Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik geodeta
Kwalifikacja: BUD.19 - Wykonywanie prac geodezyjnych związanych z katastrem i gospodarką nieruchomościami
Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 20:51
Data zakończenia: 8 czerwca 2026 20:58

Egzamin zdany!

Wynik: 30/40 punktów (75,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Wyciąg z mapy ewidencyjnej nie zawiera

A. uformowania terenu oraz warstwic

B. kopii fragmentu mapy ewidencyjnej

C. danych o skali mapy

D. oznaczeń kierunku północnego

Wyrys z mapy ewidencyjnej rzeczywiście nie zawiera rzeźby terenu ani warstwic, co jest zgodne z zasadami tworzenia tego typu dokumentów. Wyrys, jako uproszczona wizualizacja, ma na celu przedstawienie podstawowych elementów ewidencyjnych, takich jak granice działek, numery ewidencyjne, czy przeznaczenie terenu. Rzeźba terenu i warstwice, które są bardziej szczegółowymi danymi, są zazwyczaj zawarte w mapach topograficznych lub geodezyjnych, które mają na celu przedstawienie ukształtowania terenu. W praktyce, wyrys z mapy ewidencyjnej jest używany w procesach takich jak planowanie przestrzenne, sprzedaż nieruchomości czy ocenianie wartości gruntów. W związku z tym, znajomość różnic między tymi rodzajami map jest kluczowa dla profesjonalistów zajmujących się geodezją i planowaniem przestrzennym. Standardy, takie jak PN-ISO 19100, podkreślają znaczenie odpowiedniego doboru map w zależności od celu ich wykorzystania.

Pytanie 2

Zagospodarowanie działki obejmuje dwie zasadnicze części:

A. opisową oraz rysunkową

B. opisową oraz realizacyjną

C. rysunkową oraz realizacyjną

D. rysunkową oraz inwentaryzacyjną

Odpowiedź opisowa i rysunkowa jest poprawna, ponieważ projekt zagospodarowania działki powinien zawierać zarówno szczegółowe opisy dotyczące charakterystyki terenu, jak i rysunki przedstawiające plan zagospodarowania. Część opisowa skupia się na aspektach takich jak analiza lokalnych uwarunkowań, zagadnienia związane z ochroną środowiska oraz funkcje, jakie będą pełniły poszczególne strefy w projekcie. Rysunki z kolei ilustrują układ przestrzenny, rozmieszczenie obiektów, infrastrukturę drogową oraz zieleni. Zgodnie z obowiązującymi normami, taki projekt powinien być zgodny z Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego (MPZP), a jego wykonanie wymaga współpracy z architektami, urbanistami oraz innymi specjalistami. Przykładowo, w projektach urbanistycznych często wykorzystuje się rysunki w postaci mapy sytuacyjnej, która ułatwia zrozumienie planowanych zmian oraz ich wpływu na otoczenie i społeczność lokalną.

Pytanie 3

Oryginalny szkic tyczenia powinien być dołączony do

A. operatu pomiarowego

B. szkicu osnowy realizacyjnej

C. dziennika budowy

D. projektu tyczenia

Oryginał szkicu tyczenia jest kluczowym dokumentem, który powinien być dołączony do dziennika budowy, co wynika z przepisów prawa budowlanego oraz standardów dotyczących dokumentacji budowlanej. Dziennik budowy pełni funkcję centralnego rejestru wszelkich działań związanych z realizacją inwestycji budowlanej, a także dokumentuje postęp prac oraz stosowane technologie. Włączenie szkicu tyczenia do dziennika zapewnia pełną transparentność procesu budowlanego oraz umożliwia ewentualne kontrole ze strony organów nadzoru budowlanego. Przykładowo, w przypadku ustaleń dotyczących lokalizacji budynku, oryginalny szkic tyczenia posłuży jako dowód, że prace zostały rozpoczęte zgodnie z zatwierdzonym projektem, co może mieć znaczenie w przypadku późniejszych sporów prawnych. W praktyce, dobrą praktyką jest także archiwizacja takich dokumentów, aby zapewnić długoterminowy dostęp do informacji dotyczących realizacji inwestycji.

Pytanie 4

Ile grup rejestracyjnych klasyfikuje podmioty ewidencyjne?

A. 12 grup

B. 15 grup

C. 14 grup

D. 13 grup

Odpowiedź wskazująca na istnienie 15 grup rejestrowych klasyfikujących podmioty ewidencyjne jest poprawna, ponieważ odpowiada aktualnym regulacjom prawnym oraz standardom organizacyjnym w tej dziedzinie. Grupy te są kluczowe w kontekście ewidencji gospodarczej i mają na celu usystematyzowanie informacji o przedsiębiorstwach oraz innych podmiotach działających na rynku. Przykładowo, w Polsce klasyfikacja ta jest stosowana w Krajowym Rejestrze Sądowym, gdzie różne grupy rejestrowe mogą dotyczyć spółek, fundacji czy stowarzyszeń. Praktyczne zastosowanie tej klasyfikacji pozwala na efektywniejsze zarządzanie danymi, co z kolei przekłada się na większą przejrzystość oraz łatwiejszy dostęp do informacji dla organów kontrolnych i zainteresowanych stron. Dobrą praktyką jest regularne aktualizowanie danych w rejestrze, co pozwala na zachowanie zgodności z rzeczywistością rynkową i zgodność z obowiązującymi przepisami.

Pytanie 5

Jaki typ gleb oznacza litera A w symbolu 5A pgl na przedstawionym fragmencie mapy glebowo-rolniczej?

A. Brunatne właściwe.

B. Torfowo-mułowe.

C. Bielicowe i płowe.

D. Torfowe i murszowo-torfowe.

Dobra robota! Zaznaczenie gleby bielicowej i płowej jako litery A w symbolu 5A pgl to strzał w dziesiątkę. Te gleby faktycznie występują w miejscach, gdzie żyzność jest ograniczona, a ich właściwości są super ważne, gdy mówimy o rolnictwie. Bielice i gleby płowe to efekty bielicowania i mają swoje unikalne cechy, jak niska zawartość substancji organicznej, co sprawia, że mogą mieć problemy z zatrzymywaniem wody oraz składników odżywczych. Z mojego doświadczenia, warto znać te typy gleb, bo to pomaga w doborze odpowiednich roślin i technik upraw. Przykładem może być stosowanie nawozów organicznych czy różne metody agrotechniczne, jak płodozmian lub mulczowanie, które mogą pomóc poprawić stan gleb bielicowych. Ogólnie rzecz biorąc, znajomość klasyfikacji gleb to podstawa, jeśli chcemy dobrze zarządzać glebami i pracować w zgodzie z ekologicznymi zasadami rolnictwa.

Pytanie 6

Jakie z wymienionych klas użytków rolnych są zgodne z polskim systemem oceny gleb?

A. IIIa, IIb, IITa, IIIb, IV, V, VI

B. Ia, Ib, IIa, IIb, III, IV, V, VI

C. LII, IIIa, IIIb, IVa, IVb, V, VI

D. II III, IVa, IVb, Va, Vb, VI

Odpowiedź LII, IIIa, IIIb, IVa, IVb, V, VI jest poprawna, ponieważ odnosi się do rzeczywistych klas gruntów ornych w polskim systemie bonitacji gleb. System ten ma na celu ocenę jakości gleb rolniczych i jest kluczowy dla planowania agrotechnicznego oraz efektywnego wykorzystania gruntów. Klasyfikacja ta pozwala na racjonalne zarządzanie zasobami glebowymi, co jest niezbędne w kontekście zrównoważonego rozwoju rolnictwa. Na przykład, gleby klasy LII charakteryzują się wysoką przydatnością rolniczą, co sprzyja uprawom wymagającym dobrych warunków glebowych, takich jak zboża czy rośliny strączkowe. Klasy IIIa i IIIb, mimo że mają niższą bonitację, również są istotne dla upraw, ale wymagają odpowiedniego nawożenia oraz nawadniania. Gleby IVa i IVb, będące już w dolnej części skali, często wykorzystuje się do upraw mniej wymagających, takich jak ziemniaki czy rośliny pastewne. Ponadto, klasy V i VI, choć mniej użyteczne dla intensywnych upraw, mogą być wykorzystywane do produkcji pasz lub w ekologicznym rolnictwie. Zrozumienie tych klas jest niezbędne dla rolników w celu maksymalizacji plonów i minimalizacji negatywnego wpływu na środowisko.

Pytanie 7

Jakie zagadnienie przedstawia symbol Rłd 49E1-1200/876-1:12 znajdujący się w dokumentacji technicznej?

A. Przęsła mostu

B. Łuku kołowego

C. Rozjazdu łukowego

D. Krzywej przejściowej

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Symbol Rłd 49E1-1200/876-1:12 odnosi się do rozjazdu łukowego, co jest kluczowym elementem infrastruktury kolejowej. Rozjazdy łukowe są stosowane w miejscach, gdzie tor kolejowy zmienia kierunek w łuku, umożliwiając płynne przejście pociągu z jednego toru na drugi przy zachowaniu odpowiednich parametrów geometrii toru. W praktyce, stosowanie rozjazdów łukowych pozwala na optymalizację ruchu kolejowego, minimalizując opory i zwiększając bezpieczeństwo przejazdów. W kontekście norm i standardów, projektowanie rozjazdów powinno uwzględniać przepisy określone w dokumentach, takich jak Instrukcja dla projektowania rozjazdów kolejowych, które precyzują wymagania dotyczące kąta rozjazdu, promienia łuku oraz innych kryteriów technicznych. Przykładem zastosowania rozjazdów łukowych może być budowa stacji, gdzie pociągi muszą zmieniać kierunek, a ich konstrukcja pozwala na płynne przejścia między torami, co z kolei wpływa na efektywność całego systemu transportu kolejowego.

Pytanie 8

W jakiej sytuacji może dojść do zwrotu wywłaszczonej nieruchomości?

A. Mimo upływu 5 lat od dnia, w którym decyzja o wywłaszczeniu stała się prawomocna, nie rozpoczęto działań związanych z realizacją celu wskazanego w decyzji

B. Mimo upływu 7 lat od dnia, w którym decyzja o wywłaszczeniu stała się prawomocna, nie rozpoczęto działań związanych z realizacją celu wskazanego w decyzji

C. Mimo upływu 5 lat od dnia, w którym decyzja o wywłaszczeniu stała się prawomocna, cel wskazany w decyzji nie został zrealizowany

D. Mimo upływu 7 lat od dnia, w którym decyzja o wywłaszczeniu stała się prawomocna, cel wskazany w decyzji nie został zrealizowany

Zwrot wywłaszczonej nieruchomości może nastąpić po upływie 7 lat od dnia, w którym decyzja o wywłaszczeniu stała się ostateczna, jeśli nie rozpoczęto prac związanych z realizacją celu określonego w decyzji. Przepisy prawa stanowią, że wywłaszczenie ma na celu zaspokojenie potrzeb publicznych, ale jeśli przez dłuższy czas cel ten nie jest realizowany, właściciel ma prawo do zwrotu nieruchomości. Przykładowo, jeśli gmina wywłaszczy działkę pod budowę drogi, ale przez 7 lat nie podejmie żadnych działań w tej sprawie, właściciel może ubiegać się o zwrot. W praktyce, aby skutecznie zrealizować zwrot, należy złożyć odpowiedni wniosek w urzędzie, który wydał decyzję o wywłaszczeniu. Prawo to ma na celu ochronę interesów byłych właścicieli, zapewniając im możliwość odzyskania nieruchomości, gdy plany inwestycyjne nie są realizowane, co jest zgodne z zasadą sprawiedliwości społecznej i dobrych praktyk w zakresie zarządzania nieruchomościami.

Pytanie 9

Na rysunku przedstawionopomiar różnicy wysokości pomiędzy dwoma brzegami rzeki metodąniwelacji

A. trygonometrycznej

B. barometrycznej.

C. precyzyjnej.

D. technicznej.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Pomiar różnicy wysokości pomiędzy dwoma brzegami rzeki za pomocą niwelacji trygonometrycznej jest jedną z najskuteczniejszych metod stosowanych w geodezji. W metodzie tej wykorzystuje się pomiary kątów i odległości między punktami, co pozwala na precyzyjne obliczenie różnicy wysokości. Niwelacja trygonometryczna polega na pomiarze kątów poziomych i pionowych z jednego punktu do drugiego oraz na ustaleniu odległości pomiędzy tymi punktami. Przykładem zastosowania tej metody może być sytuacja, gdy inżynierowie muszą określić różnice wysokości w terenie górzystym, gdzie bezpośredni dostęp do punktów pomiarowych jest utrudniony. Standardy geodezyjne, takie jak normy ISO i wytyczne krajowe, podkreślają znaczenie precyzyjnych pomiarów kątowych i odległościowych w trakcie prowadzenia prac geodezyjnych, co czyni metodę trygonometryczną fundamentalną w tej dziedzinie. Rekomenduje się stosowanie nowoczesnych instrumentów optycznych oraz technik obliczeniowych, aby zwiększyć dokładność i wiarygodność wyników pomiarów.

Pytanie 10

Termin granicznej rozprawy w celu ustalenia granic nieruchomości został wyznaczony na 25. 03. 2019 r. Którego dnia najpóźniej powinny zostać dostarczone zainteresowanym wezwania do stawienia się na gruncie?

A. 22. 03. 2019 r.

B. 25. 02. 2019 r.

C. 18. 03. 2019 r.

D. 11. 03. 2019 r.

Termin dostarczenia wezwania do stawienia się na gruncie przed rozprawą graniczną jest kluczowym elementem w procesie rozgraniczenia nieruchomości. Zgodnie z przepisami, wezwania powinny być dostarczone zainteresowanym na co najmniej 7 dni przed planowaną rozprawą. W tym przypadku, termin rozprawy został wyznaczony na 25 marca 2019 r., co oznacza, że wezwania należy dostarczyć najpóźniej do 18 marca 2019 r. Przykład praktyczny: jeśli wezwania zostałyby dostarczone 22 marca, naruszałoby to przepisy dotyczące odpowiedniego powiadomienia stron, co mogłoby prowadzić do unieważnienia rozprawy. Standardowe praktyki w obszarze prawa administracyjnego oraz cywilnego podkreślają wagę właściwego informowania stron postępowania, aby zapewnić im możliwość uczestnictwa i obrony swoich interesów. Rzetelne przygotowanie do rozprawy, w tym dostarczenie odpowiednich dokumentów i wezwań, jest fundamentem prawidłowego przebiegu postępowania.

Pytanie 11

Linia wskazana strzałką na fragmencie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oznacza

A. granicę użytków.

B. obowiązującą linię zabudowy.

C. fragment ogrodzenia trwałego.

D. linię rozgraniczającą tereny o różnym przeznaczeniu.

Odpowiedź "obowiązująca linia zabudowy" jest prawidłowa, ponieważ linia ta wyznacza obszar, w którym dozwolone jest stawianie budynków w kontekście miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Obowiązująca linia zabudowy ma istotne znaczenie dla organizacji przestrzeni miejskiej, zapewniając harmonijny rozwój terenów zabudowanych oraz ochronę przed chaotyczną zabudową. W praktyce, linie te są zazwyczaj wyznaczane na podstawie analizy istniejącej zabudowy oraz potrzeb lokalnej społeczności, co pozwala na efektywne zarządzanie przestrzenią. Przykładem ich zastosowania może być planowanie nowych inwestycji budowlanych, które muszą być zgodne z ustaleniami dokumentów planistycznych. Dodatkowo, obowiązujące linie zabudowy uwzględniają przepisy prawa budowlanego oraz regulacje dotyczące ochrony środowiska, co wpływa na jakość życia mieszkańców oraz estetykę przestrzeni publicznej.

Pytanie 12

Kto podejmuje decyzję o określeniu klasyfikacji glebowej gruntów?

A. Klasyfikator

B. Geodeta

C. Wójt

D. Starosta

Decyzję o ustaleniu gleboznawczej klasyfikacji gruntów wydaje starosta, co wynika z przepisów prawa regulujących zarządzanie gruntami w Polsce. Starosta pełni funkcję organu administracji samorządowej, który ma na celu zaspokajanie potrzeb społeczności lokalnych, a w tym przypadku odpowiedzialność za klasyfikację gruntów jest kluczowa dla właściwego zarządzania zasobami ziemi. Klasyfikacja gruntów jest istotnym elementem dla gospodarki rolnej i ochrony środowiska, ponieważ klasyfikuje się grunty na podstawie ich właściwości fizycznych i chemicznych oraz przeznaczenia. Przykładem zastosowania gleboznawczej klasyfikacji gruntów jest określenie, jakie uprawy będą najbardziej efektywne na danym terenie, co ma bezpośredni wpływ na plony i zyski rolników. Ustalanie klasyfikacji gruntów zgodnie z obowiązującymi normami zapewnia również przestrzeganie zasad ochrony środowiska oraz pozwala na racjonalne gospodarowanie przestrzenią.

Pytanie 13

Jeśli granice działek są odnotowane w ewidencji gruntów i budynków, ale w przeszłości nie były stabilizowane, to konieczne jest ich

A. aktualizacja

B. wznowienie

C. wyznaczenie

D. modernizacja

Wyznaczenie punktów granicznych, które zostały ujawnione w ewidencji gruntów i budynków, ale nie były wcześniej przedmiotem stabilizacji, jest kluczowym krokiem w procesie ustalania granic nieruchomości. Wyznaczenie polega na dokładnym określeniu lokalizacji tych punktów na podstawie istniejącej dokumentacji oraz pomiarów geodezyjnych. Ważne jest, aby punkty te były precyzyjnie zlokalizowane, co ma istotne znaczenie dla przyszłych działań związanych z zarządzaniem nieruchomościami. Proces ten powinien być przeprowadzony zgodnie z obowiązującymi normami geodezyjnymi, takimi jak standardy określone przez Polską Normę PN-EN ISO 19152 dotyczące danych przestrzennych. W praktyce, wyznaczenie punktów granicznych może być również wykorzystywane podczas sporządzania map do celów prawnych, co jest istotne w przypadku sporów dotyczących granic działek. Dobrą praktyką jest również dokumentowanie wszystkich wykonanych pomiarów oraz ustaleń, co zwiększa transparentność procesu i zapewnia dostępność informacji dla wszystkich zainteresowanych stron.

Pytanie 14

Którego z elementów nie ma mapa ilustrująca podział nieruchomości?

A. Oznaczenia rodzaju i podrodzaju gleby

B. Numeru uprawnień zawodowych osoby, która sporządziła mapę

C. Szkicu orientacyjnego w skali, który pozwala na zlokalizowanie nieruchomości

D. Wykazu zmian w gruntach

Odpowiedź dotycząca braku oznaczenia typu i podtypu gleby na mapie z projektem podziału nieruchomości jest prawidłowa. Mapy te są dokumentami technicznymi, które muszą spełniać określone wymagania prawne i branżowe. Szkic orientacyjny w skali jest istotny, ponieważ pozwala na zlokalizowanie nieruchomości w kontekście otoczenia, co jest kluczowe w planowaniu przestrzennym. Numer uprawnień zawodowych osoby wykonującej mapę potwierdza jej kompetencje i odpowiedzialność za poprawność danych. Wykaz zmian gruntowych jest istotny dla zrozumienia historii użytkowania terenu oraz jego obecnych właściwości. Natomiast oznaczenie typu i podtypu gleby jest bardziej szczegółowym elementem, który nie jest wymagany w kontekście mapy podziału nieruchomości, chociaż może być przydatne w innych dokumentach, jak mapy geologiczne czy przy analizach środowiskowych. W praktyce, znajomość takich szczegółów może pomóc w lepszym zrozumieniu wymagań dotyczących dokumentacji gruntowej oraz w podejmowaniu świadomych decyzji inwestycyjnych.

Pytanie 15

Który rodzaj gleby znajduje się na obszarze konturu klasyfikacyjnego oznaczonego na fragmencie mapy czerwoną strzałką?

A. Piasek gliniasty mocny.

B. Piasek luźny.

C. Ił pylasty.

D. Glina lekka.

Odpowiedź "Glina lekka." jest poprawna, ponieważ na mapie, w obszarze zaznaczonym czerwoną strzałką, znajduje się oznaczenie "gł", które jednoznacznie wskazuje na obecność gliny lekkiej. Gleby te charakteryzują się zdolnością do retencji wody oraz są stosunkowo łatwe w uprawie, co czyni je idealnymi dla roślin wymagających umiarkowanej wilgotności. W praktyce, glina lekka jest często stosowana w ogrodnictwie, gdyż sprzyja dobremu drenażowi, a jednocześnie umożliwia zatrzymanie substancji odżywczych. W kontekście inżynierii geotechnicznej, gleby te są istotne ze względu na swoje właściwości nośne, co jest kluczowe przy projektowaniu fundamentów budynków. W standardach dotyczących klasyfikacji gleb, glina lekka jest często wyróżniana ze względu na swoje unikalne właściwości, co podkreśla jej znaczenie w badaniach glebowych oraz planowaniu przestrzennym.

Pytanie 16

Sporządzenie wykazu synchronizacyjnego dla nieruchomości jest wymagane w sytuacji

A. zmiany imienia lub nazwiska właściciela działki

B. zmiany osoby dzierżawiącej grunt

C. rozbieżności w wartości nieruchomości wskazanej w EGiB i księdze wieczystej

D. niezgodności w oznaczeniu dzielonej nieruchomości w EGiB oraz w księdze wieczystej

Wykaz synchronizacyjny dla nieruchomości jest dokumentem, który ma na celu zapewnienie zgodności pomiędzy różnymi rejestrami gruntów, w tym Ewidencją Gruntów i Budynków (EGiB) oraz księgami wieczystymi. Sporządzenie wykazu synchronizacyjnego jest niezbędne, gdy zachodzą rozbieżności w oznaczeniu dzielonej nieruchomości, ponieważ takie różnice mogą prowadzić do problemów w zakresie własności, obrotu nieruchomościami oraz w przypadku podejmowania decyzji administracyjnych. Przykładowo, jeśli w EGiB nieruchomość jest oznaczona jako działka o określonych granicach, a w księdze wieczystej te granice są inne, może to skutkować poważnymi komplikacjami prawnymi, w tym sporami sądowymi. Zgodnie z dobrymi praktykami, każda instytucja zajmująca się zarządzaniem nieruchomościami powinna monitorować te rozbieżności i reagować na nie w odpowiednim czasie, aby zapewnić prawidłowy stan prawny nieruchomości.

Pytanie 17

W jaki sposób oznacza się nowo utworzoną działkę w sytuacji łączenia działek ewidencyjnych?

A. Pozostawia się starą numerację w danym kompleksie

B. Pozostawia się starą numerację w danym obrębie

C. Kolejną, niewykorzystaną w danym obrębie liczbą naturalną

D. Kolejną, niewykorzystaną w danym kompleksie liczbą naturalną

Jak połączysz działki ewidencyjne, to nowa działka dostaje numer, który jest podany jako następna, niewykorzystana liczba naturalna. To jest ważne, bo pomaga w zachowaniu porządku w dokumentach katastralnych. Dzięki temu łatwiej jest zarządzać działkami i je identyfikować. Na przykład, jeśli masz obręb z działkami numer od 1 do 50, a po połączeniu powstaje nowa działka, to jej numer powinien być 51, o ile akurat nie był wcześniej używany. Zachowanie tej kolejności numeracji przychodzi z korzyścią, bo ułatwia przyszłe zmiany i zmniejsza ryzyko pomyłek w oznaczeniach. Regularne aktualizowanie informacji w systemie to też dobry pomysł, żeby być pewnym, że nowa numeracja jest jasno widoczna w dokumentacji.

Pytanie 18

W przypadku, gdy podział nieruchomości polega na wyodrębnieniu działki o powierzchni wynoszącej 20% powierzchni działki, która jest przedmiotem podziału, protokół z działań związanych z ustaleniem granic nieruchomości powinien być sporządzony dla

A. wszystkich granic

B. odcinków, do których dochodzą planowane granice

C. spornych granic

D. odcinków, dla których nie ma spornych kwestii dotyczących ich przebiegu

Protokół z czynności przyjęcia granic nieruchomości podlegającej podziałowi powinien być sporządzony dla odcinków, do których dochodzą projektowane granice, ponieważ to one definiują nowy układ nieruchomości. W przypadku podziału działki, na której wydzielana jest nowa działka, kluczowe jest określenie granic tej nowo powstałej nieruchomości. Sporządzenie protokołu dla odcinków, do których dochodzą projektowane granice, zapewnia, że wszelkie zmiany w obrębie granic są dokładnie dokumentowane i uzgadniane z wszystkimi stronami. Przykładem zastosowania tej praktyki jest sytuacja, gdy działka o powierzchni 1000 m² jest dzielona na dwie części – jedną o powierzchni 800 m² i drugą o powierzchni 200 m². Protokół powinien wskazać granice tej mniejszej działki, a także uwzględnić granice pozostałej części, aby uniknąć przyszłych sporów. Dobrą praktyką jest również załączanie do protokołu mapy, która dokładnie przedstawia projektowane granice, co zwiększa transparentność działań.

Pytanie 19

Do obszarów zabudowanych oraz urbanizowanych nie wlicza się

A. użytków kopalnych

B. gruntów pod stawami

C. terenów mieszkaniowych

D. terenów przemysłowych

Grunty pod stawami nie są zaliczane do gruntów zabudowanych i zurbanizowanych, ponieważ są to powierzchnie, które nie są przeznaczone do zabudowy budynkami, lecz służą innym celom, takim jak akwakultura, rekreacja czy ochrona środowiska. Grunty te pełnią istotną rolę w ekosystemach, wspierając bioróżnorodność i regulując cykle wodne. Na przykład stawy rybne mogą być kluczowymi elementami w gospodarce wodnej regionu, oferując zasoby do hodowli ryb oraz miejsc do odpoczynku dla ptaków i innych organizmów. W kontekście planowania przestrzennego, grunty te często podlegają szczególnym regulacjom, które chronią ich ekosystemy. Wiedza na temat klasyfikacji gruntów oraz ich funkcji jest istotna dla profesjonalistów zajmujących się urbanistyką, ochroną środowiska i zrównoważonym rozwojem, dlatego kluczowe jest rozróżnienie gruntów zabudowanych od terenów naturalnych, takich jak stawy.

Pytanie 20

Na mapie inwentaryzacyjnej po wykonaniu sieci uzbrojenia terenu, sieć telekomunikacyjna ma oznaczenie "2tA". Jakie jest źródło danych pomiarowych tej sieci?

A. Digitalizacja mapy oraz wektoryzacja rastra mapy

B. Pomiar wykrywaczem przewodów

C. Dane branżowe

D. Pomiar oparty na elementach mapy lub danych projektowych

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Pomiar wykrywaczem przewodów to metoda, która wykorzystuje specjalistyczne urządzenia do lokalizacji i identyfikacji przewodów ukrytych w ziemi lub w innych materiałach. Tego typu pomiary są szczególnie przydatne przy inwentaryzacji sieci telekomunikacyjnych, ponieważ pozwalają na dokładne określenie lokalizacji i stanu sieci. W praktyce, wykrywacze przewodów działają na zasadzie identyfikacji sygnałów elektromagnetycznych emitowanych przez przewody, co umożliwia ich zlokalizowanie bez konieczności wykopów. Zgodnie z najlepszymi praktykami branżowymi, taka metoda pomiarowa powinna być stosowana w połączeniu z innymi technikami, aby zwiększyć dokładność inwentaryzacji. Przykładowo, w przypadku lokalizacji sieci telekomunikacyjnej, połączenie pomiarów wykrywaczem z danymi projektowymi oraz wizualizacjami CAD może dostarczyć bardziej kompleksowego obrazu infrastruktury, co jest kluczowe dla późniejszego planowania i zarządzania siecią.

Pytanie 21

Mapa przeznaczona do celów projektowych powinna być zgodna z treścią mapy w zakresie konturów oraz użytków gruntowych

A. topograficznej

B. zasadniczej

C. ewidencyjnej

D. gospodarczej

Wybór odpowiedzi związanych z mapą topograficzną, gospodarczą czy zasadniczą może wynikać z niepełnego zrozumienia różnicy między tymi typami map a mapą ewidencyjną. Mapy topograficzne koncentrują się na przedstawieniu szczegółowego odwzorowania rzeźby terenu, a także obiektów naturalnych i sztucznych. Choć mogą być pomocne w kontekście projektowania, ich treść nie obejmuje ewidencji gruntów ani użytków, co czyni je niewłaściwym źródłem informacji do celów projektowych. Podobnie, mapy gospodarcze odnoszą się do ekonomicznych aspektów wykorzystania gruntów, ale nie dostarczają szczegółowych informacji o granicach działek, co jest kluczowe w kontekście projektowania. Z kolei mapy zasadnicze, mimo że zawierają dane o geodezyjnych granicach działek, są często bardziej ogólne i mogą nie być aktualne w kontekście bieżącego stanu ewidencji gruntów. W związku z tym, korzystanie z tych map w procesie projektowym może prowadzić do niezgodności z rzeczywistym stanem prawnym i administracyjnym, co w praktyce może skutkować problemami prawnymi i opóźnieniami w realizacji inwestycji. Kluczowe jest zrozumienie, że odpowiednia mapa do celów projektowych musi być oparta na aktualnych i dokładnych danych ewidencyjnych, aby zapewnić efektywność oraz zgodność projektu z obowiązującymi przepisami.

Pytanie 22

Jaką metodę pomiaru poziomu należy wykorzystać przy przenoszeniu punktu przez przeszkodę wodną?

A. Trygonometryczną

B. Hydrostatyczną

C. Precyzyjną

D. Barometryczną

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Kiedy przenosisz punkt przez wodę, to najlepiej skorzystać z metody trygonometrycznej. Otóż wykorzystuje ona kąty i odległości do ustalenia, gdzie dokładnie znajdują się punkty w terenie. Gdy mamy wodę w drodze, możemy zmierzyć kąty względem znanych punktów na brzegu, a potem odległości od tych punktów. Przykładowo, używając triangulacji, możemy określić, gdzie znajduje się punkt na drugim brzegu rzeki. To jest mega pomocne, zwłaszcza gdy nie da się dotrzeć do punktu bezpośrednio. W geodezji i inżynierii takie pomiary są normą, bo dają dużą dokładność w trudnych warunkach. Z mojego doświadczenia, stosowanie metody trygonometrycznej w takich sytuacjach to po prostu standard, który naprawdę się sprawdza.

Pytanie 23

Na precyzję obliczenia pola powierzchni za pomocą metody analitycznej wpływ mają

A. pomiar dokonany w terenie

B. skurcz mapy

C. wyznaczenie stałej planimetru

D. graficzne odwzorowanie miar z mapy

Pomiar wykonany w terenie ma kluczowe znaczenie dla dokładności wyznaczenia pola powierzchni metodą analityczną, ponieważ to od jakości zbieranych danych w terenie zależy precyzja obliczeń. W praktyce, jeśli pomiar nie jest dokładny, wszelkie analizy, które na nim się opierają, będą obarczone błędem. Na przykład, w przypadku pomiarów geodezyjnych, wykorzystanie instrumentów takich jak teodolity czy tachymetry pozwala na dokładne określenie współrzędnych punktów, które są kluczowe dla późniejszego obliczenia powierzchni. Dobrą praktyką jest także przeprowadzanie pomiarów w różnych porach roku, aby uwzględnić zmiany w terenie spowodowane różnymi czynnikami, takimi jak wegetacja czy erozja. W kontekście standardów branżowych, należy również pamiętać o metodach kalibracji sprzętu pomiarowego oraz o procedurach kontroli jakości, co dodatkowo podnosi dokładność wyników. Efektywnym podejściem jest także stosowanie technik fotogrametrycznych czy skanowania 3D, które pozwalają na pozyskiwanie danych o wysokiej rozdzielczości i umożliwiają dokładniejsze obliczenia powierzchni.

Pytanie 24

Którego z poniższych elementów nie zawiera protokół graniczny?

A. Informacji dotyczących stron oraz ich pełnomocników

B. Opisu przebiegu granic

C. Opisu wzajemnych ustępstw stron

D. Pouczenia strony o możliwości przekazania sprawy sądowej

Protokół graniczny to dokument, który odgrywa kluczową rolę w procesach związanych z ustalaniem granic oraz regulowaniem stosunków między stronami. W jego treści znajdują się istotne elementy, takie jak opis przebiegu granic, informacje dotyczące stron oraz ich pełnomocników, a także pouczenie o możliwości przekazania sprawy sądowi. Opis wzajemnych ustępstw stron jednak nie jest standardowym elementem tego dokumentu. Taki opis mógłby być częścią szerszych negocjacji czy umów, ale nie jest niezbędny w kontekście protokołu granicznego. Ważne jest, aby profesjonalnie przygotowywać protokoły graniczne, zachowując przejrzystość i zgodność z obowiązującymi normami prawnymi, co pozwala na uniknięcie przyszłych sporów oraz nieporozumień.

Pytanie 25

W jaki sposób na mapie ewidencyjnej zostanie przedstawiona droga krajowa numer 66?

A. dr. kraj. 66

B. Dk66

C. dr. kraj. nr 66

D. K66

Droga krajowa numer 66 jest oznaczana na mapie ewidencyjnej jako K66, co jest zgodne z przyjętymi standardami oznaczania dróg w Polsce. W tym systemie literka 'K' odnosi się do dróg krajowych, a ich numeracja ma kluczowe znaczenie w kontekście zarządzania siecią drogową oraz w planowaniu transportowym. Oznaczenie K66 jest nie tylko praktyczne, ale również umożliwia łatwe identyfikowanie i lokalizowanie danej drogi w dokumentacji ewidencyjnej. Przy projektowaniu infrastruktury drogowej oraz w analizach ruchu drogowego, właściwe oznaczenie ma fundamentalne znaczenie, gdyż ułatwia komunikację pomiędzy różnymi instytucjami odpowiedzialnymi za zarządzanie transportem. Warto również zaznaczyć, że odpowiednie oznaczenia są zgodne z normami europejskimi, co ułatwia współpracę transgraniczną w zakresie transportu. Przykładem zastosowania K66 może być planowanie objazdów w przypadku remontu lub wypadku, gdzie szybka identyfikacja drogi jest kluczowa dla sprawności działań służb ratunkowych oraz dla kierowców.

Pytanie 26

Na którym rysunku przedstawiono szkic tyczenia?

A. A.

B. C.

C. B.

D. D.

Wybór odpowiedzi A, C lub D wskazuje na pewne nieporozumienia dotyczące pojęcia szkicu tyczenia oraz jego funkcji w procesie budowlanym. Szkic tyczenia ma na celu przedstawienie w sposób graficzny i zrozumiały lokalizacji kluczowych punktów w terenie, co jest niezbędne dla realizacji projektu budowlanego. Odpowiedzi A, C i D mogą zawierać rysunki, które nie oddają istoty tego dokumentu, ponieważ mogą przedstawiać inne typy schematów, takie jak plany zagospodarowania przestrzennego czy schematy instalacji, które są zupełnie innymi formami dokumentacji. Typowym błędem jest mylenie różnych typów rysunków technicznych, co może prowadzić do niewłaściwej interpretacji dokumentacji projektowej. Ponadto, przy wyborze rysunku, ważne jest rozróżnienie między szczegółowością wymaganej dokumentacji a ogólnymi wizualizacjami, które mogą nie zawierać kluczowych informacji dotyczących wymiarów czy kątów. W kontekście dobrych praktyk branżowych, ważne jest nie tylko posiadanie wiedzy na temat rodzajów rysunków, ale także umiejętność ich prawidłowej analizy i interpretacji, co jest kluczowe dla efektywnej pracy w branży budowlanej i inżynieryjnej.

Pytanie 27

Dokument znajdujący się na załączonym rysunku to fragment

A. projektu scalenia gruntów.

B. szkicu osnowy.

C. mapy zasadniczej.

D. zarysu pomiarowego.

Dokument przedstawiony na zdjęciu to fragment zarysu pomiarowego, który jest kluczowym elementem w procesie geodezyjnym. Zarys pomiarowy to wizualna reprezentacja wyników pomiarów terenowych, stosowana do dokumentacji i analizy danych pomiarowych. Zawiera istotne informacje, takie jak oznaczenia działek, ich numerację oraz linie pomiarowe, co pozwala na precyzyjne określenie granic i powierzchni działek. Tego typu dokumenty są wykorzystywane w różnych etapach projektowania, jak również w procesach związanych z planowaniem przestrzennym. Zgodnie z normami geodezyjnymi, zarys pomiarowy powinien być sporządzony z zachowaniem wysokiej dokładności, co zapewnia rzetelność danych. Dobrą praktyką jest także archiwizacja takich dokumentów, co pozwala na późniejsze odwołania się do wyników pomiarów w przypadku spornych kwestii dotyczących granic działek.

Pytanie 28

Korzystając z danych zawartych w tabeli, oblicz wartość szacunkową konturu o powierzchni 220 000 m², stanowiącego klasę bonitacyjną IVa.

Klasa bonitacyjna	Wartość punktowa 1 ha
I	94
II	85
IIIa	76
IIIb	64
IVa	50
IVb	38
V	20
VI	6
VIz	1

A. 1 100 jednostek szacunkowych.

B. 11 000 jednostek szacunkowych

C. 836 jednostek szacunkowych.

D. 8 360 jednostek szacunkowych.

Poprawna odpowiedź to 1 100 jednostek szacunkowych, co wynika z prawidłowego zastosowania metody obliczania wartości szacunkowej konturu. Aby uzyskać tę wartość, najpierw przekształcamy powierzchnię z metrów kwadratowych na hektary, co stanowi kluczowy krok w tym procesie. W tym przypadku, powierzchnia 220 000 m2 to 22 ha, co jest zgodne z przelicznikiem 1 ha = 10 000 m2. Następnie, korzystając z tabeli wartości punktowych, odczytujemy dla klasy bonitacyjnej IVa wartość wynoszącą 50 punktów na hektar. Multiplikuje się tę wartość przez uzyskaną powierzchnię, czyli 22 ha, co daje wynik 1 100 jednostek szacunkowych. Tego rodzaju kalkulacje są istotne w zarządzaniu gruntami, ocenie wartości nieruchomości rolnych oraz w planowaniu przestrzennym. Dobrą praktyką jest regularne uaktualnianie danych w tabelach punktowych oraz stosowanie odpowiednich metod obliczeniowych, aby uzyskać precyzyjne i wiarygodne wyniki.

Pytanie 29

Jaka jest wartość błędu średniego m_p położenia punktu osnowy realizacyjnej, kiedy w wyniku wyrównania uzyskano średnie błędy współrzędnych punktu P: m_x = ±2 mm, m_y = ±3 mm?

A. mp = ±0,5 mm

B. mp = ±5,0 mm

C. mp = ±3,6 mm

D. mp = ±2,0 mm

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wartość błędu średniego położenia punktu osnowy realizacyjnej, oznaczona jako mp, można obliczyć korzystając z praw fizyki pomiarowej. W tym przypadku, błędy średnie współrzędnych punktu P są podane jako mx = ±2 mm oraz my = ±3 mm. Aby określić mp, stosuje się wzór na błędy łączne, przy czym jest to pierwiastek sumy kwadratów błędów: mp = √(mx² + my²). Podstawiając wartości, otrzymujemy: mp = √(2² + 3²) = √(4 + 9) = √13, co daje około ±3,6 mm. Taki sposób obliczania błędów jest zgodny z normami metrologicznymi, w tym PN-ISO 17123, które podkreślają znaczenie precyzyjnych pomiarów w geodezji. W praktyce, dokładność pomiarów wpływa na jakość opracowywanych map oraz innych dokumentów geodezyjnych, co podkreśla znaczenie tego obliczenia oraz znajomości metod analizy błędów.

Pytanie 30

Który z poniższych dokumentów nie może stanowić podstawy do wpisu w dziale I-O księgi wieczystej, dotyczącego ujawnienia podziału nieruchomości?

A. Decyzja zatwierdzająca projekt podziału nieruchomości

B. Postanowienie opiniujące wstępny projekt podziału nieruchomości

C. Wyrys z mapy ewidencyjnej

D. Wypis z rejestru gruntów

Decyzja dotycząca wstępnego projektu podziału nieruchomości nie może być użyta do wpisania do działu I-O księgi wieczystej. To tylko dokument informacyjny, który wyraża opinię o proponowanym podziale, ale nie jest oficjalną decyzją, która by to zatwierdzała. A żeby wpisać podział do księgi wieczystej, potrzebne są jakieś konkretne dokumenty, które pokazują, że decyzje administracyjne zostały podjęte. Zazwyczaj chodzi o odpowiednią zgodę organów, co jest wydawane na podstawie zatwierdzonego projektu podziału. Taki dokument jest ważny nie tylko dla urzędników, ale też dla przyszłych właścicieli, bo daje im pewność prawną. Dobrze też wiedzieć, że dział II księgi wieczystej, gdzie są zamieszczone informacje o rzeczowych prawach, również wymaga konkretnych dokumentów, żeby zabezpieczyć interesy nabywców.

Pytanie 31

Aby obliczyć przemieszczenie w pionie na podstawie wyrównanych wysokości, co należy zrobić?

A. mnożenie

B. odejmowanie

C. dzielenie

D. dodawanie

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odejmowanie jest kluczowym działaniem przy wyznaczaniu przemieszczenia pionowego z wyrównanych wysokości, ponieważ umożliwia określenie różnicy wysokości pomiędzy dwoma punktami. W geodezji i inżynierii lądowej, wyrównanie wysokości polega na dostosowaniu zmierzonych wysokości do jednej wspólnej referencji, co pozwala na uzyskanie precyzyjnych różnic wysokości. Przykładowo, jeśli mamy wysokość punktu A równą 150,00 m i wysokość punktu B równą 145,00 m, przemieszczenie pionowe między nimi obliczamy, odejmując wysokość punktu B od wysokości punktu A: 150,00 m - 145,00 m = 5,00 m. Takie podejście jest standardem w praktyce geodezyjnej i inżynieryjnej, gdzie precyzyjne obliczenia różnic wysokości są niezbędne do właściwego projektowania i realizacji prac budowlanych. Odejmowanie pozwala na uzyskanie jednoznacznych wyników, które są zgodne z normami i praktykami branżowymi, co jest kluczowe w zapewnieniu bezpieczeństwa i efektywności projektów budowlanych.

Pytanie 32

Jakie kryterium musi być spełnione, aby było możliwe podzielenie zabudowanej nieruchomości gruntowej, co wiąże się również z podziałem budynku na dwie części?

A. Budynek spełnia warunki techniczne podziału

B. Budynek ma dwie kondygnacje nadziemne

C. Budynek ma dwa numery identyfikacyjne

D. Budynek posiada co najmniej trzech właścicieli

Budynek musi spełniać warunki techniczne podziału, aby możliwe było jego podzielenie na dwie części, co jest zgodne z przepisami prawa budowlanego. W praktyce oznacza to, że budynek powinien posiadać odpowiednie parametry konstrukcyjne i eksploatacyjne, takie jak stabilność konstrukcji, dostęp do instalacji technicznych, jak również wydzielone strefy użytkowe, które mogą być niezależnie eksploatowane. Przykładowo, w przypadku budynku mieszkalnego, każdy nowo powstały lokal powinien mieć zapewniony dostęp do mediów oraz spełniać normy dotyczące wentylacji i oświetlenia. Ważne jest także, aby przeprowadzona ekspertyza techniczna potwierdzała zdolność budynku do podziału, co jest kluczowe dla zachowania bezpieczeństwa użytkowników. Dobrą praktyką jest także konsultacja z architektem, który pomoże w zaplanowaniu podziału zgodnie z obowiązującymi normami oraz wymaganiami lokalnymi.

Pytanie 33

W przypadku gdy oznaczenie gruntów i budynków w ewidencji różni się od tego w księdze wieczystej, należy przygotować wykaz

A. zmian danych ewidencyjnych

B. numeracji działek

C. zmian gruntowych

D. synchronizacyjny

Poprawna odpowiedź, dotycząca sporządzenia wykazu synchronizacyjnego, jest kluczowa w kontekście zarządzania danymi ewidencyjnymi nieruchomości. Gdy oznaczenie nieruchomości w ewidencji gruntów i budynków jest niezgodne z danymi w księdze wieczystej, konieczne jest podjęcie działań mających na celu synchronizację tych informacji. Wykaz synchronizacyjny ma na celu ujednolicenie danych, co jest niezbędne dla zapewnienia prawidłowego obiegu informacji w systemach ewidencyjnych. Praktycznym przykładem zastosowania wykazu synchronizacyjnego może być sytuacja, gdy po przeprowadzeniu prac geodezyjnych ujawniono rozbieżności w oznaczeniu działek. W takim przypadku sporządzenie wykazu synchronizacyjnego pozwala na formalne uaktualnienie danych w ewidencji oraz księgach wieczystych, co jest istotne dla ochrony praw właścicieli nieruchomości. Standardy branżowe, takie jak zasady wynikające z Ustawy o gospodarce nieruchomościami, wskazują, że takie działania są nie tylko zalecane, ale wręcz wymagane dla zachowania porządku w dokumentacji.

Pytanie 34

Jakim kolorem na rysunku technicznym należy zaznaczyć treść projektową oraz obliczone wymiary do tyczenia obiektu?

A. Żółtym

B. Czerwonym

C. Zielonym

D. Czarnym

Czerwony kolor na szkicu dokumentacyjnym służy do przedstawienia treści projektowanej oraz obliczonych miar do tyczenia obiektu, co jest zgodne z obowiązującymi normami w branży geodezyjnej. Użycie czerwieni pozwala na wyróżnienie kluczowych elementów, co jest istotne w procesie planowania i wizualizacji projektu. Przykładowo, w dokumentacji dotyczącej budowy dróg, czerwień często stosuje się do oznaczania osi jezdni oraz innych istotnych punktów pomiarowych. Zgodnie z zasadami geodezyjnymi, jasne oznaczenie projektowanych elementów jest niezbędne do uniknięcia błędów w realizacji inwestycji. Czerwień jest kolorem, który zwraca uwagę, co ułatwia komunikację między wykonawcami a projektantami, a także zapewnia łatwe rozróżnienie od elementów istniejących, które zazwyczaj oznaczane są innymi kolorami, jak czarny dla istniejącej infrastruktury. Dodatkowo, stosowanie ustalonych konwencji kolorystycznych zwiększa spójność dokumentacji oraz ułatwia jej interpretację przez różne podmioty zaangażowane w projekt.

Pytanie 35

Ile wynosi wysokość włazu studzienki kanalizacyjnej na przedstawionym fragmencie mapy zasadniczej?

A. 174,73 m

B. 176,13 m

C. 176,01 m

D. 173,30 m

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna odpowiedź na to pytanie to 176,13 m, co zostało określone na podstawie analizy przedstawionego fragmentu mapy zasadniczej. Właz studzienki kanalizacyjnej, oznaczony symbolem 'X', znajduje się w punkcie, gdzie wysokość wynosi dokładnie 176,13 m. W kontekście projektowania i zarządzania infrastrukturą, kluczowe jest dokładne określenie wysokości terenu w miejscach, gdzie umieszczane są studzienki kanalizacyjne, ponieważ wpływa to na efektywność odprowadzenia wód deszczowych oraz na prawidłowe funkcjonowanie systemu kanalizacyjnego. Wysokość ta musi być zgodna z lokalnymi przepisami budowlanymi i standardami, które zapewniają, że studzienki są umiejscowione w odpowiednich miejscach, z uwzględnieniem spadków terenu. W praktyce, podczas planowania budowy, ważne jest również uwzględnienie przyszłych zmian w terenie, takich jak osiadanie czy erozja, co może wpłynąć na wysokość studzienek. Odpowiednia analiza mapy zasadniczej oraz znajomość technik geodezyjnych są kluczowe dla prawidłowych decyzji w tym zakresie.

Pytanie 36

Wskaż organ kompetentny do wydania zamieszczonego postanowienia opiniującego wstępny projekt podziału działki.

Nasz znak: AIU 7327 / P / 26 / 06

P O S T A N O W I E N I E

Na podstawie art. 93 ust. 1, 2a i 4 i art. 94 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r. poz. 2147 z późn. zm.) oraz art. 123 i 124 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks Postępowania Administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r. poz. 1257)

p o s t a n a w i a m

zaopiniować p o z y t y w n i e przedstawiony wstępny projekt podziału działki nr 5012/1, położonej przy ul. Brzeskiej w Malinie, polegający na podziale nieruchomości zabudowanej pięcioma budynkami mieszkalnymi czterorodzinnymi w celu zniesienia współwłasności oraz wydzieleniu wewnętrznych dróg dojazdowych, obsługujących wydzielone lokale wraz z przynależnymi do nich działkami.

A. Wojewoda.

B. Wójt.

C. Starosta.

D. Marszałek.

Wybór wójta jako organu kompetentnego do wydania postanowienia opiniującego wstępny projekt podziału działki jest zgodny z polskim prawem administracyjnym. Wójt, jako przedstawiciel gminy, dysponuje odpowiednimi uprawnieniami do zarządzania nieruchomościami w granicach swojej jurysdykcji. Zgodnie z ustawą o gospodarce nieruchomościami, wójt jest odpowiedzialny za podejmowanie decyzji dotyczących podziału działek oraz wydawanie stosownych postanowień. W praktyce oznacza to, że wójt może opiniować wnioski o podział działek, analizując ich zgodność z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego oraz innymi regulacjami prawnymi. Takie podejście zapewnia, że każdy podział działki odbywa się zgodnie z przepisami, co ma kluczowe znaczenie dla prawidłowego rozwoju przestrzennego gminy. Dodatkowo, wójt współpracuje z innymi organami, np. starostwem powiatowym, co umożliwia efektywne zarządzanie przestrzenią oraz ochronę interesów lokalnej społeczności.

Pytanie 37

Na szkicu tyczenia należy zaznaczyć kolorem czerwonym

A. notatkę o przyjęciu wytyczonych elementów budowy

B. wyniki pomiaru kontrolnego

C. informacje dotyczące osnowy realizacyjnej

D. treść projektowaną

Kolor czerwony na szkicu tyczenia jest stosowany do oznaczania treści projektowanej, co jest kluczowe w procesie realizacji inwestycji budowlanych. Oznaczenie to ma na celu wyraźne wskazanie, które elementy projektu są planowane do wykonania, co pozwala na ich łatwe zidentyfikowanie na placu budowy. Stosowanie koloru czerwonego jako standardu w dokumentacji projektowej wynika z przyjętych norm oraz praktyk inżynieryjnych, które ułatwiają komunikację między projektantami a wykonawcami. Na przykład, w przypadku budowy dróg, wszystkie elementy, takie jak krawężniki, jezdnie czy chodniki, są oznaczane na rysunkach w kolorze czerwonym, co umożliwia jednoznaczne zrozumienie zamierzeń projektowych. Podobne podejście stosuje się w inżynierii lądowej i wodnej, gdzie istotne jest precyzyjne odwzorowanie zamierzeń projektowych na etapie realizacji. Użycie czerwonego koloru ma również znaczenie psychologiczne, gdyż wyróżnia te elementy, zmniejszając ryzyko ich pominięcia przez wykonawców oraz przyspieszając proces realizacji projektów budowlanych.

Pytanie 38

Jakie rodzaje użytków gruntowych są w ewidencji gruntów i budynków oznaczane symbolem literowym Ba?

A. Uurbanizowane obszary niezabudowane

B. Obszary mieszkalne

C. Obszary przemysłowe

D. Inne obszary zabudowane

Odpowiedź "Tereny przemysłowe" oznaczana symbolem Ba w ewidencji gruntów i budynków wskazuje na obszary przeznaczone do działalności przemysłowej. Przemysł to kluczowy sektor gospodarki, który wymaga odpowiedniej infrastruktury, a klasyfikacja gruntów w tym kontekście jest istotna dla planowania przestrzennego. W praktyce oznaczenie Ba jest stosowane do obszarów, które mogą być wykorzystywane do budowy fabryk, hal produkcyjnych, magazynów oraz innych obiektów związanych z działalnością przemysłową. Zrozumienie klasyfikacji gruntów jest niezwykle ważne dla inwestorów oraz planistów, ponieważ pozwala na właściwe podejście do zagospodarowania przestrzennego. W wielu krajach, w tym w Polsce, klasyfikacja gruntów opiera się na regulacjach prawnych, które mają na celu ochronę środowiska, a także zapewnienie zrównoważonego rozwoju. Dlatego wiedza na temat symboliki ewidencyjnej jest niezbędna, aby podejmować świadome decyzje dotyczące inwestycji oraz rozwoju infrastruktury.

Pytanie 39

Na podstawie zamieszczonego fragmentu Wykazu zmian danych ewidencyjnych dotyczących budynku wskaż numer obrębu ewidencyjnego, w którym usytuowany jest ten budynek.

WYKAZ ZMIAN DANYCH EWIDENCYJNYCH DOTYCZĄCYCH BUDYNKU
Lp.	Oznaczenie atrybutu		Wartość atrybutu
Lp.	Oznaczenie atrybutu		Stan dotychczasowy	Stan nowy
1.	Identyfikator budynku		141906_2.0022.5_BUD	141906_2.0022.5_BUD
2.	Identyfikatory działek, na których zlokalizowany jest budynek		141906_2.0022.130/2	141906_2.0022.130/2
3.	Liczba kondygnacji	nadziemnych budynku	1	2
3.	Liczba kondygnacji	podziemnych budynku	0	1
4.	Powierzchnia zabudowy budynku [m²]		112	166

A. 1906

B. 0022

C. 14

D. 19

Poprawna odpowiedź to 0022, ponieważ wynika to bezpośrednio z analizy zamieszczonego fragmentu Wykazu zmian danych ewidencyjnych dotyczących budynku. Identyfikator budynku zawiera informacje o obrębie ewidencyjnym, który w tym przypadku można zidentyfikować na podstawie fragmentu '141906_2.0022.5_BUD'. Część '2.0022' wskazuje na numer obrębu ewidencyjnego, co jest standardową praktyką w ewidencji gruntów i budynków. Identyfikator ten powinien być zgodny z lokalnymi przepisami oraz normami dotyczącymi ewidencji, które określają, jak dane dotyczące nieruchomości powinny być organizowane. W praktyce, poprawne określenie numeru obrębu ewidencyjnego jest kluczowe dla właściwego zarządzania nieruchomościami, umożliwia bowiem szybkie odnalezienie informacji o danej działce, co jest niezbędne dla planowania przestrzennego, obliczeń podatkowych oraz wszelkich działań administracyjnych związanych z nieruchomościami. Zrozumienie, jak interpretować identyfikatory budynków i działek, ma fundamentalne znaczenie dla wszystkich osób zajmujących się gospodarką nieruchomościami.

Pytanie 40

Wartość 1:1,5 na przedstawionym schemacie nasypu oznacza

A. skalę profilu podłużnego.

B. nachylenie skłonu skarpy.

C. skalę przekroju poprzecznego.

D. szerokość korony nasypu.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź "nachylenie skłonu skarpy" jest prawidłowa, ponieważ wartość 1:1,5 na schemacie nasypu odnosi się do proporcji między pionowym a poziomym przesunięciem nasypu. Oznacza to, że na każdy metr wysokości skarpę przypada 1,5 metra poziomego. W inżynierii lądowej i budowlanej, nachylenie skarp jest kluczowym elementem projektowania, co wpływa na stabilność nasypów i wykopów. Przykładem zastosowania tej wiedzy może być projektowanie nasypów drogowych, gdzie odpowiednie nachylenie skarp minimalizuje ryzyko erozji i osuwisk. Zgodnie z zasadami geotechniki, nachylenia skarp powinny być dostosowane do rodzaju gruntu i warunków hydrologicznych. Dlatego w praktyce inżynierskiej, stosowanie takich standardów jest konieczne, aby zapewnić bezpieczeństwo i trwałość konstrukcji. Oprócz tego, poprawne obliczenie nachyleń jest również niezbędne podczas budowy zbiorników retencyjnych, na których nachylenie ma wpływ na skuteczność zbierania wody.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej