Wyniki egzaminu

Nowy egzamin
Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik programista
  • Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
  • Data rozpoczęcia: 28 kwietnia 2026 00:40
  • Data zakończenia: 28 kwietnia 2026 01:09

Egzamin zdany!

Wynik: 24/40 punktów (60,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe
Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania
Pochwal się swoim wynikiem!
Facebook
X.com
LinkedIn
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Która z poniższych funkcji sortujących, stosowanych w języku PHP, porządkuje tablicę asocjacyjną według kluczy?

A. sort()
B. asort()
C. rsort()
D. ksort()
Funkcja ksort() w PHP sortuje tablice asocjacyjne według ich kluczy, co oznacza, że klucze będą posortowane w naturalnej kolejności, a wartości pozostaną przypisane do swoich oryginalnych kluczy. Przykładowo, jeśli masz tablicę, powiedzmy $arr = array('b' => 2, 'a' => 1, 'c' => 3); to po użyciu ksort($arr), dostaniesz $arr = array('a' => 1, 'b' => 2, 'c' => 3). To naprawdę przydatna funkcja, bo dzięki niej można łatwo zorganizować i uporządkować dane. Kiedy korzystasz z ksort(), poprawiasz przejrzystość tablicy, a to na pewno zwiększa efektywność w pracy z danymi. No i warto dodać, że ksort() jest standardową funkcją w dokumentacji PHP, więc jest dość stabilna i popularna wśród programistów.
Pytanie 2

Elementarna animacja może być zapisana w formacie

A. TIFF
B. GIF
C. PSD
D. BMP
Format GIF (Graphics Interchange Format) jest powszechnie stosowany do tworzenia prostych animacji ze względu na swoją zdolność do kompresji obrazów i obsługi przez większość przeglądarek internetowych. GIF pozwala na zapisanie sekwencji obrazów w jednej pliku, co umożliwia ich wyświetlanie jako animacji. Standard GIF obsługuje maksymalnie 256 kolorów z palety, co czyni go idealnym do prostych grafik, takich jak ikony czy animacje internetowe. Dzięki metodzie kompresji Lempel-Ziv-Welch (LZW) możliwe jest zmniejszenie rozmiaru pliku bez utraty jakości, co jest kluczowe w kontekście transferu danych przez sieć. Przykłady zastosowania formatu GIF obejmują animowane banery reklamowe, emotikony oraz krótkie klipy wideo w formie GIF, które stały się popularne na platformach społecznościowych. Ponadto GIF wspiera przezroczystość i animacje w cyklu, co podnosi jego użyteczność w wielu aplikacjach multimedialnych. Z tego powodu GIF jest formatem, który oferuje zarówno funkcjonalność, jak i kompatybilność, co czyni go najlepszym wyborem dla prostych animacji.
Pytanie 3

Warunek zapisany w JavaScript jest prawdziwy, gdy zmienna x przechowuje:

if ((!isNaN(x)) && (x > 0))
A. napis.
B. dowolną całkowitą wartość liczbową.
C. dowolną dodatnią wartość liczbową.
D. pusty napis.
Warunek z zadania jest dobrym przykładem na to, jak JavaScript łączy sprawdzanie typu z logiką biznesową i gdzie często pojawiają się nieporozumienia. Kluczowe są tu dwie rzeczy: funkcja isNaN(x) oraz operator porównania x > 0. isNaN(x) zwraca true, gdy przekazana wartość „nie jest liczbą”, a więc !isNaN(x) oznacza, że x jest liczbą lub może zostać poprawnie zinterpretowane jako liczba. To automatycznie eliminuje typowe napisy, takie jak "abc" czy "test", bo one po konwersji dadzą NaN. Dlatego odpowiedź, że warunek jest prawdziwy dla napisu jako takiego, jest myląca – zwykły string tekstowy nie przejdzie tego filtra. Pusty napis też bywa źródłem zamieszania. W JavaScript isNaN("") zwraca false, bo pusty string jest konwertowany do 0, więc !isNaN("") jest prawdą. Jednak druga część warunku, czyli (x > 0), już nie przejdzie, bo 0 nie jest większe od zera. To pokazuje, że sam fakt „nie bycia NaN” nie wystarcza, potrzebny jest jeszcze sensowny zakres wartości. Częsty błąd polega na tym, że ktoś widzi isNaN i myśli tylko w kategoriach typu, a zapomina o tej części z porównaniem. Kolejny typowy skrót myślowy to przekonanie, że skoro jest sprawdzanie „czy to liczba”, to chodzi o dowolną wartość całkowitą. Tymczasem w warunku nie ma ani słowa o tym, że liczba musi być całkowita – nie ma tu żadnego sprawdzania modulo, parsowania przez parseInt, ani Math.floor. Warunek dopuszcza zarówno 1, jak i 1.5, 3.14 czy 0.0001, byle tylko były większe od zera i nie były NaN. W praktyce w JavaScript takie podejście jest zgodne z tym, jak działa typ number – reprezentuje zarówno liczby całkowite, jak i zmiennoprzecinkowe w jednym typie. Z mojego doświadczenia większość pomyłek przy takich zadaniach wynika z mieszania pojęć „napis, który wygląda jak liczba” z „napis jako tekst” oraz z ignorowania wpływu automatycznej konwersji typów. Dlatego przy projektowaniu walidacji wejścia warto zawsze myśleć o dwóch krokach: najpierw jawnie zamieniamy dane na liczbę, potem dopiero sprawdzamy zakres i warunki biznesowe, zamiast zakładać, że isNaN załatwi wszystko za nas.
Pytanie 4

W bazie danych MySQL znajduje się tabela z programami komputerowymi, posiadająca kolumny: nazwa, producent, rokWydania. Jaką kwerendę SELECT należy zastosować, aby uzyskać listę wszystkich producentów, unikając powtórzeń?

A. SELECT DISTINCT producent FROM programy
B. SELECT producent FROM programy WHERE producent NOT DUPLICATE
C. SELECT UNIQUE producent FROM programy
D. SELECT producent FROM programy WHERE UNIQUE
Wybór pierwszej odpowiedzi, która sugeruje użycie słowa kluczowego UNIQUE, jest błędny. W MySQL, UNIQUE nie jest słowem kluczowym stosowanym do eliminacji duplikatów w kwerendzie SELECT; zamiast tego jest używane w kontekście definiowania unikalnych kluczy w tabelach. Również, odpowiedź zawierająca WHERE UNIQUE jest niepoprawna, ponieważ kombinacja WHERE z UNIQUE jest syntaktycznie niepoprawna w SQL. WHERE służy do filtrowania wyników, ale UNIQUE nie jest używane w tej konstrukcji. Kolejną nieprawidłową odpowiedzią jest użycie WHERE producent NOT DUPLICATE; termin 'NOT DUPLICATE' jest również nieznany w kontekście SQL. Takie frazy nie są uznawane przez silnik baz danych MySQL. W praktyce, aby wykluczyć duplikaty, niezbędne jest zastosowanie słowa kluczowego DISTINCT, które jest standardowym podejściem i zapewnia prawidłowe wyniki. Ostatecznie, wszystkie te niepoprawne odpowiedzi wskazują na brak zrozumienia podstawowych zasad działania języka SQL oraz funkcji przeznaczonych do manipulacji danymi w bazach danych.
Pytanie 5

Język HTML oferuje nagłówki, które służą do tworzenia hierarchii zawartości. Te nagłówki występują wyłącznie w zakresie

A. h1 - h8
B. h1 - h6
C. h1 - h10
D. h1 - h4
Wybór h1 - h4, h1 - h8 lub h1 - h10 jest nieprawidłowy z kilku powodów. Pierwsza z tych odpowiedzi sugeruje, że istnieją tylko cztery poziomy nagłówków w HTML, co jest niezgodne z rzeczywistością, ponieważ HTML pozwala na użycie sześciu poziomów nagłówków, co znacząco ogranicza możliwości organizacji treści. Z kolei odpowiedzi h1 - h8 i h1 - h10 wprowadzają błędne informacje, sugerując istnienie nagłówków wykraczających poza standard HTML. Nie ma w specyfikacji HTML nagłówków o takich oznaczeniach, co może prowadzić do niepoprawnej implementacji i zrozumienia struktury dokumentu. Zastosowanie nieistniejących nagłówków może prowadzić do problemów z dostępnością, a także negatywnie wpłynąć na SEO, ponieważ wyszukiwarki nie rozpoznają takich elementów. Kolejnym błędem myślowym jest pomijanie roli, jaką nagłówki odgrywają w hierarchizacji treści; dobrze zdefiniowana struktura pomoże nie tylko robotom wyszukiwarek, ale przede wszystkim osobom korzystającym z danej strony. Zrozumienie, że HTML opiera się na konwencjach i standardach, jest kluczowe dla efektywnego projektowania i tworzenia treści w sieci. Dlatego ważne jest korzystanie z uznawanych standardów, a nagłówki h1 do h6 są niezbędnym narzędziem w każdym projekcie webowym.
Pytanie 6

W przedstawionym filmie, aby połączyć tekst i wielokąt w jeden obiekt tak, aby operacja ta była odwracalna zastosowano funkcję

A. grupowania.
B. sumy.
C. wykluczenia.
D. części wspólnej.
W tym zadaniu łatwo się pomylić, bo w grafice wektorowej mamy kilka różnych funkcji, które na pierwszy rzut oka wyglądają podobnie: łączą obiekty w coś, co zachowuje się jak jeden element. Jednak ich działanie „pod maską” jest zupełnie inne. Funkcje typu suma, wykluczenie czy część wspólna to klasyczne operacje boolowskie na kształtach. One zmieniają geometrię obiektów, czyli tworzą nową ścieżkę wynikową na podstawie przecięcia lub połączenia istniejących. W praktyce oznacza to, że jeśli zastosujesz sumę na tekście i wielokącie, program najczęściej zamieni tekst na krzywe i połączy wszystko w jedną ścieżkę. Efekt wizualny może być fajny, ale edytowalność tekstu przepada. Nie możesz już po prostu zmienić czcionki czy liter, bo to nie jest tekst, tylko zestaw węzłów. Podobnie z wykluczeniem: ta operacja tworzy „dziurę” jednego obiektu w drugim. Używa się jej np. do wycinania napisu z tła lub tworzenia maski. To jest typowy trik przy projektach logotypów albo efektach dekoracyjnych. Ale z punktu widzenia pytania – to działanie jest destrukcyjne dla tekstu, bo znowu zamienia go na kształt i łączy z wielokątem w sposób nieodwracalny (poza cofnięciem operacji). Część wspólna działa jeszcze ostrzej: zostawia tylko obszar, w którym obiekty się nakładają. Reszta jest tracona. To też jest operacja geometryczna, a nie organizacyjna. Typowy błąd myślowy polega na założeniu, że „skoro po operacji mam jeden obiekt, to znaczy, że to jest to samo co grupowanie”. Niestety nie. Grupowanie nie modyfikuje kształtów, tylko tworzy kontener logiczny – tak jakbyś w folderze trzymał kilka plików. Możesz je potem rozgrupować i wszystko wraca do stanu sprzed grupowania. Operacje suma, wykluczenie, część wspólna są destrukcyjne względem oryginalnych obiektów, bo generują nową ścieżkę zamiast starych. W kontekście dobrych praktyk w grafice komputerowej i multimediach przyjmuje się, że dopóki chcesz zachować pełną edytowalność (szczególnie tekstów), używasz grupowania, warstw i wyrównywania, a dopiero na późnym etapie projektu stosujesz operacje boolowskie, i to świadomie, wiedząc, że cofasz się już tylko historią edycji. Dlatego w pytaniu, gdzie mowa jest wprost o połączeniu tekstu i wielokąta w jeden obiekt w sposób odwracalny, jedyną sensowną odpowiedzią jest funkcja grupowania, a nie suma, wykluczenie czy część wspólna.
Pytanie 7

W kontekście PGP zmienna $_GET jest zmienną

A. zdefiniowaną przez autora strony, wykorzystywaną do przesyłania danych z formularzy przez adres URL
B. zwykłą, stworzoną przez autora strony
C. predefiniowaną, służącą do zbierania wartości z formularzy po nagłówkach zapytań HTTP (dane z formularzy nie są widoczne w URL)
D. predefiniowaną, stosowaną do przesyłania informacji do skryptów PHP poprzez adres URL
Odpowiedzi dotyczące zmiennej $_GET zawierają szereg nieścisłości, które mogą wprowadzać w błąd. Pierwsza z nich sugeruje, że $_GET jest używana do gromadzenia wartości formularza po nagłówkach zlecenia HTTP. W rzeczywistości, $_GET jest używana do przesyłania danych poprzez adres URL, a nie z nagłówków formularza; to zmienna $_POST odpowiada za przesyłanie danych z formularza, których nie widać w adresie. Druga niepoprawna odpowiedź twierdzi, że $_GET jest zdefiniowana przez twórcę strony. Należy podkreślić, że $_GET jest zmienną predefiniowaną, co oznacza, że jest wbudowana w PHP i nie można jej zmienić ani zdefiniować na nowo. Ostatnia odpowiedź sugeruje, że $_GET jest zwykłą zmienną, co jest nieprecyzyjne, ponieważ zmienne predefiniowane, takie jak $_GET, mają specjalne znaczenie i funkcjonalność w kontekście aplikacji webowych. W związku z tym każda z tych odpowiedzi zawiera błędne zrozumienie roli zmiennej $_GET, co może prowadzić do nieprawidłowego użycia tej zmiennej w praktyce.
Pytanie 8

Który z poniższych fragmentów kodu HTML sformatuje tekst zgodnie z wymaganiami? (zauważ, że słowo "stacji" jest wyświetlane w większej czcionce niż pozostałe słowa w tej linii)

Ilustracja do pytania
A. Odpowiedź 4: D
B. Odpowiedź 1: A
C. Odpowiedź 3: C
D. Odpowiedź 2: B
Odpowiedź B jest prawidłowa ponieważ używa znacznika big do zwiększenia rozmiaru czcionki dla słowa stacji wewnątrz paragrafu. Znacznik big jest standardowym sposobem na zwiększenie tekstu w HTML chociaż obecnie rekomendowane jest stosowanie CSS do takich stylizacji co pozwala na oddzielenie treści od prezentacji. Przykładowo można użyć CSS w stylu inline lub w oddzielnym arkuszu stylów aby uzyskać ten sam efekt co zwiększa elastyczność i spójność projektu. Warto pamiętać że HTML5 wprowadza pewne zmiany i deprecjonuje niektóre znaczniki co wymaga ciągłego aktualizowania wiedzy dewelopera. Znacznik big mimo że działa w większości przeglądarek może być mniej przewidywalny w przyszłości w porównaniu z CSS. Rozdzielenie stylów od struktury dokumentu jest dobrą praktyką programistyczną co ułatwia zarządzanie kodem oraz poprawia dostępność stron internetowych. Pamiętaj by regularnie analizować i aktualizować swoje projekty zgodnie z najnowszymi standardami HTML i CSS.
Pytanie 9

W tabeli samochody w bazie danych, pole kolor może przyjmować jedynie wartości zdefiniowane w słowniku lakier. Jaką kwerendę należy wykorzystać, aby ustanowić relację między tabelami samochody a lakier?

A. ALTER TABLE samochody ADD FOREIGN KEY (barwa) REFERENCES samochody(kolor);
B. ALTER TABLE samochody ADD FOREIGN KEY kolor REFERENCES lakier;
C. ALTER TABLE samochody ADD FOREIGN KEY barwa REFERENCES samochody.lakier;
D. ALTER TABLE samochody ADD FOREIGN KEY (kolor) REFERENCES lakier(lakierId);
Aby połączyć tabele 'samochody' i 'lakier' za pomocą klucza obcego, należy zastosować kwerendę ALTER TABLE samochody ADD FOREIGN KEY (kolor) REFERENCES lakier(lakierId);. W tym przypadku 'kolor' w tabeli 'samochody' odnosi się do identyfikatora 'lakierId' w tabeli 'lakier', co zapewnia integralność referencyjną między tymi dwoma tabelami. Klucz obcy jest mechanizmem, który pozwala na zapewnienie, że wartości w kolumnie 'kolor' w tabeli 'samochody' muszą odpowiadać wartościom w kolumnie 'lakierId' w tabeli 'lakier', co zapobiega wprowadzeniu danych, które nie mają odpowiednika w tabeli 'lakier'. Przykładowo, jeżeli próbujemy dodać samochód w kolorze, który nie istnieje w tabeli 'lakier', system nie pozwoli na to działanie. Taka struktura bazy danych jest zgodna z zasadami normalizacji, która ma na celu eliminację redundancji danych oraz zwiększenie ich spójności. Stosowanie kluczy obcych jest standardem w projektowaniu relacyjnych baz danych, ponieważ ułatwia zarządzanie danymi oraz ich integralność.
Pytanie 10

Jednostka ppi (pixels per inch) oznacza

A. określa rozdzielczość obrazów tworzonych przez drukarki oraz plotery
B. jest jednostką rozdzielczości skanerów definiującą częstość próbkowania obrazu
C. jest parametrem wyznaczającym rozdzielczość cyfrowych urządzeń dokonujących pomiarów
D. określa rozdzielczość obrazów rastrowych
Wiele odpowiedzi na to pytanie wskazuje na różne aspekty rozdzielczości i pomiarów, które jednak nie odnoszą się bezpośrednio do definicji jednostki ppi. Na przykład, stwierdzenie, że ppi "określa rozdzielczości obrazów generowanych przez drukarki i plotery" zawęża pojęcie do urządzeń drukujących, ignorując szerszy kontekst obrazów rastrowych, które obejmują zarówno reprodukcję cyfrową, jak i wydruk. PPI jest miarą stosowaną do określenia, jak szczegółowy jest obraz w jego cyfrowej formie, co jest kluczowe w przypadku dowolnego zastosowania obrazów rastrowych, a nie tylko ich druku. Inna odpowiedź, sugerująca, że ppi "jest parametrem określającym rozdzielczość cyfrowych urządzeń wykonujących pomiary", wprowadza dodatkowe zamieszanie, ponieważ ppi odnosi się do gęstości pikseli w obrazach, a nie do samych urządzeń pomiarowych, takich jak skanery czy kamery. Ostatnia propozycja, sugerująca, że ppi "jest jednostką rozdzielczości skanerów określającą częstość wykonywanych próbkowań obrazu", również jest myląca, ponieważ ppi nie odnosi się bezpośrednio do częstotliwości próbkowania, a raczej do gęstości pikseli po cyfryzacji obrazu. Przykładowo, urządzenie skanujące może pracować przy różnych ustawieniach dpi (dots per inch), co jest inną wartością niż ppi, a te dwie jednostki, choć powiązane, pełnią różne funkcje w kontekście cyfrowych obrazów. Dlatego kluczowe jest zrozumienie, że jednostka ppi jest ściśle związana z jakością i szczegółowością obrazów rastrowych, a nie z różnymi aspektami samego procesu skanowania czy drukowania.
Pytanie 11

Funkcjonalność obejmującą edycję kodu źródłowego, jego kompilację, tworzenie zasobów programu, baz danych i komponentów udostępnia

A. środowisko IDE
B. PhpMyAdmin
C. Notpead++
D. debugger
Poprawna odpowiedź to środowisko IDE, czyli Integrated Development Environment. To właśnie IDE łączy w jednym narzędziu kilka kluczowych funkcji: edycję kodu źródłowego z podświetlaniem składni, systemem podpowiedzi (intellisense), często także automatyczne formatowanie kodu; kompilację lub uruchamianie programu (np. budowanie projektu w C#, Javie czy C++ jednym kliknięciem); zarządzanie zasobami aplikacji, takimi jak pliki konfiguracyjne, grafiki, szablony, pliki językowe; integrację z systemami kontroli wersji typu Git; a w wielu przypadkach też kreatory do tworzenia baz danych, modeli ORM, migracji i komponentów aplikacji. W praktyce, gdy programista pracuje w Visual Studio, IntelliJ IDEA, PhpStorm czy Eclipse, to właśnie korzysta z IDE. Z mojego doświadczenia, w pracy zespołowej korzystanie z IDE jest dziś standardem branżowym, bo przyspiesza development, zmniejsza liczbę błędów i ułatwia utrzymanie dużych projektów. IDE bardzo często ma wbudowany debugger, profiler, narzędzia do testów jednostkowych, integrację z serwerami aplikacyjnymi czy kontenerami (np. Docker). Dobre praktyki mówią, żeby wykorzystywać możliwości IDE maksymalnie: skróty klawiaturowe, refaktoryzację (automatyczna zmiana nazwy metody, wyodrębnianie funkcji), inspekcje kodu i linters. W projektach webowych IDE potrafi też generować szkielet aplikacji, podpowiadać składnię HTML, CSS, JavaScript i PHP, a nawet integrować się z narzędziami bazodanowymi, dzięki czemu można z jednego miejsca zarządzać kodem, strukturą bazy i konfiguracją serwera. Dlatego właśnie tylko odpowiedź „środowisko IDE” spełnia cały opis zawarty w pytaniu.
Pytanie 12

W zaprezentowanym fragmencie algorytmu wykorzystano

Ilustracja do pytania
A. dwie pętle
B. jeden blok decyzyjny
C. jedną pętlę
D. trzy bloki operacyjne (procesy)
Na tym diagramie widać jedną pętlę, co jest dość ważne w programowaniu. Pętla pozwala na powtarzanie pewnych działań, aż spełni się jakiś warunek. Tu mamy blok decyzyjny, który mówi, czy proces ma trwać, czy się zakończyć. To dość powszechnie używane podejście, zwłaszcza w algorytmach, jak na przykład sortowanie czy obróbka danych. Warto zwrócić uwagę, by dobrze zrozumieć, jak działają pętle, szczególnie te oparte na warunkach, jak while czy for. Pozwoli to uniknąć problemów z niekończącymi się pętlami, które mogą sprawić, że program przestanie działać. Z mojego doświadczenia, ogarnać te struktury to kluczowy skill dla każdego, kto chce działać w IT.
Pytanie 13

Tablica tab[] zawiera różne liczby całkowite. Jaką wartość przyjmie zmienna zm2 po wykonaniu podanego fragmentu kodu?

Ilustracja do pytania
A. Suma liczb od 1 do 10
B. Suma liczb z tablicy
C. Średnia arytmetyczna liczb z tablicy
D. Średnia geometryczna liczb od 0 do 9
Odpowiedź numer 3 jest prawidłowa, ponieważ kod oblicza średnią arytmetyczną elementów tablicy tab[]. Wartość zmiennej zm1 po zakończeniu pętli for będzie sumą wszystkich elementów tablicy, ponieważ w każdej iteracji do zm1 dodawana jest wartość kolejnego elementu tablicy. Następnie zmienna zm2 jest ustawiana na wartość zm1 podzieloną przez 10, co odpowiada obliczeniu średniej arytmetycznej, biorąc pod uwagę, że tablica ma 10 elementów. Obliczenie średniej arytmetycznej jest często wykorzystywane w różnych dziedzinach, takich jak analiza danych, statystyka czy nauki przyrodnicze, ponieważ pozwala na uzyskanie ogólnego obrazu rozkładu wartości. W programowaniu istotne jest, aby pamiętać o właściwym podziale przez liczbę elementów, co w tym przypadku zostało prawidłowo zastosowane. Praktykowanie takich operacji uczy pisania efektywnego kodu i zrozumienia podstaw matematycznych w informatyce. Zgodnie z dobrymi praktykami, użycie typu double dla zm2 zapewnia dokładność w przypadku niecałkowitych wyników dzielenia.
Pytanie 14

Jakie oprogramowanie NIE JEST systemem do zarządzania treścią (CMS)?

A. WordPress
B. Joomla
C. Mambo
D. Apache
Joomla, WordPress i Mambo to systemy zarządzania treścią, które umożliwiają użytkownikom tworzenie oraz zarządzanie treściami na stronach internetowych. Każdy z tych CMS-ów ma swoje unikalne cechy, które przyciągają różne grupy użytkowników. Na przykład, Joomla jest często wybierana do bardziej złożonych projektów, które wymagają zaawansowanego zarządzania użytkownikami i treściami, podczas gdy WordPress jest szczególnie popularny wśród blogerów i małych firm ze względu na swoją prostotę i bogaty ekosystem wtyczek. Mambo, z kolei, był jednym z pierwszych systemów CMS, który zyskał popularność, jednakże jego rozwój został w pewnym momencie wstrzymany. Wybór jednego z tych systemów jako niewłaściwego może wynikać z nieporozumienia dotyczącego funkcji i zastosowania tych narzędzi. Często użytkownicy mylą rolę serwera, który hostuje aplikację, z rolą samej aplikacji. Zrozumienie, że Apache jest serwerem, a nie systemem zarządzania treścią, jest kluczowe. W kontekście projektowania i wdrażania rozwiązań internetowych, ważne jest, aby dostrzegać różnice między infrastrukturą a aplikacjami, które na niej działają. Właściwe zrozumienie tych konceptów pozwala na lepsze projektowanie architektury systemów oraz lepsze dostosowanie narzędzi do konkretnych potrzeb projektu.
Pytanie 15

W MSSQL Server rola dbcreator, która jest predefiniowana, umożliwia użytkownikowi

A. tworzenie, modyfikowanie, usuwanie i odzyskiwanie bazy danych
B. zarządzanie plikami na dysku
C. wykonywanie każdej operacji na serwerze i posiadanie prawa własności każdej bazy
D. zarządzanie bezpieczeństwem systemu
Zarządzanie plikami na dysku nie jest funkcjonalnością przypisaną roli dbcreator w SQL Server. Użytkownicy z tą rolą nie mają bezpośrednich uprawnień do zarządzania systemem plików na serwerze, co oznacza, że nie mogą modyfikować, przenosić ani usuwać plików bazy danych bez użycia odpowiednich zabezpieczeń. Rola dbcreator koncentruje się wyłącznie na operacjach związanych z bazami danych. Ponadto, zarządzanie bezpieczeństwem systemu również wykracza poza kompetencje roli dbcreator. Użytkownicy, którzy chcą zarządzać dostępem i bezpieczeństwem baz danych, powinni mieć przypisane role takie jak securityadmin, które pozwalają na kontrolowanie uprawnień i ról użytkowników. W kontekście prawa do wykonywania każdej operacji na serwerze i posiadania prawa własności każdej bazy danych, taka funkcjonalność przynależy do roli sysadmin, która ma pełne uprawnienia do wszystkich zasobów w SQL Server. Rola dbcreator jest ograniczona do operacji związanych z bazami danych, co czyni ją mniej potężną w porównaniu do sysadmin, ale bardziej bezpieczną w kontekście zarządzania uprawnieniami w środowisku produkcyjnym.
Pytanie 16

Etap, w którym identyfikuje się oraz eliminuje błędy w kodzie źródłowym programów, to

A. normalizacja
B. kompilowanie
C. standaryzacja
D. debugowanie
Debugowanie to proces identyfikacji, analizy i eliminacji błędów w kodzie źródłowym programów komputerowych. Jest to kluczowy etap w cyklu życia oprogramowania, który zapewnia, że aplikacje działają zgodnie z założeniami projektowymi. W praktyce debugowanie może obejmować różne techniki, takie jak stosowanie punktów przerwania, śledzenie wartości zmiennych czy analiza stosu wywołań. Przykładowo, programista może użyć narzędzi debugujących, takich jak GDB dla programów w C/C++ lub wbudowane debugery w IDE, takie jak Visual Studio czy Eclipse. Debugowanie jest również związane z dobrymi praktykami, jak testowanie jednostkowe i integracyjne, które pozwalają na wczesne wykrycie błędów. Zrozumienie i umiejętność efektywnego debugowania jest niezbędna dla każdego programisty, aby tworzyć wysokiej jakości, niezawodne i wydajne oprogramowanie. Warto również podkreślić znaczenie dokumentacji oraz korzystania z systemów kontroli wersji, takich jak Git, które pozwalają śledzić zmiany w kodzie i ułatwiają proces debugowania.
Pytanie 17

Jaki typ powinien być wykorzystany, aby pole danych mogło przyjmować liczby zmiennoprzecinkowe?

A. FLOAT
B. VARCHAR
C. INT
D. CHAR
Typ danych INT służy do przechowywania liczb całkowitych, co oznacza, że nie może on przyjmować wartości z miejscami po przecinku. W zastosowaniach, gdzie wymagana jest precyzja dziesiętna, INT nie będzie wystarczający i może prowadzić do utraty informacji, co jest nieakceptowalne w kontekście obliczeń finansowych czy inżynieryjnych. CHAR oraz VARCHAR to typy danych używane do przechowywania tekstu, a ich zastosowanie w kontekście liczb rzeczywistych jest niewłaściwe. CHAR jest statycznym typem, który alokuje stałą ilość pamięci, niezależnie od długości przechowywanego tekstu, co może prowadzić do marnotrawstwa zasobów. Z kolei VARCHAR jest dynamiczny i może przechowywać zmienną długość tekstu, ale również nie potrafi reprezentować liczb w formie liczbowej. Użycie CHAR czy VARCHAR dla wartości liczbowych może skutkować błędami w obliczeniach, ponieważ traktują one numery jako tekst, co uniemożliwia jakiekolwiek operacje matematyczne na tych danych. W kontekście baz danych, ważne jest, aby dobierać odpowiednie typy danych dla przechowywanych wartości, aby uniknąć problemów z wydajnością oraz integralnością danych.
Pytanie 18

W znaczniku meta w miejsce kropek należy wpisać

<meta name="description" content="…">
A. język dokumentu.
B. informację o dostosowaniu do urządzeń mobilnych.
C. streszczenie treści strony.
D. nazwę edytora.
W meta tagu, w polu 'content' powinno być streszczenie tego, co jest na stronie. To bardzo ważne dla SEO, czyli optymalizacji strony pod kątem wyszukiwarek. Taki opis pojawia się w wynikach wyszukiwania, co wpływa na to, jak użytkownicy postrzegają stronę i czy klikną w link. Fajnie by było, gdyby był krótki, zrozumiały i zawierał ważne słowa kluczowe dotyczące tematu strony. Na przykład, jeśli strona jest o zdrowym jedzeniu, można napisać coś w stylu: 'Poradnik zdrowego odżywiania z przepisami i wskazówkami na lepszy styl życia'. Użycie tych znaczników meta zgodnie z zaleceniami Google i innych wyszukiwarek zwiększa szansę, że strona będzie lepiej widoczna w sieci. Dlatego dobrze, żeby używać tego znacznika w odpowiedni sposób, bo to naprawdę pomaga w poprawie widoczności strony w internecie.
Pytanie 19

W języku JavaScript zapis w ramce oznacza, że x=przedmiot.nazwa);

A. zmienna x będzie zawierać wynik działania metody nazwa
B. nazwa jest cechą obiektu przedmiot
C. zmienna x będzie przechowywać wynik działania funkcji przedmiot
D. nazwa jest atrybutem klasy przedmiot
W języku JavaScript zapis 'x = przedmiot.nazwa;' oznacza, że zmienna 'x' będzie przechowywać wartość, która jest wynikiem działania metody lub właściwości 'nazwa' obiektu 'przedmiot'. W JavaScript obiekty mogą mieć zdefiniowane metody oraz właściwości. Jeśli 'nazwa' jest funkcją (metodą) zdefiniowaną w obiekcie 'przedmiot', to jej wywołanie spowoduje, że wynik tego działania zostanie przypisany do zmiennej 'x'. Ważne jest, aby w kontekście obiektów JavaScript rozumieć różnicę między metodą a właściwością. Metody to funkcje, które są dołączone do obiektu, podczas gdy właściwości to wartości skojarzone z obiektem. Przykład zastosowania może wyglądać tak: wyobraźmy sobie obiekt 'przedmiot' reprezentujący książkę, który ma metodę 'nazwa', zwracającą tytuł książki. Jeśli wywołamy 'x = przedmiot.nazwa();', to 'x' przechowa tytuł książki. To podejście pozwala na dynamiczne operowanie danymi w obiektach, co jest kluczowe w programowaniu obiektowym. Zdefiniowanie metody 'nazwa' w obiekcie jest zgodne z zasadami programowania obiektowego w JavaScript, a także spełnia standardy ECMAScript.
Pytanie 20

Oznaczenie barwy w postaci #FF00E0 jest równoważne zapisowi

A. rgb(F, 0, E0)
B. rgb(255, 0, 128)
C. rgb(FF, 0, E0)
D. rgb(255, 0, 224)
Zapis #FF00E0 to klasyczny przykład koloru w notacji szesnastkowej, używanej w CSS i ogólnie w webdesignie. Cały haczyk polega na tym, że te literki i cyfry nie są traktowane jako tekst, tylko jako liczby w systemie o podstawie 16. Każde dwa znaki odpowiadają jednej składowej koloru: czerwonej, zielonej i niebieskiej. Czyli mamy strukturę: #RRGGBB. W tym konkretnym przypadku RR = FF, GG = 00, BB = E0. Częsty błąd polega na traktowaniu tych liter dosłownie, jak w odpowiedziach typu rgb(F, 0, E0) czy rgb(FF, 0, E0). W zapisie rgb() wartości muszą być liczbami dziesiętnymi z zakresu 0–255, a nie ciągami znaków. Przeglądarka oczekuje tam konkretnych wartości natężenia składowych, a nie kodu szesnastkowego. FF to nie symbol, tylko liczba w systemie hex. Żeby ją poprawnie zinterpretować, trzeba przeliczyć ją na system dziesiętny: F to 15, więc FF = 15×16 + 15 = 255. Podobnie z E0: E to 14, więc E0 = 14×16 + 0 = 224. Z mojego doświadczenia to przeliczanie jest źródłem wielu pomyłek, szczególnie na początku nauki. Inny typowy błąd myślowy to zgadywanie wartości na oko, jak w odpowiedzi rgb(255, 0, 128). Ktoś widzi intensywny kolor, więc daje maksymalny czerwony i jakąś średnią wartość niebieskiego. Problem w tym, że hex E0 to wcale nie jest 128, tylko 224, czyli dużo bliżej maksimum 255 niż środka skali. Takie „strzelanie” bez przeliczenia łamie spójność pomiędzy zapisem hex a rgb i prowadzi do zupełnie innego koloru niż zamierzony. Dobra praktyka w branży jest taka, żeby zawsze pamiętać: zapis hex to trzy liczby 0–255 zapisane w bazie 16, a rgb() to te same liczby zapisane normalnie, po ludzku, w systemie dziesiętnym. Jeżeli pojawiają się litery A–F, to znaczy, że mamy do czynienia z systemem szesnastkowym i trzeba je potraktować jak cyfry 10–15, a nie jako jakiś tekst. To niby drobiazg, ale w pracy front-endowca albo grafika webowego ma ogromne znaczenie, bo precyzja kolorów jest kluczowa dla spójności całego projektu graficznego.
Pytanie 21

Który z zapisów znacznika <div> może pojawić się w dokumencie HTML tylko raz, a ponowne jego użycie spowoduje błędy podczas walidacji tego dokumentu?

A. <div class="klasa">
B. <div id="identyfkator">
C. <div class="klasa1 klasa2">
D. <div>
Odpowiedź <div id="identyfkator"> jest poprawna, ponieważ znacznik <div> z atrybutem id musi być unikalny w obrębie całego dokumentu HTML. Zgodnie z standardami W3C, atrybut id powinien być przypisany tylko do jednego elementu na stronie, co umożliwia jednoznaczne identyfikowanie tego elementu, na przykład w CSS lub JavaScript. Przykładowo, jeśli mamy <div id="header">, to nie możemy użyć tego samego identyfikatora dla innego <div> w tym samym dokumencie, aby uniknąć konfliktów. W praktyce, unikalność id jest kluczowa w kontekście manipulacji DOM, gdyż wiele bibliotek JavaScript polega na tej unikalności, aby prawidłowo odnajdywać i modyfikować elementy. Warto również pamiętać, że użycie unikalnych id sprzyja lepszej dostępności i ułatwia nawigację w dokumentach, co jest zgodne z dobrą praktyką projektowania stron internetowych.
Pytanie 22

W skrypcie JavaScript użyto metody DOM getElementsByClassName('akapit'). Ta metoda odniesie się do akapitu

A. <p href="/akapit">akapit3</p>
B. <p id="akapit">akapit2</p>
C. <p>akapit</p>
D. <p class="akapit">akapit4</p>
Metoda DOM getElementsByClassName jest jedną z najważniejszych funkcji w JavaScript, która pozwala na selekcję elementów na stronie internetowej na podstawie ich klas CSS. W tym przypadku, odpowiedź <p class="akapit">akapit4</p> jest poprawna, ponieważ element ten ma przypisaną klasę "akapit", co czyni go bezpośrednim kandydatem do selekcji przez metodę getElementsByClassName('akapit'). Metoda ta zwraca kolekcję elementów (HTMLCollection), które mają podaną klasę, a następnie można z nimi pracować w kodzie JavaScript. Na przykład, możemy zmieniać ich style, zawartość lub dodawać zdarzenia. Dobrą praktyką jest stosowanie klas do stylizacji oraz manipulacji DOM, co pozwala na lepszą organizację kodu i zwiększa jego czytelność. Pamiętaj, że klasy są bardziej uniwersalne i elastyczne niż identyfikatory (ID), które powinny być unikalne na stronie. W przypadku konieczności stosowania metod do manipulacji elementami DOM, warto znać również inne metody, takie jak querySelector i querySelectorAll, które oferują bardziej zaawansowane opcje selekcji, umożliwiające wykorzystanie kombinacji klas, identyfikatorów i innych atrybutów.
Pytanie 23

W znaczniku <meta ...> w sekcji <meta ...> na stronie internetowej nie zamieszcza się informacji o

A. kodowaniu
B. autorze
C. automatycznym odświeżaniu
D. typie dokumentu
Wszystkie wymienione odpowiedzi, z wyjątkiem informacji dotyczącej typu dokumentu, są poprawne i mogą być umieszczane w znaczniku <meta>. Informacja o autorze jest istotna, ponieważ pozwala wskazać osobę odpowiedzialną za treść na stronie, co może być ważne w kontekście cytowania i prawa autorskiego. Wyszukiwarki również mogą brać pod uwagę te informacje w kontekście wiarygodności źródła. Z kolei kodowanie jest kluczowe, ponieważ określa, w jaki sposób znaki są interpretowane przez przeglądarkę, co ma fundamentalne znaczenie dla prawidłowego wyświetlania treści, zwłaszcza w przypadku stron wielojęzycznych. Możliwość określenia kodowania w znaczniku <meta charset='UTF-8'> jest powszechnie stosowana, aby zapewnić, że wszystkie znaki są renderowane poprawnie. Automatyczne odświeżanie za pomocą znacznika <meta http-equiv='refresh' content='30'> jest przydatne, gdy strona potrzebuje być często aktualizowana, na przykład w przypadku stron informacyjnych czy serwisów newsowych. Dlatego też, umieszczanie tych informacji w znaczniku <meta> jest zgodne z praktykami webowymi i przyczynia się do poprawy działania strony oraz jej optymalizacji dla użytkowników i wyszukiwarek.
Pytanie 24

W języku PHP w konstrukcji switch powinno się znajdować

A. instrukcja default
B. przynajmniej dwie instrukcje case
C. instrukcja break po każdej instrukcji case
D. konstrukcja switch(wyrażenie)
Wybór odpowiedzi, która sugeruje, że instrukcja default jest wymagana w konstrukcji switch, jest błędny z kilku powodów. Po pierwsze, instrukcja default jest opcjonalna, a jej obecność jest uzasadniona tylko w przypadku, gdy chcemy zdefiniować domyślne działanie, gdy żaden z przypadków nie pasuje do wartości wyrażenia. Brak default nie wpływa na poprawność działania switch. Co więcej, wiele programistów decyduje się na pominięcie tej instrukcji, gdyż nie ma takiej potrzeby. Kolejną niepoprawną odpowiedzią jest twierdzenie, że w switch musi występować przynajmniej dwie instrukcje case. W rzeczywistości konstrukcja switch może składać się z jednego przypadku, co oznacza, że programista ma pełną swobodę w definiowaniu liczby użytych case'ów, w zależności od potrzeb aplikacji. Ostatni błędny wybór odnosi się do konieczności użycia instrukcji break po każdej instrukcji case. Choć stosowanie break jest dobrą praktyką, ponieważ zapobiega 'spadaniu' do kolejnych case'ów, jego brak nie czyni całej konstrukcji switch nieważną. Gdy break nie jest użyty, kod przechodzi do kolejnych instrukcji case, co może prowadzić do niezamierzonych wyników, ale nie wpływa na samą poprawność konstrukcji switch. Dlatego wszystkie te odpowiedzi są niepoprawne w kontekście wymagań dotyczących stosowania instrukcji switch w PHP.
Pytanie 25

Skrypt strony internetowej stworzony w PHP

A. jest realizowany po stronie klienta
B. jest realizowany po stronie serwera
C. może być uruchomiony bez wsparcia serwera WWW
D. jest przetwarzany na tych samych zasadach co JavaScript
Wybór niewłaściwych odpowiedzi wskazuje na pewne nieporozumienia dotyczące architektury aplikacji internetowych. Istotne jest, że kod PHP jest przetwarzany na serwerze, a nie po stronie klienta. Odpowiedzi, które wskazują na wykonanie kodu po stronie klienta, mylą koncepcję PHP z językami, takimi jak JavaScript, które rzeczywiście działają w przeglądarkach użytkowników. PHP generuje HTML, CSS, oraz inne zasoby, które są następnie przesyłane do klienta, ale sam kod PHP nie jest bezpośrednio wykonywany w przeglądarkach. Kolejnym błędnym założeniem jest myślenie, że PHP może być uruchomione bez obsługi serwera WWW. PHP wymaga serwera, takiego jak Apache czy Nginx, aby móc interpretować skrypty i odpowiadać na żądania HTTP. W przypadku pracy lokalnej programiści często korzystają z narzędzi takich jak XAMPP czy MAMP, które symulują środowisko serwera. Ostatnia niewłaściwa odpowiedź sugeruje, że PHP jest przetwarzane na tych samych zasadach co JavaScript. Choć oba języki są kluczowe w rozwijaniu aplikacji webowych, różnią się one istotnie zachowaniem i miejscem wykonywania kodu. JavaScript działa po stronie klienta, co pozwala na interakcję z użytkownikiem bez konieczności ponownego ładowania strony, podczas gdy PHP jest odpowiedzialne za przetwarzanie danych na serwerze i generowanie odpowiedzi, które są następnie przesyłane do klienta.
Pytanie 26

Które dane zostaną wybrane w wyniku działania kwerendy na przedstawionych rekordach?

SELECT id FROM samochody WHERE rocznik LIKE "2%4";
idmarkamodelrocznik
1FiatPunto2016
2FiatPunto2002
3FiatPunto2007
4OpelCorsa2016
5OpelAstra2003
6ToyotaCorolla2016
7ToyotaCorolla2014
8ToyotaYaris2004
A. Brak danych.
B. Tylko identyfikator równy 8.
C. Identyfikatory równe 7 oraz 8.
D. Wszystkie identyfikatory.
W analizowanej kwerendzie zastosowanie operatora LIKE z wzorcem '2%4' skutkuje koniecznością zrozumienia, jak działają operatory porównania w SQL. Odpowiedzi sugerujące puste dane lub zwracające wszystkie id są błędne, ponieważ nie uwzględniają specyfiki zastosowanego wzorca. Mówiąc o pustych danych, zakłada się, że żaden z rekordów nie spełniałby kryteriów, co jest fałszywe, gdyż odpowiednie rekordy istnieją. Z kolei odpowiedź dotycząca wszystkich id ignoruje kluczową funkcję operatora LIKE, który pozwala na filtrowanie danych na podstawie rozpoznawania wzorców, a nie zwracanie całości. Odpowiedzi wskazujące na konkretne id, takie jak 8 lub kombinacje 7 i 8, nie uwzględniają logicznego rozumienia, że kwerenda zwraca wyniki spełniające określone kryteria. Ważne jest, aby pamiętać, że w analizach SQL kluczowe jest zrozumienie, jak operatory wpływają na wyniki, co może być łatwo pominięte w przypadku niewłaściwej interpretacji syntaktycznej zapytania.
Pytanie 27

Do zdefiniowania listy nienumerowanej w języku HTML, jaki znacznik należy zastosować?

A. <ul>
B. <dt>
C. <ol>
D. <dd>
Aby zdefiniować w języku HTML listę nienumerowaną, należy użyć znacznika <ul>, co jest standardem w HTML. Znacznik <ul> oznacza "unordered list", czyli listę, w której poszczególne elementy nie są uporządkowane w kolejności numeracyjnej. Elementy tej listy są zazwyczaj wyświetlane z ikoną (punktami) przed każdym elementem, co podkreśla ich nienumerowany charakter. Każdy element listy jest definiowany za pomocą znacznika <li> (list item). Przykładowo, pełna struktura HTML dla listy nienumerowanej może wyglądać następująco: <ul><li>Pierwszy element</li><li>Drugi element</li></ul>. Używanie list nienumerowanych jest szczególnie pomocne w organizowaniu treści w sposób, który nie wymaga hierarchii, ale raczej prezentuje różne elementy na równym poziomie. W standardach W3C HTML5, <ul> jest zalecanym znakiem do tworzenia takich struktur, co czyni go kluczowym elementem w budowie przejrzystych i zrozumiałych stron internetowych. Implementacja list nienumerowanych w HTML jest istotnym krokiem w tworzeniu semantycznie poprawnych dokumentów, co wpływa na dostępność oraz SEO.
Pytanie 28

W jaki sposób można ustawić w CSS wygląd hiperłącza, aby linki nieodwiedzone miały kolor żółty, a odwiedzone kolor zielony?

A. a:visited {color: yellow;} a:link{color: green;}
B. a:link {color: yellow;} a:visited{color: green;}
C. a:hover {color: yellow;} a:visited{color: green;}
D. a:hover {color: green;} a:link{color: yellow;}
Aby zdefiniować w języku CSS formatowanie hiperłączy, które różnią się kolorem w zależności od ich stanu (odwiedzone lub nieodwiedzone), należy zastosować odpowiednie selektory CSS. W standardzie CSS wyróżniamy kilka pseudo-klas, które pozwalają na stylizację linków: :link, :visited, :hover, oraz :active. Pseudo-klasa :link odnosi się do linków, które jeszcze nie zostały odwiedzone przez użytkownika, a jej stylizację możemy zdefiniować za pomocą a:link {color: yellow;}. Z kolei pseudo-klasa :visited odnosi się do linków, które zostały już odwiedzone, a ich kolor możemy ustawić jako zielony, co realizuje reguła a:visited {color: green;}. W ten sposób, gdy użytkownik przegląda stronę, linki, które jeszcze nie były klikane, będą wyświetlane w kolorze żółtym, natomiast te, które zostały odwiedzone, zmienią swój kolor na zielony. To podejście jest zgodne z zasadami dostępności i użyteczności w Internecie, a także spełnia wymagania WCAG (Web Content Accessibility Guidelines), które zachęcają do jasnego oznaczania stanu linków. Przykład zastosowania CSS w pliku stylów może wyglądać następująco: .linki {text-decoration: none;} a:link {color: yellow;} a:visited {color: green;}. Takie podejście pozwala na intuicyjne odczytanie stanu linku przez użytkowników, co zwiększa komfort korzystania z serwisów internetowych.
Pytanie 29

Który z poniższych formatów plików nie jest używany do publikacji grafiki lub animacji w internecie?

A. SVG
B. PNG
C. AIFF
D. SWF
Format AIFF (Audio Interchange File Format) jest standardowym formatem plików audio stworzonym przez firmę Apple. Został zaprojektowany do przechowywania danych dźwiękowych i nie jest przeznaczony do publikacji grafiki ani animacji na stronach internetowych. W przeciwieństwie do formatów takich jak PNG, SWF czy SVG, które są powszechnie używane w kontekście grafiki i multimediów, AIFF koncentruje się na audio. Format PNG (Portable Network Graphics) jest popularnym formatem rastrowym, który obsługuje przezroczystość i kompresję bezstratną, co czyni go idealnym do obrazów w sieci. SWF (Shockwave Flash) to format plików wykorzystywany do animacji i interaktywnych aplikacji w Adobe Flash, a SVG (Scalable Vector Graphics) to wektorowy format grafiki, który pozwala na skalowanie bez utraty jakości. AIFF nie ma zastosowania w tych obszarach, co czyni go odpowiedzią, której szukamy.
Pytanie 30

W języku CSS określono styl dla pola edycyjnego. Pole to będzie miało jasnozielony kolor tła, gdy będzie w trybie edycji.

A. po naciśnięciu na nie myszką w celu wpisania tekstu.
B. w każdej sytuacji.
C. jeśli jest to pierwsze wystąpienie tego elementu w dokumencie.
D. gdy będzie na nie najechane kursorem bez kliknięcia.
Odpowiedź "po kliknięciu myszą w celu zapisania w nim tekstu" jest prawidłowa, ponieważ reguła CSS <pre>input:focus { background-color: LightGreen; }</pre> odnosi się do stanu "focus" elementu formularza, który występuje, gdy pole edycyjne jest aktywne. To znaczy, że użytkownik musi kliknąć na pole, aby je aktywować, co pozwala na wprowadzenie danych. W momencie, gdy pole ma stan "focus", jego tło zmienia się na jasnozielone, co jest pomocne dla użytkowników, aby zidentyfikować, które pole aktualnie edytują. To zachowanie jest zgodne z dobrymi praktykami projektowania interfejsów użytkownika, które promują klarowność i intuicyjność. Dzięki zastosowaniu kolorów i wizualnych wskazówek, użytkownicy mogą łatwiej poruszać się po formularzach, co zwiększa ich efektywność. Ponadto, stosowanie takich reguł CSS jest zgodne z zaleceniami WCAG (Web Content Accessibility Guidelines), które składają się z wytycznych dotyczących dostępności treści internetowych, co sprawia, że aplikacje są bardziej przyjazne dla użytkowników z różnymi potrzebami.
Pytanie 31

Fragment kodu JavaScript, który sumuje dwie liczby, przedstawia się następująco. Aby wykonać dodawanie po kliknięciu przycisku o nazwie dodaj, należy umieścić kod w wykropkowanym miejscu.

Podaj pierwszą liczbę: <input type="text" name="liczba1" />
Podaj drugą liczbę: <input type="text" name="liczba2" />
....
<script>
function dodaj()
{
// ta funkcja realizuje dodawanie i podaje jego wynik
}
</script>
A. <button onclick="return oblicz()">dodaj</button>
B. <button onselect="return dodaj()">dodaj</button>
C. <button onselect="return dodaj()">oblicz</button>
D. <button onclick="return dodaj()">dodaj</button>
W JavaScript funkcje mogą być wywoływane w odpowiedzi na zdarzenia użytkownika takie jak kliknięcie przycisku. Atrybut onclick jest powszechnie stosowany do określenia, jaka funkcja powinna zostać wywołana w momencie kliknięcia. W tym przypadku celem jest wywołanie funkcji dodaj() po kliknięciu przycisku. Dlatego odpowiedź <button onclick="return dodaj()">dodaj</button> jest prawidłowa, ponieważ używa właściwego atrybutu onclick do przypisania zdarzenia kliknięcia funkcji dodaj(). To podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w zakresie obsługi zdarzeń w HTML oraz JavaScript, umożliwiając elastyczne interakcje użytkownika z aplikacją. Ważne jest, by pamiętać o tym, że funkcja przypisana do onclick powinna zwracać wartość false, jeśli chcemy, by domyślne działanie przeglądarki zostało zatrzymane. W tym przypadku funkcja dodaj() powinna realizować operację dodawania liczb wprowadzonych przez użytkownika w formularzu, co jest typowym scenariuszem użycia JavaScript do manipulacji danymi wprowadzanymi przez użytkownika w czasie rzeczywistym. Implementacja tej funkcji powinna zawierać również walidację danych wejściowych oraz kontrolę błędów, co jest standardem w nowoczesnym programowaniu webowym, zapewniającym stabilność i bezpieczeństwo aplikacji.
Pytanie 32

Reguła CSS, która ustawia tekst paragrafu w pionie na środku, to:

A. text-align: center
B. vertical-align: middle
C. vertical-align: center
D. align: middle
Odpowiedzi, które zostały podane jako alternatywne, są niepoprawne z różnych powodów. 'Vertical-align: center' nie jest uznawane za poprawną regułę CSS, ponieważ nie istnieje właściwość 'center' w kontekście 'vertical-align'. Tylko wartości takie jak 'top', 'middle', 'bottom' oraz 'baseline' są dozwolone. Z kolei 'text-align: center' jest właściwością, która odpowiada za poziome centrowanie tekstu wewnątrz elementu blokowego lub kontenera, a nie za wyśrodkowanie w pionie. Użycie tej reguły sprawi, że tekst będzie wyśrodkowany w poziomie, co jest zupełnie inną operacją niż pionowe centrowanie. Ostatnia propozycja, 'align: middle', jest również niepoprawna, ponieważ nie jest to właściwość CSS. W kontekście wyśrodkowywania elementów w CSS, 'align' nie jest używane, a zamiast tego powinno się stosować 'vertical-align' lub techniki takie jak flexbox, które pozwalają na bardziej elastyczne i nowoczesne podejście do układania elementów. Zrozumienie różnicy między tymi właściwościami jest kluczowe dla efektywnego projektowania stron internetowych, ponieważ stosowanie niewłaściwych reguł może prowadzić do nieoczekiwanych rezultatów w układzie strony.
Pytanie 33

W bazie danych znajduje się tabela o nazwie faktury, która posiada pola: numer, data, id_klienta, wartosc, status. Każdego dnia tworzony jest raport dotyczący faktur z danego dnia. W raporcie prezentowane są jedynie numery oraz wartości faktur. Która z poniższych kwerend SQL jest odpowiednia do wygenerowania tego raportu?

A. SELECT * FROM faktury WHERE data = CURRENT_DATE();
B. SELECT numer, wartosc FROM faktury;
C. SELECT numer, wartosc FROM faktury WHERE data = CURRENT_DATE();
D. SELECT * FROM faktury;
Wybrana kwerenda SQL, SELECT numer, wartosc FROM faktury WHERE data = CURRENT_DATE();, jest poprawna, ponieważ precyzyjnie spełnia wymagania dotyczące generowania raportu faktur dla bieżącego dnia. Kwerenda ta nie tylko wybiera odpowiednie kolumny, czyli 'numer' i 'wartosc', ale także filtruje wyniki, wykorzystując warunek WHERE, który ogranicza dane do tych, które mają datę równą aktualnej dacie. Użycie funkcji CURRENT_DATE() jest standardowym podejściem w SQL do uzyskiwania bieżącej daty, co pozwala na automatyzację raportowania. Praktycznie rzecz biorąc, takie kwerendy są kluczowe w aplikacjach biznesowych, gdzie codzienna analiza danych jest niezbędna, aby podejmować informowane decyzje. Przy tworzeniu raportów warto również zwrócić uwagę na indeksowanie kolumn używanych w filtrach, co może znacznie przyspieszyć czas odpowiedzi zapytania w dużych zbiorach danych. Dobrą praktyką jest również testowanie kwerend na mniejszych zestawach danych przed ich wdrożeniem na żywo, aby upewnić się, że zwracają oczekiwane wyniki.
Pytanie 34

Aby prawidłowo zorganizować hierarchiczną strukturę tekstu na stronie internetowej, powinno się wykorzystać

A. znacznik <div>
B. znaczniki <frame> i <table>
C. znacznik <p> z formatowaniem
D. znaczniki <h1>, <h2> oraz <p>
Aby poprawnie zdefiniować hierarchiczną strukturę tekstu witryny internetowej, kluczowe jest zastosowanie znaczników <h1>, <h2>, oraz <p>. Znacznik <h1> jest najważniejszym nagłówkiem na stronie i powinien być używany tylko raz, aby wskazać główny temat treści. Z kolei znaczniki <h2> służą do wyodrębnienia podtematów, co pozwala na tworzenie czytelnej i logicznej struktury dokumentu. Dzięki tym znacznikom, zarówno użytkownicy, jak i wyszukiwarki internetowe mogą łatwiej zrozumieć hierarchię treści. Znacznik <p> jest używany do definiowania akapitów, co dodatkowo poprawia czytelność tekstu. Zastosowanie tej struktury jest zgodne z wytycznymi W3C oraz zasadami SEO, co przyczynia się do lepszego indeksowania przez wyszukiwarki. Przykładowo, strona internetowa poświęcona zdrowemu stylowi życia może mieć <h1> jako 'Zdrowy Styl Życia', a <h2> jako 'Dieta' i 'Ćwiczenia', co ułatwia użytkownikom nawigację oraz przyswajanie treści.
Pytanie 35

Graficzny interfejs użytkownika, który umożliwia wprowadzanie danych do bazy, to

A. kwerenda
B. raport
C. formularz
D. encja
Formularz to interaktywny obiekt w graficznym interfejsie użytkownika, który umożliwia użytkownikom wprowadzanie danych do bazy danych w sposób zorganizowany i intuicyjny. Formularze są standardowo używane w aplikacjach webowych oraz desktopowych, pozwalając na zbieranie informacji od użytkowników, takich jak imię, nazwisko, adres e-mail czy inne istotne dane. Stosowanie formularzy w systemach informacyjnych jest zgodne z zasadami projektowania UX (User Experience), które zalecają, aby interfejsy były jak najbardziej przyjazne dla użytkowników. Dobrym przykładem zastosowania formularzy są strony rejestracyjne, gdzie użytkownicy muszą wprowadzić swoje dane, a system zapisuje je w bazie danych. Dobrze zaprojektowany formularz powinien zawierać walidację danych wprowadzanych przez użytkowników, co pozwala na eliminację błędów przed przesłaniem informacji do bazy. Warto również pamiętać o responsywności formularzy, aby były one użyteczne na różnych urządzeniach, co jest jednym z wymogów nowoczesnego web designu.
Pytanie 36

W HTML, wartość atrybutu target, która umożliwia otwieranie strony w nowym oknie lub karcie, to

A. _parent
B. _top
C. _self
D. _blank
Wartości atrybutu target w HTML mają określoną funkcjonalność, a każda z nich pełni inną rolę w kontekście otwierania linków. W przypadku _parent, ta wartość odnosi się do ramki, która zawiera aktualny dokument i pozwala na otwieranie linków w tej ramce. Może to prowadzić do nieoczekiwanych zachowań, zwłaszcza w aplikacjach webowych, gdzie często używane są ramki do organizacji treści. Wybór _self natomiast powoduje, że link otworzy się w tej samej ramce, co jest standardowym zachowaniem, ale nie jest odpowiedni, gdy zależy nam na otwarciu nowego kontekstu. Z kolei _top wymusza, aby link otworzył się w pełnoekranowym widoku, co również może być zbędne, jeśli strona zawiera więcej niż jedną ramkę. Prawidłowe zrozumienie tych wartości jest kluczowe, ponieważ ich niewłaściwe użycie może wpłynąć na nawigację i doświadczenia użytkowników, co jest niewłaściwą praktyką w kontekście projektowania intuicyjnych interfejsów. Dlatego kluczowe jest zastosowanie target="_blank" w odpowiednich sytuacjach, co pozwala zachować kontrolę nad nawigacją użytkownika i zapewnić lepszą organizację treści.
Pytanie 37

$z = mysqli_query($db, "SELECT ulica, miasto, kod_pocztowy FROM adresy");
$a = mysqli_fetch_row($z);
echo "$a[1], $a[2]";
W języku PHP zapisano fragment kodu działającego na bazie MySQL. Jego zadaniem jest wypisanie
A. miasta i kodu pocztowego ze wszystkich zwróconych rekordów
B. miasta i kodu pocztowego z pierwszego zwróconego rekordu
C. ulicy i miasta z pierwszego zwróconego rekordu
D. ulicy i miasta ze wszystkich zwróconych rekordów
Kod PHP używa funkcji mysqli_query do wykonania zapytania SELECT, które pobiera kolumny ulica miasto i kod_pocztowy z tabeli adresy. Następnie funkcja mysqli_fetch_row pobiera pierwszy rekord wyników jako tablicę. Elementy tej tablicy są indeksowane od 0 dlatego $a[1] odnosi się do drugiego elementu czyli kolumny miasto a $a[2] do trzeciego elementu czyli kolumny kod_pocztowy. Funkcja echo wypisuje te dwie wartości co oznacza że kod faktycznie wyświetla miasto i kod pocztowy z pierwszego zwróconego rekordu. W praktyce takie podejście jest używane do szybkiego dostępu do danych z bazy jednak warto pamiętać o zabezpieczeniach takich jak filtrowanie danych wejściowych czy użycie przygotowanych zapytań aby chronić się przed SQL Injection. Dobre praktyki obejmują także obsługę błędów połączenia z bazą oraz poprawne zarządzanie zasobami takimi jak zamykanie połączenia po zakończeniu operacji na bazie danych. Używanie indeksów liczbowych może być mniej czytelne dlatego w bardziej złożonych aplikacjach zaleca się stosowanie mysqli_fetch_assoc dla łatwiejszego dostępu przez nazwy kolumn.
Pytanie 38

W CSS zapis w formie: p{background-image: url"rysunek.jpg")} spowoduje, że rysunek.png stanie się

A. wyświetlany obok każdego bloku tekstowego
B. pokazany, jeśli w kodzie użyty będzie znacznik img
C. tłem całej witryny
D. tłem każdego bloku tekstowego
Zapis p{background-image: url('rysunek.jpg')} oznacza, że każdy <p>, czyli paragraf, dostanie jako tło obrazek o nazwie rysunek.jpg. To jest po prostu sposób, żeby nadać każdyemu paragrafowi ten sam wygląd. Działa to świetnie, gdy chcesz, żeby cały tekst miał spójny styl czy dodać coś wizualnego do treści. Ważne, żeby ten plik rysunek.jpg był w dobrym miejscu, bo jak go nie znajdziesz, to przeglądarka go nie wczyta. Można to wykorzystać, żeby strona wyglądała bardziej estetycznie i przyciągała wzrok – każdy paragraf z własnym tłem na pewno sprawi, że będzie się lepiej czytało. Możesz też bawić się dodatkowymi właściwościami w CSS, jak background-repeat czy background-size, bo to otwiera drzwi do jeszcze ciekawszych efektów wizualnych.
Pytanie 39

Na podstawie przypisania wartości do zmiennych zapisanych w języku PHP można stwierdzić, że

$zmienna1 = 15;
$zmienna2 = "15";
$zmienna3 = (string) $zmienna1;
A. zmienna1 i zmienna2 są tego samego typu.
B. Wszystkie zmienne są tego samego typu.
C. zmienna2 i zmienna3 są tego samego typu.
D. zmienna1 i zmienna3 są tego samego typu.
Gratulacje! Wybrałeś poprawną odpowiedź, czyli zmienna2 i zmienna3 są tych samych typów. W kodzie PHP wartość zmiennej1 była liczbą całkowitą (int), natomiast wartość zmiennej2 była ciągiem znaków (string). Zmienna3 natomiast była wynikiem rzutowania zmiennej1 na typ string. Stąd wynika, że zmienna2 i zmienna3 są obie typu string. Rzutowanie to operacja konwersji jednego typu danych na inny, co jest powszechną praktyką w programowaniu. Używane jest, na przykład, kiedy chcemy porównać dwa różne typy danych lub chcemy je połączyć. Pamiętaj jednak, że PHP jest językiem o dynamicznych typach, co oznacza, że typ zmiennej może ulec zmianie w trakcie wykonania skryptu. Dlatego zawsze warto mieć na uwadze typy zmiennych, z którymi pracujesz.
Pytanie 40

Aby obraz wstawiony na stronę internetową mógł dostosować się automatycznie do wymiarów ekranu, na którym jest wyświetlany, konieczne jest

A. ustawienie obu jego rozmiarów w pikselach
B. niezmienianie obu jego wymiarów za pomocą stylów CSS
C. ustawienie jednego z jego wymiarów w pikselach
D. ustawienie jego szerokości w wartościach procentowych
Ustawienie szerokości obrazu w wartościach procentowych jest kluczowym aspektem responsywnego projektowania stron internetowych. Dzięki temu obraz automatycznie dostosowuje się do szerokości kontenera, w którym jest umieszczony, co pozwala na płynne skalowanie w zależności od rozmiaru ekranu. Na przykład, jeśli szerokość obrazu ustawimy na 100%, to obraz będzie zawsze zajmował całą szerokość swojego kontenera, co jest szczególnie ważne w przypadku urządzeń mobilnych oraz różnych rozdzielczości ekranów. To podejście wspiera zasady projektowania responsywnego, które są fundamentem nowoczesnych stron internetowych. Dodatkowo, stosowanie jednostek procentowych zamiast pikseli umożliwia lepszą dostępność i poprawia doświadczenia użytkowników, eliminując problemy związane z przewijaniem lub wyświetlaniem treści poza ekranem. Obrazy ustawione w procentach pozwalają na bardziej elastyczne układy, które lepiej reagują na zmiany rozmiarów okien przeglądarki, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w branży, takimi jak użycie Frameworków CSS, jak Bootstrap, które bazują na responsywnych gridach.
Rozpocznij nowy egzamin
Powrót do strony głównej