Division Multiplexing)

C. TCM (Time Compression Multiplexing)

D. FDM (Frequency Division Multiplexing)

Wybór FDM (Frequency Division Multiplexing) oznaczałby zrozumienie systemu, w którym pasmo częstotliwości jest dzielone na mniejsze podpasma, z których każde jest przypisane do konkretnego sygnału. W praktyce FDM jest używane w transmisji radiowej oraz telewizyjnej, gdzie różne stacje nadawcze korzystają z różnych częstotliwości, co pozwala na jednoczesne odbieranie kilku programów. Jednakże, w kontekście pytania, FDM nie odpowiada za przyporządkowanie indywidualnych kodów do sygnałów, a więc nie może być uznane za odpowiednie w przypadku jednoczesnej transmisji w tym samym paśmie. TDM (Time Division Multiplexing) to kolejny przykład multiplexingu, w którym różne sygnały są przesyłane w różnych przedziałach czasowych w tym samym kanale, co również nie odpowiada za kodowanie i identyfikację sygnałów. TCM (Time Compression Multiplexing) jest mniej powszechną technologią, która również nie odnosi się do przyporządkowania kodów. Przy wyborze odpowiedzi CDM kluczowe jest zrozumienie, że to właśnie unikalne kody umożliwiają równoległe przesyłanie sygnałów w tym samym paśmie, co odróżnia go od innych metod multiplexingu i czyni go odpowiedzią prawidłową w tej sytuacji.

Pytanie 8

Który sygnał jest przedstawiony na rysunku?

A. Zajętości.

B. Wywołania.

C. Nieosiągalności.

D. Przekazania.

Sygnał wywołania, przedstawiony na rysunku, jest charakterystyczny dla komunikacji w systemach telekomunikacyjnych i radiowych. Jego struktura - krótki impuls trwający 1 sekundę, następnie dłuższa przerwa trwająca 4 sekundy - jest zgodna z definicjami sygnałów wywołania, które służą do inicjowania połączeń lub zwracania na siebie uwagi. W praktyce, sygnały wywołania są często wykorzystywane w systemach alarmowych, gdzie krótki impuls, a następnie przerwa, informuje o potrzebie interwencji. Przykładem zastosowania tej wiedzy jest protokół RDSI (Integrated Services Digital Network), w którym sygnały wywołania są kluczowe dla nawiązywania połączeń telefonicznych. W związku z tym, znajomość sygnałów wywołania jest istotna dla specjalistów w dziedzinie telekomunikacji, co podkreśla ich znaczenie w codziennej pracy inżynierów oraz techników. Zrozumienie różnic między poszczególnymi sygnałami jest kluczowe dla właściwego projektowania i wdrażania systemów komunikacyjnych.

Pytanie 9

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 10

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 11

Do którego gniazda urządzenia wielofunkcyjnego należy podłączyć analogowy aparat telefoniczny?

A. EXT

B. LINE

C. USB

D. RJ45

Wybór gniazda innego niż "EXT" dla analogowego aparatu telefonicznego może prowadzić do wielu problemów związanych z komunikacją oraz funkcjonalnością urządzenia. Gniazdo "RJ45" jest przeznaczone dla połączeń sieciowych, co oznacza, że służy do łączenia urządzeń w sieci lokalnej i nie jest w stanie obsłużyć sygnałów analogowego telefonu. Podłączenie aparatu do tego gniazda nie tylko uniemożliwi wykonywanie połączeń telefonicznych, ale także może prowadzić do uszkodzenia urządzenia, ponieważ nie jest ono przystosowane do przesyłania sygnałów telefonicznych. Gniazdo "LINE" jest przeznaczone do podłączenia do zewnętrznej linii telefonicznej, a nie do podłączania urządzeń telefonicznych. Niewłaściwe wykorzystanie tego gniazda może spowodować brak sygnału lub zakłócenia w komunikacji. Wybór gniazda "USB" również nie jest adekwatny, ponieważ jest ono przeznaczone do połączeń z komputerami oraz do przesyłania danych, a nie do obsługi sygnałów telefonicznych. Kluczowym błędem jest zatem niezrozumienie specyfikacji gniazd oraz ich przeznaczenia, co może prowadzić do frustracji i niesprawności urządzenia. Prawidłowe zrozumienie, jakie gniazdo jest dedykowane do konkretnej funkcji, jest niezbędne dla zapewnienia, że urządzenie będzie działać zgodnie z przeznaczeniem i spełniać oczekiwania użytkownika.

Pytanie 12

Modem z technologią xDSL został podłączony do linii abonenckiej. Kontrolka sygnalizująca prawidłowe podłączenie modemu do linii abonenckiej nie świeci. Na podstawie informacji zawartych w tabeli określ przyczynę zaistniałej sytuacji.

Dioda	Sygnalizacja stanu pracy modemu za pomocą diod LED
SIEĆ	Dioda świeci się – podłączone zasilanie modemu. Dioda nie świeci się – brak zasilania modemu.
LINIA	Dioda świeci się – prawidłowo podłączona linia telefoniczna. Dioda nie świeci się – źle podłączona linia telefoniczna.
SYNCH	Dioda miga – modem synchronizuje się z siecią. Dioda świeci się – modem zsynchronizował się z siecią.
ETH	Dioda miga – transmisja danych przez modem. Dioda świeci się – brak transmisji danych przez modem.

A. Brak transmisji danych.

B. Źle podłączona linia telefoniczna.

C. Brak zasilania modemu.

D. Modem synchronizuje się.

Odpowiedź "Źle podłączona linia telefoniczna" jest prawidłowa, ponieważ zgodnie z zasadami działania modemów xDSL, kontrolka sygnalizująca prawidłowe podłączenie do linii abonenckiej powinna świecić, jeśli połączenie jest prawidłowe. W przypadku, gdy kontrolka nie świeci, najczęściej wskazuje to na problemy z połączeniem fizycznym linii, takie jak niewłaściwe wpięcie przewodu telefonicznego. W praktyce, weryfikacja połączeń kablowych jest kluczowym krokiem w diagnostyce problemów z dostępem do internetu. Upewnienie się, że linia telefoniczna jest dobrze podłączona, to pierwszy krok w rozwiązywaniu problemów z modemem. Dobra praktyka w branży telekomunikacyjnej sugeruje systematyczne sprawdzanie jakości połączeń oraz ich zgodności ze standardem RJ-11, co może zapobiec wielu problemom związanym z niedziałającymi modemami. Pamiętaj również, że problemy z sygnalizacją mogą wynikać z uszkodzeń kabla, dlatego warto również sprawdzić fizyczny stan przewodów.

Pytanie 13

Osoba wykonująca pierwszą pomoc przeprowadza masaż serca oraz sztuczne oddychanie według rytmu

A. 1 wdmuchnięcie powietrza, 20 uciśnień klatki piersiowej

B. 4 wdmuchnięcia powietrza, 5 uciśnień klatki piersiowej

C. 3 wdmuchnięcia powietrza, 15 uciśnień klatki piersiowej

D. 2 wdmuchnięcia powietrza, 30 uciśnień klatki piersiowej

Poprawna odpowiedź to 2 wdmuchnięcia powietrza, 30 uciśnień mostka, co stanowi standardowy stosunek interwencji w przypadku resuscytacji krążeniowo-oddechowej (RKO) u dorosłych, zgodny z wytycznymi Europejskiej Rady Resuscytacji (ERC) oraz American Heart Association (AHA). Ten rytm jest optymalny dla efektywności masażu serca oraz wdmuchiwania powietrza, co zwiększa szansę na przywrócenie krążenia i oddechu. Zasadniczo, 30 uciśnięć mostka mają na celu pobudzenie krążenia krwi, podczas gdy 2 wdmuchnięcia powietrza pomagają dostarczyć tlen do płuc ofiary. W praktyce, ważne jest, aby przeprowadzać uciśnięcia z częstotliwością 100-120 na minutę, co sprzyja lepszemu zaopatrzeniu narządów w tlen. W sytuacji nagłej, zachowanie tego rytmu jest kluczowe, ponieważ każda sekunda ma znaczenie, a odpowiednie wdmuchiwania pomagają utrzymać tlen w organizmie ofiary. Przykładowo, w przypadku zatrzymania akcji serca, szybkie i skuteczne wykonanie RKO zgodnie z tym schematem jest kluczowe dla przeżycia pacjenta.

Pytanie 14

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 15

Technologia o wysokiej przepustowości SDH (Synchronous Digital Hierarchy) stanowi rozwinięcie technologii

A. ISDN (Integrated Services Digital Network)

B. ATM (Asynchronous Transfer Mode)

C. POTS (Plain Old Telephone Service)

D. PDH (Plesiochronous Digital Hierarchy)

Technologia SDH (Synchronous Digital Hierarchy) jest bezpośrednim rozwinięciem technologii PDH (Plesiochronous Digital Hierarchy), która była jedną z pierwszych prób standaryzacji przesyłu danych w sieciach telekomunikacyjnych. SDH wprowadza synchronizację w przesyłaniu danych, co pozwala na bardziej efektywne zarządzanie pasmem i minimalizację opóźnień. Przykładem zastosowania SDH jest infrastruktura telekomunikacyjna w systemach transportu danych, gdzie przesyłają one sygnały w różnych formatach, takich jak voice, video i data. SDH jest podstawą dla wielu nowoczesnych sieci, umożliwiając szybkie przesyłanie dużych ilości danych przy użyciu standardów takich jak STM-1, STM-4 czy STM-16. W praktyce, SDH umożliwia tworzenie hierarchicznych struktur sieci, co jest kluczowe dla skutecznego zarządzania ruchem oraz elastyczności w dostosowywaniu przepustowości w zależności od potrzeb użytkowników. Dodatkowo, wprowadzenie SDH przyczyniło się do większej niezawodności i łatwiejszego rozwiązywania problemów w sieciach, co jest istotne w kontekście świadczenia usług telekomunikacyjnych na szeroką skalę.

Pytanie 16

Którego typu złącze światłowodowe zostało przedstawione na rysunku?

A. FC

B. SC

C. ST

D. LC

Złącze LC, które zostało przedstawione na zdjęciu, jest znane ze swojej kompaktowej budowy oraz zastosowania w nowoczesnych sieciach telekomunikacyjnych. Charakteryzuje się ono niewielkimi wymiarami, co czyni je idealnym rozwiązaniem w sytuacjach, gdzie przestrzeń jest ograniczona. Złącza LC często stosuje się w instalacjach światłowodowych, zwłaszcza w centrach danych oraz w sieciach LAN, gdzie wymagane jest wysokie pasmo przenoszenia sygnału oraz efektywność. Złącze LC wykorzystuje mechanizm zatrzaskowy, co zapewnia stabilność połączenia i minimalizuje ryzyko przypadkowego odłączenia. Dzięki swojej wydajności i niezawodności, złącza LC są zgodne z wieloma międzynarodowymi standardami, takimi jak TIA/EIA-568 oraz IEC 61754. Dodatkowo, ich zastosowanie w systemach z wieloma połączeniami sprawia, że są one preferowanym wyborem w nowoczesnych architekturach sieciowych.

Pytanie 17

Jakie jest podstawowe zadanie układu antylokalnego w telefonie?

A. Przesyła informację adresową identyfikującą pożądanego abonenta

B. Tłumi sygnał przechodzący z mikrofonu do słuchawki tego samego urządzenia

C. Konwertuje sygnał akustyczny z mowy na sygnał elektryczny

D. Przekształca sygnał elektryczny w dźwięki o danej częstotliwości

Podstawowa funkcja układu antylokalnego w aparacie telefonicznym polega na tłumieniu sygnałów akustycznych, które mogą przedostawać się z mikrofonu do słuchawki. Tłumienie to jest kluczowe dla zapewnienia wysokiej jakości rozmowy telefonicznej, ponieważ eliminuje problem z echem, które może występować, gdy dźwięk z głośnika wraca do mikrofonu. Poprzez odpowiednie filtrowanie tych sygnałów, układ antylokalny pozwala na znaczne poprawienie komfortu użytkowania, umożliwiając wyraźniejsze słyszenie rozmówcy. W praktyce, urządzenia mobilne stosują różne techniki, takie jak algorytmy cyfrowego przetwarzania sygnałów (DSP), aby skutecznie zredukować poziom echa i zapewnić czystość transmisji dźwięku. Dobre praktyki w tej dziedzinie obejmują dostosowywanie parametrów tłumienia do warunków akustycznych otoczenia, co może znacząco wpłynąć na jakość dźwięku podczas rozmów telefonicznych.

Pytanie 18

Aktywny pomiar jakości usług QoS (Quality of Service) nie bazuje na ocenie

A. jakości transmisji połączeń (np. szumów, tłumienia, echa, bitowej stopy błędu).

B. enkapsulacji.

C. liczby połączeń błędnych.

D. taryfikacji (naliczania).

Enkapsulacja, jako proces wykorzystujący protokoły do przesyłania danych w sieciach komputerowych, nie jest bezpośrednio związana z aktywnym pomiarem jakości usług (QoS). Aktywny pomiar QoS polega na monitorowaniu rzeczywistych parametrów jakości transmisji danych, takich jak opóźnienia, stopy błędów, jitter oraz inne metryki związane z jakością połączenia. Przykładem zastosowania aktywnego pomiaru QoS może być testowanie jakości usług VoIP, gdzie istotne jest monitorowanie opóźnień i strat pakietów w czasie rzeczywistym, co pozwala na optymalizację ustawień sieci. W praktyce, standardy takie jak ITU-T G.107 definiują metody oceny jakości usług w komunikacji głosowej. W przeciwieństwie do tego, enkapsulacja jest procesem, który ma na celu opakowanie danych w odpowiednie nagłówki protokołów, co ma bardziej techniczny charakter i nie wpływa bezpośrednio na pomiar jakości usług.

Pytanie 19

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 20

W technologii xDSL, usługa POTS korzysta z naturalnego pasma przenoszenia w kanale o szerokości

A. 2 kHz

B. 8 kHz

C. 4 kHz

D. 6 kHz

Usługa POTS (Plain Old Telephone Service) w technologii xDSL rzeczywiście wykorzystuje pasmo przenoszenia o szerokości 4 kHz w kanale telefonicznym. To pasmo jest standardowo przypisane dla usługi telefonicznej, co pozwala na transmisję głosu w jakości dostosowanej do tradycyjnych połączeń telefonicznych. W systemach xDSL, takich jak ADSL (Asymmetric Digital Subscriber Line) czy VDSL (Very-high-bit-rate Digital Subscriber Line), korzysta się z tego samego przewodu, co POTS, ale z zastosowaniem dodatkowych technologii do przesyłania danych w wyższych pasmach częstotliwości. W praktyce oznacza to, że użytkownicy mogą jednocześnie korzystać z usług telefonicznych oraz internetowych bez zakłóceń, co jest możliwe dzięki zastosowaniu filtrów, które oddzielają sygnały głosowe od danych. W kontekście standardów branżowych, takie podejście wspiera rozwój infrastruktury telekomunikacyjnej, umożliwiając jednoczesne korzystanie z różnych usług komunikacyjnych. Przykładami zastosowania są domowe łącza internetowe, gdzie klienci korzystają z tradycyjnej telefonii oraz szerokopasmowego dostępu do internetu bez potrzeby instalacji osobnych linii telefonicznych.

Pytanie 21

Jakie są miesięczne wydatki na energię elektryczną wykorzystaną przez zestaw komputerowy działający 10 godzin dziennie przez 20 dni w miesiącu, jeśli komputer zużywa 250 W, monitor 50 W, a cena 1 kWh to 0,50 zł?

A. 60 zł

B. 120 zł

C. 20 zł

D. 30 zł

Aby obliczyć miesięczny koszt energii elektrycznej zużywanej przez zestaw komputerowy, należy najpierw ustalić całkowite zużycie mocy. Komputer pobiera 250 W, a monitor 50 W, co łącznie daje 300 W. Jeśli zestaw pracuje przez 10 godzin dziennie przez 20 dni w miesiącu, obliczamy zużycie energii w kWh: 300 W = 0,3 kW, więc dzienne zużycie wynosi 0,3 kW * 10 h = 3 kWh. Miesięczne zużycie to 3 kWh * 20 dni = 60 kWh. Koszt energii obliczamy mnożąc zużycie przez cenę 1 kWh: 60 kWh * 0,50 zł = 30 zł. W praktyce, znajomość kosztów energii elektrycznej jest kluczowa dla zarządzania budżetem operacyjnym w firmach oraz w domach. Regularne monitorowanie zużycia energii pozwala na identyfikację nieefektywnych urządzeń i optymalizację kosztów eksploatacyjnych, co jest zgodne z dobrymi praktykami w zarządzaniu energią.

Pytanie 22

Jaki protokół dynamicznego routingu służy do wymiany danych o sieciach pomiędzy autonomicznymi systemami?

A. IGRP

B. IS-IS

C. BGP

D. RIPv2

BGP, czyli Border Gateway Protocol, jest kluczowym protokołem routingu dynamicznego używanym do wymiany informacji o trasach pomiędzy różnymi systemami autonomicznymi (AS). Jest to protokół stosowany w Internecie, który umożliwia różnym sieciom komunikację oraz wymianę informacji o dostępnych trasach. BGP działa na zasadzie przekazywania informacji o ścieżkach, co pozwala routerom na podejmowanie decyzji o wyborze najlepszej trasy do przesyłania danych. Przykładem zastosowania BGP jest sytuacja, w której dostawcy usług internetowych używają go do wymiany informacji o trasach, co umożliwia użytkownikom dostęp do różnych zasobów w Internecie. Standardy BGP są opisane w dokumentach RFC, takich jak RFC 4271, które definiują jego działanie i zasady. W praktyce, administratorzy sieci muszą zrozumieć mechanizmy BGP, aby efektywnie zarządzać trasami i zapewnić optymalną wydajność sieci. To sprawia, że BGP jest niezbędnym narzędziem w infrastrukturze internetowej, a jego znajomość jest kluczowa dla specjalistów w dziedzinie sieci komputerowych.

Pytanie 23

Jaki protokół pozwala na tworzenie wirtualnych sieci lokalnych VLAN (ang. Virtual Local Area Network)?

A. IEEE 802.1d

B. IEEE 802.1w

C. IEEE 802.1aq

D. IEEE 802.1q

Protokół IEEE 802.1q jest standardem odpowiedzialnym za implementację VLAN (Virtual Local Area Network) w sieciach Ethernet. Umożliwia on tworzenie wirtualnych sieci lokalnych, które pozwalają na logiczne podział fizycznej infrastruktury sieciowej na odrębne segmenty. Dzięki zastosowaniu tagowania ramek Ethernet, protokół ten pozwala na przesyłanie informacji o przynależności do danej VLAN w nagłówku ramki. To z kolei umożliwia izolację ruchu pomiędzy różnymi VLANami, co zwiększa bezpieczeństwo i wydajność sieci. W praktyce, administracja siecią może przypisać różne zasady bezpieczeństwa, priorytety i przepustowości do poszczególnych VLANów, co jest kluczowe w środowiskach z wielu użytkownikami, takich jak biura czy uczelnie. Przykładem zastosowania protokołu IEEE 802.1q jest wprowadzenie VLANów do segregacji ruchu głosowego i danych, co pozwala na lepsze zarządzanie pasmem i jakością usług w sieci.

Pytanie 24

Podczas realizacji procedury POST pojawił się komunikat ERROR INITIALIZING HARD DISK CONTROLER. Co mogło być przyczyną wyświetlenia tego komunikatu?

A. źle podłączony przewód sygnałowy dysku twardego

B. uszkodzony kontroler dysku twardego

C. uszkodzona głowica dysku twardego

D. niepodłączony przewód zasilania dysku twardego

Odpowiedzi dotyczące uszkodzonej głowicy dysku, niepodłączonego przewodu zasilania czy źle podłączonego przewodu sygnałowego mogą być mylące. Chociaż uszkodzona głowica to poważny problem, nie odpowiada bezpośrednio na komunikat o błędzie, który się pojawia. Gdyby głowica była uszkodzona, to zazwyczaj dostalibyśmy inne komunikaty błędów związane z operacjami na dysku. Niepodłączony przewód zasilania też nie ma wpływu na kontroler, bo problemy z zasilaniem to całkiem inne błędy. A z kolei źle podłączony przewód sygnałowy może wpłynąć na komunikację, ale tu też nie dostaniemy takiego błędu. Takie odpowiedzi pokazują typowy błąd myślowy, gdzie mieszamy przyczyny z skutkami. Zrozumienie, że kontroler to osobny element w całym systemie dyskowym, jest kluczowe dla diagnozowania problemów sprzętowych.

Pytanie 25

Jakie rodzaje zakończeń sieciowych ISDN są oferowane przez operatora sieci?

A. ET i LT

B. TE2, TE1 oraz ET

C. TE2, TE1 oraz TA

D. LT, NT2

Niepoprawne odpowiedzi bazują na różnych pojęciach i terminach, które są mylone z rzeczywistymi zakończeniami sieciowymi ISDN. Odpowiedzi takie jak TE2, TE1 i TA sugerują błędne zrozumienie struktury ISDN. TE1 i TE2 to nieformalne określenia, które w kontekście ISDN nie odnoszą się do rzeczywistych zakończeń sieciowych, lecz do typów urządzeń terminalowych, które mogą być używane w sieciach ISDN. Typowe błędne myślenie polega na utożsamianiu tych pojęć z zakończeniami sieciowymi, co jest niezgodne z rzeczywistością. Ponadto, odpowiedzi zawierające NT2 są również mylące; NT2 to sieć terminalowa, która odnosi się do bardziej złożonych systemów telekomunikacyjnych, a nie do zakończenia sieciowego. Skupienie się na terminach technicznych bez zrozumienia ich definicji i zastosowania w kontekście ISDN może prowadzić do błędnych wniosków. Zrozumienie, że ISDN opiera się na standardach, które wyraźnie definiują typy zakończeń i ich funkcje, jest kluczowe, aby uniknąć takich pomyłek. Wiedza o tym, jak działają zakończenia ET i LT, oraz jakie są ich różnice w stosunku do innych terminów, jest podstawą dla każdego, kto pracuje w dziedzinie telekomunikacji.

Pytanie 26

Który z adresów IPv4 należy do grupy C?

A. 125.91.83.40

B. 232.75.92.10

C. 219.82.91.20

D. 189.93.85.30

Adres IPv4 219.82.91.20 należy do klasy C, która obejmuje zakres adresów od 192.0.0.0 do 223.255.255.255. Klasa C jest często wykorzystywana w sieciach lokalnych oraz w mniejszych firmach, gdzie liczba urządzeń nie przekracza 254. Adresy z tej klasy charakteryzują się tym, że ostatni bajt adresu jest używany do identyfikacji hostów, co umożliwia wydzielenie do 256 adresów, z czego 254 jest dostępnych dla urządzeń. Przykładowo, w przypadku, gdy firma posiada 50 komputerów, można przypisać im adresy w zakresie 192.168.1.1 do 192.168.1.50. Klasa C pozwala również na wykorzystanie techniki subnettingu, co umożliwia podział większej sieci na mniejsze segmenty, co z kolei poprawia zarządzanie ruchem oraz bezpieczeństwo. Znajomość klasyfikacji adresów IP jest niezbędna dla administratorów sieci, aby odpowiednio zaplanować infrastrukturę sieciową oraz przydzielać adresy w zgodzie z najlepszymi praktykami branżowymi oraz standardami, takimi jak RFC 791.

Pytanie 27

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 28

Rysunek przedstawia układ do pomiaru

A. przeników zdalnych.

B. przeników zbliżnych.

C. samoprzeników.

D. przeników wzajemnych.

Odpowiedź "przeników zdalnych" jest poprawna, ponieważ przedstawiony układ pomiarowy jest zaprojektowany do analizy sygnałów przesyłanych na odległość. W systemach pomiarowych przeniki zdalne odnoszą się do sytuacji, w których pomiar sygnału następuje z użyciem różnych punktów pomiarowych, oddzielonych od siebie, co jest istotne w wielu zastosowaniach inżynieryjnych, jak np. w telekomunikacji czy monitoringach środowiskowych. W praktyce, układy te mogą być wykorzystywane do pomiaru parametrów w trudno dostępnych lokalizacjach, co eliminuje potrzebę fizycznej obecności w miejscu pomiaru. W branży pomiarowej stosowane są normy ISO 9001, które podkreślają znaczenie efektywności i dokładności pomiarów, a także przestrzeganie wysokich standardów jakości. Warto również zaznaczyć, że w kontekście pomiarów zdalnych, zastosowanie odpowiednich technologii przesyłowych, takich jak radiowa transmisja danych czy sieci IoT, jest kluczowe dla zapewnienia wiarygodności i dokładności wyników pomiarowych.

Pytanie 29

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 30

Urządzenie generujące wibracje o kształcie trójkątnym, prostokątnym lub sinusoidalnym określa się mianem generatora

A. sygnałowego

B. funkcyjnego

C. LC

D. Wiena

Wybierając odpowiedzi, łatwo jest się pogubić w terminologii, co prowadzi do pomyłek. Na przykład, odpowiedź 'Wiena' odnosi się do układów oscylacyjnych, które generują fale sinusoidalne, ale to nie ma nic wspólnego z kształtem trójkątnym czy prostokątnym. Odpowiedź 'LC' to też zły strzał, bo chodzi o obwody, które też głównie wytwarzają sinusoidę. A 'sygnałowego'? Trochę za ogólne, za mało precyzyjne. Kluczowy błąd to mylenie różnych urządzeń. Wiele osób nie zdaje sobie sprawy, że generatory funkcyjne to co innego niż oscylatory, które generują tylko jedno, czyli sinusoidy. W inżynierii elektronicznej to ważne, żeby wiedzieć, różnice między tymi urządzeniami, bo to wpływa na wybór narzędzi do projektowania obwodów. Dobrze jest znać te podstawowe pojęcia, bo one są niezbędne w praktyce.

Pytanie 31

Długość światłowodowego włókna optycznego wynosi 30 km. Jaką wartość ma tłumienność jednostkowa światłowodu, jeśli całkowite tłumienie włókna wynosi At= 5,4 dB?

A. 0,18 dB/km

B. 0,4 dB/m

C. 0,4 dB/km

D. 0,18 dB/m

W przypadku błędnych odpowiedzi, pojawia się zrozumienie, że tłumienność jednostkowa jest wyrażana w dB na metr (dB/m) lub dB na kilometr (dB/km), co prowadzi do nieporozumień związanych z jednostkami. Odpowiedzi takie jak 0,4 dB/m sugerują, że tłumienność byłaby znacznie wyższa i nieadekwatna do podanych danych, co jest wyraźnie sprzeczne z faktami. Przyjęcie wartości 0,4 dB/km z kolei ignoruje faktyczne obliczenia, które wskazują na niższe wartości strat optycznych. Przy obliczeniach tłumienności kluczowe jest zrozumienie, że całkowite tłumienie musi być dzielone przez długość włókna w takich jednostkach, które są używane w danym kontekście. Typowe błędy myślowe obejmują zapominanie o przeliczeniu jednostek lub mylenie metra z kilometrem, co prowadzi do poważnych nieporozumień. W rzeczywistości, w telekomunikacji, odpowiednia interpretacja tłumienności jest istotna dla zapewnienia niezawodności całego systemu, a nieodpowiednie zrozumienie tych wartości może prowadzić do podjęcia złych decyzji projektowych, co w konsekwencji wpływa na jakość i wydajność usług dostarczanych przez infrastrukturę światłowodową.

Pytanie 32

Jaki adres sieciowy odpowiada hostowi 10.132.171.25/18?

A. 10.0.0.0/18

B. 10.132.0.0/18

C. 10.128.0.0/18

D. 10.132.128.0/18

Adres sieci 10.132.128.0/18 jest prawidłowy dla hosta 10.132.171.25/18 ze względu na sposób, w jaki działa maska podsieci. Maska /18 wskazuje, że pierwsze 18 bitów adresu IP jest używane do identyfikacji sieci, a pozostałe bity służą do identyfikacji hostów w tej sieci. W przypadku adresu 10.132.171.25, zapis w postaci binarnej pokazuje, że należymy do zakresu adresów podsieci 10.132.128.0, który obejmuje adresy od 10.132.128.0 do 10.132.191.255. Przykładem zastosowania tej wiedzy może być projektowanie sieci w dużych organizacjach, gdzie odpowiednie podziały na podsieci są kluczowe dla efektywności i bezpieczeństwa. Wyznaczenie podsieci oraz ich prawidłowe adresowanie pozwala na lepsze zarządzanie ruchem sieciowym oraz minimalizowanie problemów z kolizjami adresów IP. Dobrą praktyką w projektowaniu sieci jest stosowanie odpowiednich planów adresacji IP, które uwzględniają zarówno aktualne, jak i przyszłe potrzeby organizacji.

Pytanie 33

Po naciśnięciu którego przycisku aparat telefoniczny z tonowym wybieraniem numerów DTMF (Double Tone Mode Frequency) wygeneruje sygnał o tonie, którego składowe mają częstotliwości 852 Hz i 1336 Hz?

	1209 Hz	1336 Hz	1477 Hz	1633 Hz
697 Hz	1	2	3	A
770 Hz	4	5	6	B
852 Hz	7	8	9	C
941 Hz	*	0	#	D

A. Przycisku 0

B. Przycisku 8

C. Przycisku 1

D. Przycisku 5

Naciśnięcie przycisku 8 w telefonach z tonowym wybieraniem DTMF aktywuje sygnał, który składa się z częstotliwości 852 Hz i 1336 Hz. Technologia DTMF, stosowana w systemach telefonicznych, przypisuje każdemu przyciskowi unikalne kombinacje dwóch tonów, co umożliwia precyzyjne przesyłanie informacji. Przycisk 8 jest zlokalizowany na przecięciu wiersza o częstotliwości 852 Hz i kolumny o częstotliwości 1336 Hz zgodnie z tabelą DTMF. To podejście jest zgodne z zasadami użycia tonów częstotliwości do wyboru numerów i jest powszechnie stosowane w systemach komunikacyjnych. W praktyce oznacza to, że w momencie naciśnięcia przycisku 8, telefon generuje dwa dźwięki, które są interpretowane przez centralę telefoniczną jako sygnał wybierania tego konkretnego numeru. Zrozumienie tej technologii jest kluczowe dla każdego, kto rozwija swoje umiejętności w dziedzinie telekomunikacji.

Pytanie 34

Którą z opcji w menu głównym BIOS-u należałoby wybrać, aby skonfigurować datę systemową?

A. Standard CMOS Features

B. Advanced BIOS Features

C. Integrated Peripherals

D. Power Management Setup

Wybór opcji 'Advanced BIOS Features' jako miejsca do ustawienia daty systemowej jest mylny, ponieważ ta sekcja BIOS-u jest przeznaczona głównie do zaawansowanych ustawień związanych z funkcjami systemowymi, takimi jak zarządzanie pamięcią, konfiguracja procesora i różne opcje chipsetu. Chociaż może zawierać elementy dotyczące wydajności systemu, nie ma w niej możliwości bezpośredniej modyfikacji daty i czasu. Z kolei 'Integrated Peripherals' skupia się na zarządzaniu urządzeniami podłączonymi do płyty głównej, takimi jak porty USB czy karty dźwiękowe, a nie na podstawowych ustawieniach systemowych. W przypadku 'Power Management Setup', opcje dotyczą energii i oszczędzania zasilania, lecz również nie obejmują one ustawień daty i czasu. Typowym błędem jest zakładanie, że wszystkie opcje w BIOS-ie są ze sobą bezpośrednio powiązane lub że są bardziej zrozumiałe bez wcześniejszej wiedzy na temat ich funkcji. Użytkownicy często myślą, że każda sekcja BIOS-u może zawierać wszystkie dostępne ustawienia, co prowadzi do pomyłek i nieprawidłowych konfiguracji. Kluczowe jest zrozumienie, że BIOS jest podzielony na różne sekcje, z których każda ma swoje konkretne zadania i funkcje. Aby skutecznie zarządzać ustawieniami systemowymi, ważne jest, aby znać strukturę BIOS-u oraz umieć rozpoznawać, które opcje są odpowiednie dla określonych zadań, takich jak ustawienie daty systemowej.

Pytanie 35

Który składnik panelu sterowania pozwala na zarządzanie aktualizacjami w systemie Windows 7?

A. System.

B. Windows Update.

C. Narzędzia administracyjne.

D. Windows Defender.

Windows Update to kluczowy element panelu sterowania w systemie Windows 7, który służy do zarządzania aktualizacjami systemowymi. Jego podstawową funkcją jest zapewnienie, że system operacyjny jest na bieżąco z najnowszymi poprawkami i aktualizacjami bezpieczeństwa. Używanie Windows Update jest niezbędne dla ochrony komputera przed zagrożeniami, które mogą wynikać z luk w oprogramowaniu. Przykłady zastosowania Windows Update obejmują automatyczne pobieranie i instalowanie poprawek, co pozwala na minimalizację ryzyka, że system stanie się podatny na ataki. Dobre praktyki w zakresie zarządzania aktualizacjami zalecają regularne sprawdzanie dostępności aktualizacji oraz korzystanie z opcji automatycznego aktualizowania systemu, co zapewnia minimalne zakłócenia w codziennej pracy użytkownika. Dodatkowo, Windows Update umożliwia przeglądanie historii aktualizacji, co jest przydatne w diagnozowaniu problemów systemowych oraz określaniu wpływu danej aktualizacji na wydajność systemu.

Pytanie 36

W jakiej macierzy dyskowej sumy kontrolne są umieszczane na ostatnim dysku?

A. RAID 3

B. RAID 0

C. RAID 5

D. RAID 1

Wybór RAID 1, RAID 5 lub RAID 0 jako odpowiedzi na pytanie o to, w której macierzy dyskowej suma kontrolna jest przechowywana na ostatnim dysku, wskazuje na zrozumienie różnych architektur RAID, jednak nieprawidłowe zrozumienie ich zasad działania. RAID 1 to poziom macierzy, który oferuje mirroring, co oznacza, że wszystkie dane są replikowane na dwóch dyskach. W tym przypadku nie ma potrzeby przechowywania sumy kontrolnej, ponieważ każda kopia danych jest identyczna. RAID 5 natomiast wykorzystuje rozłożoną sumę kontrolną, co oznacza, że informacje o parzystości są rozdzielane pomiędzy wszystkie dyski, a nie przechowywane na jednym, co czyni go bardziej odpornym na awarie, ale nie odpowiada na zadane pytanie. RAID 0 nie zapewnia żadnego poziomu redundancji, ponieważ dane są dzielone w sposób striping bez parzystości lub mirroringu. Taki system zwiększa wydajność, ale w przypadku awarii jednego z dysków wszystkie dane są tracone. Problemy z wyborem tej odpowiedzi mogą wynikać z mylnego przekonania, że różne typy RAID zawsze korzystają z centralnego przechowywania sum kontrolnych, co nie jest prawdą w przypadku RAID 5 i 0. Zrozumienie tych koncepcji jest kluczowe dla efektywnego zarządzania danymi oraz zapewnienia ich bezpieczeństwa w architekturze macierzy dyskowych.

Pytanie 37

Jakie jest zastosowanie programu traceroute w systemach Unix?

A. analizowania zawartości pakietów w celu wykrywania złośliwego oprogramowania

B. ustalania czasu dostarczenia pakietu do adresata oraz potwierdzania jego odbioru przez nadawcę

C. analizowania ścieżki pakietu od źródła do celu z szacowaniem czasów opóźnień

D. wymiany informacji na temat tras między sieciami komputerowymi oraz dynamicznego tworzenia tablic routingu

Program traceroute jest narzędziem służącym do analizy tras, jakie pokonują pakiety danych w sieci komputerowej od stacji źródłowej do docelowej. Główną funkcją traceroute jest określenie ścieżki, jaką przebywają pakiety, co pozwala na identyfikację urządzeń sieciowych (routerów), przez które przechodzą. Dodatkowo, narzędzie to mierzy czasy opóźnień dla każdego przeskoku, co jest niezwykle istotne w diagnostyce wydajności sieci. Przykładem zastosowania traceroute może być sytuacja, gdy użytkownik doświadcza spowolnienia w dostępie do strony internetowej; użycie traceroute pozwala zidentyfikować, na którym etapie drogi pakietu występują problemy, co umożliwia szybsze rozwiązanie problemu. Traceroute jest zgodny z wieloma standardami sieciowymi, w tym z protokołami ICMP i UDP, co czyni go uniwersalnym narzędziem w diagnostyce sieci. W praktyce stanowi kluczowe wsparcie dla administratorów sieci w identyfikacji i naprawie potencjalnych problemów związanych z rutowaniem i wydajnością.

Pytanie 38

Jakim skrótem oznaczana jest usługa dodatkowa w sieci ISDN, która polega na bezwarunkowym przekierowaniu połączeń przychodzących?

A. MSN (Multiple Subscriber Number)

B. DDI (Direct Dialing In)

C. SUB (Subaddressing)

D. CFU (Call Forwarding Unconditional)

Wybór MSN, czyli Multiple Subscriber Number, mylnie sugeruje, że chodzi o przekierowanie połączenia, podczas gdy ta funkcja dotyczy przypisywania wielu numerów do jednego abonenta. MSN umożliwia przypisanie różnych numerów telefonicznych do jednego urządzenia ISDN, co pozwala na odbieranie połączeń kierowanych na różne numery. Ta funkcjonalność jest przydatna dla firm, które chcą, aby różne działy mogły korzystać z jednego łącza ISDN, ale nie ma ona zastosowania w kontekście bezwarunkowego przekierowania połączeń. Subaddressing (SUB) to kolejna błędna koncepcja, która dotyczy przekazywania danych do konkretnego subadresu w sieci ISDN, a nie przekierowywania połączeń. Jest to bardziej skomplikowana technika, wykorzystywana w zaawansowanych aplikacjach telekomunikacyjnych. Z kolei DDI (Direct Dialing In) umożliwia bezpośrednie połączenie z danym abonentem bez potrzeby przełączania przez centralę, co również nie jest związane z przekierowaniem połączeń. Wybierając odpowiedzi inne niż CFU, można wpaść w pułapkę myślową, błędnie łącząc różne funkcje telekomunikacyjne, co podkreśla potrzebę dokładnego zrozumienia zastosowań poszczególnych usług w sieci ISDN.

Pytanie 39

Aby ocenić jakość transmisji w systemach cyfrowych, konieczne jest wykonanie pomiaru

A. odstępu sygnału od szumu

B. mocy sygnału odebranego

C. bitowej stopy błędów

D. poziomu szumu w kanale

Bitowa stopa błędów (BER, Bit Error Rate) jest kluczowym wskaźnikiem jakości transmisji w systemach cyfrowych, ponieważ bezpośrednio odzwierciedla, ile bitów jest błędnie przesyłanych w stosunku do całkowitej liczby przesyłanych bitów. Pomiar BER pozwala na ocenę skuteczności algorytmów korekcji błędów oraz jakości użytych modulacji. W praktyce, niski wskaźnik BER jest istotny dla zapewnienia integralności danych, szczególnie w zastosowaniach wymagających wysokiej niezawodności, takich jak transmisje wideo w czasie rzeczywistym czy połączenia w systemach komunikacji mobilnej. Na przykład, w standardach telekomunikacyjnych, takich jak 4G LTE czy Wi-Fi, optymalizacja BER jest kluczowym elementem, który wpływa na jakość usług oraz zadowolenie użytkowników. Aby poprawić BER, inżynierowie często stosują techniki, takie jak modulacja QAM, kodowanie źródła oraz różne formy korekcji błędów, pozwalające na minimalizację występowania błędów w transmisji.

Pytanie 40

Proces, który dotyczy przesyłania informacji o wynikach monitorowania stanu linii abonenckiej lub łącza międzycentralowego, to sygnalizacja

A. zarządzającą

B. liniową

C. rejestrową

D. adresową

Sygnalizacja liniowa to proces związany z przesyłaniem informacji o stanie linii abonenckiej lub łącza międzycentralowego. Obejmuje ona różne formy komunikacji, które umożliwiają monitorowanie i zarządzanie połączeniami w sieciach telekomunikacyjnych. W praktyce, sygnalizacja liniowa jest kluczowym elementem, który pozwala na szybkie reagowanie w przypadku wystąpienia problemów z łącznością. Przykładem zastosowania sygnalizacji liniowej jest protokół ISDN, w którym dane o stanie połączenia są przekazywane w czasie rzeczywistym, co umożliwia efektywne zarządzanie jakością usług. Standardy takie jak ITU-T Q.931 i Q.932 określają zasady działania sygnalizacji w usługach telefonicznych, zapewniając interoperacyjność między różnymi systemami. Zrozumienie sygnalizacji liniowej jest zatem niezbędne dla specjalistów zajmujących się telekomunikacją, ponieważ pozwala na optymalizację zarządzania sieciami oraz zapewnienie ich niezawodności.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej