Wyniki egzaminu

Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik informatyk
  • Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
  • Data rozpoczęcia: 28 kwietnia 2026 16:41
  • Data zakończenia: 28 kwietnia 2026 17:15

Egzamin zdany!

Wynik: 28/40 punktów (70,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe
Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania
Pochwal się swoim wynikiem!
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

W instrukcji CREATE TABLE w SQL atrybut wskazujący, która kolumna w tabeli pełni rolę klucza podstawowego, to

A. MAIN KEY
B. PRIMARY KEY
C. IDENTITY FIELD
D. UNIQUE
Odpowiedź 'PRIMARY KEY' jest poprawna, ponieważ w poleceniu CREATE TABLE w SQL, klucz podstawowy jest definiowany właśnie za pomocą tego atrybutu. Klucz podstawowy to unikalny identyfikator dla każdej wiersza w tabeli, co oznacza, że wartość w tej kolumnie musi być unikalna i nie może być pusta. Definiowanie klucza podstawowego jest kluczowe dla zapewnienia integralności danych oraz efektywności operacji na bazie danych, ponieważ umożliwia szybkie wyszukiwanie i sortowanie. Na przykład, jeśli tworzysz tabelę 'Użytkownicy', możesz zdefiniować kolumnę 'UserID' jako klucz podstawowy, co zagwarantuje, że każdy użytkownik ma unikalny identyfikator. Warto również pamiętać, że w praktyce, jeśli nie określisz klucza podstawowego, baza danych nie będzie mogła zapewnić unikalności w tabeli, co może prowadzić do problemów z danymi. Zgodnie z dobrymi praktykami, klucz podstawowy powinien być stabilny oraz niezmienny, co oznacza, że nie powinno się go zmieniać po jego utworzeniu.

Pytanie 2

W języku PHP nie można wykonać

A. Dynamicznej zmiany treści strony HTML w przeglądarce
B. Obsługiwania danych z formularzy
C. Operacji na danych zgromadzonych w bazie danych
D. Tworzenia dynamicznej treści strony
Przetwarzanie danych formularzy, przetwarzanie danych zgromadzonych w bazie danych oraz generowanie dynamicznej zawartości strony to wszystkie operacje, które PHP wykonuje na serwerze. Przetwarzanie danych formularzy jest jednym z podstawowych zastosowań PHP; skrypty PHP odbierają dane wysłane przez użytkowników, wykonują na nich różne operacje, takie jak walidacja czy zabezpieczenie, a następnie mogą zapisywać je w bazie danych lub wykorzystywać do generowania odpowiedzi. Korzystając z PHP, programiści mogą łączyć się z bazami danych, takimi jak MySQL, aby przetwarzać duże ilości danych. To pozwala na dynamiczne generowanie treści na stronie w odpowiedzi na zapytania użytkowników, co czyni aplikacje bardziej interaktywnymi. Generowanie dynamicznej zawartości oznacza, że na podstawie danych wejściowych PHP może tworzyć różnorodne widoki, które są dostosowane do potrzeb użytkowników. Często jednak zapomina się, że przetwarzanie tych danych i generowanie odpowiedzi odbywa się jedynie na etapie serwera, co ogranicza jego zdolność do reagowania na zmiany w czasie rzeczywistym na stronie bez ponownego załadowania. To prowadzi do mylnego wrażenia, że PHP może również zmieniać zawartość strony w przeglądarce, co nie jest prawdą. Do osiągnięcia takich efektów konieczne jest wykorzystanie języków skryptowych działających po stronie klienta, takich jak JavaScript, które są odpowiedzialne za interakcję z DOM i dynamiczne modyfikowanie treści wyświetlanej użytkownikowi.

Pytanie 3

Model kolorów oparty na trzech parametrach: hue, saturation i brightness to

A. HSV
B. CMY
C. RGB
D. CMYK
Model barw HSV (Hue, Saturation, Value) jest szeroko stosowany w grafice komputerowej oraz przemysłach związanych z wizualizacją kolorów. Odcień (Hue) odnosi się do koloru podstawowego, takiego jak czerwony, zielony czy niebieski, co można wizualizować na kole barw. Nasycenie (Saturation) określa intensywność koloru; kolor o wysokim nasyceniu będzie bardziej 'czysty', podczas gdy nasycenie bliskie zeru prowadzi do odcienia szarości. Jasność (Value) odnosi się do percepcji jasności koloru, gdzie wysoka wartość wskazuje na jasny kolor, a niska na ciemny. Model HSV jest szczególnie przydatny w aplikacjach, które wymagają manipulacji kolorem w intuicyjny sposób, na przykład w programach graficznych, gdzie użytkownicy mogą łatwo wybierać i modyfikować kolory. Standardy takie jak HSL (Hue, Saturation, Lightness) są podobne, jednak różnią się w podejściu do jasności koloru, co sprawia, że HSV jest preferowany w niektórych kontekstach, zwłaszcza w cyfrowym świecie obrazów.

Pytanie 4

W CSS, poniższy zapis spowoduje, że czerwony kolor zostanie zastosowany do

h1::first-letter {color:red;}
A. pierwsza linia akapitu
B. pierwsza litera nagłówka pierwszego poziomu
C. tekst nagłówka pierwszego poziomu
D. pierwsza litera nagłówka drugiego poziomu
Wiesz, użycie selektora CSS ::first-letter w połączeniu z stylem h1 to fajny sposób na zmianę wyglądu pierwszej litery w nagłówku. Kiedy używasz tego, kolor czerwony sprawi, że ta litera będzie się wyróżniać, co jest super, zwłaszcza w przypadku nagłówków czy akapitów. To technika, którą często stosuje się w projektowaniu stron, żeby nadać im trochę typograficznego stylu, jak w książkach z dużymi inicjałami. Ale pamiętaj, że ten selektor działa tylko z blokowymi elementami, takimi jak <p> czy <h1>, więc jeżeli spróbujesz zastosować go z elementami liniowymi, to niestety efekty nie będą takie, jak się spodziewasz. Zawsze warto też mieć na uwadze standardy W3C, bo one pomagają w tworzeniu dostępnych stron. No i ten selektor jest częścią specyfikacji CSS Pseudo-Elements Level 3, więc przeglądarki go dobrze wspierają. Zrozumienie, jak i kiedy stosować takie selektory, to klucz do tworzenia nowoczesnych stron.

Pytanie 5

Funkcja drzewo kontekstowe w edytorze WYSIWYG Adobe Dreamweaver ma na celu

A. przygotowanie szablonu witryny internetowej
B. prezentowanie interaktywnej struktury drzewa HTML dla treści statycznych i dynamicznych
C. stylizację tekstu za pomocą dostępnych znaczników
D. określenie kaskadowych arkuszy stylów przypisanych do strony
Drzewo kontekstowe w edytorze WYSIWYG Adobe Dreamweaver jest narzędziem, które umożliwia wizualne przedstawienie struktury HTML dokumentu. Użytkownicy mogą za jego pomocą łatwo nawigować po elementach strony, zarówno tych statycznych, jak i dynamicznych. Tego typu rozwiązanie jest nieocenione w procesie projektowania strony internetowej, ponieważ pozwala programistom na szybkie zrozumienie hierarchii elementów, co jest kluczowe dla efektywnego zarządzania kodem. Na przykład, podczas tworzenia złożonych stron internetowych z wieloma sekcjami, drzewa kontekstowe ułatwiają identyfikację i modyfikację poszczególnych komponentów, co może przyspieszyć proces tworzenia oraz debugowania. Dodatkowo, przestrzeganie dobrych praktyk, takich jak stosowanie semantycznych znaczników HTML i odpowiedniego formatowania kodu, może poprawić dostępność i SEO strony, co jest szczególnie ważne w kontekście konkurencji w internecie.

Pytanie 6

W tabeli klienci znajduje się pole status, które może przyjmować wartości: Zwykły, Złoty, Platynowy. Z uwagi na to, że dane klientów o statusie Platynowy są przetwarzane najczęściej, konieczne jest utworzenie wirtualnej tabeli (widoku), która będzie zawierała wyłącznie te informacje. W tym celu można użyć kwerendy

A. CREATE VIEW KlienciPlatyna FROM klienci WHERE status = "Platynowy"
B. CREATE VIEW KlienciPlatyna AS SELECT status FROM klienci WHERE "Platynowy"
C. CREATE VIEW KlienciPlatyna AS SELECT * FROM klienci WHERE status = "Platynowy"
D. CREATE VIEW KlienciPlatyna AS klient WHERE status = "Platynowy"
Odpowiedź CREATE VIEW KlienciPlatyna AS SELECT * FROM klienci WHERE status = "Platynowy"; jest prawidłowa, ponieważ poprawnie definiuje widok wirtualny, który zawiera wszystkie kolumny z tabeli klienci, filtrując jedynie te rekordy, które mają status Platynowy. Kwerenda 'CREATE VIEW KlienciPlatyna AS SELECT * FROM klienci WHERE status = "Platynowy";' jest zgodna z syntaksą SQL dla tworzenia widoków. Przykładowo, jeśli w tabeli klienci znajdują się dane dotyczące różnych statusów, to po utworzeniu widoku KlienciPlatyna można łatwo uzyskać dostęp do danych wyłącznie dla klientów o statusie Platynowym, co zwiększa efektywność przetwarzania danych i ułatwia analizy. Stosowanie widoków jest jedną z dobrych praktyk w bazach danych, ponieważ pozwala na redukcję złożoności zapytań oraz poprawia bezpieczeństwo, umożliwiając ograniczenie dostępu do wrażliwych danych. Dzięki widokom, można także ukryć złożoność struktury bazy danych przed użytkownikami końcowymi, co sprzyja lepszej organizacji pracy z danymi. To podejście jest szczególnie przydatne w środowisku biznesowym, gdzie przetwarzanie danych musi być szybkie i efektywne, a tworzenie widoków umożliwia optymalizację tych procesów.

Pytanie 7

Jakiego protokołu należy użyć do przesyłania plików witryny internetowej na serwer hostingowy?

A. SMTP
B. IRC
C. HTTP
D. FTP
Wybór protokołu IRC (Internet Relay Chat) jest niewłaściwy, ponieważ IRC jest przeznaczony do komunikacji w czasie rzeczywistym, a nie do transferu plików. IRC umożliwia użytkownikom prowadzenie rozmów na czatach i wymianę wiadomości, co nie ma zastosowania w kontekście przesyłania plików na serwer hostingowy. Podobnie, protokół HTTP (Hypertext Transfer Protocol) jest używany głównie do przesyłania danych w formacie stron internetowych, ale nie służy do przesyłania plików na serwer. HTTP obsługuje żądania i odpowiedzi między przeglądarką a serwerem, ale nie jest dedykowany do transferu plików na poziomie, który zapewnia FTP. Z kolei protokół SMTP (Simple Mail Transfer Protocol) jest używany do wysyłania wiadomości e-mail i również nie ma zastosowania w kontekście transferu plików na serwer. Wybierając odpowiedź, ważne jest zrozumienie, że każdy z tych protokołów ma swoje specyficzne zastosowanie i funkcjonalność. Często popełnianym błędem jest mylenie przeznaczenia poszczególnych protokołów, co prowadzi do nieprawidłowych wniosków. Aby udostępnić pliki na stronie internetowej, kluczowe jest zastosowanie odpowiedniego protokołu, który jest stworzony specjalnie do tego celu, w tym przypadku FTP.

Pytanie 8

Wskaż styl CSS za pomocą, którego uzyskano przedstawiony efekt

Styl 1.
img {
  width: 100px;
  border-radius: 10%;
}
Styl 2.
img {
  width: 100px;
  border-radius: 50px;
}
Styl 3.
img {
  width: 100px;
  border: 50% green;
}
Styl 4.
img {
  width: 100px;
  shape: circle;
}
Ilustracja do pytania
A. Styl 3.
B. Styl 1.
C. Styl 2.
D. Styl 4.
Dobrze! Wybrałeś właściwą odpowiedź, która jest 'Styl 2.'. Ten styl CSS składa się z właściwości border-radius z wartością 50px. Właściwość border-radius jest używana do zaokrąglania rogów elementu. Wartość tej właściwości może być ustawiona na dowolną liczbę pikseli, a w tym przypadku ustawiona jest na 50px, co daje efekt widoczny na obrazie. Jest to ważna cecha w CSS, ponieważ pozwala na dodanie subtelnego zaokrąglenia do elementów na stronie internetowej, co może zdecydowanie poprawić jej wygląd. Pamiętaj, że dobre praktyki projektowania stron internetowych polegają na wykorzystywaniu tej właściwości z umiarem, aby uniknąć przekombinowania i utraty profesjonalizmu strony.

Pytanie 9

W języku HTML aby zdefiniować słowa kluczowe strony, należy użyć zapisu

A. <meta name = "keywords" = "psy, koty, gryzonie">
B. <meta keywords = "psy, koty, gryzonie">
C. <meta name = "description" content = "psy, koty, gryzonie">
D. <meta name = "keywords" content = "psy, koty, gryzonie">
Poprawna odpowiedź to <meta name = "keywords" content = "psy, koty, gryzonie">, ponieważ jest to właściwy sposób definiowania słów kluczowych w sekcji <head> dokumentu HTML. Element <meta> służy do dostarczania metadanych o stronie internetowej, a atrybut 'name' określa, jakie informacje są zawarte w danym elemencie. W przypadku 'keywords', atrybut 'content' z kolei zawiera listę słów kluczowych, które są związane z treścią strony. Chociaż znaczenie słów kluczowych w SEO zmienia się, wciąż są one używane przez niektóre wyszukiwarki do kategoryzowania zawartości strony. Przykładowo, jeśli strona dotyczy zwierząt domowych, użycie fraz takich jak 'psy', 'koty', czy 'gryzonie' w atrybucie 'content' może pomóc w poprawie widoczności w wynikach wyszukiwania. Dobrą praktyką jest, aby słowa kluczowe były specyficzne, związane z tematyką strony i nie przekraczały rozsądnej liczby, aby nie wprowadzać w błąd algorytmy wyszukiwarek. Używanie odpowiednich metatagów to kluczowy element optymalizacji SEO.

Pytanie 10

W JavaScript utworzono obiekt. Jak zmienić wartość właściwości x tego obiektu w dalszej części kodu?

var obiekt1 = {
  x: 0,
  y: 0,
  wsp: function() { … }
}
A. x = …
B. obiekt1.x = …
C. obiekt1::x = …
D. wsp.x = …
JavaScript to fajny język, który pozwala na pracę z obiektami, a właściwie to obiekty są jego podstawą. Chodzi o to, że można w nich przechowywać różne dane w formie par klucz-wartość. Gdy chcesz zmienić jakąś właściwość obiektu, używasz notacji kropkowej. To z pozoru proste, ale bardzo praktyczne. Po prostu wpisujesz nazwę obiektu, kropkę i nazwę właściwości, którą chcesz edytować. Na przykład mamy obiekt o nazwie obiekt1 i właściwość x. Żeby zmienić wartość x, piszesz obiekt1.x, a potem przypisujesz nową wartość. To wszystko jest zgodne z zasadami ECMAScript, które mówią, jak powinno się pracować z obiektami w JavaScript. Takie podejście jest nie tylko jasne, ale również umożliwia szybkie wskazanie, co dokładnie zmieniasz. W praktyce fajnie jest pokazać to na przykładzie, jak np. chcesz zaktualizować imię użytkownika w obiekcie, to robisz coś takiego: user.name = 'Jan'.

Pytanie 11

Funkcja zapisana w języku PHP wygląda tak patrz ramka): Jej celem jest

Ilustracja do pytania
A. wypisanie liczby parzystej
B. zwrócenie wartości 0, gdy liczba jest parzysta
C. wypisanie liczby nieparzystej
D. zwrócenie wartości 1, gdy liczba jest parzysta
Funkcja w języku PHP jest zapisana w taki sposób że przyjmuje jeden argument liczba i sprawdza czy jest on parzysty. Używa operatora modulo % który zwraca resztę z dzielenia. Jeśli liczba podzielona przez 2 daje resztę równą 0 oznacza to że jest parzysta. W takim przypadku funkcja zwraca wartość 1. W przeciwnym razie czyli gdy liczba jest nieparzysta funkcja zwraca 0. Takie podejście jest częstym wzorcem w programowaniu gdyż pozwala na szybkie i efektywne sprawdzenie parzystości liczby. Stosowanie operatora modulo jest standardem w wielu językach programowania dzięki czemu kod jest zrozumiały i łatwo go przenieść między różnymi platformami. W praktyce takie funkcje mogą być używane w algorytmach gdzie konieczne jest filtrowanie danych na podstawie parzystości lub innych podobnych kryteriów. Dobre praktyki w kodowaniu w PHP obejmują również jasne nazywanie funkcji i zmiennych co poprawia czytelność i utrzymanie kodu. Można także zastanowić się nad rozszerzeniem funkcji o dodatkowe sprawdzania lub logikę w zależności od potrzeb projektu.

Pytanie 12

Metainformacja “Description" zawarta w pliku źródłowym HTML powinna zawierać

<head>
    <meta name="Description" content="..." >
</head>
A. nazwę programu, przy użyciu którego została stworzona strona.
B. informację, kto jest autorem strony.
C. wyrazy kluczowe, z których korzystają wyszukiwarki sieciowe.
D. opis, co znajduje się na stronie.
Poprawna odpowiedź to 'opis, co znajduje się na stronie'. Metainformacja 'Description' w pliku źródłowym HTML jest wykorzystywana przez wyszukiwarki internetowe do wyświetlania opisu strony w wynikach wyszukiwania. Dzięki temu użytkownik może zobaczyć na pierwszy rzut oka, czy strona jest związana z jego zapytaniem, czy też nie. Jest to jedno z kluczowych narzędzi w SEO (Search Engine Optimization), które ma na celu zwiększenie widoczności strony w wynikach wyszukiwania. W praktyce, opis powinien być krótki, zwięzły i zawierać ważne informacje o treści strony. Dobrą praktyką jest również uwzględnienie kluczowych słów, na które użytkownicy mogą szukać. Opis ten powinien być zrozumiały dla użytkowników, a także jest to miejsce, gdzie można wykorzystać strategie marketingowe, aby zachęcić do odwiedzenia strony.

Pytanie 13

Jakie prawa: CREATE, ALTER, DROP zostały użyte w poleceniu GRANT?

A. przyznawania uprawnień innym użytkownikom
B. pracy z danymi
C. pracy ze strukturą
D. pobierania danych z bazy
Odpowiedź dotycząca manipulowania strukturą jest poprawna, ponieważ polecenia GRANT z zestawem praw CREATE, ALTER i DROP koncentrują się na zmianie i zarządzaniu strukturą bazy danych. CREATE pozwala na tworzenie nowych obiektów w bazie danych, takich jak tabele czy widoki. ALTER umożliwia modyfikację istniejących obiektów, na przykład dodawanie kolumn do tabeli. DROP służy do usuwania obiektów z bazy danych. Przykładowo, po nadaniu uprawnień CREATE, użytkownik może utworzyć nową tabelę, co jest kluczowe w procesie projektowania bazy danych. W praktyce, odpowiednie zarządzanie tymi uprawnieniami jest istotne w kontekście bezpieczeństwa i organizacji danych. Standardy branżowe, takie jak te określone przez SQL ANSI, zalecają precyzyjne zarządzanie uprawnieniami, aby uniknąć nieautoryzowanych zmian w strukturze bazy danych, co może prowadzić do utraty danych lub naruszeń bezpieczeństwa.

Pytanie 14

W przedstawionym kodzie PHP w miejscu kropek powinno znajdować się polecenie

Ilustracja do pytania
A. mysqli_num_fields($zapytanie);
B. mysqli_query($zapytanie);
C. mysqli_fetch_row($zapytanie);
D. mysqli_free_result($zapytanie);
Funkcja mysqli_fetch_row jest prawidłowa w tym kontekście ponieważ służy do pobierania jednego wiersza wyników z zestawu wyników zapytań do bazy danych. Każde wywołanie tej funkcji zwraca tablicę indeksowaną numerycznie reprezentującą wiersz danych co doskonale pasuje do zaprezentowanego kodu PHP. W przedstawionym kodzie mamy do czynienia z pętlą for która iteruje po każdym wierszu zestawu wyników. W każdym kroku pętli echo wyprowadza wartości z wiersza. Użycie mysqli_fetch_row jest zgodne z najlepszymi praktykami ponieważ pozwala na kontrolowane przetwarzanie danych z bazy danych i jest bardziej efektywne przy pracy z dużymi zbiorami danych niż pobieranie wszystkich danych na raz. Dodatkowo taka metoda pozwala na lepsze zarządzanie pamięcią ponieważ przetwarzamy dane wiersz po wierszu co jest ważne przy dużych zbiorach danych. Warto pamiętać że mysqli_fetch_row zwraca null gdy nie ma więcej wierszy do pobrania co jest przydatne do wykrywania końca zestawu wyników. Jest to częsty wybór w wielu aplikacjach webowych do przetwarzania danych pobranych z bazy danych

Pytanie 15

Jakie typy danych w języku C++ służą do reprezentacji liczb zmiennoprzecinkowych?

A. double, short
B. float, double
C. float, long
D. double, bool
Wybór odpowiedzi, które zawierają typy danych inne niż 'float' i 'double', wskazuje na niezrozumienie podstawowych koncepcji typów danych w języku C++. Typ 'bool' to typ logiczny, który przechowuje jedynie dwie wartości: prawda (true) lub fałsz (false). Nie ma możliwości przechowywania wartości liczbowych, a tym bardziej rzeczywistych. Typy całkowite, takie jak 'short', czy 'long', są wykorzystywane do reprezentacji liczb całkowitych, co wyklucza możliwość użycia ich do reprezentacji wartości zmiennoprzecinkowych. Odpowiedzi, które łączą 'double' z innymi nieodpowiednimi typami, mogą prowadzić do błędnych wniosków, ponieważ podkreślają mylne założenie, że dowolny typ liczbowy mógłby być użyty w obliczeniach zmiennoprzecinkowych. Typowe błędy myślowe obejmują mylenie pojęć związanych z precyzją oraz reprezentacją danych, co skutkuje niepoprawnym rozumieniem, jakie typy można stosować w kontekście liczb rzeczywistych. W praktycznych zastosowaniach programistycznych, niewłaściwy dobór typów danych może prowadzić do błędów obliczeniowych, co jest krytyczne w sytuacjach wymagających wysokiej precyzji, jak w inżynierii oprogramowania czy obliczeniach finansowych.

Pytanie 16

Jaka wartość zostanie wypisana na standardowym wyjściu dla zamieszczonego w ramce fragmentu programu napisanego w języku C++ ?

int obliczenia( int x ){
    x %= 3;
    x++;
    return x;
}

int main( ){
    std::cout << obliczenia(32);
}
A. 2
B. 3
C. 0
D. 32
Dobra robota! Wybrałeś opcję 3, co oznacza, że zrozumiałeś, jak działają operatorzy w C++. W tym przykładzie mamy funkcję 'obliczenia', która przyjmuje argument 'x' równy 32. W środku tej funkcji wykonuje się operacja modulo (x %= 3), co w praktyce oznacza, że dzielimy 32 przez 3 i zostaje nam reszta, czyli 2. Później dodajemy 1 do 'x' (x++), co daje nam w sumie 3. I to właśnie ta liczba jest zwracana przez funkcję i wypisywana na ekranie przez 'std::cout'. Fajnie jest pamiętać, że '%=' skraca zapis do x = x % 3, a 'x++' to z kolei x = x + 1. Te skróty to codzienność w programowaniu, dlatego warto je znać. No i pamiętaj, że w C++ każda funkcja zwraca wartość przy użyciu 'return', a ta wartość jest potem używana tam, gdzie funkcję wywołujesz.

Pytanie 17

Które dane zostaną wybrane w wyniku działania kwerendy na przedstawionych rekordach?

SELECT id FROM samochody WHERE rocznik LIKE "2%4";
idmarkamodelrocznik
1FiatPunto2016
2FiatPunto2002
3FiatPunto2007
4OpelCorsa2016
5OpelAstra2003
6ToyotaCorolla2016
7ToyotaCorolla2014
8ToyotaYaris2004
A. Brak danych.
B. Identyfikatory równe 7 oraz 8.
C. Tylko identyfikator równy 8.
D. Wszystkie identyfikatory.
W analizowanej kwerendzie zastosowanie operatora LIKE z wzorcem '2%4' skutkuje koniecznością zrozumienia, jak działają operatory porównania w SQL. Odpowiedzi sugerujące puste dane lub zwracające wszystkie id są błędne, ponieważ nie uwzględniają specyfiki zastosowanego wzorca. Mówiąc o pustych danych, zakłada się, że żaden z rekordów nie spełniałby kryteriów, co jest fałszywe, gdyż odpowiednie rekordy istnieją. Z kolei odpowiedź dotycząca wszystkich id ignoruje kluczową funkcję operatora LIKE, który pozwala na filtrowanie danych na podstawie rozpoznawania wzorców, a nie zwracanie całości. Odpowiedzi wskazujące na konkretne id, takie jak 8 lub kombinacje 7 i 8, nie uwzględniają logicznego rozumienia, że kwerenda zwraca wyniki spełniające określone kryteria. Ważne jest, aby pamiętać, że w analizach SQL kluczowe jest zrozumienie, jak operatory wpływają na wyniki, co może być łatwo pominięte w przypadku niewłaściwej interpretacji syntaktycznej zapytania.

Pytanie 18

Jakie będzie efektem zastosowanego formatowania CSS dla nagłówka trzeciego stopnia

<style> h3 { background-color: grey; } </style>

<h3 style="background-color: orange;">Rozdział 1.2.2.</h3>

A. tło nagłówka będzie pomarańczowe
B. kolor tekstu będzie pomarańczowy
C. tło nagłówka będzie w odcieniu szarości
D. kolor tekstu będzie szary
Odpowiedź, że tło będzie pomarańczowe, jest jak najbardziej trafna. W kodzie HTML użyto atrybutu "style" w tagu <h3>, który ma wyższy priorytet niż to, co jest zapisane w sekcji <style>. Wartość background-color to "orange", więc tło nagłówka trzeciego stopnia naprawdę będzie pomarańczowe. Znamy zasady kaskadowych arkuszy stylów, które mówią, że style bezpośrednio przypisane do elementów HTML mają pierwszeństwo. Kiedy chcemy, aby nagłówki miały różne kolory w zależności od tego, gdzie są użyte, inline styles są bardzo przydatne – zwłaszcza w prototypach. Ale z drugiej strony, z mojego doświadczenia, nadmiar inline styles może skomplikować późniejsze zarządzanie kodem, dlatego lepiej trzymać się klas CSS, żeby wszystko było bardziej uporządkowane.

Pytanie 19

W HTML znacznik <i> powoduje uzyskanie takiego samego efektu wizualnego jak znacznik

A. <strong>
B. <pre>
C. <u>
D. <em>
Zastosowanie znaczników <u>, <pre> oraz <strong> w kontekście pytania jest błędne z kilku powodów. Znacznik <u> służy do podkreślenia tekstu, ale nie przekazuje on żadnego dodatkowego znaczenia semantycznego, co jest kluczowe w tworzeniu dostępnych treści. Choć wizualnie może to wyglądać podobnie, użycie <u> nie jest zgodne z najlepszymi praktykami, gdzie zaleca się stosowanie znaczników semantycznych, takich jak <em>, które informują o intencji autora. Z kolei znacznik <pre> jest używany do prezentacji tekstu w formacie preformatowanym, co nie ma nic wspólnego z wyróżnianiem tekstu w kontekście jego znaczenia. Oznacza to, że tekst wewnątrz <pre> zachowuje spacje oraz nowe linie, co jest istotne przy wyświetlaniu kodu lub danych, ale nie ma zastosowania w kontekście wyróżniania wyrazów w treści. Znacznik <strong>, chociaż wizualnie również pogrubia tekst, informuje o ważności treści, ale nie jest równoważny z <em>, które przekazuje bardziej subtelne znaczenie. Typowym błędem jest postrzeganie tych znaczników jako zamienników, co prowadzi do tworzenia kodu, który jest nieefektywny oraz trudny w interpretacji przez urządzenia asystujące, a w konsekwencji odbiorcy treści, w tym osób z niepełnosprawnościami. Właściwe zrozumienie ról poszczególnych znaczników jest kluczowe dla tworzenia stron internetowych zgodnych z WCAG i ogólnych standardów dostępności.

Pytanie 20

Wskaż konstrukcję pętli w języku JavaScript, która wyświetli sześć kolejnych liczb parzystych

A. for(i=2;i<=12;i++) {i=i+2; document.write(i);}
B. for(i=2;i<12;i+=2) {document.write(i);}
C. for(i=2;i<12;i++) {i++; document.write(i);}
D. for(i=2;i<=12;i+=2) {document.write(i);}
Odpowiedź for(i=2;i<=12;i+=2) {document.write(i);} jest prawidłowa, ponieważ prawidłowo implementuje pętlę for w języku JavaScript, aby wydrukować sześć kolejnych liczb parzystych, zaczynając od 2 i kończąc na 12. Pętla ta inicjuje zmienną i na wartość 2, a następnie kontynuuje iterację, aż do osiągnięcia wartości 12, zwiększając i o 2 w każdej iteracji. Dzięki temu osiągamy pożądane liczby: 2, 4, 6, 8, 10 i 12. Użycie operatora inkrementacji (i+=2) jest zgodne z dobrymi praktykami programistycznymi, ponieważ jest bardziej zwięzłe i jednoznaczne w porównaniu do zwiększania zmiennej w każdej iteracji o 1, a następnie dodawania 1 w ciele pętli. W praktyce, można stosować takie podejście do generowania sekwencji liczb w różnych zastosowaniach, na przykład w wizualizacji danych lub grach, gdzie potrzebujemy pracować z parametrami o określonej wartości. Ponadto, pętle w JavaScript są fundamentalnym elementem skryptów, pozwalającym na automatyzację powtarzalnych zadań, co czyni programowanie bardziej efektywnym.

Pytanie 21

char str1[30] = 'Ala ma kota';
printf("%s", str1);
Wskaż, gdzie tkwi błąd w powyższym kodzie napisanym w języku C++?
A. Do funkcji printf przekazano za mało argumentów.
B. Tekst powinien być zawarty w cudzysłowie.
C. Tekst powinien mieć dokładnie 30 znaków.
D. W funkcji printf nie można używać formatowania %s.
Podane odpowiedzi zawierają kilka powszechnych nieporozumień dotyczących języka C/C++. Użycie 30 znaków do definiowania napisu nie jest kluczowe, ponieważ długość napisu może być zmienna, a w przypadku napisu \"Ala ma kota\" jego długość wynosi 13 znaków, co jest znacznie mniej niż 30. Definiowanie napisu w taki sposób nie stwarza problemu, o ile tablica jest wystarczająco duża, aby pomieścić cały napis wraz z terminatorem '\0'. Koncepcja przekazywania argumentów do funkcji printf również jest źle zrozumiana, ponieważ funkcja ta przyjmuje jako argument wskaźnik do napisu, a nie liczbę argumentów. Wspomnienie o formacie %s w funkcji printf jest mylące, ponieważ format procentowy %s jest poprawny i stosowany w celu wyświetlenia łańcucha tekstowego. To są standardowe praktyki w C/C++, a ich nieznajomość może prowadzić do błędnych wniosków. Istotne jest rozumienie, że każdy z tych błędów wynika z niepełnego zrozumienia zasad działania języka, co może prowadzić do trudności w pisaniu poprawnego kodu. Właściwa interpretacja tych zasad jest niezbędna do skutecznego programowania.

Pytanie 22

Tabele: Studenci, Zapisy, Zajecia są powiązane relacją. Aby wybrać jedynie nazwiska studentów oraz odpowiadające im idZajecia dla studentów z grupy 15, należy wydać kwerendę

Ilustracja do pytania
A. SELECT nazwisko, idZajecia FROM Studenci JOIN Zapisy ON Studenci.id = Zapisy.idStudenta WHERE grupa = 15;
B. SELECT nazwisko, idZajecia FROM Studenci INNER JOIN Zapisy ON Studenci.id = Zapisy.idStudenta;
C. SELECT nazwisko, idZajecia FROM Studenci JOIN Zapisy ON Studenci.id = Zapisy.idZajecia WHERE grupa = 15;
D. SELECT nazwisko, idZajecia FROM Studenci INNER JOIN Zapisy WHERE grupa= 15;
Pierwszym istotnym problemem w niepoprawnych zapytaniach jest brak prawidłowego połączenia tabel na właściwych kluczach. W relacyjnych bazach danych, aby sensownie połączyć dane z różnych tabel, należy wykorzystać klucze główne i obce, które jasno definiują powiązania między obiektami. Jeśli zapomni się o warunku JOIN albo połączy się tabele po błędnych kolumnach (na przykład próbując połączyć idStudenta z idZajecia lub pomijając warunek ON), baza zwróci błędne wyniki lub wręcz nie pozwoli wykonać zapytania. To typowy błąd początkujących, którzy nie zawsze rozumieją, jak bardzo ważne jest precyzyjne określenie relacji – w rzeczywistych bazach danych relacji jest wiele, a niewłaściwe powiązanie może prowadzić do powstawania kartuzjańskiego iloczynu, czyli powielania danych bez rzeczywistego sensu. Brak filtru WHERE grupa = 15 skutkuje wyciągnięciem danych dla wszystkich studentów, co może być ogromnym problemem przy dużych bazach i całkowicie rozmija się z celem kwerendy. Moim zdaniem, wiele osób zapomina, że filtrowanie to podstawa – bez tego, szczególnie przy produkcyjnych bazach, można zarówno błędnie interpretować wyniki, jak i mocno przeciążyć system niepotrzebnym ruchem. Takie błędy wynikają często z braku systematycznego podejścia do projektowania zapytań i nieuważnego czytania struktury tabel. Warto od razu przyzwyczajać się do pracy zgodnie z konwencjami, bo to przekłada się na bezpieczeństwo, wydajność i poprawność działania całego systemu. W praktyce – nawet drobny błąd w składni JOIN lub brak filtrowania na kluczowej kolumnie może wywołać lawinę problemów, zwłaszcza gdy kwerenda staje się częścią większej aplikacji biznesowej lub raportu dla zarządu.

Pytanie 23

Które z pojęć programowania obiektowego w języku JavaScript odnosi się do dostępu do pól i metod jedynie z poziomu klasy, w której zostały one zadeklarowane?

A. public
B. const
C. static
D. private
Słowo kluczowe 'private' w języku JavaScript jest stosowane do definiowania pól i metod, które są dostępne wyłącznie w obrębie klasy, w której zostały zadeklarowane. Oznacza to, że nie są one dostępne z zewnątrz tej klasy, co zwiększa bezpieczeństwo i kapsułkowanie danych. Przykładowo, jeśli zdefiniujesz prywatną metodę wewnątrz klasy, inne klasy ani instancje tej klasy nie będą mogły jej wywołać. Przykład: class MyClass { #privateMethod() { console.log('To jest metoda prywatna'); } } const obj = new MyClass(); obj.#privateMethod(); // Błąd: #privateMethod is not accessible outside the class. Takie podejście pozwala na ograniczenie dostępu do wrażliwych danych oraz kontrolowanie ich modyfikacji. Kolejną zaletą używania prywatnych pól i metod jest to, że pozwala to na tworzenie bardziej modularnych i łatwiejszych w utrzymaniu aplikacji, co jest zgodne z aktualnymi standardami programowania. W kontekście obiektowo-orientowanego programowania, właściwe wykorzystanie dostępu private jest kluczowe dla zachowania zasad SOLID i dobrych praktyk projektowych.

Pytanie 24

Znacznik

<pre> </pre>
służy do prezentacji:
A. znaku przekreślenia
B. znaku wielokropka
C. treści polską czcionką
D. treści czcionką o stałej szerokości
Znacznik <pre> służy do wyświetlania treści w formacie, który zachowuje oryginalne formatowanie i białe znaki. Treści umieszczone wewnątrz tego znacznika są wyświetlane czcionką o stałej szerokości (monospace), co sprawia, że każda litera i znak zajmują tę samą ilość miejsca. Jest to szczególnie przydatne przy prezentacji kodu komputerowego, danych tabelarycznych lub wszelkich innych informacji, gdzie istotne jest zachowanie struktury. Na przykład, w języku HTML, umieszczając kod CSS lub JavaScript w znaczniku <pre>, programista zapewnia, że formatowanie kodu (np. wcięcia) jest widoczne, co ułatwia czytanie i zrozumienie. Zastosowanie znacznika <pre> jest zgodne z zasadami dobrych praktyk w web designie, gdzie czytelność kodu i danych jest kluczowa dla efektywnej komunikacji z użytkownikami oraz dla poprawnego działania aplikacji webowych.

Pytanie 25

W dziedzinie grafiki komputerowej termin kanał alfa odnosi się do

A. przezroczystości
B. barwienia
C. pikselizacji
D. koloryzacji
Kanał alfa jest kluczowym elementem w grafice komputerowej, który odpowiada za reprezentowanie przezroczystości pikseli w obrazie. W praktyce oznacza to, że każdy piksel w obrazie może mieć przypisany poziom przezroczystości, co pozwala na tworzenie efektów takich jak cieniowanie, nakładanie różnych warstw oraz efekty specjalne. Kanał alfa jest zwykle reprezentowany jako dodatkowy kanał w formacie RGBA, gdzie R, G, i B oznaczają odpowiednio kolory czerwony, zielony i niebieski, a A to kanał alfa, który definiuje stopień przezroczystości. Na przykład, w przypadku edytorów graficznych, takich jak Adobe Photoshop, użytkownicy mogą łatwo manipulować przezroczystością warstw, co jest bardzo przydatne w procesie tworzenia złożonych kompozycji. W standardach graficznych, takich jak OpenGL i DirectX, kanał alfa również odgrywa istotną rolę w renderowaniu obiektów 3D, umożliwiając realistyczne efekty wizualne. Zrozumienie działania kanału alfa jest niezbędne dla artystów cyfrowych i projektantów, aby w pełni wykorzystać możliwości, jakie oferuje nowoczesna grafika komputerowa.

Pytanie 26

W ramce przedstawiono kod JavaScript z błędem logicznym. Program powinien wypisywać informację, czy liczby są sobie równe czy nie, lecz nie wykonuje tego. Wskaż odpowiedź, która dotyczy błędu.

var x = 5;
var y = 3;
if (x = y)     document.getElementById("demo").innerHTML = 'zmienne są równe';
else         document.getElementById("demo").innerHTML = 'zmienne się różnią';
A. Przed klauzulą else nie powinno być średnika.
B. Nieprawidłowo zadeklarowano zmienne.
C. Instrukcje wewnątrz sekcji if oraz else powinny być zamienione miejscami.
D. W klauzuli if występuje przypisanie zamiast porównania.
Gratulacje! Poprawnie zauważyłeś, że w klauzuli if występuje przypisanie zamiast porównania. W JavaScript, operatorem przypisania jest pojedynczy znak równości (=), natomiast operatorem porównania jest podwójny (==) lub potrójny znak równości (===). W przypadku prezentowanego kodu, zamiast porównać wartości zmiennych x i y, wartość zmiennej y jest przypisywana do zmiennej x, co prowadzi do błędu logicznego. Jest to typowy błąd, który często występuje, szczególnie u początkujących programistów. W praktyce, aby nie pomylić operatorów, warto zawsze umieszczać wartość stałą po lewej stronie operatora porównania - wtedy próba przypisania wartości stałej zwróci błąd kompilacji. Dodatkowo, niektóre narzędzia do analizy statycznej kodu, takie jak ESLint, mogą pomóc w wykrywaniu tego typu błędów.

Pytanie 27

W załączonym kodzie CSS, kolor został zapisany w formacie

color: #008000;
A. HSL
B. CMYK
C. szesnastkowej
D. dziesiętnej
W CSS kolory często zapisywane są w postaci szesnastkowej ponieważ jest to krótki i precyzyjny sposób definiowania koloru. Kod szesnastkowy składa się zazwyczaj z sześciu znaków poprzedzonych znakiem hash (#) gdzie pierwsze dwa znaki odpowiadają czerwonej składowej następne dwa zielonej a ostatnie dwa niebieskiej. Na przykład #008000 oznacza kolor zielony gdzie czerwona składowa wynosi 0 zielona 128 a niebieska 0. Wartości te są zapisane w systemie szesnastkowym co oznacza że mogą przyjmować wartości od 00 do FF odpowiadające wartościom dziesiętnym od 0 do 255. Korzystanie z formatu szesnastkowego jest powszechnie uznawane za dobrą praktykę w web designie ponieważ jest szeroko wspierane przez przeglądarki internetowe i umożliwia łatwe definiowanie szerokiej gamy kolorów. Dzięki swojej zwięzłości i jednoznaczności jest preferowane w projektach gdzie każda linijka kodu ma znaczenie. Przy wyborze koloru warto korzystać z narzędzi które mogą pomóc w konwersji wartości RGB na szesnastkowe co ułatwia dokładne odwzorowanie wybranych kolorów

Pytanie 28

Jaką instrukcją można zastąpić poniższy kod JavaScript, pełniącą tę samą funkcję?

for (i = 0; i < 100; i += 10)
  document.write(i + ' ');
while (i < 10) {
  document.write(i + ' ');
  i += 10;
}

Kod 1.
while (i < 100) {
  document.write(i + ' ');
}

Kod 2.
i = 0;
while (i < 100) {
  document.write(i + ' ');
  i += 10;
}

Kod 3.
i = 0;
while (i < 10) {
  document.write(i + ' ');
  i++;
}

Kod 4.
A. Kod 3
B. Kod 1
C. Kod 2
D. Kod 4
Odpowiedź Kod 3 jest prawidłowa ponieważ instrukcja while w tej formie jest równoważna z podaną pętlą for. W obu przypadkach pętla inicjuje zmienną i na wartości 0 i zwiększa ją o 10 w każdej iteracji aż do osiągnięcia wartości mniejszej niż 100. Pętla for jest skondensowaną formą pętli while i zapewnia bardziej czytelny zapis gdy wszystkie elementy inicjalizacja warunek i inkrementacja są blisko siebie. Taka konstrukcja jest używana w wielu językach programowania zorientowanych obiektowo takich jak JavaScript czy Java. W praktyce pętle te są używane do iteracji przez listy tablice lub do wykonywania powtarzalnych zadań w kodzie. Dobre praktyki zalecają wybór pętli for gdy zakres iteracji jest znany z góry co poprawia czytelność i utrzymanie kodu. Zrozumienie jak pętla while może być przekształcona w pętlę for i odwrotnie jest podstawową umiejętnością w programowaniu co pozwala na elastyczność w pisaniu kodu i lepsze dostosowanie do specyficznych potrzeb aplikacji.

Pytanie 29

Który z rysunków obrazuje efekt działania przedstawionego fragmentu kodu HTML?

<table border="1">
 <tr><td rowspan="2">pierwszy</td><td>drugi</td></tr>
 <tr><td>trzeci</td></tr>
</table>
Ilustracja do pytania
A. B.
B. A.
C. D.
D. C.
Super, wybrałeś właściwą odpowiedź! To rysunek C. Kod HTML to taki jakby zestaw narzędzi, który pozwala tworzyć różne układy stron internetowych, w tym tabelki. W tym przypadku mamy do czynienia z tabelą, która ma dwa wiersze i dwie kolumny. Zauważ, że pierwsza komórka z tekstem 'pierwszy' zajmuje miejsce aż na dwa wiersze, dzięki atrybutowi rowspan='2'. To oznacza, że można ją rozciągnąć w pionie, co zmienia układ całej tabeli. W pierwszym wierszu obok tej komórki jest komórka z tekstem 'drugi', a w drugim wierszu mamy jedynie 'trzeci', bo obok 'pierwszy' już jest zajęte miejsce. Dzięki temu, rysunek C dokładnie pokazuje, jak to wszystko działa. Pamiętaj, że umiejętność pracy z tabelami w HTML jest naprawdę ważna, jeśli chcesz tworzyć estetyczne i funkcjonalne strony.

Pytanie 30

W języku JavaScript zadeklarowano funkcję.
function absValue(f) {
    return Math.abs(f);
}

A. zwrócić wartość bezwzględną z f
B. wypisać wartość bezwzględną z f
C. wypisać wartość przeciwną do f
D. zwrócić wartość przeciwną do f
Poprawna odpowiedź to „zwrócić wartość bezwzględną z f”. Funkcja absValue(f) korzysta z wbudowanej metody Math.abs(), która zwraca wartość bezwzględną liczby przekazanej jako argument. Oznacza to, że jeśli liczba f jest ujemna, zostanie zamieniona na dodatnią, a jeśli dodatnia — pozostanie bez zmian. Funkcja nie wypisuje wartości, lecz zwraca wynik, który można następnie wykorzystać w dalszych obliczeniach. Takie podejście jest często stosowane w programowaniu, gdy chcemy operować na wielkościach zawsze nieujemnych, np. przy obliczaniu różnic, odległości lub w analizie danych numerycznych.

Pytanie 31

Na podstawie filmu wskaż, która cecha dodana do stylu CSS zamieni miejscami bloki aside i nav, pozostawiając w środku blok section?

A. nav { float: left; } aside { float: left; }
B. nav { float: right; } section { float: right; }
C. nav { float: right; }
D. aside {float: left; }
W tym zadaniu kluczowe jest zrozumienie, jak naprawdę działa float, a nie tylko samo skojarzenie, że „left to lewo, right to prawo”. Wiele osób myśli, że wystarczy ustawić jeden element na lewo, drugi na prawo i wszystko magicznie się poukłada. W praktyce przeglądarka trzyma się bardzo konkretnych reguł: najpierw liczy kolejność elementów w HTML, potem dopiero stosuje float i układa je możliwie jak najwyżej i jak najbliżej odpowiedniej krawędzi. Jeśli nada się float tylko dla aside albo tylko dla nav, to zmienia się ich pozycja, ale układ trzech bloków nie spełni warunku z zadania: aside i nav nie zamienią się miejscami z pozostawieniem section w środku. Przykładowo, samo float: left na aside niczego nie „zamieni”, bo element i tak pojawia się jako pierwszy w kodzie, więc będzie u góry, tylko że „przyklejony” do lewej. Z kolei ustawienie nav na prawą stronę bez odpowiedniego floatowania section prowadzi do sytuacji, gdzie section nadal zachowuje się jak normalny blok, zwykle ląduje pod elementami pływającymi albo obok nich w sposób mało przewidywalny dla początkującego. Częsty błąd myślowy polega też na tym, że ktoś próbuje wszystkim elementom dać float: left, licząc na to, że przeglądarka „ułoży je po swojemu”. Wtedy jednak wszystkie te bloki ustawiają się w jednym kierunku, w kolejności z HTML, więc nie ma mowy o świadomym „zamienianiu miejsc”. Brak zrozumienia, że float wyjmuje element z normalnego przepływu i wpływa na to, jak kolejne elementy zawijają się wokół niego, prowadzi właśnie do takich błędnych odpowiedzi. Z mojego doświadczenia lepiej jest najpierw narysować sobie prosty schemat: w jakiej kolejności idą znaczniki i które z nich mają pływać w prawo, a które zostać w naturalnym układzie. Dopiero wtedy dobiera się konkretne deklaracje CSS. Takie myślenie przydaje się nie tylko przy float, ale też przy nauce flexboxa czy grida, gdzie kolejność w DOM i własności układu też grają ogromną rolę.

Pytanie 32

Jak nazywa się sposób udostępniania bazy danych w Microsoft Access, który obejmuje wszystkie obiekty bazy znajdujące się na dysku sieciowym i używane jednocześnie przez różne osoby?

A. witryny programu SharePoint
B. dzielonej bazy danych
C. folderu sieciowego
D. serwera bazy danych
Wybór innych opcji, takich jak serwer bazy danych, dzielona baza danych czy witryna programu SharePoint, może prowadzić do nieporozumień na temat tego, jak działają mechanizmy udostępniania w Microsoft Access. Serwer bazy danych, na przykład, odnosi się do systemu zarządzania bazami danych, który obsługuje skomplikowane operacje i dużą ilość danych, ale nie jest tożsamy z lokalizacją danych na dysku sieciowym, co ogranicza jego zastosowanie w prostych zespołowych projektach. Z kolei dzielona baza danych to termin ogólny, który może być mylony z udostępnianiem danych na poziomie lokalnym lub zdalnym, ale nie precyzuje, jak obiekty są współdzielone przez użytkowników. Witryna programu SharePoint z kolei służy do przechowywania dokumentów i zarządzania projektami w chmurze, co jest innym podejściem niż tradycyjne foldery sieciowe. W praktyce, wybierając folder sieciowy, użytkownicy mogą łatwiej współpracować, dzielić się plikami i korzystać z prostoty, jaką zapewnia dostęp bez konieczności zaawansowanego konfigurowania serwerów czy baz danych. Kluczowe jest zrozumienie, że odpowiednie podejście do udostępniania danych powinno być zgodne z potrzebami zespołu i charakterem realizowanych projektów.

Pytanie 33

Strona internetowa została zaprezentowana w taki sposób:

Rozdział 1

tekst

Podrozdział 1.1

tekst

Podrozdział 1.2

Jakie są poprawne znaczniki do tego formatu?
A. <h1>Rozdział 1<p>tekst <h2>Podrozdział 1.1<p>tekst <h2>Podrozdział 1.2
B. <big>Rozdział 1</big>tekst<big>Podrozdział 1.1</big>tekst<big>Podrozdział 1.2</big>
C. <h1>Rozdział 1</h1> <p>tekst</p> <h2>Podrozdział 1.1</h2> <p>tekst</p> <h2>Podrozdział 1.2</h2>
D. <ul><li>Rozdział 1<li>tekst<li>Podrozdział 1.1<li>tekst<li>Podrozdział 1.2</ul>
Odpowiedź zawierająca znaczniki <h1>, <p> oraz <h2> jest poprawna, ponieważ odzwierciedla właściwą strukturę dokumentu HTML. Znaczniki nagłówków <h1> i <h2> są kluczowe dla hierarchii treści na stronie, co ma istotne znaczenie z punktu widzenia SEO oraz dostępności. Właściwe stosowanie tych znaczników wpływa na to, jak wyszukiwarki indeksują zawartość strony, a także ułatwia nawigację osobom korzystającym z urządzeń asystujących. Na przykład, znacznik <h1> powinien być używany raz na stronę, aby wskazać główny temat, podczas gdy <h2> może być stosowany do podziału treści na sekcje. Dodatkowo, znaczniki <p> są przeznaczone do wyświetlania akapitów tekstu, co jest standardową praktyką w tworzeniu treści webowych. Warto również pamiętać o zachowaniu odpowiednich zasad semantyki HTML, co bezpośrednio przekłada się na poprawę doświadczeń użytkowników oraz wydajność strony.

Pytanie 34

Oznaczenie barwy w postaci #FF00E0 jest równoważne zapisowi

A. rgb(FF, 0, E0)
B. rgb(255, 0, 224)
C. rgb(255, 0, 128)
D. rgb(F, 0, E0)
Zapis #FF00E0 to klasyczny przykład koloru w notacji szesnastkowej, używanej w CSS i ogólnie w webdesignie. Cały haczyk polega na tym, że te literki i cyfry nie są traktowane jako tekst, tylko jako liczby w systemie o podstawie 16. Każde dwa znaki odpowiadają jednej składowej koloru: czerwonej, zielonej i niebieskiej. Czyli mamy strukturę: #RRGGBB. W tym konkretnym przypadku RR = FF, GG = 00, BB = E0. Częsty błąd polega na traktowaniu tych liter dosłownie, jak w odpowiedziach typu rgb(F, 0, E0) czy rgb(FF, 0, E0). W zapisie rgb() wartości muszą być liczbami dziesiętnymi z zakresu 0–255, a nie ciągami znaków. Przeglądarka oczekuje tam konkretnych wartości natężenia składowych, a nie kodu szesnastkowego. FF to nie symbol, tylko liczba w systemie hex. Żeby ją poprawnie zinterpretować, trzeba przeliczyć ją na system dziesiętny: F to 15, więc FF = 15×16 + 15 = 255. Podobnie z E0: E to 14, więc E0 = 14×16 + 0 = 224. Z mojego doświadczenia to przeliczanie jest źródłem wielu pomyłek, szczególnie na początku nauki. Inny typowy błąd myślowy to zgadywanie wartości na oko, jak w odpowiedzi rgb(255, 0, 128). Ktoś widzi intensywny kolor, więc daje maksymalny czerwony i jakąś średnią wartość niebieskiego. Problem w tym, że hex E0 to wcale nie jest 128, tylko 224, czyli dużo bliżej maksimum 255 niż środka skali. Takie „strzelanie” bez przeliczenia łamie spójność pomiędzy zapisem hex a rgb i prowadzi do zupełnie innego koloru niż zamierzony. Dobra praktyka w branży jest taka, żeby zawsze pamiętać: zapis hex to trzy liczby 0–255 zapisane w bazie 16, a rgb() to te same liczby zapisane normalnie, po ludzku, w systemie dziesiętnym. Jeżeli pojawiają się litery A–F, to znaczy, że mamy do czynienia z systemem szesnastkowym i trzeba je potraktować jak cyfry 10–15, a nie jako jakiś tekst. To niby drobiazg, ale w pracy front-endowca albo grafika webowego ma ogromne znaczenie, bo precyzja kolorów jest kluczowa dla spójności całego projektu graficznego.

Pytanie 35

Język JavaScript wspiera

A. klasy abstrakcyjne
B. wysyłanie ciasteczek z identycznymi informacjami do wielu klientów witryny
C. funkcje wirtualne
D. obiekty DOM
Wybór klas abstrakcyjnych jako odpowiedzi na pytanie o możliwości JavaScript opiera się na mylnym przekonaniu o paradygmacie programowania obiektowego. W przeciwieństwie do języków takich jak Java, JavaScript nie wspiera klasycznych klas abstrakcyjnych. W JavaScript mamy do czynienia z prototypowym dziedziczeniem, a nie z hierarchicznymi klasami. Obiekty mogą być tworzone na podstawie prototypów, co oznacza, że nie ma potrzeby korzystania z klas abstrakcyjnych. W kontekście funkcji wirtualnych, również istnieje nieporozumienie. JavaScript nie używa tego pojęcia, ponieważ mechanizm dziedziczenia oparty na prototypach nie wymaga takiej funkcjonalności. Ponadto, odpowiedzi dotyczące wysyłania ciastek do wielu klientów są mylące, ponieważ ciasteczka są przypisane do domeny i nie istnieje możliwość ich wysyłania do wielu klientów na raz. Ciasteczka są przesyłane w nagłówkach HTTP, a ich działanie opiera się na współpracy między klientem a serwerem. Te błędne założenia mogą prowadzić do przekłamań w projektowaniu aplikacji webowych, gdzie zrozumienie podstawowych mechanizmów JavaScript oraz ich właściwości jest kluczowe dla efektywnego i wydajnego tworzenia stron internetowych. Zrozumienie różnic między podejściami obiektowymi w różnych językach jest istotne dla programistów, aby uniknąć pułapek myślowych oraz błędnych kierunków w kodowaniu.

Pytanie 36

Które z zapytań SQL wybiera nazwiska z tabeli klient, które mają co najmniej jedną literę i zaczynają się od litery Z?

A. SELECT nazwisko FROM klient WHERE nazwisko='Z_?';
B. SELECT nazwisko FROM klient WHERE nazwisko LIKE 'Z%';
C. SELECT nazwisko FROM klient WHERE nazwisko LIKE 'Z_%';
D. SELECT nazwisko FROM klient WHERE nazwisko='Z?';
Twoje zapytanie SQL wygląda świetnie: 'SELECT nazwisko FROM klient WHERE nazwisko LIKE 'Z%';'. Używając operatora LIKE razem z symbolem '%', dajesz znać, że po literze 'Z' mogą się pojawić różne znaki. Dzięki temu dostaniesz wszystkie nazwiska zaczynające się na 'Z', niezależnie od tego, ile liter potem występuje. Moim zdaniem to dobry sposób na wyszukiwanie, bo w praktyce może zwrócić takie nazwiska jak 'Zawadzki', 'Zielinski' czy 'Zachariasz'. W SQL operator LIKE jest naprawdę przydatny, bo pozwala na elastyczne porównywanie wartości tekstowych. Symbol '%' oznacza dowolny ciąg znaków (nawet pusty), a '_' to dokładnie jeden znak. Wiem, że to podejście jest zgodne z normami SQL, co sprawia, że działa w różnych systemach baz danych, co jest świetne, bo można to łatwo przenieść z jednego miejsca do drugiego.

Pytanie 37

W języku PHP do zmiennej a przypisano ciąg znaków, w którym wielokrotnie pojawia się słowo Kowalski. Aby jednym poleceniem wymienić w zmiennej a wszystkie wystąpienia słowa Kowalski na słowo Nowak, należy użyć polecenia

A. $a = str_replace('Nowak', 'Kowalski', $a);
B. $a = str_replace('Nowak', 'Kowalski');
C. $a = str_replace('Kowalski', 'Nowak', $a);
D. $a = str_rep('Kowalski', 'Nowak', $a);
Odpowiedź $a = str_replace('Kowalski', 'Nowak', $a); jest jak najbardziej trafna. Funkcja str_replace w PHP działa tak, że zamienia wszystkie wystąpienia jednego ciągu znaków na inny w danym tekście. W tym przypadku zastępujemy 'Kowalski' słowem 'Nowak'. To działa tak, że jak masz tekst 'Jan Kowalski i Anna Kowalski' w zmiennej $a, po wykonaniu tego kodu $a zmieni się na 'Jan Nowak i Anna Nowak'. Tego typu operacje są naprawdę przydatne w PHP, zwłaszcza gdy zajmujemy się danymi, które musimy zmieniać lub aktualizować, na przykład w aplikacjach internetowych. Pamiętaj, żeby używać takich funkcji w odpowiednich miejscach, bo operacje na dużych zbiorach danych mogą być wymagające.

Pytanie 38

Typowym programem przeznaczonym do edycji grafiki wektorowej jest

A. Inkscape.
B. Audacity.
C. Brasero.
D. Paint.
Poprawnie wskazany program to Inkscape, bo jest to typowy, specjalistyczny edytor grafiki wektorowej. Grafika wektorowa opiera się na obiektach takich jak linie, krzywe Béziera, wielokąty, tekst, które są opisane matematycznie (współrzędne, promienie, kąty), a nie na siatce pikseli. Dzięki temu projekty można skalować praktycznie dowolnie bez utraty jakości, co jest absolutnym standardem przy projektowaniu logotypów, ikon, infografik, schematów technicznych czy elementów interfejsu użytkownika. Inkscape obsługuje format SVG, który jest otwartym standardem W3C i jest powszechnie stosowany w projektach webowych, także w responsywnych interfejsach. W praktyce, używając Inkscape, można tworzyć np. logo firmy, które później bez problemu osadzisz na stronie WWW, w materiałach do druku, na banerach, a nawet w aplikacji mobilnej, bez martwienia się o rozmazanie czy pikselizację. Program oferuje warstwy, style, grupowanie obiektów, precyzyjne wyrównywanie, siatki i prowadnice, co jest zgodne z dobrymi praktykami pracy z grafiką: porządek w projekcie, praca na oddzielnych warstwach, używanie krzywych zamiast „ręcznego” rysowania byle jakich kształtów. Moim zdaniem, znajomość Inkscape albo innego edytora wektorowego (np. Adobe Illustrator, CorelDRAW) to dzisiaj podstawowa umiejętność dla kogoś, kto myśli poważnie o grafice komputerowej czy front-endzie. Wiele firm wręcz wymaga, żeby materiały były dostarczane właśnie w formacie wektorowym, bo wtedy łatwiej je modyfikować, dopasowywać kolorystykę do brandingu i eksportować do różnych formatów (PNG, PDF, EPS) w zależności od potrzeb. Inkscape pozwala też na pracę z krzywymi, maskami, gradientami czy efektami filtrów, co daje bardzo duże możliwości przy zachowaniu zalet wektorów.

Pytanie 39

W języku PHP instrukcja foreach jest rodzajem

A. instrukcji warunkowej, niezależnie od typu zmiennej
B. pętli, przeznaczonej wyłącznie dla elementów tablicy
C. instrukcji wyboru, dla elementów tablicy
D. pętli, niezależnie od rodzaju zmiennej
Trochę mylne jest stwierdzenie, że <i>foreach</i> to pętla, która może działać na każdej zmiennej. W rzeczywistości <i>foreach</i> jest ściśle związana z tablicami. Jak spróbujesz użyć jej na zmiennej, która nie jest tablicą, to dostaniesz błąd. I nie ma co mówić, że <i>foreach</i> to instrukcja warunkowa, bo to też nieprawda. Instrukcje warunkowe, jak <i>if</i>, podejmują decyzje, a <i>foreach</i> jest do tego, żeby iterować. I to, co ktoś napisał o pętli wyboru, też wprowadza w błąd. Pętle jak <i>for</i> czy <i>while</i> powtarzają kod na podstawie warunków, a <i>foreach</i> to po prostu iteracja po elementach tablicy. Tak że tu ważne jest, żeby nie mylić pętli iteracyjnych z warunkowymi oraz rozumieć, gdzie można używać <i>foreach</i>, bo jak się tego nie zrozumie, to mogą być problemy w programowaniu w PHP i można nie wykorzystać dostępnych narzędzi jak trzeba.

Pytanie 40

Jakie czynniki wpływają na wysokość dźwięku?

A. metoda wzbudzania drgań
B. intensywność wzbudzenia drgań
C. czas oscylacji źródła dźwięku
D. częstotliwość drgań fali akustycznej
Częstotliwość drgań fali akustycznej to taki kluczowy element, który wpływa na to, jak wysoko brzmi dźwięk. Mówiąc prosto, to ilość drgań, które źródło dźwięku wykonuje w danym czasie, zwykle mierzona w Hertzach (Hz). Im wyższa ta częstotliwość, tym wyższy dźwięk wydobywają instrumenty muzyczne. Na przykład na gitarze, jak skrócisz strunę, to dźwięk staje się wyższy, co jest zgodne z tym, co mówi fizyka akustyczna. W inżynierii dźwięku często korzysta się z filtrów i equalizerów, żeby odpowiednio dostosować dźwięki w nagraniach. Rozumienie tego jest ważne nie tylko w muzyce, ale i w technologiach audio. Projektanci dźwięku muszą dobrze znać te zasady, aby móc stworzyć odpowiednie efekty dźwiękowe. Więc, ogólnie mówiąc, znajomość tego, jak częstotliwość wiąże się z wysokością dźwięku, jest istotna dla każdej osoby związanej z dźwiękiem, zarówno w teorii, jak i w praktyce.