Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik programista
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 23:42
Data zakończenia: 9 czerwca 2026 00:08

Egzamin zdany!

Wynik: 34/40 punktów (85,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Najłatwiejszym i najmniej czasochłonnym sposobem na przetestowanie funkcjonowania strony internetowej w różnych przeglądarkach oraz ich wersjach jest

A. skorzystanie z narzędzia do walidacji kodu HTML

B. zainstalowanie na kilku maszynach różnych przeglądarek i przeprowadzenie testu witryny

C. użycie emulatora przeglądarek internetowych, np. Browser Sandbox

D. testowanie strony w programie Internet Explorer, zakładając, że inne przeglądarki będą kompatybilne

Korzystanie z emulatora przeglądarek internetowych, takiego jak Browser Sandbox, to jedna z najskuteczniejszych metod na testowanie działania witryny w różnych przeglądarkach i ich wersjach. Emulatory umożliwiają symulację różnych środowisk przeglądarkowych bez potrzeby fizycznego instalowania wielu aplikacji na różnych urządzeniach. To znacząco przyspiesza proces testowania i pozwala na łatwe przełączanie się między wersjami przeglądarek. Przykładowo, za pomocą emulatora można szybko sprawdzić, jak strona zachowuje się w Chrome, Firefox czy Safari, co jest kluczowe dla zapewnienia spójnego doświadczenia użytkownika. Ponadto, korzystanie z takich narzędzi pozwala na testowanie z różnych systemów operacyjnych, co jest istotne w kontekście różnorodności urządzeń używanych przez użytkowników. Dobrze skonfigurowany emulator nie tylko pozwala na testowanie responsywności witryny, ale także na analizowanie błędów związanych z CSS czy JavaScript, co przekłada się na wyższą jakość końcowego produktu. Zastosowanie emulatorów jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie tworzenia aplikacji webowych, które powinny być dostępne i funkcjonalne w różnych przeglądarkach.

Pytanie 2

Wskaźnik HTML, który umożliwia oznaczenie tekstu jako błędnego lub nieodpowiedniego poprzez jego przekreślenie, to jaki?

A.

B.

C.

D. <s> </s>

W tym pytaniu łatwo pomylić różne znaczniki HTML, bo wiele z nich wpływa na wygląd tekstu, ale pełnią zupełnie inne role semantyczne. W standardzie HTML odpowiada głównie za pogrubienie tekstu, bez nadawania mu specjalnego znaczenia. To po prostu wizualne wyróżnienie, coś jak podkręcenie czcionki w edytorze tekstu. Nie informuje jednak, że treść jest błędna, nieaktualna czy powinna być zignorowana. W nowoczesnym kodzie, jeśli chcemy podkreślić ważność treści, lepszym wyborem jest , a nie . Podobnie nie ma nic wspólnego z przekreśleniem – ten znacznik służy do emfazy, czyli zaakcentowania fragmentu zdania, zwykle renderowany jest kursywą. Semantycznie oznacza, że dany fragment ma inne brzmienie albo nacisk w wypowiedzi, co jest istotne np. dla czytników ekranu czy tłumaczeń. Z kolei historycznie kojarzy się z podkreślaniem tekstu, ale w HTML5 jego znaczenie zostało doprecyzowane: używa się go raczej do oznaczania treści, które są w jakiś sposób wyróżnione konwencjonalnie (np. błąd ortograficzny, nazwa własna w tekście innym alfabetem), a nie do dekoracyjnego podkreślania wszystkiego jak leci. Typowym błędem jest myślenie kategoriami „jak to wygląda”, zamiast „co to oznacza”. Wiele osób wybiera albo , bo kojarzy im się to z edytorem Word i zmianą stylu, a w HTML powinniśmy bardziej zwracać uwagę na semantykę i zgodność ze specyfikacją. Do oznaczania tekstu jako błędnego lub nieaktualnego używa się <s> (lub w bardziej formalnych zmianach <del>), bo te znaczniki jednoznacznie wskazują, że dana treść nie jest już obowiązująca. Dzięki temu narzędzia do dostępności, wyszukiwarki i style CSS mogą poprawnie interpretować znaczenie tego fragmentu, a nie tylko jego wygląd.

Pytanie 3

Model barw oparty na trzech parametrach: odcień (hue), nasycenie (saturation) i jasność (brightness/value) to

A. CMYK

B. HSV

C. RGB

D. CMY

Model HSV (zwany też HSB) opisuje barwę trzema parametrami: H - odcień (hue), S - nasycenie (saturation), V/B - jasność (value/brightness). Jest intuicyjny przy ręcznym doborze kolorów. Dlatego opisywany model to HSV.

Pytanie 4

W CSS, aby ustawić wcięcie pierwszej linii akapitu na 30 pikseli, należy użyć zapisu

A. p {text-spacing: 30px;}

B. p {text-indent: 30px;}

C. p {line-height: 30px;}

D. p {line-indent: 30px;}

Odpowiedź p {text-indent: 30px;} jest prawidłowa, ponieważ właściwość text-indent w CSS służy do określenia wcięcia pierwszej linii akapitu. Wartość 30px oznacza, że pierwsza linia każdego akapitu zostanie przesunięta o 30 pikseli w prawo, co jest często stosowaną praktyką w celu poprawy czytelności tekstu. Dobrą praktyką jest stosowanie wcięć w dłuższych tekstach, co pozwala na bardziej uporządkowane i estetyczne przedstawienie treści. Przykładem zastosowania może być wcięcie w blogach czy artykułach, gdzie struktura tekstu ma znaczenie dla odbiorcy. Warto pamiętać, że właściwość text-indent działa tylko na pierwszą linię akapitu, co oznacza, że kolejne linie pozostają w standardowej pozycji. Używanie text-indent jest zgodne z dobrymi praktykami projektowania stron internetowych, które podkreślają znaczenie czytelności i estetyki tekstu.

Pytanie 5

W dokumencie HTML umieszczono tekst sformatowany określonym stylem. Aby dodać do tego tekstu kilka słów sformatowanych innym stylem, należy użyć znacznika

A. <hr>

B. <table>

C. <section>

D.

jest znacznikiem HTML, który służy do stosowania stylów CSS do określonych fragmentów tekstu w obrębie bloków HTML. Umożliwia on formatowanie tekstu w bardziej lokalny sposób, co jest niezwykle przydatne, gdy chcemy wyróżnić niektóre słowa lub frazy w dłuższym akapicie. W odróżnieniu od znaczników takich jak <div>, które są stosowane do większych sekcji, działa na poziomie inline, co oznacza, że nie wprowadza nowego bloku w układzie strony. Przykład użycia tej etykiety może wyglądać następująco: W tym akapicie ważne słowo jest wyróżnione kolorem czerwonym.. Dzięki temu możemy łatwo zastosować różnorodne style, takie jak zmiana koloru czcionki, czcionki, tła lub nawet dodawanie efektów animacyjnych do konkretnego fragmentu tekstu. Zgodnie z standardami W3C, jest zalecanym sposobem na selektywne formatowanie tekstu, co czyni go niezwykle praktycznym narzędziem w tworzeniu elastycznych i atrakcyjnych wizualnie stron internetowych.

Pytanie 6

Jakie będzie wyjście programu napisanego w języku JavaScript, umieszczonego w ramce, po podaniu wartości 5 na wejściu?

A. 120

B. 125

C. 625

D. 60

Pytanie dotyczy obliczenia silni liczby podanej przez użytkownika w języku JavaScript. Program przy użyciu pętli for oblicza silnię liczby n, zaczynając od wartości a równej 1. Silnia liczby, oznaczana jako n!, to iloczyn wszystkich liczb naturalnych od 1 do n. W tym przypadku, użytkownik podaje liczbę 5, co oznacza że program oblicza 5! czyli 5 * 4 * 3 * 2 * 1. Wynik tego działania to 120, co jest poprawną odpowiedzią. Silnia jest często wykorzystywana w kombinatoryce i statystyce, a także w algorytmach związanych z analizą permutacji. Wykorzystanie pętli for w tym kontekście jest powszechną praktyką w programowaniu, umożliwiającą iterację poprzez określony zakres liczb oraz wykonywanie logicznych działań w złożonych obliczeniach algorytmicznych. Dobrą praktyką jest zrozumienie, jak działają pętle i jawne przypisywanie wartości początkowych zmiennych, co ułatwia debugowanie i rozwój kodu. Tego typu operacje matematyczne są podstawą wielu zaawansowanych zastosowań, od teoretycznych podstaw algorytmów do praktycznych implementacji w analizach danych.

Pytanie 7

W przedstawionym filmie, aby połączyć tekst i wielokąt w jeden obiekt tak, aby operacja ta była odwracalna zastosowano funkcję

A. wykluczenia.

B. grupowania.

C. części wspólnej.

D. sumy.

Prawidłowo – w filmie została użyta funkcja grupowania. W grafice wektorowej, np. w programach typu Inkscape, CorelDRAW czy Illustrator, grupowanie służy właśnie do logicznego połączenia kilku obiektów w jeden „zestaw”, ale bez trwałego mieszania ich geometrii. To znaczy: tekst dalej pozostaje tekstem, wielokąt dalej jest wielokątem, tylko są traktowane jak jeden obiekt przy przesuwaniu, skalowaniu czy obracaniu. Dzięki temu operacja jest w pełni odwracalna – w każdej chwili możesz rozgrupować elementy i edytować każdy osobno.
Moim zdaniem to jest podstawowa dobra praktyka w pracy z projektami, które mogą wymagać późniejszych poprawek: podpisy, etykiety, logotypy, schematy techniczne. Jeśli połączysz tekst z kształtem za pomocą operacji boolowskich (suma, część wspólna, wykluczenie), to tekst zwykle zamienia się na krzywe, przestaje być edytowalny jako tekst. To bywa potrzebne przy przygotowaniu do druku czy eksportu do formatu, który nie obsługuje fontów, ale nie wtedy, gdy zależy nam na łatwej edycji.
Z mojego doświadczenia: przy projektowaniu interfejsów, ikon, prostych banerów na WWW czy grafik do multimediów, najrozsądniej jest najpierw grupować logicznie elementy (np. ikona + podpis), a dopiero na samym końcu, gdy projekt jest ostateczny, ewentualnie zamieniać tekst na krzywe. Grupowanie pozwala też szybko zaznaczać całe moduły projektu, wyrównywać je względem siebie, duplikować całe zestawy (np. kafelki menu, przyciski z opisami) bez ryzyka, że coś się rozjedzie. W grafice komputerowej to taka podstawowa „organizacja pracy” – mniej destrukcyjna niż różne operacje na kształtach i zdecydowanie bardziej elastyczna przy późniejszych zmianach.

Pytanie 8

Co chce osiągnąć poniższe zapytanie MySQL?

ALTER TABLE ksiazki
MODIFY tytul VARCHAR(100) NOT NULL;

A. Zmienić typ kolumny w tabeli ksiazki

B. Zmienić nazwę kolumny w tabeli ksiazki

C. Dodać do tabeli ksiazki kolumnę tytul

D. Usunąć kolumnę tytul z tabeli ksiazki

Polecenie SQL ALTER TABLE ksiazki MODIFY tytul VARCHAR(100) NOT NULL; służy do zmiany typu kolumny tytul w tabeli ksiazki. W tym przypadku typ kolumny jest zmieniany na VARCHAR(100), co oznacza, że będzie przechowywać łańcuchy znaków o maksymalnej długości 100 znaków, a dodatkowo kolumna ta nie może przyjmować wartości NULL. Użycie ALTER TABLE i MODIFY pozwala na dynamiczną modyfikację struktury tabeli bez konieczności jej usuwania i ponownego tworzenia, co jest korzystne w dużych systemach bazodanowych, gdzie minimalizacja czasu przestoju jest kluczowa. Praktyczne zastosowanie polecenia MODIFY jest szerokie i obejmuje sytuacje, w których wymagane są zmiany w przechowalności danych, na przykład aby dostosować się do nowych wymagań biznesowych lub normatywnych. Warto pamiętać o dopasowaniu zmian do istniejących danych i zapewnieniu spójności bazy danych, co jest dobrą praktyką w zarządzaniu bazami danych.

Pytanie 9

Istnieje tabela o nazwie wycieczki z kolumnami: nazwa, cena oraz miejsca (reprezentujące liczbę dostępnych miejsc). Aby wyświetlić tylko nazwy wycieczek, których cena jest mniejsza od 2000 zł oraz mają co najmniej cztery wolne miejsca, należy użyć zapytania

A. SELECT nazwa FROM wycieczki WHERE cena < 2000 AND miejsca > 3

B. SELECT * FROM wycieczki WHERE cena < 2000 AND miejsca > 4

C. SELECT * FROM wycieczki WHERE cena < 2000 OR miejsca > 3

D. SELECT nazwa FROM wycieczki WHERE cena < 2000 OR miejsca > 4

Twoja odpowiedź jest jak najbardziej na miejscu, bo trafnie wskazuje, jakie warunki trzeba spełnić, żeby uzyskać odpowiednie nazwy wycieczek. W tym zapytaniu SQL 'SELECT nazwa FROM wycieczki WHERE cena < 2000 AND miejsca > 3' użyto operatora AND, co oznacza, że oba warunki muszą być spełnione naraz. Pierwszy mówi, że cena wycieczki musi być mniejsza niż 2000 zł, co pomaga znaleźć tańsze oferty. Drugi warunek wymaga, żeby było przynajmniej cztery wolne miejsca, co jest ważne, gdy ktoś myśli o podróżach z rodziną lub przyjaciółmi. Takie podejście jest zgodne z tym, co powinniśmy stosować, pisząc zapytania SQL, bo powinny być one precyzyjne i skuteczne. Warto też pamiętać o dobrym używaniu operatorów logicznych, żeby uzyskać oczekiwane rezultaty. Dlatego zrozumienie, jak te operatory działają oraz jak je zastosować w kontekście danych, jest kluczowe w pracy z bazami danych.

Pytanie 10

Dla celu strony internetowej stworzono grafikę rysunek.jpg o wymiarach: szerokość 200 px, wysokość 100 px. Aby zaprezentować tę grafikę jako miniaturę – pomniejszoną z zachowaniem proporcji, można użyć znacznika

A. <img src="/rysunek.png" style="width: 25px; height:50px;">

B. <img src="/rysunek.png" style="width: 25px; height:25px;">

C. <img src="/rysunek.png">

D. <img src="/rysunek.png" style="width: 50px">

Odpowiedź <img src="/rysunek.png" style="width: 50px"> jest poprawna, ponieważ umożliwia wyświetlenie grafiki w formacie miniatury, zachowując proporcje oryginalnego obrazu. Przy zmniejszaniu rozmiaru obrazu, kluczowe jest ustawienie tylko jednego z wymiarów (szerokości lub wysokości), co pozwala na automatyczne dostosowanie drugiego wymiaru w taki sposób, aby nie zniekształcić proporcji. W tym przypadku, ustawienie szerokości na 50 px pozwala na proporcjonalne zmniejszenie wysokości do około 25 px, co jest zgodne z zasadą, że proporcje powinny pozostawać niezmienione. W praktyce, korzystanie z CSS do określenia rozmiarów obrazków poprawia responsywność strony oraz jej estetykę, co jest zgodne z dobrymi praktykami w web designie. Warto również pamiętać, że do poprawy ładowania stron i doświadczenia użytkownika, często zastosowanie rozmiarów odpowiednich do urządzeń mobilnych oraz desktopowych jest kluczowe.

Pytanie 11

W zamieszczonym przykładzie pseudoklasa hover sprawi, że styl pogrubiony będzie przypisany

a:hover { font-weight: bold; }

A. wszystkim odnośnikom odwiedzonym.

B. wszystkim odnośnikom nieodwiedzonym.

C. odnośnikowi, w momencie kiedy najechał na niego kursor myszy.

D. każdemu odnośnikowi niezależnie od aktualnego stanu.

Twoja odpowiedź jest prawidłowa. Pseudoklasa :hover w CSS jest używana do stylizacji elementów, na które najechał kursor myszy. Na przykład, jeżeli użyjemy stylu 'font-weight: bold;' z pseudoklasą :hover, tekst odnośnika stanie się pogrubiony tylko wtedy, kiedy na niego najedziemy kursorem. Jest to bardzo przydatne w interaktywnym designie strony internetowej, gdzie możemy w prosty sposób zasygnalizować użytkownikowi, że dany element jest aktywny lub interaktywny. Pamiętaj, że pseudoklasy w CSS są potężnym narzędziem, które pozwala nam na tworzenie zaawansowanych efektów bez konieczności użycia JavaScriptu. Znajomość i umiejętność wykorzystania pseudoklas jest zatem kluczową umiejętnością każdego front-end developera.

Pytanie 12

W języku JavaScript zapis w ramce oznacza, że

x = przedmiot.nazwa();

A. nazwa jest atrybutem klasy przedmiot

B. nazwa jest cechą obiektu przedmiot

C. zmienna x będzie przechowywać wynik działania funkcji przedmiot

D. zmienna x będzie zawierać wynik działania metody nazwa

Instrukcja x = przedmiot.nazwa(); w JavaScripcie oznacza wywołanie metody nazwa na obiekcie przedmiot, a do zmiennej x zostaje podstawiony zwrócony wynik. Kluczowe są tu dwa elementy: kropka oraz nawiasy okrągłe. Zapis przedmiot.nazwa bez nawiasów odnosiłby się tylko do samej funkcji (referencji do metody), natomiast dodanie () powoduje jej wykonanie i dopiero rezultat tego wywołania trafia do zmiennej.
W praktyce wygląda to tak: jeśli obiekt przedmiot ma zdefiniowaną metodę nazwa, np. const przedmiot = { nazwa() { return "Monitor"; } }; to po instrukcji x = przedmiot.nazwa(); zmienna x będzie równa tekstowi "Monitor". To jest bardzo typowy wzorzec: obiekt.metoda() zwraca jakąś wartość (string, liczbę, obiekt, tablicę, czasem też undefined), a my ją przechwytujemy do zmiennej, żeby dalej z nią pracować. W dobrych praktykach programistycznych rozdziela się metody, które coś zwracają (tzw. query) od metod, które tylko wykonują akcję (np. zmieniają stan obiektu, ale nic nie zwracają). W tym pytaniu zakładamy, że nazwa zwraca wartość, więc przypisanie do x ma sens. Moim zdaniem warto od początku wyrabiać nawyk czytania takiego kodu: po lewej zmienna, po prawej wyrażenie, które jest obliczane. Najpierw wykonywana jest metoda nazwa(), a dopiero potem wynik trafia do x. Taki schemat pojawia się non stop w realnych projektach frontendowych i backendowych w JS, np. const wynik = koszyk.policzSume(); albo const tytul = dokument.getElementById("id").textContent; – w obu przypadkach zmienna przechowuje rezultat działania metody.

Pytanie 13

Jaką funkcję w języku PHP należy wykorzystać, aby nawiązać połączenie z bazą danych o nazwie zwierzaki?

A. $polacz = mysqli_connect('localhost', 'root','','zwierzaki');

B. $polacz = sql_connect('localhost', 'root','','zwierzaki');

C. $polacz = server_connect('localhost', 'root','','zwierzaki');

D. $polacz = db_connect('localhost', 'root','','zwierzaki');

Odpowiedź $polacz = mysqli_connect('localhost', 'root','','zwierzaki'); jest poprawna, ponieważ funkcja mysqli_connect jest standardowym sposobem nawiązywania połączenia z bazą danych MySQL w języku PHP. Funkcja ta jest częścią rozszerzenia MySQLi, które oferuje bardziej zaawansowane możliwości w porównaniu do oryginalnego rozszerzenia MySQL. Umożliwia obsługę złożonych zapytań i zabezpieczeń, a także wspiera techniki programowania obiektowego. Warto zauważyć, że przy wywołaniu tej funkcji przekazujemy cztery argumenty: adres serwera (w tym przypadku 'localhost'), nazwę użytkownika ('root'), hasło (które jest puste w tym przypadku), oraz nazwę bazy danych ('zwierzaki'). Praktyczne zastosowanie tej funkcji jest kluczowe w kontekście aplikacji webowych, gdzie interakcja z bazą danych jest niezbędna. Na przykład, po nawiązaniu połączenia możemy wykonywać zapytania SQL, pobierać dane, a także dodawać nowe rekordy. Warto również dodać, że przed użyciem tej funkcji, powinniśmy zawsze sprawdzić, czy rozszerzenie MySQLi jest zainstalowane i aktywne, co jest zgodne z dobrymi praktykami programistycznymi.

Pytanie 14

Którego znacznika HTML użyć, aby tekst miał czcionkę o stałej szerokości i zachował dodatkowe spacje, tabulacje oraz znaki końca linii?

<ins> ... </ins>

<pre> ... </pre>

<code> ... </code>

<blockquote> ... </blockquote>

Znacznik <pre> (preformatted) wyświetla tekst czcionką o stałej szerokości i ZACHOWUJE formatowanie źródłowe: dodatkowe spacje, tabulacje i znaki końca linii (których HTML normalnie by „zwinął”). Dlatego idealnie nadaje się do fragmentów kodu czy tekstu z wyrównaniem. Zapamiętaj: <pre> = „pokaż dokładnie tak, jak napisałem”.

Pytanie 15

W języku CSS stworzono określony styl. Sekcja sformatowana tym stylem będzie miała obramowanie o szerokości

div {
     border: solid 2px blue;
     margin: 20px;
 }

A. 20 px oraz marginesy zewnętrzne tego obramowania

B. 20 px oraz marginesy wewnętrzne tego obramowania

C. 2 px oraz marginesy zewnętrzne tego obramowania

D. 2 px oraz marginesy wewnętrzne tego obramowania

Odpowiedź 2 px oraz marginesy na zewnątrz tego obramowania jest prawidłowa ponieważ w definicji stylu CSS ustawiono właściwość border z wartością solid 2px blue co oznacza że element będzie miał obramowanie o grubości 2 pikseli z niebieskim kolorem Dodatkowo użyto właściwości margin z wartością 20px co wskazuje że element ma margines zewnętrzny o szerokości 20 pikseli na każdej stronie Właściwość margin w CSS odnosi się zawsze do przestrzeni na zewnątrz granic elementu co odróżnia ją od padding który dotyczy marginesu wewnętrznego Praktyczne zastosowanie takiego stylu można znaleźć w projektach gdzie projektant chce oddzielić elementy od siebie zachowując równomierne odstępy W ten sposób można tworzyć przejrzyste i estetyczne układy na stronach internetowych Zastosowanie border pozwala również na wizualne wyróżnienie elementów co jest często wykorzystywane w interfejsach użytkownika aby podkreślić ważne informacje Dobrą praktyką jest używanie takich stylizacji aby poprawić czytelność i funkcjonalność strony poprzez jasne rozgraniczenie sekcji oraz zapewnienie odpowiednich odstępów między nimi zgodnie z zasadami UX

Pytanie 16

Do czego wykorzystywany jest program debugger?

A. do przetwarzania kodu napisanego w języku wyższego poziomu na język maszynowy

B. do interpretacji kodu w wirtualnej maszynie Java

C. do analizy działającego programu w celu odnalezienia błędów

D. do badania kodu źródłowego w celu wykrycia błędów składniowych

Pomimo że niektóre odpowiedzi mogą wydawać się bliskie prawdy, należy zrozumieć istotne różnice między funkcjami debuggera a innymi narzędziami w ekosystemie programistycznym. Interpretacja kodu w wirtualnej maszynie Java nie jest zadaniem debuggera, lecz specyficzną funkcją maszyny wirtualnej, która wykonuje programy napisane w języku Java. Ta odpowiedź myli koncepcję uruchamiania kodu z jego analizą i diagnostyką. Z kolei analiza kodu źródłowego w celu odnalezienia błędów składniowych odnosi się do działania kompilatora, który sprawdza poprawność składniową przed uruchomieniem programu, podczas gdy debugger działa na już uruchomionym kodzie. Tłumaczenie kodu zapisanego w języku wyższego poziomu na język maszynowy to proces kompilacji, który ma miejsce przed wykonaniem programu. Debugger, zamiast tego, koncentruje się na dynamicznej analizie działania programu, co jest kluczowe podczas testowania i naprawiania błędów. Zrozumienie tych różnic jest niezbędne, aby poprawnie wykorzystać narzędzia dostępne w procesie tworzenia oprogramowania oraz aby unikać typowych błędów myślowych, takich jak mylenie etapu kompilacji z etapem wykonania.

Pytanie 17

Który typ danych obsługiwany przez PHP jest przeznaczony do obsługi zmiennych typu logicznego?

A. String

B. Integer

C. Float

D. Boolean

Odpowiedź "Boolean" jest prawidłowa, ponieważ jest to typ danych w języku PHP, który jest używany do przechowywania zmiennych logicznych. Zmienne tego typu mogą mieć jedynie dwie wartości: true (prawda) lub false (fałsz). Jest to niezwykle istotne w programowaniu, ponieważ umożliwia podejmowanie decyzji na podstawie warunków. Przykładowo, w konstrukcjach warunkowych, takich jak if, można sprawdzić, czy zmienna logiczna jest prawdziwa, co pozwala na wykonanie określonej akcji. Warto również zauważyć, że w PHP można łatwo konwertować inne typy danych na typ boolean za pomocą operatorów, takich jak ! (negacja) oraz porównań, co jest zgodne z zasadami dobrych praktyk programistycznych. Używanie typów logicznych jest kluczowe w kontekście programowania obiektowego oraz podczas pracy z strukturami danych. Przykład: $isAvailable = true; if ($isAvailable) { echo 'Produkt jest dostępny.'; }.

Pytanie 18

Przedstawiona linia kreskowa w stylu obramowania CSS jest określona własnością

A. doted

B. double

C. dashed

D. solid

Dobrze zrozumiałeś temat. Linia kreskowa w stylu CSS jest określana właściwością 'dashed'. Jest to jedna z kilku wartości, które można przypisać właściwości 'border-style' w języku CSS, aby manipulować wyglądem obramowania elementu. Stosowanie różnych styli linii pozwala na tworzenie bardziej skomplikowanych i estetycznie przyjemnych projektów. Na przykład, styl 'dashed' może być używany do zaznaczania linków lub przycisków, aby zwrócić uwagę użytkownika. Ważne jest jednak, aby zawsze pamiętać o utrzymaniu konsekwencji w projektowaniu stron internetowych. Dobre praktyki zalecają, aby wybierać styl obramowania, który najlepiej pasuje do ogólnego stylu strony. Podsumowując, właściwość 'border-style' jest kluczowym narzędziem w projektowaniu stron internetowych.

Pytanie 19

Tabele: Firmy oraz Zamówienia są ze sobą powiązane relacją jeden do wielu. Aby uzyskać tylko identyfikatory zamówień wraz z odpowiadającymi im nazwami firm dla przedsiębiorstw, których poziom wynosi 4, należy użyć polecenia

A. SELECT Zamówienia.id, nazwa FROM Zamówienia JOIN Firmy WHERE poziom = 4

B. SELECT Zamówienia.id, nazwa FROM Zamówienia JOIN Firmy ON Zamówienia.id = Firmy.id WHERE poziom = 4

C. SELECT Zamówienia.id, nazwa FROM Zamówienia JOIN Firmy ON Zamówienia.Firmy_id = Firmy.id WHERE poziom = 4

D. SELECT id, nazwa FROM Zamówienia JOIN Firmy ON Zamówienia.Firmy_id = Firmy.id WHERE poziom = 4

Odpowiedź numer 2 jest prawidłowa, ponieważ wykorzystuje poprawne połączenie między tabelami Zamowienia i Firmy przy użyciu klucza obcego Firmy_id, co jest zgodne z praktykami projektowania relacyjnych baz danych. Klucz obcy w tabeli Zamowienia wskazuje na klucz główny w tabeli Firmy, co odzwierciedla relację jeden do wielu, gdzie jedna firma może mieć wiele zamówień. Właściwe stosowanie kluczy obcych nie tylko poprawia integralność danych, ale także ułatwia zrozumienie struktury danych. Właściwe użycie klauzuli JOIN z warunkiem ON pozwala na efektywne powiązanie rekordów z obu tabel. Warunek WHERE poziom = 4 pozwala na filtrowanie wyników, co jest kluczowe w analizie danych, umożliwiając wyodrębnienie tylko tych rekordów, które spełniają określone kryteria. Dzięki temu możemy uzyskać zestaw danych zawierający tylko te zamówienia, które pochodzą od firm o określonym poziomie, co jest częstym wymogiem w raportach biznesowych. Praktyczne użycie tego typu zapytań jest niezastąpione w aplikacjach analitycznych i systemach raportowania, gdzie precyzyjne filtrowanie i łączenie danych ma kluczowe znaczenie dla podejmowania decyzji biznesowych. Dbając o zgodność z najlepszymi praktykami, takie zapytania powinny być dobrze testowane i optymalizowane, aby zapewnić ich efektywność w dużych zbiorach danych.

Pytanie 20

Z czego skorzystać, aby tworzyć strony internetowe w sposób GRAFICZNY (wizualny)?

A. edytora CSS

B. programu MS Office Picture Manager

C. przeglądarki internetowej

D. programu typu WYSIWYG

Pozostałe narzędzia nie służą do wizualnego budowania stron. Edytor CSS to wpisywanie reguł stylów (tekstowo). Przeglądarka WYŚWIETLA gotowe strony, a MS Office Picture Manager to program do obrazów. Wizualne tworzenie stron umożliwia program WYSIWYG.

Pytanie 21

Który atrybut należy zapisać w miejscu trzech kropek w znaczniku HTML5 <blockquote>, aby zdefiniować źródło cytatu?

<blockquote ...="https://pl.wikipedia.org">
Pokojowa Nagroda Nobla jest przyznawana kandydatom, którzy wykonali największą lub najlepszą pracę na rzecz braterstwa między narodami
</blockquote>

A. alt

B. src

C. cite

D. href

Odpowiedź 'cite' jest prawidłowa, ponieważ atrybut ten służy do wskazania źródła cytatu w znaczniku <blockquote>. Atrybut cite pozwala dostarczyć dodatkowych informacji o autorze lub miejscu pochodzenia cytatu, co jest zgodne z zasadami semantycznego HTML5. Użycie atrybutu cite jest ważne dla poprawnej interpretacji treści przez przeglądarki oraz narzędzia przetwarzające dane, takie jak wyszukiwarki internetowe. Przykład zastosowania: <blockquote cite="https://pl.wikipedia.org">...cytat...</blockquote>. Dzięki temu można łatwo zidentyfikować źródło, co zwiększa wiarygodność prezentowanych informacji. W praktyce, dokumenty HTML powinny być tak przygotowane, aby były zarówno przyjazne dla użytkowników, jak i zgodne z wytycznymi standardów W3C, co ma kluczowe znaczenie w kontekście dostępności i SEO.

Pytanie 22

W bazie danych wykonano poniższe polecenia dotyczące uprawnień użytkownika adam:

GRANT ALL PRIVILEGES ON klienci TO adam;
REVOKE SELECT, INSERT, UPDATE ON klienci FROM adam;

Po wykonaniu tych instrukcji użytkownik adam uzyska dostęp do:

A. przeglądania tabeli klienci oraz dodawania do niej rekordów

B. zmiany danych oraz przeglądania tabeli klienci

C. usunięcia tabeli lub jej rekordów

D. tworzenia tabeli klienci i modyfikowania w niej danych

Użytkownik adam rzeczywiście uzyskuje pełne prawa do zarządzania tabelą klienci po wykonaniu polecenia GRANT ALL PRIVILEGES. To polecenie nadaje wszystkie możliwe uprawnienia, w tym SELECT (przeglądanie danych), INSERT (wstawianie nowych rekordów), UPDATE (aktualizowanie istniejących danych) oraz DELETE (usuwanie rekordów). W kontekście praktycznym, posiadanie ALL PRIVILEGES oznacza, że użytkownik ma swobodę w manipulowaniu danymi, co jest kluczowe w pracy z bazami danych. Na przykład, w aplikacji zarządzającej klientami, adam może zaktualizować szczegóły klienta, dodać nowych klientów do bazy oraz usunąć tych, którzy już nie są aktywni. Jednakże, ważne jest, aby przyznawanie takich uprawnień odbywało się zgodnie z zasadami minimalnych uprawnień, aby zredukować ryzyko nieautoryzowanych zmian. Dlatego też praktyki zarządzania użytkownikami w bazach danych powinny obejmować dokładne audyty uprawnień oraz regularne przeglądy przyznanych praw, aby zapewnić bezpieczeństwo danych.

Pytanie 23

W języku JavaScript zapisano kod, którego wynikiem działania jest?

var osoba=prompt("Podaj imię", "Adam");

A. bezpośrednie przypisanie do zmiennej osoba wartości "Adam"

B. wyświetlenie okna z polem do edycji, w którym domyślnie znajduje się tekst "Adam"

C. pokazanie okna z pustym polem do edycji

D. uzyskanie z formularza wyświetlonego na stronie HTML imienia "Adam"

W kodzie JavaScript zapisano wywołanie funkcji prompt, która jest standardową metodą do interakcji z użytkownikiem poprzez wyświetlenie okna dialogowego. Funkcja ta przyjmuje dwa argumenty: pierwszy to tekst, który będzie wyświetlony jako prośba o dane, a drugi to opcjonalna wartość domyślna, która pojawi się w polu edycyjnym okna dialogowego. W przykładzie użytkownik proszony jest o podanie imienia, a domyślną wartością, która jest predefiniowana w tym przypadku, jest 'Adam'. Działanie tego kodu spowoduje otwarcie okna z polem edycyjnym, w którym już znajduje się 'Adam', co ułatwia użytkownikowi wprowadzenie danych. Ponadto, gdy użytkownik kliknie 'OK' lub 'Anuluj', wynik (czyli wartość wpisana przez użytkownika lub null, jeśli anulował) zostanie przypisany do zmiennej 'osoba'. Warto zaznaczyć, że funkcja prompt jest powszechnie używana w aplikacjach webowych do szybkiego zbierania informacji od użytkowników. Dzięki temu kodowi programiści mogą efektywnie interactować z użytkownikami, co jest zgodne z duchem nowoczesnych aplikacji internetowych opartych na JavaScript.

Pytanie 24

Zakładając, że żadne style CSS nie zostały zdefiniowane, przedstawiony efekt zostanie uzyskany przy pomocy

Tytuł
    Znaczniki języka HTML
Autor
    Ewa Konieczna
Słowa kluczowe
    witryny internetowe, HTML

Kod 1.
<ul>
  <li>Tytuł</li>
  <li>Znaczniki języka HTML</li>
  <li>Autor</li>
  <li>Ewa Konieczna</li>
  <li>Słowa kluczowe</li>
  <li>witryny internetowe, HTML</li>
</ul>

Kod 2.
<dl>
  <dt>Tytuł</dt>
  <dd>Znaczniki języka HTML</dd>
  <dt>Autor</dt>
  <dd>Ewa Konieczna</dd>
  <dt>Słowa kluczowe</dt>
  <dd>witryny internetowe, HTML</dd>
</dl>

Kod 3.
<ol>
  <li>Tytuł</li>
  <dl>Znaczniki języka HTML</dl>
  <li>Autor</li>
  <dl>Ewa Konieczna</dl>
  <li>Słowa kluczowe</li>
  <dl>witryny internetowe, HTML</dl>
</ol>

Kod 4.
<table>
  <tr>Tytuł</tr>
  <td>Znaczniki języka HTML</td>
  <tr>Autor</tr>
  <td>Ewa Konieczna</td>
  <tr>Słowa kluczowe</tr>
  <td>witryny internetowe, HTML</td>
</table>

A. Kodu 1.

B. Kodu 2.

C. Kodu 4.

D. Kodu 3.

Gratulacje, Twoja odpowiedź jest poprawna. Wybrałeś 'Kod 2', który jest kodem HTML definiującym tabelę. To jest prawidłowe, ponieważ układ prezentowany na zdjęciu sugeruje użycie tabeli do wyświetlenia informacji. W HTML, tabele są definiowane za pomocą znacznika <table>, a wiersze i komórki za pomocą <tr> i <td> odpowiednio. W tym przypadku, każdy wiersz to osobny element tabeli - 'Tytuł', 'Znaczniki języka HTML', 'Autor', 'Słowa kluczowe' oraz 'Witryny internetowe, HTML' - i są one rozmieszczone w sposób sugerujący użycie tabeli. Jest to standardowy sposób na prezentowanie zestawów danych, które mają związek ze sobą. Dzięki temu, informacje są łatwiejsze do zrozumienia i analizy. Pamiętaj jednak, że tabele powinny być używane głównie do prezentacji danych, a nie do układu strony - do tego celu lepiej nadają się inne metody, takie jak Flexbox czy CSS Grid.

Pytanie 25

W programie INKSCAPE / COREL, aby uzyskać efekt przedstawiony w napisie, należy

A. wykorzystać funkcję sumy z kołem

B. skorzystać z funkcji wstaw / dopasuj tekst do ścieżki

C. zastosować funkcję wykluczenia z kołem

D. posłużyć się funkcją gradientu

Funkcja wstaw dopasuj tekst do ścieżki w programach takich jak Inkscape czy CorelDraw pozwala na precyzyjne zarządzanie tekstem wzdłuż dowolnie wybranej krzywej lub obiektu ścieżki To narzędzie umożliwia tworzenie estetycznie atrakcyjnych projektów, które wykorzystują nieregularne kształty do formowania tekstu Jest to szczególnie przydatne w projektowaniu graficznym przy tworzeniu logo banerów czy innych materiałów reklamowych gdzie tekst musi podążać za określonym kształtem lub konturem Korzystanie z tej funkcji wymaga zrozumienia podstawowych pojęć takich jak ścieżki krzywe i ich edycja Projektant może stworzyć ścieżkę ręcznie za pomocą narzędzi rysunkowych lub wykorzystać istniejący kształt Następnie funkcja dopasowania automatycznie układa wybrany tekst wzdłuż tej ścieżki jednocześnie pozwalając na dostosowanie jego położenia i orientacji Kluczowe jest zrozumienie że edytowane ścieżki mogą być dowolnie modyfikowane a tekst będzie się dynamicznie dostosowywał co pozwala na kreatywne eksperymentowanie z formą i stylem Tekst zachowuje swoją czytelność i proporcje co jest istotne w kontekście czytelności i estetyki gotowego projektu

Pytanie 26

W HTML, aby dodać obrazek z tekstem przylegającym, umiejscowionym na środku obrazka, trzeba użyć znacznika

A. <img src="/obrazek.png" alt="obraz2" align="middle">tekst

B. <img src="/obrazek.png" alt="obraz1" hspace="30px">tekst

C. <img src="/obrazek.png" alt="obraz4">tekst

D. <img src="/obrazek.png" alt="obraz3" height="50%">tekst

Aby wstawić obrazek z tekstem przyległym w HTML, należy skorzystać ze znacznika <img> z atrybutem align ustawionym na 'middle'. Atrybut align jest przestarzały w HTML5, ale nadal może być używany w kontekście tekstów przylegających do obrazków. Ustawiając 'middle', obrazek będzie wyśrodkowany w pionie względem linii tekstu, co pozwala na estetyczne umiejscowienie obrazu w odniesieniu do towarzyszącego mu tekstu. Dobrym przykładem jest zastosowanie <img src='/obrazek.png' alt='obraz2' align='middle'>tekst, co sprawia, że obrazek staje się integralną częścią tekstu, a nie tylko jego dodatkiem. W kontekście standardów, warto zauważyć, że HTML5 zaleca stosowanie CSS do pozycjonowania, dlatego bardziej współczesnym podejściem byłoby użycie stylów CSS, np. 'vertical-align: middle'. Można to osiągnąć poprzez dodanie klasy do obrazka oraz odpowiedniego stylu CSS. Chociaż align jest przestarzały, jego rozumienie jest istotne dla osób przystosowujących starsze strony do nowych standardów.

Pytanie 27

W języku PHP, aby otworzyć już istniejący plik lektury.txt w trybie dodawania treści, tak aby wskaźnik pliku został umieszczony na końcu tego pliku należy zastosować instrukcję

A. fopen("lektury.txt", "r")

B. fopen("lektury.txt", "w")

C. fopen("lektury.txt", "a")

D. fopen("lektury.txt", "x")

W tym zadaniu kluczowe są dwa elementy: tryb otwarcia pliku oraz pozycja wskaźnika pliku. W PHP funkcja fopen() przyjmuje drugi parametr właśnie po to, żeby określić, co chcemy zrobić z plikiem: tylko czytać, tylko pisać, nadpisywać, dopisywać, tworzyć nowy itd. Pomyłki biorą się najczęściej z tego, że ktoś zna ogólne działanie funkcji, ale nie pamięta dokładnie znaczenia poszczególnych liter.

Tryb "r" oznacza otwarcie pliku tylko do odczytu. Wskaźnik pliku ustawiany jest na początku, a nie na końcu. W tym trybie nie wolno pisać do pliku – próba użycia fwrite() skończy się ostrzeżeniem lub błędem. To dobry wybór, gdy chcemy np. wczytać konfigurację lub treść pliku, ale zupełnie nie nadaje się do dopisywania nowych danych. Typowym błędem myślowym jest założenie, że skoro fopen otwiera plik, to zawsze można do niego pisać. Niestety, nie – tryb ma tutaj kluczowe znaczenie.

Tryb "w" otwiera plik do zapisu, ale przy tym kasuje jego dotychczasową zawartość (truncation). W praktyce oznacza to, że gdy użyjemy fopen("lektury.txt", "w"), cały wcześniejszy tekst zostanie usunięty, a wskaźnik pliku znajdzie się na początku pustego pliku. To jest bardzo ważne: "w" jest dobre, gdy chcemy stworzyć nową wersję pliku od zera, np. generowany raport, ale całkowicie sprzeczne z wymaganiem zadania, które mówi o „dodawaniu treści” do istniejącego pliku bez utraty danych.

Tryb "x" z kolei służy do tworzenia nowego pliku i zakończy się błędem, jeśli plik już istnieje. To mechanizm ochronny, używany często tam, gdzie nie chcemy przypadkiem nadpisać istniejącego pliku (np. przy generowaniu unikalnych plików). W kontekście pytania jest to odwrotność tego, co trzeba: my właśnie chcemy pracować z już istniejącym plikiem, a nie wymuszać jego nowość.

Moim zdaniem najczęstsza pułapka polega na myleniu „w” i „a”. Oba tryby umożliwiają zapis, ale tylko "a" gwarantuje, że wskaźnik ustawi się na końcu, a dane będą dopisywane, a nie nadpisywane. Dlatego, gdy w zadaniu pojawia się fraza „tryb dodawania treści” i „wskaźnik na końcu pliku”, praktycznie zawsze chodzi o tryb append, czyli właśnie "a".

Pytanie 28

Z tabel Artykuly oraz Autorzy należy wyodrębnić tylko nazwiska autorów oraz tytuły ich artykułów, które uzyskały ocenę 5. Odpowiednia kwerenda do pozyskania tych informacji ma postać

A. SELECT nazwisko, tytul FROM autorzy JOIN artykuly ON autorzy.id = artykuly.id;

B. SELECT nazwisko, tytul FROM autorzy, artykuly WHERE ocena == 5;

C. SELECT nazwisko, tytul FROM autorzy JOIN artykuly ON autorzy.id = autorzy_id;

D. SELECT nazwisko, tytul FROM autorzy JOIN artykuly ON autorzy.id = autorzy_id WHERE ocena = 5;

Odpowiedź SELECT nazwisko tytul FROM autorzy JOIN artykuly ON autorzy.id = autorzy_id WHERE ocena = 5; jest poprawna ponieważ precyzyjnie wykorzystuje konstrukcję SQL do połączenia tabel Autorzy i Artykuly. JOIN łączy te tabele na podstawie klucza obcego autorzy_id w tabeli Artykuly który odpowiada kluczowi głównemu id w tabeli Autorzy. To pozwala na uzyskanie pełnej informacji o autorach i ich artykułach. Klauzula WHERE ocena = 5 filtruje wyniki i zwraca jedynie te które mają ocenę równą 5. Jest to standardowe podejście w SQL do pobierania danych na podstawie określonych kryteriów co jest bardzo efektywne w zarządzaniu dużymi zbiorami danych. Praktyczne zastosowanie tego typu kwerend obejmuje na przykład systemy rekomendacji artykułów gdzie tylko dobrze ocenione treści są pokazywane użytkownikom. Stosowanie takich kwerend zgodnie z najlepszymi praktykami pozwala na utrzymanie wydajności bazy danych oraz na zapewnienie integralności danych co jest kluczowe w profesjonalnym zarządzaniu bazami danych.

Pytanie 29

Algorytm przedstawiony na rysunku można zapisać w języku JavaScript za pomocą instrukcji

A. for(i = 0; i > 10; i++)

B. var i = 0;
   while(i <= 10)
     i += 2;

C. var i = 0;
   do
     i++;
   while(i > 10);

D. var i = 0;
   do
     i = i + 2;
   while(i < 10);

A. C.

B. B.

C. D.

D. A.

Dobrze! Wybrałeś prawidłową odpowiedź B. Biorąc pod uwagę wykres przepływu, zmienna 'i' jest inicjalizowana wartością 0 i następnie w pętli zwiększana o 2, dopóki jej wartość nie przekroczy 10. Wprowadzona instrukcja w JavaScript (var i = 0; while(i <= 10) { i += 2; }) idealnie odzwierciedla proces przedstawiony na diagramie. Inicjalizacja zmiennej jest ważnym krokiem w programowaniu, który pozwala na użycie zmiennej w kodzie, a pętla 'while' jest często stosowana do wykonywania części kodu wielokrotnie do momentu, aż warunek przestanie być spełniony. W tym przypadku, warunkiem jest 'i' mniejsze lub równe 10, a kod wewnątrz pętli zwiększa wartość 'i' o 2 za każdym razem, gdy jest wykonywany. Jest to typowy przykład użycia pętli i operatorów w języku JavaScript.

Pytanie 30

Który z linków ma poprawną formę?

A. <a href='http://:adres'>tekst</a>

B. <a href="mailto:adres">tekst</a>

C. <a href="http://adres">tekst</a>

D. <a href='mailto:adres'>tekst</a>

Pierwsza z niepoprawnych odpowiedzi wykorzystuje pojedyncze cudzysłowy w atrybucie 'href' oraz niepoprawny format adresu e-mail. Chociaż pojedyncze cudzysłowy są dozwolone, w kontekście standardów HTML zaleca się stosowanie podwójnych cudzysłowów. Druga odpowiedź przedstawia nieprawidłowy format adresu URL z dodatkowym dwukropkiem po 'http://', co czyni go niekompletnym i niezgodnym z zasadami tworzenia linków w HTML. Taki błąd uniemożliwia prawidłowe załadowanie strony internetowej oraz może prowadzić do niepoprawnego działania linków. Trzecia odpowiedź używa nietypowych cudzysłowów (\"\" zamiast standardowych podwójnych cudzysłowów), co nie jest zgodne z konwencjami kodowania w HTML i może prowadzić do problemów z interpretacją przez przeglądarki. Użycie odpowiednich cudzysłowów jest kluczowe dla prawidłowego działania kodu HTML i zapobiega potencjalnym błędom w renderowaniu strony. Wszelkie niezgodności z przyjętymi standardami mogą negatywnie wpłynąć na jakość i funkcjonalność strony internetowej, co ma znaczenie również z perspektywy SEO.

Pytanie 31

Fragment kodu w języku PHP przedstawia się następująco (patrz ramka): W wyniku wykonania pętli zostaną wyświetlone liczby

A. 0, 4, 8, 12, 16, 20

B. 0, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19

C. 0, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20

D. 0, 4, 8, 12, 16

Pętla for w PHP to naprawdę podstawowe narzędzie, które pozwala nam w łatwy sposób powtarzać różne operacje na danych. W tej pętli zaczynamy od $i równego 0, a kończymy, kiedy $i osiągnie 20. W każdej iteracji dodajemy 4 do $i, więc wypisujemy liczby od 0 do 20, co 4 jednostki. Super sprawa, jeśli chcemy równomiernie przetwarzać dane. Przykładowo, gdy mamy jakieś tabele z danymi albo potrzebujemy wygenerować wykresy w regularnych odstępach, to taka pętla się przydaje. Stosowanie pętli to też dobra praktyka programistyczna, bo automatyzuje nam powtarzalne zadania, co czyni kod bardziej przejrzystym. Jak zrozumiesz, jak działa ta pętla, to dużo łatwiej będzie ci tworzyć różne algorytmy, co jest super ważne w informatyce.

Pytanie 32

Jak inaczej zapisać w JavaScript instrukcję a++;?

a & 1;

1 += a;

a = a + 1;

a << 1;

Operator a++ zwiększa wartość zmiennej o 1, więc równoważnym zapisem jest a = a + 1. Dlatego a++ to a = a + 1.

Pytanie 33

Funkcją przedstawionego kodu PHP będzie wypełnienie tablicy

$tab = array();
for ($i = 0; $i < 10; $i++) {
    $tab[$i] = rand(-100, 100);
}

foreach ($tab as $x) {
    if ($x < 0) echo "$x ";
}

A. 100 losowymi wartościami, a następnie wypisanie wartości dodatnich

B. 10 losowymi wartościami, a następnie wypisanie wartości ujemnych

C. Kolejnymi liczbami od 0 do 9 i wypisanie ich

D. Kolejnymi liczbami od -100 do 100 i wypisanie wartości ujemnych

Kod w języku PHP użyty w pytaniu generuje tablicę o rozmiarze 10, wypełniając ją losowymi wartościami w zakresie od -100 do 100. Służy do tego funkcja rand(), która generuje liczby pseudolosowe. Następnie kod przechodzi przez każdą wartość tablicy przy użyciu pętli foreach i sprawdza czy wartość jest mniejsza od zera. Jeśli tak, wyświetla ją na ekranie za pomocą funkcji echo. To podejście pozwala na łatwe filtrowanie i wyświetlanie tylko tych wartości, które spełniają określone kryteria, co jest częstą praktyką w analizie danych. Przykładowe zastosowania tego rodzaju kodu można spotkać w systemach, które wymagają analizy danych statystycznych, takich jak badanie trendów w danych finansowych czy analizie wyników testów. Standardy programistyczne sugerują, aby kod był czytelny i dobrze udokumentowany, co zwiększa jego zrozumiałość i ułatwia późniejszą konserwację. Podczas pracy z funkcją rand() pamiętaj, że generowane liczby są pseudolosowe, co oznacza, że przy każdym uruchomieniu tego samego skryptu wyniki mogą się różnić. Prawidłowe użycie pętli i instrukcji warunkowych jest kluczowe w efektywnym przetwarzaniu danych w języku PHP.

Pytanie 34

Podczas transmisji cyfrowego wideo na jakość wpływa bitrate (przepływność). Wielkość ta określa liczbę:

A. próbek dźwięku w jednostce czasu

B. bitów przesyłanych w jednostce czasu

C. pikseli obrazu wyświetlanych na ekranie

D. pikseli jako stosunek długości obrazu do wysokości

Bitrate (przepływność) to liczba BITÓW przesyłanych w jednostce czasu, podawana zwykle w kb/s lub Mb/s. Im wyższy bitrate, tym więcej danych na sekundę, czyli zwykle lepsza jakość, ale i większy plik. Dlatego bitrate określa liczbę bitów przesyłanych w jednostce czasu.

Pytanie 35

Co w bazach danych oznacza termin „atrybut”?

A. obiekt złożony z cech opisanych kolumnami

B. powiązanie dwóch lub więcej danych związkiem

C. rekord tabeli z danymi jednego egzemplarza

D. nazwaną kolumnę tabeli opisującą określoną cechę

W terminologii baz danych ATRYBUT to nazwana kolumna tabeli opisująca jedną określoną cechę encji - np. kolumna „nazwisko” w tabeli osób. Wiersz to pojedynczy egzemplarz, a atrybuty to jego cechy zapisane w kolumnach. Dlatego atrybut oznacza nazwaną kolumnę opisującą daną cechę.

Pytanie 36

Jaką metodę przesyłania należy wykorzystać, by zapewnić największe bezpieczeństwo danych zaszyfrowanych w formularzu, które są wysyłane do kodu PHP?

A. Metoda GET, za pomocą protokołu HTTPS

B. Metoda POST, za pomocą protokołu HTTP

C. Metoda POST, za pomocą protokołu HTTPS

D. Metoda GET, za pomocą protokołu HTTP

Jak wiemy, wybieranie metody POST przy użyciu HTTPS to naprawdę najlepszy sposób na przesyłanie wrażliwych danych. Dlaczego? Bo metoda POST przesyła dane w ciele żądania, więc są one mniej widoczne dla niepowołanych osób. W przeciwieństwie do metody GET, która wrzuca wszystko do adresu URL. A protokół HTTPS to już zupełnie inna bajka, bo szyfruje cały ruch między użytkownikiem a serwerem. W praktyce to znaczy, że nasze dane, przykładowo hasła w formularzach logowania, są lepiej chronione przed podsłuchiwaniem. Oprócz tego warto pamiętać o standardach OWASP, które mocno podkreślają, jak ważne jest stosowanie HTTPS i POST tam, gdzie przesyłamy wrażliwe informacje. To naprawdę mogłoby uratować nas przed różnymi atakami, jak Man-in-the-Middle, więc nie ma co ryzykować i warto stosować te metody.

Pytanie 37

Którego znacznika HTML użyć, aby wstawić poziomą linię?

<line>

<br>

<hr>

<hl>

Poziomą linię (oddzielającą treść) wstawia znacznik <hr> - to element pusty, bez znacznika zamykającego. Dlatego poziomą linię daje <hr>.

Pytanie 38

Która metoda obiektu location zastępuje bieżący dokument dokumentem spod podanego adresu?

reload();

close();

replace();

open();

Pozostałe metody robią co innego. reload() odświeża bieżącą stronę, a open() i close() dotyczą okien (obiektu window), nie zastępowania dokumentu. Zastąpienie strony daje location.replace().

Pytanie 39

Tworząc tabelę produkty, dla pola „cena” (kwota z groszami) najlepszy typ danych to:

INTEGER(11)

ENUM

DECIMAL(10, 2)

TINYTEXT

Do przechowywania kwot najlepiej nadaje się typ DECIMAL (stałoprzecinkowy), bo zapisuje liczby z dokładną, ustaloną liczbą miejsc po przecinku - nie powstają błędy zaokrągleń typowe dla FLOAT/DOUBLE. Zapis DECIMAL(10, 2) oznacza do 10 cyfr łącznie, z czego 2 po przecinku, np. 12345678.99 - idealne dla ceny z groszami. Dlatego dla pola „cena” właściwy jest DECIMAL(10, 2).

Pytanie 40

Która funkcja PHP służy do ZAPISYWANIA danych do pliku?

fputs()

fopen()

freadfile()

fgets()

Funkcja fputs() zapisuje dane do otwartego pliku (to alias fwrite()). Dlatego do zapisu do pliku służy fputs().

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej