Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik programista
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 6 maja 2026 13:08
Data zakończenia: 6 maja 2026 13:36

Egzamin zdany!

Wynik: 24/40 punktów (60,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Jaki będzie rezultat po uruchomieniu podanego skryptu?

class Owoc {
    function __construct() {
        echo "test1";
    }
    function __destruct() {
        echo "test2";
    }
}
$gruszka = new Owoc();

A. Pojawi się wyłącznie tekst „test2”

B. Nie pojawi się żaden tekst

C. Pojawią się oba teksty: „test1” i „test2”

D. Pojawi się jedynie tekst „test1”

Wybór błędnych odpowiedzi może wynikać z tego, że nie do końca rozumiesz, jak działają konstruktory i destruktory w programowaniu obiektowym. Nie jest tak, że nie ma żadnego napisu, bo nawet jeżeli nie stworzysz obiektu, to przy końcu skryptu destruktor powinien się uruchomić i wtedy wyświetli się 'test2'. Tak że, gdy mówisz, że tylko 'test1' się pokaże, to nie bierzesz pod uwagę, co się dzieje po zakończeniu skryptu. I to, co napisałeś, że tylko 'test2' się wyświetli, też nie jest prawdą, bo konstruktor musi być wywołany, kiedy robi się obiekt. Zrozumienie tych wszystkich spraw jest naprawdę ważne, by dobrze zarządzać danymi w aplikacjach, zwłaszcza w większych projektach, gdzie jest masa obiektów i różne interakcje między nimi.

Pytanie 2

input[type=number] { background-color: Brown; }

Zapis tego selektora oznacza, że tło będzie miało brązowy kolor dla:

A. wszystkich tekstów na stronie internetowej

B. pól edycyjnych, w które użytkownik wprowadzi dowolną cyfrę

C. wszystkich typów pól edycyjnych

D. pól edycyjnych, które są typu numerycznego

Selekcja `input[type=number]` w CSS jest używana do stylizacji pól formularzy, które oczekują wartości numerycznych. Tło tych pól zostanie ustawione na kolor brązowy, co wpływa na ich wygląd i może poprawić doświadczenie użytkownika. Takie podejście jest zgodne z zasadami dostępności, ponieważ pozwala użytkownikom na natychmiastowe rozpoznanie, które pola są przeznaczone do wprowadzania cyfr. Przykładem zastosowania może być formularz zamówienia, w którym część pól ma określony typ, jak `number`, co ogranicza wprowadzanie do wartości liczbowych. Używając odpowiednich typów input, projektanci mogą tworzyć bardziej intuicyjne interfejsy, które redukują błędy użytkowników oraz poprawiają proces wypełniania formularzy. W tym kontekście warto również zwrócić uwagę na standardy W3C, które zalecają stosowanie typów input, aby zapewnić lepszą kompatybilność i funkcjonalność w różnych przeglądarkach i urządzeniach.

Pytanie 3

Interpreter PHP zgłosi błąd i nie zrealizuje kodu, jeśli programista:

A. nie umieści średnika po wyrażeniu w instrukcji if, gdy po nim występuje sekcja else

B. pobierze dane z formularza, w którym pole input pozostało puste

C. będzie pisać kod bez zastosowania wcięć

D. będzie definiował zmienne w obrębie warunku

W przypadku pierwszej odpowiedzi dotyczącej pobierania wartości z formularza, należy zrozumieć, że PHP nie generuje błędu, nawet jeśli pole input nie zostało wypełnione. Wartość z pustego pola formularza zostanie przekazana jako pusty string, co nie prowadzi do błędu, ale wymaga dodatkowej walidacji. Niezapełnione pola mogą być zatem obsługiwane bez problemów. Drugą odpowiedzią jest kwestia wcięć w kodzie. Chociaż wcięcia poprawiają czytelność kodu, PHP nie wymaga ich stosowania, a brak wcięć nie spowoduje błędu wykonania, co jest mylącą koncepcją. Warto jednak podkreślić, że stosowanie wcięć jest dobrą praktyką, gdyż pozwala na lepsze zrozumienie struktury programu. Ostatnia odpowiedź dotycząca deklaracji zmiennych wewnątrz warunku również nie prowadzi do błędu interpretera. PHP pozwala na tworzenie zmiennych w dowolnym zakresie, w tym w instrukcjach warunkowych, co jest istotne dla elastyczności języka. Aby uniknąć błędnych wniosków, warto pamiętać, że błędy w PHP wynikają najczęściej z niepoprawnej składni lub niezgodności w konwencji użycia, a nie ze sposobu organizacji kodu w kontekście wcięć czy deklaracji zmiennych.

Pytanie 4

Na podstawie relacji przedstawionej na ilustracji, można stwierdzić, że jest to relacja

A. jeden do wielu, gdzie kluczem obcym jest pole w tabeli uslugi

B. jeden do jednego, gdzie obie tabele mają przypisane klucze obce

C. wiele do wielu pomiędzy kluczami głównymi obu tabel

D. jeden do wielu, gdzie kluczem obcym jest pole w tabeli kadra

Relacja jeden do wielu, gdzie kluczem obcym jest pole w tabeli uslugi, jest poprawna, ponieważ reprezentuje typową praktykę w projektowaniu baz danych, gdzie wiele rekordów w jednej tabeli (uslugi) jest powiązanych z jednym rekordem w innej tabeli (kadra). W tym przypadku, kolumna kadra_id w tabeli uslugi pełni rolę klucza obcego, który wskazuje na klucz główny (id) w tabeli kadra. Takie podejście jest szeroko stosowane w zarządzaniu relacjami pomiędzy danymi, umożliwiając efektywne przechowywanie i odwoływanie się do powiązanych rekordów. Przykładowo, w systemie usługowym, jedna osoba może być odpowiedzialna za wiele różnych usług, co jest wizualizowane przez tę konstrukcję. W praktyce pozwala to na łatwe aktualizacje danych kadry bez konieczności zmian w tabeli usług, co jest zgodne z zasadami normalizacji danych i zwiększa spójność oraz integralność danych. Tego typu relacje są fundamentem dla operacji typu JOIN w SQL, które umożliwiają łączenie danych z różnych tabel na podstawie wspólnych wartości kluczy obcych, co jest kluczowe dla wydajnego przetwarzania zapytań w relacyjnych bazach danych.

Pytanie 5

Co oznacza jednostka ppi (pixels per inch)?

A. jest parametrem określającym rozdzielczość cyfrowych urządzeń wykonujących pomiary

B. określa rozdzielczość obrazów rastrowych

C. określa rozdzielczość obrazów wektorowych

D. określa rozdzielczości obrazów generowanych przez drukarki i plotery

Pojęcie ppi często miesza się z innymi jednostkami opisującymi jakość obrazu, dlatego łatwo o złe skojarzenia. Pixels per inch to parametr ściśle związany z grafiką rastrową, czyli taką, która składa się z siatki pikseli. W plikach rastrowych ppi określa gęstość tych pikseli na cal i wprost wpływa na postrzeganą ostrość oraz szczegółowość obrazu przy danym fizycznym rozmiarze. Jeśli ktoś łączy ppi głównie z drukarkami czy ploterami, to zahacza o sąsiednie pojęcie, ale nie to samo. Urządzenia drukujące opisuje się standardowo jednostką dpi (dots per inch), czyli ilością fizycznych punktów atramentu lub tonera nanoszonych na papier. Owszem, w praktyce pracy z drukiem trzeba brać pod uwagę zarówno ppi pliku rastrowego, jak i dpi drukarki, jednak są to dwa różne poziomy: ppi to właściwość obrazu, dpi to właściwość sprzętu. Z kolei traktowanie ppi jako parametru dowolnych cyfrowych urządzeń pomiarowych też jest mylące, bo w metrologii używa się zupełnie innych jednostek i opisów rozdzielczości, związanych raczej z precyzją przetworników A/C, zakresem czy błędem pomiaru. Ppi nie ma nic wspólnego z grafiką wektorową, ponieważ wektor opisuje kształty matematycznie (linie, krzywe, wypełnienia) i może być skalowany bez utraty jakości, bez przypisanego na stałe rastera pikseli. Dopiero w momencie rasteryzacji wektora do postaci bitmapy pojawia się znaczenie ppi. Typowy błąd myślowy polega na wrzuceniu do jednego worka wszystkich „rozdzielczości”: ekranu, drukarki, obrazu, wektora, sensora. W praktyce dobrze jest rozróżniać: ppi dla gęstości pikseli w obrazie rastrowym i na ekranie, dpi dla fizycznych punktów druku, a dla wektora raczej pojęcia takie jak rozmiar dokumentu w jednostkach fizycznych i ewentualna docelowa rozdzielczość eksportu do bitmapy.

Pytanie 6

Ikona, która pojawia się przed adresem w oknie adresowym przeglądarki internetowej lub przy tytule aktywnej karty, nazywana jest

A. emoticon.

B. favicon.

C. webicon.

D. iConji.

iConji, webicon i emoticon to terminy, które nie odnoszą się do właściwego pojęcia favicon, a ich użycie w kontekście ikon w przeglądarkach jest mylące. iConji to termin, który nie ma uznania w standardach webowych ani w dokumentacji dotyczącej projektowania stron internetowych. Może być mylony z pojęciem ikony, ale nie odnosi się bezpośrednio do ikon w kontekście przeglądarek. Webicon to również nieformalne odniesienie, które nie jest szeroko stosowane w branży. W rzeczywistości nie ma ustalonej definicji tego terminu w dokumentacji dotyczącej projektowania stron. Emoticon to zaś symbol wyrażający emocje, często stosowany w komunikacji internetowej (np. :) lub :( ), a nie w kontekście ikon reprezentujących strony internetowe. Emoticony są używane głównie w tekstach, czatach i na forach internetowych, aby wyrazić uczucia, podczas gdy favicony są elementem interfejsu użytkownika, mającym na celu identyfikację wizualną strony. Z tego względu ani iConji, ani webicon, ani emoticon nie mogą być poprawnymi odpowiedziami na pytanie dotyczące ikony przed adresem URL w przeglądarkach.

Pytanie 7

Na podstawie filmu wskaż, która cecha dodana do stylu CSS zamieni miejscami bloki aside i nav, pozostawiając w środku blok section?

A. nav { float: right; } section { float: right; }

B. aside {float: left; }

C. nav { float: left; } aside { float: left; }

D. nav { float: right; }

W tym zadaniu kluczowe jest zrozumienie, jak naprawdę działa float, a nie tylko samo skojarzenie, że „left to lewo, right to prawo”. Wiele osób myśli, że wystarczy ustawić jeden element na lewo, drugi na prawo i wszystko magicznie się poukłada. W praktyce przeglądarka trzyma się bardzo konkretnych reguł: najpierw liczy kolejność elementów w HTML, potem dopiero stosuje float i układa je możliwie jak najwyżej i jak najbliżej odpowiedniej krawędzi. Jeśli nada się float tylko dla aside albo tylko dla nav, to zmienia się ich pozycja, ale układ trzech bloków nie spełni warunku z zadania: aside i nav nie zamienią się miejscami z pozostawieniem section w środku. Przykładowo, samo float: left na aside niczego nie „zamieni”, bo element i tak pojawia się jako pierwszy w kodzie, więc będzie u góry, tylko że „przyklejony” do lewej. Z kolei ustawienie nav na prawą stronę bez odpowiedniego floatowania section prowadzi do sytuacji, gdzie section nadal zachowuje się jak normalny blok, zwykle ląduje pod elementami pływającymi albo obok nich w sposób mało przewidywalny dla początkującego. Częsty błąd myślowy polega też na tym, że ktoś próbuje wszystkim elementom dać float: left, licząc na to, że przeglądarka „ułoży je po swojemu”. Wtedy jednak wszystkie te bloki ustawiają się w jednym kierunku, w kolejności z HTML, więc nie ma mowy o świadomym „zamienianiu miejsc”. Brak zrozumienia, że float wyjmuje element z normalnego przepływu i wpływa na to, jak kolejne elementy zawijają się wokół niego, prowadzi właśnie do takich błędnych odpowiedzi. Z mojego doświadczenia lepiej jest najpierw narysować sobie prosty schemat: w jakiej kolejności idą znaczniki i które z nich mają pływać w prawo, a które zostać w naturalnym układzie. Dopiero wtedy dobiera się konkretne deklaracje CSS. Takie myślenie przydaje się nie tylko przy float, ale też przy nauce flexboxa czy grida, gdzie kolejność w DOM i własności układu też grają ogromną rolę.

Pytanie 8

Tabela góry, której fragment został pokazany, obejmuje polskie pasma górskie oraz ich szczyty. Podaj kwerendę obliczającą dla każdego pasma górskiego średnią wysokość szczytów.

A. SELECT pasmo, AVG(wysokosc) FROM gory GROUP BY pasmo

B. SELECT pasmo, SUM(wysokosc) FROM gory GROUP BY pasmo

C. SELECT pasmo, AVG(wysokosc) FROM gory LIMIT pasmo

D. SELECT pasmo, COUNT(wysokosc) FROM gory ORDER BY pasmo

Gratulacje! Twoja odpowiedź jest prawidłowa. Zapytanie 'SELECT pasmo, AVG(wysokosc) FROM gory GROUP BY pasmo;' jest poprawne. Funkcja AVG() jest jedną z funkcji agregujących w SQL, które służą do wykonania pewnej operacji na zestawie wartości. W tym przypadku oblicza ona średnią wartość wysokości szczytów dla każdego z pasm górskich. Funkcja GROUP BY jest natomiast klauzulą SQL, która jest używana do grupowania wartości z różnych wierszy w jedną grupę. W tym przypadku GROUP BY pasmo oznacza, że wyniki zostaną pogrupowane według pasma górskiego, co pozwala obliczyć średnią wysokość szczytów dla każdego z pasm. Jest to zgodne z treścią pytania. Pamiętaj, że wykorzystanie funkcji agregujących w SQL pozwala na efektywne przetwarzanie dużych ilości danych, co jest niezwykle ważne w praktycznych zastosowaniach baz danych.

Pytanie 9

Które z poniższych stwierdzeń o językach programowania jest fałszywe?

A. SQL jest językiem programowania strukturalnego

B. PHP służy do tworzenia stron w czasie rzeczywistym

C. C++ jest językiem obiektowym

D. JavaScript to język skryptowy

C++ jest językiem programowania, który wspiera paradygmat programowania obiektowego, ale nie ogranicza się jedynie do tego modelu. Język ten umożliwia również programowanie proceduralne, co sprawia, że jest niezwykle elastyczny. Oprócz możliwości tworzenia klas i obiektów, C++ pozwala na bezpośrednią manipulację pamięcią, co daje programistom dużą kontrolę nad wydajnością aplikacji. JavaScript, z kolei, jest językiem skryptowym, który jest głównie używany w kontekście aplikacji webowych, umożliwiając interaktywność i dynamiczne aktualizacje treści na stronach internetowych. Jego wszechstronność sprawia, że jest podstawowym narzędziem w tworzeniu nowoczesnych aplikacji. PHP to język skryptowy stworzony z myślą o tworzeniu dynamicznych stron internetowych. Umożliwia on generowanie treści w czasie rzeczywistym, w zależności od zachowań użytkowników i danych w bazach danych. Dzięki integracji z HTML i bazami danych, PHP pozwala na tworzenie złożonych aplikacji webowych. Wszystkie te języki posiadają swoje unikalne cechy i zastosowania, które czynią je istotnymi w różnych kontekstach programowania.

Pytanie 10

W przedstawionym kodzie PHP, co powinno się wyświetlić zamiast znaków zapytania?

$x = mysql_query('SELECT * FROM mieszkancy');
 if(!$x)
 echo "???????????????????????";

A. Niepoprawna nazwa bazy danych

B. Nieprawidłowe hasło do bazy danych

C. Zapytanie zostało zrealizowane pomyślnie

D. Błąd w trakcie przetwarzania zapytania

Odpowiedź 2 czyli Błąd przetwarzania zapytania jest poprawna ponieważ w kodzie PHP używana jest funkcja mysql_query do wykonania zapytania SQL Funkcja ta zwraca false w przypadku niepowodzenia co oznacza że blok if(!x) zostanie wykonany tylko wtedy gdy wystąpi błąd w przetwarzaniu zapytania Komunikat Błąd przetwarzania zapytania jest więc właściwy ponieważ odzwierciedla sytuację w której zapytanie nie mogło zostać wykonane poprawnie co może być wynikiem wielu czynników takich jak błędy składniowe w zapytaniu brak połączenia z serwerem bazy danych lub nieodpowiednie uprawnienia użytkownika Praktyczne podejście do obsługi błędów w PHP często obejmuje logowanie szczegółowych komunikatów błędów lub przekazywanie ich użytkownikowi w sposób przyjazny dla użytkownika co jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie programowania Dodatkowo warto wspomnieć że funkcja mysql_query jest przestarzała i nie jest zalecana do użycia w nowych projektach Zaleca się używanie bardziej nowoczesnych funkcji takich jak mysqli_query lub PDO co poprawia bezpieczeństwo i wydajność aplikacji

Pytanie 11

Jakie funkcje w języku PHP umożliwiają weryfikację wartości oraz typu zmiennej?

A. strlen()

B. readfile()

C. var_dump()

D. implode()

Pozostałe funkcje, takie jak readfile(), implode() oraz strlen(), nie są przeznaczone do sprawdzania wartości i typu zmiennych w PHP, co czyni je niewłaściwymi odpowiedziami w kontekście postawionego pytania. readfile() służy do odczytu zawartości pliku i wysłania jej bezpośrednio do wyjścia standardowego, co czyni ją narzędziem do pracy z plikami, a nie do analizy zmiennych. Funkcja ta jest wykorzystywana głównie w kontekście serwisów internetowych do generowania plików do ściągnięcia lub wyświetlania ich zawartości, a zatem nie spełnia roli analitycznej. implode() to funkcja, która łączy elementy tablicy w jeden ciąg znaków, co również nie ma związku z oceną typów lub wartości zmiennych. Jej głównym zastosowaniem jest manipulacja danymi tekstowymi, co sprawia, że jest użyteczna w innych kontekstach, ale nie w analizie zmiennych. Z kolei strlen() oblicza długość łańcucha znaków, zwracając liczbę znaków w danym ciągu, co jest użyteczne w kontekście walidacji danych lub ich przetwarzania, ale nie dostarcza informacji o typie czy wartości zmiennej. W tym kontekście każda z tych funkcji ma swoje specyficzne zastosowania, jednak żadna z nich nie jest odpowiednia do bezpośredniego sprawdzania typu oraz wartości zmiennej, co czyni je błędnymi odpowiedziami na postawione pytanie.

Pytanie 12

W systemie MySQL należy użyć polecenia REVOKE, aby odebrać użytkownikowi anna możliwość wprowadzania zmian tylko w definicji struktury bazy danych. Odpowiednie polecenie do zrealizowania tej operacji ma formę

A. REVOKE CREATE UPDATE DROP ON tabela1 FROM 'anna'@'localhost'

B. REVOKE ALL ON tabela1 FROM 'anna'@'localhost'

C. REVOKE CREATE INSERT DELETE ON tabela1 FROM 'anna'@'localhost'

D. REVOKE CREATE ALTER DROP ON tabela1 FROM 'anna'@'localhost'

Poprawna odpowiedź to 'REVOKE CREATE ALTER DROP ON tabela1 FROM 'anna'@'localhost''. To polecenie skutecznie odbiera użytkownikowi 'anna' prawo do wykonywania zmian w strukturze bazy danych, w tym do tworzenia nowych tabel, modyfikowania istniejących oraz usuwania tabel. W kontekście MySQL, polecenie REVOKE jest kluczowym narzędziem w zarządzaniu uprawnieniami użytkowników. W praktyce, gdy administrator bazy danych chce ograniczyć możliwości danej osoby, aby nie mogła na przykład zmieniać struktury bazy, musi precyzyjnie określić, które uprawnienia chce cofnąć. Dobrym przykładem byłoby zastosowanie tego polecenia w sytuacji, gdy użytkownik nie przestrzega zasad bezpieczeństwa lub nieautoryzowanie modyfikuje dane. Warto również zauważyć, że użycie 'ALTER' w poleceniu wskazuje na prawo do zmiany definicji tabeli, co jest kluczowe w kontekście bezpieczeństwa danych. Użycie polecenia REVOKE jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie zarządzania dostępem, które zalecają minimalizację uprawnień przyznawanych użytkownikom, aby zredukować ryzyko przypadkowych lub złośliwych działań.

Pytanie 13

Atrybut value w elemencie formularza XHTML

 <input type="text" name="name" value="value">

A. ustawia pole jako tylko do odczytu

B. definiuje maksymalną długość pola

C. określa nazwę pola

D. określa domyślną wartość

Atrybut 'value' w polu formularza XHTML ma kluczowe znaczenie, ponieważ określa wartość, która będzie domyślnie wyświetlana w polu tekstowym. Kiedy użytkownik otworzy formularz, będzie widział w polu tekstowym wpisaną wartość, co ułatwia interakcję, zwłaszcza w przypadkach, gdy potrzebne są przykłady lub domyślne odpowiedzi. Na przykład, w formularzu rejestracyjnym można ustawić atrybut 'value' na 'Jan Kowalski', co sugeruje użytkownikowi, jak powinien wypełnić swoje imię i nazwisko. Jest to zgodne z dobrymi praktykami projektowania formularzy, które dążą do poprawy użyteczności i zmniejszenia liczby błędów użytkowników. Warto również zauważyć, że w przypadku formularzy, jeśli użytkownik zdecyduje się nie zmieniać tej wartości, atrybut 'value' sprawia, że odpowiedź zostanie przesłana w formularzu po jego wysłaniu. To podkreśla znaczenie predefiniowania wartości w kontekście UX, ponieważ dobrze zaprojektowane formularze mogą znacznie poprawić doświadczenia użytkowników.

Pytanie 14

W języku JavaScript, w celu przekształcenia specjalnie przygotowanego tekstu w tablicę, można wykorzystać metodę

A. replace()

B. trim()

C. split()

D. slice()

Metoda split() w języku JavaScript jest niezwykle użyteczna do dzielenia łańcucha tekstowego na elementy tablicy na podstawie określonego separatora. Gdy weźmiemy pod uwagę kontekst przetwarzania tekstu, na przykład możemy mieć ciąg znaków reprezentujący listę imion oddzielonych przecinkami, taki jak "Jan,Kasia,Piotr". Używając funkcji split(',', 2), możemy uzyskać tablicę ['Jan', 'Kasia'], co pozwala nam na łatwe manipulowanie i przetwarzanie tych danych. Metoda ta jest zgodna z zasadami programowania funkcyjnego, umożliwiając praktyczne podejście do przetwarzania danych. Warto również zauważyć, że split() może być wykorzystywana w różnorodnych kontekstach, takich jak praca z danymi z formularzy, analizowanie tekstów czy rozdzielanie argumentów w funkcjach. Stosując tę metodę, programiści powinni pamiętać o dobrych praktykach, takich jak walidacja danych wejściowych oraz zarządzanie sytuacjami, gdy ciąg wejściowy jest pusty lub nie zawiera separatora, co można osiągnąć poprzez dodatkowe sprawdzenia. W kontekście nowoczesnych aplikacji webowych, efektywne zarządzanie danymi tekstowymi jest kluczowe dla optymalizacji wydajności oraz poprawy UX, co czyni metodę split() fundamentalnym narzędziem w arsenale programisty JavaScript.

Pytanie 15

Na ilustracji przedstawiono wybór formatu pliku do importu bazy danych. Który format powinien być wykorzystany, jeśli dane zostały wyeksportowane z programu Excel i zapisane jako tekst z użyciem przecinka do oddzielania wartości pól?

A. ESRI

B. XML

C. SQL

D. CSV

Format SQL jest używany do pracy z relacyjnymi bazami danych, ale nie jest odpowiedni do importu danych z Excela, jeśli są one zapisane w postaci tekstowej z przecinkami. SQL to język zapytań, który służy do zarządzania i modyfikacji danych w bazach danych, ale nie jest formatem przechowywania danych. W przypadku ESRI, mamy do czynienia z formatem plików kształtu, który jest specyficzny dla danych geoprzestrzennych i nie jest dostosowany do ogólnych danych tabelarycznych, takich jak te z Excela. Format ESRI jest używany głównie w GIS do przechowywania danych przestrzennych. Natomiast XML jest formatem znaczników, który umożliwia przechowywanie danych w strukturze drzewa i jest bardziej złożony niż CSV. XML jest używany wtedy, gdy potrzebujemy skomplikowanej struktury danych z definicjami hierarchii, co czyni go mniej efektywnym dla prostego importu tabelarycznego. Wybór niewłaściwego formatu wynika często z niezrozumienia specyfiki i przeznaczenia każdego z nich. Często błędnym założeniem jest przekonanie, że bardziej skomplikowane formaty, takie jak XML czy SQL, są zawsze lepszym wyborem, co nie jest prawdą, gdy celem jest prostota i kompatybilność z szeroką gamą programów i systemów. CSV pozostaje najefektywniejszym rozwiązaniem dla tego typu danych dzięki swojej prostocie i łatwości użycia w wielu kontekstach technologicznych.

Pytanie 16

W CSS, aby zmienić kolor czcionki dowolnego elementu HTML po najechaniu na niego kursorem, należy użyć pseudoklasy

A. :coursor

B. :active

C. :visited

D. :hover

Pseudoklasa :hover jest kluczowym elementem w CSS, umożliwiającym stylizację elementów HTML w momencie, gdy użytkownik najeżdża na nie kursorem myszy. Dzięki temu możemy w sposób dynamiczny zmieniać właściwości prezentacyjne, takie jak kolor czcionki, tło, obramowanie, a także inne atrybuty, co znacząco zwiększa interaktywność strony. Definiując regułę CSS z użyciem :hover, możemy na przykład zmienić kolor tekstu z szarego na niebieski, co przyciąga uwagę użytkownika. Przykładowa reguła CSS wygląda następująco: `a:hover { color: blue; }`, co oznacza, że elementy linków zmienią kolor na niebieski po najechaniu na nie kursorem. Pseudoklasa :hover jest zgodna z W3C CSS Specification i działa w większości nowoczesnych przeglądarek, co czyni ją niezbędnym narzędziem w arsenale każdego web developera. Używanie tej pseudoklasy pomaga w budowaniu responsywnych interfejsów użytkownika, które są bardziej przyjazne i angażujące. Poprawne zastosowanie :hover zwiększa również dostępność witryn, ponieważ użytkownicy mogą lepiej orientować się w interakcji z elementami strony.

Pytanie 17

Który zapis znacznika <meta> jest poprawny w kontekście użytych atrybutów?

A. <meta title = 'Strona dla hobbystów'>

B. <meta name = 'description' content = 'Masz jakieś hobby? To jest strona dla Ciebie!'>

C. <meta background = blue>

D. <meta name = '!DOCTYPE'>

Wszystkie inne podane odpowiedzi są niepoprawne z różnych powodów. Przede wszystkim, znacznik <meta background = blue> nie jest poprawny, ponieważ atrybut 'background' nie jest standardowym atrybutem dla znacznika <meta>. W znaczniki <meta> stosuje się atrybuty takie jak 'name', 'content' czy 'http-equiv', a nie atrybuty związane z CSS, które powinny być używane w tagach takich jak <style> lub bezpośrednio w atrybutach stylu HTML. Dodatkowo, zapis <meta name = "!DOCTYPE"> jest całkowicie błędny, ponieważ 'DOCTYPE' nie jest nazwą atrybutu, który można by użyć w znaczniku <meta>. 'DOCTYPE' jest deklaracją, która informuje przeglądarkę o wersji HTML używanej w dokumencie, a nie metadanymi. Wreszcie, zapis <meta title = "Strona dla hobbystów"> jest również niepoprawny, ponieważ 'title' nie jest atrybutem akceptowanym przez znacznik <meta>. Tytuł strony powinien być umieszczony w znaczniki <title>, który znajduje się w sekcji <head> dokumentu HTML. Te błędy pokazują, jak ważne jest przestrzeganie standardów i zrozumienie struktury HTML, aby skutecznie wykorzystywać znaczniki <meta> w optymalizacji stron internetowych.

Pytanie 18

Powszechnie stosowanym narzędziem SZBD do tworzenia zestawień danych, które można wydrukować, jest

A. formularz

B. makro

C. raport

D. kwerenda UPDATE

Raport jest kluczowym narzędziem w systemach zarządzania bazami danych (SZBD), które umożliwia przetwarzanie i prezentację danych w formie czytelnych zestawień. W przeciwieństwie do kwerend, które służą głównie do wyszukiwania i aktualizacji danych w bazie, raporty są projektowane z myślą o generowaniu wydruków lub prezentacji danych w zorganizowanej formie. Przykładowo, w systemie Microsoft Access, użytkownik może stworzyć raport, który zbiera dane z różnych tabel i prezentuje je w uporządkowany sposób, np. w formie tabeli z podsumowaniami lub wykresów. Dobre praktyki w tworzeniu raportów obejmują zrozumienie potrzeb odbiorcy oraz dostosowanie formatu raportu do celu, dla którego jest on tworzony. Ważne jest również, aby raporty były zgodne z estetyką i standardami wizualizacji danych, co zwiększa ich czytelność oraz efektywność w przekazywaniu informacji. W kontekście analizy danych, raporty pomagają w podejmowaniu świadomych decyzji biznesowych, dostarczając istotnych informacji w przystępnej formie.

Pytanie 19

Funkcje takie jak rozmycie Gaussa, wygładzanie oraz szum RGB są elementami oprogramowania do przetwarzania

A. Grafiki rastrowej

B. Grafiki wektorowej

C. Ścieżki audio

D. Dźwięku w standardzie MIDI

Rozmycie Gaussa, wygładzanie oraz szum RGB to techniki powszechnie stosowane w obróbce grafiki rastrowej. Rozmycie Gaussa, jako technika filtracji, ma na celu zmiękczenie krawędzi i wygładzenie obrazów, co jest szczególnie przydatne w retuszu zdjęć oraz usuwaniu szumów. Przykładem zastosowania może być poprawa jakości zdjęć w programach takich jak Adobe Photoshop, gdzie techniki te są wykorzystywane do uzyskania bardziej estetycznych efektów wizualnych. Wygładzanie, z kolei, pomaga w eliminacji szumów, co jest kluczowe w przypadku obrazów o niskiej jakości, a również poprawia czytelność obrazów, co jest nieocenione w projektowaniu graficznym. Szum RGB to zjawisko, które występuje często w obrazach cyfrowych, a jego minimalizacja za pomocą filtrów wygładzających prowadzi do osiągnięcia bardziej realistycznych kolorów i lepszej jakości obrazu. Te techniki są zgodne z najlepszymi praktykami w dziedzinie grafiki komputerowej, gdzie jakość wizualna odgrywa kluczową rolę w tworzeniu profesjonalnych projektów.

Pytanie 20

Poniższy fragment kodu w PHP wyświetli

$n = '[email protected]';
 $dl = strlen($n);
 $i = 0;
 while($i < $dl && $n[$i] != '@')
 {
     echo $n[$i];
     $i++;
 }

A. cały adres e-mail, czyli "[email protected]"

B. tylko nazwę konta, czyli "adres"

C. samą nazwę domeny, czyli "host.pl"

D. nazwa konta z symbolem @, czyli "adres@"

Powyższy fragment kodu w języku PHP ma za zadanie wyodrębnić i wypisać nazwę konta z adresu e-mail. Kod definiuje ciąg znaków zawierający pełny adres e-mail i używa pętli while do iteracji przez każdy znak tego ciągu aż do napotkania znaku '@'. Pętla while działa, dopóki indeks i jest mniejszy niż długość ciągu $n oraz bieżący znak $n[$i] nie jest '@'. W każdej iteracji echo wypisuje bieżący znak, a zmienna i jest inkrementowana. Dzięki temu kod wypisuje wszystkie znaki przed '@', co w tym przypadku jest nazwą konta 'adres'. Takie podejście jest powszechnie stosowane w podstawowym przetwarzaniu tekstu, gdzie potrzebna jest iteracja przez ciąg znaków. W praktyce, w aplikacjach webowych, takie operacje są często wykonywane na danych wejściowych użytkownika, aby wyodrębnić specyficzne części danych, takie jak nazwa użytkownika z e-maila. Jest to również zgodne z zasadami przetwarzania stringów w PHP, gdzie manipulacja tekstem odbywa się z wykorzystaniem indeksów i pętli.

Pytanie 21

Jakie zadanie ma funkcja PHP o nazwie mysql_select_db()?

A. uzyskać dane z bazy danych na podstawie zapytania

B. wyznaczyć tabelę, z której będą pozyskiwane dane

C. wyznaczyć bazę, z której będą pozyskiwane dane

D. nawiązać połączenie między bazą danych a serwerem SQL

Funkcja <span>mysql_select_db()</span> w PHP jest naprawdę ważna, bo pozwala nam wybrać konkretną bazę danych, z której chcemy czerpać informacje. Gdy już nawiążemy połączenie z serwerem MySQL przez <span>mysql_connect()</span>, to pierwsze co powinniśmy zrobić, to wybrać bazę danych, na której będziemy działać. To ważny krok, bo w każdej bazie może być sporo tabel, a nasze zapytania muszą iść do odpowiedniej. Na przykład, jeśli mamy bazę danych 'sklep' i potrzebujemy tabeli 'produkty', to musimy wywołać <span>mysql_select_db('sklep')</span>. Dzięki temu MySQL wie, gdzie szukać naszych tabel i informacji. Z mojego doświadczenia, dobrze jest upewnić się, że wybraliśmy odpowiednią bazę danych przed wykonaniem jakichkolwiek zapytań, bo wtedy unikamy różnych problemów z kontekstem danych.

Pytanie 22

Jaką wartość uzyska zmienna x po wykonaniu kodu PHP zaprezentowanego w ramce?

A. Ilość wierszy w tabeli produkty, gdzie pole status jest większe od zera

B. Ilość wierszy w bazie danych

C. Ilość wierszy przetworzonych przez zapytanie DELETE FROM

D. Ilość wierszy dodanych do tabeli produkty

W przedstawionym kodzie PHP funkcja mysqli_affected_rows() jest używana do uzyskania liczby wierszy zmienionych przez ostatnie zapytanie MySQL. W tym przypadku zapytanie DELETE FROM produkty WHERE status < 0 próbuje usunąć wszystkie rekordy z tabeli produkty, których pole status ma wartość mniejszą od zera. Po wykonaniu tego zapytania funkcja mysqli_affected_rows($db) zwróci liczbę wierszy, które zostały rzeczywiście usunięte. To jest szczególnie przydatne w kontekście sprawdzania wpływu operacji na bazę danych i pozwala na dynamiczne podejmowanie decyzji w aplikacjach bazodanowych. Przykładowo, jeśli po usunięciu chcemy wykonać dodatkowe operacje tylko wtedy, gdy co najmniej jeden rekord został usunięty, możemy użyć tej funkcji. Zgodnie z dobrymi praktykami, korzystanie z mysqli_affected_rows() jest standardem, gdyż pozwala również na obsługę wyjątków i błędów bazy danych. Optymalizacja operacji DELETE poprzez precyzyjne filtrowanie w WHERE, jak w naszym przykładzie, jest kluczowa dla zachowania wydajności bazy danych szczególnie w dużych systemach produkcyjnych.

Pytanie 23

Znacznik <pre> </pre> służy do prezentacji

A. treści polską czcionką

B. znaku przekreślenia

C. znaku wielokropka

D. treści czcionką o stałej szerokości

Znacznik <pre> </pre> jest używany w HTML do wyświetlania tekstu w formacie preformatowanym, co oznacza, że zawartość wewnątrz tego znacznika jest wyświetlana czcionką o stałej szerokości, gdzie wszystkie białe znaki, w tym spacje i nowe linie, są zachowywane tak, jak zostały wpisane. To sprawia, że jest on niezwykle przydatny przy prezentacji kodu źródłowego, skryptów oraz innych danych, gdzie zachowanie dokładnego formatowania jest kluczowe. Przykładem może być kod HTML, JavaScript czy CSS, który można umieścić wewnątrz znacznika <pre> w celu poprawienia czytelności i umożliwienia użytkownikom łatwego skopiowania. Ponadto, znaczniki <pre> są często stosowane w dokumentacji technicznej, gdzie precyzyjne odwzorowanie formatowania jest istotne dla zrozumienia. Ważne jest również, aby zwrócić uwagę na to, że domyślnie tekst w elemencie <pre> nie jest łamany, co pozwala zachować jego oryginalny kształt i układ.

Pytanie 24

Który z parametrów obiektu graficznego zmieni się po dostosowaniu wartości kanału alfa?

A. Ostrość krawędzi

B. Nasycenie kolorów

C. Przezroczystość

D. Kolejność wyświetlania pikseli

Kanał alfa jest kluczowym składnikiem grafiki komputerowej, odpowiadającym za przezroczystość obiektów graficznych. Zmiana wartości kanału alfa wpływa na to, w jaki sposób obiekt jest renderowany na tle innych elementów wizualnych. Przykładowo, gdy wartość kanału alfa wynosi 0, obiekt jest całkowicie przezroczysty i nie wpływa na widoczność tła. Natomiast gdy wartość ta wynosi 1, obiekt jest całkowicie nieprzezroczysty. Wartości pośrednie pozwalają na uzyskanie efektów półprzezroczystości, co jest niezwykle istotne w tworzeniu różnych efektów wizualnych, takich jak cienie czy rozmycia. W standardach takich jak RGBA, kanał alfa jest integralną częścią modelu kolorów, który umożliwia artystom i projektantom precyzyjne manipulowanie przezroczystością w aplikacjach graficznych i środowiskach gier. W praktyce, modyfikacja wartości kanału alfa może być wykorzystana w programach do edycji zdjęć, takich jak Adobe Photoshop, gdzie użytkownicy mogą tworzyć warstwy o różnej przezroczystości, co pozwala na uzyskanie efektów wizualnych wymagających subtelności i detali.

Pytanie 25

Zapytanie z użyciem klauzuli JOIN jest wykorzystywane w celu

A. wywołania funkcji agregującej

B. określenia klucza obcego dla tabeli

C. uzyskania wyników tylko z jednej tabeli

D. pozyskania wyników z dwóch tabel, które są ze sobą powiązane

Kiedy używasz klauzuli JOIN w SQL, to tak naprawdę odblokowujesz potencjał swoich relacyjnych baz danych. Dzięki temu możesz łączyć dane z różnych tabel, co jest mega przydatne, gdy trzeba przeanalizować informacje z wielu źródeł. Na przykład, jeżeli masz dwie tabele – 'Klienci' i 'Zamówienia' – to z pomocą JOIN możesz łatwo stworzyć listę zamówień razem z danymi o klientach. Kluczowe jest to, by wiedzieć, które kolumny chcesz zestawić, bo wtedy otrzymasz jasne i uporządkowane wyniki. Z własnego doświadczenia powiem, że umiejętne korzystanie z JOIN znacznie poprawia szybkość zapytań i ułatwia analizę danych. Tak naprawdę, to dla programistów szansa na pełne wykorzystanie SQL przy tworzeniu różnorodnych raportów. W dzisiejszych czasach, gdy tak dużo danych krąży wokół, znajomość tych technik to must-have.

Pytanie 26

Która funkcja PHP obsługi bazy danych służy do kodowania polskich znaków?

A. mysqli_set_charset()

B. mysqli_connect()

C. mysqli_query()

D. mysqli_fetch_assoc()

Prawidłowa odpowiedź to mysqli_set_charset(), bo właśnie ta funkcja ustawia zestaw znaków (charset) dla połączenia z bazą danych w rozszerzeniu mysqli. W praktyce oznacza to, że dzięki niej PHP i serwer bazy danych (np. MySQL) „dogadują się”, w jakim kodowaniu mają być przesyłane i zapisywane teksty – w tym polskie znaki typu ą, ę, ł, ś itd. Bez poprawnie ustawionego charsetu bardzo łatwo o krzaczki, znaki zapytania zamiast liter albo problemy z sortowaniem tekstu. Moim zdaniem dobrą praktyką jest zawsze po nawiązaniu połączenia mysqli_connect natychmiast wywołać mysqli_set_charset($conn, 'utf8mb4'). Ten konkretny charset (utf8mb4) jest obecnie standardem de facto: obsługuje pełne Unicode, w tym emotikony, różne alfabety, a przy okazji bez problemu radzi sobie z polskimi znakami. Przykładowy, poprawny fragment kodu może wyglądać tak: $conn = mysqli_connect('localhost', 'user', 'haslo', 'baza'); mysqli_set_charset($conn, 'utf8mb4'); Dzięki temu każda instrukcja mysqli_query, każde pobieranie danych mysqli_fetch_assoc będzie już działać w odpowiednim kodowaniu. Warto pamiętać, że ustawienie charsetu powinno być spójne na wszystkich poziomach: konfiguracja bazy (collation i charset tabel), ustawienia połączenia (właśnie mysqli_set_charset) oraz nagłówki HTTP/HTML (meta charset="utf-8"). Dopiero takie podejście zgodne z dobrymi praktykami branżowymi zmniejsza ryzyko błędów związanych z kodowaniem tekstu, zwłaszcza w większych aplikacjach webowych. Jeśli robi się projekty komercyjne, to ignorowanie tej funkcji bardzo szybko mści się przy migracjach danych czy integracjach z innymi systemami.

Pytanie 27

Aby wyeliminować nienaturalne odwzorowanie ukośnych krawędzi w grafice rastrowej, znane jako schodkowanie, powinno się użyć filtru

A. pikselowego

B. antyaliasingu

C. szumowego

D. gradientowego

Filtr szumu nie jest właściwym rozwiązaniem do eliminacji efektu schodkowania. Szum jest używany w grafice do dodawania losowego wzoru w celu maskowania artefaktów lub zwiększania realizmu tekstur, ale nie wpływa na wygładzanie krawędzi, co jest kluczowe dla estetyki grafiki rastrowej. Z kolei filtr gradientu jest techniką wykorzystywaną do tworzenia płynnych przejść kolorystycznych, jednak nie ma on na celu eliminacji schodków na krawędziach. Gradienty mogą poprawić ogólną wizualizację, ale nie są efektywne w walce z ząbkowatością krawędzi. Pikselizacja, z drugiej strony, odnosi się do efektu, gdzie obraz staje się widocznie złożony z dużych pikseli, co w rzeczywistości potęguje problem schodkowania, zamiast go rozwiązywać. Pikselizacja jest często postrzegana jako technika stylizacji, która może być używana celowo, ale nie ma zastosowania w profesjonalnym wygładzaniu krawędzi. Wszystkie te metody, choć użyteczne w odpowiednich kontekstach, nie zastępują techniki antyaliasingu w walce z efektem schodkowania w grafice rastrowej.

Pytanie 28

Podano tabelę ksiazki z kolumnami: tytul, autor (w formacie tekstowym), cena (w formacie liczbowym). Aby zapytanie SELECT zwracało jedynie tytuły, dla których cena jest niższa niż 50zł, należy użyć:

A. SELECT tytul FROM ksiazki WHERE cena > '50 zł'

B. SELECT * FROM ksiazki WHERE cena < 50

C. SELECT ksiazki FROM tytul WHERE cena < '50 zł'

D. SELECT tytul FROM ksiazki WHERE cena < 50

Odpowiedź 'SELECT tytul FROM ksiazki WHERE cena < 50;' jest poprawna, ponieważ precyzyjnie formułuje zapytanie w języku SQL, które ma na celu wyodrębnienie z tabeli 'ksiazki' tylko tych tytułów, których cena jest niższa niż 50. W tym przypadku użycie operatora porównania '<' skutkuje filtracją danych według określonego kryterium. Jest to zgodne z dobrą praktyką w programowaniu baz danych, ponieważ pozwala uzyskać potrzebne informacje w sposób efektywny i zrozumiały. Przykładem praktycznego zastosowania może być stworzenie raportu dla księgarni, która chce zobaczyć, które książki są w sprzedaży w przystępnej cenie. Zwracając tylko potrzebne kolumny (tytuł), minimalizujesz ilość przesyłanych danych, co jest ważne w kontekście wydajności i szybkości działania aplikacji korzystających z bazy danych. Dodatkowo, unikanie podawania ceny w formacie tekstowym (np. '50 zł') jest zgodne z zasadami dobrego projektowania baz danych, które zalecają stosowanie odpowiednich typów danych, co w tym przypadku oznacza liczbę bez jednostki walutowej.

Pytanie 29

Aby strona internetowa skutecznie dopasowywała się do urządzeń mobilnych, należy ustalić rozmiar czcionki

A. tylko znacznikami big i small

B. w pikselach

C. w milimetrach

D. w procentach

Definiowanie wielkości czcionki w pikselach może prowadzić do sztywnych układów, które nie skalują się prawidłowo na różnych urządzeniach. Piksele są jednostką stałą, co oznacza, że niezależnie od rozmiaru ekranu, czcionka zawsze będzie miała tę samą wielkość. To podejście może skutkować trudnościami w odczycie tekstu na mniejszych ekranach, co jest sprzeczne z zasadami projektowania responsywnego. Kolejna jednostka, czyli milimetry, również nie jest praktycznym rozwiązaniem, gdyż nie uwzględnia różnic w rozdzielczości ekranów oraz ich fizycznych rozmiarów. Wygląd witryny może znacznie różnić się w zależności od urządzenia, co komplikuje doświadczenie użytkownika. Użycie znaczników big i small jest całkowicie przestarzałą metodą, która nie tylko ogranicza kontrolę nad rozmiarem tekstu, ale także nie jest zgodna z nowoczesnymi standardami HTML i CSS. Współczesne podejścia do projektowania stron internetowych kładą nacisk na semantykę i dostępność, a te tagi nie wspierają tych celów. Dlatego poprawne podejście polegające na zastosowaniu procentów, względnych jednostek, takich jak em lub rem, jest znacznie bardziej efektywne w kontekście tworzenia elastycznych, responsywnych i dostępnych projektów webowych.

Pytanie 30

Wskaż styl CSS za pomocą, którego uzyskano przedstawiony efekt

Styl 1.
img {
  width: 100px;
  border-radius: 10%;
}

Styl 2.
img {
  width: 100px;
  border-radius: 50px;
}

Styl 3.
img {
  width: 100px;
  border: 50% green;
}

Styl 4.
img {
  width: 100px;
  shape: circle;
}

A. Styl 4.

B. Styl 3.

C. Styl 1.

D. Styl 2.

Dobrze! Wybrałeś właściwą odpowiedź, która jest 'Styl 2.'. Ten styl CSS składa się z właściwości border-radius z wartością 50px. Właściwość border-radius jest używana do zaokrąglania rogów elementu. Wartość tej właściwości może być ustawiona na dowolną liczbę pikseli, a w tym przypadku ustawiona jest na 50px, co daje efekt widoczny na obrazie. Jest to ważna cecha w CSS, ponieważ pozwala na dodanie subtelnego zaokrąglenia do elementów na stronie internetowej, co może zdecydowanie poprawić jej wygląd. Pamiętaj, że dobre praktyki projektowania stron internetowych polegają na wykorzystywaniu tej właściwości z umiarem, aby uniknąć przekombinowania i utraty profesjonalizmu strony.

Pytanie 31

Symbol, który pojawia się przed adresem w pasku adresowym przeglądarki internetowej lub przy tytule otwartej karty, określany jest mianem

A. webicon

B. iConji

C. emoticon

D. favicon

Wybór odpowiedzi, która nie jest faviconem, wskazuje na pewne nieporozumienia dotyczące terminologii oraz funkcji tych elementów w kontekście web designu. Emotikon, na przykład, to graficzny symbol stosowany w komunikacji online, służący do wyrażania emocji, a nie jako symbol identyfikacyjny strony w przeglądarkach. Webicon i iConji to również pojęcia nieistniejące w kontekście standardów internetowych, co może sugerować mylenie ich z przyjętymi terminami. W rzeczywistości, favicon ma na celu przede wszystkim identyfikację witryny, co wpływa na doświadczenia użytkowników i pozytywne postrzeganie marki. Użytkownicy często polegają na ikonach przeglądarki, aby szybko zidentyfikować i nawigować między otwartymi kartami, co czyni favicon niezwykle ważnym w kontekście użyteczności strony. Ignorując ten aspekt, projektanci mogą wprowadzać w błąd użytkowników lub obniżać komfort korzystania z serwisu. Właściwe zrozumienie tego, czym jest favicon oraz jego znaczenia w kontekście projektowania stron, jest kluczowe dla tworzenia efektywnych i rozpoznawalnych witryn internetowych.

Pytanie 32

W tabeli artykuly znajduje się pole o nazwie nowy. Aby pole to wypełnić wartościami TRUE dla każdego rekordu, należy zastosować kwerendę

A. INSERT INTO nowy FROM artykuly SET TRUE;

B. UPDATE nowy FROM artykuly VALUE TRUE;

C. INSERT INTO artykuly VALUE nowy = TRUE;

D. UPDATE artykuly SET nowy = TRUE;

Poprawna kwerenda UPDATE artykuly SET nowy = TRUE; jest klasycznym przykładem instrukcji aktualizacji danych w SQL. Słowo kluczowe UPDATE wskazuje, że modyfikujemy istniejące rekordy, a nie dodajemy nowe. Nazwa tabeli artykuly określa, w której tabeli wykonujemy operację. Następnie część SET nowy = TRUE ustawia dla kolumny nowy wartość logiczną TRUE we wszystkich wierszach, ponieważ w zapytaniu nie ma klauzuli WHERE. I to jest tu kluczowe: brak WHERE oznacza, że aktualizacja dotknie każdego rekordu w tabeli. Moim zdaniem warto zapamiętać schemat: UPDATE nazwa_tabeli SET kolumna = wartość WHERE warunek;. W praktyce bardzo często dodaje się WHERE, np.: UPDATE artykuly SET nowy = TRUE WHERE data_dodania >= '2026-01-01'; – wtedy oznaczamy jako nowe tylko artykuły dodane od konkretnej daty. W zadaniu jednak wyraźnie jest mowa o każdym rekordzie, więc brak WHERE jest jak najbardziej zgodny z treścią. W większości systemów bazodanowych (MySQL, PostgreSQL, SQL Server, MariaDB) ta składnia jest standardowa i zalecana. Dobra praktyka jest taka, żeby przed odpaleniem UPDATE bez WHERE najpierw zrobić SELECT * FROM artykuly; albo SELECT COUNT(*) FROM artykuly;, żeby mieć świadomość, ile rekordów zmienimy. W projektach produkcyjnych często dodaje się też transakcje, np. w PostgreSQL: BEGIN; UPDATE artykuly SET nowy = TRUE; COMMIT; dzięki temu w razie pomyłki można zrobić ROLLBACK. Warto też wiedzieć, że kolumna typu logicznego może przyjmować wartości TRUE, FALSE, czasem 1/0 (np. w MySQL), ale forma z TRUE/FALSE jest czytelniejsza i bardziej zgodna z semantyką. W wielu aplikacjach webowych pole w stylu nowy służy np. do filtrowania artykułów w panelu administracyjnym albo na stronie głównej: SELECT * FROM artykuly WHERE nowy = TRUE;. To dokładnie ten sam atrybut, który przed chwilą masowo ustawiliśmy poleceniem UPDATE.

Pytanie 33

Na zaprezentowanej tabeli dotyczącej samochodów wykonano zapytanie SQL SELECT ```SELECT model FROM samochody WHERE rocznik=2016;``` Jakie wartości zostaną zwrócone w wyniku tego zapytania?

A. Fiat, Opel, Toyota

B. Czerwony, grafitowy

C. Punto, Corsa, Astra, Corolla, Yaris

D. Punto, Corsa, Corolla

Zapytanie SQL, które podałeś, czyli SELECT model FROM samochody WHERE rocznik=2016, jest zaprojektowane tak, żeby wyciągnąć z tabeli samochody wszystkie modele aut z rocznika 2016. To ogranicza wynik tylko do tych modeli, które spełniają ten właśnie warunek. Patrząc na dostarczoną tabelę, widzimy, że modele z rocznika 2016 to Punto, Corsa i Corolla. Więc z tego zapytania otrzymamy tylko te trzy modele. W realnym świecie, zapytania SQL są mega przydatne przy filtrowaniu danych w bazach. Zrozumienie, jak pisać zapytania SELECT, jest naprawdę ważne, zwłaszcza dla analityków i administratorów. Dobrze jest znać zasady budowania zapytań, żeby były one jasne i precyzyjne, bo to pozwala lepiej zarządzać i analizować dane. Ta wiedza to podstawa w analizie danych, gdzie umiejętność wyciągania odpowiednich informacji jest kluczowa do podejmowania dobrych decyzji biznesowych.

Pytanie 34

W bazie danych księgarni znajduje się tabela ksiazki, która zawiera pola: id, idAutor, tytul, ileSprzedanych, oraz tabela autorzy z polami: id, imie, nazwisko. Jak można utworzyć raport sprzedanych książek zawierający tytuły oraz nazwiska autorów?

A. konieczne jest stworzenie kwerendy, która wyszukuje tytuły książek

B. trzeba utworzyć dwie oddzielne kwerendy: pierwsza do wyszukiwania tytułów książek, druga do wyszukiwania nazwisk autorów

C. należy zdefiniować relację 1..1 pomiędzy tabelami ksiazki a autorzy, a następnie stworzyć kwerendę łączącą obie tabele

D. należy zdefiniować relację l..n pomiędzy tabelami ksiazki a autorzy, a następnie stworzyć kwerendę łączącą obie tabele

Relacja l..n między tabelami 'ksiazki' i 'autorzy' jest naprawdę ważna. To oznacza, że jeden autor może napisać kilka książek, co jest całkiem normalne w świecie księgarni. Dzięki tej relacji, dla każdego 'idAutor' w tabeli 'ksiazki' możemy mieć wiele wpisów, co super ułatwia powiązanie tytułów z autorami. Jakbyś stworzył kwerendę, która łączy te obie tabele, to bez problemu uzyskasz dane, które jasno pokazują te relacje. Na przykład, taka kwerenda SQL mogłaby wyglądać tak: SELECT ksiazki.tytul, autorzy.nazwisko FROM ksiazki JOIN autorzy ON ksiazki.idAutor = autorzy.id; Taki sposób działania jest zgodny z normalizacją danych, co sprawia, że nasze bazy danych będą efektywne i dobrze zorganizowane.

Pytanie 35

Na ilustracji przedstawiono ustawienia programu służącego do montażu filmów. Nowy projekt ma ustawienia

A. 48 minut czasu trwania filmu.

B. 25 klatek na cały film.

C. 25 klatek na każdą sekundę filmu.

D. wysokość 1920 px i szerokość 1080 px.

Prawidłowa odpowiedź wynika bezpośrednio z oznaczenia „25 fps” w ustawieniach projektu. Skrót fps oznacza „frames per second”, czyli liczbę klatek na sekundę. Jeśli projekt ma 25 fps, to znaczy, że każda sekunda gotowego filmu będzie złożona z 25 kolejnych klatek wideo. To jest właśnie standardowa liczba klatek na sekundę stosowana w Europie (standard telewizyjny oparty na PAL), bardzo często używana w programach do montażu i w kamerach. W praktyce wygląda to tak: jeżeli nagrasz materiał w 25 fps i zmontujesz projekt również w 25 fps, to ruch będzie wyglądał naturalnie, a odtwarzanie będzie płynne i zgodne z typowymi ustawieniami telewizorów i wielu platform VOD. Gdybyś ustawił np. 10 fps, obraz byłby wyraźnie „szarpiący”, a przy 60 fps – bardzo płynny, ale też wymagający więcej miejsca na dysku i większej mocy obliczeniowej przy montażu. Moim zdaniem warto zapamiętać, że liczba klatek na sekundę to jedna z kluczowych decyzji przy zakładaniu nowego projektu: wpływa na płynność ruchu, rozmiar pliku wynikowego i komfort montażu. W programach do edycji wideo zawsze szukaj parametru „Frame Rate” lub właśnie „fps”. Jeżeli widzisz tam liczbę, np. 24, 25, 30, 50 czy 60, to zawsze będzie chodziło o liczbę klatek przypadających na jedną sekundę odtwarzania filmu, a nie o całkowitą liczbę klatek czy czas trwania projektu. W tym zadaniu opis 25 fps dokładnie odpowiada odpowiedzi „25 klatek na każdą sekundę filmu”.

Pytanie 36

W języku CSS przedstawione w ramce stylizacje będą miały następujące zastosowanie. Kolorem czerwonym zostanie zapisany

h1 i {color: red;}

A. jedynie tekst pochylony w nagłówku pierwszego stopnia

B. wyłącznie tekst pochylony we wszystkich nagłówkach

C. kompletny tekst nagłówka pierwszego stopnia oraz pochylony tekst akapitu

D. pełny tekst nagłówka pierwszego stopnia oraz cały tekst pochylony, bez względu na jego lokalizację na stronie

W przypadku analizowania podejść do formatowania w CSS, ważne jest zrozumienie, jak działają selektory. W analizowanym kodzie CSS 'h1 i' oznacza selektor złożony, który odnosi się wyłącznie do elementu <i> zagnieżdżonego w <h1>. Nie jest prawdą, że selektor ten wpłynie na wszystkie poziomy nagłówków, ponieważ jest on ograniczony do <h1>. Błędne rozumienie struktury selektorów często prowadzi do niewłaściwego stosowania stylów, co jest powszechnym problemem wśród początkujących. Również stwierdzenie, że cały tekst nagłówka <h1> będzie czerwony jest błędne, ponieważ selektor 'h1 i' dotyczy tylko zagnieżdżonego tekstu pochylonego. Wreszcie, twierdzenie, że cały tekst pochylony na stronie zmieni kolor jest błędne, ponieważ selektor jest specyficzny dla kontekstu nagłówka <h1>. Takie błędy mogą prowadzić do nieprzewidywalnych wyników i trudności w utrzymaniu spójności stylistycznej na stronie, dlatego zrozumienie i odpowiednie stosowanie selektorów złożonych i zagnieżdżonych jest kluczowe w profesjonalnym projektowaniu stron internetowych.

Pytanie 37

Kwerenda umożliwiająca modyfikację wielu rekordów lub przeniesienie ich przy pomocy jednego działania, określana jest jako kwerenda

A. krzyżowej

B. parametrycznej

C. wybierająca

D. funkcjonalnej

Odpowiedzi takie jak kwerenda wybierająca, parametryczna czy krzyżowa nie są właściwe w tym kontekście pytania, bo nie są do wprowadzania zmian w wielu rekordach. Kwerenda wybierająca filtruje i zwraca dane z bazy, ale nie zmienia ich. Często ludzie mylą to z masowym przetwarzaniem, co prowadzi do błędnych wniosków. Kwerenda parametryczna za to pozwala na dynamiczne dodawanie zmiennych podczas wykonywania zapytania, ale również nie działa na masowej aktualizacji. Jest bardziej o elastycznym pobieraniu danych według jakichś kryteriów. Kwerenda krzyżowa z kolei służy do analizy danych w formie tabeli przestawnej, co jest zupełnie inną bajką, bo tu chodzi bardziej o zestawianie niż o modyfikacje. Często myli się różne typy kwerend i ich funkcje w bazach danych, co może prowadzić do zamieszania i błędów. Ważne jest, żeby zrozumieć, że te różne kwerendy mają swoje konkretne zastosowania i są projektowane do różnych zadań w ramach baz danych.

Pytanie 38

Dla dowolnego a z zakresu (0,99) celem funkcji napisanej w języku JavaScript jest
function fun(a)
{
    for(n=a; n <=100; n++)
    document.write(n);
    return(n);
}

A. wypisanie liczb z zakresu a .. 100 oraz zwrócenie wartości zmiennej n

B. wypisanie liczb z zakresu a .. 99 oraz zwrócenie wartości 100

C. zwrócenie liczb z zakresu a .. 99

D. wypisanie wartości zmiennej a i zwrócenie wartości zmiennej n

Wszystkie niepoprawne odpowiedzi zawierają błędne założenia dotyczące zakresu wypisywanych liczb oraz wartości zwracanej przez funkcję. W przypadku opcji dotyczącej zwrócenia liczb z przedziału a .. 99, ściśle rzecz biorąc, nie uwzględnia ona końcowej wartości 100, co jest niepoprawne, ponieważ funkcja z założenia przewiduje iterację aż do wartości 100. W odpowiedzi dotyczącej wypisania liczb z przedziału a .. 99 i zwrócenia wartości 100, również występuje błąd, ponieważ funkcja nie kończy się na 99, a na 100, a wartość zwracana przez funkcję to 'n', która po ostatniej iteracji wynosi 101. Alternatywnie, jeśli chodzi o wypisanie wartości zmiennej a oraz zwrócenie wartości zmiennej n, ta odpowiedź nie odnosi się do głównego celu funkcji, którym jest wypisanie liczb w określonym zakresie. Wartość zmiennej 'a' nie jest wypisywana jako pojedyncza wartość, a 'n' jako iterator nie reprezentuje wartości 100, lecz przekracza ją po zakończeniu pętli. Dlatego wszystkie te odpowiedzi zawierają fundamentalne nieporozumienia co do działania pętli for i użycia zmiennej 'n' w kontekście realizacji założonej funkcji.

Pytanie 39

Jaki jest efekt wielokrotnego wykonywania kodu PHP?

if (!isset($_COOKIE["ciastko"]))
     $zm = 1;
  else
     $zm = intval($_COOKIE["ciastko"]) + 1;
setcookie("ciastko", $zm);

A. dodanie danych do ciasteczka tylko przy pierwszym wejściu na stronę

B. pokazanie ciasteczka z zapisanym parametrem

C. zliczanie liczby wizyt na stronie

D. zapisanie do ciasteczka wartości 1 przy każdym odświeżeniu witryny

W pytaniu zawarto kilka opcji związanych z działaniem ciasteczek w PHP. Pierwsza z nich mówi o wyświetleniu ciasteczka z zapisaną zmienną co nie jest zgodne z kodem, który nie zawiera żadnej funkcji wyświetlającej jak echo. Ciasteczka służą do przechowywania danych po stronie klienta i mogą być wykorzystywane do wielu celów, ale ich wyświetlenie nie jest bezpośrednim efektem działania kodu. Druga opcja wspomina o zapisaniu danych do ciasteczka tylko przy pierwszym uruchomieniu strony. Jest to częściowa prawda, ponieważ pierwsze uruchomienie inicjuje ciasteczko, ale przy każdej kolejnej wizycie liczba odwiedzin jest aktualizowana a nie pozostaje stała. Ostatnia z niepoprawnych odpowiedzi sugeruje, że za każdym odświeżeniem zapisuje się wartość 1, co jest błędne ponieważ kod zwiększa wartość o 1 przy każdym odświeżeniu strony. Typowym błędem myślowym jest założenie, że ciasteczka są statyczne lub że ich funkcjonalność jest ograniczona do prostego przechowywania danych bez logiki związanej z ich aktualizacją czy modyfikacją w ramach sesji użytkownika. Ciasteczka są elastycznym narzędziem, które może być używane w wielu zaawansowanych scenariuszach, jednak ich manipulacja musi być dobrze zrozumiana by uniknąć nieprawidłowych wniosków czy implementacji.

Pytanie 40

Przygotowując raport w systemie zarządzania relacyjnymi bazami danych, można uzyskać

A. usuwanie danych z tabel

B. dodawanie danych do tabel

C. analizę wybranych danych

D. aktualizowanie danych w tabelach

W kontekście systemów obsługi relacyjnych baz danych, raportowanie odgrywa kluczową rolę w analizie danych. Wykonywanie raportu umożliwia użytkownikom dostęp do wybranych informacji, co pozwala na podejmowanie świadomych decyzji opartych na danych. Analiza danych to proces przetwarzania informacji w celu wydobycia wartościowych wniosków. Przykłady zastosowania to generowanie raportów sprzedażowych, finansowych czy analizy trendów klientów. W raportach można wykorzystać różne techniki, takie jak filtrowanie, grupowanie czy agregowanie danych, co umożliwia prezentację wyników w przystępnej formie graficznej. Dodatkowo, standardy takie jak SQL (Structured Query Language) są powszechnie używane do wykonywania zapytań w relacyjnych bazach danych, co pozwala na efektywne przeszukiwanie i analizowanie danych. W praktyce, raporty mogą być generowane na podstawie zapytań do bazy danych i mogą obejmować różne parametry, co zwiększa ich użyteczność w podejmowaniu decyzji strategicznych i operacyjnych.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej