Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik architektury krajobrazu
Kwalifikacja: OGR.03 - Projektowanie, urządzanie i pielęgnacja roślinnych obiektów architektury krajobrazu
Data rozpoczęcia: 9 maja 2026 23:03
Data zakończenia: 10 maja 2026 00:05

Egzamin niezdany

Wynik: 16/40 punktów (40,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Udostępnij swój wynik

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Podczas której z wymienionych czynności pracownik nie jest zobowiązany do noszenia kasku z siatkową ochroną oczu?

A. Przy cięciu żywopłotu pilą do żywopłotu

B. Przy ścince drzew piłą spalinową

C. Przy wycinaniu krzewów kosą spalinową

D. Przy koszeniu trawnika na boisku kosiarką samobieżną

Odpowiedź, że przy koszeniu trawnika na boisku kosiarką samobieżną nie ma potrzeby noszenia kasku z siatkową osłoną oczu, jest całkiem trafna. Kosiarki samobieżne są tak zaprojektowane, że ryzyko uszkodzenia wzroku jest naprawdę niskie. W większości przypadków, te maszyny mają odpowiednią osłonę, która chroni przed poletkowymi odłamkami, więc nie ma sensu pakować się w dodatkowe zabezpieczenia. W standardach BHP, mówiąc krótko, nie zaleca się takich osłon dla operatorów tych kosiarki, chyba że są inne czynniki, które mogą to zmienić, jak mocny wiatr czy obecność luźnych przedmiotów na trawie. Żeby wszystko było w porządku, operator kosiarki powinien wiedzieć, na co zwracać uwagę i jak bezpiecznie obsługiwać maszynę, co naprawdę zmniejsza ryzyko wypadków.

Pytanie 2

Jeśli na liściach krzewów pojawiły się brązowe, nekrotyczne plamy o genezie grzybowej, to w celu ich ochrony należy zastosować środek chemiczny z grupy

A. insektycydów

B. nematocydów

C. fungicydów

D. akarycydów

Wybór fungicydów jako odpowiedniego preparatu do walki z brunatnymi, nekrotycznymi plamami na liściach krzewów jest uzasadniony, ponieważ takie objawy najczęściej wskazują na infekcje grzybowe. Fungicydy to substancje chemiczne, które skutecznie zwalczają grzyby, w tym patogeny odpowiedzialne za choroby roślin, takie jak pleśń, rdza czy mączniak. Przykłady fungicydów to azoksystrobina, tebukonazol czy difenokonazol, które są stosowane w praktyce w uprawach różnych roślin. W przypadku wystąpienia objawów grzybowych, kluczowe jest szybkie zidentyfikowanie problemu i zastosowanie odpowiedniego preparatu, aby zminimalizować straty. Dobrą praktyką jest również rotacja różnych fungicydów, aby uniknąć rozwoju odporności patogenów. Przestrzeganie zaleceń dotyczących dawkowania i terminów aplikacji jest niezbędne dla skuteczności zabiegów ochronnych, co potwierdzają normy i wytyczne organizacji zajmujących się ochroną roślin.

Pytanie 3

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 4

Jakie substancje używa się w celu eliminacji chwastów dwuliściennych?

A. Fungicydy

B. Herbicydy

C. Akarycydy

D. Insektycydy

Herbicydy to środki chemiczne, które są specjalnie zaprojektowane do zwalczania chwastów, w tym chwastów dwuliściennych. W praktyce herbicydy działają poprzez hamowanie wzrostu rośliny, uszkadzając jej tkanki lub blokując procesy metaboliczne. W przypadku chwastów dwuliściennych, herbicydy selektywne mogą wpływać na ich specyficzne enzymy, co pozwala na ich zwalczanie bez szkody dla roślin uprawnych, które są jednoskórkowe. Przykładem takiego herbicydu jest glifosat, który jest stosowany w różnych kulturach oraz w walce z chwastami w ogrodach. Zastosowanie herbicydów powinno być zgodne z zaleceniami producenta oraz z zasadami integrowanej ochrony roślin, co zapewnia efektywność i redukuje negatywny wpływ na środowisko. Warto również zwrócić uwagę na odpowiedni termin aplikacji herbicydów oraz ich dawkowanie, aby uzyskać optymalne rezultaty, co jest kluczowe w zarządzaniu uprawami oraz w ochronie bioróżnorodności.

Pytanie 5

Przedstawiony na zdjęciu rodzaj nawierzchni można polecić do zastosowania

A. w parkach miejskich.

B. w ogrodach przydomowych.

C. na bulwarach.

D. na promenadach.

Odpowiedź "w ogrodach przydomowych" jest poprawna, ponieważ nawierzchnia przedstawiona na zdjęciu składa się z płyt kamiennych, które są trwałe i estetyczne, a ich otoczenie żwirem zapewnia dodatkową funkcjonalność. Takie rozwiązanie jest często stosowane w ogrodach, gdzie estetyka i harmonia z naturalnym otoczeniem mają kluczowe znaczenie. Użycie kamienia oraz żwiru tworzy naturalny wygląd przestrzeni, co jest zgodne z zasadami projektowania ogrodowego. Ponadto, nawierzchnie tego typu są praktyczne, gdyż dobrze odprowadzają wodę deszczową, co zmniejsza ryzyko powstawania kałuż, a także ułatwiają zachowanie odpowiedniego poziomu wilgotności gleby. Płyty kamienne są również odporne na różne warunki atmosferyczne, co czyni je idealnym wyborem do prywatnych ogrodów, które mogą być narażone na intensywną eksploatację. Warto również dodać, że ich konserwacja jest stosunkowo prosta, co przyczynia się do długotrwałej satysfakcji z użytkowania takiej przestrzeni.

Pytanie 6

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 7

Wypadek w miejscu pracy definiuje się jako

A. długotrwałe oddziaływanie czynników zewnętrznych

B. niespodziewane zdarzenie, spowodowane przyczyną wewnętrzną, prowadzące do przewlekłej choroby

C. niespodziewane zdarzenie, spowodowane przyczyną zewnętrzną, skutkujące uszczerbkiem na zdrowiu

D. długotrwałe wpływanie niekorzystnych warunków pracy

Właściwą odpowiedzią jest nagłe zdarzenie, wywołane przyczyną zewnętrzną, powodujące uszczerbek na zdrowiu, ponieważ definicja wypadku przy pracy opiera się na kluczowych elementach, takich jak nagłość zdarzenia oraz jego zewnętrzna przyczyna. Wypadek przy pracy to sytuacja, w której pracownik doznaje urazu ciała lub uszczerbku na zdrowiu w wyniku zdarzenia, które miało miejsce w trakcie wykonywania obowiązków służbowych. Przykłady mogą obejmować upadek z wysokości, uderzenie ciężkim przedmiotem czy wypadek podczas obsługi maszyn. Te przypadki podlegają zapisom w Kodeksie Pracy oraz wytycznym PIP, które dokładnie określają, co powinno być uznawane za wypadek. Organizacje powinny prowadzić dokumentację takich zdarzeń oraz dbać o procedury zgłaszania, aby w razie wypadku zapewnić odpowiednią pomoc poszkodowanym oraz uniknąć podobnych incydentów w przyszłości. Właściwe postępowanie po wypadku, takie jak analiza przyczyn, jest kluczowe dla poprawy bezpieczeństwa w miejscach pracy, zgodnie z zasadami zarządzania ryzykiem.

Pytanie 8

Zjawisko zmiany koloru roślin na fioletowo-purpurowe oraz ich ograniczony wzrost wskazuje na brak jakiego składnika w glebie?

A. magnezu

B. azotu

C. fosforu

D. potasu

Niedobór potasu, magnezu czy azotu, choć również istotny w procesach wzrostu roślin, objawia się w zupełnie inny sposób. Potas jest niezbędny do regulacji gospodarki wodnej roślin oraz wpływa na syntezę białek i enzymów. Jego deficyt prowadzi do brązowienia brzegów liści, co jest mylone z objawami niedoboru fosforu. Magnez, z kolei, jest kluczowym składnikiem chlorofilu, a jego niedobór powoduje chlorozę, czyli żółknięcie liści, a nie ich purpurowe zabarwienie. Azot, jako podstawowy składnik białek, wpływa na zieloność roślin. Jego niedobór prowadzi do ogólnego osłabienia wzrostu oraz żółknięcia liści, co także jest mylnie interpretowane. Łatwo jest popełnić błąd w identyfikacji symptomów niedoboru, co może prowadzić do błędnych decyzji nawozowych. Dlatego ważne jest, aby stosować analizy gleby przed podjęciem działań, by uniknąć nieefektywnego nawożenia i zapewnić roślinom optymalne warunki do wzrostu. W praktyce, zrozumienie różnic w objawach niedoboru składników odżywczych oraz ich wpływu na rośliny jest kluczowe dla skutecznego zarządzania uprawami.

Pytanie 9

Nawadnianie grawitacyjne to proces polegający na

A. wykorzystaniu wody znajdującej się w rowach i kanałach.

B. dostarczaniu wody w formie kropli bezpośrednio do systemu korzeniowego.

C. rozprowadzaniu wody za pomocą systemu bruzd.

D. dostarczaniu wody w formie kropli na powierzchnię gleby oraz roślin.

Wybór odpowiedzi dotyczącej nawadniania przez krople wskazuje na pewne nieporozumienie. Metoda kroplowa na pewno ma swoje plusy, ale to nie jest to samo co nawadnianie grawitacyjne. Grawitacja działa tu na korzyść – woda spływa w dół bruzd, więc nie jest aplikowana w formie kropli. Zresztą, nawadnianie grawitacyjne ma swoje zasady, które trzeba znać, żeby się nie pogubić. Odpowiedź, która mówi o systemie bruzd, jest kluczowa, bo w ten sposób woda efektywnie dociera do roślin. Pamiętaj, że odpowiednie zaprojektowanie bruzd jest bardzo ważne, bo tylko wtedy można osiągnąć dobrą efektywność tego systemu. Dobrze zaplanowane nawadnianie ma duże znaczenie dla plonów i zdrowia roślin, a brak zrozumienia tej kwestii może prowadzić do problemów w uprawach.

Pytanie 10

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 11

Do grupy roślin drzewiastych nie wliczamy takich gatunków jak:

A. hortensja ogrodowa, irga pozioma, wrzos pospolity

B. parzydło leśne, zawilec gajowy, smagliczka skalna

C. jaśminowiec wonny, trzmielina Fortune'a, barwinek pospolity

D. surmia, złotlin chiński, glediczia trójcieniowa

Dobra odpowiedź! Parzydło leśne, zawilec gajowy i smagliczka skalna rzeczywiście nie są roślinami drzewiastymi. Parzydło leśne to taka zielna roślina, ma fajne pędy, ale nie wyrośnie na drzewo. Zawilec gajowy też jest zielny, a smagliczka skalna to w ogóle roślinka, która lubi skaliste miejsca. Z kolei rośliny drzewiaste, jak dąb czy sosna, mają zdrewniałe pędy i są ważne dla środowiska, bo stabilizują glebę i dają schronienie innym zwierzętom. Jak w ogrodnictwie planujesz przestrzeń, to warto wiedzieć, co sadzić, żeby wszystko pięknie rosło!

Pytanie 12

Zgodnie z regulacjami dotyczącymi konstrukcji ogrodzeń, niedozwolone jest umieszczanie drutu kolczastego na wysokości mniejszej niż

A. 1,80 m

B. 2,40 m

C. 2,00 m

D. 2,20 m

Wybór wyższych wartości dla umiejscowienia drutu kolczastego, takich jak 2,00 m, 2,20 m czy 2,40 m, może być mylący, ponieważ nie uwzględniają one praktycznych aspektów przepisów budowlanych. Wprowadzenie drutu kolczastego na większej wysokości niż 1,80 m może prowadzić do nieadekwatnych zabezpieczeń, a tym samym zmniejszenia skuteczności ogrodzenia. Wysokość 2,00 m czy 2,40 m, choć mogą wydawać się bardziej ochronne, w rzeczywistości nie są zgodne z przepisami i mogą stwarzać dodatkowe problemy. Na przykład, wyższe umiejscowienie drutu kolczastego może zwiększać ryzyko nieprzewidzianych zdarzeń, takich jak przypadkowe zranienia osób, które mogą dotknąć ogrodzenia w wyniku jego nieprawidłowego usytuowania. Dodatkowo, niektóre przepisy lokalne mogą wymagać, aby ogrodzenia były dostosowane do specyficznych warunków terenu, co oznacza, że wyższe ogrodzenia mogą nie być potrzebne ani zalecane. Błędem myślowym jest również przyjęcie, że wyższe ogrodzenie automatycznie oznacza lepsze zabezpieczenie, co nie jest zgodne z zasadami projektowania bezpiecznych ogrodzeń. W praktyce, kluczowe jest zrozumienie, że nadmierne wznoszenie drutu kolczastego może wpływać na całościową funkcjonalność ogrodzenia, a także prowadzić do niezgodności z przepisami, co w konsekwencji może rodzić problemy prawne dla właścicieli posesji.

Pytanie 13

Jak należy prawidłowo podnieść ciężki worek z ziemią ogrodniczą z pozycji

A. w głębokim przysiadzie, z lekko rozstawionymi nogami, trzymając worek rękami unieść się do góry

B. w przysiadzie, ze złączonymi nogami schylić się i unieść worek rękami do góry

C. w pozycji stojącej w lekkim rozkroku schylić się i podnieść worek rękami do góry

D. stojąc, na wyprostowanych nogach schylić się i podnieść worek rękami do góry

Podnoszenie ciężkich przedmiotów w sposób nieprawidłowy może prowadzić do poważnych urazów, dlatego ważne jest, aby zrozumieć, dlaczego niektóre techniki są niewłaściwe. Wybór pozycji stojącej z wyprostowanymi nogami do podnoszenia ciężkiego worka jest szczególnie ryzykowny, ponieważ w takiej postawie kręgosłup nie jest odpowiednio wspierany, co zwiększa ryzyko urazu dolnej części pleców. Schylanie się w tej pozycji może powodować nadmierne obciążenie kręgów, a brak wsparcia ze strony nóg sprawia, że ciężar jest przenoszony głównie na plecy. W przypadku schylania się w lekkim rozkroku, chociaż może to nieco poprawić stabilność, nadal ryzykujemy problemy z kręgosłupem, ponieważ nie angażujemy odpowiednio mięśni nóg i brzucha. Pozycja z złączonymi nogami również nie jest zalecana - ogranicza ona naszą stabilność i utrudnia równomierne rozłożenie ciężaru. Wykorzystanie nieprawidłowych technik podnoszenia może prowadzić do urazów takich jak przepuklina dysku, co jest czynnikiem ryzyka dla osób pracujących fizycznie. Kluczowe jest więc stosowanie zasad ergonomii, takich jak głęboki przysiad, które pozwalają na bezpieczne podnoszenie ciężarów, a także unikanie podnoszenia w pozycjach, które mogą powodować kontuzje.

Pytanie 14

Ile roboczogodzin potrzeba na wykonanie 5000 m2 trawnika dywanowego siewem z nawożeniem w gruncie kategorii III?

A. 28,115 r-g

B. 21,984 r-g

C. 219,84 r-g

D. 281,15 r-g

Dobra robota! Zgadłeś, że wartość roboczogodzin na 1 m2 dla gruntu kategorii III to 56,73 r-g. Jak to obliczyć dla 5000 m2? Trzeba pomnożyć te 56,73 przez 5000, co daje 283650 r-g. Możesz zauważyć, że wynik ma liczby po przecinku, więc dobrze by było podzielić przez 10000, co daje 281,65 r-g. Najbliższa odpowiedź to 281,15 r-g. Takie obliczenia są na porządku dziennym w budownictwie i ogrodnictwie, bo pomagają w planowaniu pracy i zasobów. Pamiętaj, żeby też brać pod uwagę czynniki zewnętrzne, jak pogodę czy jakość gleby, bo to może wpłynąć na to, jak wydajnie będzie się pracować. Dobre obliczenia roboczogodzin to klucz do sukcesu w każdym projekcie budowlanym, więc dobrze, że się z tym zapoznałeś!

Pytanie 15

Który z zabiegów pielęgnacyjnych jest kluczowy przy dbaniu o rośliny w donicach?

A. Eliminowanie przekwitłych kwiatów

B. Systematyczne usuwanie chwastów

C. Regularne podlewanie

D. Przycinanie gałęzi

Regularne podlewanie to kluczowy zabieg w pielęgnacji nasadzeń w pojemnikach, ponieważ rośliny w takich warunkach są bardziej narażone na stres związany z niedoborem wody. W pojemnikach, ze względu na ograniczoną przestrzeń, gleba szybko wysycha, a korzenie nie mają dostępu do zasobów wody, jak w przypadku nasadzeń w gruncie. Podlewanie powinno być regularne i dostosowane do potrzeb konkretnej rośliny oraz warunków atmosferycznych. Na przykład, latem, gdy temperatura jest wyższa, rośliny potrzebują więcej wody, podczas gdy w chłodniejszych miesiącach ich potrzeby mogą się zmniejszać. Dobrym praktycznym rozwiązaniem jest ustalenie harmonogramu podlewania w zależności od pory roku i monitorowanie wilgotności podłoża. Rekomendowane jest również stosowanie mulczu, który pomoże w zatrzymywaniu wilgoci w glebie. Warto pamiętać, że nadmiar wody może prowadzić do gnicia korzeni, dlatego kluczowe jest również zapewnienie odpowiedniego drenażu w pojemnikach. Zrozumienie wymagań wodnych roślin to fundament efektywnej pielęgnacji i klucz do ich zdrowego wzrostu.

Pytanie 16

Kiedy należy wykonać zabieg nawożenia pogłównego w rabacie bylinowej?

A. Przed zasadzeniem roślin na rabacie

B. Zaraz po zasadzeniu roślin na rabacie

C. Po usunięciu rabaty

D. W drugim roku po zasadzeniu roślin na rabacie

Zabieg nawożenia pogłównego rabaty bylinowej powinien być przeprowadzany w drugim roku po posadzeniu roślin, ponieważ to właśnie wtedy rośliny zaczynają efektywnie wykorzystywać składniki odżywcze z gleby i rozwijają swoje systemy korzeniowe. Podczas pierwszego roku rośliny koncentrują się na aklimatyzacji w nowym środowisku, co oznacza, że nawożenie w tym czasie może być mniej efektywne. W drugim roku natomiast, rośliny są już dobrze zakorzenione, a nawóz pomoże im w pełni wykorzystać swój potencjał wzrostu i rozwoju. Przykładowo, nawożenie azotowe w tym okresie może stymulować bujniejsze kwitnienie, co jest kluczowe dla estetyki rabaty. Dobre praktyki branżowe sugerują stosowanie nawozów o kontrolowanym uwalnianiu, aby dostarczyć składników odżywczych w sposób zrównoważony przez dłuższy czas. Warto również obserwować potrzeby roślin i dostosować nawożenie do ich specyficznych wymagań, co zwiększa efektywność zabiegów pielęgnacyjnych.

Pytanie 17

Jak powinno się umiejscowić rośliny, aby osiągnąć efekt głębi przestrzennej?

A. Na pierwszym planie rośliny o ciepłych kolorach, a w tle w zimnej kolorystyce

B. Wyższe rośliny na pierwszym planie, a z tyłu niższe

C. Rośliny średniej wysokości na pierwszym planie, a w tle niższe

D. Na pierwszym planie rośliny w zimnych kolorach, a w tle w ciepłych barwach

Wybór roślin na podstawie ich wysokości albo koloru w sposób przedstawiony w niepoprawnych odpowiedziach nie uwzględnia fundamentalnych zasad kompozycji przestrzennej. Sadzenie wyższych roślin na pierwszym planie może prowadzić do zatarcia granic przestrzennych, co skutkuje nieczytelną kompozycją. Rośliny średniej wysokości na pierwszym planie również nie tworzą iluzji głębi, ponieważ ich położenie nie wykorzystuje zasady kontrastu wizualnego, która jest kluczowa dla tworzenia efektu przestrzenności. Ponadto, zasady dotyczące temperatury kolorów wskazują, że ciepłe kolory lepiej nadają się do przyciągania uwagi, podczas gdy zimne kolory są bardziej odpowiednie do tła. Dlatego umiejscowienie roślin o zimnych barwach na pierwszym planie oraz ciepłych w tle prowadzi do nieefektywnego użycia palety kolorów, co zubaża wizualne doznania. W kontekście projektowania krajobrazu, dobrze jest stosować techniki, które uwzględniają zarówno wysokość, jak i kolor roślin, zgodnie z najlepszymi praktykami w tej dziedzinie. Ignorowanie tych zasad może prowadzić do nieharmonijnego i mniej atrakcyjnego widoku, co nie spełnia oczekiwań zarówno estetycznych, jak i funkcjonalnych w kontekście ogrodnictwa.

Pytanie 18

Sprzęt I jest używany do równomiernego rozkładu nawozów mineralnych?

A. D

B. C

C. B

D. A

Wybór odpowiedzi B, C lub D może wynikać z niepełnego zrozumienia funkcji i zastosowania sprzętu do nawożenia. Sprzęt do równomiernego wysiewu nawozów mineralnych musi charakteryzować się precyzyjnym mechanizmem dozowania, co jest kluczowe dla zapewnienia właściwego rozkładu nawozu na polu. Niektóre inne rodzaje sprzętu mogą być stosowane do aplikacji różnych substancji, ale niekoniecznie są zaprojektowane z myślą o równomiernym wysiewie nawozów mineralnych. Na przykład, urządzenia przeznaczone do siewu nasion mogą wykorzystywać różne mechanizmy, które nie są optymalne dla aplikacji nawozów. Typowym błędem jest mylenie różnych rodzajów sprzętu i ich funkcji. Należy również pamiętać, że równomierny wysiew nawozów jest niezbędny dla zdrowia roślin, a nierównomierne dawkowanie może prowadzić do problemów z ich rozwojem oraz zwiększonego ryzyka chorób. Ważne jest, aby przy wyborze sprzętu kierować się nie tylko jego typem, ale także parametrami technicznymi oraz rekomendacjami producentów, co pozwoli na osiągnięcie optymalnych rezultatów w produkcji rolniczej.

Pytanie 19

Jakie gatunki bylin są odpowiednie do sadzenia w miejscach z cieniem?

A. rozchodnik (Sedum) oraz rojnik (Sempervivum)

B. miodunka (Pulmonaria) i floks (Phlox)

C. konwalia (Convallaria) i barwinek (Vinca)

D. niecierpek (Impatiens) oraz begonia (Begonia)

Inne wskazane gatunki nie są w pełni przystosowane do warunków zacienionych. Niecierpek (Impatiens) i begonia (Begonia) zazwyczaj preferują miejsca o dużym nasłonecznieniu, chociaż mogą tolerować lekkie zacienienie, ich rozwój i kwitnienie są znacznie słabsze w głębokim cieniu. Rośliny te wymagają odpowiednich warunków świetlnych, aby prawidłowo rozwijać swoje kwiaty oraz liście, co może prowadzić do dezorientacji, gdy sadzimy je w zbyt ciemnych lokalizacjach. Z kolei miodunka (Pulmonaria) i floks (Phlox) to rośliny, które mogą również tolerować pewne zacienienie, lecz preferują bardziej rozproszone światło i mogą nie osiągać swojego pełnego potencjału w głębokim cieniu, co często skutkuje słabszym wzrostem oraz mniejszą ilością kwiatów. Rozchodnik (Sedum) oraz rojnik (Sempervivum) to rośliny sukulentowe, które są przystosowane do warunków suchych i słonecznych. Ich niski wzrost oraz zdolności do przechowywania wody sprawiają, że najlepiej radzą sobie w pełnym słońcu i na dobrze przepuszczalnych glebach, a ich obecność w zacienionych miejscach prowadziłaby do problemów z gnicie korzeni oraz ogólnym słabym zdrowiem roślin. Wybierając rośliny do ogrodów zacienionych, należy więc kierować się ich naturalnymi preferencjami świetlnymi, aby zapewnić im optymalne warunki do wzrostu.

Pytanie 20

Cięcie roślin, które wykazują tzw. płacz wiosenny, powinno być przeprowadzone po

A. zawiązaniu owoców

B. zakwitnięciu

C. ukończeniu fazy wzrostu

D. pojawieniu się wyraźnych symptomów wegetacji

Wybór cięcia roślin w niewłaściwym czasie, takim jak podczas wystąpienia wyraźnych oznak wegetacji, może prowadzić do wielu problemów w zdrowiu roślin. W tym okresie rośliny są w pełni aktywne, co oznacza, że ich tkanki są bardziej wrażliwe na uszkodzenia. Takie cięcie może wywołać stres, który prowadzi do osłabienia rośliny oraz zwiększenia ryzyka infekcji przez patogeny. W praktyce oznacza to, że rośliny mogą wykazywać objawy chorobowe lub hamować swój wzrost, co negatywnie wpływa na ich dalszy rozwój. Ponadto, cięcie po kwitnieniu jest również nieodpowiednie, ponieważ wiele roślin owocowych oraz ozdobnych, jeśli zostaną przycięte w tym czasie, stracą część swoich pąków kwiatowych, co w konsekwencji obniży plony w następnym roku. Analogicznie, cięcie w okresie zawiązywania owoców może również wywołać niepożądane skutki, takie jak spadek owoców oraz obniżenie jakości plonu. Kluczowym błędem jest zatem myślenie, że cięcie w aktywnej fazie wzrostu sprzyja intensyfikacji wzrostu, podczas gdy w rzeczywistości rośliny wymagają spokoju, aby móc prawidłowo zregenerować swoje siły i zasoby. Dlatego tak istotne jest, aby cięcia odbywały się po zakończeniu wzrostu, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie pielęgnacji roślin.

Pytanie 21

Najczęściej wykorzystywaną techniką nawadniania roślin w gospodarstwach szkółkarskich, zarówno na polu, jak i w pojemnikach na zewnątrz, jest

A. założenie systemu zraszaczy wynurzeniowych

B. ułożenie węży ogrodowych i zraszaczy

C. ułożenie linii kroplujących

D. zainstalowanie deszczowni

Rozłożenie linii kroplujących, choć często wykorzystywane w nawadnianiu roślin, nie jest najczęściej stosowaną metodą w szkółkach. Linia kroplująca jest skuteczna w nawadnianiu roślin w pojemnikach, ale jej zastosowanie w dużych gospodarstwach szkółkarskich jest ograniczone ze względu na wysokie koszty instalacji i konserwacji. Z kolei rozkładanie węży ogrodowych i zraszaczy, mimo że jest prostą i tanią metodą, często prowadzi do nierównomiernego nawadniania, co może skutkować problemami z wilgotnością gleby i wpływać na zdrowie roślin. Używanie zraszaczy wynurzeniowych, które są bardziej skomplikowane w instalacji i wymagają stałej konserwacji, może nie przynieść oczekiwanych efektów, zwłaszcza w kontekście dużych powierzchni. W praktyce, błędne przekonanie o efektywności tych metod może prowadzić do niewłaściwego zarządzania wodą, co jest kluczowym czynnikiem w produkcji roślinnej. Efektywność nawadniania opiera się na równomiernym dostarczaniu wody, co jest osiągane głównie za pomocą deszczowni, a nie poprzez inne metody, które mogą być mniej skuteczne i bardziej kosztowne w dłuższej perspektywie.

Pytanie 22

Regularne koszenie trawy sprzyja

A. rozwojowi filcu z mchu.

B. infekcjom wywołanym przez grzyby.

C. wzrostowi chwastów.

D. tworzeniu gęstej murawy.

Wybór odpowiedzi sugerującej, że częste koszenie sprzyja infekcjom przez choroby grzybowe, jest oparty na nieporozumieniu dotyczącym roli, jaką koszenie odgrywa w zarządzaniu zdrowiem trawnika. Choć wysokość i częstotliwość koszenia mogą wpływać na rozwój niektórych chorób, odpowiednia pielęgnacja, w tym regularne ścinanie, faktycznie zmniejsza ryzyko infekcji. Zbyt długie źdźbła trawy mogą prowadzić do zwiększonej wilgotności, co sprzyja rozwojowi grzybów, dlatego koszenie w odpowiednich odstępach czasowych jest kluczowe dla ich eliminacji. Stwierdzenie, że częste koszenie sprzyja powstawaniu filcu z mchu, jest mylne. Filc, będący warstwą obumarłych części roślin, zwykle pojawia się w wyniku nieodpowiednich praktyk pielęgnacyjnych, takich jak zbyt rzadkie koszenie, niewystarczające napowietrzanie gleby czy niewłaściwe nawadnianie. Również koncepcja, że częste koszenie prowadzi do wzrostu chwastów, jest błędna. W rzeczywistości, regularne przycinanie trawy ogranicza przestrzeń dla chwastów, zmniejszając ich szanse na rozwój. Podsumowując, nieprawidłowe zrozumienie wpływu koszenia na zdrowie trawnika może prowadzić do błędnych praktyk, które w dłuższej perspektywie szkodzą zarówno estetyce, jak i kondycji murawy.

Pytanie 23

Aby założyć trawnik o powierzchni 100 m2, potrzebne są 80 roboczogodzin. Jaką kwotę będzie kosztować robocizna przy założeniu trawnika o powierzchni 20 m2, jeśli cena jednej roboczogodziny wynosi 10 zł?

A. 160 zł

B. 40 zł

C. 80 zł

D. 200 zł

Żeby policzyć koszt robocizny przy zakładaniu 20 m2 trawnika, trzeba najpierw wiedzieć, ile czasu zajmie to robotnikom. Jeśli przy 100 m2 potrzeba 80 roboczogodzin, to możemy łatwo wyliczyć, ile roboczogodzin będzie potrzebnych dla 20 m2. Robimy to prosto: (20 m2 / 100 m2) * 80 roboczogodzin = 16 roboczogodzin. Gdy mamy stawkę na poziomie 10 zł za roboczogodzinę, to mnożymy 16 roboczogodzin przez 10 zł, co daje nam 160 zł. Takie liczenie to norma w budowlance i w ogrodnictwie, bo dobrze przemyślane i dokładne planowanie czasów i kosztów jest mega ważne dla sukcesu projektu. Jak dobrze policzymy, to łatwiej zarządzać budżetem i uniknąć zaskakujących wydatków.

Pytanie 24

Podaj okres, w którym następuje cięcie pędów roślin liściastych przeznaczonych do produkcji sadzonek zdrewniałych?

A. Wiosną po ruszeniu soków

B. Latem po kwitnieniu

C. Wczesną jesienią przed zrzuceniem liści

D. Późną jesienią po zrzuceniu liści

Wybór niewłaściwego terminu do ścięcia pędów roślin liściastych na sadzonki zdrewniałe prowadzi do licznych problemów. Wiosna, gdy rośliny zaczynają ruszać sap, jest czasem, w którym rośliny intensywnie pobierają wodę i składniki odżywcze, co czyni je wrażliwymi na uszkodzenia. Sadzonki pobrane w tym okresie mogą nie mieć wystarczającej ilości substancji odżywczych zgromadzonych w korzeniach, co zwiększa ryzyko ich obumarcia. Ponadto, ścięcie pędów w okresie, gdy rośliny są aktywne, może prowadzić do niekontrolowanego wzrostu i osłabienia sadzonek, co jest niezgodne z praktykami agronomicznymi. Wczesna jesień przed zrzuceniem liści to również nieodpowiedni moment, ponieważ rośliny wciąż mogą być w fazie aktywnego wzrostu, co może prowadzić do niekorzystnych efektów. Latem, po kwitnieniu, rośliny są zmęczone procesem kwitnienia i nie powinny być poddawane dodatkowym stresom, takim jak cięcie. Typowe błędy myślowe w tej kwestii obejmują mylenie aktywności roślin podczas różnych pór roku oraz brak zrozumienia procesu spoczynku roślin, co jest kluczowe dla właściwego rozmnażania roślin liściastych. Właściwe zrozumienie cyklu życia roślin i dostosowanie działań do ich naturalnych rytmów jest fundamentem sukcesu w uprawie i rozmnażaniu roślin.

Pytanie 25

Na działkach z torfem charakteryzujących się odczynem pH gleby 4,5-5,5 zaleca się uprawę roślin gruntowych

A. różaneczników

B. irysów

C. róż

D. dalii

Różaneczniki (Rhododendron) są roślinami, które preferują gleby o kwaśnym odczynie pH, w zakresie od 4,5 do 5,5. Taki pH jest korzystny dla ich wzrostu, ponieważ odpowiada naturalnym warunkom występującym w ich siedliskach. Właściwy odczyn gleby wpływa na dostępność składników odżywczych, co jest kluczowe dla zdrowia i obfitości kwitnienia różaneczników. Przykładem zastosowania tej wiedzy jest planowanie ogrodu, gdzie różaneczniki mogą być sadzone w grupach, co podkreśla ich walory estetyczne i tworzy harmonijną kompozycję z innymi roślinami preferującymi podobne warunki glebowe. Oprócz pH, istotne jest również zapewnienie odpowiedniej wilgotności gleby oraz unikanie zastoju wody, co może prowadzić do chorób korzeni. W praktyce ogrodniczej warto stosować torfy lub mulch, które utrzymują wilgoć i jednocześnie regulują pH gleby, co sprzyja zdrowemu wzrostowi tych roślin.

Pytanie 26

Zgodnie z normą PN-B-01027 we fragmencie planu inwentaryzacyjnego zaznaczono

A. drzewo liściaste istniejące.

B. drzewo liściaste projektowane.

C. drzewo iglaste projektowane.

D. drzewo iglaste istniejące.

Poprawna odpowiedź to drzewo iglaste projektowane, zgodnie z normą PN-B-01027. W tej normie symbole graficzne mają ścisłe przypisania do określonych typów roślinności, co jest niezwykle istotne w kontekście inwentaryzacji i projektowania terenów zieleni. Symbol, który przedstawia drzewo iglaste projektowane, składa się z okręgu z sześcioma liniami wychodzącymi na zewnątrz oraz krzyżem w środku, co jednoznacznie wskazuje na ten typ drzewa. Przykładem zastosowania tej wiedzy może być projektowanie parków miejskich, gdzie istotne jest różnicowanie między drzewami istniejącymi a projektowanymi. Właściwe klasyfikowanie drzew wpływa na planowanie przestrzenne, konserwację zieleni oraz zarządzanie ekosystemem. W praktyce, znajomość takich standardów pozwala na skuteczniejsze podejmowanie decyzji w zakresie ochrony środowiska i urbanistyki, co jest kluczowe dla zrównoważonego rozwoju. Dodatkowo, prawidłowe oznakowanie typów drzew na planach inwentaryzacyjnych wspiera komunikację między projektantami a wykonawcami, co jest niezbędne dla realizacji projektów zgodnych z założeniami.

Pytanie 27

Najskuteczniejszą metodą nawadniania boisk trawnikowych jest

A. deszczowanie

B. zamgławianie

C. mikrozraszanie

D. zalewanie

Deszczowanie to najefektywniejsza metoda nawadniania trawników sportowych, ponieważ imituje naturalny proces opadów deszczu, co sprzyja równomiernemu wchłanianiu wody przez glebę. Dzięki zastosowaniu systemów deszczownicowych, woda jest rozpylana w postaci drobnych kropli, co minimalizuje straty wody przez parowanie i umożliwia głębsze nawilżenie korzeni trawy. Przykłady zastosowania tej metody obejmują zarówno boiska piłkarskie, jak i korty tenisowe, gdzie zachowanie odpowiedniego poziomu wilgotności jest kluczowe dla utrzymania dobrej jakości nawierzchni. Ponadto, nowoczesne systemy deszczowania często są wyposażone w czujniki wilgotności gleby oraz systemy automatycznego włączania, co pozwala na optymalne zarządzanie zużyciem wody. W branży ogrodniczej i sportowej uznano deszczowanie za standard, który wspiera zrównoważony rozwój oraz efektywność wykorzystania zasobów wodnych.

Pytanie 28

Do obsadzenia kolistej rabaty na płaskim terenie przygotowano następujące rośliny:
1. runiankę japońską (Pachysandra terminalis),
2. jałowiec pospolity (Juniperus communis),
3. irgę poziomą (Cotoneaster horizontalis).
Który układ nasadzeń należy wybrać, aby posadzone rośliny były jednakowo dobrze widoczne ze wszystkich stron?

A. A.

B. D.

C. B.

D. C.

Wybierając inną odpowiedź niż A, ryzykujesz, że rośliny nie będą miały dobrych warunków do wzrostu, a rabata straci na atrakcyjności. Zasada mówi, że rośliny różnej wysokości powinny być sadzone w ten sposób, żeby najniższe były w środku, a wyższe na zewnątrz. Na przykład, jeśli posadzisz wyższą irgę poziomą w centrum, to może ona zasłonić mniejsze rośliny i ograniczyć ich dostęp do światła. To prowadzi do ich osłabienia i może skutkować problemami zdrowotnymi. Warto też pamiętać, że nie wszystkie rośliny mogą rosnąć w takich samych warunkach. Ignorując te zasady, nie tylko robisz rabatę mniej estetyczną, ale też wprowadzasz większą konkurencję o zasoby, co jest złe dla rozwoju roślin. Trzeba zwracać uwagę na potrzeby każdej rośliny oraz ich relacje, bo to jest kluczowe, żeby stworzyć zrównoważony i ładny krajobraz. Rozumienie tych zasad na pewno pomoże ci w tworzeniu pięknych i harmonijnych przestrzeni zielonych.

Pytanie 29

Jakie nawożenie należy przeprowadzić, aby dostosować podłoże o zasadowym pH do uprawy roślin wrzosowatych?

A. torfem wysokim

B. wapnem rolniczym

C. ziemią kompostową

D. węglem brunatnym

Torf wysoki jest idealnym amendmentem do podłoża o zasadowym odczynie, ponieważ posiada zdolność do obniżania pH gleby, co jest kluczowe dla optymalnych warunków wzrostu roślin wrzosowatych, które preferują środowisko lekko kwaśne. Wrzosowate, takie jak wrzosy czy borówki, nie tolerują wysokiego pH, które może prowadzić do niedoborów składników odżywczych. Torf wysoki, w przeciwieństwie do torfu niskiego, zawiera więcej substancji organicznych, co poprawia strukturyzację gleby, zwiększa jej zdolność do zatrzymywania wody oraz wspiera rozwój pożytecznych mikroorganizmów. Dodatkowo, torf wysokim może skutecznie poprawić aerację gleb, co jest istotne dla korzeni roślin wrzosowatych. W praktyce, stosowanie torfu wysokiego w procesie nawożenia powinno odbywać się według zaleceń dotyczących dawki oraz częstotliwości aplikacji, aby uniknąć nadmiernego zakwaszenia podłoża. Zgodnie z najlepszymi praktykami, przed aplikacją warto przeprowadzić analizę gleby, co pozwoli na precyzyjne dostosowanie składników do rzeczywistych potrzeb uprawy.

Pytanie 30

Ile roślin jest potrzebnych do obsadzenia terenu o powierzchni 7 m2, zakładając, że zalecana odległość wynosi 0,25 x 0,25 m?

A. 35 sztuk

B. 175 sztuk

C. 112 sztuk

D. 28 sztuk

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Aby obliczyć liczbę roślin potrzebnych do zagospodarowania terenu o powierzchni 7 m2 przy zalecanej rozstwie 0,25 m x 0,25 m, należy wykonać kilka kroków. Pierwszym krokiem jest obliczenie powierzchni zajmowanej przez jedną roślinę. Powierzchnia ta wynosi 0,25 m * 0,25 m, co daje 0,0625 m2. Następnie, aby znaleźć liczbę roślin, dzielimy całkowitą powierzchnię terenu przez powierzchnię zajmowaną przez jedną roślinę: 7 m2 / 0,0625 m2 = 112. Tak obliczona liczba roślin jest zgodna z dobrą praktyką w zakresie zagospodarowania przestrzeni ogrodowej, co zapewnia odpowiednią odległość między roślinami, umożliwiając im prawidłowy wzrost oraz dostęp do światła, wody i składników odżywczych. W kontekście uprawy roślin, właściwe rozstawienie jest kluczowe dla ich zdrowia i wydajności. Dlatego w praktyce ogrodniczej i rolniczej, stosowanie zalecanej rozstwy jest istotnym elementem planowania przestrzeni uprawnej.

Pytanie 31

Na mapie terenowej, gdzie rzeczywista odległość 5 m odpowiada 2,5 cm, zastosowano skalę

A. 1:50

B. 1:100

C. 1:200

D. 1:20

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 1:200 jest prawidłowa, ponieważ skala 1:200 oznacza, że 1 jednostka na planie odpowiada 200 jednostkom w rzeczywistości. W tym przypadku, odległość 2,5 cm na planie odpowiada rzeczywistej odległości 5 m. Aby to obliczyć, należy przeliczyć centymetry na metry – 2,5 cm to 0,025 m. Zatem, jeśli 0,025 m odpowiada 5 m w rzeczywistości, to w proporcji 1:200 mamy 0,025 m = 5 m, co prowadzi nas do wniosku, że skala jest poprawna. Praktyczne zastosowanie takich skal znajduje się w architekturze, planowaniu przestrzennym oraz inżynierii, gdzie precyzyjne odwzorowanie wymiarów jest kluczowe. Na przykład, w projektach budowlanych, użycie odpowiednich skal pozwala na realistyczne przedstawienie projektów, co jest zgodne z normami ISO dotyczących rysunków technicznych. Wiedza na temat skal jest również niezbędna do poprawnego interpretowania planów i map, co ma istotne znaczenie w pracy geodetów oraz urbanistów.

Pytanie 32

Jakie gatunki krzewów ozdobnych można zalecić do uprawy w gruncie w szkółkarni usytuowanej na glebach wapiennych?

A. Róża pomarszczona (Rosa rugosa), bagno pospolite (Ledum palustre)

B. Kruszyna zwyczajna (Frangula alnus), bez koralowy ($ambueus racemosa)

C. Mahonia pospolita (Ilex aąuifolium), bukszpan wieczniezielony (Bwcus sempewirens)

D. Wrzos zwyczajny (Calluna vulgaris), berberys Thunberga (Berberis thunbergii)

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Róża pomarszczona (Rosa rugosa) oraz bagno pospolite (Ledum palustre) to gatunki krzewów ozdobnych, które doskonale adaptują się do uprawy na glebach wapiennych. Róża pomarszczona jest ceniona za swoją odporność na niekorzystne warunki atmosferyczne oraz choroby, co czyni ją idealnym wyborem do trudniejszych warunków glebowych. Dodatkowo, charakteryzuje się pięknymi, pachnącymi kwiatami, które przyciągają owady zapylające, co jest korzystne dla ekosystemu. Bagno pospolite, z kolei, jest rośliną, która preferuje wilgotne, ale dobrze zdrenowane gleby, a jego obecność w ogrodzie może wprowadzić element naturalności. Oba gatunki wymagają minimalnej pielęgnacji, co czyni je atrakcyjnymi dla amatorów i profesjonalistów zajmujących się ogrodnictwem. Wybór odpowiednich roślin do uprawy w gospodarstwie szkółkarskim na glebach wapiennych powinien być zgodny z ich wymaganiami wodnymi i pH, a oba te gatunki spełniają te standardy, co potwierdzają liczne badania na temat ich uprawy.

Pytanie 33

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 34

Zgodnie z normą PN-B-01027 lipiec 2002 na rysunku wskazano strzałką żywopłot

A. iglasty projektowany.

B. iglasty istniejący.

C. liściasty istniejący.

D. liściasty projektowany.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź "iglasty projektowany" jest prawidłowa, ponieważ zgodnie z normą PN-B-01027 z lipca 2002 roku, żywopłoty iglaste projektowane są oznaczane symbolem zygzakowatym. Taki symbol na rysunku jednoznacznie wskazuje, że mamy do czynienia z planowanym żywopłotem, którego celem jest nie tylko estetyka, ale również funkcje ochronne, takie jak osłona przed wiatrem czy hałasem. Żywopłoty iglaste charakteryzują się dużą odpornością na niekorzystne warunki atmosferyczne, co czyni je idealnym rozwiązaniem w polskim klimacie. Przykładowo, w projektach urbanistycznych często stosuje się żywopłoty z takich gatunków jak tuja czy cis, które łatwo formować oraz które mają wysoką tolerancję na przycinanie. Zrozumienie oznaczeń w dokumentacji projektowej jest kluczowe dla realizacji projektów zgodnie z najlepszymi praktykami w dziedzinie architektury krajobrazu.

Pytanie 35

Na jakim etapie uprawy roślin w szkółce wykonuje się zabieg stratyfikacji?

A. Wzrostu i rozwoju nadziemnych części roślin

B. Przygotowania nasion do siewu

C. Przygotowania roślin do zimowego odpoczynku

D. Kiełkowania nasion oraz rozwoju siewek

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Stratyfikacja jest kluczowym procesem stosowanym w szkółkach przy przygotowywaniu nasion do siewu, szczególnie w przypadku roślin, które wymagają określonych warunków do kiełkowania. Proces ten polega na poddaniu nasion działaniu niskich temperatur i wilgoci przez określony czas, co imituje naturalne warunki zimowe. Dzięki stratyfikacji, nasiona, które w naturze muszą przejść ten etap, zyskują możliwość skutecznego kiełkowania w odpowiednich warunkach. Na przykład, wiele gatunków drzew liściastych, takich jak dąb czy buk, wymaga stratyfikacji, aby nasiona mogły wykiełkować wiosną. W praktyce, zabieg ten stosuje się w szkółkach poprzez umieszczanie nasion w wilgotnym podłożu i przechowywanie ich w chłodnym pomieszczeniu lub na wolnym powietrzu w zimie. Standardy dotyczące stratyfikacji, takie jak te opracowane przez organizacje zajmujące się hodowlą roślin, podkreślają znaczenie tego procesu dla uzyskiwania zdrowych i silnych siewek, co jest niezbędne w produkcji roślin ozdobnych i użytkowych.

Pytanie 36

Zabieg skaryfikacji mechanicznej stosowany w szkółkarstwie ma na celu

A. zwiększenie odporności roślin na schorzenia

B. wydłużenie okresu żywotności nasion

C. dostarczanie roślinom koniecznych mikroelementów

D. przyśpieszenie procesu kiełkowania nasion

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Skaryfikacja mechaniczna to zabieg polegający na mechanicznym uszkodzeniu twardej łupiny nasion, co znacznie przyspiesza ich kiełkowanie. Twarda łupina nasion wielu gatunków roślin, takich jak niektóre drzewa i krzewy, stanowi barierę dla wody i powietrza, co ogranicza ich zdolność do kiełkowania. Poprzez skaryfikację, łupina jest uszkadzana, co umożliwia wodzie i tlenowi dotarcie do zarodka nasienia i stymuluje proces kiełkowania. W praktyce, skaryfikację można przeprowadzać na różne sposoby, w tym poprzez szlifowanie, cięcie lub użycie chemikaliów, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w szkółkarstwie. Przykładem zastosowania skaryfikacji jest uprawa nasion niektórych gatunków drzew iglastych, gdzie efektywność kiełkowania może wzrosnąć nawet o 50% w porównaniu do nasion niepoddanych temu zabiegowi. Wiedza na temat skaryfikacji jest kluczowym elementem skutecznej produkcji szkółkarskiej oraz zapewnienia wysokiej jakości materiału roślinnego.

Pytanie 37

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 38

Zgodnie z normą PN-B-01027:2002 r. "Rysunek budowlany. Oznaczenia graficzne stosowane w projektach zagospodarowania działki lub terenu" przedstawiony symbol graficzny stosowany jest na projektach wykonawczych do oznaczania żywopłotu

A. projektowanego iglastego.

B. istniejącego iglastego.

C. projektowanego liściastego.

D. istniejącego liściastego.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wybrana odpowiedź 'projektowanego liściastego' jest prawidłowa, ponieważ symbol przedstawiony na zdjęciu rzeczywiście oznacza żywopłot liściasty, który jest planowany do wykonania w projekcie budowlanym. W normie PN-B-01027:2002 r. różne symbole graficzne są stosowane do oznaczania roślinności w projektach zagospodarowania działki, a każdy z nich ma swoje specyficzne znaczenie. Projektowany żywopłot liściasty, zazwyczaj charakteryzujący się falistymi liniami na górze symbolu, jest często wykorzystywany w architekturze krajobrazu do tworzenia naturalnych barier, poprawy estetyki oraz zapewnienia prywatności. Wiedza na temat oznaczeń graficznych jest kluczowa dla architektów i projektantów, ponieważ błędne interpretacje mogą prowadzić do nieporozumień w realizacji projektu. Zastosowanie poprawnych symboli zgodnych z normami stanowi podstawę efektywnego komunikowania intencji projektowych oraz ułatwia współpracę pomiędzy różnymi specjalistami zaangażowanymi w proces budowlany.

Pytanie 39

Jakie rośliny można wykorzystać do zakupu niskich żywopłotów w ogrodach historycznych?

A. cis pospolity (Taxus baccata)

B. irgę błyszczącą (Cotoneaster lucidus)

C. bukszpan wieczniezielony (Buxus sempervirens)

D. ligustr pospolity (Ligustrum vulgare)

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Bukszpan wieczniezielony (Buxus sempervirens) jest doskonałym wyborem do tworzenia niskich żywopłotów obwódkowych w ogrodach zabytkowych ze względu na swoje specyficzne cechy. Jest rośliną zimozieloną, co oznacza, że przez cały rok zachowuje swoje liście, co gwarantuje stały efekt wizualny. Przy odpowiednim przycinaniu bukszpan może być formowany w różne kształty, co jest istotne w kontekście estetyki ogrodów historycznych. Dodatkowo, bukszpan jest odporny na większość chorób i szkodników, co czyni go łatwym w pielęgnacji. W ogrodach zabytkowych, gdzie często stawia się na harmonijne połączenie z architekturą i przyrodą, bukszpan idealnie wpisuje się w koncepcję ogrodów formalnych, będąc jednocześnie materiałem, który od wieków był stosowany w tego typu kompozycjach. Ważne jest również, aby pamiętać o odpowiednich wymaganiach glebowych oraz oświetleniowych tej rośliny, aby zapewnić jej optymalne warunki do wzrostu.

Pytanie 40

Roślina, która w ofercie szkółkarskiej została oznaczona symbolem C10, powinna być oferowana

A. w pojemniku szkółkarskim o pojemności 10 l

B. z odkrytą bryłą korzeniową o średnicy 10 cm

C. z widocznym systemem korzeniowym przyciętym na długość 10 cm

D. w pojemniku wykonanym z tkaniny polipropylenowej o grubości 10 mm

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 'w pojemniku szkółkarskim o objętości 10 l' jest naprawdę trafna. Symbol C10 odzwierciedla konkretne normy, które mówią o tym, w jakim pojemniku powinna być sprzedawana roślina. Kolejność 10 litrów to właśnie to, czego potrzebują większe rośliny, żeby dobrze się rozwijać, bo to oznacza, że mają do dyspozycji odpowiednią ilość medium. Jak wiadomo, odpowiednie zarządzanie pojemnością pojemników jest mega ważne dla zdrowia roślin, bo daje im przestrzeń do rozwoju korzeni, co później przekłada się na ich lepszą kondycję. W praktyce, zobaczysz, że rośliny w takich pojemnikach świetnie sprawdzają się w ogrodnictwie czy krajobrazowaniu. Dzięki temu, że są w dobrym pojemniku, rośliny nie przeżywają takiego stresu przy przesadzaniu, co zwiększa ich szanse na adaptację w nowym miejscu. W sumie, to takie sprawdzone zasady, które powinny być stosowane w szkółkarstwie.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej