Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik mechanik
Kwalifikacja: MEC.05 - Użytkowanie obrabiarek skrawających
Data rozpoczęcia: 2 lutego 2026 08:58
Data zakończenia: 2 lutego 2026 09:58

Egzamin niezdany

Wynik: 12/40 punktów (30,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Udostępnij swój wynik

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Ustawienie trybu JOG w sterowniku CNC oznacza

A. pracę w trybie referencyjnym

B. manualne sterowanie urządzeniem

C. działanie krok po kroku

D. sterowanie w trybie automatycznym

Odpowiedzi sugerujące automatyczne sterowanie, pracę blok po bloku czy tryb referowania nie odzwierciedlają rzeczywistości funkcjonowania trybu JOG w obrabiarkach CNC. Automatyczne sterowanie polega na programowym zarządzaniu maszyną, gdzie parametry ruchu są z góry ustalone w kodzie G, a operator nie ma bezpośredniego wpływu na ruch narzędzia. W tym kontekście tryb JOG jest odwrotnością, ponieważ oferuje manualne sterowanie. Praca blok po bloku w rzeczywistości oznacza wykonywanie programu G w sekwencjach, co jest całkowicie różne od idei manualnego wprowadzania ruchu. Natomiast tryb referowania, który polega na ustaleniu zerowych punktów współrzędnych maszyny, również nie oddaje sedna działania JOG, ponieważ jest on wykorzystywany przede wszystkim do precyzyjnego ustawiania narzędzia w przestrzeni roboczej. Typowe błędy myślowe związane z tymi odpowiedziami opierają się na myleniu manualnych i automatycznych procesów sterowania, co może prowadzić do nieefektywnego wykorzystania maszyny oraz potencjalnych zagrożeń dla bezpieczeństwa operatora. Wiedza na temat funkcji sterowników CNC oraz ich trybów pracy jest kluczowa w celu zapewnienia efektywności i bezpieczeństwa operacji.

Pytanie 2

Jaką maszynę należy wykorzystać do obróbki finalnej czopa wałka po procesie hartowania?

A. Szlifierkę do wałków

B. Frezarkę uniwersalną

C. Nakiełczarkę do wałków

D. Szlifierkę do otworów

Szlifierka do wałków jest właściwym narzędziem do obróbki wykańczającej czopa wałka po hartowaniu. Proces hartowania, który polega na podgrzewaniu materiału do wysokiej temperatury, a następnie szybkim schłodzeniu, powoduje zwiększenie twardości stali, co sprawia, że obróbka mechaniczna staje się trudniejsza. Szlifierki do wałków są zaprojektowane specjalnie do precyzyjnej obróbki powierzchni walcowych, co pozwala na osiągnięcie wysokiej dokładności wymiarowej oraz odpowiedniej jakości powierzchni. Przykładem zastosowania szlifierki do wałków może być produkcja elementów w przemyśle motoryzacyjnym, gdzie precyzyjnie obrobione czopy wałków są kluczowe dla prawidłowego funkcjonowania silników. Dobrą praktyką jest również dobór odpowiednich narzędzi skrawających, takich jak odpowiednia pasta szlifierska, co dodatkowo zwiększa efektywność procesu oraz jakość obróbki. W kontekście standardów ISO i norm branżowych, stosowanie szlifierek do wałków jest zgodne z najlepszymi praktykami zapewniającymi jakość i bezpieczeństwo produktami końcowymi.

Pytanie 3

Korzystając z zależności vf = p * n (gdzie p oznacza skok gwintu), oblicz posuw minutowy vf przy toczeniu gwintu, którego parametry zawiera zdjęcie wyświetlacza układu pomiarowego tokarki. Obroty wrzeciona tokarki wynoszą n = 300 obr/min.

A. 200 mm/min

B. 450 mm/min

C. 300 mm/min

D. 150 mm/min

Posuw minutowy vf przy toczeniu gwintu można obliczyć, stosując wzór vf = p * n, gdzie p to skok gwintu, a n to liczba obrotów wrzeciona na minutę. W tym przypadku skok gwintu wynosi 1.5 mm, a obroty wrzeciona to 300 obr/min. Zastosowanie wzoru daje wynik: vf = 1.5 mm * 300 obr/min = 450 mm/min. Taka wiedza jest kluczowa w obróbce skrawaniem, gdzie precyzyjne ustawienie parametrów skrawania wpływa na jakość i dokładność wykonanych elementów. W praktyce inżynieryjnej, umiejętność obliczania posuwów jest istotna dla dostosowywania procesów produkcyjnych, co pozwala na optymalizację czasu pracy oraz minimalizację zużycia narzędzi skrawających. Wiedza ta jest również zgodna z zasadami ergonomii i ekonomiką produkcji, co jest ważne w nowoczesnych zakładach mechanicznych.

Pytanie 4

Na podstawie rysunku określ wartość przesunięcia punktu zerowego przedmiotu obrabianego.

A. 44 mm

B. 0 mm

C. 14 mm

D. 34 mm

Poprawna odpowiedź to 44 mm, co wynika z dokładnej analizy rysunku technicznego przedmiotu obrabianego. Wartość przesunięcia punktu zerowego oblicza się poprzez zsumowanie odległości od określonych referencyjnych punktów, co w tym przypadku daje 10 mm oraz 34 mm, co razem daje 44 mm. W praktyce, umiejętność prawidłowego określania punktu zerowego jest kluczowa w obróbce skrawaniem, ponieważ precyzyjne umiejscowienie narzędzia w odniesieniu do przedmiotu obrabianego wpływa na jakość i dokładność wykonania detali. Zastosowanie tej wiedzy w warsztatach i przy produkcji części zmniejsza ryzyko błędów, które mogą prowadzić do odrzucenia wyrobów, a także oszczędza czas i materiały. Zgodnie z normami ISO 1101, prawidłowe definiowanie geometrii i punktów odniesienia jest niezbędne dla zachowania wysokiej jakości produkcji. Dlatego znajomość metod obliczania przesunięcia punktu zerowego oraz umiejętność interpretacji rysunków technicznych są niezbędne w każdym zakładzie zajmującym się obróbką mechaniczną.

Pytanie 5

Położenie punktu zerowego formy obrabianej określa się przy użyciu funkcji

A. G63

B. G33

C. G54

D. G04

G54 to standardowa funkcja w programowaniu CNC (Computer Numerical Control), która definiuje położenie punktu zerowego przedmiotu obrabianego. W praktyce oznacza to, że operator maszyny może ustawić i zapamiętać lokalizację punktu odniesienia w stosunku do narzędzia lub obrabianego przedmiotu, co jest kluczowe dla precyzyjnego wykonania operacji obróbczych. Użycie G54 pozwala na efektywne zarządzanie wieloma programami w obrabiarkach, umożliwiając stosowanie różnych punktów zerowych dla różnych przedmiotów bez konieczności ich każdorazowego programowania od nowa. W branży stosuje się różne systemy odniesienia, takie jak G55, G56, itp., co pozwala na przechowywanie wielu punktów zerowych w pamięci maszyny. Dobrą praktyką jest regularne sprawdzanie punktów zerowych przed rozpoczęciem obróbki, aby uniknąć błędów i zapewnić wysoką jakość wykonania detali.

Pytanie 6

Który z przedstawionych symboli graficznych jest oznaczeniem zabieraka stałego?

A. C.

B. A.

C. B.

D. D.

Wybór symboli B, C lub D jako oznaczenia zabieraka stałego jest wynikiem typowych błędów interpretacyjnych w analizie rysunków technicznych. Symbol B, przedstawiający sprężynę, ma zupełnie inne zastosowanie, gdyż sprężyny stosowane są do gromadzenia energii elastystycznej i są kluczowe w mechanizmach, które wymagają amortyzacji lub siły powracającej. Z kolei symbol C, reprezentujący strzałkę kierunkową, jest używany do wskazywania kierunku ruchu lub siły, co jest istotne w kontekście przepływu energii w układach mechanicznych, ale nie odnosi się do stałego połączenia, które charakteryzuje zabierak. Element oznaczony jako D, mający charakter liniowy, również nie ma nic wspólnego z funkcją zabieraka stałego. Te błędne wybory mogą wynikać z nieprawidłowego zrozumienia podstawowych zasad rysunku technicznego oraz ich zastosowania w praktyce inżynieryjnej. Kluczowe jest, aby w kontekście mechaniki zrozumieć, że każdy komponent ma swoje unikalne zadanie i znaczenie, a ich właściwe rozróżnianie jest niezbędne do prawidłowego projektowania i analizy systemów mechanicznych. Dlatego ważne jest, aby zapoznać się z normami i standardami w tej dziedzinie, co pozwoli uniknąć takich pomyłek w przyszłości.

Pytanie 7

Współosiowość otworu względem zewnętrznej powierzchni walcowej w obiekcie typu tarcza (otwór wykonany gotowo, zewnętrzna powierzchnia obrobiona zgrubnie) umożliwia ustalenie i zamocowanie obiektu podczas wykańczania zewnętrznej powierzchni

A. w uchwycie dwuszczękowym

B. na trzpieniu

C. w uchwycie trójszczękowym samocentrującym

D. w uchwycie tulejkowym

Mocowanie przedmiotów obrabianych w uchwytach trójszczękowych samocentrujących, uchwytach tulejkowych czy uchwytach dwuszczękowych, mimo że są powszechnie stosowane w obróbce, nie jest w tym przypadku odpowiednim rozwiązaniem. Uchwyty trójszczękowe są świetne do mocowania elementów o symetrii obrotowej, jednak w przypadku otworów współosiowych mogą wystąpić problemy z centrowaniem, zwłaszcza przy dużych średnicach tarcz. W takich sytuacjach, niewłaściwe ustalenie detalu może prowadzić do drgań, co negatywnie wpływa na jakość obrabianej powierzchni. Uchwyty tulejkowe, chociaż zapewniają dobre trzymanie, nie są wystarczająco precyzyjne dla detali wymagających wysokiej dokładności. Z kolei uchwyty dwuszczękowe, mimo że mogą być efektywne do prostych detali, często nie zapewniają stabilności potrzebnej do obróbki wykańczającej w przypadku tarczy. Stosowanie tych typów mocowania może prowadzić do błędów w wymiarowaniu oraz nierównomiernego zużycia narzędzi, co jest sprzeczne z najlepszymi praktykami w branży. Warto zaznaczyć, że wybór metody mocowania powinien być podyktowany zarówno geometrią detalu, jak i wymaganiami procesu obróbki.

Pytanie 8

W sekcji programu kontrolnego kod G91 oznacza

A. programowanie względne

B. ustawienie stałej prędkości obrotowej wrzeciona

C. programowanie bezwzględne

D. ustawienie stałej prędkości obróbczej

W kontekście programowania CNC, błędna interpretacja znaczenia kodu G91 może prowadzić do poważnych błędów w obróbce. Na przykład, programowanie absolutne, oznaczane kodem G90, wykorzystuje stałe współrzędne w przestrzeni roboczej, co oznacza, że operator podaje dokładne położenie, do którego narzędzie ma się przemieścić, niezależnie od jego aktualnej pozycji. To podejście jest szczególnie przydatne w przypadkach, gdy konieczne jest zachowanie precyzyjnych wymiarów i odległości, zwłaszcza w obróbce części, które muszą być zgodne z wytycznymi konstrukcyjnymi. Również przy ustawieniu stałej prędkości skrawania oraz prędkości obrotowej wrzeciona, operatorzy często muszą korzystać z wartości absolutnych, aby zapewnić optymalne warunki obróbcze i maksymalną efektywność. Wybór niewłaściwej metody programowania, na przykład pomylenie G91 z G90, może prowadzić do nieprzewidywalnych ruchów maszyny, co z kolei zwiększa ryzyko uszkodzenia narzędzi czy obrabianego materiału. W praktyce, kluczowe jest zrozumienie różnic między programowaniem przyrostowym a absolutnym, a także umiejętność decydowania, która metoda jest najbardziej odpowiednia w danej sytuacji obróbczej. Typowe błędy myślowe obejmują brak zrozumienia kontekstu, w jakim dany kod powinien być stosowany, co prowadzi do pomyłek w uruchomieniu programu i potencjalnego uszkodzenia maszyny.

Pytanie 9

Po włączeniu systemu sterowania obrabiarki CNC wymagane jest ustawienie na punkt

A. referencyjny obrabiarki

B. zerowy obrabiarki

C. zerowy przedmiotu obrabianego

D. odniesienia narzędzia

Wybór odpowiedzi dotyczących odniesienia narzędzia, zerowego przedmiotu obrabianego czy zerowego obrabiarki wskazuje na niepełne zrozumienie funkcji punktów odniesienia w obróbce CNC. Odniesienie narzędzia odnosi się do lokalizacji narzędzia, co jest istotne podczas pracy, ale nie jest punktem, na który maszyna powinna najpierw najechać po uruchomieniu. Ustalenie zerowego przedmiotu obrabianego dotyczy pozycjonowania konkretnych przedmiotów, które są obrabiane, jednak bez ustalenia referencyjnego punktu obrabiarka nie będzie w stanie przeprowadzić tego procesu efektywnie. Zerowy obrabiarki z kolei nie jest standardowym terminem w kontekście ustawień CNC, co może prowadzić do nieporozumień. Użytkownicy mogą pomylić te pojęcia z ich funkcją, co może skutkować błędnym ustawieniem i w konsekwencji obniżoną jakością obróbki. W praktyce, każdy operator CNC powinien być świadomy znaczenia punktu referencyjnego, jako podstawowego elementu w konfiguracji maszyny, zapewniającego nie tylko dokładność, ale także bezpieczeństwo operacji. Brak prawidłowego ustawienia referencyjnego może prowadzić do uszkodzeń zarówno narzędzi, jak i obrabianych materiałów, co w dłuższej perspektywie może zwiększać koszty produkcji i wpływać na wydajność całego procesu.

Pytanie 10

Uchwyt samocentrujący z dużym przelotem do rur, przedstawiono na rysunku oznaczonym literą

A. B.

B. D.

C. C.

D. A.

Wybór odpowiedzi A, B lub D nie odzwierciedla istoty uchwytów samocentrujących z dużym przelotem. Uchwyty te charakteryzują się otwartym środkiem, co pozwala na ich wykorzystanie w kontekście rur o większych średnicach. W przypadku odpowiedzi A i B, rysunki przedstawiają uchwyty, które nie mają otwartego środka lub ich konstrukcja nie spełnia wymagań dotyczących dużego przelotu. Może to prowadzić do nieprawidłowego mocowania rur, co z kolei może skutkować ich uszkodzeniem lub nieprawidłowym działaniem całego systemu. Zrozumienie, że uchwyty te mają na celu nie tylko wsparcie rur, ale także zapewnienie ich stabilności w ruchu, jest kluczowe w kontekście projektowania systemów. W praktyce, niewłaściwy wybór uchwytów może prowadzić do znacznych konsekwencji, zarówno w aspekcie bezpieczeństwa, jak i efektywności operacyjnej. Typowe błędy myślowe to poleganie na wzorcach, które nie biorą pod uwagę specyfikacji technicznych danego uchwytu. W przypadku odpowiedzi D, problemem jest brak zrozumienia, że uchwyty z zamkniętym środkiem nie są przeznaczone do rur o dużych średnicach, co jest fundamentalne w kontekście ich zastosowania. Dlatego ważne jest, aby dokładnie analizować charakterystyki techniczne i zastosowania uchwytów, aby uniknąć błędów w praktyce inżynieryjnej.

Pytanie 11

Jaką funkcję pomocniczą "M" wykorzystuje się jako sygnał końca programu z powrotem do początku?

A. M30

B. M17

C. M04

D. M33

Poprawna odpowiedź to M30, która jest skojarzona z końcem programu z możliwością skoku na początek. Funkcja ta jest często wykorzystywana w programowaniu CNC, aby zresetować cykl obróbczy i rozpocząć go od nowa bez konieczności manualnego wprowadzenia danych. M30 jest standardowym kodem G, który nie tylko kończy program, ale również resetuje wszystkie ustawienia do stanu początkowego, co jest niezwykle istotne w kontekście automatyzacji procesów produkcyjnych. Dzięki temu można zapewnić, że każda operacja będzie wykonywana w tych samych warunkach, co minimalizuje ryzyko błędów i zwiększa efektywność produkcji. W praktyce, zastosowanie M30 może być kluczowe w cyklicznych procesach obróbczych, gdzie wymagane jest ciągłe powtarzanie tych samych operacji, na przykład w produkcji seryjnej. Zrozumienie funkcji M30 jest istotne dla każdego operatora obrabiarki CNC oraz inżyniera zajmującego się programowaniem maszyn, co podkreśla znaczenie znajomości poleceń i ich zastosowania w kontekście standardów ISO 6983.

Pytanie 12

Posuw wykorzystywany podczas wiercenia w stali stopowej wynosi f_n = 0,05 mm/obr., a prędkość obrotowa n = 650 obr/min. Jaką wartość posuwu ν_f otrzymamy, wyrażoną w mm/min?
Wykorzystaj wzór: ν_f = f_n×n

A. 12,5

B. 64,5

C. 10,5

D. 32,5

Błędne odpowiedzi mogą wychodzić z niedokładnego rozumienia zasad obliczania posuwu w obróbce skrawaniem. Często mylimy jednostki lub źle przekształcamy wartości, co prowadzi do niepoprawnych wyników. Jak na przykład te 64,5 mm/min - to może być efekt złego przeliczenia albo pomnożenia złych wartości. Czasem pojawiają się też odpowiedzi jak 12,5 mm/min czy 10,5 mm/min, gdy ktoś nie użył właściwej formuły lub pominął ważne elementy, jak konwersja jednostek. Niektórzy mogą też zapomnieć, jak istotna jest prędkość obrotowa przy obliczaniu efektywności procesu. W obróbce metali posuw jest ważnym czynnikiem, który wpływa na prędkość skrawania, co z kolei przekłada się na wydajność i jakość pracy. Gdy nie zrozumiesz, jak posuw i prędkość obrotowa się łączą, możesz źle wykorzystywać narzędzia i obróbkę, co w ostateczności prowadzi do większego zużycia narzędzi i wyższych kosztów. Rozumienie tych rzeczy i umiejętność zastosowania wzorów jest kluczowe w pracy inżynierów i technologów w branży obróbczej.

Pytanie 13

Do wykonania części przedstawionej na rysunku należy (w kolejności technologicznej) wykonać następujące zabiegi:

A. pogłębianie, frezowanie płaszczyzn, frezowanie rowka.

B. frezowanie płaszczyzn, frezowanie skosu, frezowanie rowka.

C. rozwiercanie, frezowanie płaszczyzn, frezowanie skosu.

D. frezowanie skosu, frezowanie płaszczyzn, wiercenie.

Wybór innych opcji wskazuje na brak zrozumienia podstawowych zasad obróbki skrawaniem. Na przykład, w przypadku pierwszej odpowiedzi, obejmującej pogłębianie na początku, istotne jest zauważyć, że pogłębianie jest techniką stosowaną w specyficznych sytuacjach, gdy wymagana jest większa głębokość otworów, a nie do przygotowania płaszczyzn. Przygotowanie płaszczyzn poprzez frezowanie jest pierwszym i kluczowym krokiem, który zapewnia stabilną podstawę dla dalszej obróbki. Z kolei w odpowiedzi, która sugeruje rozwiercanie przed frezowaniem płaszczyzn, należy podkreślić, że rozwiercanie jest procesem, który nie przygotowuje odpowiednio powierzchni do dalszego skrawania, co może prowadzić do deformacji detalu oraz utraty precyzji wymiarowej. Ostatnia z wymienionych opcji, która rozpoczyna się od frezowania skosu, również jest błędna, ponieważ skos nie może być efektywnie obrobiony bez najpierw uzyskania odpowiednio wyrównanej płaszczyzny. Może to prowadzić do trudności w zachowaniu wymagań dotyczących kąta skosu oraz jakości krawędzi. Kiedy nie przestrzega się właściwej kolejności obróbczej, może to skutkować nie tylko pogorszeniem jakości produktu, ale także zwiększeniem kosztów produkcji ze względu na konieczność poprawek lub wymiany wadliwych komponentów. Zrozumienie prawidłowego przebiegu procesów technologicznych jest kluczowe dla efektywności i jakości produkcji.

Pytanie 14

W symbolu uchwytu szczękowego kółko wokół liczby szczęk oznacza, że

A. uchwyt jest regulowany.

B. uchwyt jest wyposażony w tuleję zaciskową.

C. powierzchnia szczęk jest szlifowana lub toczona.

D. mechanizm mocujący napędzany jest pneumatycznie.

Odpowiedź, że powierzchnia szczęk jest szlifowana lub toczona, jest poprawna, ponieważ kółko wokół liczby szczęk w symbolu uchwytu szczękowego wskazuje na specjalistyczną obróbkę tej powierzchni. Szlifowanie i toczenie powierzchni szczęk są kluczowe dla osiągnięcia wysokiej precyzji i trwałości narzędzia. W procesach obróbczych, precyzyjnie wykonane szczęki zapewniają lepsze dopasowanie do obrabianego materiału, co minimalizuje ryzyko przesunięcia się detali podczas obróbki. Takie metody obróbcze są zgodne z normami jakości ISO i są powszechnie stosowane w przemyśle maszynowym, zwłaszcza w produkcji uchwytów do tokarek czy frezarek. Dobrze obrobione szczęki ułatwiają także uzyskanie równomiernego rozkładu sił, co zwiększa bezpieczeństwo i efektywność pracy. Ponadto, stosowanie odpowiednich technologii szlifowania i toczenia, takich jak szlifowanie cylindryczne czy toczenie zewnętrzne, wpływa na wydłużenie żywotności narzędzi oraz redukcję kosztów produkcji poprzez ograniczenie potrzeby częstej wymiany szczęk.

Pytanie 15

Jakie działanie wywołuje funkcja M05 w programie sterującym?

A. uruchomienie chłodziwa

B. zakończenie działania programu

C. wstrzymanie obrotów

D. uruchomienie obrotów w lewo

Zrozumienie funkcji M05 wymaga znajomości podstawowego kodowania w programach CNC oraz zasad działania tych maszyn. Niektóre odpowiedzi sugerują błędne funkcje, które mogą prowadzić do nieefektywnego lub niebezpiecznego użytkowania maszyny. Włączenie obrotów w lewo często jest postrzegane jako operacja, którą można wykonać w przypadku narzędzi frezarskich, jednak M05 nie jest przeznaczone do tego celu. Funkcja ta nie aktywuje również żadnych elementów chłodzących, co jest zarezerwowane dla innych poleceń, jak M08, które odpowiada za włączenie chłodziwa. Zakończenie programu jest realizowane przez polecenie M30, które nie tylko zatrzymuje program, ale również resetuje maszyny do stanu początkowego. Nie można mylić funkcji zatrzymania obrotów z zatrzymaniem całego cyklu roboczego. Zatrzymanie obrotów to bardziej precyzyjna kontrola nad narzędziem, która jest kluczowa dla bezpieczeństwa operatora oraz sprzętu. Błędne przekonania dotyczące działania M05 mogą wynikać z nieznajomości specyfiki programowania CNC, co może prowadzić do poważnych błędów operacyjnych.

Pytanie 16

Imaki narzędziowe wykorzystywane są do mocowania narzędzi skrawających na

A. wiertarkach promieniowych

B. szlifierkach do otworów

C. tokarkach i strugarkach

D. frezarkach

Imaki narzędziowe są kluczowymi elementami mocującymi narzędzia skrawające w tokarkach i strugarkach, co jest niezbędne w procesach obróbczych. W tokarkach imaki umożliwiają stabilne i precyzyjne mocowanie narzędzi skrawających, takich jak noże tokarskie, co pozwala na osiągnięcie wysokiej jakości obróbki materiałów metalowych i nie tylko. Tokarki oraz strugarki wymagają zastosowania imaków, aby zapewnić właściwą orientację i pewne trzymanie narzędzi, co jest kluczowe dla uzyskania odpowiednich wymiarów oraz gładkości powierzchni obrabianych detali. W praktyce wybór odpowiedniego imaka zależy od rodzaju obrabianego materiału oraz typu operacji skrawającej. W branży mechanicznej standardem jest stosowanie imaków dostosowanych do specyficznych warunków pracy, co podnosi efektywność i bezpieczeństwo procesów obróbczych. Dodatkowo, imaki są projektowane zgodnie z wytycznymi norm ISO oraz innych standardów branżowych, co gwarantuje ich jakość i niezawodność.

Pytanie 17

Na ilustracji przedstawiono tokarkę

A. kłową.

B. tarczową.

C. rewolwerową.

D. karuzelową.

Tokarka tarczowa, przedstawiona na ilustracji, jest specjalistycznym narzędziem wykorzystywanym do obróbki dużych elementów, takich jak koła zamachowe, tarcze czy inne obiekty o znacznej średnicy i niewielkiej długości. Jej konstrukcja charakteryzuje się dużą, płaską tarczą, która służy jako główny uchwyt do mocowania obrabianego detalu. Tokarka tarczowa jest szczególnie cenna w przemyśle, ponieważ umożliwia precyzyjne obrabianie powierzchni czołowych i obwodowych. W zastosowaniach przemysłowych, takich jak produkcja części maszyn, tokarka tarczowa pozwala na efektywne usuwanie materiału, co przekłada się na krótszy czas produkcji i wyższą jakość końcowego produktu. Zastosowanie tokarek tarczowych w nowoczesnych zakładach produkcyjnych wiąże się również z przestrzeganiem standardów jakości, co jest niezbędne do uzyskania zgodności z normami branżowymi. Przykłady zastosowania obejmują produkcję wirników, elementów hydraulicznych oraz różnych komponentów, które wymagają dokładności i wysokiej wydajności obróbczej.

Pytanie 18

Rysunek przedstawia symbol graficzny ustalenia i zamocowania przedmiotu do obróbki

A. w uchwycie szczękowym.

B. w kłach.

C. na trzpieniu rozprężnym.

D. w kłach, zabierakiem stałym.

Odpowiedź "w kłach, zabierakiem stałym" jest poprawna, ponieważ symbol graficzny przedstawiony na rysunku rzeczywiście ilustruje sposób mocowania przedmiotu obrabianego w tokarkach. Mocowanie w kłach tokarskich z zastosowaniem zabieraka stałego to jeden z najczęściej używanych sposobów ustalenia przedmiotów o symetrii obrotowej. Tego typu mocowanie zapewnia stabilność i precyzję w trakcie obróbki, co jest kluczowe dla uzyskania wysokiej jakości wykończenia. Użycie zabieraka stałego pozwala na solidne przytrzymanie przedmiotu, eliminując ryzyko jego przesunięcia czy drżenia, co mogłoby prowadzić do uszkodzenia narzędzia lub obrabianego materiału. Przykładem zastosowania tej metody jest obróbka wałków lub cylindrów, gdzie wymagane jest, aby materiał był mocno ustalony w jednym miejscu. W praktyce, stosowanie kłów w połączeniu z zabierakami stałymi przyczynia się do zwiększenia efektywności i bezpieczeństwa procesów technologicznych, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w branży obróbczej.

Pytanie 19

Sposób uruchomienia tokarki CNC znajduje się w

A. karcie technologicznej

B. karcie uzbrojenia maszyny

C. dokumentacji technicznej obrabiarki

D. instrukcji bhp maszyny

Dokumentacja techniczna obrabiarki jest kluczowym źródłem informacji na temat procedur uruchamiania tokarek CNC. Zawiera szczegółowe opisy dotyczące zarówno ustawień maszyn, jak i parametrów roboczych, co umożliwia bezpieczne i efektywne korzystanie z urządzenia. Przykładowo, dokumentacja ta często zawiera schematy blokowe, instrukcje dotyczące kalibracji oraz listy kontrolne dotyczące konserwacji, co jest niezbędne przed rozpoczęciem pracy. Dobre praktyki branżowe wskazują, że każdy operator powinien przed rozpoczęciem pracy dokładnie zapoznać się z dokumentacją techniczną, aby uniknąć błędów mogących prowadzić do uszkodzenia maszyny lub niebezpiecznych sytuacji. Ponadto, dokumentacja techniczna powinna być regularnie aktualizowana zgodnie z nowymi standardami i zaleceniami producenta, aby zapewnić jej skuteczność i bezpieczeństwo użytkowania.

Pytanie 20

Przesunięcie suwaka jest jednym z kluczowych parametrów opisujących

A. dłutownicę

B. szlifierkę

C. frezarkę

D. wiertarkę

Dłutownica jest maszyną, w której skok suwaka odgrywa kluczową rolę. Skok suwaka odnosi się do ruchu narzędzia, które wykonuje główną operację skrawania, czyli dłutowania. W przypadku dłutownic, skok suwaka jest ściśle związany z głębokością i długością cięcia, co wpływa na efektywność procesu obróbczych. W praktyce, odpowiedni dobór skoku suwaka pozwala na optymalne dopasowanie narzędzia do materiału obrabianego, co przekłada się na jakość powierzchni oraz czas obróbczy. W standardach branżowych, takich jak ISO 9001, podkreśla się znaczenie dokładności i powtarzalności procesów, co ma kluczowe znaczenie w kontekście skoku suwaka. Przykładowo, w przemyśle motoryzacyjnym, gdzie precyzja obróbki jest niezbędna, skok suwaka jest dostosowywany do specyfikacji wymaganych przez projektowane części. Dobrze zaprojektowany skok suwaka w dłutownicy może znacząco zwiększyć wydajność produkcji oraz zredukować straty materiałowe, co jest kluczowe w nowoczesnym wytwarzaniu.

Pytanie 21

Obróbka otworu przedstawiona na rysunku to

A. rozwiercanie.

B. wiercenie.

C. pogłębianie.

D. powiercanie.

Rozwiercanie to proces obróbczy, który ma na celu precyzyjne wykończenie otworów. W kontekście przedstawionego rysunku, otwór z tolerancją H7 oraz chropowatością Ra 0,63 wymaga zastosowania technik obróbczych, które zapewnią zarówno odpowiednie wymiary, jak i powierzchnię. Rozwiercanie jest często stosowane w branży motoryzacyjnej oraz w produkcji maszyn, gdzie precyzja otworów ma kluczowe znaczenie dla funkcjonowania elementów. Proces ten najczęściej jest stosowany po wierceniu i powiercaniu, ponieważ umożliwia uzyskanie lepszej jakości powierzchni i dokładności wymiarowej. Warto również wspomnieć, że rozmiar narzędzi używanych do rozwiercania, jak wiertła rozwiercające, jest dostosowany do wymagań danego projektu, a ich dobór powinien być zgodny z obowiązującymi normami, takimi jak ISO 286 dotyczące tolerancji. W przypadku konieczności uzyskania gładkiej powierzchni lub w przypadku materiałów o wysokiej twardości, rozwiercanie staje się niezbędnym etapem produkcji, co podkreśla jego znaczenie w obróbce skrawaniem.

Pytanie 22

W bloku N145 G01 G90 X100 G41 F350 M03 programu dla frezarki CNC, co oznacza kod G90?

A. ustawienie stałej prędkości obrotowej wrzeciona

B. programowanie absolutne

C. cykl obróbczy

D. ustawienie stałej prędkości skrawania

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Kod G90 w programowaniu maszyn CNC oznacza tryb programowania absolutnego, w którym wszystkie podawane współrzędne odnoszą się do stałego punktu odniesienia, zazwyczaj zwanego punktem zerowym. W praktyce, oznacza to, że jeżeli w programie podasz współrzędne X100, to narzędzie frezarskie przemieści się dokładnie do punktu X=100 mm w układzie współrzędnych maszyny, niezależnie od aktualnej pozycji narzędzia. Programowanie absolutne jest powszechnie wykorzystywane, ponieważ ułatwia planowanie i kontrolowanie ścieżki narzędzia, szczególnie w złożonych operacjach obróbczych, gdzie precyzja jest kluczowa. W codziennej praktyce, operatorzy mogą łatwo modyfikować współrzędne, co pozwala na szybsze wprowadzanie zmian w programie bez konieczności przeliczania pozycji względem aktualnego miejsca narzędzia. Ponadto, zgodnie z najlepszymi praktykami w branży, programowanie absolutne zwiększa bezpieczeństwo operacji, redukując ryzyko kolizji z materiałem lub innymi elementami maszyny.

Pytanie 23

Oblicz głębokość skrawania a_p, przy zakładanej wydajności skrawania Q= 100 cm3/min, podczas obróbki zgrubnej wałka na tokarce uniwersalnej dla następujących parametrów:

Q – ilość usuniętego materiału 100 cm³/min

v_c – prędkość skrawania 100 m/min

f_n – posuw na obrót 0,5 mm/obr

a_p =

Qv_c × f_n

A. ap = 2 mm

B. ap = 5 mm

C. ap = 10 mm

D. ap = 1 mm

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna odpowiedź, ap = 2 mm, jest wynikiem precyzyjnego zastosowania wzoru na obliczenie głębokości skrawania, bazującego na wydajności skrawania Q. Wydajność skrawania jest kluczowym parametrem w obróbce skrawaniem, ponieważ określa ilość materiału usuwanego w jednostce czasu. Aby obliczyć odpowiednią głębokość skrawania, należy wziąć pod uwagę nie tylko wydajność, ale także prędkość skrawania oraz posuw na obrót. W przypadku obróbki zgrubnej, gdzie celem jest szybkie usunięcie dużych objętości materiału, stosuje się większe wartości głębokości skrawania, jednak powinny one być dostosowane do parametrów maszyny i narzędzi. Przy założeniu wydajności 100 cm³/min oraz odpowiednich parametrów, obliczenia prowadzą do głębokości równej 2 mm. W praktyce, stosowanie odpowiednich głębokości skrawania może znacząco wpływać na jakość powierzchni oraz trwałość narzędzi, dlatego kluczowe jest zrozumienie, jak te parametry się ze sobą łączą. W branży inżynieryjnej oraz produkcyjnej, optymalizacja tych wartości jest niezbędna do zapewnienia efektywności i ekonomiczności procesów obróbczych.

Pytanie 24

Przedstawiony symbol graficzny jest oznaczeniem zamocowania

A. mechanicznego w uchwycie dwuszczękowym.

B. w kłach, stałym i obrotowym z zabierakiem.

C. w uchwycie pneumatycznym z dwiema szczękami.

D. zewnętrznego w tulei zaciskowej.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna odpowiedź wskazuje na zamocowanie w uchwycie pneumatycznym z dwiema szczękami. Uchwyty pneumatyczne są powszechnie stosowane w automatyzacji procesów produkcyjnych, ponieważ pozwalają na szybkie i efektywne mocowanie detali. Dzięki zastosowaniu sprężonego powietrza, uchwyty te charakteryzują się dużą siłą chwytu oraz możliwością łatwej regulacji. Symbol graficzny, który widzisz, jest zgodny z normą ISO 129-1, która określa zasady rysunku technicznego i stosowanych oznaczeń. Zastosowanie uchwytów pneumatycznych z dwiema szczękami jest typowe w obróbce materiałów, gdzie wymagane jest precyzyjne mocowanie elementów o różnych kształtach. Przykładem mogą być procesy takie jak frezowanie czy toczenie, gdzie stabilne mocowanie detalu wpływa na jakość obróbki oraz powtarzalność produkcji. Dobrze zaprojektowane uchwyty tego typu minimalizują ryzyko uszkodzenia detali oraz zwiększają efektywność całego procesu produkcyjnego.

Pytanie 25

Która funkcja w programie obróbczo-narzędziowym dezaktywuje korekcję promienia narzędzia?

A. G42

B. G40

C. G33

D. G03

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź G40 jest jak najbardziej na miejscu, bo w G-kodzie oznacza wyłączenie korekcji promienia narzędzia. W praktyce używamy tego, kiedy potrzebujemy, żeby narzędzie działało bez tej korekcji, którą wcześniej włączyliśmy, żeby poprawić precyzję obróbki. Na przykład, gdy korzystamy z narzędzi o różnych średnicach, ta korekcja sprawia, że narzędzie idzie dokładnie wzdłuż kształtu detalu. Ale jeżeli chcemy przejść do innej operacji, jak frezowanie prostych krawędzi, to G40 jest wręcz niezbędne. W normach ISO dla G-kodu, G40 jest jasno zdefiniowane jako komenda do deaktywacji korekcji promienia, dlatego jest to kluczowe w zarządzaniu procesem obróbczy w CNC. Z mojego doświadczenia, dobrze jest dobrze przemyśleć sekwencję komend G-kodu, żeby uniknąć niepożądanych efektów, jak błędne prowadzenie narzędzia czy kolizje.

Pytanie 26

Na podstawie rysunku oraz podanych odchyłek określ wymiar średnicy mieszczący się w granica tolerancji.

A. 37,75 mm

B. 38,28 mm

C. 38,02 mm

D. 37,98 mm

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 38,02 mm jest prawidłowa, ponieważ mieści się w granicach tolerancji określonych dla wymiaru średnicy. Wymiary graniczne dla tego elementu wynoszą od 38 mm do 38,025 mm. Zgodnie z zasadami tolerancji wymiarowej, każdy element mechaniczny musi spełniać obowiązujące normy, takie jak ISO 286-1, które definiują zasady dotyczące tolerancji i wymiarów. W praktyce oznacza to, że rzeczywisty wymiar elementu powinien być większy od dolnej granicy i mniejszy od górnej granicy tolerancji. W przypadku średnicy 38,02 mm, wartość ta jest wyraźnie wyższa od dolnej granicy 38 mm, a jednocześnie niższa od górnej granicy 38,025 mm, co czyni ten wymiar akceptowalnym. W przemyśle, stosowanie tolerancji wymiarowych jest kluczowe, aby zapewnić, że wszystkie części będą ze sobą współpracować w finalnym produkcie. Przykładem może być montaż łożysk, gdzie precyzyjne wymiary są niezbędne dla prawidłowego działania mechanizmu.

Pytanie 27

Symbol graficzny przedstawiony na rysunku jest oznaczeniem uchwytu

A. kłowego.

B. szczękowego.

C. magnetycznego.

D. mimośrodowego.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Symbol graficzny przedstawiony na rysunku wskazuje na uchwyt szczękowy, który jest kluczowym elementem w obróbce mechanicznej. Uchwyt szczękowy, często nazywany uchwytem wiórowym, jest używany w obrabiarkach, aby skutecznie mocować przedmioty obrabiane, zapewniając ich stabilność podczas skrawania. Charakterystyczny kształt 'V' odzwierciedla zasadę działania uchwytu, w której dwa ruchome szczęki zaciskają się wokół elementu, co pozwala na precyzyjne i bezpieczne mocowanie. Przykładem jego zastosowania jest chociażby toczenie, gdzie uchwyt szczękowy zapewnia, że obrabiany element nie przemieszcza się pod wpływem sił skrawających. W praktyce, dobór odpowiedniego uchwytu szczękowego jest istotny, aby zapewnić efektywność procesu produkcyjnego, minimalizując drgania, a tym samym poprawiając jakość obrabianych powierzchni. Warto również zauważyć, że zgodnie z normami ISO 3343, uchwyty szczękowe powinny być regularnie sprawdzane pod kątem zużycia, co ma kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa i wydajności pracy.

Pytanie 28

Urządzeniem stosowanym do oceny chropowatości powierzchni jest

A. czujnik optyczno-mechaniczny

B. głowica goniometryczna

C. współrzędnościowa maszyna pomiarowa

D. profilometr optyczny

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Profilometr optyczny jest specjalistycznym przyrządem służącym do pomiaru chropowatości powierzchni, który wykorzystuje techniki optyczne do analizy topografii powierzchni. Działa na zasadzie skanowania powierzchni z wykorzystaniem światła oraz detekcji odbitego sygnału, co pozwala na uzyskanie precyzyjnych danych o strukturze powierzchni. Przykładowo, profilometry optyczne są powszechnie stosowane w przemyśle motoryzacyjnym, elektronicznym oraz materiałowym do oceny jakości wyrobów, co ma kluczowe znaczenie dla zapewnienia ich funkcjonalności i trwałości. Zgodnie z normą ISO 4287, chropowatość powierzchni jest definiowana przez parametry takie jak Ra (średnia chropowatość) czy Rz (wysokość chropowatości), które są niezbędne do oceny wykonania elementów. Stosowanie profilometrów optycznych zwiększa efektywność i dokładność pomiarów, co jest zgodne z dobrymi praktykami branżowymi oraz standardami jakości.

Pytanie 29

Pryzmę magnetyczną najczęściej wykorzystuje się do ustalania oraz mocowania

A. wałków stalowych

B. ceowników aluminiowych

C. dwuteowników żeliwnych

D. teowników stalowych

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Pryzma magnetyczna to naprawdę świetne rozwiązanie, jeżeli chodzi o mocowanie wałków stalowych. Dzięki swoim właściwościom elektromagnetycznym, potrafi skutecznie i stabilnie przytrzymać metalowe obiekty. W trakcie obróbki, na przykład przy frezowaniu, wierceniu czy szlifowaniu, korzystanie z takich pryzm pozwala precyzyjnie ustalić pozycję obrabianego elementu. To z kolei przekłada się na to, że jakość wykonania jest na wysokim poziomie i procesy są powtarzalne. Ciekawe jest to, że przy frezowaniu wałków stalowych pryzma magnetyczna sprawia, że mocowanie jest szybkie i łatwe, co fajnie skraca czas przygotowania do obróbki. Co więcej, brak mechanicznych elementów mocujących zmniejsza ryzyko uszkodzenia powierzchni obrabianych, co w przemyśle ma naprawdę duże znaczenie. Jak wiadomo, estetyka i dokładność wymiarowa to kluczowe kwestie. W branży mówi się też, że standardy, takie jak ISO 9001, kładą duży nacisk na precyzyjne procesy produkcyjne, a pryzmy magnetyczne są jednym z rozwiązań, które to wspierają.

Pytanie 30

Posuw równy f = 0,2 mm/obr, ustawia się na

A. frezarce uniwersalnej

B. strugarce poprzecznej

C. szlifierce do płaszczyzn

D. wiertarce kadłubowej

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wiertarka kadłubowa to narzędzie, które doskonale nadaje się do wykonywania otworów w różnych materiałach, a jej konstrukcja pozwala na precyzyjne ustawienie posuwu na poziomie f = 0,2 mm/obr. W praktyce, taki posuw jest szczególnie istotny podczas wiercenia w materiałach twardych, gdzie precyzja ma kluczowe znaczenie dla jakości wykonanych otworów. Ustawienie tego parametru na wiertarce kadłubowej umożliwia kontrolowanie prędkości skrawania oraz wydajności obróbczej, co przekłada się na lepsze wyniki oraz mniejsze zużycie narzędzi skrawających. W przemyśle, stosowanie odpowiednich wartości posuwu jest zgodne z zaleceniami norm ISO oraz standardami praktyki inżynierskiej, co wpływa na efektywność procesów obróbczych. Na przykład, w przypadku wiercenia otworów o dużych średnicach, niewłaściwy posuw mógłby prowadzić do przegrzewania się narzędzia skrawającego oraz pogorszenia jakości powierzchni roboczej. Dlatego tak ważne jest, aby dostosować posuw do rodzaju materiału oraz wymagań technologicznych obróbki.

Pytanie 31

Zabieg toczenia czołowego przedstawia rysunek oznaczony literą

A. B.

B. D.

C. A.

D. C.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Rysunek oznaczony literą C przedstawia toczenie czołowe, które jest kluczowym procesem w obróbce skrawaniem. W toczeniu czołowym narzędzie skrawające porusza się prostopadle do osi obrotu przedmiotu obrabianego, co pozwala na uzyskanie gładkich powierzchni czołowych oraz precyzyjnych kształtów. Toczenie czołowe jest powszechnie stosowane w produkcji detali o dużej dokładności, takich jak wały, tuleje czy zębatki. W praktyce, tocząc elementy w ten sposób, można uzyskać nie tylko wysoką jakość powierzchni, ale także korzystny kształt, co jest istotne w wielu zastosowaniach inżynieryjnych. W standardach obróbczych, takich jak ISO 2768, zwraca się uwagę na znaczenie toczenia czołowego w kontekście tolerancji wymiarowych. Opanowanie tego rodzaju toczenia jest więc fundamentalne dla każdego operatora maszyn skrawających, a także dla inżynierów zajmujących się projektowaniem procesów obróbczych.

Pytanie 32

W trakcie frezowania rowków w wiertle, obrabiane wiertło jest osadzone w

A. kłach.

B. podzielnicy.

C. imadle maszynowym.

D. imadle ślusarskim.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Podzielnica to fajne urządzenie, które pomaga w precyzyjnym ustawieniu i przykręcaniu wierteł, gdy obrabiamy materiały skrawaniem. Jej użycie podczas frezowania rowków wiórowych jest naprawdę kluczowe, bo dzięki niej można dokładnie ustawić kąt obróbki i powtarzać operacje, co się przydaje. W praktyce, podzielnicę stosuje się, gdy trzeba uzyskać bardzo dokładne kąty i pozycje, co jest istotne, zwłaszcza w produkcji części, gdzie wymiary są na wagę złota. Na przykład w przemyśle motoryzacyjnym czy lotniczym, gdzie tolerancje wymiarowe są bardzo małe, podzielnica sprawia, że każdy element idealnie pasuje do reszty. W profesjonalnych warsztatach używanie podzielnic to norma, bo precyzja jest kluczowa dla jakości końcowych produktów i efektywności produkcji.

Pytanie 33

Oprzyrządowaniem przedstawionym na rysunku jest

A. prostokątny docisk frezarski.

B. podtrzymka tokarska.

C. ręczne imadło maszynowe precyzyjne.

D. oprawka narzędziowa do noży tokarskich.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Oprawka narzędziowa do noży tokarskich, przedstawiona na rysunku, jest kluczowym elementem w procesie obróbki skrawaniem. Jej główną funkcją jest stabilne mocowanie noży tokarskich, co pozwala na precyzyjne kształtowanie i cięcie materiałów. Dobrze skonstruowana oprawka zapewnia odpowiednią geometrię i kąt natarcia noża, co wpływa na jakość obróbki oraz wydajność procesu. W praktyce, oprawki narzędziowe są używane w różnych tokarkach, zarówno konwencjonalnych, jak i CNC, co umożliwia realizację skomplikowanych projektów. Zastosowanie oprawek dostosowanych do konkretnego typu noża tokarskiego oraz materiału obrabianego jest zgodne z dobrymi praktykami branżowymi, co przekłada się na efektywność pracy oraz bezpieczeństwo operatora. Dodatkowo, znajomość właściwego doboru oprawek narzędziowych jest niezbędna dla każdego, kto chce osiągnąć wysoką jakość obróbki i zminimalizować ryzyko uszkodzenia narzędzi.

Pytanie 34

Do toczenia gwintu metrycznegona tokarce konwencjonalnej należy użyć noża kształtowego o kąciewierzchołkowym ε równym

A. 55°

B. 50°

C. 60°

D. 45°

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 60° jest poprawna, ponieważ standardowy gwint metryczny ma kształt trójkąta równobocznego, co oznacza, że kąt wierzchołkowy noża do gwintowania musi wynosić 60°. Użycie noża o tym kącie zapewnia optymalne dopasowanie do kształtu gwintu, co przekłada się na jakość i precyzję wykończenia. Używając noża o poprawnym kącie, można osiągnąć odpowiednią głębokość gwintu oraz zachować odpowiednie krawędzie, co jest kluczowe w zastosowaniach inżynieryjnych i mechanicznych. W praktyce, przy toczeniu gwintów metrycznych na tokarce konwencjonalnej, istotne jest stosowanie narzędzi zgodnych z normami ISO, które precyzyjnie definiują parametry gwintów. Przykładowo, przy produkcji śrub i nakrętek, nieprawidłowy kąt noża mógłby prowadzić do błędów w wymiarze gwintu, co w efekcie może skutkować ich niekompatybilnością, co jest niedopuszczalne w wielu aplikacjach przemysłowych. Dlatego znajomość właściwego kąta wierzchołkowego noża do gwintowania jest niezbędna dla każdej osoby zajmującej się obróbką skrawaniem.

Pytanie 35

Jakie rozwiązanie stosuje się do mocowania frezów piłkowych?

A. oprawki zaciskowej

B. tulei redukcyjnej

C. trzpienia frezarskiego

D. trzpienia zabierakowego

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 'trzpienia frezarskiego' jest prawidłowa, ponieważ trzpień frezarski stanowi kluczowy element w mocowaniu frezów piłkowych w obrabiarkach. Jego zadaniem jest zapewnienie precyzyjnego i stabilnego osadzenia narzędzia, co jest niezbędne do uzyskania wysokiej jakości obróbki. Trzpienie frezarskie występują w różnych standardach, takich jak ISO lub DIN, które określają wymiary oraz tolerancje, co umożliwia ich powszechne stosowanie w przemyśle. W praktyce, do mocowania frezów piłkowych wykorzystuje się trzpienie o odpowiednich średnicach, co pozwala na ich uniwersalne zastosowanie w różnych obrabiarkach, zarówno w konwencjonalnych, jak i CNC. Należy również pamiętać o regularnej kontroli stanu technicznego trzpieni, ponieważ ich zużycie może wpływać na jakość obróbki oraz bezpieczeństwo pracy. Warto dodać, że dobór odpowiedniego trzpienia oraz jego prawidłowe mocowanie jest zgodne z dobrymi praktykami branżowymi, co przyczynia się do wydajności procesów produkcyjnych oraz minimalizacji ryzyka uszkodzeń narzędzi.

Pytanie 36

Szóstą klasę dokładności oraz chropowatość Ra=0,32 μm otworu przelotowego Ø10 można uzyskać poprzez

A. wytaczanie

B. frezowanie

C. powiercanie

D. rozwiercanie

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Rozwiercanie jest procesem obróbczo-skrawającym, który pozwala na uzyskanie wysokiej precyzji wymiarowej oraz odpowiedniej chropowatości powierzchni. W przypadku otworu przelotowego o średnicy Ø10 mm oraz wymaganej chropowatości Ra=0,32 μm, rozwiercanie stanowi optymalny wybór. Proces ten polega na zastosowaniu narzędzi rozwiercających, które mają zdolność do precyzyjnego usuwania materiału, co umożliwia osiągnięcie zarówno wymaganych wymiarów, jak i standardowych chropowatości zgodnych z normami, takimi jak ISO 1302. Przykładem zastosowania rozwiercania może być produkcja komponentów w przemyśle motoryzacyjnym, gdzie wysoka jakość otworów jest kluczowa dla poprawnego montażu elementów. Dobre praktyki obróbcze sugerują, aby do rozwiercania używać narzędzi wykonanych z wysokiej jakości stali szybkotnącej lub węglików spiekanych, co przyczynia się do dłuższej żywotności narzędzi oraz lepszej jakości obróbki.

Pytanie 37

Jaki rodzaj zużycia płytki skrawającej przedstawiono na rysunku?

A. Wyszczerbienie.

B. Wykruszenie.

C. Zużycie wrębowe.

D. Deformację plastyczną.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Deformacja plastyczna, którą dostrzegasz na rysunku, jest wynikiem trwałego odkształcenia materiału narzędzia skrawającego, które następuje pod wpływem obciążenia przekraczającego granicę plastyczności. W przeciwieństwie do innych rodzajów zużycia, takich jak wykruszenie, które jest spowodowane nadmiernym obciążeniem lub niewłaściwym doborem parametrów skrawania, deformacja plastyczna objawia się w postaci zniekształcenia krawędzi płytki. Przykładowo, w procesach skrawania metali, szczególnie w obróbce stali nierdzewnych czy tytanu, deformacja plastyczna może prowadzić do pogorszenia jakości powierzchni obrabianego elementu oraz zwiększenia oporu skrawania. Dlatego istotne jest monitorowanie parametrów obróbczych, takich jak prędkość skrawania i głębokość skrawania, aby zminimalizować ryzyko wystąpienia tego typu zużycia. W branży przemysłowej zaleca się stosowanie narzędzi z powłokami ceramicznymi lub węglikowymi, które są mniej podatne na deformacje, co znacząco poprawia ich trwałość i efektywność.

Pytanie 38

Podczas gwintowania na tokarce CNC w trybie automatycznym za pomocą funkcji G33, operator przestawił pokrętło posuwu na wartość 70%. Spowoduje to zmianę skoku gwintu, np. K = 2 mm o wartość

A. S = 2 mm

B. S = 0 mm

C. S = 1 mm

D. S = 3 mm

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź S = 0 mm jest prawidłowa, ponieważ funkcja G33 w kontekście programowania tokarek CNC jest używana do automatycznego gwintowania, gdzie skok gwintu jest z góry zdefiniowany w programie i nie ulega zmianie w wyniku modyfikacji prędkości posuwu. W tym przypadku, nawet jeśli operator ustawił pokrętło posuwu na 70%, skok gwintu pozostaje na poziomie 2 mm, co jest zgodne z parametrami określonymi w programie. Przykładowo, w praktyce, jeżeli operator wykonuje gwint M10x1,5, to skok gwintu wynosi 1,5 mm, niezależnie od tego, jak szybko narzędzie przesuwa się wzdłuż osi. Warto podkreślić, że w przypadku gwintowania, kluczową kwestią jest precyzyjne ustawienie parametrów, co zapewnia jakość gwintu i jego funkcjonalność w późniejszym zastosowaniu, zgodnie z normami ISO. Dlatego też, zmiana posuwu nie wpływa na skok gwintu, co jest zgodne z dobrymi praktykami w obróbce skrawaniem.

Pytanie 39

Jaki jest błąd względny pomiaru wykonanego suwmiarką, gdy błąd bezwzględny wynosi 0,1 mm, a zmierzona wartość to 2 mm?

A. 5%

B. 2%

C. 1%

D. 50%

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Błąd względny pomiaru jest miarą precyzji, która wyraża błąd pomiaru w stosunku do wartości zmierzonej. Obliczamy go według wzoru: błąd względny = (błąd bezwzględny / wartość zmierzona) × 100%. W tym przypadku błąd bezwzględny wynosi 0,1 mm, a wynik pomiaru to 2 mm. Podstawiając wartości do wzoru, otrzymujemy: (0,1 mm / 2 mm) × 100% = 5%. Zrozumienie błędu względnego jest kluczowe w kontekście precyzyjnych pomiarów, zwłaszcza w dziedzinach takich jak inżynieria czy metrologia, gdzie dokładność odgrywa fundamentalną rolę. Przykładem zastosowania tej wiedzy może być kontrola jakości w produkcji, gdzie przedsiębiorstwa dążą do minimalizacji błędów pomiarowych, aby zapewnić odpowiednią jakość wyrobów. W obliczeniach i analizach, stosowanie błędu względnego pozwala na lepsze zrozumienie, jak istotne są różnice pomiędzy wartościami rzeczywistymi a zmierzonymi, co jest niezbędne w optymalizacji procesów produkcyjnych i badawczych.

Pytanie 40

Wartość przesunięcia punktu zerowego przedmiotu obrabianego zgodnie z przedstawionym rysunkiem wynosi

A. 24 mm

B. 64 mm

C. 34 mm

D. 6 mm

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wartość przesunięcia punktu zerowego przedmiotu obrabianego wynosi 34 mm, co wynika z dokładnych obliczeń związanych z geometrią przedmiotu. Aby poprawnie ustalić tę wartość, należy brać pod uwagę całkowitą długość przedmiotu oraz odpowiednie odległości związane z otworami. W tym przypadku obliczenie polega na odjęciu połowy średnicy otworu od długości przedmiotu i odległości od krawędzi do osi otworu. Takie podejście jest zgodne z najlepszymi praktykami w obróbce skrawaniem, gdzie precyzyjne określenie punktu zerowego jest kluczowe dla uzyskania dokładnych wymiarów i jakości obrabianych elementów. Użycie odpowiednich narzędzi pomiarowych, takich jak suwmiarka czy mikrometr, może wspierać te obliczenia, a dodatkowo daje możliwość zweryfikowania końcowych wymiarów. Zrozumienie przesunięcia punktu zerowego jest niezwykle istotne w kontekście produkcji i obróbki, ponieważ błędy w tym zakresie mogą prowadzić do poważnych konsekwencji, w tym do niewłaściwych wymiarów gotowych produktów i zwiększonych kosztów produkcji.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej