Wyniki egzaminu

Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik budownictwa
  • Kwalifikacja: BUD.14 - Organizacja i kontrola robót budowlanych oraz sporządzanie kosztorysów
  • Data rozpoczęcia: 28 stycznia 2026 22:18
  • Data zakończenia: 28 stycznia 2026 22:45

Egzamin zdany!

Wynik: 29/40 punktów (72,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Oblicz ilość zmian potrzebnych do wykonania stropu gęstożebrowego o powierzchni 15 m x 10 m, jeżeli dzienna wydajność przy pracy na jednej zmianie wynosi 5 m2?

A. 25 zmian
B. 75 zmian
C. 50 zmian
D. 30 zmian
Aby obliczyć pracochłonność wykonania stropu gęstożebrowego o wymiarach 15 m x 10 m, najpierw należy obliczyć całkowitą powierzchnię stropu, która wynosi 150 m² (15 m x 10 m). Znając wydajność dzienną wynoszącą 5 m², możemy łatwo określić, ile dni pracy będzie potrzebnych do zrealizowania tego zadania. Dzielimy całkowitą powierzchnię przez wydajność: 150 m² / 5 m² = 30 dni. Oznacza to, że wykonanie stropu zajmie 30 zmian roboczych. W praktyce, takie obliczenia są kluczowe w planowaniu projektów budowlanych, umożliwiając odpowiednie alokowanie zasobów oraz harmonogramowanie pracy. Dobre praktyki w branży budowlanej nakazują dokładne analizowanie wydajności pracowników oraz warunków pracy, co pozwala na precyzyjne oszacowanie czasu potrzebnego na realizację zleceń, co w efekcie może prowadzić do optymalizacji kosztów i zwiększenia efektywności działań inwestycyjnych.

Pytanie 2

Przedstawione na rysunku urządzenie, umożliwiające pomiar różnicy wysokości pomiędzy punktami terenowymi, to

Ilustracja do pytania
A. teodolit.
B. tachimetr.
C. niwelator.
D. dalmierz.
Wybór teodolitu jako odpowiedzi na to pytanie jest nieprawidłowy, ponieważ teodolit jest narzędziem skoncentrowanym na pomiarach kątowych, a nie różnicy wysokości. Teodolit składa się z obrotowego teleskopu, który umożliwia pomiar kątów poziomych i pionowych. Używa się go głównie w geodezji do wyznaczania punktów w terenie oraz w inżynierii do pomiarów kątowych i wyznaczania tras. Dla wielu geodetów teodolit jest kluczowym narzędziem, ale jego zastosowanie ogranicza się do pomiarów kątowych, co wyklucza go z grupy urządzeń do pomiaru wysokości. Tachimetr, chociaż może być wykorzystywany do pomiarów odległości oraz kątów, również nie spełnia funkcji niwelatora, gdyż jego główną rolą jest połączenie pomiaru odległości i kąta w celu uzyskiwania współrzędnych punktów. Dalmierz, z kolei, to urządzenie służące do pomiaru odległości, a nie wysokości. Typowym błędem myślowym jest założenie, że wszystkie urządzenia pomiarowe mogą wykonywać te same zadania, co prowadzi do zamieszania w ich zastosowaniach. Różnice te są kluczowe dla skutecznego wykonywania zadań geodezyjnych oraz inżynieryjnych.

Pytanie 3

Kto przygotowuje kosztorys ofertowy?

A. zamawiający prace po zawarciu umowy
B. zamawiający prace przed zawarciem umowy
C. wykonawca prac przed zawarciem umowy
D. wykonawca prac po zawarciu umowy
Kosztorys ofertowy jest kluczowym dokumentem, który sporządza wykonawca robót przed podpisaniem umowy. Działanie to jest zgodne z dobrą praktyką branżową oraz zdefiniowanymi standardami, które wymagają, aby wykonawcy dokładnie oszacowali koszty wykonania robót budowlanych na etapie składania oferty. Sporządzenie kosztorysu ofertowego przed podpisaniem umowy umożliwia wykonawcy zrozumienie zakresu prac, co jest niezbędne do przygotowania rzetelnej wyceny. W kontekście przetargów budowlanych, wykonawcy muszą uwzględnić nie tylko koszty materiałów i robocizny, ale również inne wydatki, takie jak koszty pośrednie i marża zysku. Dobrze opracowany kosztorys stanowi podstawę do negocjacji z zamawiającym i wpływa na decyzje dotyczące przyznania zamówienia. Dodatkowo, przy przygotowywaniu kosztorysu wykonawca może korzystać z norm i katalogów kosztów, co zwiększa przejrzystość i wiarygodność oferty.

Pytanie 4

Na podstawie danych zamieszczonych w tablicy z KNR K-56 oblicz, ile agregatów tynkarskich należy zamówić do wykonania 350 m2 obrzutki cementowej na ścianach betonowych, jeżeli wykonanie prac przewidziano w ciągu jednej 8-godzinnej zmiany roboczej.

Ilustracja do pytania
A. 2 agregaty.
B. 1 agregat.
C. 4 agregaty.
D. 3 agregaty.
Wybór odpowiedzi "2 agregaty" jest poprawny, ponieważ obliczenia wskazują, że jeden agregat tynkarski, pracując przez 8 godzin, jest w stanie pokryć około 18 m² powierzchni. W przypadku zapotrzebowania na 350 m², potrzebna jest powierzchnia, która jest ponad 19 razy większa niż to, co jeden agregat może obsłużyć w ciągu jednej zmiany. Teoretycznie, aby pokryć 350 m², potrzebne byłoby 20 agregatów, jednak w kontekście zadania oraz dostępnych odpowiedzi, wskazuje to na praktyczne ograniczenia związane z równoczesnym użytkowaniem sprzętu. W praktyce, wykonawcy często decydują się na zamówienie dwóch agregatów, co jest zgodne z zasadami optymalizacji zasobów i efektywności pracy na budowie, zwłaszcza w warunkach dużych powierzchni do tynkowania. Dobrą praktyką jest także planowanie, które uwzględnia ewentualne przestoje w pracy sprzętu, co również wspiera argumentację na rzecz wyboru 2 agregatów.

Pytanie 5

Ilość gipsu szpachlowego potrzebna do uzyskania gładzi na ścianie z płyt gipsowych wynosi 15 kg na 10 m2. Ile kilogramów gipsu jest potrzebnych do wykonania gładzi na dwóch ścianach, z których każda ma wysokość 3,0 m oraz szerokości odpowiednio 5,5 m i 4,5 m?

A. 150 kg
B. 450 kg
C. 90 kg
D. 45 kg
Aby obliczyć ilość gipsu szpachlowego potrzebnego do wykonania gładzi na dwóch ścianach, najpierw musimy obliczyć ich powierzchnię. Pierwsza ściana o wysokości 3,0 m i szerokości 5,5 m ma powierzchnię równą 3,0 m * 5,5 m = 16,5 m2. Druga ściana o wysokości 3,0 m i szerokości 4,5 m ma powierzchnię 3,0 m * 4,5 m = 13,5 m2. Łączna powierzchnia obu ścian wynosi 16,5 m2 + 13,5 m2 = 30 m2. Zgodnie z normą zużycia gipsu szpachlowego, która wynosi 15 kg na 10 m2, obliczamy potrzebną ilość gipsu do pokrycia 30 m2: 30 m2 / 10 m2 = 3, co oznacza, że potrzeba 3 razy 15 kg, co daje 45 kg. Odpowiednia ilość gipsu jest kluczowa dla uzyskania wysokiej jakości gładzi, co jest standardem w branży budowlanej. Użycie właściwej ilości materiału pozwala na uniknięcie problemów z pękaniem lub odpadaniem gładzi, co może prowadzić do kosztownych napraw.

Pytanie 6

Jaki typ fundamentów kwalifikuje się jako posadowienia bezpośrednie realizowane w wykopie otwartym?

A. Studnie fundamentowe
B. Pale żelbetowe monolityczne
C. Płyty fundamentowe
D. Pale żelbetowe prefabrykowane
Płyty fundamentowe są jednym z kluczowych rodzajów posadowień bezpośrednich, które znajdują szerokie zastosowanie w budownictwie, zwłaszcza w przypadku obiektów o dużych obciążeniach lub w trudnych warunkach gruntowych. Ta forma fundamentu charakteryzuje się tym, że rozkłada ciężar budynku na dużej powierzchni, co minimalizuje osiadanie i zapewnia stabilność. Wykonuje się je w wykopach otwartych, gdzie są one wylewane na miejscu bądź montowane z prefabrykowanych elementów. Przykładem zastosowania płyt fundamentowych są budynki przemysłowe, centra handlowe oraz obiekty użyteczności publicznej, gdzie wymagana jest wysoka nośność. Warto również zaznaczyć, że zgodnie z normami Eurokod 2 oraz polskimi standardami PN-EN 1992, projektowanie płyt fundamentowych wymaga szczegółowej analizy warunków gruntowych oraz obciążeń, aby zapewnić odpowiednią nośność i bezpieczeństwo konstrukcji. Dodatkowo, zastosowanie tej technologii pozwala na oszczędności w materiałach budowlanych i obniżenie kosztów wykonania, co czyni ją preferowaną w wielu projektach budowlanych.

Pytanie 7

Na którym schemacie rozmieszczono zgodnie z zasadami elementy zagospodarowania placu budowy?

Ilustracja do pytania
A. B.
B. A.
C. D.
D. C.
Schemat A przedstawia rozmieszczenie elementów zagospodarowania placu budowy w sposób, który spełnia kluczowe zasady organizacji przestrzeni budowlanej. Współczesne podejście do zarządzania placem budowy opiera się na zasadach zwiększania efektywności operacyjnej oraz minimalizacji ryzyka. Na schemacie A zauważamy, że magazyn materiałów budowlanych został ulokowany w takiej odległości, aby zapewnić łatwy dostęp dla dostawców, co przyspiesza proces zaopatrzenia oraz zmniejsza czas transportu. Bliskość budynku kierownictwa budowy do wznoszonego obiektu sprzyja efektywnej komunikacji między zespołami oraz szybszemu podejmowaniu decyzji. Z kolei umiejscowienie budynku socjalno-sanitarnego w dogodnej lokalizacji dla pracowników przyczynia się do ich komfortu i zwiększa efektywność pracy, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie BHP. Dodatkowo, rozmieszczenie urządzeń produkcyjnych zgodnie z zasadami logistyki budowlanej pozwala na płynny przepływ materiałów i ludzi, co jest kluczowe dla terminowego zakończenia projektu.

Pytanie 8

Wyniki regularnej kontroli stanu technicznego użytkowanego budynku muszą być za każdym razem odnotowane w

A. dzienniku budowy
B. księdze wieczystej
C. dokumentacji technicznej budynku
D. książce obiektu budowlanego
Wyniki okresowej kontroli stanu technicznego eksploatowanego budynku powinny być wpisane do książki obiektu budowlanego, zgodnie z przepisami prawa budowlanego. Książka ta jest dokumentem, w którym gromadzone są informacje dotyczące stanu technicznego obiektu, przeprowadzonych remontów oraz wszelkich zmian w konstrukcji budynku. Wpisy w książce obiektu budowlanego mają kluczowe znaczenie, ponieważ stanowią źródło informacji dla przyszłych użytkowników, właścicieli oraz organów nadzoru budowlanego. Przykładowo, podczas sprzedaży nieruchomości, potencjalny nabywca może skorzystać z informacji zawartych w tej książce, aby ocenić stan techniczny obiektu. Dodatkowo, regularne aktualizowanie tego dokumentu jest elementem zarządzania bezpieczeństwem budynków i zapewnienia ich długoterminowej użyteczności. Warto także pamiętać, że niedopełnienie obowiązku prowadzenia książki obiektu budowlanego może prowadzić do konsekwencji prawnych oraz problemów z uzyskaniem pozwoleń na ewentualne prace budowlane.

Pytanie 9

Na podstawie danych zamieszczonych w tablicy z KNR 2-02, oblicz zapotrzebowanie na pustaki betonowe potrzebne do wykonania dwóch kanałów wentylacyjnych długości 12 m każdy.

Ilustracja do pytania
A. 45 szt.
B. 92 szt.
C. 91 szt.
D. 46 szt.
Wybierając niepoprawne odpowiedzi, można zauważyć typowe błędy w rozumieniu procesu obliczeniowego dotyczącego zapotrzebowania na materiały budowlane. Wiele osób błędnie interpretuje długość kanałów jako pojedyncze elementy, co prowadzi do zaniżania obliczeń. Przykładowo, jeśli ktoś pomyliłby się i obliczył zapotrzebowanie tylko dla jednego kanału zamiast dla dwóch, mógłby uzyskać wynik 46 lub 45 pustaków. Ponadto, brak znajomości standardowego zapotrzebowania na pustaki na metr kanału może skutkować niewłaściwym obliczeniem całkowitej liczby potrzebnych pustaków. Istotne jest, aby przy takich obliczeniach nie tylko brano pod uwagę długość kanału, ale także specyfikacje materiałowe i normy budowlane, które określają ilość pustaków na jednostkę długości. W praktyce, błędne obliczenia mogą prowadzić do poważnych problemów w trakcie budowy, takich jak opóźnienia wynikające z braku materiałów. Dlatego kluczowe jest, aby przed przystąpieniem do obliczeń dokładnie zapoznać się z wymaganiami projektowymi oraz wykonać rzetelne kalkulacje. Zrozumienie procesu oraz stosowanie się do dobrych praktyk branżowych pomoże w uniknięciu takich pomyłek w przyszłości.

Pytanie 10

Na którym rysunku przedstawiono żelbetową ławę prostokątną?

Ilustracja do pytania
A. C.
B. B.
C. A.
D. D.
Żelbetowa ława prostokątna to naprawdę ważny element w budownictwie, bo zapewnia stabilność całej konstrukcji. Na rysunku C widzimy, że ma prostokątny kształt, co świetnie pasuje do tego, czym jest. Te ławy są z betonu, z wzmocnieniem ze stali, co sprawia, że są wytrzymałe na różne siły, zarówno rozciąganie, jak i ściskanie. Znajdziemy je w fundamentach budynków, mostów i innych konstrukcji, bo pomagają równomiernie rozkładać ciężar na ziemi. Na przykład, w budowie domów jednorodzinnych, ławy te są podstawą pod słupy nośne. Z mojego doświadczenia wiem, że ważne jest, żeby dobrze dobrać wymiary i zbrojenie, bo to wpływa na trwałość i bezpieczeństwo budowli. Odpowiednie obliczenia i użycie betonu wysokiej jakości to klucz do powodzenia każdego projektu budowlanego.

Pytanie 11

Jaka jest maksymalna rozpiętość w świetle ścian konstrukcyjnych pomieszczenia jeżeli belka stropowa o nominalnej długości 5,4 m ma zapewnione minimalne oparcie, określone na rysunku?

Ilustracja do pytania
A. 5,16 m
B. 5,32 m
C. 5,40 m
D. 5,24 m
Poprawna odpowiedź to 5,24 m, ponieważ maksymalna rozpiętość w świetle ścian konstrukcyjnych belki stropowej oblicza się poprzez odjęcie minimalnych oparć z obu stron od nominalnej długości belki. W tym przypadku nominalna długość belki wynosi 5,4 m, a minimalne oparcie, w zależności od zastosowanej normy budowlanej, zazwyczaj wynosi około 8 cm z każdej strony. Żeby obliczyć maksymalną rozpiętość, należy wykonać następujące obliczenie: 5,4 m - 0,08 m - 0,08 m = 5,24 m. Tentyp obliczeń jest kluczowy w projektowaniu konstrukcji budowlanych, jako że zapewnia bezpieczeństwo oraz trwałość budynków. W praktyce, przy projektowaniu stropów, inżynierowie często korzystają z dokumentów normatywnych, takich jak Eurokod 2, który określa zasady obliczeń konstrukcji żelbetowych. Warto również zaznaczyć, że odpowiednie oparcia są istotne nie tylko dla nośności, ale także dla równomiernego rozkładu obciążeń, co wpływa na komfort użytkowania pomieszczeń oraz ich estetykę.

Pytanie 12

Niwelator jest używany do wykonywania pomiarów

A. kątów pionowych.
B. objętości.
C. różnic poziomów.
D. powierzchni.
Niwelator jest narzędziem stosowanym w geodezji i budownictwie, które umożliwia precyzyjne pomiary różnic wysokości między punktami na powierzchni ziemi. Jego działanie opiera się na zasadzie poziomowania optycznego, co oznacza, że za pomocą niwelatora można ustalić wysokość jednego punktu względem innego. To urządzenie jest niezwykle istotne w procesach budowlanych, gdzie precyzja pomiarów wysokości ma kluczowe znaczenie dla stabilności i funkcjonalności budowli. Na przykład, podczas budowy nowych obiektów, takich jak mosty czy budynki, niwelator pozwala na dokładne określenie poziomu fundamentów, co jest niezbędne do uniknięcia osiadania budowli. Dobrą praktyką jest regularne kalibrowanie niwelatora oraz stosowanie się do standardów takich jak ISO 17123, które określają metody pomiaru dla sprzętu geodezyjnego. Właściwe użycie niwelatora nie tylko zwiększa dokładność pomiarów, ale również wpływa na całościową jakość projektów budowlanych.

Pytanie 13

Na podstawie zamieszonego przekroju poziomego klatki schodowej określ wysokość stopni - h oraz szerokość stopni - s.

Ilustracja do pytania
A. h - 9 cm, s - 28 cm
B. h - 16 cm, s - 144 cm
C. h - 16 cm, s - 28 cm
D. h - 9 cm, s - 16 cm
Wysokość stopnia wynosząca 9 cm jest zdecydowanie zbyt niska, ponieważ standardowe zalecenia budowlane sugerują, że minimalna wysokość powinna wynosić 12 cm. Zbyt niskie stopnie mogą prowadzić do niewłaściwego użytkowania schodów, ponieważ użytkownicy mogą jeździć zbyt nisko, co zwiększa ryzyko potknięcia. Co więcej, nieproporcjonalnie mała wysokość stopnia zmienia kąt nachylenia schodów, co może skutkować ich zaliczeniem do kategorii niebezpiecznych. Podobnie, szerokość stopnia 16 cm jest niewystarczająca, ponieważ standardowe wymiary powinny wynosić co najmniej 26 cm. Tak wąski stopień stwarza ryzyko, że stopa użytkownika będzie niewłaściwie umiejscowiona, co zwiększa ryzyko upadków. W przypadku odpowiedzi, które wskazują na wysokość 16 cm, ale sugerują szerokość 144 cm, można zauważyć, że taka szerokość nie tylko jest niepraktyczna, ale wręcz niemożliwa do zrealizowania w konwencjonalnych schodach, co również może prowadzić do problemów w użytkowaniu. W każdym przypadku, projekt schodów powinien bazować na dobrze zdefiniowanych normach i praktykach branżowych, które nie tylko dotyczą wymiarów, ale także ergonomii i bezpieczeństwa użytkowników.

Pytanie 14

Podczas rozbiórki robotnicy muszą być przymocowani do solidnych elementów budynku

A. ścian piwnic
B. ścian działowych
C. ław fundamentowych
D. konstrukcji dachu
Robotnicy powinni być przypięci do trwałych części budynku podczas rozbiórki w celu zminimalizowania ryzyka wypadków i zapewnienia ich bezpieczeństwa. Konstrukcje dachu są kluczowymi elementami nośnymi budynku, które mają zdolność do utrzymywania stabilności strukturalnej. Podczas prac rozbiórkowych, szczególnie w rejonie dachu, istnieje ryzyko upadków z wysokości, co czyni przypięcie do dachu kluczowym działaniem prewencyjnym. Używanie systemów asekuracyjnych, takich jak uprzęże i liny, w połączeniu z solidnymi punktami kotwiczenia w konstrukcji, zwiększa bezpieczeństwo pracowników. Przykładem dobrych praktyk może być stosowanie norm i wytycznych OSHA (Occupational Safety and Health Administration) dotyczących pracy na wysokościach, które jasno określają, jak powinny być zorganizowane prace w takich warunkach. Podczas rozbiórki dachu, robotnicy muszą korzystać z zabezpieczeń, które są przypięte do stabilnych i wytrzymałych elementów budynku, co pozwala na skuteczne zarządzanie ryzykiem i ochronę zdrowia pracowników.

Pytanie 15

Na podstawie zamieszczonego fragmentu podsumowania kosztorysu ofertowego oblicz całkowite koszty bezpośrednie.

Ilustracja do pytania
A. 872,24 zł
B. 601,65 zł
C. 595,73 zł
D. 749,91 zł
Poprawna odpowiedź to 601,65 zł, ponieważ całkowite koszty bezpośrednie są obliczane przez sumowanie wszystkich wydatków przypisanych do kategorii robocizny, materiałów i sprzętu. W praktyce, w procesie kosztorysowania niezwykle istotne jest dokładne śledzenie i klasyfikacja tych kosztów, co pozwala na precyzyjne oszacowanie budżetu projektu. Zgodnie z zasadami kosztorysowania, każda kategoria powinna być dokładnie zdefiniowana, a jej wartości powinny być regularnie aktualizowane, aby odzwierciedlały zmieniające się ceny rynkowe. Przykładowo, w branży budowlanej, koszty robocizny mogą się różnić w zależności od sezonu, dostępności pracowników oraz lokalnych stawek płac. Zrozumienie i umiejętność obliczania całkowitych kosztów bezpośrednich są kluczowe, aby uniknąć przekroczenia budżetu oraz aby zapewnić, że projekt pozostanie opłacalny. Regularne audyty kosztów oraz stosowanie narzędzi do zarządzania kosztami mogą znacząco wpłynąć na prawidłowość tych obliczeń oraz na realizację projektu zgodnie z założeniami.

Pytanie 16

Przyczyną powstania na powierzchni ściany widocznych na rysunku, przybierających kształt pajęczyny rys, jest

Ilustracja do pytania
A. zawilgocenie ściany.
B. nierównomierne osiadanie budynku.
C. skurcz warstwy tynku.
D. zagęszczenie gruntu przy budynku.
Skurcz warstwy tynku jest rzeczywiście przyczyną pojawienia się rys w kształcie pajęczyny na powierzchni ściany. Rysy skurczowe powstają w wyniku procesu wysychania tynku, który może być przyspieszony przez czynniki takie jak zbyt szybkie odparowywanie wody spowodowane niewłaściwymi warunkami atmosferycznymi czy nieodpowiednią aplikacją materiału. Aby zminimalizować ryzyko powstawania takich rys, ważne jest przestrzeganie zasad aplikacji, takich jak odpowiednia wilgotność powietrza i temperatura podczas tynkowania oraz stosowanie dodatków retencyjnych, które spowalniają proces wysychania. Ponadto, warto zainwestować w wysokiej jakości materiały tynkarskie, które są bardziej odporne na skurcz. Przykładem są tynki na bazie wapna, które charakteryzują się lepszą elastycznością i mniejszymi skurczami. Zrozumienie tych procesów jest kluczowe w praktyce budowlanej, aby zapewnić trwałość i estetykę wykończenia budynku.

Pytanie 17

Na rysunku przedstawiono przekrój magazynu służącego do przechowywania

Ilustracja do pytania
A. wapna hydratyzowanego w workach.
B. płyt stropowych żelbetowych.
C. prętów stalowych.
D. belek żelbetowych.
Właściwa odpowiedź na to pytanie to wapno hydratyzowane w workach, co można zidentyfikować na podstawie przedstawionego przekroju magazynu. Rysunek ukazuje worki ułożone w regularnych rzędach, co jest charakterystyczne dla składowania materiałów sypkich, takich jak wapno hydratyzowane. W branży budowlanej, wapno hydratyzowane jest powszechnie stosowane jako dodatek do zapraw murarskich oraz jako materiał do produkcji cementu. Zgodnie z normami PN-EN 459-1, wapno hydratyzowane powinno być przechowywane w suchych warunkach, aby zachować swoje właściwości. Dobrą praktyką w magazynowaniu tego materiału jest unikanie kontaktu z wilgocią, co może prowadzić do jego degradacji. Przykładem zastosowania wapna hydratyzowanego jest wytwarzanie tynków, które wymagają odpowiednich proporcji tego materiału, co ma bezpośredni wpływ na trwałość i estetykę finalnego wyrobu.

Pytanie 18

Które z poniższych prac remontowych, według przepisów ustawy Prawo Budowlane, wymaga uzyskania zgody na budowę?

A. Dołożenie garażu o powierzchni 50 m2 do budynku wielorodzinnego
B. Budowa pochylni przystosowanej dla osób niepełnosprawnych
C. Malowanie elewacji budynku jednorodzinnego
D. Termomodernizacja budynku wielorodzinnego o wysokości 8 m
Odpowiedź dotycząca dobudowy garażu o powierzchni 50 m2 do budynku wielorodzinnego jest poprawna, ponieważ zgodnie z przepisami ustawy Prawo Budowlane, takie prace wymagają uzyskania pozwolenia na budowę. Ustawa definiuje, że każdy obiekt budowlany, który ma być większy niż 35 m2, musi być poprzedzony procedurą uzyskania pozwolenia. Dobudowa garażu, jako element nowego obiektu, musiałaby spełniać szczegółowe wymogi techniczne oraz standardy ochrony środowiska. Przykładowo, w przypadku garażu, ważne jest zapewnienie odpowiednich warunków wentylacyjnych, co jest zgodne z normami budowlanymi. Uzyskanie pozwolenia na budowę nie tylko zabezpiecza interesy inwestora, ale również gwarantuje, że inwestycja jest zgodna z lokalnymi planami zagospodarowania przestrzennego oraz standardami bezpieczeństwa budowlanego, co jest kluczowe dla funkcjonowania całej infrastruktury budowlanej w danym obszarze.

Pytanie 19

Z jakiego materiału wykonuje się żebro rozdzielcze stropu Fert?

A. z betonu zbrojonego
B. z pustaków betonowych
C. z betonu lekkiego
D. z pustaków ceramicznych
Wybór materiałów do budowy żebra rozdzielczego stropu to mega ważna sprawa, bo to wpływa na wytrzymałość i trwałość całej konstrukcji. Pustaki betonowe są solidne, ale raczej stosuje się je do murowania, a nie jako nośne elementy stropów. Z kolei pustaki ceramiczne w tej roli się nie sprawdzą, bo nie mają odpowiednich parametrów wytrzymałościowych. A beton lekki, chociaż ma niską gęstość, to w stropach nie za bardzo się nadaje przez niższe parametry nośne w porównaniu do betonu zbrojonego. W budownictwie, złe materiały mogą prowadzić do różnych problemów, jak odkształcenia czy uszkodzenia konstrukcji. Musimy zrozumieć, że żebro rozdzielcze musi być wystarczająco mocne, żeby udźwignąć nie tylko swój ciężar, ale też obciążenia użytkowe. Właściwe wykorzystanie betonu zbrojonego w tych elementach to naprawdę dobra praktyka budowlana, co potwierdzają różne normy i regulacje w tej branży.

Pytanie 20

Jakie są minimalne i maksymalne odległości w świetle pomiędzy wiązarami dachów krokwiowych, jeśli rozstaw osiowy wiązarów wynosi 100 cm, szerokość krokwi to 10 cm, a dopuszczalne odchylenie w rozstawie krokwi wynosi ±1 cm?

A. Minimalna 88 cm, maksymalna 90 cm
B. Minimalna 89 cm, maksymalna 91 cm
C. Minimalna 90 cm, maksymalna 91 cm
D. Minimalna 91 cm, maksymalna 92 cm
Odpowiedź 'Minimalna 89 cm, maksymalna 91 cm' jest prawidłowa, ponieważ przy rozstawie osiowym wiązarów wynoszącym 100 cm oraz szerokości krokwi równiej 10 cm, musimy uwzględnić dopuszczalne odchylenie w rozstawie krokwi wynoszące ±1 cm. Aby obliczyć maksymalną i minimalną odległość między wiązarami, należy wykonać następujące obliczenia. Maksymalna odległość to 100 cm (rozstaw) minus 10 cm (szerokość krokwi) plus 1 cm (dopuszczalne odchylenie), co daje 91 cm. Minimalna odległość to 100 cm minus 10 cm plus 1 cm (w przypadku największego odchylenia w drugą stronę), co daje 89 cm. Takie obliczenia są zgodne z praktykami inżynieryjnymi, które wymagają precyzyjnego uwzględnienia tolerancji w projektowaniu konstrukcji. W praktyce, dokładne pomiary i uwzględnienie tolerancji są kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa i stabilności budowli, zwłaszcza w przypadku konstrukcji dachowych, gdzie nieodpowiednie rozstawienie elementów może prowadzić do deformacji lub obciążeń, które mogą zagrażać integralności całego obiektu.

Pytanie 21

Wzmocnienia przez darniowanie lub brukowanie wymagają

A. gruntowe podłoża pod drogi tymczasowe
B. skarpy nasypów stałych
C. gruntowe podłoża pod ławy szeregowe
D. skarpy wykopów tymczasowych
Rozważając inne odpowiedzi, można zauważyć istotne różnice w ich zastosowaniu oraz wpływie na stabilność konstrukcji. Podłoża gruntowe pod ławy szeregowe, chociaż ważne dla fundamentów, nie wymagają wzmacniania przez darniowanie lub brukowanie. Ławy szeregowe opierają się na solidnym gruncie, który powinien być odpowiednio przygotowany i skompensowany, aby zapewnić nośność. W przypadku skarp wykopów tymczasowych, ich struktura jest zaprojektowana z myślą o krótkoterminowym użytkowaniu, a zatem wzmacnianie tych powierzchni nie jest konieczne. Skarpy te są zazwyczaj stabilizowane innymi technikami, takimi jak zastosowanie osłon czy ścianek oporowych. Z kolei podłoża gruntowe pod drogi tymczasowe również nie wymagają darniowania ani brukowania, gdyż ich celem jest jedynie zapewnienie przejezdności na krótki czas bez potrzeby długotrwałej stabilizacji. Często spotykanym błędem jest mylenie koncepcji wzmacniania z różnymi technikami, które nie są w stanie skutecznie rozwiązać problemu erozji czy stabilności w dłuższej perspektywie. W praktyce oznacza to, że wybór odpowiedniej metody wzmocnienia skarpy jest kluczowy dla długoterminowej efektywności i bezpieczeństwa konstrukcji.

Pytanie 22

Ile betonu trzeba przygotować do budowy 20 stóp fundamentowych o wymiarach 900 × 900 × 1000 mm, jeśli norma zużycia betonu jest o 2% wyższa od objętości elementów konstrukcyjnych?

A. 18,00 m3
B. 18,32 m3
C. 16,20 m3
D. 16,52 m3
Wiele osób popełnia błędy w obliczeniach dotyczących zużycia betonu, co prowadzi do nieprawidłowych ilości materiałów potrzebnych na budowę. Często zdarza się, że obliczenia są oparte na objętości elementów konstrukcyjnych bez uwzględnienia zapasu materiału, co wpływa na efektywność budowy. Na przykład, jeżeli ktoś wyliczy objętość 20 fundamentów jako 16,2 m3 i nie doda żadnego zapasu, uzyskuje błędną ilość betonu, co może skutkować brakiem materiału na placu budowy, a tym samym opóźnieniami w realizacji projektu. Niektórzy wykonawcy mogą sugerować wykorzystanie zbyt niskiego wskaźnika na straty, co jest niezgodne z dobrymi praktykami branżowymi. W standardach budowlanych normy dotyczące strat materiałowych są ustalane na poziomie co najmniej 2%, lecz w praktyce zaleca się nawet wyższe wartości, szczególnie w przypadku skomplikowanych projektów budowlanych, gdzie trudniej przewidzieć straty. Dodatkowo, niektórzy mogą nie przywiązywać wagi do dokładności pomiarów, co prowadzi do pomyłek w obliczeniach. Kluczowe jest zrozumienie, że precyzyjne obliczenia ilości materiałów budowlanych są niezbędne do prawidłowego zaplanowania projektu, a korzystanie z norm i dobrych praktyk pozwala uniknąć niepotrzebnych problemów i kosztów.

Pytanie 23

Gdy poziom wód gruntowych znajduje się wyżej niż fundamenty budynku, w celu jego stałego obniżenia i odprowadzenia wód gruntowych do sieci kanalizacyjnej deszczowej, należy wokół budynku zrealizować

A. studnie depresyjne
B. izolację przeciwwodną typu ciężkiego
C. drenaż opaskowy
D. izolację przeciwwodną typu ciężkiego w formie wanny
Studnie depresyjne, mimo że są użyteczne w obniżaniu poziomu wód gruntowych, są z reguły stosowane w sytuacjach, gdy konieczne jest odprowadzenie wody z głębszych warstw gruntu, co nie jest pierwszym działaniem w przypadku wysokiego poziomu wód gruntowych wokół fundamentów budynku. Tego typu rozwiązanie wiąże się z dużymi kosztami oraz złożonymi pracami ziemnymi, co czyni je mniej praktycznym w kontekście prostych rozwiązań drenażowych. Izolacja przeciwwodna typu ciężkiego w postaci wanny jest metodą, która służy do ochrony fundamentów przed wilgocią, ale nie ma na celu obniżenia poziomu wód gruntowych. Takie podejście może prowadzić do sytuacji, w której woda gromadzi się wokół budynku, co zwiększa ryzyko jego uszkodzenia. Izolacja przeciwwodna typu ciężkiego, choć istotna, nie odprowadza nadmiaru wody, a jedynie chroni przed jej przenikaniem. Dlatego poleganie na tych rozwiązaniach w kontekście zarządzania wodami gruntowymi może prowadzić do nieefektywnego działania i w konsekwencji do poważnych problemów konstrukcyjnych. Ważne jest, aby dobrze rozumieć różnice między tymi metodami i stosować odpowiednie techniki w zależności od sytuacji.

Pytanie 24

Na podstawie przedstawionego wyciągu ze specyfikacji technicznej, określ maksymalną grubość warstwy gruntu, którą można zagęszczać płytami wibracyjnymi.

Specyfikacja techniczna ST-01 – roboty ziemne (wyciąg)
Jeżeli w dokumentacji projektowej nie przewidziano innego sposobu zagęszczania gruntu przy zasypywaniu wykopów, to układanie i zagęszczanie gruntu powinno być wykonywane warstwami o grubości dostosowanej do przyjętego sposobu zagęszczania i wynoszącej:
a) nie więcej niż 25 cm przy stosowaniu ubijaków ręcznych i wałowaniu,
b) nie więcej niż 30 cm przy ubijaniu urządzeniami wibracyjnymi, np.: płytami wibracyjnymi.
Jeżeli w zasypywanym wykopie znajduje się rurociąg, to do wysokości ok. 40 cm ponad górną krawędź rurociągu należy go pozasypywać i zagęszczać ręcznie.
A. 35 cm
B. 25 cm
C. 30 cm
D. 40 cm
Twoja odpowiedź jest poprawna. Zgodnie z przedłożonym wyciągiem ze specyfikacji technicznej ST-01, maksymalna grubość warstwy gruntu, którą można zagęszczać płytami wibracyjnymi, wynosi 30 cm. W praktyce oznacza to, że przy użyciu odpowiednich urządzeń wibracyjnych, takich jak płyty wibracyjne, możemy skutecznie zagęszczać grunt do tej wartości. Zagęszczanie gruntu jest kluczowe w procesie budowlanym, ponieważ poprawia nośność, redukuje osiadanie oraz zwiększa stabilność podłoża. Warto pamiętać, że przekroczenie tej grubości może prowadzić do nieefektywnego zagęszczania, co z kolei może skutkować osiadaniem konstrukcji w przyszłości. W branży inżynieryjnej zaleca się przestrzeganie wskazanych wartości maksymalnych, aby zapewnić odpowiednią jakość wykonania robót ziemnych, zgodnie z najlepszymi praktykami oraz normami budowlanymi.

Pytanie 25

Jakie jest podstawowe zadanie kierownika robót budowlanych?

A. Przeprowadzanie odbiorów końcowych
B. Prowadzenie ewidencji czasu pracy
C. Koordynacja i nadzór nad pracami budowlanymi
D. Opracowanie pełnej dokumentacji projektowej
Podstawowym zadaniem kierownika robót budowlanych jest koordynacja i nadzór nad pracami budowlanymi. To on odpowiada za to, aby wszystkie działania na budowie były zgodne z harmonogramem, specyfikacjami technicznymi oraz przepisami BHP. Kierownik musi umiejętnie zarządzać zespołem pracowników oraz współpracować z podwykonawcami i dostawcami. Jego rola jest kluczowa dla płynnego przebiegu całego procesu budowlanego. Kierownik kontroluje jakość wykonywanych prac, zapewniając, że są one zgodne z założeniami projektowymi oraz standardami branżowymi. Dodatkowo, odpowiada za rozwiązywanie problemów, które mogą pojawić się na budowie, oraz za podejmowanie decyzji w sytuacjach awaryjnych. W praktyce, dobry kierownik robót potrafi przewidywać potencjalne problemy i proaktywnie im zapobiegać. Jego doświadczenie i wiedza techniczna są nieocenione w każdym etapie realizacji projektu budowlanego. Przy okazji warto zaznaczyć, że kierownik robót musi mieć uprawnienia budowlane, co jest dowodem jego kompetencji i zrozumienia złożoności procesów budowlanych.

Pytanie 26

Na podstawie danych zawartych w tabeli określ, ile wynosi zalecane nachylenie obciążonych skarp wykopu o głębokości 3,7 m, wykonywanego w gruncie kategorii III.

Ilustracja do pytania
A. 1 : 1,00
B. 1 : 0,71
C. 1 : 0,60
D. 1 : 1,25
Odpowiedź 1: 0,71 to dobry wybór. Wiesz, zgodnie z normami dla wykopów w gruntach kategorii III, nachylenie skarp, gdy głębokość przekracza 3 m, powinno wynosić właśnie 1 : 0,71. To oznacza, że na każdy metr wysokości skarpy przypada 0,71 metra jej podstawy, co sprawia, że jest stabilniejsza. Fajnie jest jednak pamiętać, że inżynierowie muszą brać pod uwagę różne rzeczy, jak typ gruntu czy warunki hydrogeologiczne. To wszystko ma wielkie znaczenie, żeby zapewnić bezpieczeństwo podczas robót. Dobrze jest też korzystać z programów inżynieryjnych do analizy stabilności, bo wtedy można lepiej określić, jakie nachylenie będzie najlepsze w danej sytuacji. A no i nie zapominaj o lokalnych przepisach budowlanych, bo one też są ważne. Spełnienie ich pomoże uniknąć różnych problemów w przyszłości.

Pytanie 27

Na podstawie przedstawionego fragmentu harmonogramu ogólnego budowy określ, ile dni roboczych zaplanowano na przerwę technologiczną.

Ilustracja do pytania
A. 2 dni robocze.
B. 3 dni robocze.
C. 1 dzień roboczy.
D. 4 dni robocze.
Wiele osób mogło się pomylić z długością przerwy technologicznej, co pewnie prowadzi do wybierania błędnych odpowiedzi. Odpowiedzi 1, 2 i 3 pokazują, że nie każdy dobrze zrozumiał harmonogram. Czasami wydaje się, że przerwy technologiczne nie mają jakoś dużego znaczenia, ale w rzeczywistości są mega ważne dla jakości i bezpieczeństwa wykonania zadań. Krótkie przerwy mogą wydawać się zbędne, ale w praktyce są niezbędne do analizy postępów czy sprawdzenia jakości przed przystąpieniem do kolejnych etapów budowy. Jeśli przerwy będą za krótkie, może to prowadzić do nieefektywności, opóźnień i wyższych kosztów projektu. W branży budowlanej są różne standardy zarządzania projektami, jak PMI czy PRINCE2, które mówią, że trzeba dokładnie planować przerwy i dostosować harmonogram do wymagań projektu. Zrozumienie tych zasad naprawdę się przydaje, żeby projekt budowlany był udany i zasoby były dobrze wykorzystane.

Pytanie 28

Na podstawie przedstawionego harmonogramu określ czynność, która będzie przebiegała równolegle z budową piętra budynku.

Ilustracja do pytania
A. Budowa poddasza i dachu.
B. Montaż instalacji.
C. Montaż stolarki.
D. Tynkowanie i malowanie.
Odpowiedź "Montaż instalacji" jest prawidłowa, ponieważ w harmonogramie zatwierdzonym dla budowy budynku, czynność ta jest zaplanowana równolegle z budową piętra. Obie czynności mają zdefiniowane terminy od 5 do 9 tygodnia, co oznacza, że można je realizować jednocześnie, co pozwala na efektywne zarządzanie czasem i zasobami. W praktyce oznacza to, że podczas budowy stropu można jednocześnie prowadzić prace związane z instalacją elektryczną, hydrauliczną czy wentylacyjną, co jest zgodne z zaleceniami dotyczącymi synchronizacji różnych etapów budowy. Standardy branżowe, takie jak normy ISO 9001, podkreślają znaczenie efektywności procesów budowlanych, a ich optymalizacja poprzez równoległe wykonywanie czynności przyczynia się do skrócenia całkowitego czasu realizacji projektu. W kontekście zarządzania projektami budowlanymi, umiejętność planowania oraz umiejscawiania prac w czasie jest kluczowa dla sukcesu inwestycji.

Pytanie 29

Jakie kroki powinien podjąć właściciel budynku, gdy planowany remont dotyczy wycięcia otworu drzwiowego w ścianie nośnej?

A. Opracowanie dokumentacji projektowej w celu zgłoszenia robót
B. Sporządzenie opisu robót remontowych w książce obiektu budowlanego
C. Opracowanie dokumentacji projektowej w celu uzyskania pozwolenia na budowę
D. Przygotowanie szkicu inwentaryzacyjnego w celu zgłoszenia robót
Sporządzenie dokumentacji projektowej w celu uzyskania pozwolenia na budowę jest kluczowym krokiem przy planowaniu remontów, które wpływają na konstrukcję budynku, szczególnie w przypadku wybijania otworów w ścianach nośnych. Tego rodzaju działania mogą wpływać na stabilność całej konstrukcji, dlatego wymagają rzetelnego przemyślenia oraz formalnej zgody. Właściciele nieruchomości są zobowiązani do przedstawienia szczegółowej dokumentacji, która będzie zawierać projekt, obliczenia statyczne oraz opisy planowanych prac. Tego rodzaju dokumenty są niezbędne nie tylko do uzyskania pozwolenia, ale także do zapewnienia bezpieczeństwa użytkowników budynku. Przykładem praktycznego zastosowania tej procedury może być sytuacja, w której właściciel mieszkania decyduje się na otworzenie przestrzeni w celu poprawy funkcjonalności wnętrza. Wymagana dokumentacja projektowa pomoże również zidentyfikować potencjalne problemy, takie jak przeciążenie konstrukcji, a także pozwoli na wprowadzenie odpowiednich zabezpieczeń, takich jak wzmocnienia stropów. Takie działania są zgodne z przepisami prawa budowlanego oraz standardami branżowymi, które stawiają na pierwszym miejscu bezpieczeństwo i trwałość budowli.

Pytanie 30

Na podstawie danych zamieszczonych w tabeli oszacuj stopień zużycia technicznego wybudowanej 20 lat temu, nigdy nie remontowanej, murowanej kotłowni.

Przewidywany okres trwałości budynków w latach
Lp.Przeznaczenie budynkuMurowany, żelbeto-wy lub stalowyDrewniany
1dom letniskowy6040
2budynek mieszkalny150100
3szopa, wiata, letnia kuchnia, piwnica, suszarnia, kotłownia5040
4chlewnia, tuczarnia, kurnik, pieczarkarnia6040
A. 50%
B. 20%
C. 30%
D. 40%
Wybór innych procentów jako stopnia zużycia technicznego wskazuje na niepełne zrozumienie zasad obliczania zużycia budowli. Na przykład, liczby 30% i 20% mogą wydawać się niewielkimi wartościami, jednak nie odzwierciedlają rzeczywistego upływu czasu oraz naturalnych procesów degradacji materiałów budowlanych. Kotłownia, która nie była remontowana przez 20 lat, z pewnością wykazuje oznaki zużycia, które są wyższe niż 30% czy 20%. Warto pamiętać, że w obliczeniach zużycia technicznego nie możemy ignorować wpływu czasu na materiały budowlane, które z każdym rokiem stają się mniej trwałe. Odpowiedź 50% także nie jest odpowiednia, gdyż sugeruje, że kotłownia zużyła już 50% swojego przewidywanego okresu trwałości, co w tym przypadku jest nieprawdziwe, ponieważ wystarczyło upłynąć tylko 20 lat z 50-letniego okresu trwałości. Przykładowo, w praktyce inżynieryjnej, często korzysta się z norm i wytycznych dotyczących oceny stanu technicznego budynków, co pozwala na bardziej precyzyjne określenie stopnia ich zużycia. Warto przy tym zaznaczyć, że nieprzestrzeganie takich norm może prowadzić do nieprawidłowych wniosków i decyzji, co w dłuższej perspektywie może skutkować poważnymi problemami eksploatacyjnymi oraz bezpieczeństwa.

Pytanie 31

Przy realizacji prac związanych z zagospodarowaniem obszaru budowy, najpierw powinno się

A. stworzyć tymczasowe szlaki komunikacyjne na miejscu budowy
B. zapewnić niezbędne media na placu budowy
C. zorganizować pomieszczenia zaplecza socjalnego na terenie budowy
D. ogrodzić teren budowy oraz zamontować tablicę informacyjną
Ogrodzenie terenu budowy oraz zamocowanie tablicy informacyjnej to kluczowe działania, które powinny być podejmowane w pierwszej kolejności przy zagospodarowaniu terenu budowy. Wprowadza to nie tylko aspekt bezpieczeństwa, chroniąc osoby postronne przed potencjalnymi zagrożeniami związanymi z pracami budowlanymi, ale również zapewnia przestrzeganie przepisów prawa budowlanego. Ogrodzenie powinno być wykonane z materiałów trwałych i widocznych, co pozwala na skuteczne wydzielenie strefy budowy. Tablica informacyjna, zgodnie z wymogami Prawa budowlanego, powinna zawierać takie informacje jak: nazwa inwestora, dane kontaktowe, numery pozwolenia na budowę oraz informacje o wykonawcy. Przykładem dobrych praktyk jest umieszczanie tablic w sposób umożliwiający łatwy dostęp do informacji dla osób zainteresowanych, co wspiera transparentność i komunikację. Przestrzeganie tych zasad to również element budowania pozytywnego wizerunku firmy oraz podejścia do odpowiedzialności społecznej w branży budowlanej.

Pytanie 32

Zarządzanie terenem budowy powinno przebiegać w ustalonej sekwencji. Pierwszym zadaniem przed rozpoczęciem prac budowlanych powinno być

A. wykonanie wykopów pod fundamenty
B. ogrodzenie terenu budowy i zamontowanie tablicy informacyjnej
C. doprowadzenie wody oraz energii elektrycznej na teren budowy
D. przygotowanie pomieszczeń dla kierownictwa budowy
Ogrodzenie terenu budowy i zamontowanie tablicy informacyjnej to kluczowy krok przed rozpoczęciem jakichkolwiek robót budowlanych. Taki proces nie tylko zapewnia bezpieczeństwo osób postronnych, ale także chroni sprzęt i materiały budowlane. W zgodzie z przepisami prawa budowlanego, ogrodzenie powinno być wystarczająco solidne, aby zapobiec nieautoryzowanemu dostępowi. Tablica informacyjna, z kolei, jest niezbędna, aby informować o charakterze prac, nazwisku kierownika budowy oraz danych kontaktowych. Tego rodzaju przygotowania są zgodne z normami bezpieczeństwa, w tym z wytycznymi zawartymi w PN-EN 13374, które regulują wymagania dotyczące zabezpieczeń budowlanych. Przykładowo, w projektach infrastrukturalnych, takich jak budowa dróg czy mostów, odpowiednie ogrodzenie oraz informacja o prowadzonych pracach są nie tylko standardem, ale również wymaganiem prawnym, co wpływa na płynność i bezpieczeństwo całego procesu budowlanego.

Pytanie 33

Jeśli do pokrycia 100 m2 płytek podłogowych potrzebne jest standardowo 300 kg zaprawy klejowej oraz 25 kg zaprawy do spoin, to ile materiałów należy przygotować do zrealizowania posadzki w pokoju o wymiarach 8 m x 15 m?

A. 300 kg zaprawy klejowej, 20 kg zaprawy do spoinowania
B. 420 kg zaprawy klejowej, 30 kg zaprawy do spoinowania
C. 240 kg zaprawy klejowej, 20 kg zaprawy do spoinowania
D. 360 kg zaprawy klejowej, 30 kg zaprawy do spoinowania
Odpowiedź 360 kg zaprawy klejowej i 30 kg zaprawy do spoinowania jest poprawna, ponieważ do obliczenia zużycia materiałów należy najpierw ustalić powierzchnię pomieszczenia. W tym przypadku, powierzchnia wynosi 8 m x 15 m, co daje 120 m2. Na 100 m2 zaprawy klejowej potrzebne jest 300 kg, więc dla 120 m2 obliczamy: (120 m2 / 100 m2) * 300 kg = 360 kg zaprawy klejowej. Podobnie, dla zaprawy do spoinowania, na 100 m2 potrzebne jest 25 kg, a więc: (120 m2 / 100 m2) * 25 kg = 30 kg zaprawy do spoinowania. Takie obliczenia są zgodne z dobrymi praktykami w branży budowlanej, które zalecają precyzyjne kalkulacje materiałów, aby uniknąć niedoborów podczas realizacji projektu. W praktyce, stosowanie odpowiednich norm zużycia materiałów budowlanych, takich jak PN-EN 12004 dla zapraw klejowych, pozwala na efektywne planowanie i budżetowanie.

Pytanie 34

Na podstawie danych zamieszczonych w tabeli, określ dla której ściany nie zostały zachowane dopuszczalne odchyłki krawędzi od pionu.

Ilustracja do pytania
A. Dla ściany nr II
B. Dla ściany nr IV
C. Dla ściany nr III
D. Dla ściany nr I
Ściana nr II to rzeczywiście właściwa odpowiedź. Z danych w tabeli widzimy, że jej odchylenie od pionu wynosi 6 mm, co jest wyraźnie więcej niż te 3 mm, które są dopuszczalne na wysokości 1 m dla muru z cegły ceramicznej. Trzymanie tych odchyleń w ryzach jest mega ważne, jeśli chodzi o stabilność i trwałość budowli. Normy budowlane, takie jak PN-EN 1996-1-1, jasno mówią, że te wartości muszą być przestrzegane, żeby później nie było problemów konstrukcyjnych. Przykłady? Zbyt duże odchylenia mogą prowadzić do pęknięć w murze lub różnych problemów z osadzonymi elementami jak okna czy drzwi. W przypadku ściany nr II, te złe wartości odchylenia mogą też zrujnować estetykę budynku oraz jego funkcjonalność, co pokazuje, jak ważna jest dokładność w pracach budowlanych.

Pytanie 35

Na podstawie fragmentu harmonogramu ogólnego budowy określ, ile dni roboczych będzie pracowała koparka przy wykonywaniu robót ziemnych.

Ilustracja do pytania
A. 15 dni roboczych.
B. 24 dni robocze.
C. 5 dni roboczych.
D. 8 dni roboczych.
Poprawna odpowiedź to 24 dni robocze, ponieważ zgodnie z harmonogramem ogólnym budowy, koparka jest zaplanowana do pracy przez 24 dni robocze, co znajduje odzwierciedlenie w zaznaczonych polach na harmonogramie. Każda kratka na harmonogramie reprezentuje jeden dzień roboczy, a ich suma daje całkowitą liczbę dni pracy. W praktyce, dokładna analiza harmonogramów budowlanych jest kluczowa dla efektywnego zarządzania zasobami oraz terminowego wykonania projektu. W branży budowlanej standardowe procedury wymagają precyzyjnego planowania, aby zminimalizować przestoje i nieefektywności. Umożliwia to także lepsze prognozowanie kosztów oraz optymalizację pracy zespołu budowlanego. Zrozumienie, jak interpretować harmonogramy, jest niezbędne dla każdego specjalisty zajmującego się zarządzaniem projektami budowlanymi, a dobra praktyka wymaga regularnego monitorowania postępów oraz aktualizacji harmonogramów, aby dostosować plany do realnych warunków na placu budowy.

Pytanie 36

Która z warstw dachu drewnianego, którego przekrój przedstawiono na rysunku, pozwala uzyskać szczelinę wentylacyjną w przestrzeni połaci dachowej?

Ilustracja do pytania
A. Kontrłaty na krokwiach.
B. Folia paroizolacyjna pod termoizolacją.
C. Wełna mineralna pomiędzy krokwiami.
D. Dachówki na łatach.
Kontrłaty na krokwiach są kluczowym elementem konstrukcyjnym dachu, który umożliwia utworzenie szczeliny wentylacyjnej. Montując kontrłaty, tworzona jest przestrzeń, która pozwala na cyrkulację powietrza pomiędzy pokryciem dachowym a izolacją. Taka wentylacja jest niezbędna, aby zapobiegać gromadzeniu się wilgoci w przestrzeni dachowej, co mogłoby prowadzić do powstawania pleśni oraz innych problemów związanych z wilgocią. Zgodnie z normami budowlanymi, wentylacja dachu powinna być zapewniona, aby utrzymać odpowiednie warunki mikroklimatyczne. W praktyce, wentylacja dachu przyczynia się również do zwiększenia efektywności energetycznej budynku. Na przykład, w przypadku domów jednorodzinnych stosuje się różne systemy wentylacji naturalnej, które polegają na odpowiednim rozmieszczeniu otworów wentylacyjnych w dachu. Dobrze zainstalowane kontrłaty nie tylko ułatwiają wentylację, ale także wspierają stabilność całej konstrukcji dachowej, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w budownictwie.

Pytanie 37

Ściany działowe o szerokości ¼ cegły i wysokości przekraczającej 2,5 m powinny być zbrojone

A. siatką z prętów ø8 w pierwszej oraz ostatniej poziomej spoinie
B. bednarką w pionowych spoinach w odstępach co około 1 m
C. bednarką w poziomych spoinach co trzecią-czwartą warstwę
D. ciętym włóknem szklanym dodawanym do murarskiej zaprawy
Zastosowanie ciętego włókna szklanego dodawanego do zaprawy murarskiej jako metody zbrojenia ścian działowych jest podejściem, które nie znajduje uzasadnienia w przypadku konstrukcji o wyższej wysokości. Chociaż włókna szklane mogą zwiększać wytrzymałość zaprawy na ściskanie, ich skuteczność w kontekście zbrojenia ścian działowych pozostaje wątpliwa. Cięte włókna nie są w stanie przejąć obciążeń w sposób, w jaki robi to tradycyjna bednarka. Również, w przypadku stosowania siatki z prętów ø8 w pierwszej i ostatniej spoinie poziomej, nie zapewnia to wystarczającego wsparcia dla całej konstrukcji, zwłaszcza w kontekście dużych wysiłków wywołanych przez obciążenia działające na wysokości powyżej 2,5 m. Zbrojenie w tak ograniczonym zakresie może prowadzić do koncentracji naprężeń, co z kolei zwiększa ryzyko pęknięć i innych uszkodzeń. Z kolei bednarka w spoinach pionowych w odstępach co około 1 m, mimo że może wydawać się sensownym rozwiązaniem, nie jest odpowiednia, ponieważ nie umożliwia równomiernego rozkładu obciążeń na całej wysokości ściany. Dobrą praktyką w budownictwie jest zbrojenie w sposób, który zapewnia stabilność i ciągłość strukturalną, a wybór odpowiednich technik zbrojeniowych powinien być dostosowany do specyfiki projektu i wymagań obciążeniowych. Wnioskując, wszystkie te podejścia pomijają kluczową rolę poziomego zbrojenia, które jest niezbędne w kontekście zapewnienia trwałości i bezpieczeństwa ścian działowych.

Pytanie 38

Przedstawione na rysunku ławy schodkowe stosuje się w przypadku

Ilustracja do pytania
A. występowania gruntów spoistych nad fundamentem.
B. różnych poziomów posadowienia w budynku.
C. występowania gruntów wysadzinowych pod fundamentem.
D. zmiennego poziomu wód gruntowych.
Wybór odpowiedzi dotyczących zmiennego poziomu wód gruntowych, gruntów spoistych czy gruntów wysadzinowych jako podstaw prawidłowego zastosowania ław schodkowych jest zrozumiały, jednak nie oddaje istoty ich funkcji. Zmiany poziomu wód gruntowych mogą wprawdzie wpływać na stabilność fundamentów, jednak nie są bezpośrednim powodem zastosowania ław schodkowych. Fundamenty te mają na celu przede wszystkim przystosowanie konstrukcji do różnorodnych poziomów posadowienia, co nie jest związane z kwestiami hydrologicznymi. Grunty spoiste mogą wymagać różnego rodzaju fundamentów, ale nie są one uzasadnieniem dla ław schodkowych, które są bardziej odpowiednie w przypadku zróżnicowanego poziomu terenu. Z kolei obecność gruntów wysadzinowych, które mogą powodować nieprzewidywalne zmiany objętości gruntu, wymaga specjalnych rozwiązań, takich jak fundamenty głębokie, a nie ławy schodkowe. W związku z tym, wybór błędnych koncepcji związanych z zastosowaniem ław schodkowych może prowadzić do poważnych skutków, w tym osiadania lub uszkodzenia budynków. Kluczowe jest zrozumienie, że każda technologia fundamentowa powinna być dobierana na podstawie dokładnych analiz geotechnicznych i inżynieryjnych, a nie na ogólnych założeniach związanych z rodzajem gruntu czy jego właściwościami. Prawidłowy projekt fundamentów powinien uwzględniać różne czynniki, takie jak obciążenia, warunki glebowe, a także zmiany środowiskowe.

Pytanie 39

Tablica informacyjna dotycząca budowy powinna obejmować między innymi następujące dane:

A. imię i nazwisko kierownika budowy oraz numery telefonów dostawców materiałów budowlanych
B. numer pozwolenia na budowę oraz numery telefonów inwestora i wykonawcy robót budowlanych
C. adres realizacji robót budowlanych oraz liczbę pracowników zaangażowanych na budowie
D. imię oraz nazwisko projektanta i typ nawierzchni dróg tymczasowych na budowie
Tablica informacyjna budowy to naprawdę ważny element każdej inwestycji budowlanej, i tak mówi prawo budowlane. Znajdziesz na niej istotne dane, które mają na celu zapewnienie bezpieczeństwa i jasności w tym, co się dzieje na budowie. Na przykład, numer pozwolenia na budowę oraz telefony inwestora i wykonawcy to fundamenty, które pozwalają na identyfikację prawnych aspektów projektu, a także umożliwiają łatwy kontakt, gdy zajdzie taka potrzeba. Pozwolenie potwierdza, że wszystko zostało zapięte na ostatni guzik, co jest istotne nie tylko dla pracowników, ale też dla osób z okolicy. Numery telefonów inwestora i wykonawcy naprawdę ułatwiają komunikację, zwłaszcza w nagłych sytuacjach czy podczas nadzoru budów. Jak dla mnie, umieszczenie tych informacji na tablicy zwiększa przejrzystość całego procesu budowlanego i wspiera lokalną społeczność w poznawaniu szczegółów dotyczących prac.

Pytanie 40

Drutowe ławy wykonuje się w celu

A. wyznaczenia konturów fundamentów oraz ścian fundamentowych
B. oznaczenia poziomu wody gruntowej w wykopie
C. określenia poziomu rzędnej dna wykopu
D. wytyczenia skarp nasypów oraz wykopów
Ławy drutowe są kluczowym narzędziem w procesie budowlanym, które służą do precyzyjnego wyznaczania obrysów fundamentów oraz ścian fundamentowych. Dzięki nim, możliwe jest uzyskanie dokładnych wymiarów oraz lokalizacji poszczególnych elementów budowli, co jest niezbędne dla zapewnienia stabilności i trwałości całej konstrukcji. W praktyce, ławy drutowe są stosowane w połączeniu z innymi narzędziami pomiarowymi, takimi jak niwelatory czy teodolity, co pozwala na osiągnięcie wysokiej precyzji w wytyczaniu. W budownictwie, dobrą praktyką jest również przeprowadzanie pomiarów w różnych punktach, co pozwala na weryfikację poprawności wykonania oraz uniknięcie błędów, które mogłyby wpłynąć na późniejszy proces budowlany. Warto pamiętać, że standardy branżowe, takie jak Eurokod, zawierają wytyczne dotyczące metodyki wytyczania fundamentów, co podkreśla znaczenie precyzyjnych pomiarów w tym etapie budowy.