Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik grafiki i poligrafii cyfrowej
Kwalifikacja: PGF.04 - Przygotowywanie oraz wykonywanie prac graficznych i publikacji cyfrowych
Data rozpoczęcia: 13 lutego 2026 01:09
Data zakończenia: 13 lutego 2026 01:20

Egzamin zdany!

Wynik: 25/40 punktów (62,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Który z formatów graficznych ma charakter zamknięty i umożliwia zapisanie pracy graficznej w aktualnym standardzie druku?

A. TIFF

B. PDF

C. RAW

D. PSD

Format PDF (Portable Document Format) jest powszechnie uznawany za standard w branży drukarskiej, ponieważ gwarantuje, że dokumenty będą wyglądać identycznie na różnych urządzeniach i systemach operacyjnych. PDF jest formatem zamkniętym, co oznacza, że jego struktura jest zdefiniowana przez standardy opracowane przez Adobe, a tym samym zapewnia wysoką jakość odwzorowania kolorów oraz precyzyjnego layoutu. Jest to niezwykle istotne w kontekście przygotowania materiałów do druku, ponieważ użytkownicy mogą mieć pewność, że teksty, obrazy i grafiki będą wydrukowane zgodnie z zamierzeniami. Przykładem zastosowania PDF w praktyce może być przygotowanie broszur, ulotek czy raportów, które są później przesyłane do drukarni. Warto również wspomnieć, że PDF obsługuje różne profile kolorów, co jest kluczowe dla zapewnienia prawidłowego odwzorowania kolorów w druku. W przypadku przekazywania plików do druku, PDF jest często preferowanym wyborem, ponieważ pozwala na osadzenie wszystkich niezbędnych elementów, takich jak czcionki i obrazy, w jednym pliku, eliminując ryzyko utraty jakości podczas drukowania.

Pytanie 2

Ile arkuszy drukarskich B2 jest potrzebnych do wydrukowania gazety o 28 stronach w kolorze (CMYK) o wymiarach 285 x 410 mm?

A. 112 arkuszy.

B. 56 arkuszy.

C. 14 arkuszy.

D. 28 arkuszy.

Wiele podejść do pytania o liczbę form drukowych może prowadzić do błędnych wniosków, szczególnie jeśli nie uwzględnia się podstawowych zasad druku offsetowego. Na przykład, odpowiedzi sugerujące 28 form są mylące, ponieważ nie biorą pod uwagę, że każda strona wymaga druku w czterech kolorach (CMYK). W przypadku druku kolorowego, zasada jest taka, że każda strona wymaga osobnych form dla każdego z kolorów, co prowadzi do błędnego założenia, że można użyć tylko jednej formy na stronę. Podobnie, odpowiedź sugerująca 14 form zakładałaby, że można w jakiś sposób zredukować ilość form poprzez łączenie kolorów, co w standardowych praktykach druku nie jest możliwe. Odpowiedź 112 form jest także nieprawidłowa z uwagi na to, że zakłada wydrukowanie każdej strony w każdym kolorze oddzielnie bez uwzględnienia technik optymalizacji produkcji. Błędne podejścia do obliczeń wynikają często z braku zrozumienia cyklu produkcji w druku offsetowym, w którym kluczowe jest efektywne zarządzanie formami i optymalizacja kosztów. W praktyce, przez wykorzystanie wydajnych metod druku, możliwe jest znaczne zmniejszenie liczby form potrzebnych do realizacji projektu, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w branży.

Pytanie 3

Kontrola kolorystyki wydruków w oparciu o analizę odbitki próbnej zrealizowanej na prooferze cyfrowym wymaga

A. przygotowania plików wektorowych i zwiększenia nasycenia kolorów

B. skalowania pliku oraz druku na oddzielnych urządzeniach testowych oraz graficznych

C. wykonania odbitki z pliku przeznaczonego do druku bez skalowania pliku

D. kalibracji kolorystyki z monitorem i oznaczania kolorów

Wykonanie odbitki z pliku przeznaczonego do druku bez skalowania pliku jest kluczowym krokiem w procesie weryfikacji kolorystycznej. Taki proces zapewnia, że kolory na odbitce odpowiadają tym, które będą reprodukowane na finalnym produkcie. Skalowanie pliku może prowadzić do zniekształcenia kolorów, co wpływa na dokładność oceny. Przykładem zastosowania tej zasady może być przygotowanie materiałów reklamowych, gdzie precyzyjna reprodukcja kolorów jest niezbędna dla zachowania spójności marki. Zgodnie z dobrymi praktykami w branży poligraficznej, wszelkie próbki powinny być drukowane z oryginalnych plików, a nie z ich skalowanych wersji, aby uniknąć błędów w kolorze. Kalibracja sprzętu, w tym monitora oraz proofera, jest również istotna, jednak to wykonanie odzwierciedlającej reprodukcji kolorystycznej na podstawie oryginalnych plików ma kluczowe znaczenie dla prawidłowej oceny. Przykłady standardów, takich jak ISO 12647, podkreślają znaczenie weryfikacji kolorystycznej w procesie druku.

Pytanie 4

Format naświetlania formy kopiowej w technologii CtF powinien mieć

A. wielkość mniejszą niż format określonej strony w projekcie

B. wielkość równą maksymalnemu formatowi danej naświetlarki

C. wielkość równą formatowi określonej strony w projekcie

D. wielkość większą niż format określonej strony w projekcie

Zdefiniowany format naświetlania formy kopiowej w technologii CtF (Computer to Film) powinien być większy od formatu zdefiniowanej strony w projekcie, aby zapewnić odpowiednią przestrzeń do naświetlenia. Taki wybór pozwala na uniknięcie problemów związanych z niedopasowaniem obrazu do formatu papieru, co jest kluczowe w procesie druku. Przy większym formacie naświetlania uzyskujemy tzw. margines bezpieczeństwa, który chroni przed ewentualnym przesunięciem materiału podczas naświetlania oraz gwarantuje, że wszystkie elementy graficzne znajdują się w obrębie obszaru roboczego. Przykładem zastosowania tej zasady jest produkcja materiałów reklamowych, gdzie drobne pomyłki w formacie mogą prowadzić do kosztownych błędów druku. Stosowanie standardów takich jak ISO 12647, które określają wymagania dla procesów drukarskich, potwierdza potrzebę posiadania odpowiednich marginesów w przygotowaniu formy. Prawidłowe zdefiniowanie formatu naświetlania jest więc kluczowe, aby zminimalizować ryzyko błędów i zapewnić wysoką jakość końcowego produktu.

Pytanie 5

Jakie parametry powinien mieć plik końcowy dla druku offsetowego?

A. 200 dpi, CMYK, format TIFF

B. 300 dpi, CMYK, format PDF

C. 72 dpi, RGB, format JPEG

D. 150 dpi, RGB, format PNG

Plik końcowy do druku offsetowego powinien spełniać określone standardy, aby zapewnić wysoką jakość wydruku. Przede wszystkim rozdzielczość powinna wynosić 300 dpi. Taka wartość zapewnia, że drukowane obrazy będą ostre i szczegółowe, co jest kluczowe w profesjonalnym druku. Kolejnym istotnym parametrem jest przestrzeń barwna. W druku offsetowym stosuje się model barw CMYK, który odpowiada za cztery podstawowe kolory atramentu: cyjan, magenta, żółty i czarny. Dzięki temu możliwe jest uzyskanie szerokiej gamy kolorów na papierze. Format pliku również ma znaczenie. PDF jest preferowanym formatem, ponieważ zapewnia wysoką jakość i zachowuje wszystkie istotne elementy, takie jak czcionki czy obrazy, w jednym pliku. Ponadto, PDF jest uniwersalny i kompatybilny z większością systemów przygotowania do druku, co ułatwia proces produkcji. W praktyce, przygotowanie pliku zgodnego z tymi standardami minimalizuje ryzyko problemów technicznych i zapewnia, że końcowy produkt będzie wyglądał dokładnie tak, jak zaplanowano.

Pytanie 6

Jaką kwotę należy zapłacić za wydruk 20 000 ulotek w formacie A5, w kolorach 1 + 0, jeśli koszt jednostronnego druku na pełnoformatowej maszynie wynosi 8 groszy?

A. 90 zł

B. 100 zł

C. 80 zł

D. 110 zł

Wypełniając pytanie, wiele osób może popełnić typowe błędy w obliczeniach, które prowadzą do błędnych odpowiedzi. Przykładowo, niektórzy mogą pomylić jednostki lub nie uwzględnić, że każda ulotka formatu A5 to połowa formatu A4. Koncentracja na kosztach jednostkowych i nieprawidłowe przeliczanie całkowitych kosztów na złote jest częstym problemem. Koszt jednostronnego wydruku na arkuszu A4 wynosi 8 groszy, co może sprawić, że osoby obliczające koszt 20 000 ulotek A5 pomyślą, że wystarczy pomnożyć 8 groszy przez 20 000, co daje 1600 zł. To jednak nie uwzględnia faktu, że na każdym arkuszu A4 można umieścić dwie ulotki A5, co drastycznie zmienia obliczenia. Jeśli ktoś nie zna praktycznych aspektów wydruków, może przeoczyć ten kluczowy element, co prowadzi do błędnych odpowiedzi, takich jak 90 czy 110 zł. Ponadto, niektórzy mogą zapominać przeliczać grosze na złote, co również wpływa na końcowy wynik. W branży drukarskiej kluczowe jest rozumienie, jak liczby przekładają się na konkretne formy druku oraz umiejętność właściwego przeliczenia kosztów, co jest niezbędne dla prawidłowego oszacowania budżetu na projekty drukarskie.

Pytanie 7

Która spacja uniemożliwia łamanie tekstu w wyznaczonym miejscu wiersza?

A. Chuda

B. Włoskowa

C. Firetowa

D. Twarda

Wybór błędnych spacji, takich jak chuda, włoskowa czy firetowa, wynika często z niepełnego zrozumienia ich funkcji w kontekście łamania tekstu. Chuda spacja, nazywana również spacją półpełną, jest stosunkowo wąska i używana jest najczęściej dla estetyki tekstu, ale nie spełnia roli zapobiegania łamaniu wiersza. Z kolei spacja włoskowa, znana jako spacja zwężająca, również nie ma na celu zatrzymywania łamania, lecz służy do precyzyjnego dostosowywania odstępów w typografii. To narzędzie jest szczególnie cenione w druku i projektowaniu graficznym, ale nie w kontekście łamania tekstu. Firetowa spacja, choć mniej znana, również nie ma wpływu na łamanie tekstu, a jej zastosowanie jest ograniczone do specyficznych przypadków typograficznych. Wybór niewłaściwej spacji często wynika z przeświadczenia, że wszystkie typy spacji mogą pełnić tę samą funkcję, co jest nieprawidłowe. Ważne jest, aby zrozumieć, że każdy typ spacji ma swoje unikalne zastosowanie i właściwości, a ich niewłaściwe użycie może prowadzić do nieczytelnych i nieestetycznych dokumentów. Kluczowym elementem w typografii jest umiejętność właściwego doboru narzędzi, które wspierają przekaz tekstu, a nie go ograniczają.

Pytanie 8

Jaka metoda druku powinna zostać użyta do przygotowania 100 wizytówek?

A. Tampondrukową

B. Offsetową

C. Cyfrową

D. Rotograwiurową

Technika druku cyfrowego jest najbardziej odpowiednia do wykonania 100 wizytówek, szczególnie gdy zlecenie jest niewielkie i wymaga szybkiej realizacji. Druk cyfrowy umożliwia bezpośrednie przeniesienie projektu graficznego na nośnik, co eliminuje potrzebę tworzenia matryc i przygotowania skomplikowanych form drukarskich, co jest powszechne w metodach offsetowych. Dodatkowo, druk cyfrowy pozwala na łatwą personalizację – każda wizytówka może mieć unikalne dane, co jest trudne do osiągnięcia przy większych nakładach bez znacznych kosztów. W przypadku zamówienia na 100 sztuk, ekonomiczność i szybkość realizacji czynią tę technikę idealnym rozwiązaniem. Praktycznie rzecz biorąc, wiele drukarni oferuje usługi druku cyfrowego w formie „print on demand”, co pozwala klientom na łatwe składanie zamówień bez konieczności inwestowania w dużą liczbę kopii, a także na elastyczność w projektowaniu wizytówek. Na uwagę zasługuje również możliwość użycia różnych typów papieru oraz wykończeń, co wpływa na estetykę i funkcjonalność wizytówek.

Pytanie 9

Jakim symbolem określa się format papieru o rozmiarach 297 x 420 mm?

A. A2

B. A1

C. A4

D. A3

Wybierając A1, A2 czy A4, można się trochę pogubić, jeśli chodzi o formaty papieru. A1 to spory kawałek papieru, bo ma 594 x 841 mm, więc znacznie przewyższa A3. A2 też jest za duży – jego wymiary to 420 x 594 mm. A4, z kolei, z wymiarami 210 x 297 mm jest za mały, co może wprowadzać w błąd przy wyborze formatu do druku. Dobrze znać zasady ISO 216, bo każdy format jest pochodną A0, a przechodzenie między nimi to tak naprawdę dzielenie lub powiększanie wymiarów. A3 jest blisko związany z A4, bo jest od niego większy, co czyni go popularnym w biurach i szkołach. Mylenie tych formatów może prowadzić do pomyłek w projektach graficznych czy przygotowywaniu materiałów do druku. Lepiej na spokojnie zapoznać się z wymiarami różnych formatów i ich zastosowaniami, żeby uniknąć problemów w przyszłości.

Pytanie 10

Nadrukowanie warstwy farby nadającej drukowi efekt wypukłości przedstawionej na ilustracji, wymaga przygotowania w pliku graficznym

A. elementów wypukłych w trybie RGB.

B. montażu wszystkich użytków projektu.

C. maski przycinającej dla elementów nie wymagających kolejnych warstw farby.

D. osobnych warstw z elementami nadrukowywanymi jako kolejne wypukłości druku.

Przygotowanie maski przycinającej dla elementów nie wymagających kolejnych warstw farby jest niewłaściwym rozwiązaniem w kontekście uzyskania efektu wypukłości w druku. Maska przycinająca ma na celu jedynie określenie obszaru, który ma zostać wycięty lub pominięty, a nie dodanie głębi czy tekstury. W rezultacie, korzystanie z takiej metody nie przyczyni się do osiągnięcia zamierzonego efektu wizualnego, jakim jest trójwymiarowość. Podobnie, montaż wszystkich użytków projektu nie odnosi się bezpośrednio do technik tworzenia wypukłości, ponieważ koncentruje się na organizacji elementów projektu, a nie na ich wizualnej prezentacji. Warto również zauważyć, że elementy wypukłe w trybie RGB, choć są istotne w kontekście kolorów i ich odwzorowania w druku, nie wpływają na sam proces tworzenia wypukłości. W druku, szczególnie w technologii druku cyfrowego, kluczowe jest zrozumienie, że tryb kolorów nie jest bezpośrednio związany z głębokością wydruku, co prowadzi do mylnych wniosków. Ważne jest, aby zrozumieć, iż efekty wypukłe wymagają starannego zaplanowania i przygotowania plików graficznych w odpowiednich warstwach, aby uzyskać ostateczny rezultat zgodny z oczekiwaniami klientów i standardami branżowymi.

Pytanie 11

Jakie będą całkowite wydatki związane z drukowaniem banera o wymiarach 3 × 10 m, jeśli wydajność plotera wynosi 20 m²/h, cena druku za 1 m² materiału wynosi 5 zł, a koszt pracy operatora wynosi 60 zł/h?

A. 180 zł

B. 160 zł

C. 240 zł

D. 300 zł

Wielu użytkowników może popełnić błąd w obliczeniach związanych z całkowitym kosztem wydrukowania banera, zwłaszcza w przypadku pomijania istotnych składników kosztów. Często dochodzi do zaniedbania kosztów robocizny, co może prowadzić do znaczącego niedoszacowania całkowitych wydatków. Na przykład, niektórzy mogą skupić się wyłącznie na koszcie materiałów, co w przypadku tego zadania wynosi 150 zł, a następnie mylnie przyjąć, że całkowity koszt to jedynie ta kwota. Tego rodzaju myślenie omija kluczowe aspekty procesu produkcji, w tym czas pracy operatora. Czasochłonność zadania powinna być zawsze uwzględniana w budżetowaniu, ponieważ nawet najniższe koszty materiałów nie mogą rekompensować wysokich kosztów pracy. Innym problemem, który może wystąpić, jest błędna interpretacja wydajności plotera. Na przykład, założenie, że wydajność 20 m²/h odnosi się tylko do materiałów, podczas gdy w rzeczywistości dotyczy to całego procesu drukowania, co wpływa na całkowity czas realizacji. Niezrozumienie tych zależności prowadzi do nieprawidłowych wniosków i może skutkować nieefektywnym zarządzaniem projektem, a tym samym stratami finansowymi. Dlatego niezbędne jest dokładne zrozumienie wszystkich elementów składających się na całkowity koszt, aby podejmować świadome decyzje w zakresie budżetowania i planowania produkcji.

Pytanie 12

Technika druku bezpośredniego stosowana do zadrukowania opakowań foliowych to

A. fleksografia.

B. typooffset.

C. tampondruk.

D. offset.

Fleksografia to zdecydowanie najczęściej stosowana technika druku bezpośredniego do zadrukowywania opakowań foliowych. Wynika to przede wszystkim z jej uniwersalności i zdolności do pracy na szerokiej gamie podłoży – od folii polietylenowych, przez polipropylen, aż po różne laminaty. W praktyce przemysłowej, fleksografia daje możliwość uzyskania bardzo trwałych i odpornych nadruków, które dodatkowo cechują się wysoką jakością i powtarzalnością. Osobiście uważam, że to właśnie elastyczność form drukowych (wykonywanych z gumy lub fotopolimeru) oraz możliwość stosowania szybkoschnących farb sprawiają, iż fleksografia jest nie do pobicia, szczególnie przy dużych nakładach i dynamicznych zmianach wzorów graficznych. Warto też zwrócić uwagę na to, że coraz więcej drukarni inwestuje w nowoczesne linie fleksograficzne, które pozwalają na drukowanie z dużą prędkością bez kompromisów na jakości. Z mojego punktu widzenia, jeśli chodzi o opakowania foliowe – chipsy, mrożonki, folie rolowane – fleksografia jest po prostu standardem branżowym. Może nie każdy wie, ale w tym procesie bardzo ważne jest precyzyjne dopasowanie twardości wałków rastrowych, tak żeby dobrze przenosiły farbę na bardzo gładkie i często śliskie powierzchnie. To pokazuje, jak ważne są tu detale technologiczne. Zdecydowana większość opakowań foliowych na rynku to właśnie fleksografia – wiedza ta przydaje się nie tylko na egzaminie, ale i później w praktyce zawodowej.

Pytanie 13

Tracking to

A. globalna regulacja odległości pomiędzy znakami w całym tekście.

B. ustalanie odległości pomiędzy sąsiednimi wierszami tekstu.

C. wyróżnienie tekstu poprzez wstawienie pomiędzy litery dodatkowych odstępów.

D. regulowanie odległości pomiędzy parami znaków w danym kroju pisma.

Tracking to termin typowo używany w typografii i projektowaniu graficznym. Chodzi tutaj o globalną regulację odległości między wszystkimi znakami w danym fragmencie tekstu, a nie tylko pojedynczymi parami liter. Przykładowo, jeśli w programie graficznym ustawisz tracking na +20, to każda litera w całym zaznaczonym akapicie będzie oddalona od sąsiadującej o tę samą wartość. To przydatne zwłaszcza przy składzie tekstów nagłówków, cytatów czy logotypów, gdzie odległości muszą być równomierne i czytelne. Duży tracking może sprawić, że tekst będzie wyglądał nowocześnie, minimalistycznie, czasem nawet bardziej elegancko, ale przesada tutaj bywa zgubna – zbyt duże odstępy rozbijają tekst i utrudniają czytanie. Według zasad projektowania, tracking stosuje się do całych bloków tekstu, w przeciwieństwie do kerningu, który dotyczy tylko konkretnych par znaków (np. litery A i V lub T i o). W praktyce, szczególnie w DTP czy podczas przygotowywania materiałów do druku, kontrola trackingu umożliwia zachowanie spójności wizualnej i poprawę czytelności. Moim zdaniem, znajomość tej funkcji zdecydowanie wyróżnia profesjonalistów, bo źle ustawione odstępy od razu rzucają się w oczy. Warto jeszcze pamiętać, że różne kroje pisma potrzebują innego podejścia do trackingu – nie ma jednego „złotego” ustawienia. Przy pracy na dużych formatach, jak plakaty, czasem leciutkie rozciągnięcie tekstu przez tracking poprawia efekt końcowy. To taka trochę sztuczka stara jak świat, ale wciąż działa.

Pytanie 14

Na której ilustracji element graficzny nie jest sposobem spersonalizowania druków?

A. Na ilustracji 3.

B. Na ilustracji 4.

C. Na ilustracji 2.

D. Na ilustracji 1.

Ilustracja 3 jest prawidłową odpowiedzią, ponieważ przedstawia symbol biohazardu, który nie ma zastosowania w kontekście spersonalizowania druków. Spersonalizowanie druku polega na dodaniu unikalnych informacji, które identyfikują dany dokument lub jego właściciela. Przykładowo, kod QR (ilustracja 1) może zawierać link do strony internetowej lub informacji kontaktowych, co ułatwia dostęp do dodatkowych danych. Kod kreskowy (ilustracja 2) jest powszechnie stosowany w handlu i może zawierać informacje o produkcie, umożliwiając automatyzację procesów sprzedaży. Numer PESEL (ilustracja 4) jest unikalnym identyfikatorem obywatela w Polsce, który może być użyty na dokumentach tożsamości, co również jest formą personalizacji. W kontekście dobrych praktyk branżowych, należy stosować elementy personalizacji, aby zwiększyć użyteczność i funkcjonalność dokumentów, co w konsekwencji przekłada się na efektywność komunikacji oraz obiegu informacji.

Pytanie 15

Jaki rodzaj oprogramowania powinien być użyty, by przenieść maszynopis książki do formy edytowalnej oraz umożliwić dalsze skład i łamanie tekstu?

A. OCR

B. ACR

C. CCR

D. GCR

Niewłaściwe odpowiedzi odnoszą się do różnych rodzajów technologii, które nie są przystosowane do konwersji tekstów z maszynopisów na formę edytowalną. ACR (Automatyczne Rozpoznawanie Znaków) jest pojęciem ogólnym, które może mylić z OCR, ale w rzeczywistości odnosi się do bardziej zaawansowanych systemów, które mogą nie być dostosowane do konwersji tekstów drukowanych. GCR (Rozpoznawanie Znaków Graficznych) jest technologią wykorzystywaną do rozpoznawania i interpretacji symboli graficznych, a nie tekstu, co czyni ją nieodpowiednią w kontekście przetwarzania maszynopisu książki. CCR (Rozpoznawanie Znaków Kodu) ma z kolei zastosowanie w skanowaniu kodów kreskowych i QR, co nie ma nic wspólnego z konwersją dokumentów tekstowych. Powszechnym błędem jest mylenie różnych technologii związanych z przetwarzaniem obrazu, co prowadzi do nieporozumień w wyborze odpowiedniego narzędzia do konkretnego zadania. Kluczowe jest zrozumienie, że OCR jest specyficznie zaprojektowane do konwersji tekstów, co odróżnia je od innych technologii, które mają inne zastosowania. W przypadku przekształcania maszynopisów, należy korzystać z oprogramowania, które specjalizuje się w rozpoznawaniu znaków, a nie z narzędzi przeznaczonych do zadań niezgodnych z tym celem.

Pytanie 16

Który z programów wchodzących w skład pakietu Adobe pozwala na automatyczne zarządzanie oraz katalogowanie zdjęć?

A. Media Encoder

B. Bridge

C. Widget Browser

D. Acrobat

Adobe Bridge to aplikacja stworzona z myślą o zarządzaniu zdjęciami oraz ich katalogowaniu w sposób zautomatyzowany. Umożliwia użytkownikom łatwe przeglądanie, organizowanie, wyszukiwanie i zarządzanie plikami graficznymi oraz multimedialnymi. Dzięki funkcji 'miniatur' użytkownik może szybko zidentyfikować zdjęcia, a także dodawać metadane, co znacząco ułatwia ich późniejsze odnajdywanie w dużych zbiorach. Bridge integruje się z innymi aplikacjami Adobe, takimi jak Photoshop czy InDesign, co pozwala na płynny przepływ pracy między różnymi programami. Przykładowo, jeśli fotografuje się wiele sesji zdjęciowych, można łatwo skatalogować te zdjęcia w strukturze folderów, a następnie dodawać etykiety i oceny, co sprzyja efektywnemu zarządzaniu projektami. Dobrą praktyką jest również regularne porządkowanie zbiorów i archiwizowanie starszych projektów, co można zrealizować dzięki funkcjom Bridge.

Pytanie 17

Mapy turystyczne klasyfikowane są jako akcydensy

A. informacyjne

B. przemysłowe

C. manipulacyjne

D. wydawnicze

Wybór odpowiedzi dotyczącej map turystycznych jako akcyjnych przemysłowych lub informacyjnych jest błędny, ponieważ nie uwzględnia kontekstu, w jakim mapy te są tworzone i wykorzystywane. Mapy przemysłowe odnoszą się do materiałów wykorzystywanych głównie w kontekście działalności przemysłowej, takich jak mapy zasobów czy infrastruktur przemysłowych, co znacznie różni się od zastosowania map turystycznych, które skupiają się na usługach związanych z turystyką i rekreacją. Z kolei określenie map jako informacyjnych może prowadzić do mylnego wniosku, że ich jedynym celem jest dostarczanie danych, podczas gdy kluczowym aspektem map turystycznych jest ich wydawnicza jakość oraz projektowanie. W dodatku, klasyfikacja ich jako manipulacyjnych nie ma podstaw w kontekście ich funkcji – mapy te nie mają na celu manipulowania opinią publiczną, lecz raczej mają służyć jako narzędzie do orientacji i planowania podróży. Takie błędne rozumienie może wynikać z braku znajomości różnic w typach publikacji oraz ich zastosowania w praktyce. Kluczowe jest zrozumienie, że mapy turystyczne są elementem rynku wydawniczego, który koncentruje się na kreowaniu wartościowych i użytecznych produktów dla użytkowników.

Pytanie 18

Który z parametrów skanera wpływa na jakość oraz precyzję odwzorowanych detali w zeskanowanych obrazach?

A. Typ pliku

B. Rodzaj monitora

C. Tempo skanowania

D. Rozdzielczość

Rozdzielczość jest kluczowym parametrem wpływającym na jakość i dokładność odwzorowywanych szczegółów w skanowanych obrazach. Definiuje ona ilość pikseli w jednostce powierzchni skanowanego materiału, co bezpośrednio przekłada się na zdolność uchwycenia detali. W praktyce, im wyższa rozdzielczość, tym większa liczba pikseli jest wykorzystywana do odwzorowania obrazu, co pozwala na uzyskanie wyraźniejszych i bardziej szczegółowych rezultatów. Na przykład, skanery o rozdzielczości 600 dpi (punktów na cal) będą w stanie uchwycić więcej detali niż te o rozdzielczości 300 dpi. W kontekście profesjonalnych zastosowań, takich jak archiwizacja dokumentów lub skanowanie dzieł sztuki, odpowiednia rozdzielczość jest niezbędna do zachowania wysokiej jakości odwzorowania, co jest zgodne z dobrymi praktykami w branży skanowania. Standardy, takie jak ISO 12647, podkreślają znaczenie rozdzielczości w procesach związanych z precyzyjnym odwzorowaniem, co jest istotne zarówno dla digitalizacji, jak i produkcji materiałów drukowanych.

Pytanie 19

Światło międzywierszowe to

A. kerning.

B. akapit.

C. interlinia.

D. sztywna spacja.

Interlinia, czyli światło międzywierszowe, to jedno z kluczowych pojęć w składzie tekstu, zwłaszcza w typografii komputerowej i projektowaniu graficznym. To właśnie odległość pomiędzy dolną linią jednego wiersza a dolną linią następnego, mierzona zazwyczaj w punktach typograficznych. Odpowiednie dobranie interlinii wpływa na czytelność i estetykę tekstu. Na przykład, w profesjonalnych publikacjach często stosuje się interlinię o 120–140% wielkości czcionki. Zbyt mała interlinia sprawia, że tekst jest zbity i trudny w odbiorze, a zbyt duża powoduje, że wiersze wydają się „rozjeżdżać” i tracą spójność wizualną. To światło jest szczególnie istotne w dłuższych tekstach, gdzie komfort czytania ma ogromne znaczenie. Moim zdaniem, osoby pracujące z tekstem powinny eksperymentować z różnymi wartościami interlinii, bo każdy projekt i rodzaj publikacji wymaga czasem innego ustawienia (np. w poezji interlinia bywa większa). Warto też wiedzieć, że w programach typu Adobe InDesign czy MS Word ta wartość jest często ustawiana automatycznie, ale ręczne jej dopasowanie daje dużo lepszy efekt. Z mojego doświadczenia kluczowa jest konsekwencja – raz wybrana interlinia powinna być stosowana w całym dokumencie, co daje profesjonalny i przejrzysty efekt końcowy.

Pytanie 20

Jaką kolejność powinny mieć karty tytułowe w czwórce tytułowej?

A. Strona: tytułowa, redakcyjna, przedtytułowa, przytytułowa

B. Strona: przedtytułowa, przytytułowa, tytułowa, redakcyjna

C. Strona: przytytułowa, przedtytułowa, redakcyjna, tytułowa

D. Strona: redakcyjna, przedtytułowa, tytułowa, przytytułowa

Wybierając niewłaściwą kolejność stron, można wprowadzić czytelnika w błąd, co może prowadzić do nieporozumień dotyczących treści publikacji. Niekiedy mylnie zakłada się, że najpierw powinny pojawiać się strony redakcyjne bądź tytułowe, co jest sprzeczne z praktykami stosowanymi w profesjonalnym wydawnictwie. Użytkownicy mogą myśleć, że strona redakcyjna, która zazwyczaj zawiera kwestie formalne, powinna być na początku, jednak w praktyce jest ona ostatnim elementem struktury publikacji. Podobnie, umieszczając stronę tytułową przed stroną przytytułową, można sprawić, że kluczowe informacje, takie jak kontekst i cel pracy, zostaną pominięte, co zniekształca przekaz. Ważne jest, aby zrozumieć, że każda z tych stron pełni określoną rolę w prezentacji pracy, a ich kolejność ma na celu ułatwienie odbioru treści przez czytelnika. Dbanie o poprawną strukturę publikacji nie tylko zwiększa jej profesjonalizm, ale także wpływa na postrzeganą wartość merytoryczną. Dlatego znajomość i stosowanie dobrych praktyk w zakresie układu treści jest niezbędne w każdej dziedzinie wymagającej publikacji.

Pytanie 21

Wielkość wcięcia akapitowego jest uzależniona między innymi od

A. rozmiaru interlinii

B. typologii czcionki

C. stylu czcionki

D. wielkości czcionki

Stopień pisma, definiowany jako wysokość liter w danym kroju, wpływa na wielkość wcięcia akapitowego w sposób bezpośredni. W standardach typograficznych, większy stopień pisma wymaga proporcjonalnych zmian w wcięciu akapitowym, aby zapewnić odpowiednią równowagę wizualną tekstu. Przykładowo, w projektach wydawniczych, gdzie używa się większych liter, wcięcia akapitowe są zazwyczaj zwiększane, aby zachować czytelność i estetykę. W praktyce, podczas tworzenia dokumentów, należy brać pod uwagę nie tylko stopień pisma, ale i ogólny styl projektu. Dobrze zaplanowane wcięcia akapitowe poprawiają hierarchię tekstu, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie projektowania graficznego. W zależności od kontekstu, na przykład w książkach czy artykułach naukowych, odpowiednie wcięcia mogą także wpływać na odbiór treści przez czytelników, co jest kluczowe w każdej formie publikacji.

Pytanie 22

Jak nazywa się ostatnia linia akapitu zlokalizowana na początku kolumny?

A. Bękart

B. Wdowa

C. Sierota

D. Szewc

Niepoprawne odpowiedzi odzwierciedlają pewne zrozumienie terminologii związanej z typografią, ale w rzeczywistości są nieadekwatne w kontekście opisanego pytania. Sierota, na przykład, odnosi się do pojedynczego wiersza akapitu, który znajduje się na końcu strony lub kolumny, co sprawia, że wygląda jak odludek, a nie na początku kolumny. Takie sytuacje mogą powodować wrażenie niepełności tekstu i obniżać jego estetykę, co jest sprzeczne z zasadami dobrego projektowania. Szewc i wdowa to pojęcia, które również nie pasują do definicji ostatniego wiersza akapitu na początku kolumny; szewc jest terminem, który nie jest powszechnie uznawany w typografii, a wdowa odnosi się do krótkiego wiersza, który kończy akapit, a znajduje się na stronie samodzielnie. Każde z tych niepoprawnych terminów ilustruje różne aspekty typografii, które mogą przyczyniać się do chaosu wizualnego w publikacjach, jednak nie odnoszą się bezpośrednio do opisanego zjawiska. Zrozumienie tych terminów i ich różnic jest kluczowe dla osiągnięcia profesjonalnego poziomu w projektowaniu graficznym i typografii.

Pytanie 23

Kolorystykę przedstawionej na rysunku pocztówki technologicznie określa zapis

A. 2 + 2

B. 4 + 2

C. 4 + 1

D. 6 + 0

Wybór innej opcji zamiast "4 + 1" wskazuje na pewne nieporozumienie dotyczące podstawowych zasad druku kolorowego. Inne zapisy, takie jak "2 + 2" czy "6 + 0", sugerują zastosowanie mniejszej liczby kolorów lub niewłaściwych kombinacji, co może prowadzić do nieodpowiednich efektów wizualnych. Na przykład, zapis "2 + 2" wskazuje na użycie jedynie dwóch kolorów bazowych, co może ograniczyć możliwości uzyskania pełnej palety kolorów, a dwa dodatkowe kolory mogą nie wystarczyć do stworzenia skomplikowanych odcieni, co jest kluczowe w nowoczesnym projektowaniu graficznym. Z kolei zapis "6 + 0" sugeruje użycie sześciu kolorów, co w standardowej technologii druku offsetowego nie ma zastosowania, a dodatkowy kolor nie zostałby wykorzystany. W rezultacie, projekt mógłby być niewłaściwie odwzorowany, co często prowadzi do braku zadowolenia klientów. Typowe błędy myślowe obejmują niepełne zrozumienie, jak funkcjonują systemy kolorów w drukarstwie oraz ich zastosowanie w praktyce. Ważne jest, aby zrozumieć, że technika "4 + 1" daje możliwość uzyskania bardzo bogatej kolorystyki, co jest niezbędne w dzisiejszej branży reklamowej i poligraficznej, gdzie jakość druku ma kluczowe znaczenie dla efektywności komunikacji wizualnej.

Pytanie 24

Jaki będzie koszt realizacji 200 okładek, jeśli produkcja 10 okładek z jednego arkusza kosztuje 8 zł?

A. 200 zł

B. 80 zł

C. 100 zł

D. 160 zł

Koszt wykonania 200 okładek można obliczyć, stosując prostą proporcję. Skoro koszt wykonania 10 okładek wynosi 8 zł, to koszt jednostkowy jednej okładki wynosi 0,80 zł (8 zł podzielone przez 10). Aby obliczyć koszt 200 okładek, mnożymy koszt jednostkowy przez liczbę okładek: 0,80 zł * 200 = 160 zł. Tego typu obliczenia są powszechnie stosowane w sektorze produkcyjnym i usługowym, gdzie koszt jednostkowy ma kluczowe znaczenie dla efektywności finansowej. Przykładem zastosowania tego obliczenia może być drukarnia, która przyjmuje zlecenia na produkcję materiałów reklamowych. Przykład ten ilustruje, jak ważne jest zrozumienie kosztów jednostkowych oraz umiejętność przewidywania całkowitych kosztów w planowaniu budżetu. Dobrą praktyką jest również monitorowanie kosztów produkcji w czasie rzeczywistym, co pozwala na szybką reakcję w przypadku nieprzewidzianych wydatków.

Pytanie 25

Jakie formaty powinien mieć nieregularny obiekt wektorowy, aby jego przezroczystość była zachowana po umieszczeniu go na stronie www?

A. PNG, JPEG

B. PNG, GIF

C. PNG, BMP

D. GIF, BMP

Odpowiedź 'PNG, GIF' jest prawidłowa, ponieważ oba te formaty obsługują przezroczystość, co jest istotne przy prezentowaniu nieregularnych obiektów wektorowych na stronach internetowych. Format PNG (Portable Network Graphics) jest szczególnie popularny do przechowywania obrazów z przezroczystością, ponieważ pozwala na zastosowanie kanału alfa, co oznacza, że każdy piksel może mieć różne poziomy przezroczystości. Dzięki temu można uzyskać płynne przejścia i cienie, co jest niezbędne w nowoczesnym designie stron. Z kolei GIF (Graphics Interchange Format) obsługuje przezroczystość w ograniczony sposób, akceptując jedynie jeden kolor jako przezroczysty, co w wielu przypadkach wystarcza do zastosowań internetowych, zwłaszcza dla prostszych grafik. Przykłady zastosowania to ikony na stronach internetowych, logo, czy każda inna grafika wymagająca zachowania tła. Oba formaty są szeroko wspierane przez przeglądarki internetowe, co czyni je idealnymi do użycia w projektach online. Wybierając właściwy format, projektanci muszą także brać pod uwagę rozmiar pliku oraz jakość obrazu, co jest kluczowe dla optymalizacji szybkości ładowania strony.

Pytanie 26

Na podstawie fragmentu zlecenia produkcyjnego określ, ile płyt CtP należy wykonać w celu realizacji zlecenia.

ZLECENIODAWCA	PPHU ZIBI S.A. OPOCZNO
TYTUŁ/NAZWA	PLAKAT jednostronny
NAKŁAD NETTO GOTOWEGO WYROBU	2 000
DATA PRZYJĘCIA	05.06.2015
DATA I MIEJSCE ODBIORU	10.08.2015 – wysyłka do klienta
PRZYGOTOWALNIA
LICZBA PŁYT	?
DRUK
MASZYNA	Heidelberg Speedmaster CD 102-4
PAPIER	papier 200 g/m², B1 jednostronnie powlekany
FORMAT DRUKU	B1
ILOŚĆ UŻYTKÓW	2
FORMAT UŻYTKÓW	A2
KOLORYSTYKA	4 + 0
NAKŁAD ARKUSZY NETTO	1 000
NAKŁAD ARKUSZY BRUTTO	1 080

A. 2 szt

B. 4 szt

C. 8 szt

D. 1 szt

Wybranie odpowiedzi, która nie wskazuje czterech płyt CtP, może wynikać z nieporozumienia dotyczącego zasad druku offsetowego. Wiele osób może błędnie zakładać, że do druku jednostronnego wystarczy mniej niż cztery płyty, co prowadzi do wyboru takich opcji jak 1, 2 czy 8 sztuk. Tego typu myślenie często wynika z niepełnego zrozumienia procesu druku. Na przykład, może się wydawać, że wystarczy jedna płyta do wydrukowania całego projektu, jednak w rzeczywistości każdy kolor wymaga oddzielnej płyty, aby uzyskać właściwe nasycenie i odwzorowanie barw. W przypadku zlecenia, które obejmuje kolory CMYK, pominięcie któregokolwiek z nich skutkuje niepełnym odwzorowaniem kolorów, co jest nie do zaakceptowania w profesjonalnym druku. Inne odpowiedzi, takie jak 2 czy 8, również są nietrafione, ponieważ nie respektują podstawowych zasad dotyczących liczby kolorów w druku offsetowym. Zrozumienie tego procesu jest kluczowe, aby uniknąć błędów, które mogą prowadzić do nieefektywności produkcji oraz dodatkowych kosztów związanych z ponownym przygotowaniem płyt. Przykładem może być sytuacja, w której projektant decyduje się na nietypowe kolory, co wymagałoby dodatkowych płyt, a nie uwzględnienie tego w początkowym zleceniu może prowadzić do poważnych opóźnień i problemów z jakością druku.

Pytanie 27

Jaki format pliku graficznego umożliwia skalowanie obiektów zawierających wektorowe logo bez utraty jakości?

A. AI

B. JPEG

C. PSD

D. BMP

Format AI, czyli Adobe Illustrator, jest wektorowym formatem pliku, który umożliwia zachowanie wysokiej jakości grafiki podczas skalowania. Obiekty wektorowe są zbudowane z linii i krzywych zdefiniowanych matematycznie, co oznacza, że można je dowolnie powiększać lub zmniejszać bez utraty jakości. Jest to szczególnie istotne w przypadku logo, które często muszą być używane w różnych rozmiarach, od wizytówek po billboardy. Zastosowanie formatu AI jest powszechne w branży graficznej, gdyż jest on standardem dla projektów, które będą poddawane dalszej edycji lub drukowi. Możliwość łatwej edycji kolorów, kształtów i innych elementów sprawia, że format ten jest niezwykle użyteczny dla grafików. Dodatkowo, pliki AI mogą być eksportowane do innych formatów, co czyni je wszechstronnym narzędziem w procesie projektowania. Znajomość tego formatu jest istotna dla profesjonalnych grafików, którzy chcą dostarczać wysokiej jakości materiały marketingowe.

Pytanie 28

Ile arkuszy netto w formacie A2 jest potrzeba do wydrukowania 15 000 egzemplarzy broszur składających się z 12 stron i mających wymiary 180 x 180 mm?

A. 18 000 arkuszy

B. 15 000 arkuszy

C. 12 000 arkuszy

D. 21 000 arkuszy

Aby obliczyć liczbę arkuszy netto formatu A2 potrzebnych do wydrukowania 15 000 sztuk 12-stronicowych broszur formatu 180 x 180 mm, należy najpierw zrozumieć, jak te elementy współdziałają. Broszura składa się z 12 stron, co oznacza, że do jej wydrukowania potrzeba 12 stron papieru. Przy formatowaniu do formatu A2, który ma wymiary 420 x 594 mm, można uzyskać wiele broszur na jednym arkuszu. Obliczając, ile broszur może być wydrukowanych na jednym arkuszu A2, możemy stwierdzić, że w zależności od układu, zazwyczaj można zmieścić 4 broszury 180 x 180 mm na jednym arkuszu A2. Dlatego do wydrukowania 15 000 broszur potrzebujemy 15 000 / 4 = 3 750 arkuszy A2. Wydaje się, że odpowiedź 15 000 arkuszy jest nieprawidłowa, co wskazuje na konieczność ponownego rozważenia układu i wykorzystania arkuszy. W praktyce, przy projektowaniu broszur i ich wydruku, niezwykle ważne jest zrozumienie efektywności wykorzystania papieru oraz optymalizacji procesów produkcyjnych, co jest zgodne z zasadami zrównoważonego rozwoju w branży poligraficznej.

Pytanie 29

Aby poprawić zniszczone zdjęcie po jego digitalizacji, należy wykorzystać oprogramowanie Adobe

A. InDesign

B. Photoshop

C. Illustrator

D. Animate

Photoshop to najbardziej rozpoznawalne oprogramowanie do edycji grafiki rastrowej, które jest powszechnie stosowane w branży fotograficznej i graficznej do retuszu zdjęć. Jego potężne narzędzia, takie jak pędzle, filtry, warstwy i maski, umożliwiają precyzyjną korekcję kolorów, usuwanie niedoskonałości oraz przywracanie detali w zniszczonych zdjęciach. Przykładowo, podczas retuszu zniszczonego zdjęcia po digitalizacji, można skorzystać z narzędzi takich jak „Clone Stamp” lub „Healing Brush”, które pozwalają na precyzyjne naprawienie uszkodzonych obszarów. Ponadto, Photoshop obsługuje szeroką gamę formatów plików, co czyni go elastycznym rozwiązaniem do pracy nad projektami różnej wielkości i złożoności. Dzięki standardom branżowym, Photoshop stał się de facto normą w edytowaniu zdjęć, co podkreśla jego rolę w zachowaniu jakości i detali w pracy nad fotografiami.

Pytanie 30

Jakie narzędzie jest najczęściej używane do wycinania obiektów w programach graficznych?

A. Pędzel

B. Gumka

C. Lasso

D. Gradient

Narzędzie Lasso jest jednym z najczęściej używanych narzędzi w programach graficznych, takich jak Adobe Photoshop, GIMP czy CorelDRAW, do selekcji i wycinania obiektów z obrazu. Jego popularność wynika z elastyczności i precyzji, jaką oferuje przy wybieraniu nieregularnych kształtów. Lasso umożliwia użytkownikowi ręczne obrysowanie obiektu, co jest szczególnie przydatne, gdy automatyczne algorytmy nie radzą sobie z precyzyjnym wyborem. Dzięki narzędziu Lasso można z łatwością izolować skomplikowane elementy grafiki, takie jak włosy czy gałęzie drzew, co jest trudne do osiągnięcia przy użyciu prostszych narzędzi selekcji. W praktyce często stosuje się kombinację narzędzia Lasso z innymi technikami, takimi jak maski warstwowe, aby uzyskać jak najlepsze rezultaty. Znajomość tego narzędzia jest kluczowa dla każdego grafika, który chce efektywnie edytować zdjęcia i tworzyć złożone kompozycje graficzne. W branży graficznej dobra selekcja to podstawa wielu zaawansowanych technik edycji.

Pytanie 31

W pokazanym na rysunku okienku poleceń dostępnym w programie do składu i łamania tekstu można określić

A. krój pisma, orientację i rozmiar strony.

B. tylko krój pisma.

C. krój pisma i oblewanie tekstu.

D. krój pisma, interlinie i kerning.

Poprawna odpowiedź to krój pisma, interlinie i kerning, co jest zgodne z funkcjonalnościami dostępnymi w programie do składu i łamania tekstu. W praktyce, krój pisma odnosi się do wyboru czcionki, która ma kluczowe znaczenie dla estetyki tekstu oraz jego czytelności. Wybór odpowiedniego kroju pisma może znacząco wpłynąć na odbiór wizualny dokumentu. Interlinia z kolei wpływa na odstęp między poszczególnymi wierszami tekstu, co ma istotne znaczenie dla przejrzystości i komfortu czytania. Odpowiednia interlinia sprawia, że tekst jest łatwiejszy do przyswojenia, co jest szczególnie ważne w dłuższych dokumentach. Kerning, czyli regulacja odstępów między literami, również ma kluczowe znaczenie dla estetyki i czytelności tekstu. Dobry kerning zapobiega zbyt dużym odstępom, które mogą wprowadzać chaos, oraz zbyt małym, które mogą utrudniać czytanie. Warto pamiętać, że efektywne wykorzystanie tych parametrów jest zgodne z najlepszymi praktykami w dziedzinie typografii, co potwierdzają liczne źródła branżowe.

Pytanie 32

Rozdzielczość zamieszczonej bitmapy o wymiarach 6 x 6 cm, przeznaczonej do druku offsetowego powinna wynosić

A. 300 ppi

B. 120 dpi

C. 72 ppi

D. 720 dpi

Odpowiedź 300 ppi jest poprawna, ponieważ jest to standardowa rozdzielczość dla druku offsetowego, zapewniająca wysoką jakość wydruków. W branży poligraficznej, szczególnie przy produkcji materiałów, które będą oglądane z bliska, takich jak fotografie i ilustracje, kluczowe jest wykorzystanie odpowiedniej rozdzielczości, aby uniknąć efektu pikselizacji. Zastosowanie 300 ppi jest wynikiem kompromisu między jakością a wielkością pliku, co jest istotne w przypadku druku offsetowego, gdzie przy dużych nakładach istotne są zarówno koszty produkcji, jak i finalna jakość wizualna. Przy tej rozdzielczości każdy cal obrazu składa się z 300 pikseli, co umożliwia uzyskanie szczegółowych i wyraźnych obrazów. W praktyce, wiele drukarni stosuje tę wartość, aby zapewnić, że finalny produkt będzie odpowiadał oczekiwaniom klientów. Dla osób pracujących w branży, znajomość tych standardów jest niezbędna, aby móc efektywnie współpracować z grafikami i drukarniami, a także by móc ocenić jakość materiałów przed ich wydrukiem.

Pytanie 33

Przed przystąpieniem do procesu naświetlania form drukarskich z wielokolorowego pliku graficznego, należy wykonać

A. usunięcie kanału alfa

B. kalibrowanie monitora

C. separację barwną

D. buforowanie pliku

Separacja barwna to naprawdę ważny proces w druku wielobarwnym. Chodzi o to, że musimy podzielić kolory z pliku graficznego na różne warstwy, które później wykorzystamy w trakcie drukowania. Zwykle korzystamy z modelu barw CMYK, czyli cyjan, magenta, żółty i czarny. Każdy z tych kolorów traktuje się osobno, co daje możliwość uzyskania fajnych odcieni i tonacji. Na przykład, w druku offsetowym, każdy kolor jest naświetlany osobno, co daje świetne efekty. Takie standardy jak ISO 12647 pokazują, jak ważna jest ta dokładna separacja barwna, żeby wszystko wyglądało spójnie w różnych procesach produkcji. Warto też zapamiętać, że jeśli separacja nie będzie odpowiednia, to mogą pojawić się błędy z odwzorowaniem kolorów, co może znacznie pogorszyć jakość finalnego produktu. Dlatego zanim zaczniemy naświetlać formy, warto sprawdzić, czy wszystkie kolory są dobrze oddzielone i przygotowane do druku.

Pytanie 34

Aby zrealizować 1 000 rozkładów jazdy w formacie A5, jaka maszyna powinna być wykorzystana?

A. offsetowa i krajarka trójnożowa

B. sitodrukowa i krajarka jednonożowa

C. drukująca cyfrowa i krajarka trójnożowa

D. drukująca cyfrowa i ploter tnący

Wybór maszyn offsetowych oraz krajarki trójnożowej, drukowania sitodrukowego z krajarką jednonożową, czy też cyfrowych z krajarką trójnożową nie jest optymalnym rozwiązaniem dla produkcji 1 000 rozkładów jazdy w formacie A5. Technologia offsetowa charakteryzuje się wysoką jakością druku oraz niskimi kosztami jednostkowymi przy dużych nakładach, jednak nie jest efektywna przy mniejszych seriach ze względu na długi czas przygotowania maszyn oraz wyższe koszty startowe. Krajarka trójnożowa, mimo że jest odpowiednia do cięcia arkuszy, nie zawsze zapewnia precyzję wymaganą w produkcji materiałów o małych formatach. W przypadku sitodruku, technologia ta jest zdecydowanie bardziej odpowiednia do druku na materiałach tekstylnych czy innych powierzchniach, a nie do produkcji druku papierowego, co czyni tę opcję nieadekwatną. Użytkownicy często mylą technologie druku, sądząc, że każda maszyna nadaje się do wszystkich zastosowań. Warto zwrócić uwagę na specyfikę materiałów, które chcemy wyprodukować oraz ich docelowe zastosowania, co niejednokrotnie prowadzi do nieprawidłowych wyborów. Dlatego kluczowe jest zrozumienie, jakie technologie są najlepsze dla konkretnych zadań, co pozwala na uzyskanie optymalnych rezultatów w produkcji poligraficznej.

Pytanie 35

Popularną formą pozyskiwania zdjęć cyfrowych są

A. sklepy digitalne.

B. banki poligraficzne.

C. magazyny diapozytywowe.

D. serwisy stokowe.

Serwisy stokowe to zdecydowanie jeden z najpopularniejszych i najbardziej profesjonalnych sposobów zdobywania zdjęć cyfrowych, zwłaszcza w pracy projektowej, marketingowej czy graficznej. Takie platformy jak Adobe Stock, Shutterstock czy nawet polski Fotolia dają dostęp do ogromnej bazy zdjęć, które można łatwo przeszukiwać po słowach kluczowych. Moim zdaniem to świetna opcja, bo masz pewność legalności wykorzystania zdjęć – większość tych serwisów oferuje różne typy licencji, najczęściej Royalty Free, co bardzo ułatwia późniejsze użycie materiałów np. w reklamach, na stronach internetowych czy w materiałach drukowanych. Standardem w branży jest korzystanie właśnie z takich źródeł, żeby uniknąć problemów z prawem autorskim czy jakościowych niespodzianek. Co ciekawe, serwisy stokowe bardzo często mają zróżnicowane cenniki, a czasem nawet darmowe zasoby, co pozwala dopasować wybór do budżetu projektu. W praktyce, gdy ktoś szuka zdjęć do folderu reklamowego albo prezentacji firmowej, to praktycznie zawsze pierwszym wyborem są te stokowe bazy zdjęć. Z mojego doświadczenia wynika też, że coraz więcej fotografów wrzuca tam swoje prace, więc wybór jest naprawdę szeroki. To już taki światowy standard branżowy. Warto też pamiętać, że zdjęcia ze stoków są zazwyczaj w wysokiej rozdzielczości, gotowe do dalszej obróbki.

Pytanie 36

We fragmencie składu tekstu popełniono błąd nazywany

A. kerningiem.

B. szewcem.

C. akcentem.

D. bękartem.

Błąd nazywany 'bękartem' jest istotnym zagadnieniem w składzie tekstu, ponieważ wpływa na estetykę i czytelność dokumentu. Występuje, gdy ostatni wiersz akapitu zostaje umieszczony na początku nowej kolumny lub strony, co jest niepożądane z perspektywy typografii. W praktyce, aby uniknąć błędów tego typu, projektanci i redaktorzy powinni stosować techniki, takie jak kontrolowanie łamania tekstu, aby upewnić się, że akapity są odpowiednio zamykane w obrębie jednej kolumny. Można to osiągnąć poprzez dostosowanie ustawień programu do składu, co pozwala na lepsze zarządzanie przestrzenią. Dobrą praktyką jest także stosowanie narzędzi do analizy typograficznej, które zwracają uwagę na takie błędy. Poprawne zarządzanie bękartami nie tylko podnosi jakość publikacji, ale również poprawia doświadczenia czytelnicze, co jest kluczowe w profesjonalnym środowisku wydawniczym.

Pytanie 37

Według kalkulacji kosztów wydrukowania 20 000 akcydensów na arkuszowej maszynie offsetowej jednostkowy koszt jednego akcydensu wynosi 3 zł. Jeśli zamówienie wzrośnie o 40%, to koszt pojedynczego akcydensu

A. zwiększy się w wyniku większej liczby zmian w pracy drukarza

B. zmniejszy się, ze względu na wykorzystanie tej samej liczby form drukowych

C. wzrośnie, ponieważ nakład się zwiększy

D. pozostanie taki sam z uwagi na niewielki wzrost nakładu

Mimo że na pierwszy rzut oka można uznać, że przy zwiększonym nakładzie wzrosną również koszty jednostkowe, podejście to jest mylące. Koszt jednostkowy akcji druku nie jest tylko sumą wszystkich kosztów rozłożoną na konkretne egzemplarze, ale jest również funkcją wielkości zamówienia oraz rodzaju zastosowanej technologii druku. W przypadku offsetu, kluczowym aspektem jest fakt, że przygotowanie maszyn i form drukowych generuje stałe koszty, które nie zmieniają się proporcjonalnie do zwiększającej się liczby wydruków. Wzrost nakładu o 40% nie prowadzi do proporcjonalnego wzrostu kosztów; zamiast tego, wiele kosztów pozostaje stałych i jest rozkładanych na większą liczbę akcji, co w rzeczywistości skutkuje obniżeniem kosztu jednostkowego. Wydaje się, że niektórzy mogą myśleć, że większa liczba zmian pracy drukarza, wynikająca z większego nakładu, spowoduje wzrost kosztów, jednak w praktyce, dobrze zorganizowany proces produkcyjny pozwala na zwiększenie wydajności bez znaczącego wpływu na dodatkowe koszty. Tematyka kosztów produkcji w druku offsetowym jest ściśle związana z zasadą efektywności, gdzie większe nakłady prowadzą do lepszego rozkładu stałych kosztów, co jest potwierdzone w różnych badaniach i analizach branżowych.

Pytanie 38

Model kolorów oparty na addytywnym łączeniu trzech barw podstawowych jest określany akronimem

A. CIE

B. HSB

C. RGB

D. HSL

Odpowiedź RGB jest poprawna, ponieważ model ten opiera się na addytywnym mieszaniu trzech podstawowych kolorów: czerwonego, zielonego i niebieskiego. W modelu RGB, kombinacje tych trzech barw tworzą wszystkie inne kolory, co jest kluczowe w kontekście technologii wyświetlaczy, takich jak monitory i telewizory. Każdy z kolorów jest reprezentowany przez wartość od 0 do 255, co daje łącznie 16,7 miliona możliwych kolorów, co jest niezwykle istotne w projektowaniu graficznym i web designie. W praktyce, ten model jest powszechnie stosowany w różnych aplikacjach multimedialnych, od edytorów zdjęć po oprogramowanie do tworzenia wideo. Standardy takie jak sRGB (standard RGB) zapewniają jednolitą reprodukcję kolorów w różnych urządzeniach, co jest niezbędne dla zachowania spójności wizualnej. Dodatkowo, zrozumienie modelu RGB jest kluczowe dla każdego, kto chce pracować w dziedzinie grafiki komputerowej czy projektowania interfejsów użytkownika, ponieważ pozwala na precyzyjne dobieranie kolorów w zależności od ich zastosowania.

Pytanie 39

Która barwa przedstawiona na ilustracji odpowiada składowi kolorystycznemu: C0 M30 Y100 K0?

A. A.

B. D.

C. C.

D. B.

Podany skład C0 M30 Y100 K0 oznacza, że w druku nie używamy w ogóle cyjanu i czerni, a kolor budujemy tylko z magenty (30%) i żółci (100%). Taki układ procentów daje typowy, dość czysty ciepły odcień żółtego przechodzący lekko w pomarańcz, bo dominuje żółty, a magenta tylko delikatnie go „podgrzewa”. Brak cyjanu sprawia, że w barwie nie pojawia się zielenienie ani ochłodzenie, a brak czerni powoduje, że kolor jest żywy, jasny i raczej mocno nasycony. Właśnie taki efekt widzimy w odpowiedzi D – ciepły, pomarańczowo‑żółty kolor, typowy np. dla ikon ostrzegawczych, elementów infografik czy przycisków CTA w projektach reklamowych. W praktyce poligraficznej takie zestawienia CMYK są podstawą świadomego budowania kolorów w projektach do druku. Z mojego doświadczenia dobrze jest zapamiętać kilka charakterystycznych kombinacji: czyste żółcie to zwykle wysoki Y i niskie M, czerwienie – wysoka M i średni Y, a zielenie – wysoki C i Y przy małej magencie. Przy przygotowaniu plików do druku (zgodnie z dobrymi praktykami prepress) zawsze pracujemy w przestrzeni CMYK, korzystamy z profili ICC (np. FOGRA39, FOGRA51) i sprawdzamy w próbie cyfrowej, czy kolor z ekranu odpowiada temu, co chcemy uzyskać na papierze. Warto też pamiętać, że na różnych podłożach (kredzie, offset, karton) ten sam skład C0 M30 Y100 K0 może wyglądać minimalnie inaczej, dlatego w druku bardziej zawodowym często korzysta się dodatkowo z wzorników CMYK lub Pantone do weryfikacji wizualnej.

Pytanie 40

Jaką rozdzielczość powinno mieć skanowanie wielobarwnego oryginału, jeśli w druku offsetowym ma być powiększony dwukrotnie?

A. 600 dpi

B. 900 dpi

C. 300 dpi

D. 800 dpi

Wybór rozdzielczości 300 dpi jest niewłaściwy w kontekście powiększenia oryginału w druku offsetowym. Choć 300 dpi jest standardową rozdzielczością druku, nie uwzględnia faktu, że w przypadku powiększenia obrazu o 200% konieczne jest podwojenie wartości dpi. Wartość dpi określa liczbę punktów na cal, a przy powiększaniu oryginału o 100%, rozdzielczość skanowania powinna być zwiększona, aby zrekompensować utratę jakości. Praktycznie oznacza to, że obraz skanowany z 300 dpi, gdy zostanie powiększony, straci na ostrości i szczegółowości. Wybór 800 lub 900 dpi również nie jest uzasadniony, ponieważ prowadzi do uzyskania zbędnych danych, które nie tylko zwiększają rozmiar pliku, ale także mogą wprowadzać problemy z przetwarzaniem i obróbką graficzną. W branży graficznej zaleca się stosowanie optymalnych rozdzielczości, które odpowiadają finalnym wymaganiom druku, co w tym przypadku wynosi 600 dpi dla oryginałów powiększanych 2x. Typowym błędem jest zatem myślenie, że wyższa rozdzielczość zawsze prowadzi do lepszej jakości, co nie jest prawdą, jeśli nie jest dostosowana do wymagań końcowego produktu.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej