Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik programista
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 9 lipca 2026 19:21
Data zakończenia: 9 lipca 2026 19:49

Egzamin zdany!

Wynik: 30/40 punktów (75,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Gdzie w dokumencie HTML można umieścić kod JavaScript?

A. tylko w <head>, w znaczniku <script>

B. w <head> i <body>, w znaczniku <script>

C. w <head> i <body>, w znaczniku <java>

D. tylko w <body>, w znaczniku <java>

Kod JavaScript umieszcza się w znaczniku <script>, który można wstawić zarówno w <head>, jak i w <body>. Dlatego poprawne jest: w <head> i <body>, w znaczniku <script>.

Pytanie 2

W programie MS Access w ustawieniach pola klasa należy określić maskę wprowadzania danych. Jaką maskę należy ustawić, aby dane wprowadzone składały się z trzech znaków w formacie: obowiązkowa cyfra, następnie dwie obowiązkowe litery?

Ogólne
Rozmiar pola	3
Format
Maska wprowadzania
Tytuł
Wartość domyślna
Reguła spr. poprawności
Tekst reguły spr. poprawności
Wymagane	Nie
Zerowa dł. dozwolona	Tak
Indeksowane	Nie
Kompresja Unicode	Tak
Tryb IME	Bez formantu
Tryb zdania edytora IME	Brak
Tagi inteligentne

A. 0CC

B. 000

C. CLL

D. 0LL

W przypadku maski wprowadzania danych w MS Access, należy zrozumieć, jakie znaczenie mają poszczególne symbole używane do stworzenia maski. Symbole te określają, co użytkownik może wprowadzić w każdym miejscu pola. Często spotykanym błędem jest wybór niewłaściwego symbolu, co prowadzi do niepoprawnego formatu danych. W przypadku masek takich jak 0CC, 000 i CLL, każda z nich stosuje niewłaściwe podejście do formatu wymaganego w pytaniu. Maska 0CC zakłada, że po cyfrze mogą znajdować się dowolne znaki, co nie spełnia wymagań dotyczących dwóch obowiązkowych liter. Maska 000 z kolei wymusza wprowadzenie trzech cyfr, co całkowicie mija się z celem, ponieważ wymagany jest format składający się z jednej cyfry i dwóch liter. Maska CLL sugeruje, że pierwszy znak może być dowolnym znakiem (cyfrą lub literą), co również jest niezgodne z wymaganiami, gdzie pierwszą pozycję musi zajmować cyfra. Takie nieporozumienia mogą wynikać z braku zrozumienia znaczenia symboli używanych w maskach wprowadzania danych. Kluczem do poprawnego zastosowania masek w MS Access jest więc dokładne poznanie, jakie symbole są dostępne i jakie mają zastosowanie, aby zwiększyć spójność i integralność danych w systemach bazodanowych. Zrozumienie tych zasad pozwala również uniknąć typowych błędów wynikających z niepoprawnej interpretacji wymagań dotyczących formatowania danych, co jest istotne nie tylko w kontekście egzaminacyjnym, ale także w praktycznej pracy z bazami danych. Poprawne zrozumienie i stosowanie masek wprowadzania danych jest elementem profesjonalnego zarządzania danymi, gdzie każda baza musi spełniać określone standardy jakości i wydajności.

Pytanie 3

Zdefiniowano funkcję w języku PHP:

function policz($Z) { 
 while($Z < 5) { 
 $Z += 2 * $Z + 1; 
 } 
 return $Z; 
 }

Funkcja policz została wywołana z parametrem $Z = 1. Jaki rezultat zostanie zwrócony?

A. 13

B. 4

C. 7

D. 1

W przypadku analizy odpowiedzi 7, 4 i 1 można zauważyć, że w każdym z tych przypadków nie uwzględniono pełnych obliczeń zachodzących w pętli while. Odpowiedź 7 może sugerować, że po pierwszej iteracji pętli przyjęto, że $Z przestaje być aktualizowane w kolejnych krokach, co jest nieprawidłowe. W rzeczywistości, wartości $Z są stale aktualizowane w każdej iteracji pętli, co prowadzi do znacznie większych wyników. Z kolei odpowiedź 4 pomija fakt, że po pierwszym obliczeniu $Z wynosi 4, ale nie jest to wartość końcowa, ponieważ pętla nie kończy się, dopóki warunek jest spełniony. Ostatecznie, odpowiedź 1 ignoruje całkowicie logikę funkcji i powtarzanie obliczeń, co prowadzi do błędnych założeń. Często przy takich zadaniach błędy myślowe wynikają z niewłaściwego zrozumienia działania pętli oraz mechanizmu aktualizacji zmiennej. Kluczowe jest, aby dokładnie przeanalizować każdy krok pętli i unikać pośpiechu w obliczeniach. W programowaniu należy zwracać uwagę na każde wyrażenie oraz jego konsekwencje dla dalszego działania algorytmu, aby nie przeoczyć istotnych zmian zachodzących w danych.

Pytanie 4

Jakie sformułowanie najlepiej opisuje metodę POST do przesyłania formularzy?

A. Jest zalecana, gdy przesyłane są dane poufne, na przykład hasło, numer telefonu lub numer karty kredytowej

B. Może być zarejestrowana jako zakładka w przeglądarce internetowej

C. Ma dodatkowe ograniczenia związane z długością adresu - maksimum 255 znaków

D. Dane są przesyłane przez adres URL, co czyni je widocznymi dla użytkownika

Metoda POST jest jedną z podstawowych metod przesyłania danych w protokole HTTP, której głównym celem jest umożliwienie przesyłania dużych objętości danych, w tym informacji poufnych. Gdy używamy metody POST do wysyłania formularzy, dane nie są widoczne w adresie URL, co czyni tę metodę bardziej odpowiednią do przesyłania wrażliwych informacji, takich jak hasła, numery kart kredytowych czy dane osobowe. W przeciwieństwie do metody GET, która dodaje dane do adresu URL, metoda POST przesyła je w ciele zapytania, co ogranicza ryzyko przypadkowego ujawnienia informacji. Standardy bezpieczeństwa w branży webowej zalecają użycie metody POST do wszelkich operacji, które zmieniają stan serwera, jak dodawanie użytkowników, logowanie czy przesyłanie informacji finansowych. Przykładem może być formularz logowania, w którym dane użytkownika są przesyłane do serwera w sposób niewidoczny dla osób trzecich, co minimalizuje ryzyko przechwycenia tych informacji przez złośliwe oprogramowanie.

Pytanie 5

Który typ danych najlepiej nadaje się do zapisania daty urodzenia ucznia?

TIME

BLOB

ENUM

DATE

Datę urodzenia - samą datę, bez godziny - najlepiej zapisać typem DATE, który przechowuje rok, miesiąc i dzień (format RRRR-MM-DD). Pozwala to porównywać daty, sortować je i liczyć wiek bezpośrednio w bazie. Gdyby potrzebny był też czas, użyłoby się DATETIME lub TIMESTAMP, ale dla daty urodzenia wystarcza DATE. Dlatego to on jest właściwym typem.

Pytanie 6

Która metoda wyświetli w JavaScript komunikat w konsoli przeglądarki?

console.log("test");

console.write("test");

console.print("test");

console.echo("test");

Metoda console.log() wypisuje przekazany komunikat (tekst, liczbę, obiekt) w konsoli narzędzi deweloperskich przeglądarki. To podstawowe narzędzie do podglądu wartości i debugowania kodu JavaScript - pozwala sprawdzić, co dzieje się w trakcie działania skryptu. Obiekt console ma też metody takie jak console.error() czy console.warn() dla komunikatów o błędach i ostrzeżeń. Dlatego do wypisania komunikatu w konsoli służy console.log().

Pytanie 7

Które polecenie MySQL aktualizuje statystyki tabeli wykorzystywane przez optymalizator zapytań?

BACKUP TABLE

ANALYZE TABLE

RESTORE TABLE

REPAIR TABLE

Optymalizator zapytań MySQL wybiera plan wykonania na podstawie statystyk o rozkładzie danych w tabeli. Polecenie ANALYZE TABLE przelicza te statystyki, dzięki czemu po dużych zmianach danych zapytania mogą działać szybciej. Nie zmienia ani danych, ani struktury. Dlatego do aktualizacji statystyk służy ANALYZE TABLE.

Pytanie 8

Aby nadać styl CSS bezpośrednio pojedynczemu elementowi HTML (styl śródliniowy), należy użyć atrybutu:

class

css

id

style

Styl śródliniowy (inline) zapisuje się w atrybucie style danego znacznika, na przykład <p style="color: red">. Reguły podane w tym atrybucie dotyczą wyłącznie tego jednego elementu i mają najwyższą specyficzność. Stosuje się go oszczędnie, do pojedynczych wyjątków, bo miesza treść ze stylem. Dlatego do ostylowania jednego elementu wprost służy atrybut style.

Pytanie 9

Które z pól edycyjnych zostało przedstawione w opisanym stylu, zakładając, że pozostałe atrybuty pola mają wartości domyślne, a użytkownik wpisał imię Krzysztof w przeglądarce?

A. Pole 1

B. Pole 2

C. Pole 4

D. Pole 3

Dobrze, że dopasowałeś Pole 2 do stylu z kodu CSS. Widać, że dobrze ogarniasz te rzeczy! Ten padding 10px, co dałeś, naprawdę robi różnicę. Dzięki temu tekst ma więcej przestrzeni wokół siebie. A kolor tła Teal? Super wybór, bo to taki fajny pośredni odcień między niebieskim a zielonym. Biały tekst na tym tle jest świetnie widoczny, co jest mega ważne. No i brak obramowania, czyli border none, dodaje nowoczesności! Zaokrąglenie krawędzi, które ustawiłeś na 7px, sprawia, że pole wygląda przyjemniej. Takie rzeczy są często stosowane, by przygotować interfejsy, które są estetyczne i funkcjonalne. Jak projektujesz, pamiętaj o kontrastach, bo to naprawdę podnosi jakość aplikacji. Troska o estetykę i użyteczność to kluczowa sprawa. Dobra robota!

Pytanie 10

W CSS określono styl dla paragrafu, który nada mu poniższe cechy:

background-color: red;
color: blue;
margin: 40px;

A. tło w kolorze czerwonym, tekst w kolorze niebieskim, marginesy zewnętrzne o wartości 40px

B. tło w kolorze czerwonym, tekst w kolorze niebieskim, marginesy wewnętrzne o wartości 40px

C. tło w kolorze niebieskim, tekst w kolorze czerwonym, marginesy wewnętrzne o wartości 40px

D. tło w kolorze niebieskim, tekst w kolorze czerwonym, marginesy zewnętrzne o wartości 40px

W podanym przykładzie z CSS zastosowano trzy kluczowe właściwości stylizujące element HTML: background-color color oraz margin. Właściwość background-color określa kolor tła danego elementu tutaj przyjęto wartość red co oznacza czerwone tło. Właściwość color definiuje kolor tekstu w elemencie który w tym przypadku jest ustawiony na blue czyli niebieski. Ostatnią właściwością jest margin która odpowiada za marginesy zewnętrzne elementu. Marginesy zewnętrzne to przestrzeń wokół elementu od jego krawędzi do sąsiadujących elementów i w tym przykładzie mają wartość 40px. Takie ustawienia są często używane w praktyce aby zapewnić czytelność i estetykę projektu. Używanie marginesów zewnętrznych to dobra praktyka w celu zachowania odpowiednich odstępów w układzie strony. Warto podkreślić że użycie tych właściwości jest zgodne ze standardami CSS zapewniając kompatybilność z większością przeglądarek. Właściwe stosowanie kolorów i marginesów jest kluczowe w projektowaniu przyjaznym dla użytkownika UX oraz estetycznie spójnych interfejsów graficznych.

Pytanie 11

Do czego stosuje się zapytanie z klauzulą JOIN?

A. do wywołania funkcji agregującej

B. do uzyskania wyniku z jednej tabeli

C. do zdefiniowania klucza obcego

D. do uzyskania danych z dwóch powiązanych tabel

Klauzula JOIN łączy wiersze z DWÓCH (lub więcej) powiązanych tabel na podstawie wspólnego warunku (zwykle klucz obcy = klucz główny), zwracając dane z obu naraz. Dlatego JOIN służy do uzyskania danych z powiązanych tabel.

Pytanie 12

W formularzu zdefiniowano kontrolki do wpisania imienia i nazwiska. Który atrybut reprezentuje podpowiedź umiejscowioną w polu kontrolki, znikającą w momencie, gdy użytkownik rozpocznie wpisywanie wartości?

<label for="imie">Imię: </label>
<input id="imie" value="Wpisz dane" title="Wpisz imię"><br>
<label for="nazw">Nazwisko: </label>
<input id="nazw" placeholder="Wpisz dane" title="Wpisz nazwisko">

A. title

B. for

C. placeholder

D. value

Dobrze! Poprawna odpowiedź to 'placeholder'. Atrybut 'placeholder' w elemencie input HTML jest używany do wyświetlania podpowiedzi wewnątrz pola formularza, która znika, gdy użytkownik zaczyna wpisywanie danych. Jest to zgodne z pytaniem, w którym poproszono o atrybut reprezentujący podpowiedź w polu formularza, która znika, gdy użytkownik rozpoczyna wpisywanie. Przykładem może być formularz logowania, gdzie w polach 'Użytkownik' i 'Hasło' można umieścić podpowiedzi 'Wpisz nazwę użytkownika' i 'Wpisz hasło' odpowiednio. Atrybut 'placeholder' jest bardzo przydatny w interaktywnym designie, pomagając użytkownikom zrozumieć, jakie informacje są od nich oczekiwane w danym polu formularza.

Pytanie 13

Z tabeli należy wybrać imiona osób, które spełniają kryterium, że drugą literą jest 'e', a słowo ma co najmniej 5 znaków (pięć lub więcej znaków). W tym celu w klauzuli WHERE można użyć wyrażenia

A. imie LIKE '_e___%' (po literze e trzy podkreślniki)

B. imie LIKE '_e___' (po literze e trzy podkreślniki)

C. imie LIKE '_e_%'

D. imie LIKE '%e%'

Odpowiedź 4 jest poprawna, ponieważ stosuje wyrażenie LIKE w sposób, który precyzyjnie spełnia zadany warunek. Wyrażenie '_e___%' wskazuje, że imię musi mieć co najmniej pięć znaków, gdzie 'e' jest drugą literą. Podkreślnik '_' pełni rolę symbolu zastępczego dla pojedynczego znaku, więc '_e___' oznacza, że przed literą 'e' może znajdować się jeden dowolny znak, a po niej co najmniej trzy znaki. Znak '%' na końcu oznacza, że po tych pięciu znakach mogą występować dodatkowe znaki, co jest zgodne z wymogiem, aby długość imienia wynosiła co najmniej pięć znaków. Przykłady zastosowania tego wyrażenia obejmują zapytania do baz danych, gdzie chcemy uzyskać imiona takie jak 'Marek', 'Tereska' czy 'Petrus'. Tego rodzaju zapytania są zgodne z dobrymi praktykami SQL, które podkreślają znaczenie precyzyjnych warunków wyszukiwania dla optymalizacji i ograniczenia zbiorów danych, co przekłada się na większą efektywność operacji. W kontekście projektowania baz danych, stosowanie takich precyzyjnych kryteriów w zapytaniach jest kluczowe dla zapewnienia szybkości i efektywności systemów bazodanowych, co jest istotne w dzisiejszych zastosowaniach biznesowych, gdzie czas odpowiedzi jest niezwykle ważny.

Pytanie 14

Który operator w PHP oznacza sumę logiczną (logiczne LUB)?

||

&&

Sumę logiczną (logiczne LUB) zapisuje się w PHP operatorem || - wyrażenie jest prawdziwe, gdy CHOĆ JEDEN warunek jest spełniony, np. ($wiek < 7) || ($wiek > 65). Działa „leniwie”: jeśli pierwszy warunek jest prawdą, drugiego już nie sprawdza. Zapamiętaj: || to „lub” (wystarczy jeden), a && to „i” (oba naraz).

Pytanie 15

Z tabeli mieszkancy trzeba wydobyć unikalne nazwy miast, w tym celu należy użyć wyrażenia SQL zawierającego klauzulę

A. UNIQUE

B. DISTINCT

C. CHECK

D. HAVING

Odpowiedzi takie jak 'UNIQUE', 'CHECK' i 'HAVING' są błędne, ponieważ nie pełnią one funkcji eliminacji duplikatów w kontekście wyboru unikalnych wartości. 'UNIQUE' jest klauzulą, która służy do definiowania ograniczeń w tabelach, gwarantując, że wartości w danej kolumnie są unikalne w kontekście wierszy w tabeli. Jest to przydatne przy projektowaniu schematów baz danych, ale nie jest stosowane w zapytaniach do selekcji danych. 'CHECK' służy do walidacji danych wprowadzanych do tabeli, zapewniając, że spełniają one określone warunki, co jest istotne przy definiowaniu reguł dotyczących wartości, jakie mogą być wprowadzane. Z kolei 'HAVING' jest używane w kontekście grupowania danych, w połączeniu z klauzulą 'GROUP BY', aby filtrować grupy w oparciu o warunki, co jest zupełnie inną operacją niż eliminacja duplikatów. Typowym błędem jest mylenie koncepcji związanych z grupowaniem i selekcją unikalnych wartości. W praktyce, korzystając z 'HAVING', nie uzyskamy unikalnych wartości z kolumny bez wcześniejszego użycia 'GROUP BY', co sprawia, że jest to narzędzie bardziej skomplikowane i mniej efektywne w kontekście prostego wyciągania unikalnych danych. Aby właściwie zrozumieć zasady dotyczące zapytań SQL, ważne jest, aby rozróżniać te różne klauzule oraz ich zastosowania, co pozwoli na bardziej świadome i efektywne korzystanie z języka SQL.

Pytanie 16

Zgodnie z zasadami ACID, odnoszącymi się do przeprowadzania transakcji, wymóg trwałości (ang. durability) wskazuje, że

A. transakcja może w pewnych okolicznościach być rozdzielona na dwa niezależne etapy

B. dane zatwierdzone przez transakcję powinny być dostępne niezależnie od tego, co się wydarzy po jej zakończeniu

C. w trakcie realizacji transakcji dane mogą być zmieniane przez inne transakcje

D. w sytuacji naruszenia spójności bazy danych transakcja eliminuje tabele z kluczami obcymi

Wymóg trwałości (durability) w kontekście właściwości ACID oznacza, że po zatwierdzeniu transakcji, wszystkie zmiany dokonane na danych muszą być utrwalone w trwałym magazynie danych, a ich dostępność nie może być zagrożona przez awarie systemu, takie jak utrata zasilania czy awarie oprogramowania. Przykładem może być system bankowy, gdzie po wykonaniu operacji przelewu, saldo konta musi być natychmiastowo zaktualizowane i dostępne w systemie, niezależnie od tego, co wydarzy się później. W praktyce, wiele systemów zarządzania bazami danych, takich jak PostgreSQL czy MySQL, wykorzystuje mechanizmy logowania transakcji oraz techniki replikacji, aby zapewnić, że dane pozostaną spójne i dostępne nawet w obliczu kryzysów. Zgodność z zasadą trwałości jest kluczowa dla utrzymania zaufania użytkowników i stabilności operacyjnej systemów informacyjnych, co jest wspierane przez standardy takie jak ISO/IEC 27001 dotyczące zarządzania bezpieczeństwem informacji.

Pytanie 17

Baza danych MySQL została uszkodzona. Które z poniższych działańnie przyczyni się do jej naprawy?

A. Wykonanie replikacji bazy danych

B. Odtworzenie bazy z kopii zapasowej

C. Próba naprawy za pomocą polecenia REPAIR

D. Utworzenie nowej bazy i przeniesienie do niej tabel

Próba naprawy bazy danych za pomocą polecenia REPAIR, odtwarzanie bazy z kopii bezpieczeństwa czy stworzenie nowej bazy z przeniesieniem tabel mogą być mylnie uznawane za skuteczne rozwiązania w przypadku uszkodzenia bazy danych. Polecenie REPAIR TABLE ma zastosowanie tylko w przypadku tabel, które zostały uszkodzone, a nie w przypadku całej bazy danych. W praktyce, jeśli baza danych jest uszkodzona w sposób, który uniemożliwia jej działanie, to polecenie naprawy nie będzie wystarczające. Odzyskiwanie z kopii zapasowej to bardzo efektywna metoda, jednak wymaga wcześniejszego posiadania aktualnej kopii, a czasami dane mogą być utracone. Stworzenie nowej bazy danych i przeniesienie tabel jest procesem czasochłonnym i może nie zapewnić pełnej integralności danych, szczególnie w przypadku złożonych relacji między tabelami. Często mylone są pojęcia naprawy i odzyskiwania danych, co może prowadzić do błędnych decyzji w sytuacjach kryzysowych. Ważne jest, aby w momencie wystąpienia uszkodzenia bazy danych podejść do tematu z pełną wiedzą na temat dostępnych narzędzi i metod, aby uniknąć dalszych problemów związanych z bezpieczeństwem danych.

Pytanie 18

<img src="/rysunek.png" alt="pejzaż"> Zapisany został kod HTML, który wstawia obrazek na stronę. Jeśli rysunek.png nie zostanie znaleziony, przeglądarka

A. w miejscu grafiki zasygnalizuje błąd wyświetlania strony

B. w miejscu grafiki pokaże tekst "rysunek.png"

C. nie załaduje strony internetowej

D. wyświetli w miejscu grafiki tekst "pejzaż"

Kiedy przeglądarka internetowa napotyka na kod HTML, który zawiera element graficzny, w takim przypadku, jeśli wskazany plik nie jest dostępny, następuje zachowanie określone przez atrybut 'alt'. W omawianym przykładzie, gdy przeglądarka nie może znaleźć pliku 'rysunek.png', wyświetli tekst alternatywny 'pejzaż'. Atrybut 'alt' jest niezwykle ważny z perspektywy dostępności oraz SEO, ponieważ pozwala na dostarczenie informacji o obrazie osobom, które nie mogą go zobaczyć, takim jak osoby niewidome korzystające z czytników ekranu. Z punktu widzenia standardów W3C, atrybut 'alt' jest zalecany dla każdego elementu <img>, aby poprawić użyteczność strony. W praktyce, dobrze skonstruowane opisy w atrybucie 'alt' mogą również wpłynąć pozytywnie na pozycjonowanie witryny w wyszukiwarkach, co czyni go kluczowym elementem podczas tworzenia treści na stronie internetowej. Z tego powodu umieszczanie informacyjnych i zrozumiałych opisów w tym atrybucie jest niezbędne nie tylko dla poprawy dostępności, ale także dla efektywnej optymalizacji SEO.

Pytanie 19

Aby zwiększyć wydajność operacji na bazie danych, należy dla pól, które są często wyszukiwane lub sortowane

A. utworzyć indeks

B. stworzyć osobną tabelę przechowującą tylko te pola

C. dodać klucz obcy

D. dodać więzy integralności

Praca nad dobrą wydajnością baz danych wymaga, żeby zrozumieć, że różne metody optymalizacji mają swoje cele, a działają w różny sposób. Jak dodasz klucz obcy do tabeli, to nie przyspieszysz wyszukiwania czy sortowania danych. Ten klucz ma inne zadanie, na przykład dba o to, żeby każdy rekord w tabeli 'Zamówienia' odnosił się do klienta w tabeli 'Klienci'. To jest ważne, ale nie zwiększy szybkości operacji. Wprowadzenie różnych reguł, jak unikalność czy not null, też nie przyspieszy wyszukiwania, lecz chroni dane przed błędami. Czasami lepiej jest stworzyć osobną tabelę, ale to może skomplikować strukturę bazy danych i wprowadzić więcej kłopotów przy zarządzaniu, zwłaszcza z relacjami między tabelami. Źle przeprowadzona optymalizacja bazy danych może prowadzić do tego, że system będzie wolniejszy przez nadmiarowość. Dlatego ważne jest, żeby dobrze rozumieć różnice między technikami i jak je stosować, żeby osiągnąć najlepsze wyniki w wydajności bazy danych.

Pytanie 20

Tabele: Studenci, Zapisy, Zajecia są powiązane relacją. Aby wybrać jedynie nazwiska studentów oraz odpowiadające im idZajecia dla studentów z grupy 15, należy wydać kwerendę

A. SELECT nazwisko, idZajecia FROM Studenci JOIN Zapisy ON Studenci.id = Zapisy.idStudenta WHERE grupa = 15;

B. SELECT nazwisko, idZajecia FROM Studenci INNER JOIN Zapisy ON Studenci.id = Zapisy.idStudenta;

C. SELECT nazwisko, idZajecia FROM Studenci INNER JOIN Zapisy WHERE grupa= 15;

D. SELECT nazwisko, idZajecia FROM Studenci JOIN Zapisy ON Studenci.id = Zapisy.idZajecia WHERE grupa = 15;

W tej odpowiedzi zostało wszystko zrobione zgodnie z zasadami projektowania relacyjnych baz danych oraz praktyk SQL. Użycie JOIN zamiast starego stylu łączenia tabel przez przecinek i warunek WHERE to nie tylko kwestia czytelności, ale już od dawna standard branżowy. JOIN jasno pokazuje, na jakiej zasadzie łączą się tabele, w tym wypadku Studenci i Zapisy – łączymy po id studenta, bo tylko w taki sposób faktycznie powiążemy konkretne osoby z ich zapisami na zajęcia. WHERE grupa = 15 dodatkowo ogranicza wynik do tej konkretnej grupy studentów, co jest bardzo powszechną praktyką filtrowania wyników w zapytaniach. Przy bardziej złożonych systemach, gdzie mamy dużo relacji, taki zapis jest czytelny i łatwy do modyfikacji. Z mojego doświadczenia, jeżeli ktoś pracuje z większą ilością danych, czy nawet pisze bardziej skomplikowane raporty, to dokładnie taki zapis – z wyraźnie określonym JOIN-em i selekcją kolumn – bardzo ułatwia życie. Warto też pamiętać, że w praktyce biznesowej często chcemy wyciągnąć konkretną informację o użytkownikach lub powiązanych encjach, a nie wszystko naraz. W tym zadaniu to właśnie połączenie po idStudenta i selekcja po grupie daje najprecyzyjniejszy i najczystszy rezultat, zgodny i z logiką, i praktyką codziennej pracy z bazami danych.

Pytanie 21

W skrypcie JavaScript użyto metody DOM getElementsByClassName('akapit'). Ta metoda odniesie się do akapitu

A. <p>akapit</p>

B. <p id="akapit">akapit2</p>

C. <p href="/akapit">akapit3</p>

D. <p class="akapit">akapit4</p>

Metoda DOM getElementsByClassName jest jedną z najważniejszych funkcji w JavaScript, która pozwala na selekcję elementów na stronie internetowej na podstawie ich klas CSS. W tym przypadku, odpowiedź <p class="akapit">akapit4</p> jest poprawna, ponieważ element ten ma przypisaną klasę "akapit", co czyni go bezpośrednim kandydatem do selekcji przez metodę getElementsByClassName('akapit'). Metoda ta zwraca kolekcję elementów (HTMLCollection), które mają podaną klasę, a następnie można z nimi pracować w kodzie JavaScript. Na przykład, możemy zmieniać ich style, zawartość lub dodawać zdarzenia. Dobrą praktyką jest stosowanie klas do stylizacji oraz manipulacji DOM, co pozwala na lepszą organizację kodu i zwiększa jego czytelność. Pamiętaj, że klasy są bardziej uniwersalne i elastyczne niż identyfikatory (ID), które powinny być unikalne na stronie. W przypadku konieczności stosowania metod do manipulacji elementami DOM, warto znać również inne metody, takie jak querySelector i querySelectorAll, które oferują bardziej zaawansowane opcje selekcji, umożliwiające wykorzystanie kombinacji klas, identyfikatorów i innych atrybutów.

Pytanie 22

Jakiego typu mechanizm zabezpieczeń aplikacji jest zawarty w środowisku uruchomieniowym platformy .NET Framework?

A. Mechanizm uruchamiania aplikacji realizowany przez funkcję Windows API (Application Programming Interface)

B. Mechanizm uruchamiania aplikacji dla bibliotek klas

C. Mechanizm uruchamiania aplikacji oparty na uprawnieniach kodu (CAS - Code Access Security) i na rolach (RBS - Role-Based Security)

D. Mechanizm uruchamiania aplikacji zrealizowany przez frameworki aplikacji webowych (ASP.NET)

Odpowiedzi sugerujące, że mechanizmy bezpieczeństwa w .NET Framework są realizowane przez bibliotekę klas, frameworki aplikacji internetowych (ASP.NET) oraz przez funkcje Windows API, są niepoprawne. Mechanizm wykonywania aplikacji dla bibliotek klas nie jest samodzielnym systemem kontroli bezpieczeństwa; oferują one zestaw funkcji i klas, które mogą być używane do rozwoju, ale nie zawierają w sobie wbudowanych zabezpieczeń. Również frameworki aplikacji internetowych, takie jak ASP.NET, wykorzystują różne techniki i standardy do zapewnienia bezpieczeństwa, ale same w sobie nie stanowią całościowego mechanizmu kontroli dostępu. Funkcje Windows API (Application Programming Interface) dostarczają niskopoziomowe interfejsy do interakcji z systemem operacyjnym, jednak ich rola w kontekście bezpieczeństwa aplikacji .NET jest ograniczona i nie odpowiada za zarządzanie uprawnieniami kodu. W rzeczywistości CAS i RBS są odpowiedzialne za zarządzanie dostępem do zasobów w .NET Framework, co czyni te mechanizmy kluczowymi dla zapewnienia bezpieczeństwa, podczas gdy pozostałe wymienione mechanizmy są bardziej złożonymi elementami większej architektury aplikacji i same w sobie nie oferują pełnej funkcjonalności ochrony przed nieautoryzowanym dostępem.

Pytanie 23

Jakie zadania programistyczne należy wykonać na serwerze?

A. Weryfikacja danych wprowadzonych do pola tekstowego na bieżąco

B. Zmiana stylu HTML na stronie spowodowana ruchem kursora

C. Zapisanie danych pozyskanych z aplikacji internetowej w bazie danych

D. Ukrywanie i wyświetlanie elementów strony w zależności od aktualnej pozycji kursora

Zapisanie danych pobranych z aplikacji internetowej w bazie danych to zadanie, które powinno być wykonywane po stronie serwera ze względów bezpieczeństwa, integralności danych oraz zarządzania zasobami. Serwer jest odpowiedzialny za przechowywanie informacji, które mogą być wykorzystywane przez wielu użytkowników, co wymaga centralizacji ich przetwarzania. W przypadku aplikacji internetowych, dane są często przesyłane z klienta (przeglądarki) do serwera, gdzie są walidowane oraz zapisywane w bazach danych. Na przykład, gdy użytkownik rejestruje się w aplikacji, jego dane osobowe są wysyłane do serwera, który sprawdza poprawność tych informacji i zapisuje je w bazie danych. Właściwe implementacje powinny stosować bezpieczne połączenia (np. HTTPS), a także techniki, takie jak sanitizacja danych, aby unikać ataków typu SQL Injection. Dobrą praktyką jest także stosowanie ORM (Object-Relational Mapping), co umożliwia łatwiejsze zarządzanie danymi i ich relacjami. Przechowywanie danych po stronie serwera pozwala na efektywne zarządzanie zasobami i umożliwia późniejsze przetwarzanie informacji w sposób zorganizowany i bezpieczny.

Pytanie 24

Pętla while powinna działać tak długo, jak zmienna x ma wartości z przedziału obustronnie otwartego -2, 5). Zapis tego warunku w nagłówku pętli za pomocą języka PHP wygląda następująco

A. ($x > -2) && ($x < 5)

B. ($x < -2) || ($x > 5)

C. ($x > -2) || ($x > 5)

D. ($x == -2) && ($x < 5)

Niepoprawne odpowiedzi opierają się na błędnej interpretacji warunków, które powinny być zastosowane w pętli while. Pierwsza z błędnych opcji, ($x == -2) && ($x < 5), sugeruje, że pętla mogłaby działać tylko, gdy x jest równe -2 oraz mniejsze od 5. Oznacza to, że pętla w ogóle nie zostałaby wykonana, ponieważ -2 nie jest w przedziale otwartym. Z kolei ($x < -2) || ($x > 5) jest zupełnie odwrotnym warunkiem, który uruchamia pętlę, gdy x jest poza interesującym nas zakresem, co jest sprzeczne z założeniem. Ostatnia błędna opcja, ($x > -2) || ($x > 5), wskazuje na nieporozumienie, ponieważ pętla mogłaby być wykonywana nie tylko dla wartości mieszczących się w przedziale (-2, 5), ale również dla każdej wartości większej od 5, co nie jest zgodne z założeniem. Typowym błędem myślowym jest mylenie operatorów logicznych oraz ich zastosowań w warunkach, co prowadzi do niewłaściwych lub niespójnych wyników. W kontekście programowania, szczególnie ważne jest zrozumienie koncepcji otwartych i zamkniętych przedziałów oraz umiejętność ich poprawnego definiowania w warunkach logicznych, co ma kluczowe znaczenie w wielu algorytmach i strukturach kontrolnych.

Pytanie 25

Aby podczas tworzenia tabeli zdefiniować klucz obcy na wielu kolumnach, należy użyć zapisu:

CONSTRAINT fk_osoba_uczen FOREIGN KEY(nazwisko, imie) REFERENCES osoby (nazwisko, imie)

CONSTRAINT (nazwisko, imie) FOREIGN REFERENCES KEY osoby (nazwisko, imie)

CONSTRAINT (nazwisko, imie) FOREIGN KEY REFERENCES osoby (nazwisko, imie)

CONSTRAINT fk_osoba_uczen FOREIGN KEY ON(nazwisko, imie) REFERENCES osoby (nazwisko, imie)

Pozostałe zapisy łamią składnię definicji klucza obcego. W dwóch brakuje listy kolumn zaraz po FOREIGN KEY albo przestawiono słowa kluczowe (FOREIGN REFERENCES KEY zamiast FOREIGN KEY ... REFERENCES) - serwer odrzuci je jako błąd. W jeszcze innym po FOREIGN KEY dopisano zbędne ON, którego w tej konstrukcji nie ma. Prawidłowy wielokolumnowy klucz obcy to CONSTRAINT nazwa FOREIGN KEY(kolumny) REFERENCES tabela(kolumny), dlatego to ten zapis jest poprawny.

Pytanie 26

Którego słowa kluczowego użyć w języku C, aby zdefiniować stałą?

#CONST

const

static

#INCLUDE

W języku C stałą definiuje się słowem kluczowym const, np. const int max = 100; - wartości takiej zmiennej nie można potem zmienić. Dlatego stałą tworzy const.

Pytanie 27

Aby wstawić w napisie (zmiennej typu string) złamanie linii, należy użyć znaku:

\n

\\

\b

\t

Sekwencja \n to tak zwany znak nowej linii (newline). W napisie ukośnik wsteczny rozpoczyna sekwencję sterującą, a litera po nim określa jej znaczenie - \n oznacza przejście do nowej linii. Dzięki temu można formatować wieloliniowy tekst zapisany w jednej zmiennej, bez fizycznego entera w kodzie. To powszechna konwencja w wielu językach (m.in. JavaScript, PHP, C). Dlatego do złamania linii w napisie służy właśnie \n.

Pytanie 28

Które ograniczenie należy przypisać kolumnie, aby wpisywane do niej wartości nie mogły się powtarzać?

NO REPEAT

SINGLE

UNIQUE

NOT NULL

Ograniczenie UNIQUE wymusza, że wartości w kolumnie nie mogą się powtarzać - baza odrzuci próbę wstawienia duplikatu. Stosuje się je np. do adresów e-mail, numerów PESEL czy loginów, gdzie każda wartość musi być niepowtarzalna, ale (w odróżnieniu od klucza głównego) kolumna może dopuszczać NULL. Definiuje się je przy kolumnie, np. email VARCHAR(100) UNIQUE. Dlatego brak powtórzeń zapewnia UNIQUE.

Pytanie 29

Który z akapitów wykorzystuje opisaną właściwość stylu CSS?

A. D

B. B

C. A

D. C

Odpowiedź B jest poprawna, ponieważ właściwość CSS border-radius: 20% określa zaokrąglenie narożników elementu. W tym przypadku zastosowanie 20% promienia powoduje, że narożniki akapitu są zaokrąglone w umiarkowanym stopniu. Właściwość ta jest powszechnie wykorzystywana w projektowaniu stron internetowych, aby nadać elementom bardziej łagodny, przyjazny wygląd. Użycie procentowej wartości oznacza, że wielkość zaokrąglenia zależy od wymiarów elementu, co pozwala na zachowanie proporcji na różnych urządzeniach i przy różnych rozmiarach ekranu. Zaokrąglenie w CSS jest istotnym aspektem responsywnego designu, ponieważ może poprawiać czytelność i estetykę interfejsu użytkownika. Praktyczne zastosowania obejmują przyciski, karty, obrazki i inne elementy interfejsu, gdzie płynne linie mogą wpływać na ogólne wrażenie wizualne strony. Zrozumienie i umiejętne wykorzystanie border-radius jest częścią standardowych umiejętności projektanta stron internetowych, co również wspiera zgodność ze współczesnymi trendami w UI/UX.

Pytanie 30

W znaczniku <meta ...> w sekcji <meta ...> na stronie internetowej nie zamieszcza się informacji o

A. autorze

B. automatycznym odświeżaniu

C. kodowaniu

D. typie dokumentu

W znaczniku <meta> na stronach WWW umieszczane są różnorodne informacje, które pomagają w optymalizacji strony dla wyszukiwarek oraz w poprawie jej użyteczności. Jednym z elementów, które można umieścić w tym znaczniku, jest opis autora strony, co jest użyteczne w kontekście SEO, gdyż umożliwia przypisanie treści do konkretnej osoby. Innym ważnym elementem jest kodowanie, które wskazuje przeglądarce, jak interpretować znaki na stronie, co jest istotne dla poprawnego wyświetlania treści. Warto również zwrócić uwagę na automatyczne odświeżanie, które można ustawić za pomocą znacznika <meta http-equiv='refresh'>, co jest przydatne w przypadku stron, które wymagają cyklicznej aktualizacji treści. Z drugiej strony, informacja dotycząca typu dokumentu, jak na przykład tekst, HTML, czy XML, nie jest umieszczana w znaczniku <meta>. Zamiast tego, typ dokumentu jest określony w nagłówku HTTP poprzez dyrektywę Content-Type, co jest zgodne z wymaganiami protokołu HTTP i spełnia standardy W3C, które zalecają oddzielać metadane od informacji o typie dokumentu. Dlatego też, umieszczanie informacji o typie dokumentu w znaczniku <meta> jest niepoprawne i niezgodne z przyjętymi normami.

Pytanie 31

Określ, w jaki sposób należy odnosić się do pliku default.css, jeżeli index.html znajduje się bezpośrednio w folderze Strona?

A. <link rel="stylesheet" type="text/css" href="./style/default.css" />

B. <link rel="stylesheet" type="text/css" href="c:/style/default.css" />

C. <link rel="stylesheet" type="text/css" href="...\style\default.css" />

D. <link rel="stylesheet" type="text/css" href="c:\style/default.css" />

Poprawna odpowiedź wskazuje na relatywną ścieżkę do pliku CSS. W HTML, stosowanie ścieżek relatywnych jest standardem i dobrą praktyką. Relatywna ścieżka ./style/default.css oznacza, że plik default.css znajduje się w folderze style, który jest bezpośrednio wewnątrz katalogu, w którym znajduje się plik index.html. Stosowanie relatywnych ścieżek zapewnia większą elastyczność i przenośność projektu, ponieważ nie są one zależne od struktury folderów na danym komputerze. Jest to szczególnie ważne w kontekście aplikacji webowych, które mogą być przenoszone między różnymi środowiskami serwerowymi. Zaleca się, aby projektanci stron zawsze używali ścieżek relatywnych, aby uniknąć problemów z odwoływaniem się do zasobów po zmianie lokalizacji projektu. Użycie poprawnej składni w tagu link, jak rel=stylesheet oraz type=text/css, zgodnie z dobrymi praktykami zapewnia poprawne załadowanie stylów CSS, co wpływa na poprawne wyświetlanie się strony w przeglądarkach.

Pytanie 32

Pokazane pole input pozwala na

<input type="checkbox" name="text1" value="text2">

A. wprowadzenie hasła

B. wybranie opcji

C. wpisanie dowolnego ciągu znaków

D. selekcję opcji z listy zawierającej wartości text1 oraz text2

Pole input typu checkbox to fajna opcja, bo pozwala użytkownikom zaznaczać jedną albo więcej opcji z dostępnych wyborów. Takie checkboxy można zobaczyć na różnych stronach internetowych, są super przydatne, a użytkownik może je odznaczać kiedy chce. W HTML mamy atrybut type, który mówi, co użytkownik może wpisać. W przypadku checkboxa mamy to pole, które można zaznaczyć i dzięki temu dodajemy wartość do formularza, gdy go wysyłamy. Przykładem mogą być formularze zgód, gdzie trzeba potwierdzić kilka polityk prywatności lub warunków korzystania z serwisu. Ważne jest także, żeby każdy checkbox miał odpowiednio przypisane atrybuty name i value, bo dzięki temu łatwiej jest je zidentyfikować, gdy przesyłamy dane. I pamiętajmy, żeby dobrze oznaczać checkboxy etykietami przez element label – to pomaga, zwłaszcza osobom korzystającym z technologii wspomagających. Takie poprawne używanie checkboxów to klucz do budowania intuicyjnych i użytecznych interfejsów użytkowników.

Pytanie 33

W programie INKSCAPE / COREL aby uzyskać przedstawiony efekt napisu, należy

A. zastosować funkcję sumy z kołem.

B. skorzystać z funkcji wstaw / dopasuj tekst do ścieżki.

C. skorzystać z funkcji gradientu.

D. zastosować funkcję wykluczenia z kołem.

Niestety, twoja odpowiedź nie była prawidłowa. Wybrane przez Ciebie odpowiedzi odwoływały się do operacji na obiektach (sumowanie, wykluczanie) lub do efektów wizualnych (gradient), które nie mają bezpośredniego związku z manipulacją tekstem wzdłuż ścieżki. W programach graficznych takich jak Inkscape czy CorelDRAW, aby uzyskać efekt tekstu dopasowanego do ścieżki, stosuje się funkcję dopasowania tekstu do ścieżki. Funkcje sumowania czy wykluczania obiektów służą do tworzenia nowych kształtów z istniejących obiektów, a nie do manipulacji tekstem. Podobnie, gradient to efekt wizualny, który pozwala na płynne przejście między dwoma lub więcej kolorami, ale nie wpływa on na kształt czy orientację tekstu. Ważne jest aby nie mylić tych różnych funkcji i umieć prawidłowo je zastosować w praktyce.

Pytanie 34

Po uruchomieniu poniższego fragmentu kodu PHP:

echo date("Y");

na ekranie pojawi się bieżąca data zawierająca tylko:

A. miesiąc i rok

B. rok

C. dzień

D. dzień i miesiąc

W odpowiedzi na pytanie, kod PHP echo date("Y"); zwraca aktualny rok, co jest zgodne z jego konstrukcją. Funkcja date() w PHP jest standardowym sposobem na formatowanie daty i czasu. Przekazany argument "Y" oznacza, że chcemy otrzymać rok w czterocyfrowym formacie. Na przykład, jeśli aktualny rok to 2023, wynik będzie wynosił 2023. Tego rodzaju operacje są niezwykle przydatne w różnych aplikacjach, od prostych stron internetowych po bardziej złożone systemy zarządzania treścią, gdzie dane o roku mogą być wykorzystywane do generowania dynamicznych treści, takich jak stopki z roku lub nagłówki z aktualnym rokiem. Użycie funkcji date() w odpowiedni sposób jest zgodne z najlepszymi praktykami programowania w PHP, które zalecają używanie wbudowanych funkcji do zarządzania datami i czasem, co zapewnia większą niezawodność i prostotę w kodzie.

Pytanie 35

Który efekt został zaprezentowany na filmie?

A. Zwiększenie ostrości zdjęcia.

B. Zmniejszenie kontrastu zdjęcia.

C. Zmiana jasności zdjęć.

D. Przenikanie zdjęć.

Poprawnie wskazany efekt to przenikanie zdjęć, często nazywane też płynnym przejściem (ang. crossfade). Polega to na tym, że jedno zdjęcie stopniowo zanika, jednocześnie drugie pojawia się z narastającą widocznością. W praktyce technicznej realizuje się to najczęściej przez zmianę przezroczystości (opacity) dwóch warstw – jedna warstwa z pierwszym obrazem ma zmniejszaną wartość opacity z 1 do 0, a druga z kolejnym zdjęciem zwiększaną z 0 do 1. Na stronach WWW taki efekt robi się zwykle za pomocą CSS (transition, animation, keyframes) albo JavaScriptu, czasem z użyciem bibliotek typu jQuery czy gotowych sliderów. Moim zdaniem to jest jeden z podstawowych efektów, który warto umieć odtworzyć, bo pojawia się w galeriach, sliderach na stronach głównych, prezentacjach produktów czy prostych pokazach slajdów. W materiałach multimedialnych, np. w edycji wideo, dokładnie ten sam efekt nazywa się przejściem typu „cross dissolve” lub „fade”, i zasada działania jest identyczna – płynne nakładanie się dwóch klatek obrazu w czasie. Dobre praktyki mówią, żeby nie przesadzać z czasem trwania przenikania: zwykle 0,5–1,5 sekundy daje przyjemny, profesjonalny wygląd, bez wrażenia „zamulenia” interfejsu. Warto też pilnować spójności – jeśli na stronie używasz przenikania w jednym miejscu, dobrze jest utrzymać podobny styl animacji w innych elementach, żeby całość wyglądała konsekwentnie i nie rozpraszała użytkownika. W kontekście multimediów na WWW przenikanie jest też korzystne wydajnościowo, bo operuje głównie na właściwości opacity i transformacjach, które przeglądarki potrafią optymalizować sprzętowo.

Pytanie 36

Co stanie się z polem, dla którego w CREATE TABLE użyto klauzuli PRIMARY KEY?

A. stanie się indeksem klucza

B. stanie się kluczem obcym

C. stanie się indeksem unikalnym

D. stanie się kluczem podstawowym (głównym)

Klauzula PRIMARY KEY w CREATE TABLE sprawia, że dane pole staje się kluczem PODSTAWOWYM (głównym) tabeli - jednoznacznie identyfikuje każdy wiersz, więc musi być unikalne i niepuste. Przy okazji baza tworzy dla niego unikalny indeks. Zapamiętaj: PRIMARY KEY = „to pole identyfikuje rekord”.

Pytanie 37

Jaki program jest wykorzystywany do edycji dźwięku?

A. Audacity

B. Inkscape

C. GIMP

D. CorelDRAW

Audacity to naprawdę fajny program do obróbki dźwięku, który jest używany przez wielu, zarówno hobbystów, jak i profesjonalistów. Jest to open-source, więc można go ściągnąć za darmo. Dzięki niemu możesz nagrywać dźwięki z mikrofonu lub z innych źródeł, co jest super przydatne. Możliwości edytowania ścieżek dźwiękowych są ogromne – masz różne efekty, jak kompresja, EQ czy reverb, które naprawdę mogą wzbogacić Twoje nagrania. Obsługuje też wiele formatów plików, jak WAV, MP3 czy OGG, co sprawia, że jest wszechstronny. Sam z niego korzystam do nagrywania podcastów i muszę przyznać, że dobrze się sprawdza. Ważne, żeby pamiętać, że Audacity jest popularne w branży, bo pozwala na solidną pracę z dźwiękiem, co jest kluczowe, jeśli planujesz coś profesjonalnego. Jest też duża społeczność użytkowników, więc program ciągle się rozwija i aktualizuje. To na pewno coś, czego warto spróbować!

Pytanie 38

W dokumencie HTML umieszczono tekst sformatowany określonym stylem. Aby wprowadzić w treści kilka słów o zróżnicowanym stylu, należy użyć znacznika

A. <section>

B. <hr>

C. <table>

D. <span>

Znacznik <span> jest używany w HTML do definiowania niewielkich fragmentów tekstu, które można stylizować niezależnie od reszty treści. Przy jego pomocy możemy wprowadzać różne style CSS, co pozwala na skomponowanie bardziej zróżnicowanego wizualnie tekstu. Na przykład, możemy użyć znacznika <span> do podkreślenia ważnych słów w zdaniu, zmieniając ich kolor lub czcionkę. Ważne jest, aby znacznik <span> nie wprowadzał żadnych zmian semantycznych w treści; jest to znacznik czysto stylistyczny. W praktyce, korzystając z CSS, możemy zastosować różne klasy do elementów <span>, co zwiększa elastyczność w zakresie stylizacji. Przykład: <span class='highlight'>ważne słowo</span> może zostać zapisane w arkuszu stylów jako .highlight { background-color: yellow; }. To podejście jest zgodne z zasadami semantycznego HTML oraz wykorzystania CSS, co jest rekomendowaną praktyką w tworzeniu stron internetowych.

Pytanie 39

W języku SQL dodanie nowej kolumny z nazwą miejscowości do istniejącej tabeli pracownicy umożliwia kwerenda

A. CREATE TABLE pracownicy ADD miejscowosc FLOAT(2);

B. ALTER TABLE pracownicy ADD miejscowosc VARCHAR(100);

C. ALTER TABLE pracownicy DROP COLUMN miejscowosc;

D. ALTER TABLE pracownicy ADD miejscowosc FLOAT(2);

Poprawna odpowiedź używa polecenia ALTER TABLE z klauzulą ADD i odpowiednim typem danych tekstowych: ALTER TABLE pracownicy ADD miejscowosc VARCHAR(100);. W SQL instrukcja ALTER TABLE służy właśnie do modyfikowania istniejącej tabeli: możemy dodawać kolumny, usuwać je, zmieniać typy, klucze itp. Skoro tabela pracownicy już istnieje, nie tworzymy jej od nowa, tylko ją rozszerzamy o nową kolumnę.

Sama składnia jest dość typowa: po nazwie tabeli podajemy słowo kluczowe ADD, potem nazwę nowej kolumny i jej typ danych. Dla nazwy miejscowości naturalny jest typ znakowy, najczęściej VARCHAR z rozsądną długością, np. 50, 80 czy 100 znaków. VARCHAR oznacza, że długość jest zmienna, czyli baza nie marnuje miejsca na puste znaki, gdy ktoś wpisze krótszą nazwę, np. „Łódź” czy „Rzeszów”. Moim zdaniem 100 znaków to bezpieczny, dość często spotykany limit w praktycznych projektach.

W realnych bazach (MySQL, PostgreSQL, SQL Server) bardzo podobnie dodaje się inne kolumny, np. numer telefonu czy kod pocztowy: ALTER TABLE pracownicy ADD telefon VARCHAR(20);. Dobrą praktyką jest też od razu przemyślenie, czy kolumna może być NULL, czy powinna mieć domyślną wartość. Przykładowo można napisać: ALTER TABLE pracownicy ADD miejscowosc VARCHAR(100) NOT NULL DEFAULT 'nieznana'; – to już trochę wyższy poziom projektowania, ale w większych systemach ma duże znaczenie.

Warto zapamiętać ogólny schemat: ALTER TABLE nazwa_tabeli ADD nazwa_kolumny typ;. To jedno z podstawowych poleceń DDL (Data Definition Language) i w administracji bazami danych jest używane bardzo często, gdy trzeba rozbudować istniejący schemat bez kasowania danych.

Pytanie 40

Zapis w języku JavaScript:

x = przedmiot.nazwa();

wskazuje, że

A. Zmienna x będzie przechowywać rezultat działania funkcji przedmiot.

B. Zmienna x będzie przechowywać rezultat wykonania metody nazwa.

C. nazwa jest polem w klasie przedmiot.

D. nazwa stanowi właściwość obiektu przedmiot.

W kontekście przedstawionego pytania, niepoprawne odpowiedzi sugerują nieporozumienia dotyczące struktury obiektów w JavaScript oraz różnicy pomiędzy metodami a właściwościami. W szczególności, wskazanie, że nazwa jest właściwością obiektu przedmiot, jest mylne, ponieważ w tej konstrukcji 'nazwa' nie jest statycznym atrybutem, lecz metodą, co implikuje, że jest funkcją, a nie prostą wartością. Istotne jest zrozumienie, że właściwości obiektów przechowują dane, ale metody wykonują operacje na tych danych. Dodatkowo, mylenie metody z polem klasy prowadzi do błędnego postrzegania obiektów. W JavaScript, metody są funkcjami przypisanymi do obiektów, podczas gdy pola klasy, nazywane właściwościami, są zupełnie innym bytem. Typowe błędy myślowe w tym kontekście obejmują również nieznajomość pojęcia kontekstu wykonania, który w JavaScript jest kluczowy dla zrozumienia, jak metody działają w odniesieniu do obiektów. Właściwe zrozumienie tych różnic jest fundamentalne dla efektywnego programowania obiektowego. Używanie obiektów w JavaScript powinno opierać się na jasnym rozróżnieniu pomiędzy ich właściwościami a funkcjami, co skutkuje bardziej zorganizowanym i zrozumiałym kodem.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej