Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.02 - Administracja i eksploatacja systemów komputerowych, urządzeń peryferyjnych i lokalnych sieci komputerowych
Data rozpoczęcia: 3 maja 2026 18:13
Data zakończenia: 3 maja 2026 18:27

Egzamin zdany!

Wynik: 24/40 punktów (60,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Urządzenie, które łączy różne segmenty sieci i przekazuje ramki pomiędzy nimi, wybierając odpowiedni port docelowy dla przesyłanych ramek, to

A. rejestrator

B. zasilacz awaryjny

C. przełącznik

D. koncentrator

Przełącznik, znany również jako switch, to kluczowe urządzenie w nowoczesnych sieciach komputerowych, które efektywnie zarządza komunikacją między różnymi segmentami sieci. Przełączniki działają na poziomie drugiego poziomu modelu OSI (warstwa łącza danych), co oznacza, że są odpowiedzialne za przesyłanie ramki na podstawie adresów MAC. Gdy urządzenie wysyła ramkę, przełącznik analizuje adres MAC źródła i docelowego, a następnie decyduje, na który port przekazać tę ramkę, co znacząco zwiększa wydajność sieci. Przykładem zastosowania przełącznika mogą być sieci lokalne w biurach, gdzie różne urządzenia, takie jak komputery, drukarki i serwery, komunikują się ze sobą. W praktyce, standardy takie jak IEEE 802.1Q dotyczące VLAN-u (virtual local area network) oraz IEEE 802.3 dla Ethernetu są kluczowe w kontekście przełączników, umożliwiając izolację ruchu i zwiększenie bezpieczeństwa w sieciach.

Pytanie 2

Jakiego materiału używa się w drukarkach tekstylnych?

A. fuser

B. filament

C. woskowa taśma

D. atrament sublimacyjny

Atrament sublimacyjny jest materiałem eksploatacyjnym powszechnie stosowanym w drukarkach tekstylnych, szczególnie w procesie druku cyfrowego. Jego unikalna właściwość polega na tym, że zmienia się w gaz w wysokiej temperaturze, co pozwala na przeniknięcie barwnika do włókien materiału, tworząc trwały nadruk. Proces ten jest szeroko stosowany w przemysłach odzieżowym oraz reklamowym, gdzie wymagane są intensywne kolory i wysokiej jakości wydruki na tkaninach, takich jak poliester. Przykładem zastosowania atramentu sublimacyjnego mogą być produkty personalizowane, takie jak odzież sportowa, flagi, czy akcesoria promocyjne. Standardy branżowe, takie jak ISO 12647, określają jakość druku i wpływ na wybór odpowiednich materiałów eksploatacyjnych, co czyni atrament sublimacyjny najlepszym wyborem dla uzyskania profesjonalnych efektów w druku tekstylnym.

Pytanie 3

W jakiej topologii sieci komputerowej każdy węzeł ma bezpośrednie połączenie z każdym innym węzłem?

A. Częściowej siatki

B. Rozszerzonej gwiazdy

C. Pełnej siatki

D. Podwójnego pierścienia

Topologia pełnej siatki to fajna sprawa, bo każdy węzeł w sieci ma połączenie z każdym innym. Dzięki temu mamy maksymalną niezawodność i komunikacja działa bez zarzutu. Jeżeli jedno połączenie padnie, to ruch da się przekierować na inne ścieżki. To jest szczególnie ważne w miejscach, gdzie liczy się dostępność, jak w centrach danych czy dużych firmach. Jasne, że w praktyce wprowadzenie takiej topologii może być kosztowne, bo liczba połączeń rośnie drastycznie. Ale w krytycznych sytuacjach, jak w sieciach finansowych, lepiej postawić na pełną siatkę, bo to zwiększa bezpieczeństwo danych i szybkość reakcji na zagrożenia. Co ciekawe, wiele organizacji zaleca użycie tej topologii, gdy potrzeba maksymalnej wydajności i minimalnych opóźnień.

Pytanie 4

W programie Explorator systemu Windows, naciśnięcie klawisza F5 zazwyczaj powoduje wykonanie następującej operacji:

A. otwierania okna wyszukiwania

B. kopiowania

C. uruchamiania drukowania zrzutu ekranowego

D. odświeżania zawartości bieżącego okna

Klawisz F5 w programie Explorator systemu Windows jest standardowo przypisany do czynności odświeżania zawartości bieżącego okna. Oznacza to, że naciśnięcie tego klawisza spowoduje ponowne załadowanie aktualnych danych wyświetlanych w folderze lub na stronie internetowej. Ta funkcjonalność jest szczególnie przydatna w sytuacjach, gdy chcemy upewnić się, że widzimy najnowsze informacje, na przykład po dodaniu lub usunięciu plików. W praktyce, odświeżanie okna pozwala na szybkie sprawdzenie zmian w zawartości, co jest nieocenione w codziennej pracy z plikami i folderami. Warto zaznaczyć, że jest to zgodne z ogólnym standardem interakcji użytkownika w systemach operacyjnych, gdzie klawisz F5 jest powszechnie używany do odświeżania. W kontekście dobrych praktyk, znajomość skrótów klawiaturowych, takich jak F5, przyczynia się do zwiększenia efektywności pracy i oszczędności czasu, stanowiąc istotny element przeszkolenia użytkowników w zakresie obsługi systemu Windows.

Pytanie 5

Administrator pragnie udostępnić w sieci folder C:instrukcje trzem użytkownikom z grupy Serwisanci. Jakie rozwiązanie powinien wybrać?

A. Udostępnić grupie Wszyscy folder C:instrukcje i ograniczyć liczbę równoczesnych połączeń do 3

B. Udostępnić grupie Serwisanci folder C:instrukcje i nie ograniczać liczby równoczesnych połączeń

C. Udostępnić grupie Serwisanci dysk C: i nie ograniczać liczby równoczesnych połączeń

D. Udostępnić grupie Wszyscy dysk C: i ograniczyć liczbę równoczesnych połączeń do 3

Poprawna odpowiedź to udostępnienie grupie Serwisanci folderu C:instrukcje oraz brak ograniczenia liczby równoczesnych połączeń. Ta opcja jest zgodna z zasadami wdrażania zarządzania dostępem w systemach operacyjnych. Udostępnienie konkretnego folderu, a nie całego dysku, minimalizuje możliwość nieautoryzowanego dostępu do innych danych, co jest kluczowe dla zachowania bezpieczeństwa. Przykładowo, w środowiskach serwerowych, gdy użytkownicy potrzebują dostępu do zasobów, administracja powinna implementować zasady dostępu oparte na rolach, co w tym przypadku można zrealizować poprzez przypisanie odpowiednich uprawnień do grupy Serwisanci. Dodatkowo brak ograniczenia liczby równoczesnych połączeń pozwala na swobodny dostęp wielu użytkowników, co zwiększa efektywność pracy zespołowej. W praktyce, jeśli użytkownicy korzystają z zasobów sieciowych, otwieranie ich w tym samym czasie może być korzystne, aby zminimalizować czas oczekiwania na dostęp do niezbędnych informacji, co jest zgodne z najlepszymi praktykami IT, takimi jak zasada minimalnych uprawnień oraz maksymalizacja dostępności zasobów.

Pytanie 6

Jaką funkcję serwera trzeba dodać w systemach z rodziny Windows Server, aby było możliwe utworzenie nowej witryny FTP?

A. SSH

B. RRAS

C. DHCP

D. IIS

Odpowiedzi, które wskazują na SSH, RRAS lub DHCP, nie są adekwatne do kontekstu tworzenia witryny FTP. SSH (Secure Shell) jest protokołem używanym głównie do bezpiecznego zdalnego logowania na serwerach, a nie do transferu plików przez FTP. Chociaż zapewnia bezpieczne połączenie, nie jest to technologia dedykowana do zarządzania serwerami FTP, co może wprowadzać w błąd niektórych użytkowników, którzy myślą, że zdalne zarządzanie i transfer danych są jednym i tym samym. RRAS (Routing and Remote Access Service) jest technologią służącą do zarządzania połączeniami sieciowymi, w tym VPN i routingu, a nie do utworzenia witryn FTP. Z kolei DHCP (Dynamic Host Configuration Protocol) jest protokołem odpowiedzialnym za przypisywanie adresów IP urządzeniom w sieci, co nie ma nic wspólnego z konfiguracją serwera FTP. Często mylone są te technologie w kontekście zarządzania serwerami, jednak każda z nich ma wyraźne i odrębne zastosowanie w infrastrukturze IT. Zrozumienie, która rola serwera jest odpowiednia do danego zadania, jest kluczem do efektywnego zarządzania systemami informatycznymi oraz wdrażania odpowiednich zabezpieczeń i polityk dostępu. Bez właściwego podejścia do wyboru odpowiednich narzędzi i technologii użytkownicy mogą napotkać trudności w realizacji swoich zamierzeń związanych z udostępnianiem plików i zarządzaniem zasobami w sieci.

Pytanie 7

Adware to rodzaj oprogramowania

A. płatnego w formie dobrowolnego wsparcia

B. darmowego bez żadnych ograniczeń

C. płatnego po upływie ustalonego okresu próbnego

D. darmowego z wplecionymi reklamami

Wybierając adware jako darmowe bez żadnych zastrzeżeń, można się trochę pogubić, bo to nie do końca tak działa. Adware to oprogramowanie, które co prawda jest darmowe, ale zarabia na reklamach. Jeśli zaznaczasz, że jest darmowe bez zastrzeżeń, to może dawać złudzenie, że nie ma z tym żadnych konsekwencji. A tak nie jest, bo mogą wyskakiwać różne niechciane reklamy, a to może też zagrozić naszej prywatności. Mówienie, że jest płatne na zasadzie dobrowolnej darowizny, to też nieporozumienie, bo adware nie bazuje na darowiznach, tylko na reklamach. A twierdzenie, że to płatne po czasie próbnym, zupełnie mija się z celem, bo adware jest darmowe, a raczej opiera się na reklamach. Takie mylne informacje mogą nas prowadzić do złych wyborów związanych z oprogramowaniem i narażać na ryzyko w internecie. Zrozumienie różnych modeli oprogramowania jest kluczowe, żeby mądrze korzystać z technologii i dbać o swoje dane.

Pytanie 8

Która z wymienionych technologii pamięci RAM wykorzystuje oba zbocza sygnału zegarowego do przesyłania danych?

A. DDR

B. SIPP

C. SIMM

D. SDR

Pamięć DDR (Double Data Rate) to nowoczesny standard pamięci RAM, który wykorzystuje zarówno wznoszące, jak i opadające zbocza sygnału zegarowego do przesyłania danych. To oznacza, że w każdej cyklu zegarowym przesyłane są dane dwukrotnie, co znacząco zwiększa przepustowość. DDR jest powszechnie stosowana w komputerach, laptopach oraz urządzeniach mobilnych. Dzięki tej technologii, urządzenia mogą pracować bardziej wydajnie, co jest szczególnie istotne w kontekście intensywnego przetwarzania danych, takiego jak gry komputerowe czy obróbka wideo. W praktyce, wyższa przepustowość pamięci DDR przekłada się na lepsze osiągi systemu, co potwierdzają wyniki benchmarków i testów wydajnościowych. Standardy DDR ewoluowały w czasie, prowadząc do rozwoju kolejnych generacji, takich jak DDR2, DDR3, DDR4 i najnowsza DDR5, które oferują jeszcze wyższe prędkości oraz efektywność energetyczną. W związku z tym, wybór pamięci DDR jest zalecany w kontekście nowoczesnych zastosowań komputerowych.

Pytanie 9

Który z interfejsów stanowi port równoległy?

A. USB

B. RS232

C. IEEE1284

D. IEEE1394

USB (Universal Serial Bus) to interfejs szeregowy, a nie równoległy. Choć USB jest szeroko stosowane w różnych urządzeniach, takich jak klawiatury, myszy czy pamięci masowe, działa na zasadzie przesyłania danych po jednym bicie w danym czasie, co nie odpowiada definicji portu równoległego. IEEE1394, znany również jako FireWire, jest innym interfejsem szeregowym, który obsługuje szybką transmisję danych, ale również nie jest portem równoległym. RS232 to standard komunikacji szeregowej, używany głównie w aplikacjach przemysłowych do komunikacji z urządzeniami takimi jak modemy, ale nie spełnia kryteriów portu równoległego. Pojęcie portu równoległego opiera się na koncepcji przesyłania wielu bitów danych jednocześnie, co jest niemożliwe w interfejsach szeregowych. Typowym błędem jest mylenie interfejsów szeregowych z równoległymi, co często wynika z nieznajomości podstawowych różnic w zakresie architektury przesyłania danych. Zrozumienie tych różnic jest kluczowe w kontekście projektowania i implementacji systemów komunikacyjnych.

Pytanie 10

Jaką metodę stosuje się do dostępu do medium transmisyjnego z wykrywaniem kolizji w sieciach LAN?

A. IPX/SPX

B. WINS

C. NetBEUI

D. CSMA/CD

WINS (Windows Internet Name Service) to usługa, która umożliwia rozwiązywanie nazw NetBIOS do adresów IP w sieciach Windows. Nie ma jednak związku z metodą dostępu do medium transmisyjnego. WINS działa na wyższych warstwach modelu OSI i nie zajmuje się zarządzaniem dostępem do medium. IPX/SPX (Internetwork Packet Exchange/Sequenced Packet Exchange) to protokół stworzony dla sieci Novell, który również nie dotyczy dostępu do medium transmisyjnego, lecz jest to zestaw protokołów komunikacyjnych, który był wykorzystywany głównie w sieciach lokalnych do komunikacji między urządzeniami. NetBEUI (NetBIOS Extended User Interface) to również protokół komunikacyjny, który jest używany w sieciach lokalnych, ale nie obsługuje mechanizmów detekcji kolizji. Protokół ten jest zoptymalizowany do pracy w małych sieciach i nie nadaje się do skalowalnych rozwiązań, ponieważ nie jest routowalny. W konsekwencji, wybór WINS, IPX/SPX, czy NetBEUI jako metod dostępu do medium transmisyjnego jest błędny, ponieważ żaden z wymienionych protokołów nie wykorzystuje technologii detekcji kolizji do efektywnego zarządzania dostępem do medium, co jest kluczowe w sieciach LAN.

Pytanie 11

Ile kolizji domenowych występuje w sieci przedstawionej na ilustracji?

A. 1

B. 6

C. 5

D. 4

W prezentowanej sieci występują cztery domeny kolizyjne co jest wynikiem użycia switcha i huba. Switch tworzy oddzielną domenę kolizyjną dla każdego podłączonego urządzenia dzięki czemu każde z tych urządzeń może jednocześnie przesyłać dane bez ryzyka kolizji. W tym przypadku switch tworzy trzy oddzielne domeny kolizyjne dla każdego z trzech podłączonych komputerów. Z drugiej strony hub nie rozdziela ruchu w osobne domeny kolizyjne co oznacza że wszystkie urządzenia podłączone do huba znajdują się w jednej wspólnej domenie kolizyjnej. Tak więc cała lewa strona sieci podłączona do huba stanowi jedną domenę kolizyjną. Zatem suma domen kolizyjnych po obu stronach daje cztery. W praktyce takie ułożenie sieci jest mniej efektywne w porównaniu do pełnego użycia switchy dlatego w nowoczesnych sieciach coraz rzadziej stosuje się huby na rzecz bardziej zaawansowanych przełączników które minimalizują ryzyko kolizji oraz zwiększają przepustowość sieci zgodnie z obowiązującymi standardami i dobrymi praktykami w branży sieciowej.

Pytanie 12

Którego protokołu działanie zostało zobrazowane na załączonym rysunku?

A. Dynamic Host Configuration Protocol (DHCP)

B. Domain Name System(DNS)

C. Telnet

D. Security Shell (SSH)

Dynamic Host Configuration Protocol (DHCP) jest protokołem sieciowym używanym do automatycznego przypisywania adresów IP oraz innych parametrów konfiguracyjnych urządzeniom w sieci. Proces przedstawiony na rysunku to typowa sekwencja DHCP, która składa się z czterech głównych etapów: DISCOVER, OFFER, REQUEST i ACKNOWLEDGMENT. Na początku klient DHCP wysyła wiadomość DISCOVER, aby znaleźć dostępne serwery DHCP. Serwer DHCP odpowiada wiadomością OFFER, w której proponuje adres IP i inne parametry konfiguracyjne. Następnie klient wysyła wiadomość REQUEST, aby formalnie zażądać przyznania oferowanego adresu IP. Proces kończy się wiadomością ACKNOWLEDGMENT, którą serwer potwierdza przypisanie adresu IP i wysyła dodatkowe informacje konfiguracyjne. Praktyczne zastosowanie DHCP pozwala na uproszczenie zarządzania adresami IP w dużych sieciach, eliminując potrzebę ręcznego przypisywania adresów każdemu urządzeniu. Zapewnia również elastyczność i optymalizację wykorzystania dostępnych adresów IP oraz minimalizuje ryzyko konfliktów adresów. DHCP jest zgodny z wieloma standardami branżowymi, co czyni go uniwersalnym rozwiązaniem dla organizacji różnej wielkości. Warto również zaznaczyć, że DHCP oferuje funkcje takie jak dzierżawa adresów, co umożliwia efektywne zarządzanie czasem przypisania zasobów sieciowych.

Pytanie 13

Na przedstawionym obrazku zaznaczone są strzałkami funkcje przycisków umieszczonych na obudowie projektora multimedialnego. Dzięki tym przyciskom można

A. modyfikować poziom jasności obrazu.

B. przystosować odwzorowanie przestrzeni kolorów.

C. zmieniać źródła sygnału.

D. regulować zniekształcony obraz.

Projektory multimedialne wyposażone są w przyciski pozwalające na regulację geometrii obrazu co jest kluczowe do uzyskania odpowiedniej jakości wyświetlania w różnych warunkach. Jednym z najczęstszych problemów jest zniekształcenie obrazu wynikające z projekcji pod kątem co jest korygowane za pomocą funkcji korekcji trapezowej. Korekcja trapezowa pozwala na dostosowanie kształtu obrazu aby był prostokątny nawet gdy projektor nie jest ustawiony idealnie na wprost ekranu. To rozwiązanie umożliwia elastyczność w ustawieniu projektora w salach o ograniczonej przestrzeni czy niestandardowych układach co jest często spotykane w środowiskach biznesowych i edukacyjnych. Dobre praktyki branżowe zalecają korzystanie z tej funkcji w celu zapewnienia optymalnej czytelności prezentacji oraz komfortu oglądania dla odbiorców. Przyciski regulacji tej funkcji są zwykle intuicyjnie oznaczone na obudowie projektora co ułatwia szybkie i precyzyjne dostosowanie ustawień bez potrzeby użycia dodatkowego sprzętu czy oprogramowania. Dzięki temu użytkownicy mogą szybko dostosować wyświetlany obraz do wymagań specyficznej lokalizacji i układu pomieszczenia co jest nieocenione w dynamicznych środowiskach pracy i prezentacji.

Pytanie 14

W komunikacie o błędzie w systemie, informacja przedstawiana w formacie heksadecymalnym oznacza

A. odnośnik do systemu pomocy

B. definicję błędu

C. kod błędu

D. nazwę sterownika

Odpowiedź "kod błędu" jest poprawna, ponieważ w kontekście komunikatów o błędach w systemach komputerowych, informacje prezentowane w formacie heksadecymalnym zazwyczaj dotyczą identyfikacji konkretnego błędu. Heksadecymalne reprezentacje kodów błędów są powszechnie stosowane w wielu systemach operacyjnych oraz programach, jako że umożliwiają one precyzyjne określenie rodzaju problemu. Przykładowo, w systemach Windows, kody błędów są często wyświetlane w formacie heksadecymalnym, co pozwala technikom oraz zespołom wsparcia technicznego na szybkie zdiagnozowanie problemu poprzez odniesienie się do dokumentacji, która opisuje znaczenie danego kodu. Dobrą praktyką w obszarze IT jest stosowanie standardowych kodów błędów, które są dobrze udokumentowane, co ułatwia komunikację między użytkownikami a specjalistami IT, a także przyspiesza proces rozwiązywania problemów. Warto także zwrócić uwagę, że znajomość heksadecymalnych kodów błędów pozwala na efektywniejsze korzystanie z zasobów wsparcia technicznego oraz narzędzi diagnostycznych.

Pytanie 15

Jaki symbol urządzenia jest pokazany przez strzałkę na rysunku?

A. Koncentratora

B. Przełącznika

C. Routera

D. Serwera

Router to takie urządzenie, które pomaga kierować danymi między różnymi sieciami. W sumie to jego główna rola – znaleźć najlepszą trasę dla danych, które przelatują przez sieć. Router patrzy na nagłówki pakietów i korzysta z tablicy routingu, żeby wiedzieć, gdzie te dane mają iść dalej. Jest mega ważny, bo łączy różne lokalne sieci LAN z większymi sieciami WAN, co pozwala im się komunikować. Dzięki temu ruch sieciowy jest lepiej zarządzany, co zmniejsza opóźnienia i sprawia, że wszystko działa sprawniej. Routery mogą robić też różne sztuczki, np. routing statyczny i dynamiczny – ten dynamiczny, jak OSPF czy BGP, pozwala na automatyczne aktualizacje tablicy routingu, gdy coś się zmienia w sieci. W praktyce, routery są kluczowe w firmach i w domach, nie tylko do przesyłania danych, ale też do zapewnienia bezpieczeństwa, jak NAT czy firewalle, co jest ważne w dzisiejszych czasach z tyloma zagrożeniami.

Pytanie 16

W komputerze o parametrach przedstawionych w tabeli konieczna jest wymiana karty graficznej na kartę GeForce GTX 1070 Ti Titanium 8G DDR5, PCI EX-x16 3.0, 256b, 1683 MHz/1607 MHz, Power consumption 180W, 3x DP, 2x HDMI, recommended power supply 500W, DirectX 12, OpenGL 4.5. W związku z tym należy również zaktualizować

Podzespół	Parametry	Pobór mocy [W]
Procesor Intel i5	Cores: 6, Threads: 6, 2.8 GHz, Tryb Turbo: 4.0 GHz, s-1151	30
Moduł pamięci DDR3	Taktowanie: 1600 MHz, 8 GB (1x8 GB), CL 9	6
Monitor LCD	Powłoka: matowa, LED, VGA x1, HDMI x1, DP x1	40
Mysz i klawiatura	przewodowa, interfejs: USB	2
Płyta główna	2x PCI Ex-x16 3.0, D-Sub x1, USB 2.0 x2, RJ-45 x1, USB 3.1 gen 1 x4, DP x1, PS/2 x1, DDR3, s-1151, 4xDDR4 (Max: 64 GB)	35
Karta graficzna	3x DP, 1x DVI-D, 1x HDMI, 2 GB GDDR3	150
Dysk twardy 7200 obr/min	1 TB, SATA III (6 Gb/s), 64 MB	16
Zasilacz	Moc: 300W	---

A. procesora

B. zasilacza

C. płyty głównej

D. karty sieciowej

Wymieniając kartę graficzną na GeForce GTX 1070 Ti Titanium 8G DDR5, trzeba na pewno zwrócić uwagę na to, ile energii cała konfiguracja będzie potrzebować. Ta karta ma pobór mocy na poziomie 180W, co jest całkiem sporo. Jak policzymy inne sprzęty, które też potrzebują energii – procesor 30W, pamięć 6W, monitor 40W, mysz i klawiaturę razem 2W, płyta główna 35W oraz stara karta graficzna 150W – to wychodzi nam razem 403W. Po dodaniu nowej karty, zasilacz powinien mieć przynajmniej 583W mocy. Zasilacz 300W nie da rady, bo to za mało. Dobrze jest mieć zapas mocy, tak z 20%, więc najlepiej pomyśleć o zasilaczu co najmniej 700W. Musisz wymienić zasilacz, żeby wszystko działało stabilnie, a sprzęt się nie uszkodził. Warto dobierać zasilacz tak, żeby nie tylko spełniał obecne wymagania, ale też żeby dało się później rozbudować komputer.

Pytanie 17

W systemie Linux komenda, która pozwala na wyświetlenie informacji o aktywnych procesach, to

A. ps

B. ls

C. su

D. rm

Polecenie 'ps' w systemie Linux jest kluczowym narzędziem służącym do wyświetlania informacji o aktualnie uruchomionych procesach. Jego pełna forma to 'process status', co dosłownie odnosi się do statusu procesów. Dzięki temu poleceniu możemy uzyskać szczegółowe dane, takie jak identyfikatory procesów (PID), zużycie pamięci, czas działania oraz stan procesów. Na przykład, użycie polecenia 'ps aux' pozwala na wyświetlenie wszystkich procesów działających na systemie wraz z dodatkowymi informacjami o użytkownikach, którzy je uruchomili. Jest to niezwykle przydatne w administracji systemem, umożliwiając monitorowanie obciążenia systemu i diagnostykę problemów. W praktyce, dobrą praktyką jest regularne sprawdzanie procesów, aby identyfikować ewentualne problemy z wydajnością. Narzędzie to jest zgodne z ogólnymi standardami administracji systemem i jest szeroko stosowane w różnych dystrybucjach systemów Unix/Linux.

Pytanie 18

Dobrze zaprojektowana sieć komputerowa powinna zapewniać możliwość rozbudowy, czyli charakteryzować się

A. skalowalnością

B. nadmiarowością

C. redundancją

D. wydajnością

Wydajność, redundancja i nadmiarowość to ważne aspekty projektowania sieci komputerowej, ale nie są one bezpośrednio związane z jej skalowalnością. Wydajność odnosi się do zdolności sieci do przetwarzania danych w określonym czasie. Choć wydajność jest kluczowa, to nie gwarantuje możliwości rozbudowy sieci w przyszłości. W rzeczywistości, sieć może być wydajna, ale niezdolna do łatwej rozbudowy, co prowadzi do potencjalnych problemów w dłuższej perspektywie. Redundancja i nadmiarowość dotyczą zapobieganiu awariom oraz zapewnieniu ciągłości działania, co jest istotne dla utrzymania wysokiej dostępności. Redundancja polega na posiadaniu dodatkowych komponentów, które mogą przejąć funkcje uszkodzonych elementów, podczas gdy nadmiarowość odnosi się do celowego wprowadzenia dodatkowych zasobów, aby zwiększyć niezawodność. Choć te podejścia są niezbędne w infrastrukturze krytycznej, nie wpływają one na zdolność sieci do efektywnej rozbudowy. Typowym błędem myślowym jest mylenie tych terminów i założenie, że wystarczająca wydajność lub redundancja automatycznie oznaczają, że sieć jest skalowalna. W rzeczywistości, aby sieć była rzeczywiście elastyczna w rozbudowie, projektanci muszą skupić się na jej skalowalności, co wymaga przemyślanej architektury i planowania.

Pytanie 19

Domyślny port, na którym działa usługa "Pulpit zdalny", to

A. 3390

B. 3389

C. 3379

D. 3369

Odpowiedzi związane z portami 3369, 3379 oraz 3390 są niepoprawne, ponieważ nie są one związane z domyślnym działaniem protokołu RDP. Port 3369 jest używany przez inne aplikacje i usługi, ale nie ma związku z pulpitem zdalnym. Podobnie, port 3379 również nie jest standardowym portem dla RDP, a jego przypisanie do jakiejkolwiek usługi zdalnego dostępu jest rzadkie i niekonwencjonalne. Port 3390 także nie jest związany z Pulpitem zdalnym, co może prowadzić do mylnych przekonań na temat jego zastosowania w kontekście zdalnego dostępu do systemu. Typowym błędem jest przyjęcie, że porty są uniwersalne i stosują się do różnych protokołów bez uwzględnienia ich specyficznych zastosowań. Zrozumienie, które porty są standardowe dla konkretnych usług, jest kluczowe dla prawidłowej konfiguracji sieci oraz zapewnienia bezpieczeństwa. W praktyce, nieznajomość domyślnych portów i ich przypisania do odpowiednich protokołów może prowadzić do problemów z dostępem oraz do nieautoryzowanego wykorzystywania portów, co powinno być unikane w każdej dobrze zarządzanej infrastrukturze IT.

Pytanie 20

Która część stanowi treść dokumentacji powykonawczej?

A. Kalkulacja kosztów na podstawie katalogu nakładów rzeczowych KNR.

B. Analiza biznesowa potrzeb zamawiającego.

C. Wyniki testów sieci.

D. Wstępny kosztorys ofertowy.

Odpowiedzi takie jak wstępny kosztorys ofertowy, analiza biznesowa potrzeb zamawiającego czy kalkulacja kosztów na podstawie katalogu nakładów rzeczowych KNR są nieodpowiednie w kontekście dokumentacji powykonawczej. Wstępny kosztorys ofertowy jest narzędziem używanym na etapie planowania projektu i dotyczy szacowania kosztów, które mogą się zmienić w toku realizacji. Jest to ważny dokument, ale nie zawiera szczegółowych informacji na temat rzeczywistych wyników czy efektywności systemu po jego wdrożeniu. Analiza biznesowa potrzeb zamawiającego ma na celu określenie wymagań i oczekiwań na początku projektu, co czyni ją ważnym elementem fazy przygotowawczej, ale nie stanowi zbioru dowodów na to, jak projekt został zrealizowany. Z kolei kalkulacja kosztów na podstawie KNR odnosi się do planowania kosztów i nie jest bezpośrednio związana z oceną funkcjonowania systemu. Typowy błąd myślowy polegający na pomyleniu etapu budowy z etapem oceny skuteczności może prowadzić do nieporozumień w zakresie dokumentacji powykonawczej, co w dłuższej perspektywie wpływa na nieefektywne zarządzanie projektami oraz ich wynikami.

Pytanie 21

Analiza tłumienia w kablowym systemie przesyłowym umożliwia ustalenie

A. różnic między przesłuchami zdalnymi

B. czasu opóźnienia propagacji

C. spadku mocy sygnału w danej parze przewodu

D. błędów instalacyjnych związanych z zamianą pary

Pomiar tłumienia w kablowym torze transmisyjnym jest kluczowym aspektem oceny jakości transmisji sygnału. Tłumienie odnosi się do spadku mocy sygnału, który występuje na skutek przejścia przez medium transmisyjne, w tym przypadku parę przewodów. Właściwe pomiary tłumienia pozwalają zidentyfikować, jak dużo sygnału traci na drodze od nadajnika do odbiornika. W praktyce, dla kabli telekomunikacyjnych i sieci komputerowych, normy takie jak ETSI, IEC oraz TIA/EIA określają dopuszczalne wartości tłumienia, co pozwala na zapewnienie odpowiedniej jakości usług. Właściwe pomiary tłumienia mogą pomóc w określeniu, czy instalacja spełnia obowiązujące standardy, a także w diagnostyce problemów z siecią, takich jak spadki jakości sygnału mogące prowadzić do przerw w komunikacji. Dodatkowo, zrozumienie oraz umiejętność interpretacji wyników pomiarów tłumienia jest niezbędne podczas projektowania i budowy nowoczesnych sieci telekomunikacyjnych, gdzie odpowiednie parametry są kluczowe dla optymalnej wydajności systemu.

Pytanie 22

Zaprezentowane narzędzie jest wykorzystywane do

A. zaciskania wtyków RJ11 oraz RJ45

B. lokalizacji uszkodzeń włókien światłowodowych

C. spawania przewodów światłowodowych

D. zdejmowania izolacji okablowania

Narzędzie przedstawione na zdjęciu to lokalizator uszkodzeń włókien światłowodowych. Jest to urządzenie, które emituje widoczne światło laserowe poprzez włókna światłowodowe w celu identyfikacji miejsc uszkodzeń lub pęknięć. W praktyce, gdy światłowód jest uszkodzony światło laserowe wycieka przez uszkodzenie co ułatwia technikom zlokalizowanie problemu. Lokalizatory uszkodzeń są nieocenionym narzędziem w szybkim diagnozowaniu i naprawie sieci optycznych minimalizując czas przestoju. Są zgodne z dobrymi praktykami branżowymi w zakresie utrzymania infrastruktury telekomunikacyjnej. Często stosuje się je podczas instalacji konserwacji oraz testów sieci optycznych. Zastosowanie tego typu urządzenia pozwala na szybkie i efektywne wykrycie źródła problemu co jest istotne w środowisku, w którym niezawodność i szybkość działania są kluczowe. Praca z lokalizatorem wymaga jednak ostrożności ze względu na intensywność światła laserowego która może być szkodliwa dla oczu dlatego zaleca się przestrzeganie zasad bezpieczeństwa.

Pytanie 23

Na ilustracji zaprezentowano sieć komputerową w układzie

A. magistrali

B. gwiazdy

C. mieszanej

D. pierścienia

Topologia pierścienia to rodzaj sieci komputerowej, w której każdy węzeł jest podłączony do dwóch innych węzłów, tworząc jedną nieprzerwaną ścieżkę komunikacyjną przypominającą pierścień. W tej topologii dane przesyłane są w jednym kierunku od jednego węzła do następnego, co minimalizuje ryzyko kolizji. Jednym z praktycznych zastosowań tej topologii jest sieć Token Ring, gdzie stosuje się protokół token passing umożliwiający kontrolowany dostęp do medium transmisyjnego. Główne zalety topologii pierścienia to jej deterministyczny charakter oraz łatwość w przewidywaniu opóźnień w przesyłaniu danych. W kontekście standardów sieciowych, sieci opartych na tej topologii można znaleźć w lokalnych sieciach LAN wykorzystujących standard IEEE 802.5. Dobrymi praktykami w implementacji topologii pierścienia są regularna kontrola stanu połączeń oraz odpowiednia konfiguracja urządzeń sieciowych, aby zapewnić niezawodność i optymalną wydajność sieci. Choć nieco mniej popularna w nowoczesnych zastosowaniach niż topologia gwiazdy, topologia pierścienia znalazła swoje zastosowanie w specyficznych środowiskach przemysłowych, gdzie deterministyczny dostęp do medium jest kluczowy.

Pytanie 24

Które z tych określeń nie odpowiada charakterystyce kabla światłowodowego?

A. 12 - włóknowy

B. jednomodowy

C. ekranowany

D. wielomodowy

Wybór odpowiedzi, które wskazują na "jednomodowy", "wielomodowy" czy "12-włóknowy" jako niepasujące do kabli światłowodowych, opiera się na błędnym zrozumieniu ich konstrukcji i funkcji. Kable światłowodowe są klasyfikowane głównie na podstawie sposobu przesyłania sygnału – jednomodowego lub wielomodowego. Kable jednomodowe, które mają pojedyncze włókno, są idealne do długodystansowego przesyłania sygnału, ponieważ umożliwiają znacznie mniejsze straty optyczne oraz eliminują problemy z rozpraszaniem sygnału. Z kolei kable wielomodowe, które posiadają wiele włókien, są bardziej odpowiednie w zastosowaniach, gdzie odległości są krótsze, a koszt budowy sieci musi być niższy. Określenie "12-włóknowy" odnosi się do liczby włókien w kablu i jest istotnym parametrem dla planowania i projektowania sieci optycznych. Prawidłowe zrozumienie tych klasyfikacji jest kluczowe w kontekście planowania infrastruktury telekomunikacyjnej oraz optymalizacji wydajności sieci. Zatem, każdy z tych terminów jest istotny i ma odpowiednie zastosowanie w kontekście kabli światłowodowych, co pokazuje, że odpowiedzi te nie pasują do postawionego pytania.

Pytanie 25

Jak nazywa się licencja oprogramowania, która pozwala na bezpłatne rozpowszechnianie aplikacji?

A. freeware

B. MOLP

C. OEM

D. shareware

Wybór odpowiedzi OEM (Original Equipment Manufacturer) jest błędny, ponieważ odnosi się do licencji, która umożliwia producentom sprzętu komputerowego instalację oprogramowania na sprzedawanych urządzeniach. Tego rodzaju licencja często wiąże się z ograniczeniami dotyczącymi przenoszenia oprogramowania na inne urządzenia oraz brakiem możliwości jego dalszej sprzedaży. Modele OEM są powszechnie stosowane w branży komputerowej, ale nie pozwalają użytkownikom na swobodne rozpowszechnianie aplikacji. Shareware to kolejny typ licencji, który również jest mylony z freeware. Oprogramowanie shareware jest udostępniane bezpłatnie, ale użytkownicy są zazwyczaj zobowiązani do uiszczenia opłaty po okresie próbnym, co odróżnia je od freeware, które nie wymaga płatności w żadnym momencie. Należy także wspomnieć o MOLP (Microsoft Open License Program), które jest systemem licencjonowania dla firm, umożliwiającym zakup oprogramowania w formie subskrypcji, a nie darmowego rozpowszechniania. Przy wyborze odpowiedzi warto zwrócić uwagę na różnice między tymi modelami licencjonowania, co pomoże uniknąć typowych błędów myślowych, takich jak mylenie darmowych i płatnych warunków użytkowania. Zrozumienie tych różnic jest kluczowe dla właściwego określenia dostępności i warunków korzystania z oprogramowania w różnych kontekstach rynkowych.

Pytanie 26

W metodzie archiwizacji danych nazwanej Dziadek – Ojciec – Syn na poziomie Dziadek przeprowadza się kopię danych na koniec

A. miesiąca

B. dnia

C. roku

D. tygodnia

Wybór opcji związanych z innymi okresami, takimi jak dzień, rok czy tydzień, nie jest zgodny z prawidłowym podejściem do strategii archiwizacji Dziadek – Ojciec – Syn. Archiwizacja danych na poziomie Dziadek, polegająca na wykonywaniu kopii zapasowych, jest zaprojektowana tak, aby zapewnić długoterminowe przechowywanie i dostępność danych. Wykonywanie kopii zapasowych codziennie (na poziomie dnia) może prowadzić do nadmiernego zużycia zasobów i zajmowania cennej przestrzeni dyskowej, ponieważ codzienne zmiany w danych mogą być nieznaczne i nie zawsze uzasadniają tworzenie nowych kopii. Z kolei wybór archiwizacji na poziomie roku może być zbyt rzadki, co zwiększa ryzyko utraty danych w przypadku awarii, gdy pomiędzy kopiami zapasowymi upływa znaczny czas. Natomiast archiwizacja co tydzień może nie zapewniać odpowiedniego poziomu ochrony, szczególnie w kontekście dynamicznych zmian danych, które mogą wystąpić w krótkim czasie. W związku z tym strategia archiwizacji co miesiąc jest bardziej adekwatna, gdyż łączy regularność z efektywnością, co jest kluczowe dla zachowania integralności i dostępności danych w dłuższej perspektywie. Dobrą praktyką jest także przeprowadzanie analizy ryzyk i określenie optymalnej częstotliwości archiwizacji w zależności od specyfiki organizacji i rodzaju przetwarzanych danych.

Pytanie 27

Element oznaczony cyfrą 1 na diagramie blokowym karty graficznej?

A. konwertuje sygnał cyfrowy na analogowy

B. zawiera matrycę znaków w trybie tekstowym

C. przechowuje dane wyświetlane w trybie graficznym

D. generuje sygnał RGB na wyjściu karty graficznej

Odpowiedź jest poprawna ponieważ element oznaczony numerem 1 na schemacie blokowym karty graficznej odpowiada za przechowywanie matrycy znaków trybu tekstowego. W kartach graficznych tryb tekstowy jest jednym z podstawowych trybów wyświetlania umożliwiającym wyświetlanie tekstu za pomocą predefiniowanych zestawów znaków. Tego typu rozwiązania są przydatne w aplikacjach, które wymagają wyświetlania dużych ilości tekstu z minimalnym zużyciem zasobów systemowych np. w interfejsach systemów operacyjnych lub konsolach serwerowych. Matryca znaków jest przechowywana w pamięci typu ROM lub RAM co pozwala na szybkie i efektywne odczytywanie danych oraz ich prezentację na ekranie. W zależności od zestandaryzowanych kodów znaków np. ASCII matryce te są wykorzystywane w różnych systemach komputerowych. Zarządzanie matrycą znaków zgodnie z normami ISO i ECMA zapewnia zgodność z międzynarodowymi standardami co jest kluczowe w kontekście interoperacyjności systemów. Współczesne karty graficzne nadal wspierają tryb tekstowy ze względu na jego szybkość i niskie wymagania sprzętowe co czyni go niezastąpionym w wielu zastosowaniach technicznych.

Pytanie 28

Jaki jest adres rozgłoszeniowy w sieci, w której działa host z adresem IP 195.120.252.32 i maską podsieci 255.255.255.192?

A. 195.120.252.0

B. 195.120.252.255

C. 195.120.252.63

D. 195.120.255.255

Zrozumienie adresowania IP oraz koncepcji podsieci jest kluczowe dla efektywnego zarządzania sieciami komputerowymi. Podane w pytaniu odpowiedzi, takie jak 195.120.252.0, mogą wydawać się kuszące, jednakże są one zdefiniowane w kontekście innych ról w sieci. Adres 195.120.252.0 to adres sieciowy, a nie rozgłoszeniowy, co jest częstym źródłem nieporozumień. Adresy sieciowe służą do identyfikacji samej sieci i nie mogą być przypisane do urządzeń. Inna odpowiedź, 195.120.252.255, jest adresem rozgłoszeniowym, ale jest to adres dla całej klasy C, co czyni go niewłaściwym w kontekście podanej maski podsieci. Adres 195.120.255.255 jest natomiast adresem rozgłoszeniowym klasy B, który nie jest związany z rozpatrywaną siecią. Typowe błędy myślowe, prowadzące do takich niepoprawnych odpowiedzi, mogą wynikać z braku zrozumienia, jak maski podsieci dzielą adresy IP na mniejsze grupy. Właściwe zrozumienie funkcji adresów sieciowych, rozgłoszeniowych oraz hostów jest fundamentalne dla architektury współczesnych sieci i ich zarządzania. Niezrozumienie tych podstaw może prowadzić do błędów w konfiguracji sieci, co z kolei wpływa na jej wydajność i bezpieczeństwo.

Pytanie 29

Jakim protokołem jest protokół dostępu do sieci pakietowej o maksymalnej prędkości 2 Mbit/s?

A. ATM

B. VDSL

C. Frame Relay

D. X . 25

Protokół X.25 to taki stary, ale wciąż ciekawy standard komunikacji, który powstał w latach 70. XX wieku dzięki Międzynarodowej Unii Telekomunikacyjnej. Ma on jedną ważną cechę - pozwala przesyłać dane z prędkością maksymalnie 2 Mbit/s w sieciach pakietowych. W miejscach, gdzie niezawodność jest kluczowa, jak w bankach lub systemach zdalnego dostępu, X.25 sprawdza się naprawdę dobrze. Działa to tak, że dane są dzielone na małe pakiety, które później są przesyłane przez sieć. Dzięki temu zarządzanie ruchem jest efektywniejsze, a błędy są minimalizowane. Wiele instytucji, zwłaszcza finansowych, korzystało z tego protokołu, żeby zapewnić bezpieczną komunikację. Oprócz zastosowań w telekomunikacji, X.25 używano także w systemach telemetrycznych oraz do łączenia różnych sieci komputerowych. Nawet dzisiaj, mimo że technologia poszła do przodu, wiele nowoczesnych rozwiązań czerpie z podstaw, które wprowadził X.25, co pokazuje, jak ważny on był w historii telekomunikacji.

Pytanie 30

Jakie urządzenie sieciowe reprezentuje ten symbol graficzny?

A. Switch

B. Router

C. Access Point

D. Hub

Router to coś w rodzaju przewodnika w sieci, który kieruje pakiety z jednego miejsca do drugiego. W sumie to jego zadanie jest mega ważne, bo bez niego trudno by było przesyłać dane między naszą lokalną siecią a internetem. Jak działa? Sprawdza adresy IP w pakietach i wybiera najfajniejszą trasę, żeby dane dotarły tam, gdzie trzeba. Używa do tego różnych protokołów, jak OSPF czy BGP, które pomagają mu ustalać optymalne ścieżki. W domowych warunkach często pełni też funkcję firewalla, co zwiększa nasze bezpieczeństwo i pozwala na bezprzewodowy dostęp do netu. W korporacjach to z kolei kluczowe urządzenie do zarządzania siecią i ruchem danych między oddziałami firmy. Co ważne, przy konfiguracji routera warto pomyśleć o zabezpieczeniach jak filtrowanie adresów IP czy szyfrowanie, żeby nikt nieproszony się nie włamał. Generalnie, routery to podstawa w dużych firmach i centrach danych, bez nich nie byłoby tak łatwo zarządzać całym ruchem.

Pytanie 31

Jakie narzędzie wykorzystuje się do połączenia pigtaila z włóknami światłowodowymi?

A. przedłużacz kategorii 5e z zestawem pasywnych kabli obsługujących prędkość 100 Mb/s

B. stacja lutownicza, która stosuje mikroprocesor do kontrolowania temperatury

C. spawarka światłowodowa, łącząca włókna przy użyciu łuku elektrycznego

D. narzędzie do zaciskania wtyków RJ45, posiadające odpowiednie gniazdo dla kabla

Spawarka światłowodowa jest narzędziem dedykowanym do łączenia pigtaili z włóknami kabli światłowodowych. Proces spawania polega na łączeniu włókien optycznych za pomocą łuku elektrycznego, co zapewnia bardzo niską stratę sygnału oraz wysoką jakość połączenia. Jest to kluczowy element instalacji światłowodowych, ponieważ odpowiednie połączenie włókien ma zasadnicze znaczenie dla efektywności przesyłania danych. W praktyce spawarki światłowodowe są wykorzystywane zarówno w instalacjach telekomunikacyjnych, jak i w sieciach lokalnych (LAN). Dobre praktyki w branży wskazują, że spawanie powinno być przeprowadzane przez wyspecjalizowany personel, który jest przeszkolony w tym zakresie, aby zminimalizować ryzyko błędów i strat sygnału. Ponadto, zgodnie z normami branżowymi, połączenia światłowodowe powinny być regularnie testowane pod kątem jakości sygnału, co pozwala upewnić się, że instalacja działa zgodnie z oczekiwaniami. Warto również wspomnieć, że spawarki światłowodowe są często wyposażone w funkcje automatycznej analizy włókien, co dodatkowo zwiększa ich dokładność i niezawodność.

Pytanie 32

Interfejs graficzny systemu Windows, który wyróżnia się przezroczystością przypominającą szkło oraz delikatnymi animacjami okien, nazywa się

A. Luna

B. Gnome

C. Royale

D. Aero

Luna to interfejs wizualny, który był dominującą estetyką w systemie Windows XP i charakteryzował się bardziej płaskim i kolorowym wyglądem. Mimo że Luna wprowadziła pewne poprawki w zakresie użyteczności i estetyki w porównaniu do wcześniejszych wersji, nie posiadała zaawansowanych efektów, takich jak przezroczystość. Wybierając Lunę, można wprowadzić pewne kolory i style, ale nie oferuje ona bogatej palety animacji ani efektów wizualnych, które są kluczowe w Aero. Royale to z kolei motyw wizualny stworzony dla Windows XP i nie jest on związany z przezroczystością ani animacjami. Był to bardziej estetyczny dodatek, który jednak nie wprowadził znaczących innowacji w porównaniu do Luna. Gnome, natomiast, to środowisko graficzne dla systemów Linux, które ma inne cele i charakterystyki, nie jest zatem powiązane z interfejsem Windows. Typowym błędem myślowym jest mylenie motywów wizualnych z interfejsami użytkownika; wielu użytkowników z rozczarowaniem odkrywa, że wybór niewłaściwego interfejsu nie dostarcza oczekiwanych efektów estetycznych i funkcjonalnych. Kluczowe jest rozpoznanie różnic między tymi systemami, aby optymalnie wykorzystać dostępne możliwości w danym środowisku operacyjnym.

Pytanie 33

Zgodnie z zamieszczonym cennikiem, średni koszt wyposażenia stanowiska komputerowego wynosi:

Nazwa sprzętu	Cena minimalna	Cena maksymalna
Jednostka centralna	1300,00 zł	4550,00 zł
Monitor	650,00 zł	2000,00 zł
Klawiatura	28,00 zł	100,00 zł
Myszka	22,00 zł	50,00 zł

A. 5000,50 zł

B. 6700,00 zł

C. 2000,00 zł

D. 4350,00 zł

Poprawna odpowiedź wynika z policzenia średniej arytmetycznej z podanych w tabeli cen minimalnych i maksymalnych całego zestawu. Najpierw obliczamy koszt minimalny stanowiska: 1300 zł (jednostka centralna) + 650 zł (monitor) + 28 zł (klawiatura) + 22 zł (mysz) = 2000 zł. Potem koszt maksymalny: 4550 zł + 2000 zł + 100 zł + 50 zł = 6700 zł. Średni koszt to (2000 zł + 6700 zł) / 2 = 4350 zł. I to właśnie jest średni koszt wyposażenia jednego stanowiska komputerowego. W praktyce takie liczenie średniej ceny jest bardzo typowe przy planowaniu budżetu w firmie, szkole czy serwerowni. Administrator, który ma wyposażyć np. 15 stanowisk, często przyjmuje tego typu średni koszt jednostkowy, żeby oszacować całkowity wydatek, zanim wejdzie w szczegóły konkretnego modelu sprzętu. Moim zdaniem warto od razu wyrabiać w sobie nawyk rozdzielania kosztu minimalnego, maksymalnego i uśrednionego, bo to pomaga w rozmowach z klientem: można zaproponować wariant „oszczędny”, „średni” i „wydajny”. W branży IT przy wycenach zestawów komputerowych standardem jest właśnie podawanie widełek cenowych oraz średniej, żeby łatwiej było porównywać oferty. Tego typu proste obliczenia są też podstawą do późniejszego liczenia TCO (Total Cost of Ownership), czyli całkowitego kosztu posiadania stanowiska, gdzie dochodzą jeszcze koszty serwisu, energii, wymiany podzespołów itd. Jeżeli dobrze ogarniasz takie podstawowe rachunki, to potem dużo łatwiej przechodzisz do bardziej złożonych analiz kosztów infrastruktury IT.

Pytanie 34

Na podstawie filmu wskaż z ilu modułów składa się zainstalowana w komputerze pamięć RAM oraz jaką ma pojemność.

A. 2 modułów, każdy po 8 GB.

B. 1 modułu 32 GB.

C. 2 modułów, każdy po 16 GB.

D. 1 modułu 16 GB.

Poprawnie wskazana została konfiguracja pamięci RAM: w komputerze zamontowane są 2 moduły, każdy o pojemności 16 GB, co razem daje 32 GB RAM. Na filmie zwykle widać dwa fizyczne moduły w slotach DIMM na płycie głównej – to są takie długie wąskie kości, wsuwane w gniazda obok procesora. Liczbę modułów określamy właśnie po liczbie tych fizycznych kości, a pojemność pojedynczego modułu odczytujemy z naklejki na pamięci, z opisu w BIOS/UEFI albo z programów diagnostycznych typu CPU‑Z, HWiNFO czy Speccy. W praktyce stosowanie dwóch modułów po 16 GB jest bardzo sensowne, bo pozwala uruchomić tryb dual channel. Płyta główna wtedy może równolegle obsługiwać oba kanały pamięci, co realnie zwiększa przepustowość RAM i poprawia wydajność w grach, programach graficznych, maszynach wirtualnych czy przy pracy z dużymi plikami. Z mojego doświadczenia lepiej mieć dwie takie same kości niż jedną dużą, bo to jest po prostu zgodne z zaleceniami producentów płyt głównych i praktyką serwisową. Do tego 2×16 GB to obecnie bardzo rozsądna konfiguracja pod Windows 10/11 i typowe zastosowania profesjonalne: obróbka wideo, programowanie, CAD, wirtualizacja. Warto też pamiętać, że moduły powinny mieć te same parametry: częstotliwość (np. 3200 MHz), opóźnienia (CL) oraz najlepiej ten sam model i producenta. Taka konfiguracja minimalizuje ryzyko problemów ze stabilnością i ułatwia poprawne działanie profili XMP/DOCP. W serwisie i przy montażu zawsze zwraca się uwagę, żeby moduły były w odpowiednich slotach (zwykle naprzemiennie, np. A2 i B2), bo to bezpośrednio wpływa na tryb pracy pamięci i osiąganą wydajność.

Pytanie 35

Na przedstawionym schemacie blokowym fragmentu systemu mikroprocesorowego, co oznacza symbol X?

A. pamięć stałą ROM

B. kontroler DMA

C. pamięć Cache

D. kontroler przerwań

Wybór niewłaściwej odpowiedzi może wynikać z niepełnego zrozumienia funkcji poszczególnych elementów systemu mikroprocesorowego. Pamięć stała ROM jest używana do przechowywania oprogramowania lub danych, które nie mogą być zmieniane podczas normalnej pracy systemu, często zawiera BIOS w komputerach klasy PC. Nie jest jednak związana z obsługą przerwań, które wymagają dynamicznej interakcji i priorytetyzacji sygnałów od różnych urządzeń. Pamięć Cache, z kolei, służy do tymczasowego przechowywania najczęściej używanych danych w celu przyspieszenia dostępu do nich przez procesor. Jest to mechanizm optymalizacyjny mający na celu zwiększenie wydajności przetwarzania danych, a nie zarządzanie sygnałami przerwań. Kontroler DMA odpowiada za bezpośredni dostęp do pamięci przez urządzenia peryferyjne bez udziału procesora, co odciąża procesor przy dużych transferach danych. Choć jest to zaawansowane rozwiązanie do zarządzania przepustowością danych, jego funkcja różni się od zarządzania przerwaniami. Błędne rozumienie tych funkcji może prowadzić do niepoprawnego przypisania komponentów w schematach blokowych. Kluczowe jest zrozumienie specyficznych ról tych urządzeń oraz tego, jak wpływają one na pracę całego systemu mikroprocesorowego. Właściwa klasyfikacja zapewnia poprawne projektowanie i implementację systemów wbudowanych i komputerowych.

Pytanie 36

Zamontowany w notebooku trackpoint jest urządzeniem wejściowym reagującym na

A. zmiany pojemności elektrycznej.

B. siłę i kierunek nacisku.

C. wzrost rezystancji między elektrodami.

D. odbicia światła w czujniku optycznym.

Trackpoint, często nazywany też czerwoną kropką między klawiszami G, H i B w notebookach, to naprawdę ciekawe urządzenie wskazujące. Działa on na zasadzie wykrywania siły oraz kierunku nacisku, którą użytkownik wywiera za pomocą palca. Im mocniej naciśniesz i w określonym kierunku, tym szybciej poruszy się kursor – to dość sprytne i wygodne rozwiązanie, szczególnie dla osób pracujących dużo na klawiaturze. Takie rozwiązanie pozwala na sterowanie bez odrywania rąk od klawiatury, co w praktyce znacznie zwiększa ergonomię pracy, zwłaszcza w środowiskach biznesowych czy informatycznych. Z ciekawostek: trackpointy są wykorzystywane głównie w laptopach takich jak Lenovo ThinkPad – tam to jest wręcz standard, często doceniany przez programistów i administratorów IT. Inżynierowie przy projektowaniu takich rozwiązań korzystają z czujników tensometrycznych, które precyzyjnie mierzą siłę nacisku. To zupełnie inne podejście niż w przypadku touchpadów, które zazwyczaj bazują na wykrywaniu pojemności elektrycznej, czy myszek optycznych, które analizują odbicia światła. Moim zdaniem, trackpoint jest jednym z lepszych przykładów przemyślanego urządzenia wejściowego, które spełnia swoje zadanie poprzez analizę siły i kierunku nacisku, zgodnie z branżowymi standardami projektowania interfejsów użytkownika.

Pytanie 37

W systemie Windows, po wydaniu komendy systeminfo, nie da się uzyskać danych o

A. podłączonych kartach sieciowych

B. zainstalowanych aktualizacjach

C. ilości procesorów

D. liczbie partycji podstawowych

Wszystkie wymienione odpowiedzi, z wyjątkiem liczby partycji podstawowych, są informacjami, które można uzyskać za pomocą polecenia systeminfo. Zainstalowane poprawki są kluczowe dla utrzymania bezpieczeństwa i stabilności systemu. Systeminfo wyświetla szczegóły dotyczące każdej zainstalowanej poprawki, co pozwala administratorom na monitorowanie i zarządzanie aktualizacjami. Ponadto informacja o liczbie procesorów jest istotna dla analizy wydajności systemu. Systeminfo pokazuje liczbę rdzeni oraz wątków, co jest niezbędne przy ocenie możliwości sprzętowych. Zamontowane karty sieciowe są także kluczowym elementem konfiguracji systemu. Biorąc pod uwagę, że sieciowy dostęp do zasobów oraz ich efektywne zarządzanie jest fundamentem pracy w nowoczesnym środowisku komputerowym, administratorzy muszą mieć świadomość, które karty sieciowe są aktywne i jak są skonfigurowane. Często można się spotkać z mylnym przekonaniem, że wszystkie dostępne dane powinny być dostępne w pojedynczym narzędziu. W rzeczywistości jednak, polecenie systeminfo ma swoje ograniczenia i nie dostarcza informacji na temat partycji, co jest ważnym aspektem, który można zbadać przy użyciu innych narzędzi administracyjnych. Ignorowanie tego faktu może prowadzić do błędnych wniosków na temat stanu dysków i ich struktury.

Pytanie 38

W systemie Linux dane dotyczące haseł użytkowników są zapisywane w pliku:

A. users

B. password

C. passwd

D. groups

Odpowiedź 'passwd' jest prawidłowa, ponieważ w systemie Linux hasła użytkowników są przechowywane w pliku /etc/passwd. Plik ten zawiera informacje o użytkownikach systemu w formacie tekstowym, który jest czytelny dla administratorów. Każdy wpis w pliku passwd składa się z kilku pól, oddzielonych dwukropkami, w tym nazw użytkowników, identyfikatorów użytkownika (UID) oraz haszy haseł. Ważne jest, że od wersji Linux 2.6, hasła są zazwyczaj przechowywane w pliku /etc/shadow, co zwiększa bezpieczeństwo poprzez ograniczenie dostępu do informacji o hasłach tylko dla uprawnionych użytkowników. W praktyce, podczas zarządzania użytkownikami w systemie Linux, administratorzy korzystają z poleceń takich jak 'useradd', 'usermod' czy 'userdel', które modyfikują te pliki i zarządzają dostępem użytkowników. Dobre praktyki branżowe obejmują regularne aktualizowanie haseł oraz stosowanie silnych algorytmów haszujących, takich jak bcrypt czy SHA-512, w celu zapewnienia większego bezpieczeństwa danych użytkowników.

Pytanie 39

Rodzajem złośliwego oprogramowania będącego programem rezydentnym, który działa, wykonując konkretną operację, nie powiela się przez sieć, a jedną z jego metod jest samoreplikacja aż do wyczerpania pamięci komputera, jest

A. Stealware

B. Rootkit

C. Backdoor

D. Wabbit

Wielu osobom rootkit, stealware czy backdoor wydają się pasować do opisu złośliwego oprogramowania, ale każda z tych kategorii ma swoje charakterystyczne cechy i działa zupełnie inaczej niż wabbit. Rootkit to w rzeczywistości złośliwy zestaw narzędzi służących do ukrywania obecności atakującego na zainfekowanym systemie – nie chodzi tu o samoreplikację czy wyczerpywanie pamięci, tylko raczej o długofalowe utrzymanie się w systemie i maskowanie innych szkodliwych procesów. Stealware, jak sama nazwa sugeruje, jest projektowane głównie po to, by wykradać dane lub przekierowywać środki, najczęściej przy pomocy manipulowania ruchem internetowym użytkownika. To złośliwe oprogramowanie jest raczej ciche i nie powoduje skokowego zużycia pamięci RAM czy przeciążenia procesora. Jeśli chodzi o backdoora, to mamy do czynienia z funkcją umożliwiającą pominięcie standardowych mechanizmów uwierzytelniania – backdoor pozwala atakującemu na dostęp do systemu, ale nie opiera się na masowej samoreplikacji i wyczerpywaniu zasobów sprzętowych. Moim zdaniem często powtarzanym błędem jest utożsamianie wszelkich poważniejszych objawów infekcji z rootkitami lub backdoorami, bo te określenia są popularne w mediach. Jednak w praktyce, jeśli widzimy objawy typowego wyczerpywania pamięci wskutek masowego namnażania się procesu, to należy pomyśleć właśnie o takich przypadkach jak wabbit. Standardy bezpieczeństwa, jak ISO/IEC 27002, zalecają, by analizować symptomy ataku z kilku perspektyw – nie tylko przez pryzmat wykradania danych lub zdalnej kontroli, ale też pod kątem anomalii w zarządzaniu zasobami systemowymi. W tej sytuacji, żadne z wymienionych błędnych odpowiedzi nie trafia w sedno mechanizmu działania złośliwego programu opisanego w pytaniu.

Pytanie 40

Aby kontrolować ilość transferu w sieci, administrator powinien zastosować program rodzaju

A. package manager

B. bandwidth manager

C. task manager

D. quality manager

Wybrane odpowiedzi, takie jak "task manager", "quality manager" czy "package manager", sugerują pewne nieporozumienia co do ról tych narzędzi w zarządzaniu siecią. Na przykład task manager to przecież narzędzie, które monitoruje i zarządza zadaniami w systemie operacyjnym. Może pokazywać wykorzystywanie zasobów, ale nie ma nic wspólnego z kontrolowaniem ruchu w sieci czy zarządzaniem przepustowością. Z kolei quality manager w zasadzie dotyczy poprawy jakości usług, a nie zarządzania pasmem. Używanie tych narzędzi bez odpowiednich rozwiązań do zarządzania ruchem danych może prowadzić do problemów, jak przeciążenia i spowolnienie usług. Co do package managera, to jest to narzędzie do zarządzania oprogramowaniem i jego pakietami, więc też nie ma związku z transferem danych w sieci. Zdecydowanie, żeby dobrze zarządzać szerokością pasma, potrzebujemy dedykowanych narzędzi, takich jak bandwidth manager, które monitorują i regulują przepustowość na bieżąco, co jest kluczowe w nowoczesnych sieciach komputerowych.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej