Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 14 czerwca 2026 21:23
Data zakończenia: 14 czerwca 2026 21:36

Egzamin niezdany

Wynik: 13/40 punktów (32,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Udostępnij swój wynik

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Jak zapisać w JS warunek: a i b są UJEMNE, a a jest większe od -50?

if (a < 0 && b < 0 || a > -50)

if (a < 0 || b < 0 || a > -50)

if (a < 0 && b < 0 && a > -50)

if (a < 0 || (b < 0 && a > -50))

Trzy warunki muszą zachodzić jednocześnie - a ujemne, b ujemne i a większe od -50 - więc łączymy je &&: if (a < 0 && b < 0 && a > -50). „Ujemne” to < 0. Dlatego ten warunek jest poprawny.

Pytanie 2

W której z technologii NIE da się przetwarzać danych wprowadzonych przez użytkownika na stronie WWW?

A. PHP

B. JavaScript

C. CSS

D. AJAX

CSS służy wyłącznie do opisu WYGLĄDU - nie ma logiki ani dostępu do danych, więc nie da się nim przetworzyć tego, co wpisał użytkownik. Dlatego danych użytkownika nie przetworzysz w CSS.

Pytanie 3

Aby prawidłowo udokumentować linię kodu w języku JavaScript, należy po znakach // wpisać komentarz.

x = Math.max(a, b, c); //

A. wybór losowej wartości ze zmiennych a, b i c

B. w zmiennej x maksymalna wartość ze zmiennych a, b, c

C. w zmiennej x minimalna wartość ze zmiennych a, b, c

D. nieprawidłowe dane.

Odpowiedź "w zmiennej x maksymalna wartość ze zmiennych a, b, c" jest poprawna, ponieważ odzwierciedla działanie funkcji Math.max() w języku JavaScript, która zwraca największą wartość spośród podanych argumentów. W kontekście tej linii kodu, przypisanie wartości do zmiennej x jest kluczowym elementem programowania, gdyż pozwala na dynamiczne ustalanie największej wartości zmiennych a, b i c w różnych scenariuszach. W praktyce, odpowiednia dokumentacja kodu, w tym komentarze, jest niezbędna do utrzymania czytelności i zrozumiałości kodu, zwłaszcza w większych projektach. Komentarze pomagają innym programistom (lub nawet samym autorom kodu w przyszłości) szybko zrozumieć, co dany fragment kodu robi. Używanie komentarzy w odpowiednich miejscach, szczególnie po operatorze "//", jest uznawane za dobrą praktykę w programowaniu. Dlatego ważne jest, aby jasno określić funkcję danej linii kodu, co czyni tę odpowiedź trafną.

Pytanie 4

W języku skryptowym JavaScript operatory: || oraz && należą do grupy operatorów

A. logicznych.

B. bitowych.

C. przypisania.

D. arytmetycznych.

Operatory || oraz && w JavaScript to klasyczne operatory logiczne. Działają na wartościach, które można zinterpretować jako prawdę lub fałsz (tzw. wartości truthy i falsy) i zwracają wynik wyrażenia logicznego. && oznacza „i” logiczne – całe wyrażenie jest prawdziwe tylko wtedy, gdy oba operandy są traktowane jako prawdziwe. || oznacza „lub” logiczne – wystarczy, że jeden z operandów jest prawdziwy, żeby całe wyrażenie było uznane za prawdę. W praktyce bardzo często wykorzystuje się je w instrukcjach warunkowych, np.: if (isLoggedIn && isAdmin) { … } albo if (isMobile || isTablet) { … }. W JavaScript te operatory mają jeszcze jedną, moim zdaniem bardzo przydatną cechę: nie zwracają po prostu true/false, tylko konkretną wartość jednego z operandów. Na przykład: const name = userName || "Gość"; – jeśli userName jest wartością „falsy” (np. pusty string, null, undefined), to do name trafi "Gość". To jest tzw. krótkie spięcie (short-circuit evaluation): przy operatorze &&, jeśli pierwszy operand jest falsy, drugi nie jest już w ogóle obliczany; przy ||, jeśli pierwszy jest truthy, drugi też nie jest sprawdzany. W dobrych praktykach front-endu wykorzystuje się to do prostego ustawiania wartości domyślnych, zabezpieczania wywołań funkcji (np. callback && callback()) oraz budowania bardziej czytelnych warunków. Warto też pamiętać o różnicy między operatorami logicznymi (&&, ||, !) a porównania (===, !==), bo to są różne grupy operatorów, chociaż często używa się ich razem w tych samych warunkach. Z mojego doświadczenia, świadome używanie tych operatorów logicznych bardzo upraszcza kod i zmniejsza liczbę if-ów rozrzuconych po skryptach.

Pytanie 5

Funkcja przedstawiona w kodzie JavaScript ma na celu

A. zwrócić iloczyn kolejnych liczb od 1 do a

B. wyświetlić kolejne liczby od a do n

C. pokazać wynik mnożenia a przez n

D. zwrócić wynik potęgowania an

Wśród przedstawionych odpowiedzi, niektóre mogą wydawać się kuszące, ale są niepoprawne z powodu złego zrozumienia działania pętli for i operacji arytmetycznych w JavaScript. Opcja, że funkcja miałaby wypisać kolejne liczby od a do n, jest błędna. Kod nie zawiera żadnej instrukcji wyświetlania czy logowania, a jedynie operacje arytmetyczne i zwracanie wyniku. Podobnie, wypisywanie wyniku mnożenia a przez n jest niepoprawne, gdyż funkcja nie wykonuje jednokrotnego mnożenia a i n. Zamiast tego, wykonuje wielokrotne mnożenie a, co jest typowe dla operacji potęgowania. W końcu, mylne byłoby sądzenie, że funkcja oblicza iloczyn kolejnych liczb od 1 do a. Taki proces wymagałby zagnieżdżonej logiki, iteracji po zmiennej innej niż a, co nie jest obecne w danym kodzie. Błędne odpowiedzi mogą wynikać z niepełnego zrozumienia jak działa pętla for lub jak przypisuje się wartości w operacjach iteracyjnych. Kluczową umiejętnością jest umiejętność odczytywania i interpretowania kodu w kontekście wykonywanych operacji, co wymaga doświadczenia w pracy z językiem programowania i jego strukturami kontrolnymi.

Pytanie 6

Język JavaScript wspiera

A. klasy abstrakcyjne

B. wysyłanie ciasteczek z identycznymi informacjami do wielu klientów witryny

C. obiekty DOM

D. funkcje wirtualne

JavaScript to język skryptowy, który ma wbudowaną obsługę obiektowego modelu dokumentu (DOM), co umożliwia dynamiczne manipulowanie strukturą HTML oraz CSS stron internetowych. Dzięki DOM programiści mogą dodawać, usuwać lub modyfikować elementy na stronie w czasie rzeczywistym, co czyni aplikacje bardziej interaktywnymi. Przykładem może być zmiana tekstu przycisku po jego kliknięciu, co można osiągnąć dzięki metodom takim jak `getElementById` oraz `innerHTML`. JavaScript jest nieodłącznym elementem nowoczesnego podejścia do tworzenia aplikacji webowych, a jego kompatybilność z DOM sprawia, że jest to kluczowa umiejętność dla programistów. Wiedza na temat manipulacji DOM jest fundamentem dla technologii takich jak React czy Angular, które opierają się na zasadach wydajnego zarządzania interfejsem użytkownika przez wirtualny DOM. Współczesne standardy, takie jak ECMAScript, rozwijają możliwości JavaScript, a znajomość DOM jest niezwykle cenna na rynku pracy.

Pytanie 7

W formularzu wartości z pola input o typie number zostały przypisane do zmiennej a, a następnie przetworzone w skrypcie JavaScript w sposób następujący:

var x = parseInt(a);

Jakiego typu będzie zmienna x?

A. napisowego

B. zmiennoprzecinkowego

C. Nan

D. liczbowego, całkowitego

Zmienna x, przypisana w wyniku zastosowania funkcji parseInt na zmiennej a, będzie typu liczbowego, całkowitego. Funkcja parseInt jest używana w JavaScript do konwersji wartości na liczbę całkowitą. Jeśli a jest wartością wprowadzoną przez użytkownika w polu input o typie number, to parseInt(a) zwróci wartość liczbową, eliminując wszelkie znaki niebędące cyframi. Wartością return będzie liczba całkowita, ponieważ parseInt zwraca tylko całkowite części liczb. Wartością zwróconą będzie NaN, jeśli a nie zawiera żadnych cyfr, co w tym kontekście nie ma miejsca, zakładając, że użytkownik wprowadził poprawne dane. Przykład: jeśli użytkownik wprowadzi '42.5', to parseInt('42.5') zwróci 42, eliminując część dziesiętną. Warto zaznaczyć, że parseInt może przyjąć drugi argument, który określa system liczbowy (bazę), w jakim liczba ma być interpretowana, co jest zgodne z wytycznymi ECMAScript. Poznanie możliwości i ograniczeń funkcji parseInt jest kluczowe w pracy z danymi liczbowymi w JavaScript, szczególnie w kontekście walidacji danych wejściowych.

Pytanie 8

W języku JavaScript stworzono funkcję o nazwie liczba_max, która porównuje trzy liczby naturalne przekazane jako argumenty i zwraca największą z nich. Jak powinno wyglądać prawidłowe wywołanie tej funkcji oraz uzyskanie jej wyniku?

A. liczba_max(a,b,c,wynik);

B. liczba_max(a,b,c);

C. liczba_max(a,b,c)=wynik;

D. var wynik=liczba_max(a,b,c);

Odpowiedź "var wynik=liczba_max(a,b,c);" jest poprawna, ponieważ w ten sposób prawidłowo wywołujemy funkcję liczba_max, przekazując do niej trzy argumenty: a, b oraz c. Funkcja ta ma na celu zwrócenie maksymalnej wartości z przekazanych liczb, więc przypisanie jej wyniku do zmiennej wynik jest logicznym krokiem. W języku JavaScript, operator przypisania (=) pozwala na zdefiniowanie zmiennych, co w tym przypadku oznacza, że zmienna wynik będzie zawierać wartość zwróconą przez funkcję. Wartością tą jest największa liczba spośród a, b i c. Zastosowanie takiego podejścia jest zgodne z koncepcją programowania funkcjonalnego, gdzie funkcje są traktowane jako „pierwszej klasy obywateli”, co oznacza, że można je przypisywać do zmiennych. Dobrą praktyką w programowaniu jest również używanie czytelnych nazw zmiennych oraz funkcji, co ułatwia zrozumienie kodu przez inne osoby. Dodatkowo, warto zwrócić uwagę na typy danych przekazywanych do funkcji, aby uniknąć nieprzewidzianych błędów podczas obliczeń.

Pytanie 9

W języku JavaScript zamieszczony poniżej fragment funkcji ma na celu

wynik = 0;
 for (i = 0; i < tab.length; i++) {
 wynik += tab[i];
 }

A. policzenie sumy wszystkich elementów tablicy

B. wprowadzenie do każdego elementu tablicy bieżącej wartości zmiennej i

C. dodanie stałej wartości do każdego elementu tablicy

D. wyświetlenie wszystkich elementów tablicy

Podany fragment kodu w języku JavaScript pokazuje klasyczną strukturę pętli for, która pozwala na przejście przez wszystkie elementy tablicy i wykonanie na nich określonych operacji. W tym przypadku celem pętli jest zsumowanie wszystkich elementów tablicy. Zmienna wynik jest inicjalizowana wartością 0, co jest dobrą praktyką programistyczną, aby zapewnić prawidłowe działanie sumowania. Pętla iteruje przez każdy element tablicy tab przy pomocy zmiennej i, która pełni rolę indeksu. Przy każdej iteracji do zmiennej wynik dodawana jest wartość bieżącego elementu tablicy tab[i]. Po zakończeniu pętli zmienna wynik będzie zawierać sumę wszystkich elementów tablicy. Takie podejście jest podstawą wielu algorytmów przetwarzających dane tablicowe i ilustruje ważny koncept iteracyjnego przetwarzania danych. Warto również wspomnieć, że takie podstawowe operacje jak to sumowanie mogą być zastosowane w wielu dziedzinach takich jak analiza danych obliczenia statystyczne czy przetwarzanie dużych zbiorów danych w systemach komputerowych co czyni je niezwykle wartościowymi w praktyce zawodowej

Pytanie 10

Po wykonaniu instrukcji języka JavaScript x = Math.ceil(2.4); wartość zmiennej x będzie wynosić

A. 8

B. 3

C. 2

D. 4

W tym przykładzie kluczowe jest zrozumienie, co dokładnie robi funkcja Math.ceil() w JavaScript. Ta funkcja zawsze zaokrągla liczbę w górę do najbliższej liczby całkowitej, i to niezależnie od tego, jak mała jest część ułamkowa. Dla wartości 2.4 najbliższa liczba całkowita „w górę” to 3, więc po wykonaniu instrukcji x = Math.ceil(2.4); zmienna x przyjmie wartość 3. Nie interesuje nas tu klasyczne zaokrąglanie matematyczne do „najbliższej” liczby, tylko zawsze w stronę dodatniej nieskończoności.
W standardzie ECMAScript Math.ceil() jest jedną z podstawowych funkcji do pracy z liczbami, obok Math.floor() (zaokrąglenie w dół) i Math.round() (zaokrąglenie do najbliższej liczby całkowitej). Dla porównania: Math.floor(2.4) da 2, Math.round(2.4) też da 2, a tylko Math.ceil(2.4) zwróci 3. W praktyce webowej takie funkcje są często używane np. przy dzieleniu elementów na strony (paginacja), liczeniu ilości stron w wynikach wyszukiwania, obliczaniu liczby wierszy w siatce (grid), czy przy przeliczaniu miejsc w koszyku, kiedy musisz zawsze „doliczyć” pełną jednostkę.
Moim zdaniem warto od razu wyrobić sobie nawyk, żeby przy liczbach zmiennoprzecinkowych w JavaScript pamiętać o różnicach między ceil, floor i round, bo to są podstawowe narzędzia przy każdym kalkulatorze, module cenowym, przeliczaniu czasu trwania, dzieleniu zadań na porcje itd. Dobra praktyka jest też taka, żeby zawsze jasno nazywać zmienne, np. totalPages = Math.ceil(itemsCount / itemsPerPage); – od razu widać, że chodzi o zaokrąglenie w górę.
Podsumowując: poprawna odpowiedź to 3, bo Math.ceil() zawsze przesuwa wynik do najbliższej większej lub równej liczby całkowitej. Dla 2.4 jest to właśnie 3.

Pytanie 11

Jakie wyrażenie logiczne powinno być użyte w języku JavaScript, aby zastosować operacje tylko dla wszystkich liczb ujemnych z przedziału jednostronnie domkniętego <-200,-100)?

A. (liczba >=-200) && (liczba<-100)

B. (liczba <=-200) && (liczba<-100)

C. (liczba <=-200) || (liczba>-100)

D. (liczba >=-200) || (liczba>-100)

Jeśli chcesz wykonywać operacje tylko na liczbach ujemnych w przedziale od -200 do -100 w JavaScript, musisz użyć takiego wyrażenia: (liczba >= -200) && (liczba < -100). To wyrażenie łączy dwa warunki, co oznacza, że oba muszą być spełnione, żeby całość była prawdziwa. Pierwszy warunek mówi, że liczba musi być większa lub równa -200, a drugi, że musi być mniejsza niż -100. Tak definiujemy przedział, co jest zgodne z zasadami ECMAScript, na których oparty jest JavaScript. Dla przykładu, jeśli weźmiesz liczbę -150, to to wyrażenie zwróci prawdę, bo -150 jest w tym przedziale. Natomiast dla -250, wyrażenie zwróci fałsz, bo nie spełnia pierwszego warunku. Dzięki temu, programista ma pewność, że operacje wykonywane są jedynie na liczbach w danym przedziale. Takie zastosowanie można spotkać na przykład w walidacji danych w formularzach czy w filtracji danych w aplikacjach webowych.

Pytanie 12

Kod źródłowy przedstawiony poniżej ma na celu wyświetlenie

A. liczb wprowadzonych z klawiatury, aż do momentu wprowadzenia wartości 0

B. losowych liczb od 0 do 100, aż do wylosowania wartości 0

C. wylosowanych liczb z zakresu od 1 do 99

D. ciągu liczb od 1 do 100

Kod źródłowy przedstawiony w pytaniu inicjuje losowanie liczb w przedziale od 0 do 100 i wyświetla je na ekranie aż do momentu wylosowania liczby 0. Taki sposób działania jest możliwy dzięki zastosowaniu pętli while która wykonuje się dopóki warunek w niej zawarty jest spełniony. W tym przypadku warunek ten to różność zmiennej liczba od zera. Funkcja rand(0 100) generuje losowe liczby całkowite z zadanego przedziału. W momencie wylosowania wartości 0 pętla przestaje się wykonywać co skutkuje zakończeniem procesu wyświetlania liczb na ekranie. Tego typu pętle są często używane w programowaniu do tworzenia losowych zdarzeń np. w grach komputerowych gdzie potrzebne jest dynamiczne generowanie wartości. Warto zwrócić uwagę na to że funkcja rand jest standardową funkcją w wielu językach programowania pozwalającą na generowanie losowych liczb co jest przydatne w testowaniu algorytmów w różnych warunkach. Praktyka ta wspomaga proces nauki i doskonalenia umiejętności programistycznych dzięki możliwości symulacji losowych scenariuszy.

Pytanie 13

Aby poprawnie udokumentować poniższą linię kodu, po znakach // należy dodać komentarz, że linia ta:

document.getElementById("tytul").style.color = "red"; //

A. zmienia treść elementu o id „tytuł” na słowo „red”

B. zawiera błąd składniowy i nie zadziała

C. tworzy nowy element o id „tytuł”

D. zmienia kolor tekstu elementu o id „tytuł” na czerwony

document.getElementById("tytul") odnajduje element strony o id „tytuł”, a przypisanie do jego właściwości style.color zmienia kolor tekstu tego elementu. Wartość "red" oznacza kolor czerwony. W efekcie tekst elementu „tytuł” staje się czerwony. Dlatego komentarz powinien mówić, że linia zmienia kolor tekstu elementu o id „tytuł” na czerwony.

Pytanie 14

Które stwierdzenie na temat funkcji fun1 zapisanej w języku JavaScript jest prawdziwe?

var x = fun1(3, 24, "Mnożymy");

function fun1(a, b, c) {
    return a * b;
}

A. Ma dwa parametry liczbowe i zwraca wartość typu napisowego.

B. Przyjmuje trzy parametry, lecz nie zwraca wartości.

C. Ma trzy parametry wejściowe, w tym jeden typu napisowego, i zwraca wartość numeryczną.

D. Zwraca dwie wartości przechowywane w zmiennych a i b.

Gratulacje, Twoja odpowiedź jest poprawna. Istotą funkcji w JavaScript jest to, że mogą one przyjmować dowolną liczbę argumentów i mogą zwracać wartość. W przypadku funkcji fun1, przyjmuje ona trzy parametry: a, b, c. Parametr c jest typu napisowego, co jest istotne, ponieważ JavaScript jest językiem słabo typowanym, co oznacza, że możemy przekazywać różne typy zmiennych jako argumenty dla funkcji. Funkcja fun1 zwraca wynik mnożenia dwóch pierwszych parametrów, co jest wartością numeryczną. To jest zgodne z zasadami JavaScript, gdzie funkcje mogą zwracać dowolne wartości - w tym przypadku wartość numeryczną. W praktyce, funkcje takie jak ta mogą być używane w różnych kontekstach, na przykład do manipulacji danymi wejściowymi i zwracania przetworzonych wyników.

Pytanie 15

W języku JavaScript zapisano kod, którego wynikiem działania jest

var osoba = prompt("Podaj imię", "Adam");

A. wyświetlenie okna z polem edycyjnym, w którym jest wpisany domyślny tekst "Adam".

B. pobranie z formularza wyświetlonego na stronie HTML imienia "Adam".

C. wyświetlenie okna z pustym polem edycyjnym.

D. bezpośrednie wpisanie do zmiennej osoba wartości "Adam".

Niepoprawne odpowiedzi sugerują, że kod JavaScript może bezpośrednio wpisać wartość do zmiennej lub pobrać dane z formularza wyświetlanego na stronie HTML. Te rozumowania są jednak błędne. W JavaScript, aby przypisać wartość do zmiennej, musimy użyć operatora przypisania =, a nie metody prompt(). Metoda prompt() służy do wyświetlania okna dialogowego z polem tekstowym dla użytkownika, a nie do manipulowania danymi na stronie. Podobnie, pobieranie danych z formularza wymaga interakcji z DOM, a nie prostego użycia metody prompt(). W przypadku pustego pola edycyjnego, jest to możliwe tylko wtedy, gdy nie podamy drugiego argumentu do metody prompt(). W podanym kodzie drugi argument to 'Adam', co oznacza, że w polu edycyjnym domyślnie będzie wpisany tekst 'Adam'.

Pytanie 16

Jakie będzie działanie podanych instrukcji JavaScript?

var elementy = document.getElementsByClassName("styl1");
   for(var i = 0; i < elementy.length; i++)
     elementy[i].style.fontWeight = "bolder";

A. Jedynie dla elementu o id równym styl1 będzie przypisany styl pogrubienia tekstu na bolder

B. Dla wszystkich elementów na stronie zostanie zastosowany styl pogrubienia tekstu na bolder

C. Dla wszystkich elementów przypisanych do klasy styl1 zostanie nadany styl pogrubienia tekstu bolder

D. Wyłącznie dla pierwszego elementu przypisanego do klasy styl1 zostanie nadany styl pogrubienia tekstu bolder

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Instrukcje JavaScript w pytaniu wykorzystują metodę getElementsByClassName aby pobrać kolekcję wszystkich elementów na stronie które posiadają przypisaną klasę styl1. Metoda ta zwraca obiekt typu HTMLCollection który przypomina tablicę i zawiera odniesienia do elementów DOM posiadających określoną klasę. Następnie za pomocą pętli for przechodzimy przez każdy z tych elementów i zmieniamy ich styl na bolder przypisując nową wartość do właściwości style.fontWeight. Dzięki temu każdy element w kolekcji zostaje zmodyfikowany i wyświetlany z pogrubioną czcionką. Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w zakresie manipulacji DOM w JavaScript gdyż jest to sposób efektywny i bezpośredni. Użycie klas do grupowania elementów HTML pozwala na jednoczesne stosowanie stylów i operacji na grupach elementów co jest kluczowe w dynamicznym modelu tworzenia stron internetowych. Warto zwrócić uwagę na fakt że nazwy klas są czułe na wielkość liter co oznacza że styl1 i Styl1 byłyby traktowane jako różne klasy.

Pytanie 17

Wskaż właściwy sposób zapisu instrukcji w języku JavaScript.

A. document.write("Liczba π z dokładnością do 2 miejsc po przecinku ≈ " ; 3.14 );

B. document.write("Liczba π z dokładnością do 2 miejsc po przecinku ≈ " 3.14 );

C. document.write("Liczba π z dokładnością do 2 miejsc po przecinku ≈ " . 3.14 );

D. document.write("Liczba π z dokładnością do 2 miejsc po przecinku ≈ " + 3.14 );

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna odpowiedź to 'document.write("Liczba π z dokładnością do 2 miejsc po przecinku ≈ " + 3.14);'. Ta instrukcja w języku JavaScript umożliwia wyświetlenie tekstu oraz wartości liczbowej na stronie internetowej. Kluczowym elementem jest operator konkatenacji '+', który służy do łączenia ze sobą dwóch lub więcej stringów. W tym przypadku łączymy tekst z wartością liczby π. Użycie podwójnych cudzysłowów do otoczenia tekstu jest poprawne, a znaki ucieczki (backslash) przed cudzysłowami wewnętrznymi zapewniają, że JavaScript prawidłowo interpretuje je jako część tekstu, a nie zakończenie stringa. W praktyce często korzysta się z tego typu zapisów do dynamicznego generowania treści na stronach internetowych, co jest zgodne z zasadami programowania obiektowego oraz dobrymi praktykami w zakresie czytelności kodu. Warto również zauważyć, że 'document.write' jest funkcją, którą należy stosować ostrożnie, gdyż może nadpisywać istniejącą zawartość strony, jeśli użyta zostanie po załadowaniu DOM. Dlatego w nowoczesnych aplikacjach webowych preferowane są inne metody, takie jak manipulacja DOM poprzez metody 'appendChild' lub 'innerHTML'.

Pytanie 18

W języku JavaScript zapisano fragment kodu. Po wykonaniu skryptu zmienna x

<script>
 var x = 10;
 x++;
 console.log(x);
 </script>

A. będzie równa 11 i zostanie wypisana w oknie popup.

B. będzie równa 10 i zostanie wypisana w głównym oknie przeglądarki internetowej.

C. będzie równa 10 i zostanie wypisana w dokumencie HTML.

D. będzie równa 11 i zostanie wypisana w konsoli przeglądarki internetowej.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Gratulacje, twoja odpowiedź jest poprawna! Odpowiedź 'będzie równa 11 i zostanie wypisana w konsoli przeglądarki internetowej' jest prawidłowa, ponieważ po zainicjalizowaniu zmiennej x wartością 10 następuje inkrementacja, która zwiększa wartość zmiennej o 1, dając w wyniku 11. Następnie wartość zmiennej x jest wypisywana w konsoli przeglądarki internetowej za pomocą metody console.log(). Jest to standardowa metoda w języku JavaScript do debugowania i śledzenia wartości zmiennych podczas wykonywania kodu. W praktyce, zrozumienie pracy z konsolą przeglądarki jest kluczowe dla efektywnego programowania JavaScript. To umiejętność, która pozwala na szybkie zlokalizowanie i rozwiązanie problemów z kodem. Dobrą praktyką jest również umiejętne korzystanie z operacji inkrementacji, które są podstawą sterowania przepływem i manipulowania danymi w JavaScript.

Pytanie 19

Do której grupy operatorów należą w JavaScript || oraz &&?

A. arytmetycznych

B. bitowych

C. przypisania

D. logicznych

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Operatory <code>||</code> (lub) i <code>&&</code> (oraz) w JavaScripcie należą do grupy operatorów LOGICZNYCH - łączą wartości prawda/fałsz i są podstawą warunków, np. <code>if (zalogowany && admin)</code>. Razem z negacją <code>!</code> tworzą komplet logiki. Zapamiętaj: podwójne znaki <code>&&</code>/<code>||</code> = logika, pojedyncze <code>&</code>/<code>|</code> = bity.

Pytanie 20

Której metody JS użyć, aby sprawdzić, czy napis ZAWIERA inny napis?

valueOf()

includes()

substr()

repeat()

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Metoda <code>includes()</code> sprawdza, czy napis ZAWIERA podany podciąg, i zwraca <code>true</code> lub <code>false</code> - np. <code>"Ala ma kota".includes("kot")</code> da <code>true</code>. Dlatego do sprawdzenia zawierania służy <code>includes()</code>.

Pytanie 21

Gdzie w dokumencie HTML mogą być umieszczane fragmenty kodu JavaScript?

A. zarówno w sekcji <head>, jak i <body>, w znaczniku <script>

B. jedynie w sekcji <head>, w znaczniku <script>

C. tak w sekcji <head>, jak i <body>, w znaczniku <java>

D. wyłącznie w sekcji <body>, w znaczniku <java>

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wiesz, wstawianie kodu JavaScript do dokumentu HTML powinno odbywać się w znaczniku <script>. Możesz go umieścić zarówno w <head>, jak i w <body>. Często wrzucamy skrypty do <head>, bo chcemy, żeby załadowały się przed wyświetleniem treści. To się przydaje, gdy skrypty zmieniają coś w DOM. Z drugiej strony, jak wrzucisz je do <body>, to skrypty będą ładowane po całej treści, co może przyspieszyć to, co widzi użytkownik. Na przykład, jeśli tworzysz coś interaktywnego, lepiej umieścić skrypty na dole, żeby nie blokować renderowania. Dobrze jest też pamiętać o atrybucie 'defer' w <script>, bo dzięki temu skrypt się ściąga równolegle z innymi rzeczami, ale działa dopiero jak cały dokument jest załadowany. To ważne, żeby strony działały sprawnie i były przyjemne w użytkowaniu.

Pytanie 22

Liczba 0x142 zapisana w skrypcie JavaScript jest w postaci:

A. dziesiętnej

B. dwójkowej

C. szesnastkowej

D. ósemkowej

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W JavaScript (i wielu innych językach) przedrostek <code>0x</code> oznacza, że liczba jest zapisana w systemie szesnastkowym (heksadecymalnym, podstawa 16, cyfry 0-9 i A-F). Zapis <code>0x142</code> odpowiada więc wartości dziesiętnej 322 (1·256 + 4·16 + 2). Inne przedrostki to <code>0b</code> dla zapisu dwójkowego i <code>0o</code> dla ósemkowego, a brak przedrostka oznacza liczbę dziesiętną. Dlatego <code>0x142</code> jest liczbą szesnastkową.

Pytanie 23

W JavaScript funkcja document.getElementById(id) ma na celu

A. pobrać wartości z formularza i przypisać je do zmiennej id

B. zweryfikować poprawność formularza o identyfikatorze id

C. umieścić tekst o treści ’id’ na stronie internetowej

D. zwrócić referencję do pierwszego elementu HTML o wskazanym id

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Fajnie, że zwróciłeś uwagę na metodę document.getElementById(id). To naprawdę ważne narzędzie w JavaScript, jeśli chodzi o pracę z DOM. Dzięki niej możesz łatwo znaleźć element HTML, który ma konkretny identyfikator, co jest super przydatne, gdy chcesz coś zmienić na stronie. Na przykład, żeby zmienić tekst nagłówka, używasz: document.getElementById('header').innerText = 'Nowy tekst nagłówka'. Warto pamiętać, żeby identyfikatory były unikalne, bo to potem ułatwia odnajdywanie i manipulację tymi elementami. Unikaj też zbyt ogólnych nazw, bo to może prowadzić do zamieszania. Metoda ta jest naprawdę szeroko stosowana w nowoczesnym programowaniu stron internetowych, co czyni strony bardziej interaktywnymi i dynamicznymi.

Pytanie 24

Fragment kodu powyżej został napisany w języku JavaScript. Co należy umieścić w miejsce kropek, aby program przypisywał wartość 1 co trzeciemu elementowi w tablicy?

for (i = 0; i < T.length; ...)
 {
     T[i] = 1;
 }

A. i += 3

B. i = 3

C. i =+ 3

D. i ++ 3

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Prawidłowa odpowiedź to i += 3 ponieważ w języku JavaScript operator += służy do zwiększania wartości zmiennej o zadany krok. W kontekście pętli for oznacza to że po każdej iteracji zmienna i zostanie zwiększona o 3 co pozwala na przypisanie wartości 1 co trzeciemu elementowi w tablicy. Jest to standardowa praktyka przy iteracji co kilka elementów w tablicy. Użycie += jest preferowane ze względu na jego zwięzłość i czytelność co jest zgodne z dobrymi praktykami programistycznymi. W przypadku tablicy T użycie poprawnego inkrementu i += 3 umożliwi przypisanie wartości tylko do tych elementów które są indeksowane przez wielokrotności liczby 3. Dzięki temu kod jest bardziej czytelny i zgodny z zasadami DRY (Don't Repeat Yourself) pozwalając na efektywne operacje na strukturach danych. Przykładowo jeśli mamy tablicę o długości 9 to po wykonaniu pętli elementy o indeksach 0 3 i 6 zostaną ustawione na wartość 1 co pozwala na efektywne zarządzanie pamięcią i czasem obliczeniowym. Tego typu konstrukcje są podstawą wielu algorytmów iteracyjnych.

Pytanie 25

Jakie będzie wynik działania programu napisanego w JavaScript, umieszczonego w ramce, kiedy wprowadzisz wartość 5?

var n, i;
 var a = 1;

 n = prompt("Podaj n:", "");

 for (i=n; i>=2; i--)
     a*=i;

 document.write("Wynik ",a);

A. 125

B. 625

C. 60

D. 120

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Program jest przykładem prostego algorytmu obliczającego silnię liczby n, którą użytkownik wprowadza za pomocą funkcji prompt. Zmienna a jest inicjalizowana wartością 1 i służy do przechowywania wyniku. Pętla for rozpoczyna się od wartości n i zmniejsza wartość i do 2, za każdym razem mnożąc a przez i. Dla n=5 pętla wykona się pięć razy, obliczając kolejno 5*4*3*2*1, co daje wynik 120. Metoda document.write wyświetla wynik na stronie. Rozumienie mechanizmu działania pętli for i operatora *= jest kluczowe w zrozumieniu algorytmów obliczeniowych używanych w programowaniu JavaScript. Silnia jest podstawowym przykładem algorytmu rekurencyjnego, który można również zaimplementować za pomocą funkcji rekurencyjnej, co jest często stosowane w programowaniu funkcyjnym. Znajomość takich konstrukcji pozwala na tworzenie bardziej zaawansowanych algorytmów przetwarzania danych i optymalizację kodu, co jest cenioną umiejętnością w branży IT.

Pytanie 26

Aby właściwie skomentować poniższą linię kodu JavaScript, po znakach // należy opisać, że powoduje ona:

document.getElementById("napis").innerHTML = Date(); //

A. wyświetlenie tekstu „Date()” w elemencie o id „napis”

B. wstawienie nieprawidłowych danych

C. wyświetlenie aktualnej daty i czasu w elemencie o id „napis”

D. zmianę stylu (CSS) elementu o id „napis”

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
<code>document.getElementById("napis")</code> pobiera element strony o identyfikatorze „napis”, a przypisanie do jego właściwości <code>innerHTML</code> ustawia jego zawartość. Po prawej stronie <code>Date()</code> zwraca bieżącą datę i czas. W efekcie do elementu „napis” trafia aktualna data i czas. Dlatego komentarz powinien mówić, że linia wyświetla datę i czas w elemencie o id „napis”.

Pytanie 27

Jak zapisać w JavaScript warunek: a i b są dodatnie, a b jest mniejsze od 100?

if (a > 0 && b > 0 || b > 100)

if (a > 0 || b > 0 || b > 100)

if (a > 0 && b > 0 && b < 100)

if (a > 0 || (b > 0 && b < 100))

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wszystkie trzy żądania muszą być spełnione naraz - a dodatnie, b dodatnie i b mniejsze od 100 - więc łączymy je operatorem <code>&&</code>: <code>if (a > 0 && b > 0 && b < 100)</code>. „Dodatnie” to <code>> 0</code>. Dlatego ten warunek jest poprawny.

Pytanie 28

Dla jakiej wartości zmiennej x instrukcja warunkowa w JavaScript jest spełniona?

if ((x < -5) || (x > 2))
    x++;

A. -1

B. 2

C. 3

D. -4

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W danym przykładzie mamy do czynienia z instrukcją warunkową w języku JavaScript, która sprawdza, czy zmienna x spełnia jedno z dwóch warunków: x jest mniejsze od -5 lub x jest większe od 2. Operator logiczny OR (||) oznacza, że wystarczy spełnienie jednego z tych warunków, aby kod wewnętrzny został wykonany. Dla wartości x równej 3, warunek (x > 2) jest spełniony, ponieważ 3 jest większe od 2. W rezultacie instrukcja x++ zostanie wykonana, co oznacza inkrementację zmiennej x, czyli zwiększenie jej wartości o 1. Jest to przykład typowego zastosowania operatorów logicznych w programowaniu do kontroli przepływu programu. W praktyce umiejętność stosowania takich instrukcji jest kluczowa w tworzeniu kodu zdolnego do dynamicznej reakcji na różne warunki wejściowe. Ponadto, użycie operatora inkrementacji jest zgodne z najlepszymi praktykami w optymalizacji kodu, gdyż jest to szybki i efektywny sposób na modyfikację wartości liczbowych.

Pytanie 29

W dokumencie HTML zdefiniowano pewne elementy w klasie o nazwie "nomargin". W celu przeprowadzenia operacji na tych elementach za pomocą języka JavaScript, można wykorzystać funkcję

A. getElementsByTagName("nomargin")

B. getElementsByClassName("nomargin")

C. getElementById("nomargin")

D. getElement("nomargin")

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Funkcja getElementsByClassName("nomargin") jest poprawnym sposobem na uzyskanie dostępu do elementów HTML przypisanych do klasy o nazwie 'nomargin'. Jest to metoda dostępna w obiekcie document, która zwraca kolekcję wszystkich elementów, które mają wskazaną klasę. W przeciwieństwie do getElementById, która zwraca pojedynczy element o podanym identyfikatorze, getElementsByClassName zwraca listę, co jest szczególnie przydatne, gdy mamy do czynienia z wieloma elementami oznaczonymi tą samą klasą. Przykładowo, jeśli mamy kilka divów z klasą 'nomargin', możemy w łatwy sposób iterować przez wszystkie z nich i stosować różne operacje, takie jak zmiana stylów czy dodawanie zdarzeń. Używanie tej metody jest zgodne z najlepszymi praktykami, ponieważ pozwala na selekcję grupy elementów, co z kolei wspiera modularność i łatwość zarządzania kodem. Warto również pamiętać, że w przypadku użycia tej metody, zmiany w DOM będą miały wpływ na wszystkie elementy, co może być przydatne w złożonych interfejsach użytkownika.

Pytanie 30

Naciśnięcie przycisku o nazwie "niebieski" spowoduje uruchomienie podanego kodu JavaScript. Jaki będzie rezultat jego działania?

A. Zmiana koloru tekstu "Przykładowy tekst" na niebieski

B. Zmiana koloru tekstu "Przykładowy tekst i skrypt" na niebieski

C. Zmiana koloru przycisku na niebieski

D. Zmiana koloru tekstu "i skrypt" na niebieski

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Kod JavaScript przedstawiony w pytaniu korzysta z funkcji changeColor, która zmienia kolor tekstu elementu HTML. Funkcja ta przyjmuje parametr newColor, który w tym przypadku wynosi 'blue'. W momencie kliknięcia przycisku z atrybutem onClick, funkcja changeColor jest wywoływana z argumentem 'blue'. Kod wewnątrz funkcji używa metody document.getElementById aby uzyskać dostęp do elementu HTML o identyfikatorze 'para1'. Następnie zmienia kolor tekstu tego elementu, korzystając z właściwości style.color, na wartość przekazaną jako parametr, czyli 'blue'. Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w JavaScript, gdzie oddziela się logikę skryptu od treści HTML. W efekcie, po kliknięciu przycisku, zmieniony zostanie kolor tekstu zawartego w elemencie o id 'para1', co w tym przypadku odnosi się do tekstu 'Przykładowy tekst'. Takie rozwiązania są powszechnie stosowane w dynamicznych aplikacjach webowych, umożliwiając dynamiczną interakcję użytkownika z zawartością strony.

Pytanie 31

Które zdarzenie JavaScript zachodzi, gdy kursor myszy znajdzie się nad elementem, do którego jest przypisane?

onmousedown

onmouseup

onmouseover

onmouseout

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zdarzenie <code>onmouseover</code> jest wyzwalane w chwili, gdy kursor myszy najedzie na element, do którego je przypisano - wykorzystuje się je np. do podświetlania elementów czy wyświetlania podpowiedzi. Parą do niego jest <code>onmouseout</code>, zachodzące przy opuszczeniu elementu. Inne zdarzenia myszy dotyczą klikania: <code>onmousedown</code> (naciśnięcie) i <code>onmouseup</code> (zwolnienie). Dlatego najechanie kursorem obsługuje <code>onmouseover</code>.

Pytanie 32

W JavaScript wynik operacji przyjmie wartość NaN, gdy skrypt próbował wykonać:

A. operację arytmetyczną, gdy zmienna była napisem (nieliczbowym)

B. sprawdzenie długości napisu, gdy zmienna była liczbą

C. funkcję parseFloat zamiast parseInt na liczbie

D. operację arytmetyczną na dwóch dodatnich liczbach

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wartość <code>NaN</code> (Not a Number) to specjalny wynik oznaczający „to nie jest liczba”. Pojawia się, gdy JavaScript próbuje wykonać DZIAŁANIE ARYTMETYCZNE na czymś, czego nie da się zamienić na liczbę - np. <code>"abc" * 2</code> albo <code>parseInt("kot")</code>. Co ważne, <code>NaN</code> jest „zaraźliwy”: każde kolejne działanie z jego udziałem też da <code>NaN</code>. Stąd nawyk sprawdzania danych z formularzy funkcją <code>isNaN()</code> przed liczeniem. Zapamiętaj: arytmetyka na nieliczbowym napisie = <code>NaN</code>.

Pytanie 33

W formularzu wartość z pola input o typie number została przypisana do zmiennej a, a następnie przetworzona w skrypcie JavaScript w sposób poniższy

var x = parseInt(a);

Jakiego typu jest zmienna x?

A. liczbowe, całkowite.

B. zmiennoprzecinkowego.

C. NaN

D. napisowego.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź "liczbowego, całkowitego" jest poprawna, ponieważ funkcja parseInt() w JavaScript konwertuje argument na liczbę całkowitą. Kiedy zmienna a zawiera wartość z pola input o typie number, to ta wartość jest już reprezentacją liczby, co oznacza, że parseInt() przyjmuje ją jako argument i zwraca wartość liczbową całkowitą. Przykładowo, jeżeli użytkownik wprowadzi 42, to parseInt(42) zwróci 42 jako liczbę całkowitą. Dobrą praktyką jest używanie parseInt() z drugim argumentem, który określa system liczbowy (np. parseInt(a, 10)), co zapobiega niejednoznaczności w interpretacji liczby. Warto również pamiętać, że w przypadku, gdy wartość wprowadzona do a nie jest liczbą całkowitą, parseInt() nadal zwróci liczbę całkowitą, obcinając część dziesiętną (np. parseInt(4.9) zwróci 4). Dlatego w kontekście powyższego pytania, zmienna x przyjmuje typ liczbowy, całkowity.

Pytanie 34

W języku JavaScript, aby zmienić wartość atrybutu elementu HTML, po uzyskaniu obiektu za pomocą metody getElementById, należy zastosować

A. metodę getAttribute

B. pole attribute i podać nazwę atrybutu

C. metodę setAttribute

D. pole innerHTML

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Metoda setAttribute w JavaScript jest kluczowym narzędziem do modyfikacji atrybutów elementów DOM. Po uzyskaniu referencji do elementu za pomocą metody getElementById, możemy wykorzystać setAttribute do ustawienia lub zmiany wartości dowolnego atrybutu HTML. Na przykład, aby zmienić atrybut 'src' obrazka, można użyć następującego kodu: const img = document.getElementById('myImage'); img.setAttribute('src', 'newImage.png');. Takie podejście jest zgodne z najlepszymi praktykami, zapewniając elastyczność i kontrolę nad elementami DOM. Metoda ta przyjmuje dwa argumenty: nazwę atrybutu oraz jego nową wartość. Warto pamiętać, że setAttribute działa nie tylko z atrybutami standardowymi, ale również z niestandardowymi i danymi atrybutami, co pozwala na dynamiczne rozszerzanie możliwości HTML. Dobre praktyki zalecają również użycie setAttribute, gdy chcemy zapewnić pełną zgodność z HTML5 i zachować semantykę dokumentu, co jest kluczowe dla dostępności i SEO.

Pytanie 35

W języku JavaScript zdefiniowano funkcję potega. Funkcja ta

function potega(a, b = 2) { ... return wynik; }

A. wymaga podania dwóch argumentów przy wywołaniu

B. nie przyjmuje żadnych argumentów

C. może być wywołana z jedną wartością

D. nie zwraca wartości

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 3 jest poprawna, ponieważ funkcja potega w JavaScript została zdefiniowana z jednym parametrem obowiązkowym (a) oraz jednym parametrem opcjonalnym (b) z domyślną wartością wynoszącą 2. Oznacza to, że można ją wywołać z jednym argumentem, a wtedy drugi argument przyjmie wartość domyślną. Taka konstrukcja jest użyteczna w przypadku, gdy chcemy zapewnić elastyczność wywołania funkcji bez konieczności podawania wszystkich argumentów. W praktyce, użycie wartości domyślnych pozwala na tworzenie bardziej zwięzłego kodu i łatwiejsze utrzymywanie funkcji. Standard ECMAScript 2015 (ES6) wprowadził możliwość definiowania wartości domyślnych dla parametrów funkcji, co jest obecnie powszechną praktyką w JavaScript. Dzięki temu programiści mogą lepiej zarządzać przypadkami, w których nie wszystkie dane wejściowe są dostępne, co pozwala na unikanie błędów związanych z nieokreślonymi wartościami i zwiększa efektywność kodu.

Pytanie 36

Który zapis deklaracji zmiennej w JavaScript jest POPRAWNY?

const var-name = 10;

var $name@ = 10;

var 2nameVar = 10;

let variableName = 10;

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Nazwa zmiennej w JavaScripcie może zawierać litery, cyfry, <code>_</code> i <code>$</code>, ale NIE może zaczynać się od cyfry ani zawierać myślnika czy znaków specjalnych. Dlatego poprawny jest <code>let variableName = 10;</code> - nazwa zaczyna się literą i jest zapisana w stylu camelCase. Zapamiętaj: zaczynaj od litery (lub <code>_</code>/<code>$</code>), bez <code>-</code> i bez znaków specjalnych.

Pytanie 37

Który sposób utworzenia tablicy w JavaScript jest składniowo NIEPOPRAWNY?

var liczby = new Array(1, 2, 3);

var liczby = [1, 2, 3];

var liczby = [3];

var liczby = new Array[1, 2, 3];

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Tablicę w JavaScript tworzy się na dwa poprawne sposoby: literałem w nawiasach kwadratowych, np. <code>var liczby = [1, 2, 3];</code>, albo konstruktorem z nawiasami OKRĄGŁYMI, np. <code>var liczby = new Array(1, 2, 3);</code>. Zapis <code>new Array[1, 2, 3]</code> jest błędny – po słowie <code>new Array</code> wywołanie konstruktora wymaga nawiasów okrągłych, a kwadratowe oznaczają indeksowanie/literał i tu nie pasują. Dlatego to ten zapis jest niepoprawny.

Pytanie 38

Jaki wynik wyświetli poniższy fragment kodu JavaScript?

x='Powodzenia na egzaminie';
z=x.substring(3,9);
y=z.substring(2,4);
document.write(y);

A. wodzenia

B. ze

C. wo

D. owodzeni

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W przedstawionym kodzie JavaScript użyto funkcji substring aby wyodrębnić fragmenty tekstu z ciągu znaków. Początkowa zmienna x zawiera tekst Powodzenia na egzaminie. Pierwsza funkcja x.substring(3,9) zwraca fragment tekstu zaczynający się od indeksu 3 do 8 włącznie co daje fragment wodzen. Wartość ta jest przypisana do zmiennej z. Następnie funkcja z.substring(2,4) wyodrębnia fragment zaczynający się od indeksu 2 do 3 włącznie z tego nowego ciągu wodzen co daje rezultat ze. Wynik ten zostanie wypisany na ekranie przez document.write(y). Praktyczne zastosowanie metody substring polega na manipulacji tekstem co jest powszechne w web development np. do parsowania danych tekstowych lub przygotowania tekstu do wyświetlenia. Dobre praktyki obejmują użycie substring do przetwarzania danych wejściowych np. w formularzach czy przekształcanie danych użytkownika. Ważne jest zrozumienie indeksowania od zera oraz poprawne określenie zakresu aby uniknąć błędów logicznych w kodzie. W kontekście substringu warto pamiętać że drugi parametr jest ekskluzywny co oznacza że nie jest uwzględniany w wyniku. Takie detale są kluczowe dla programistów aby efektywnie zarządzać danymi tekstowymi w różnorodnych zastosowaniach.

Pytanie 39

Aby zrealizować podane czynności w JavaScript, należy w znaczniku <script> umieścić poniższy kod

Wyświetlić okno do wpisania wartości z poleceniem "Podaj kwalifikacje: ", następnie po zatwierdzeniu
Umieścić napis na stronie internetowej, gdzie w miejscu kropek znajduje się wartość pobrana z okna "Kwalifikacja: ..."

A. A << prompt("Podaj kwalifikację: "); document.write("Kwalifikacja: " + A)

B. A = alert("Podaj kwalifikację: "); document.write("Kwalifikacja: " + A)

C. A = prompt("Podaj kwalifikację: "); document.write("Kwalifikacja: ".A)

D. A = prompt("Podaj kwalifikację: "); document.write("Kwalifikacja: " + A)

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 1 jest prawidłowa, ponieważ w JavaScript funkcja prompt() służy do wyświetlenia okna dialogowego z poleceniem dla użytkownika, aby wprowadził tekst. Po wpisaniu wartości przez użytkownika i zatwierdzeniu, tekst jest przypisywany do zmiennej A. Następnie funkcja document.write() umożliwia dynamiczne dodanie tego tekstu do dokumentu HTML. Poprawne użycie obu tych funkcji spełnia wymagania zadania – najpierw otwieramy okno dialogowe, a potem umieszczamy wprowadzone dane na stronie. Stosowanie prompt() i document.write() jest często wykorzystywane w aplikacjach webowych do interakcji z użytkownikiem w sposób bezpośredni. Mimo że bardziej nowoczesne metody, takie jak manipulacja DOM za pomocą innerHTML czy użycie frameworków JavaScript, oferują większe możliwości, prompt() i document.write() pozostają prostymi narzędziami do szybkiej prezentacji wyników na stronie. Warto jednak pamiętać, że nadmierne użycie document.write() może prowadzić do nadpisania istniejących treści w dokumencie, co nie jest optymalną praktyką w złożonych aplikacjach webowych.

Pytanie 40

Fragment kodu HTML z JavaScript spowoduje, że po kliknięciu przycisku

<img src="obraz1.png">
<img src="obraz2.png" id="id1">
<button onclick="document.getElementById('id1').style.display='none'">Przycisk</button>

A. obraz2.png zostanie schowany

B. obraz2.png zastąpi obraz1.png

C. obraz1.png zostanie schowany

D. obraz1.png zastąpi obraz2.png

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna odpowiedź dotyczy ukrycia obrazu obraz2.png poprzez jego identyfikację za pomocą unikalnego atrybutu id. W kodzie HTML każdy element może być zidentyfikowany przez atrybut id, co pozwala na bezpośrednią manipulację jego własnościami w JavaScript. Funkcja document.getElementById służy do wyszukiwania elementu o podanym id w strukturze DOM dokumentu. Następnie, używając stylowania CSS poprzez właściwość style, możliwe jest zmienienie wartości display na 'none', co skutkuje ukryciem elementu w przeglądarce. Taka technika jest często wykorzystywana w interaktywnych aplikacjach webowych, gdzie użytkownik musi mieć możliwość dynamicznego manipulowania elementami interfejsu. Praktyka ta jest zgodna ze standardami W3C i pozwala na tworzenie responsywnych, przyjaznych użytkownikowi aplikacji. Dobrym przykładem zastosowania jest tworzenie galeria obrazów, gdzie tylko wybrane zdjęcia są wyświetlane w danym momencie. Taka funkcjonalność sprzyja również poprawie czytelności strony, ponieważ użytkownik może ukrywać i odkrywać treści według własnych potrzeb. Zrozumienie tego mechanizmu jest kluczowe dla każdego, kto chce budować nowoczesne strony internetowe z użyciem HTML, CSS i JavaScript.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej