Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik architektury krajobrazu
Kwalifikacja: OGR.03 - Projektowanie, urządzanie i pielęgnacja roślinnych obiektów architektury krajobrazu
Data rozpoczęcia: 4 maja 2026 12:15
Data zakończenia: 4 maja 2026 12:23

Egzamin zdany!

Wynik: 33/40 punktów (82,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Którego oznaczenia graficznego, zgodnie z normą PN-B-01027, należy użyć do oznaczenia w projekcie zagospodarowania terenów zieleni projektowanego żywopłotu liściastego?

A. B.

B. C.

C. A.

D. D.

Oznaczenie 'C' zgodne z normą PN-B-01027 jest poprawnym symbolem dla projektowanego żywopłotu liściastego. W kontekście zagospodarowania terenów zieleni, żywopłoty pełnią nie tylko rolę estetyczną, ale również funkcjonalną, wpływając na mikroklimat oraz ochronę przed wiatrem. Oznaczenie to jest specyficzne, ponieważ wykorzystuje zarówno przerywane, jak i ciągłe fragmenty linii, co symbolizuje różnorodność form i struktur liściastych roślin. W praktyce, stosując to oznaczenie w projekcie, architekt krajobrazu komunikuje się z innymi specjalistami, takimi jak wykonawcy czy urzędnicy, co pozwala na precyzyjne zrozumienie intencji projektowych. Ponadto, zgodność z normą PN-B-01027 stwarza ramy dla właściwego wykonania i utrzymania tych elementów w odpowiednich warunkach, co jest niezwykle istotne w kontekście zrównoważonego rozwoju i ochrony środowiska.

Pytanie 2

Ile wrzosów jest koniecznych do zasadzenia na powierzchni 3 m2 rabaty, jeśli odległość między sadzonkami wynosi 30 cm x 40 cm?

A. 8 szt.

B. 36 szt.

C. 12 szt.

D. 25 szt.

Aby obliczyć liczbę wrzosów potrzebnych do obsadzenia 3 m2 rabaty przy rozstawie sadzenia 30 cm x 40 cm, najpierw przeliczamy powierzchnię na centymetry kwadratowe. 3 m2 to 30000 cm2. Następnie obliczamy powierzchnię przypadającą na jeden wrzos: 30 cm x 40 cm = 1200 cm2. Teraz dzielimy całkowitą powierzchnię rabaty przez powierzchnię jednego wrzosu: 30000 cm2 / 1200 cm2 = 25. Ostatecznie, aby uzyskać dobrze zagospodarowaną rabatę, warto stosować odpowiednie rozstawienie roślin, które zapewnia nie tylko estetykę, ale także optimalne warunki wzrostu i rozwoju roślin. W praktyce ogrodniczej ważne jest, aby nie tylko uwzględniać odległości między roślinami, ale także ich docelowe rozmiary, co wpływa na gęstość sadzenia. Wrzosy charakteryzują się różnorodnością odmian, co również może wpływać na ich wymagania przestrzenne. Dobrą praktyką jest także planowanie rabaty w sposób, który uwzględnia ich sezonalność oraz potrzeby siedliskowe, co może zwiększyć atrakcyjność ogrodu przez cały rok.

Pytanie 3

Jakie rośliny wymagają sezonowego przycinania na wiosnę?

A. Sosny dwuigielne

B. Berberysy zimozielone

C. Jałowce płożące

D. Róże rabatowe

Róże rabatowe wymagają corocznego cięcia wiosennego, aby zapewnić ich zdrowy rozwój i piękny wygląd. W procesie tym usuwamy martwe, uszkodzone lub chore pędy, co sprzyja lepszemu krzewieniu się rośliny oraz sprzyja uzyskaniu większej ilości kwiatów. Wiosenne cięcie róży powinno być przeprowadzone po ustąpieniu mrozów, w momencie, gdy zaczynają pojawiać się pąki. Warto pamiętać, aby cięcie wykonywać narzędziami ostrymi oraz dezynfekowanymi, aby zminimalizować ryzyko infekcji. Zgodnie z najlepszymi praktykami ogrodniczymi, cięcie powinno być prowadzone pod kątem, co umożliwia lepsze odprowadzanie wody i zapobiega gniciu. Dobrą praktyką jest również ścinanie pędów nad oczkiem, co prowadzi do lepszego wzrostu oraz kwitnienia. Ponadto, regularne cięcie wpływa na zdrowie rośliny, co w konsekwencji ogranicza potrzebę stosowania chemicznych środków ochrony roślin.

Pytanie 4

Bukszpan wiecznie zielony powinien być sadzony w odpowiednią glebę

A. ubogą, dobrze przepuszczalną i kwaśną

B. żyzną, zwartą i zasadową

C. żyzną, przewiewną i bogatą w wapń

D. bogatą, wystarczająco wilgotną i kwaśną

Bukszpan wiecznie zielony, znany również jako Buxus sempervirens, preferuje glebę żyzną, przepuszczalną i bogatą w wapń, ponieważ te warunki sprzyjają jego zdrowemu wzrostowi oraz prawidłowemu rozwojowi. Żyzność gleby zapewnia dostateczną ilość składników odżywczych, które są kluczowe dla roślin, zwłaszcza w okresie intensywnego wzrostu. Przepuszczalność gleby jest istotna, aby uniknąć nadmiaru wody, co mogłoby prowadzić do gnicia korzeni. Wapń, jako mikroelement, wspomaga rozwój rośliny, wpływając na budowę komórek oraz ich stabilność. Przykładem właściwego przygotowania gleby dla bukszpanu jest dodanie do niej kompostu, co zwiększa jej żyzność, oraz wapna lub dolomitu, które podnoszą pH, jeśli gleba naturalnie jest zbyt kwaśna. W praktyce, sadząc bukszpan, warto również zadbać o odpowiednią głębokość sadzenia, co dodatkowo wpłynie na jego zdrowie i odporność na choroby.

Pytanie 5

Rośliny ozdobne hodowane na kwietnikach powinny być nawożone nawozami, których kluczowym składnikiem jest

A. potas

B. azot

C. magnez

D. fosfor

Azot jest kluczowym składnikiem nawozów stosowanych do roślin ozdobnych z liści, ponieważ to właśnie on odgrywa istotną rolę w procesie fotosyntezy oraz w produkcji chlorofilu. Rośliny ozdobne, zwłaszcza te, które charakteryzują się intensywnym wzrostem i bogatą zieloną barwą liści, wymagają odpowiedniej ilości azotu, aby mogły prawidłowo się rozwijać. Nawozy azotowe wspomagają rozwój liści, co jest szczególnie ważne w przypadku roślin uprawianych na kwietnikach, gdzie estetyka jest kluczowa. Przykładem może być stosowanie nawozów o wysokiej zawartości azotu, takich jak saletra amonowa czy mocznik, które szybko działają i są łatwo przyswajalne przez rośliny. Warto również pamiętać, że nadmiar azotu może prowadzić do osłabienia roślin, dlatego zaleca się dostosowywanie dawek nawozów do konkretnego gatunku roślin oraz ich indywidualnych potrzeb. Standardy branżowe zalecają regularne badanie gleby, aby precyzyjnie określić zapotrzebowanie na azot w danym miejscu.

Pytanie 6

Na działkach z torfem charakteryzujących się odczynem pH gleby 4,5-5,5 zaleca się uprawę roślin gruntowych

A. różaneczników

B. irysów

C. róż

D. dalii

Różaneczniki (Rhododendron) są roślinami, które preferują gleby o kwaśnym odczynie pH, w zakresie od 4,5 do 5,5. Taki pH jest korzystny dla ich wzrostu, ponieważ odpowiada naturalnym warunkom występującym w ich siedliskach. Właściwy odczyn gleby wpływa na dostępność składników odżywczych, co jest kluczowe dla zdrowia i obfitości kwitnienia różaneczników. Przykładem zastosowania tej wiedzy jest planowanie ogrodu, gdzie różaneczniki mogą być sadzone w grupach, co podkreśla ich walory estetyczne i tworzy harmonijną kompozycję z innymi roślinami preferującymi podobne warunki glebowe. Oprócz pH, istotne jest również zapewnienie odpowiedniej wilgotności gleby oraz unikanie zastoju wody, co może prowadzić do chorób korzeni. W praktyce ogrodniczej warto stosować torfy lub mulch, które utrzymują wilgoć i jednocześnie regulują pH gleby, co sprzyja zdrowemu wzrostowi tych roślin.

Pytanie 7

Jaką metodę sadzenia zaleca się do założenia wąskiego, bardzo zwartego żywopłotu z cisu pospolitego (Taxus baccata)?

A. W trójkę, w dołach

B. Jednorzędowo, w rowach

C. W trójkę, w rowach

D. Jednorzędowo, w dołach

Sadzenie cisu pospolitego (Taxus baccata) w sposób jednorzędowy, w rowach, jest najbardziej efektywną metodą dla uzyskania zwartego i gęstego żywopłotu. Ta technika pozwala na odpowiednie rozłożenie roślin, co sprzyja ich zdrowemu wzrostowi oraz lepszemu rozwojowi korzeni. Rowy zapewniają odpowiednie warunki do osadzania roślin, poprawiając drenaż gleby i umożliwiając lepszą penetrację wody oraz składników odżywczych. Przy takiej formie sadzenia, rośliny nie tylko mają wystarczająco miejsca na wzrost, ale również tworzą zwarte ściany, co jest pożądane w przypadku żywopłotu. Ponadto, jednorzędowe sadzenie ułatwia pielęgnację, na przykład przycinanie i nawożenie. W praktyce, zaleca się zachowanie odstępów od 50 do 100 cm między roślinami, co pozwala na ich równomierny rozwój. Stosowanie tej metody jest zgodne z zaleceniami wielu ekspertów w dziedzinie ogrodnictwa oraz standardami nawadniania i pielęgnacji roślin ozdobnych, co potwierdza jej skuteczność.

Pytanie 8

Zaleca się, aby cebule tulipanów były sadzone na głębokości

A. 2-3-krotności ich wysokości.

B. 4-5-krotności ich wysokości.

C. połowy ich wysokości.

D. równej ich wysokości.

Cebule tulipanów najlepiej sadzić na głębokości 2-3 razy większej niż ich wysokość. Dzięki temu mają zapewnione lepsze warunki do wzrostu. Na przykład, jeśli cebula ma 5 cm, to sadzimy ją na głębokości między 10 a 15 cm. Taka głębokość daje stabilność roślinie, a jednocześnie chroni cebulę przed mrozem i zbyt szybkim wysychaniem gleby. W praktyce, to naprawdę ważne, bo właściwa głębokość pomaga też utrzymać odpowiedni poziom wilgotności i składników odżywczych w ziemi. Moim zdaniem, dobrze jest zwrócić uwagę na rodzaj gleby, bo to również wpływa na sadzenie. W końcu każdy chce, by tulipany pięknie kwitły, a to od głębokości sadzenia w dużej mierze zależy.

Pytanie 9

Do obsadzenia kolistej rabaty na płaskim terenie przygotowano następujące rośliny:
1. runiankę japońską (Pachysandra terminalis),
2. jałowiec pospolity (Juniperus communis),
3. irgę poziomą (Cotoneaster horizontalis).
Który układ nasadzeń należy wybrać, aby posadzone rośliny były jednakowo dobrze widoczne ze wszystkich stron?

A. D.

B. C.

C. B.

D. A.

Odpowiedź A to strzał w dziesiątkę! Dzięki niej rośliny będą miały świetne warunki do wzrostu, a rabata będzie się prezentować naprawdę dobrze. Pamiętaj, że kluczowa zasada w ogrodnictwie mówi, że niższe rośliny powinny być w centrum rabaty, a te wyższe na jej obrzeżach. Runianka japońska jest idealna do środka, bo jest niska i świetnie pokrywa teren – to znaczy, że ogranicza wzrost chwastów. Z kolei jałowiec pospolity, który jest dużo wyższy, powinien być na krawędzi rabaty, żeby mógł ładnie się pokazać. Irga pozioma, ze swoim umiarkowanym wzrostem, idealnie łączy obie te rośliny, co daje naprawdę ładny efekt wizualny. Takie ustawienie roślin nie tylko dobrze wygląda, ale też robi dobrze dla ich zdrowia, bo każda z nich dostaje wystarczająco światła i powietrza. Generalnie, trzymanie się takich zasad to bardzo dobre praktyki ogrodnicze, które pomagają lepiej wykorzystać przestrzeń w ogrodzie.

Pytanie 10

Jakie rośliny są uprawiane w celu tworzenia suchych aranżacji?

A. Liliowiec ogrodowy (Hemerocallis xhybrida), gęsiówka kaukaska (Arabis caucasica)

B. Miesiącznica roczna (Lunatia annua), alternantera powabna (Alternanthera fieoidea)

C. Miechunka rozdęta (Physalis alkekengi), zatrwian szerokolistny (Limonium latifolhim)

D. Szafirek drobnokwiatowy (Muscari botryoides), ostróżka ogrodowa (Delphinium ycitltorum)

Miechunka rozdęta (Physalis alkekengi) oraz zatrwian szerokolistny (Limonium latifolium) to rośliny, które idealnie nadają się do tworzenia suchych kompozycji florystycznych. Miechunka charakteryzuje się unikalnymi, pomarańczowymi torebkami nasiennymi, które po wyschnięciu zachowują swój kształt i kolor, co sprawia, że są doskonałym materiałem dekoracyjnym. Zatrwian szerokolistny, z kolei, jest znany ze swojej zdolności do długotrwałego zachowania formy oraz barwy, co czyni go popularnym wyborem w pracach florystycznych. W profesjonalnych aranżacjach wykorzystuje się te rośliny nie tylko ze względu na estetykę, ale również na ich trwałość; potrafią przetrwać wiele miesięcy bez utraty walorów wizualnych. W branży florystycznej dry flowers, czyli suche kwiaty, zyskują na popularności, dlatego znajomość takich roślin jak miechunka i zatrwian jest niezbędna dla każdego florysty, który chce tworzyć nowoczesne i eleganckie kompozycje.

Pytanie 11

Jakie gatunki roślin kwitnących latem mają intensywną kolorystykę kwiatów, która wyraźnie wyróżnia się na tle białej ściany budynku?

A. Kostrzewa miotlasta (Festuca scoparid), miskant chiński (Miscanthus sinensis)

B. Kosmatka śnieżna (Luzula nivea), mozga trzcinowata (^halaris arundinaced)

C. Juka karolińska (Yuccafilamentosa), łyszczec wiechowaty (Gypsophilapaniculata)

D. Mak wschodni (Papcwer orientale), pysznogłówka ogrodowa (Monarda hybridd)

Mak wschodni (Papaver orientale) oraz pysznogłówka ogrodowa (Monarda hybrida) to znakomite wybory dla kompozycji roślinnych, które mają na celu uzyskanie mocnego akcentu kolorystycznego, zwłaszcza na tle białej ściany budynku. Mak wschodni charakteryzuje się dużymi, intensywnie kolorowymi kwiatami, które mogą przyciągać wzrok z daleka. Kwiaty te są dostępne w różnych odcieniach, ale szczególnie popularne są intensywne czerwienie i pomarańcze, które dobrze kontrastują z białym tłem. Pysznogłówka ogrodowa, z kolei, jest znana ze swoich purpurowych i różowych kwiatów, które dodatkowo przyciągają owady zapylające, co czyni ją nie tylko estetycznym, ale i ekologicznym elementem ogrodu. Wybierając te rośliny, warto również pamiętać o ich wymaganiach glebowych i świetlnych, co jest kluczowe dla ich zdrowego wzrostu. Rekomenduje się sadzić je w miejscach dobrze nasłonecznionych, w glebie dobrze przepuszczalnej, co zapewni ich optymalny rozwój oraz kwitnienie.

Pytanie 12

Preparaty chemiczne stosowane w celu zwalczania chorób grzybowych na roślinach dekoracyjnych określane są jako

A. repelentami

B. fungicydami

C. retardantami

D. bakteriocydami

Fungicydy to środki chemiczne stosowane w celu zwalczania chorób roślinnych wywołanych przez grzyby. Działają one poprzez inhibicję wzrostu grzybów, a niektóre z nich nawet je eliminują. Przykładami zastosowania fungicydów są środki stosowane przeciwko chorobom takim jak mączniak prawdziwy, rdza czy zgnilizna. W praktyce, stosowanie fungicydów jest kluczowe dla zachowania zdrowia roślin ozdobnych, pozwala na utrzymanie ich estetyki oraz wartości handlowej. W ogrodnictwie przestrzega się standardów stosowania fungicydów, takich jak rotacja środków chemicznych, aby zminimalizować ryzyko odporności patogenów. Ponadto, odpowiedni dobór fungicydów powinien opierać się na diagnozowaniu chorób oraz uwzględniać specyfikę danego gatunku rośliny. Warto również pamiętać o zastosowaniu fungicydów w profilaktyce, co może zmniejszyć potrzebę interwencji, gdy choroba już się pojawi.

Pytanie 13

Skutkiem żerowania mszyc na liściach roślin dekoracyjnych jest pojawienie się

A. białego nalotu.

B. lepkiej substancji.

C. gołożerów.

D. min.

Odpowiedź 'lepkiej substancji' jest trafiona, bo mszyce wydzielają coś, co nazywamy spadzią, a to jest właśnie ta lepkawa ciecz. Powstaje ona, gdy mszyce żerują na liściach roślin, a później zbiera się na powierzchni liści. Moim zdaniem to dość istotne, bo ta spadź przyciąga grzyby sadzakowe, które mogą psuć roślinę, a to wpływa na fotosyntezę. Rośliny stają się wtedy bardziej wrażliwe na choroby i szkodniki, co z pewnością jest problemem dla tych ozdobnych. Takie monitorowanie mszyc i tego ich lepkiego 'produktu' jest kluczowe, by rośliny były zdrowe. Jeśli szybko wyłapiemy ten problem, możemy działać, wprowadzając na przykład naturalnych wrogów mszyc albo korzystając z preparatów biologicznych. To wszystko ładnie wpisuje się w zasady ochrony roślin i dbałości o środowisko.

Pytanie 14

Wiosną, z odsłoniętymi korzeniami, można sadzić

A. rośliny jednoroczne

B. krzewy liściaste zimozielone

C. róże rabatowe

D. rośliny dwuletnie

Wybór roślin do sadzenia w okresie wiosennym z odkrytym korzeniem powinien być starannie przemyślany w kontekście ich wymagań oraz warunków środowiskowych, które mogą znacząco wpłynąć na ich rozwój. Rośliny dwuletnie, mimo że mogą być sadzone na wiosnę, zazwyczaj preferują sadzenie jesienne, co wpływa na ich możliwość osiągnięcia pełnego potencjału w pierwszym roku. Sadzenie ich z odkrytym korzeniem wiosną może skutkować słabszym wzrostem. Z kolei rośliny jednoroczne, które są zazwyczaj sprzedawane w pojemnikach, lepiej przyjmują się po przesadzeniu, więc ich sadzenie z odkrytym korzeniem nie jest najlepszym rozwiązaniem, zwłaszcza że mogą wymagać bardziej stabilnych warunków. Krzewy liściaste zimozielone zdecydowanie nie są odpowiednie do sadzenia wiosną z odkrytym korzeniem, ponieważ ich system korzeniowy jest bardziej wrażliwy na uszkodzenia i trudniej im się przystosować po przesadzeniu. Zimozielone krzewy wymagają również starannego planowania czasowego, aby uniknąć stresu wywołanego zmieniającymi się warunkami atmosferycznymi. Te niepoprawne wybory sadzenia mogą prowadzić do niepowodzeń w ogrodnictwie, co wskazuje na konieczność zrozumienia specyfiki różnych roślin oraz ich optymalnych praktyk uprawowych.

Pytanie 15

Jakie rośliny warto wykorzystać do obsadzenia małych rond w miastach?

A. laurowiśnie (Prunus laurocerasus)

B. róże okrywowe (Rosa sp.)

C. magnolie (Magnolia sp.)

D. różaneczniki (Rhododendron sp.)

Róże okrywowe (Rosa sp.) są doskonałym wyborem do obsadzenia małych rond wielkomiejskich ze względu na ich niską wysokość, estetyczny wygląd oraz zdolność do tworzenia gęstych, dekoracyjnych kobierców. Charakteryzują się one długim okresem kwitnienia, co sprawia, że są atrakcyjne przez większość sezonu wegetacyjnego. W kontekście miejskim, róże okrywowe są wysoce odporne na zanieczyszczenia powietrza i zmienne warunki atmosferyczne, co czyni je idealnym elementem zieleni miejskiej. Zastosowanie takich roślin w przestrzeniach publicznych sprzyja również poprawie jakości powietrza oraz wspomaga bioróżnorodność. W praktyce, róże te mogą być sadzone w grupach po kilka sztuk, co pozwala na uzyskanie efektu masowego kwiatu, oraz mogą być łączone z innymi niskimi roślinami ozdobnymi, tworząc estetyczne kompozycje. Dodatkowo, należy pamiętać o regularnej pielęgnacji i cięciu, co wpisuje się w dobre praktyki ogrodnicze, zapewniające zdrowy rozwój roślin oraz ich piękny wygląd przez cały sezon.

Pytanie 16

Zgodnie z danymi zawartymi w tabeli inwentaryzacyjnej klon jesionolistny

Lp.	Gatunek	Obwód pnia [cm]	Wysokość [m]	Średnica korony [m]	Uwagi
1	Dąb szypułkowy Quercus robur	100	25	13	Uszkodzenia mechaniczne na pniu
2	Klon jesionolistny Acer negundo	30 + 50	15	6	Posusz 25%
3	Lipa drobnolistna Tilia cordata	120	22	11	Pochylony pień Posusz 30%

A. ma dwa pnie o obwodzie 30 cm i 50 cm oraz uschnięte 25% korony.

B. ma dwa pnie o obwodzie 30 cm i 50 cm oraz uschnięte 30% korony.

C. ma tylko jeden pień o obwodzie 80 cm oraz uschnięte 25% korony.

D. ma tylko jeden pień o obwodzie 30 cm oraz uschnięte 25% korony.

Odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ zgodnie z danymi zawartymi w tabeli inwentaryzacyjnej, klon jesionolistny (Acer negundo) rzeczywiście posiada dwa pnie o obwodach 30 cm i 50 cm. W kontekście zarządzania zasobami leśnymi i ochrony przyrody, prawidłowe rozpoznanie cech drzew jest kluczowym elementem inwentaryzacji. Właściwe pomiary obwodu pnia pozwalają na ocenę kondycji drzew, a także na planowanie zabiegów pielęgnacyjnych takich jak cięcia sanitarno-odnowieniowe. Dodatkowo, informacja o uschniętej koronie wynoszącej 25% wskazuje na potencjalne problemy zdrowotne drzewa, co może wymagać dalszych działań, takich jak konsultacje z dendrologiem czy specjalistami od ochrony roślin. W praktyce, dane te mogą być wykorzystywane do oceny stanu ekosystemów oraz do planowania działań ochronnych w obszarach chronionych. Utrzymanie zdrowia drzewostanów jest zgodne z zasadami zrównoważonego rozwoju, a dokładna dokumentacja jest niezbędna dla przyszłych pokoleń.

Pytanie 17

Na jaką głębokość należy sadzić cebule i bulwy?

A. potrójnej wysokości bulwy lub cebuli

B. jednej wysokości bulwy lub cebuli

C. pięciokrotnej wysokości bulwy lub cebuli

D. czterokrotnej wysokości bulwy lub cebuli

Sadzenie cebuli i bulw na potrójnej wysokości ich własnej wymaga starannego podejścia. Głębokość sadzenia powinna wynosić od jednej trzeciej do jednej czwartej ich wysokości, co oznacza, że dla cebul o wysokości 10 cm, należy je posadzić na głębokość 3-4 cm. Tego typu sadzenie jest zgodne z dobrymi praktykami w ogrodnictwie, które wskazują, że odpowiednia głębokość sprzyja lepszemu rozwojowi korzeni oraz minimalizuje ryzyko chorób grzybowych. Przy właściwej głębokości, cebule i bulwy mogą lepiej pobierać wodę i składniki odżywcze, co przekłada się na ich zdrowy wzrost i plon. Przykładem zastosowania tej zasady jest uprawa cebuli w warunkach polowych, gdzie niewłaściwe sadzenie może prowadzić do problemów z kiełkowaniem i wzrostem. Dostosowanie techniki sadzenia do specyficznych wymagań danej rośliny jest kluczowe dla uzyskania dobrego rezultatu.

Pytanie 18

Jakie gatunki roślin można zalecić do sadzenia w pojemniku w eleganckim, zacienionym holu?

A. Ananas (Ananas bracteatus), kalanchoe Blossfelda (Kalanchoe blossfeldiana)

B. Nolina wygięta (Nolina recurrata), agawa amerykańska (Agave americana)

C. Grubosz jajowaty (Crassula ovata), juka gwatemalska (Yucca elephantipes)

D. Difenbachia pstra (Dieffenbachia picta), dracena obrzeżona (Dracaena marginata)

Difenbachia pstra i dracena obrzeżona to super wybór do holi, gdzie nie ma za dużo światła. Obie te rośliny świetnie radzą sobie w takich warunkach, co jest fajne, bo nie każda roślina lubi ciemne miejsca. Difenbachia, z tymi swoimi zielono-białymi liśćmi, nie tylko ładnie wygląda, ale też pomaga w oczyszczaniu powietrza – co jest teraz na czasie. Natomiast dracena obrzeżona ma długie, wąskie liście, które nadają elegancji. Obie rośliny są proste w pielęgnacji, co jest ważne, szczególnie w biurze czy w miejscach publicznych. Pamiętaj tylko o odpowiednim podlewaniu i czyszczeniu liści, a będą rosły jak marzenie!

Pytanie 19

Jakie miejsce powinno się wybrać do zadołowania roślin z nagim systemem korzeniowym na czas zimy?

A. Zacienione, przewiewne, z glebą gliniastą

B. Zacienione, bezwietrzne, z lekkim podłożem

C. Nasłonecznione, przewiewne, z glebą piaszczystą

D. Nasłonecznione, bezwietrzne, z glebą gliniastą

Zadołowanie roślin z nagim systemem korzeniowym na okres zimy w zacienionym, bezwietrznym miejscu o lekkim podłożu jest kluczowe dla ich przetrwania. Takie warunki minimalizują ryzyko uszkodzeń korzeni spowodowanych mrozem oraz przyspieszają odnowę ich wilgotności. Lekkie podłoże, takie jak piaskowo-gliniaste, dobrze drenuje wodę, ale jednocześnie zatrzymuje pewną ilość wilgoci, co jest korzystne dla korzeni. W zacienieniu rośliny są chronione przed intensywnym działaniem słońca i mrozu, co zapobiega ich osłabieniu. Dodatkowo, brak wiatru w tym miejscu chroni rośliny przed utratą wilgoci, a także przed mechanicznymi uszkodzeniami. Przykładem stosowania tej praktyki są szkółki roślinne, które w okresie zimowym często stosują takie metody zadołowania, aby zapewnić roślinom optymalne warunki do regeneracji przed kolejnym sezonem wegetacyjnym. Warto również pamiętać o monitorowaniu stanu roślin, aby w razie potrzeby dostosować warunki ich przechowywania.

Pytanie 20

Ile roślin potrzeba do zaaranżowania przestrzeni o powierzchni 7 m², jeżeli zalecana odległość wynosi 0,25 × 0,25 m?

A. 112 sztuk

B. 35 sztuk

C. 175 sztuk

D. 28 sztuk

Aby obliczyć liczbę roślin potrzebnych do zagospodarowania terenu o powierzchni 7 m² przy rozstawie 0,25 m x 0,25 m, należy najpierw obliczyć powierzchnię zajmowaną przez jedną roślinę. Powierzchnia ta wynosi: 0,25 m * 0,25 m = 0,0625 m². Następnie, dzielimy całkowitą powierzchnię terenu przez powierzchnię zajmowaną przez jedną roślinę: 7 m² / 0,0625 m² = 112. Tak więc, do zagospodarowania 7 m² przy podanym rozstawie potrzeba 112 sztuk roślin. Praktyczne zastosowanie tej wiedzy znajduje się w projektach ogrodniczych, gdzie precyzyjne obliczenia rozstawu roślin są kluczowe dla ich zdrowego wzrostu, efektywności wykorzystania przestrzeni oraz estetyki kompozycji. Właściwa gęstość sadzenia wpływa na konkurencję o zasoby, takie jak światło i woda, co jest istotne w kontekście dobrych praktyk agrotechnicznych.

Pytanie 21

Do jednorocznych chwastów, które rosną na trawnikach, zalicza się

A. szczaw polny

B. mlecz pospolity

C. chwastnica jednostronna

D. babka lancetowata

Chwastnica jednostronna (Echinochloa crus-galli) jest rośliną jednoroczną, która często występuje na trawnikach, szczególnie w miejscach wilgotnych i nasłonecznionych. Jest to chwast, który może szybko się rozprzestrzeniać, co czyni go istotnym problemem w zarządzaniu zielenią. Chwastnica charakteryzuje się wąskimi, zielonymi liśćmi oraz wydłużonymi kwiatostanami, które mogą osiągać do 1 metra wysokości. W praktyce, jej obecność może prowadzić do obniżenia estetyki trawnika oraz konkurencji z trawami pożądanymi, co skutkuje ich osłabieniem. Ważne jest, aby stosować dobre praktyki w zarządzaniu trawnikiem, takie jak regularne koszenie, właściwe nawadnianie oraz stosowanie chwastobójczych preparatów selektywnych, aby skutecznie kontrolować wzrost chwastnicy jednostronnej. Dobrze zaplanowane zabiegi pielęgnacyjne mogą nie tylko zredukować liczebność chwastów, ale także wspierać zdrowy rozwój trawnika.

Pytanie 22

Kiedy powinno się sadzić bulwy zimowita jesiennego (Colchicum autumnale) w rabatach?

A. od lipca do sierpnia

B. od maja do czerwca

C. od września do października

D. od marca do kwietnia

Sadzenie bulw zimowita jesiennego w terminach od marca do kwietnia nie jest zalecane, ponieważ w tym czasie rośliny te mogą napotkać trudności związane z klimatem. Wiosna to czas, kiedy większość roślin cebulowych zaczyna swój wzrost, jednak zimowity mają specyficzne wymagania dotyczące terminu sadzenia, które są ściśle związane z ich cyklem życia. Sadzenie od maja do czerwca również nie jest optymalne, ponieważ rośliny mogą nie zdążyć zakorzenić się przed latem, co osłabia ich zdolność do przetrwania w trudnych warunkach. Dalsze opóźnianie sadzenia do września i października również jest problematyczne, ponieważ w tych miesiącach gleba może być zbyt zimna, co negatywnie wpływa na proces ukorzenienia. Ponadto, sadzenie zimowitów zbyt późno może skutkować ich osłabieniem lub nawet śmiercią. Kluczowe jest, aby pamiętać, że każdy gatunek roślin ma swoje specyficzne wymagania dotyczące okresu sadzenia, a ich ignorowanie prowadzi do błędów, które mogą być trudne do naprawienia. Właściwe zrozumienie cyklu wzrostu i warunków potrzebnych do zdrowego rozwoju roślin jest niezbędne dla każdego, kto pragnie osiągnąć sukces w ogrodnictwie.

Pytanie 23

Kiedy należy wykonać cięcie, które poprawi formę oraz zwiększy intensywność kwitnienia wrzosów?

A. w czerwcu

B. w listopadzie

C. w kwietniu

D. w sierpniu

Cięcie wrzosów w kwietniu to naprawdę ważna sprawa, bo dzięki temu rośliny lepiej rosną i intensywniej kwitną. W tym okresie wrzosy są w pełni wzrostu, co ułatwia ich regenerację po przycięciu. Chodzi tu o to, żeby usunąć stare i słabe pędy – to pozwala na lepsze docieranie światła oraz poprawia cyrkulację powietrza wśród gałęzi. Z tego, co czytałem, specjaliści zalecają przycinanie ich na wysokości od jednej trzeciej do połowy długości pędów. Fajnie jest też używać ostrych narzędzi, co zmniejsza ryzyko uszkodzenia tkanek i przyspiesza gojenie ran. Regularne cięcia wiosenne naprawdę pobudzają rośliny do wypuszczania nowych pędów, co wpływa na obfitość kwiatów. Zresztą, wrzosy, które są regularnie przycinane w odpowiednim czasie, wyglądają lepiej i są mniej narażone na choroby i szkodniki, co jest kluczowe dla ich zdrowia i estetyki.

Pytanie 24

Jakie rośliny można zalecić do obsadzenia ekstensywnego zielonego dachu?

A. rozchodnik ostry (Sedum acre), rojnik murowy (Sempervivum tectorum)

B. sosna pospolita (Pinus sylvestris), bez lilak (Syringa vulgaris)

C. brzoza brodawkowata (Betula pendula), grusza pospolita (Pyrus communis)

D. modrzew europejski (Larix decidua), dereń biały (Cornus alba)

Rozchodnik ostry (Sedum acre) oraz rojnik murowy (Sempervivum tectorum) to idealne rośliny do obsadzenia ekstensywnego zielonego dachu. Obie rośliny należą do rodziny gruboszowatych i charakteryzują się wysoką odpornością na niekorzystne warunki, takie jak susza, wiatr oraz ograniczona gleba, co czyni je doskonałym wyborem na dachy o niskiej warstwie substratu. Sedum acre ma dodatkowo właściwości przyciągające owady zapylające, co wspiera lokalny ekosystem. Rojnik murowy, z kolei, wyróżnia się estetyką oraz zdolnością do akumulacji wody, co minimalizuje ryzyko erozji podłoża. Zastosowanie tych roślin przyczynia się do poprawy efektywności energetycznej budynków, poprzez obniżenie temperatury wewnętrznej latem oraz izolację zimą. W kontekście standardów budowlanych, zielone dachy wspierają zrównoważony rozwój i przyczyniają się do ochrony bioróżnorodności, co jest zgodne z aktualnymi trendami w architekturze ekologicznej i urbanistyce.

Pytanie 25

Dekoracyjną częścią anturium jest

A. podsadka

B. koszyczek

C. kolba

D. przykwiatek

Przykwiatek, znany również jako spatha, stanowi charakterystyczny element dekoracyjny anturium. Jest to szeroki, często błyszczący liść otaczający kolbę kwiatu, który przyciąga wzrok i nadaje roślinie unikalny wygląd. Przykwiatek występuje w różnych kolorach, od intensywnej czerwieni, przez różowe odcienie, aż po biel, co czyni anturium popularnym wyborem w projektowaniu wnętrz oraz florystyce. Dzięki swojej długotrwałej trwałości, przykwiatek nadaje się doskonale do bukietów i aranżacji, a jego atrakcyjność wizualna czyni go często wybieranym elementem dekoracyjnym na różnorodne okazje. W praktyce, anturium z przykwiatkiem stanowi doskonałe rozwiązanie dla osób poszukujących rośliny, która nie tylko ozdabia przestrzeń, ale również podkreśla nowoczesny styl aranżacji. W kontekście branżowym, znajomość roli przykwiatka w anturium jest niezbędna dla projektantów i florystów, którzy chcą tworzyć kompozycje roślinne zgodne z aktualnymi trendami.

Pytanie 26

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 27

Głównym celem cięcia sanitarnego drzew jest

A. zapobieganie naturalnemu odpadających suchych gałęzi

B. umożliwienie dopływu światła do wnętrza korony

C. wprowadzenie zmian w koronie z defektami budowy

D. uzyskanie korony o odpowiedniej strukturze

Odpowiedź, że cięcie sanitarne drzew ma na celu zapobieganie samoistnemu odpadaniu suchych gałęzi, jest poprawna, ponieważ ta praktyka jest kluczowym elementem zarządzania zdrowiem drzew. Cięcie sanitarne polega na usuwaniu chorych, uszkodzonych lub obumarłych gałęzi, co nie tylko poprawia estetykę drzewa, ale przede wszystkim zwiększa jego bezpieczeństwo. Gdy suche gałęzie pozostają na drzewie, mogą stanowić zagrożenie dla otoczenia, szczególnie w miejscach publicznych. Regularne przeprowadzanie cięcia sanitarnego zgodnie z zasadami arborystyki pozwala na minimalizację ryzyka upadku takich gałęzi, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w dziedzinie pielęgnacji drzew. Dodatkowo, usunięcie tych gałęzi sprzyja lepszemu przepływowi powietrza i dostępowi światła do zdrowych części korony, co z kolei wspiera ogólny rozwój drzewa. Przykładem mogą być parki miejskie, gdzie regularne cięcia sanitarne są niezbędne dla utrzymania bezpieczeństwa i estetyki przestrzeni publicznej, a także dla zdrowia roślinności.

Pytanie 28

Szkodnikiem, który minuje liście kasztanowca białego oraz prowadzi do ich przedwczesnego opadania, jest

A. opuchlak

B. mszyca

C. wciornastek

D. szrotówek

Wciornastek, opuchlak i mszyca to organizmy, które również mogą powodować uszkodzenia roślin, jednak nie są bezpośrednio związane z kasztanowcem białym w kontekście minowania liści. Wciornastek, jako przedstawiciel roztoczy, atakuje różne gatunki roślin, lecz jego głównym działaniem jest wysysanie soków, co prowadzi do osłabienia roślin, a nie do tworzenia charakterystycznych min. Opuchlak, z kolei, to chrząszcz, który żeruje na korzeniach i łodygach, a jego obecność na liściach kasztanowca jest rzadkością. Z kolei mszyca to owad ssący, który może atakować kasztanowce, ale nie ma zdolności do minowania ich liści. Typowe błędy myślowe, które mogą prowadzić do wyboru tych odpowiedzi, polegają na zrozumieniu sposobu żerowania tych szkodników. Często mylone są objawy uszkodzeń roślin z ich przyczynami, co skutkuje nieprawidłowym przypisaniem odpowiedzialności za szkody. Dlatego kluczowe jest dokładne rozpoznanie szkodników oraz ich sposobów działania, co pozwala na skuteczniejsze zarządzanie i ochronę roślin. W przypadku kasztanowca białego, właściwa identyfikacja szrotówka jako sprawcy minowania liści jest niezbędna dla efektywnej ochrony gatunku przed jego negatywnym wpływem.

Pytanie 29

Jakie rodzaje drzew są typowe dla obszarów łęgowych wzdłuż dużych rzek?

A. Olsza szara (Alnus incana) oraz świerk pospolity (Picea abies)

B. Wierzba biała (Salix alba) oraz topola biała (Populus alba)

C. Dąb bezszypułkowy (Quercus petraea) oraz sosna pospolita (Pinus sylvestris)

D. Grab pospolity (Carpinus betulus) oraz buk pospolity (Fagus sylvatica)

Wybór innych gatunków, takich jak dąb bezszypułkowy, sosna pospolita, grab pospolity, buk pospolity, czy świerk pospolity, jest nieprawidłowy w kontekście terenów łęgowych. Dąb bezszypułkowy, chociaż może występować w lasach liściastych, preferuje dobrze przepuszczalne gleby i nie jest przystosowany do warunków nadmiernej wilgoci, które panują w łęgach. Sosna pospolita, będąca gatunkiem iglastym, występuje przeważnie w obszarach o ubogiej glebie i jest typowa dla terenów piaszczystych, a nie dla wilgotnych dolin rzecznych. Grab pospolity i buk pospolity to gatunki, które preferują umiarkowane warunki glebowe i nie są typowe dla ekosystemów łęgowych. Świerk pospolity, jak inne iglaste, wykazuje podobne wymagania co do warunków glebowych, często występując w lasach górskich i chłodniejszych regionach. Typowe błędy myślowe, prowadzące do wyboru tych gatunków, mogą wynikać z braku wiedzy o specyfikach ekosystemów związanych z brzegami rzek. Właściwe rozpoznanie gatunków drzew w kontekście ich siedlisk jest kluczowe dla ochrony bioróżnorodności oraz zrównoważonego zarządzania zasobami przyrodniczymi, co jest zgodne z praktykami ekologicznymi i standardami ochrony środowiska.

Pytanie 30

Jakie rośliny można zarekomendować do sadzenia na rabacie znajdującej się w cieniu?

A. Barwinka pospolitego (Vinca minor), funkię kędzierzawą (Hosta crispula)

B. Czyśćca wełnistego (Stachys byzantina), krwawnika pospolitego (Achillea millefolium)

C. Lawendę wąskolistną (Lavandula angustifolia), płomyka wiechowatego (Phlox paniculata)

D. Piwonię lekarską (Paeonia officinalis), kosaćca bródkowego (Iris germanica)

Barwinek pospolity (Vinca minor) oraz funkię kędzierzawą (Hosta crispula) to rośliny szczególnie polecane do nasadzeń w zacienionych częściach ogrodu. Barwinek charakteryzuje się zdolnością do rozprzestrzeniania się, co czyni go doskonałym pokryciem terenu, a jego zimozielone liście zapewniają atrakcyjny wygląd przez cały rok. Funkię, z kolei, wyróżniają szerokie liście i piękne kwiaty w różnych odcieniach fioletu, co dodaje koloru do ciemniejszych miejsc. Obie rośliny dobrze tolerują cień i częściowy cień, co sprawia, że są idealnym wyborem do rabat, gdzie inne rośliny mogą mieć trudności z przetrwaniem. W praktyce, sadzenie tych roślin w grupach pozwala na stworzenie efektownych kompozycji, które nie tylko ożywiają przestrzeń, ale też ograniczają rozwój chwastów. Dodatkowo, ze względu na ich niskie wymagania glebowe, są stosunkowo łatwe w pielęgnacji, co czyni je popularnym wyborem w projektowaniu ogrodów zgodnie z nowoczesnymi standardami ekologicznego ogrodnictwa.

Pytanie 31

Wykonanie inwentaryzacji dendrologicznej wymaga posiadania zdolności

A. identyfikowania gatunków roślin.

B. realizowania pomiarów wysokościowych.

C. opracowywania projektów technicznych.

D. korzystania z teodolitu.

Wybór umiejętności posługiwania się teodolitem lub przeprowadzania pomiarów wysokościowych jako kluczowych umiejętności do inwentaryzacji dendrologicznej wskazuje na niepełne zrozumienie tematu. Teodolit, będący instrumentem do precyzyjnego pomiaru kątów, jest ważnym narzędziem w geodezji i inżynierii lądowej, ale nie jest bezpośrednio związany z inwentaryzacją roślinności. Użycie teodolitu w kontekście inwentaryzacji dendrologicznej może być pomocne przy dokładnym ustaleniu lokalizacji drzew w terenie, jednakże to umiejętność identyfikacji gatunków roślin jest kluczowa dla właściwego przeprowadzenia inwentaryzacji. Należy również zauważyć, że pomiary wysokościowe, choć istotne dla oceny struktury lasu, nie zastąpią zdolności rozpoznawania gatunków. Sporządzanie projektów technicznych jest umiejętnością przydatną w różnych dziedzinach, ale nie jest bezpośrednio związane z inwentaryzacją dendrologiczną. Często mylące jest postrzeganie technicznych umiejętności jako najważniejszych, podczas gdy fundamentem skutecznej inwentaryzacji jest znajomość biologii i ekologii roślin. Aby skutecznie przeprowadzić inwentaryzację, kluczowe jest zrozumienie interakcji pomiędzy różnymi gatunkami oraz ich środowiskiem, co wymaga dogłębnej wiedzy o roślinach, a nie tylko umiejętności pomiarowych.

Pytanie 32

Jakie owady powodują intensywne deformacje wierzchołkowych liści roślin?

A. Mszyce

B. Acarina

C. Poczwarki

D. Biedronki

Chrząszcze, gąsienice i przędziorki to różne grupy szkodników, które mogą być problemem dla roślin, ale działają na nie w inny sposób niż mszyce. Chrząszcze, czyli dorosłe owady, mogą jeść liście od krawędzi, co powoduje otwory, ale nie pofałdowują ich. Gąsienice, jako larwy motyli i ćm, żerują na liściach, ale efekt jest inny – liście są po prostu zjedzone, a nie pofałdowane. Przędziorki za to żywią się sokami roślinnymi, a ich objawy to raczej żółknięcie lub czerwienienie liści. Bardzo ważne jest, żeby wiedzieć, jak te różne szkodniki działają, bo tylko wtedy można dobrze zaplanować, jak je kontrolować i lepiej dbać o rośliny.

Pytanie 33

Która z podanych roślin nie jest rekomendowana do uprawy polowej w gospodarstwach znajdujących się w północno-wschodniej Polsce?

A. Klonu

B. Żywotnika

C. Magnolii

D. Sosny

Magnolia to roślina, która nie jest zalecana do uprawy polowej w północno-wschodniej Polsce ze względu na jej wymagania klimatyczne oraz preferencje glebowe. Magnolia preferuje umiarkowany klimat, ciepłe lata oraz osłonięte miejsca, co jest trudne do osiągnięcia w regionach o surowszym klimacie, gdzie występują mroźne zimy i niezbyt długie okresy wegetacyjne. W dodatku, magnolie mają specyficzne wymagania co do struktury gleby, które powinny być lekko kwaśne, żyzne i dobrze przepuszczalne. W praktyce oznacza to, że uprawa tej rośliny w polu może prowadzić do stanu, w którym nie będzie ona rozwijała się prawidłowo, a nawet może obumrzeć. Dla osób zainteresowanych uprawą roślin ozdobnych w tym regionie, lepszym wyborem mogą być gatunki bardziej odporne na trudne warunki klimatyczne, takie jak jałowce czy lilaki, które lepiej znoszą niskie temperatury oraz są bardziej przystosowane do lokalnych warunków glebowych.

Pytanie 34

Na której ilustracji przedstawiono prawidłowo ukształtowany krzew róży piennej przeznaczonej do sadzenia w terenach zieleni?

A. Na ilustracji 3.

B. Na ilustracji 2.

C. Na ilustracji 1.

D. Na ilustracji 4.

Ilustracja 4 przedstawia prawidłowo ukształtowany krzew róży piennej, co jest istotne zarówno z punktu widzenia estetyki, jak i zdrowia rośliny. Krzew ten posiada dobrze rozwinięty system korzeniowy, co jest kluczowe dla jego stabilności oraz zdolności do pobierania wody i składników odżywczych z gleby. Równomierne rozmieszczenie gałęzi zapewnia odpowiednią cyrkulację powietrza oraz dostęp do światła, co sprzyja zdrowemu wzrostowi i kwitnieniu. W praktyce, krzewy o takich cechach są bardziej odporne na choroby i szkodniki, co przekłada się na ich dłuższą żywotność i lepszą prezencję w terenach zieleni. Warto pamiętać, że przy sadzeniu roślin w terenach zielonych należy zwrócić szczególną uwagę na ich formę oraz kondycję, aby osiągnąć zamierzony efekt ogrodniczy.

Pytanie 35

Jakie gatunki roślin można zalecić do uprawy w gospodarstwie szkółkarskim usytuowanym na glebach wapiennych?

A. Borówka czarna (Vaccinium myrtillus), buk pospolity (Fagus sylvatica)

B. Olsza czarna (Alnus glutinosa), wrzos pospolity (Calluna vulgaris)

C. Brzoza omszona (Betula pubescens), jesion wyniosły (Fraxinus excelsior)

D. Cis pospolity (Taxus baccata), perukowiec podolski (Cotinus coggygria)

Cis pospolity (Taxus baccata) i perukowiec podolski (Cotinus coggygria) to gatunki roślin, które doskonale sprawdzają się na glebach wapiennych, co wynika z ich naturalnych siedlisk. Cis pospolity jest rośliną iglastą, która preferuje gleby o pH neutralnym do lekko zasadowego, a także charakteryzuje się dużą tolerancją na suszę oraz mrozy. Jego obecność w szkółkach jest istotna, ponieważ doskonale nadaje się do formowania żywopłotów oraz jako roślina ozdobna. Perukowiec podolski, z kolei, jest krzewem o atrakcyjnych, puszystych kwiatostanach, który również preferuje gleby wapienne i dobrze znosi suszę. W praktyce, uprawa tych gatunków w gospodarstwie szkółkarskim nie tylko zwiększa różnorodność oferty, ale także odpowiada na wymagania klientów poszukujących roślin odpornych na trudne warunki glebowe. Dodatkowo, obydwa gatunki mogą być stosowane w projektach ogrodów niskiego utrzymania, co jest coraz bardziej popularne w nowoczesnym krajobrazie.

Pytanie 36

Do jakich organizmów należy używać akarycydów?

A. przędziorków

B. wciornastków

C. mszyc

D. czerwców

Akarycydy to substancje chemiczne stosowane w ochronie roślin, zaprojektowane do zwalczania roztoczy, w tym przędziorków. Przędziorki, będące szkodnikami roślin, charakteryzują się małymi rozmiarami i są trudne do zauważenia gołym okiem. Akarycydy działają na układ nerwowy tych organizmów, doprowadzając do ich śmierci. Przykładem stosowania akarycydów może być aplikacja substancji czynnych, takich jak abamektyna czy klotianidyna, które są zalecane w przypadku dużych infestacji przędziorków. Zgodnie z zaleceniami dobrych praktyk ochrony roślin, akarycydy powinny być stosowane w odpowiednich dawkach, zgodnie z etykietą produktu, w celu minimalizacji wpływu na środowisko oraz organizmy pożyteczne, takie jak drapieżne roztocza. Ważne jest, aby stosować akarycydy w cyklu rotacyjnym z innymi środkami ochrony roślin, aby zapobiec rozwinięciu się odporności u szkodników.

Pytanie 37

Które z pnączy nadających się do obsadzenia budynku nie wymaga konstrukcji wsparcia?

A. Wiciokrzew pomorski (Lonicera periclymenum)

B. Winorośl właściwa (Vitis vinifera)

C. Winobluszcz trójklapowy (Parthenocissus tricuspidata)

D. Glicynia chińska (Wisteria sinensis)

Wiciokrzew pomorski (Lonicera periclymenum) oraz winorośl właściwa (Vitis vinifera) wymagają wsparcia w postaci podpór, co czyni je mniej odpowiednimi dla budynków, gdzie nie możemy sobie pozwolić na dodatkowe konstrukcje. Wiciokrzew jest pnączem, które wspina się dzięki wąsom, ale do prawidłowego wzrostu i pełnego rozwoju potrzebuje stabilnego oparcia. Z kolei winorośl właściwa, która jest popularnym pnączem w ogrodnictwie, również wymaga zbudowania konstrukcji nośnej, aby mogła się rozwijać w odpowiedni sposób. Glicynia chińska (Wisteria sinensis), znana z pięknych kwiatów, także wymaga podpory, ponieważ jej silne pędy mogą nie być w stanie utrzymać się samodzielnie na powierzchniach pionowych. Wybór pnączy do obsadzenia elewacji budynków często wiąże się z mylnym przekonaniem, że wszystkie rośliny tego typu mogą rosnąć bez wsparcia. Ważne jest zrozumienie, że w przypadku pnączy, które nie mają naturalnych mechanizmów przyczepnych, takich jak przyssawki, ich wzrost może być ograniczony, a nawet prowadzić do uszkodzeń strukturalnych budynku. W branży ogrodniczej kluczowe jest, aby dostosować wybór roślin do specyficznych warunków oraz potrzeb użytkowników, pamiętając jednocześnie o ich wymaganiach dotyczących podpór.

Pytanie 38

Kiedy nie jest zalecane podlewanie roślin w słoneczny dzień?

A. po południu

B. w samo południe

C. rano

D. w godzinach wieczornych

Podlewanie roślin w południe, podczas słonecznej pogody, jest niewłaściwe, ponieważ w tym czasie temperatura wody jest znacznie wyższa, co może prowadzić do stresu termicznego roślin. Woda podana w wysokich temperaturach może uszkodzić system korzeniowy, a także prowadzić do parowania, co skutkuje marnowaniem wody. W praktyce, najlepiej podlewać rośliny wczesnym rankiem lub późnym wieczorem, gdy temperatura jest niższa, a parowanie ograniczone. Rekomendacje dotyczące podlewania poszczególnych gatunków roślin mogą różnić się, jednak ogólna zasada mówi, że nawadnianie powinno odbywać się w porach dnia, kiedy rośliny mogą efektywnie wchłonąć wodę, co minimalizuje ryzyko uszkodzeń. Zastosowanie tej zasady jest zgodne z dobrymi praktykami w ogrodnictwie, które podkreślają znaczenie czasu nawadniania dla zdrowia roślin.

Pytanie 39

Podstawową rolą, jaką pełni szpaler drzew liściastych oddzielający obszar zabudowany od drogi, jest rola

A. kulturowa

B. klimatyczna

C. izolacyjna

D. estetyczna

Izolacyjna funkcja szpalerów drzew liściastych polega na tworzeniu bariery, która chroni tereny zamieszkane przed niepożądanym hałasem oraz zanieczyszczeniem powietrza związanym z ruchem drogowym. Drzewa tworzą naturalną osłonę, która może zmniejszać prędkość wiatru, co również przyczynia się do poprawy mikroklimatu w okolicy. W praktyce, odpowiednio zaplanowane szpalery mogą nie tylko redukować hałas, ale również poprawiać jakość powietrza, zwiększając absorpcję dwutlenku węgla i innych zanieczyszczeń. Przykładami zastosowania tej funkcji są obszary miejskie, gdzie alejki drzewne są wprowadzane w pobliżu ruchliwych ulic, co pozwala na stworzenie strefy wypoczynkowej z lepszymi warunkami życia dla mieszkańców. Zgodnie z zasadami zrównoważonego rozwoju, projektowanie takich przestrzeni powinno uwzględniać lokalne warunki klimatyczne oraz wybór gatunków drzew, które najlepiej odpowiadają na potrzeby środowiska oraz społeczności.

Pytanie 40

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej