Wyniki egzaminu

Nowy egzamin
Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik informatyk
  • Kwalifikacja: INF.02 - Administracja i eksploatacja systemów komputerowych, urządzeń peryferyjnych i lokalnych sieci komputerowych
  • Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 19:07
  • Data zakończenia: 8 czerwca 2026 19:14

Egzamin zdany!

Wynik: 23/40 punktów (57,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe
Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania
Pochwal się swoim wynikiem!
Facebook
X.com
LinkedIn
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Zasadniczym sposobem zabezpieczenia danych przechowywanych na serwerze jest

A. automatyczne wykonywanie kompresji danych
B. tworzenie kopii zapasowej
C. ustawienie punktu przywracania systemu
D. uruchomienie ochrony systemu
Włączenie ochrony systemu, tworzenie punktu przywracania systemu oraz automatyczne wykonywanie kompresji danych, mimo że mogą pełnić różne funkcje w zarządzaniu danymi, nie są podstawowymi mechanizmami ochrony danych. Ochrona systemu odnosi się głównie do zabezpieczeń, takich jak zapory ogniowe, oprogramowanie antywirusowe, czy aktualizacje systemu operacyjnego. Choć są one niezbędne do obrony przed zagrożeniami, nie zastępują one potrzeby posiadania aktualnych kopii zapasowych, które są niezbędne do przywracania danych po incydentach. Tworzenie punktów przywracania systemu jest użyteczne w kontekście przywracania systemu operacyjnego do stanu sprzed awarii, jednak nie chroni przed utratą danych na poziomie aplikacji czy plików użytkowników. Kompresja danych, chociaż może pomóc w oszczędności miejsca na dysku, nie ma wpływu na sam proces ochrony danych i ich dostępność w sytuacjach awaryjnych. W efekcie, poleganie na tych metodach jako głównych środkach ochrony danych może prowadzić do niepełnej ochrony i zwiększonego ryzyka utraty ważnych informacji.
Pytanie 2

Router w sieci LAN posiada przypisany adres IP 192.168.50.1. Został skonfigurowany w taki sposób, że przydziela komputerom wszystkie dostępne adresy IP w sieci 192.168.50.0 z maską 255.255.255.0. Jaka jest maksymalna liczba komputerów, które mogą działać w tej sieci?

A. 253
B. 254
C. 255
D. 256
Odpowiedzi 254, 256 oraz 255 są nieprawidłowe z powodu nieprawidłowego rozumienia zasad adresacji IP i zarządzania przestrzenią adresową w sieciach lokalnych. W przypadku adresu IP 192.168.50.1 z maską 255.255.255.0, sieć ma zakres adresów od 192.168.50.0 do 192.168.50.255. Adres 192.168.50.0 jest adresem sieci, a 192.168.50.255 jest adresem rozgłoszeniowym, co oznacza, że nie mogą być one przydzielane urządzeniom w sieci. Przyjmując, że całkowita liczba adresów w tej podsieci wynosi 256 (od 0 do 255), musimy pamiętać o tych dwóch zarezerwowanych adresach, co pozostawia 254 adresy do dyspozycji. Jednak maksymalna liczba komputerów, które mogą jednocześnie korzystać z tej sieci to 253. Odpowiedź 254 jest błędna, ponieważ sugeruje, że można przydzielić również adres rozgłoszeniowy, co w praktyce jest niemożliwe. Odpowiedzi 256 oraz 255 są również wynikiem błędnych założeń, ponieważ nie uwzględniają zasady rezerwacji adresów w sieciach IP. Przy projektowaniu i zarządzaniu siecią lokalną, zgodność z normami adresacji oraz zrozumienie mechanizmów przydzielania adresów IP jest kluczowe dla zapewnienia stabilności i wydajności sieci.
Pytanie 3

Taśma drukarska stanowi kluczowy materiał eksploatacyjny w przypadku drukarki

A. atramentowej
B. igłowej
C. termicznej
D. laserowej
Drukarki laserowe, termiczne i atramentowe działają na zupełnie innych zasadach, co implikuje, że stosowanie taśmy barwiącej w tych urządzeniach jest nieprawidłowe. Drukarki laserowe wykorzystują technologię elektrostatyczną, w której obraz jest tworzony na bębnie naładowanym elektrycznie, a następnie pokrywany tonerem, który jest utrwalany na papierze przez proces grzewczy. W związku z tym, tonery stanowią materiał eksploatacyjny dla tej kategorii drukarek, a użycie taśmy barwiącej nie ma zastosowania. Drukarki termiczne natomiast, w zależności od typu, mogą wykorzystywać specjalny papier termiczny lub kartridże z tuszem, ale w żadnym wypadku taśmy barwiące nie są stosowane. Drukarki atramentowe z kolei używają kartridży z płynnych atramentów, które są nanoszone na papier za pomocą dysz. W tym przypadku, błędne jest myślenie, że taśmy barwiące mogą być używane, ponieważ mechanizm druku opiera się na innej technologii. Często zdarza się, że użytkownicy mylą różne technologie druku, co prowadzi do niepoprawnych wyborów materiałów eksploatacyjnych, co może skutkować nie tylko słabą jakością wydruku, ale również uszkodzeniem urządzenia. Dlatego istotne jest zrozumienie zasad działania danego typu drukarki i dobieranie do niej odpowiednich materiałów eksploatacyjnych zgodnie z zaleceniami producenta.
Pytanie 4

Profil mobilny staje się profilem obowiązkowym użytkownika po

A. skasowaniu pliku NTUSER.DAT
B. zmianie nazwy pliku NTUSER.MAN na NTUSER.DAT
C. zmianie nazwy pliku NTUSER.DAT na NTUSER.MAN
D. skasowaniu pliku NTUSER.MAN
Zmienianie profilu mobilnego na profil obowiązkowy użytkownika poprzez zmianę nazwy pliku NTUSER.DAT na NTUSER.MAN jest standardową praktyką w systemach Windows, która pozwala na przekształcenie profilu użytkownika w profil zarządzany przez administratora. Plik NTUSER.DAT zawiera wszystkie ustawienia i preferencje użytkownika, a jego zmiana na NTUSER.MAN powoduje, że profil staje się tylko do odczytu, co chroni go przed modyfikacjami ze strony użytkownika. Jest to szczególnie przydatne w środowiskach korporacyjnych, gdzie bezpieczeństwo i kontrola ustawień użytkowników są kluczowe. Przykładem zastosowania tej metody może być środowisko biurowe, w którym pracownicy nie powinni mieć możliwości zmiany ustawień systemowych, co zapewnia utworzenie profilu obowiązkowego. W ramach dobrych praktyk IT administratorzy powinni być świadomi, że takie zmiany powinny być dobrze udokumentowane oraz przeprowadzone zgodnie z politykami bezpieczeństwa organizacji, aby zminimalizować ryzyko naruszeń bezpieczeństwa.
Pytanie 5

Na podstawie wyników działania narzędzia diagnostycznego chkdsk, które są przedstawione na zrzucie ekranu, jaka jest wielkość pojedynczego klastra na dysku?

Typ systemu plików to FAT32.
Wolumin FTP utworzono 12-11-2005 18:31
Numer seryjny woluminu: 3CED-3B31
Trwa sprawdzanie plików i folderów...
Zakończono sprawdzanie plików i folderów.
Trwa sprawdzanie wolnego miejsca na dysku...
Zakończono sprawdzanie wolnego miejsca na dysku.
System Windows sprawdził system plików i nie znalazł żadnych problemów.
  8 233 244 KB całkowitego miejsca na dysku.
      1 KB w 13 plikach ukrytych.
      2 KB w 520 folderach.
  1 537 600 KB w 4 952 plikach.
  6 690 048 KB jest dostępnych.

      4 096 bajtów w każdej jednostce alokacji.
  2 058 311 ogółem jednostek alokacji na dysku.
  1 672 512 jednostek alokacji dostępnych na dysku.

C:\>
A. 4 kB
B. 8 kB
C. 1 972 kB
D. 2 140 kB
Odpowiedź 4 kB jest jak najbardziej ok, bo narzędzie chkdsk pokazuje, że rozmiar klastra to 4096 bajtów, czyli właśnie 4 kB. Klaster to taka najmniejsza jednostka, która przydziela miejsce na dysku w systemie plików, a jego rozmiar ma spory wpływ na to, jak przechowujemy i zarządzamy danymi. Mniejsze klastry mogą ograniczać marnotrawstwo przestrzeni, ale przez to trzeba więcej razy wykonywać operacje wejścia-wyjścia. Z kolei większe klastry przyspieszają operacje na dużych plikach, ale mogą powodować fragmentację, zwłaszcza jeśli mamy sporo małych plików. Stary system plików FAT32, który był używany w Windows 95 czy 98, ma swoje ograniczenia dotyczące rozmiaru i liczby klastrów, co z kolei wpływa na maksymalną pojemność dysków. Wiedza o tym, jak duży jest klaster, jest ważna, jeśli chcemy zoptymalizować wydajność systemu. W praktyce dobór rozmiaru klastra zależy od tego, co przechowujemy i jak korzystamy z danych, więc często stosuje się różne strategie do optymalizacji.
Pytanie 6

Usługi na serwerze są konfigurowane za pomocą

A. role i funkcje
B. Active Directory
C. panel sterowania
D. kontroler domeny
Konfiguracja usług na serwerze rzeczywiście odbywa się poprzez przypisywanie ról i funkcji. Role serwera definiują, jakie zadania i usługi mogą być realizowane na danym serwerze, co pozwala na lepsze zarządzanie zasobami oraz zwiększa bezpieczeństwo poprzez ograniczenie dostępu tylko do niezbędnych funkcji. Przykładowo, w przypadku serwera Windows, można przypisać mu rolę kontrolera domeny, serwera plików czy serwera aplikacji. Konfigurując serwer, administratorzy muszą zrozumieć, które role są niezbędne do wsparcia funkcji organizacji. Istotnym standardem, który należy zastosować, jest zasada minimalnych uprawnień, co oznacza, że serwer powinien mieć przydzielone jedynie te role, które są absolutnie konieczne do jego działania. W praktyce, takie podejście nie tylko zwiększa bezpieczeństwo, ale także ułatwia zarządzanie i monitorowanie serwera, ponieważ mniej ról oznacza prostsze śledzenie i diagnozowanie problemów.
Pytanie 7

Kiedy użytkownik wprowadza w wierszu poleceń komendę ping www.onet.pl, otrzymuje komunikat: "Żądanie polecenia ping nie może znaleźć hosta www.onet.pl. Sprawdź nazwę i ponów próbę." Natomiast po wpisaniu polecenia ping 213.180.141.140 (adres IP serwera www.onet.pl) użytkownik otrzymuje odpowiedź z serwera. Jakie mogą być przyczyny tego zjawiska?

A. Błędny adres IP hosta
B. Nieprawidłowo skonfigurowana maska podsieci
C. Błędny adres IP serwera DNS
D. Nieprawidłowo skonfigurowana brama domyślna
Poprawna odpowiedź to niepoprawny adres IP serwera DNS. Serwer DNS (Domain Name System) jest odpowiedzialny za tłumaczenie nazw domenowych, takich jak www.onet.pl, na odpowiadające im adresy IP, co umożliwia komunikację w sieci. W sytuacji opisanej w pytaniu, użytkownik nie jest w stanie uzyskać odpowiedzi po próbie pingowania nazwy domenowej, co sugeruje, że serwer DNS nie jest w stanie poprawnie zidentyfikować hosta. Gdy użytkownik pingował bezpośrednio adres IP (213.180.141.140), nawiązał połączenie, ponieważ to adres IP jest bezpośrednio rozpoznawany przez sieć. W praktyce, aby rozwiązać ten problem, użytkownik powinien sprawdzić ustawienia sieciowe, upewnić się, że konfiguracja serwera DNS jest poprawna oraz czy używane są najnowsze adresy DNS dostarczane przez dostawcę internetu. Dobrą praktyką jest korzystanie z publicznych serwerów DNS, takich jak Google DNS (8.8.8.8) lub Cloudflare DNS (1.1.1.1), aby zapewnić szybsze i bardziej niezawodne rozwiązywanie nazw. Użytkownik powinien również mieć na uwadze czasami występujące problemy z propagacją DNS, które mogą wystąpić, gdy zmiany w konfiguracji DNS nie są natychmiastowo dostępne.
Pytanie 8

Industry Standard Architecture to norma magistrali, według której szerokość szyny danych wynosi

A. 128 bitów
B. 64 bitów
C. 16 bitów
D. 32 bitów
Wybór 128 bitów może sugerować, że masz pojęcie o nowoczesnych standardach komputerowych, ale pomijasz ważny kontekst historyczny związany z ISA. 128-bitowe magistrale to bardziej nowoczesne podejście, wykorzystywane w architekturach SIMD, które głównie są w GPU i niektórych procesorach ogólnego przeznaczenia. W ISA, która powstała w latach 80-tych, zbyt szeroka szyna danych nie była ani wykonalna technicznie, ani potrzebna, biorąc pod uwagę dostępne technologie. Z kolei 64 bity odnoszą się do nowszych standardów jak x86-64, ale w przypadku ISA to nie ma sensu. Często ludzie myślą, że szersza szyna to od razu lepsza wydajność, ale to nie do końca prawda. Warto pamiętać, że sama szerokość szyny to tylko jedna z wielu rzeczy, które wpływają na wydajność systemu. W kontekście ISA, która miała 16-bitową szerokość, kluczowe jest zrozumienie jej ograniczeń i możliwości. Dlatego przy analizie architektur komputerowych warto patrzeć zarówno na historyczne, jak i techniczne aspekty, żeby lepiej zrozumieć, jak technologia komputerowa się rozwijała.
Pytanie 9

Jakie polecenie w systemie Linux jest używane do sprawdzania wielkości katalogu?

A. cp
B. du
C. rm
D. ps
Polecenia 'cp', 'ps' i 'rm' mają zgoła inne cele i funkcje, które nie są związane z analizą rozmiaru katalogów. 'cp' to polecenie do kopiowania plików i katalogów, co oznacza, że jego podstawowym przeznaczeniem jest tworzenie ich kopii w innym miejscu, a nie ocena rozmiaru. Użycie 'cp' w tym kontekście mogłoby prowadzić do mylnego wrażenia, że można w ten sposób monitorować przestrzeń dyskową, co jest nieprawidłowe. 'ps' to narzędzie służące do wyświetlania informacji o działających procesach na systemie, co absolutnie nie ma związku z analizą danych o rozmiarze plików czy katalogów. Użytkownik, który mylnie uznaje 'ps' za narzędzie do sprawdzania rozmiaru katalogu, może nie dostrzegać istotności monitorowania zasobów systemowych w kontekście wydajności. Z kolei 'rm' to polecenie usuwania plików i katalogów, które wprowadza ryzyko nieodwracalnej utraty danych, jeśli jest używane nieostrożnie. Zrozumienie funkcji tych poleceń i ich zastosowania w systemie Linux jest kluczowe dla efektywnego zarządzania systemem oraz unikania krytycznych błędów. Użytkownicy powinni być świadomi, że każde z tych poleceń pełni określoną rolę, a mylne ich zastosowanie może prowadzić do poważnych problemów z zarządzaniem danymi.
Pytanie 10

Do konserwacji elementów łożyskowanych oraz ślizgowych w urządzeniach peryferyjnych stosuje się

A. powłokę grafitową.
B. tetrową szmatkę.
C. sprężone powietrze.
D. smar syntetyczny.
Smar syntetyczny to absolutna podstawa w konserwacji elementów łożyskowanych i ślizgowych, szczególnie w urządzeniach peryferyjnych, gdzie zależy nam na trwałości i bezawaryjności pracy. W praktyce każdy technik czy serwisant potwierdzi, że smarowanie to nie tylko przedłużenie żywotności, ale i zapobieganie uszkodzeniom wskutek tarcia czy przegrzewania. Smary syntetyczne mają tę przewagę nad mineralnymi, że ich skład pozwala na pracę w szerszym zakresie temperatur, są też zwykle bardziej odporne na utlenianie i wypłukiwanie przez wodę czy inne zanieczyszczenia. To właśnie one najlepiej chronią powierzchnie metalowe przed korozją i zużyciem. Na przykład w drukarkach, skanerach czy innych maszynach z prowadnicami ślizgowymi, regularne stosowanie odpowiedniego smaru syntetycznego znacząco zmniejsza ryzyko zatarć. Moim zdaniem, nie da się tego niczym zastąpić, bo nawet najlepsza powłoka czy czyszczenie nie zadziała jak prawidłowe smarowanie. Takie podejście jest zgodne z wytycznymi producentów sprzętu oraz ogólnymi zasadami utrzymania ruchu w przemyśle. Warto tu pamiętać, że dobór smaru trzeba dopasować do specyfiki pracy danej maszyny – nie zawsze „więcej” znaczy „lepiej”, liczy się regularność i jakość środka.
Pytanie 11

Płyta główna z gniazdem G2 będzie kompatybilna z procesorem

A. AMD Trinity
B. Intel Pentium 4 EE
C. AMD Opteron
D. Intel Core i7
Podejmując decyzję o wyborze procesora do płyty głównej z gniazdem G2, ważne jest zrozumienie, że nie wszystkie procesory są ze sobą kompatybilne. W przypadku AMD Trinity oraz AMD Opteron, oba te procesory są zaprojektowane do współpracy z innymi gniazdami, odpowiednio FM1 i Socket G34. Właściwa architektura i standardy gniazd są kluczowe dla zapewnienia prawidłowego działania systemu. Często spotykanym błędem w procesie wyboru procesora jest założenie, że wystarczy tylko dopasować nazwę modelu, a nie uwzględnić specyfikacji gniazda. Ponadto, Intel Pentium 4 EE jest przestarzałym procesorem, który korzysta z gniazda LGA 775, co sprawia, że również nie będzie współpracował z płytą główną G2. Osoby, które nieznajomość standardów gniazd i architektury procesorów mogą prowadzić do nieprawidłowych założeń i, w efekcie, wyboru niewłaściwych komponentów. Aby uniknąć takich błędów, warto przed zakupem dokładnie sprawdzić specyfikacje płyty głównej oraz procesora, korzystając z zasobów internetowych oraz dokumentacji producentów. Rozumienie różnic w gniazdach oraz architekturze procesorów jest kluczowe dla budowy wydajnego i stabilnego komputera.
Pytanie 12

Który z portów na zaprezentowanej płycie głównej umożliwia podłączenie zewnętrznego dysku przez interfejs e-SATA?

Ilustracja do pytania
A. 2
B. 1
C. 4
D. 3
Port numer 2 to e-SATA, czyli ten typ złącza, który pozwala na szybkie przesyłanie danych. W praktyce działa to tak, że podłączasz do niego zewnętrzne dyski twarde i masz możliwość przenoszenia dużych ilości info z naprawdę niezłą prędkością, sięgającą nawet 6 Gb/s. To czyni go całkiem konkurencyjnym wobec USB 3.0 i Thunderbolt. Z mojego doświadczenia wynika, że e-SATA jest świetny, gdy potrzebujesz szybko przesłać dane bez zbędnych opóźnień. Fajnie, że nie ma problemów z zakłóceniami elektromagnetycznymi, bo złącze jest dość solidnie zrobione. Jednak trzeba pamiętać, że e-SATA nie zapewnia zasilania przez kabel, dlatego zewnętrzne urządzenia często potrzebują swojego osobnego źródła zasilania. Generalnie, jest to technologia, która sprawdza się w pracy z dużymi zbiorem danych, takimi jak edycja wideo czy duże bazy danych.
Pytanie 13

Na podstawie oznaczenia pamięci DDR3 PC3-16000 można stwierdzić, że pamięć ta

A. pracuje z częstotliwością 160 MHz
B. pracuje z częstotliwością 16000 MHz
C. ma przepustowość 160 GB/s
D. ma przepustowość 16 GB/s
Kwestie oznaczeń pamięci RAM często bywają mylące, głównie dlatego że producenci stosują różne systemy nazewnictwa. Skrót PC3-16000 nie odnosi się ani do częstotliwości zegara pamięci, ani do bezpośredniej liczby gigabajtów danych, które można przesłać w jednym cyklu. To częsty błąd, że ktoś patrzy na liczby w nazwie i automatycznie zakłada, że dotyczą one taktowania, np. 16000 MHz. Tak wysokie częstotliwości dla RAM to póki co science-fiction – nawet najnowsze moduły DDR5 mają znacznie niższe wartości zegara. Podobnie, 160 GB/s przepustowości to parametr, który przekracza możliwości DDR3 i nawet najwydajniejsze obecnie spotykane pamięci operacyjne są znacznie poniżej tej wartości. Również częstotliwość 160 MHz nie ma tutaj uzasadnienia – DDR3 pracuje zazwyczaj w zakresie 800–2133 MHz (a efektywnie, dzięki podwójnemu transferowi danych, te wartości się jeszcze mnożą), ale nigdy nie jest to 160 MHz. Mylenie oznaczenia „PC3-16000” z częstotliwością wynika też z tego, że dla kart graficznych czy procesorów nierzadko stosuje się inne sposoby oznaczania, gdzie częstotliwość rzeczywiście występuje w nazwie produktu. W pamięciach operacyjnych jednak bardziej liczy się przepustowość, bo ona realnie przekłada się na wydajność systemu – pozwala szybciej przesyłać dane między procesorem a RAM-em. Osoby, które nie zwracają uwagi na te różnice często potem dziwią się, że komputer nie działa szybciej mimo „wyższego MHz” na opakowaniu. Kluczową sprawą jest, żeby nie patrzeć tylko na jedną liczbę, a rozumieć całą specyfikację i jej konsekwencje – w praktyce to właśnie przepustowość, czyli ilość danych przesyłana na sekundę, jest jednym z najważniejszych parametrów pamięci RAM. Dla DDR3 PC3-16000 to 16 GB/s i to jest ta właściwa interpretacja.
Pytanie 14

Zamiana koncentratorów na switch'e w sieci Ethernet doprowadzi do

A. powiększenia domeny rozgłoszeniowej
B. konieczności modyfikacji adresów IP
C. redukcji liczby kolizji
D. zmiany struktury sieci
Wymiana koncentratorów na przełączniki w sieci Ethernet rzeczywiście prowadzi do zmniejszenia ilości kolizji. Koncentratory (huby) działają na poziomie fizycznym modelu OSI i po prostu transmitują dane do wszystkich portów, co powoduje, że urządzenia w sieci mogą jednocześnie nadawać dane, co skutkuje kolizjami. Przełączniki (switches) operują na poziomie drugiego poziomu OSI, czyli warstwie łącza danych, i inteligentnie zarządzają ruchem, kierując ramki tylko do docelowego portu. Dzięki temu, gdy jedno urządzenie nadaje, inne mogą odbierać, co eliminuje kolizje. Praktycznie oznacza to, że sieci oparte na przełącznikach mogą obsługiwać wyższe prędkości przesyłania danych oraz większą liczbę urządzeń, co jest kluczowe w nowoczesnych środowiskach pracy, gdzie wymagana jest wysoka wydajność przesyłu danych. Warto również wspomnieć o standardzie IEEE 802.3, który określa zasady działania sieci Ethernet i wprowadza różne techniki, jak pełnodupleksowy tryb pracy, który dodatkowo minimalizuje kolizje.
Pytanie 15

W lokalnej sieci protokołem odpowiedzialnym za dynamiczną konfigurację adresów IP jest

A. TCP/IP
B. DNS
C. FTP
D. DHCP
Protokół DHCP to naprawdę ważny element w sieciach lokalnych, bo to on sprawia, że przydzielanie adresów IP do urządzeń jest łatwe i szybkie. Kiedy podłączasz komputer albo smartfona, to wysyła on do serwera DHCP zapytanie. A ten serwer odpowiada, przydzielając wolny adres IP oraz inne dane, jak maska podsieci czy brama domyślna. To mega ułatwia życie administratorom, bo nie muszą ręcznie przydzielać adresów, co mogłoby skończyć się błędami. Ze swojego doświadczenia mogę powiedzieć, że w dużych sieciach, gdzie jest masa urządzeń, DHCP naprawdę robi różnicę. I jeszcze, co jest super, to daje możliwość rezerwacji adresów IP dla konkretnych urządzeń, co jest przydatne, gdy musisz mieć urządzenia zawsze dostępne w sieci.
Pytanie 16

Na pliku z uprawnieniami zapisanymi w systemie liczbowym: 740 przeprowadzono polecenie chmod g-r. Jakie będą nowe uprawnienia pliku?

A. 710
B. 700
C. 750
D. 720
Odpowiedź 700 jest prawidłowa, ponieważ po zastosowaniu polecenia chmod g-r z pliku o pierwotnych uprawnieniach 740, usunięto uprawnienie do odczytu dla grupy. Liczby reprezentujące uprawnienia są podzielone na trzy części: pierwsza cyfra dotyczy właściciela, druga grupy, a trzecia innych użytkowników. Uprawnienia 740 oznaczają, że właściciel ma pełne uprawnienia (czyli odczyt, zapis i wykonanie), grupa ma pełny dostęp (odczyt i wykonanie), a inni użytkownicy nie mają żadnych uprawnień. Po użyciu komendy g-r, grupa traci uprawnienie do odczytu, co zmienia drugą cyfrę na 0. W rezultacie plik ma teraz uprawnienia 700, co oznacza, że tylko właściciel ma pełne uprawnienia (czytanie, zapisywanie i wykonywanie), a grupa oraz inni użytkownicy nie mają żadnych uprawnień. Dobrą praktyką zarządzania uprawnieniami plików jest dokładne rozumienie i kontrolowanie dostępów dla różnych użytkowników, co zwiększa bezpieczeństwo danych i minimalizuje ryzyko nieautoryzowanego dostępu.
Pytanie 17

Zestaw komputerowy, który został przedstawiony, jest niepełny. Który z elementów nie został wymieniony w tabeli, a jest kluczowy dla prawidłowego funkcjonowania zestawu?

Lp.Nazwa podzespołu
1.Zalman Obudowa R1 Midi Tower bez PSU, USB 3.0
2.Gigabyte GA-H110M-S2H, Realtek ALC887, DualDDR4-2133, SATA3, HDMI, DVI, D-Sub, LGA1151, mATX
3.Intel Core i5-6400, Quad Core, 2.70GHz, 6MB, LGA1151, 14nm, 65W, Intel HD Graphics, VGA, BOX
4.Patriot Signature DDR4 2x4GB 2133MHz
5.Seagate BarraCuda, 3.5", 1TB, SATA/600, 7200RPM, 64MB cache
6.LG SuperMulti SATA DVD+/-R24x,DVD+RW6x,DVD+R DL 8x, bare bulk (czarny)
7.Gembird Bezprzewodowy Zestaw Klawiatura i Mysz
8.Monitor Iiyama E2083HSD-B1 19.5inch, TN, HD+, DVI, głośniki
9.Microsoft OEM Win Home 10 64Bit Polish 1pk DVD
A. Zasilacz
B. Karta graficzna
C. Pamięć RAM
D. Wentylator procesora
Zasilacz jest kluczowym komponentem każdego zestawu komputerowego. Jego podstawową funkcją jest przekształcanie prądu zmiennego z sieci elektrycznej na prąd stały, który zasila poszczególne podzespoły komputera. Bez zasilacza żaden z elementów, takich jak płyta główna, procesor, pamięć RAM czy dyski twarde, nie będzie mógł prawidłowo funkcjonować. Zasilacze są także odpowiedzialne za stabilizację napięcia, co jest kluczowe dla zapobiegania uszkodzeniom sprzętu spowodowanym przez skoki napięcia. Wybierając zasilacz, należy zwrócić uwagę na jego moc, która powinna być dostosowana do zapotrzebowania energetycznego całego zestawu komputerowego. Zasilacze muszą spełniać określone standardy, takie jak ATX, aby pasować do typowych obudów i płyt głównych. Standardy te określają nie tylko fizyczne wymiary, ale także wymagania dotyczące napięć i złączy. Ważną cechą jest również certyfikacja sprawności, jak na przykład 80 PLUS, która świadczy o efektywności przetwarzania energii. Warto pamiętać, że odpowiedni dobór zasilacza wpływa na stabilność i niezawodność całego systemu, a także na jego energooszczędność, co w dłuższej perspektywie przekłada się na niższe rachunki za prąd oraz mniejsze obciążenie środowiska naturalnego.
Pytanie 18

Jakie narzędzie wykorzystuje się do połączenia pigtaila z włóknami światłowodowymi?

A. spawarka światłowodowa, łącząca włókna przy użyciu łuku elektrycznego
B. narzędzie do zaciskania wtyków RJ45, posiadające odpowiednie gniazdo dla kabla
C. stacja lutownicza, która stosuje mikroprocesor do kontrolowania temperatury
D. przedłużacz kategorii 5e z zestawem pasywnych kabli obsługujących prędkość 100 Mb/s
Spawarka światłowodowa jest narzędziem dedykowanym do łączenia pigtaili z włóknami kabli światłowodowych. Proces spawania polega na łączeniu włókien optycznych za pomocą łuku elektrycznego, co zapewnia bardzo niską stratę sygnału oraz wysoką jakość połączenia. Jest to kluczowy element instalacji światłowodowych, ponieważ odpowiednie połączenie włókien ma zasadnicze znaczenie dla efektywności przesyłania danych. W praktyce spawarki światłowodowe są wykorzystywane zarówno w instalacjach telekomunikacyjnych, jak i w sieciach lokalnych (LAN). Dobre praktyki w branży wskazują, że spawanie powinno być przeprowadzane przez wyspecjalizowany personel, który jest przeszkolony w tym zakresie, aby zminimalizować ryzyko błędów i strat sygnału. Ponadto, zgodnie z normami branżowymi, połączenia światłowodowe powinny być regularnie testowane pod kątem jakości sygnału, co pozwala upewnić się, że instalacja działa zgodnie z oczekiwaniami. Warto również wspomnieć, że spawarki światłowodowe są często wyposażone w funkcje automatycznej analizy włókien, co dodatkowo zwiększa ich dokładność i niezawodność.
Pytanie 19

W którym katalogu w systemie Linux można znaleźć pliki zawierające dane o urządzeniach zainstalowanych w komputerze, na przykład pamięci RAM?

A. /sbin
B. /dev
C. /var
D. /proc
Katalog /var jest przeznaczony do przechowywania plików, które mogą się zmieniać w czasie działania systemu, takich jak logi systemowe oraz pliki tymczasowe. W kontekście informacji o urządzeniach zainstalowanych w systemie, jego zawartość nie odnosi się bezpośrednio do monitorowania stanu sprzętu, co czyni go niewłaściwym wyborem. Katalog /dev z kolei zawiera specjalne pliki urządzeń, które reprezentują urządzenia systemowe w postaci plików, ale nie dostarcza on informacji o stanie systemu czy parametrach sprzętowych w czasie rzeczywistym. Warto zauważyć, że pliki w /dev są statyczne i nie zawierają szczegółowych informacji o działających procesach czy zasobach systemowych. Katalog /sbin jest zarezerwowany dla plików binarnych i programów wykorzystywanych do administracji systemem, ale podobnie jak w przypadku /var, nie dostarcza informacji o zainstalowanych urządzeniach. Użytkownicy często mylą te katalogi z /proc, co prowadzi do nieporozumień dotyczących lokalizacji informacji o systemie i jego zasobach. Kluczowe jest zrozumienie, że /proc jest unikalnym katalogiem, który odzwierciedla stan systemu w czasie rzeczywistym, podczas gdy inne katalogi służą zupełnie innym celom, co może prowadzić do błędnych wniosków i nieefektywnego zarządzania systemem.
Pytanie 20

Jakie miejsce nie jest zalecane do przechowywania kopii zapasowej danych z dysku twardego komputera?

A. Pamięć USB
B. Płyta CD/DVD
C. Dysk zewnętrzny
D. Inna partycja dysku tego komputera
Przechowywanie kopii bezpieczeństwa danych na innej partycji dysku tego samego komputera jest niezalecane z powodu ryzyka jednoczesnej utraty danych. W przypadku awarii systemu operacyjnego, usunięcia plików lub ataku złośliwego oprogramowania, dane na obu partycjach mogą być zagrożone. Dlatego najlepszym praktycznym podejściem do tworzenia kopii bezpieczeństwa jest używanie fizycznych nośników zewnętrznych, takich jak dyski zewnętrzne, pamięci USB czy płyty CD/DVD, które są oddzielne od głównego systemu. Zgodnie z zasadą 3-2-1, zaleca się posiadanie trzech kopii danych, na dwóch różnych nośnikach, z jedną kopią przechowywaną w lokalizacji zewnętrznej. Takie podejście znacząco zwiększa bezpieczeństwo danych i minimalizuje ryzyko ich utraty w wyniku awarii sprzętu lub cyberataków. Dobre praktyki obejmują również regularne aktualizowanie kopii zapasowych oraz ich szyfrowanie w celu ochrony przed nieautoryzowanym dostępem.
Pytanie 21

Który z wymienionych składników zalicza się do elementów pasywnych sieci?

A. Network card.
B. Amplifier.
C. Switch.
D. Patch panel.
Panel krosowy to taki element sieci, który można uznać za pasywny, bo nie wymaga zasilania i nie przetwarza sygnałów. Jego główną rolą jest porządkowanie i zarządzanie kablami w infrastrukturze sieciowej. To bardzo przydatne, zwłaszcza w dużych sieciach, gdzie kable potrafią się plątać. W standardzie TIA/EIA-568, mówiąc krótko, normie dotyczącej okablowania, panele krosowe są kluczowe, by wszystko było uporządkowane i łatwe w zarządzaniu. Można je spotkać na przykład w biurach, gdzie komputery są podłączone do centralnych przełączników. Dzięki tym panelom administratorzy mogą szybko zmieniać połączenia bez potrzeby przerabiania całej instalacji kablowej, co daje dużą elastyczność i ułatwia późniejsze rozbudowy. Z mojego doświadczenia, to naprawdę pomaga w diagnozowaniu problemów w sieci, a to przekłada się na jej lepszą niezawodność.
Pytanie 22

Jaki wynik działania którego z poleceń w systemie Windows jest zaprezentowany na rysunku?

Ilustracja do pytania
A. netstat www.wp.pl
B. traceroute www.wp.pl
C. ping www.wp.pl
D. tracert www.wp.pl
Polecenie tracert jest używane do śledzenia trasy pakietów sieciowych w sieciach komputerowych opartych na protokole IP. Działa poprzez wysyłanie pakietów z rosnącą wartością pola TTL (Time To Live), co pozwala na identyfikację każdego węzła na ścieżce od źródła do miejsca docelowego. Wynik polecenia zawiera listę ruterów, przez które przechodzą pakiety, wraz z czasami odpowiedzi. Dzięki temu można zdiagnozować miejsca, gdzie występują opóźnienia lub problemy w przesyłaniu pakietów. Jest to szczególnie przydatne w zarządzaniu siecią i rozwiązywaniu problemów z łącznością. Użycie tracert w diagnostyce sieci to dobra praktyka, gdyż pozwala na szybkie zlokalizowanie awarii w sieci. Warto zaznaczyć, że polecenie to działa inaczej w systemach Windows i Unix/Linux, gdzie często używa się traceroute. Znajomość różnic w implementacji może być istotna w pracy administratora sieci. Regularne monitorowanie trasy pakietów pozwala także na optymalizację ruchu sieciowego i zapewnienie jakości usług (QoS). Jest to standardowe narzędzie używane w wielu firmach do analizy i monitorowania stanu sieci.
Pytanie 23

Przerywając działalność na komputerze, możemy szybko wrócić do pracy, wybierając w systemie Windows opcję:

A. ponownego uruchomienia
B. zamknięcia systemu
C. wylogowania
D. stanu wstrzymania
Wybór opcji stanu wstrzymania jest prawidłowy, ponieważ pozwala na szybkie wznowienie pracy na komputerze bez potrzeby uruchamiania systemu od nowa. Stan wstrzymania, znany również jako tryb uśpienia, przechowuje aktualny stan systemu oraz otwarte aplikacje w pamięci RAM, co umożliwia natychmiastowy powrót do pracy po wznowieniu. Przykładem zastosowania stanu wstrzymania jest sytuacja, gdy użytkownik wykonuje kilka zadań i musi na chwilę odejść od komputera; zamiast wyłączać system, co zajmie więcej czasu, może po prostu wprowadzić go w stan wstrzymania. Z perspektywy dobrych praktyk zarządzania energią, przejście w stan wstrzymania jest bardziej efektywne energetycznie niż pełne wyłączenie komputera, a także przeciwdziała nadmiernemu zużyciu podzespołów. Warto również zauważyć, że wiele nowoczesnych systemów operacyjnych wspiera automatyczne przejście w stan wstrzymania po określonym czasie bezczynności, co jest korzystne zarówno dla wydajności, jak i oszczędności energii.
Pytanie 24

Jakie korzyści płyną z zastosowania systemu plików NTFS?

A. funkcja szyfrowania folderów oraz plików
B. przechowywanie jedynie jednej kopii tabeli plików
C. możliwość zapisywania plików z nazwami dłuższymi niż 255 znaków
D. opcja formatowania nośnika o niewielkiej pojemności (od 1,44 MB)
Te odpowiedzi, które mówią o formatowaniu małych nośników, nazwach plików dłuższych niż 255 znaków czy przechowywaniu tylko jednej kopii tabeli plików, są trochę nie na czasie. Formatowanie nośnika 1,44 MB dotyczy przestarzałego systemu FAT, a NTFS to zupełnie inna historia, bo obsługuje dużo większe dyski, co bardziej pasuje do dzisiejszych czasów. Co do długości nazw plików, to w FAT rzeczywiście jest ograniczenie do 255 znaków, ale w NTFS jest to inaczej. NTFS pozwala na dłuższe nazwy, chociaż w Windows długość nazwy też jest ograniczona do 255 znaków. A jeśli chodzi o tabelę plików, to NTFS nie trzyma tylko jednej kopii, bo ma fajne mechanizmy, które dają redundancję i zabezpieczają dane, co jest mega ważne, żeby nie stracić ważnych informacji. Wydaje mi się, że te pomyłki mogą wynikać z nieaktualnych informacji o systemach plików, więc warto być na bieżąco z tymi tematami.
Pytanie 25

Jak brzmi nazwa klucza rejestru w systemie Windows, w którym zapisane są relacje między typami plików a aplikacjami, które je obsługują?

A. HKEY_USERS
B. HKEY_LOCAL_RELATIONS
C. HKEY_CLASSES_ROOT
D. HKEY_CURRENT_PROGS
HKEY_USERS to klucz rejestru, który przechowuje informacje dotyczące wszystkich użytkowników systemu Windows, ale nie jest on bezpośrednio związany z powiązaniami typów plików. Odpowiedź sugerująca ten klucz może wynikać z nieporozumienia dotyczącego funkcji rejestru. Klucz HKEY_CURRENT_PROGS nie istnieje w standardowej architekturze rejestru systemu Windows, co czyni tę odpowiedź błędną. Niekiedy użytkownicy mogą mylić HKEY_CURRENT_USER z HKEY_CLASSES_ROOT, ale ten pierwszy dotyczy ustawień i preferencji bieżącego użytkownika, a nie powiązań typów plików. Z kolei HKEY_LOCAL_RELATIONS również nie jest uznawanym kluczem w systemie Windows, co może prowadzić do zamieszania. Takie myślenie może wynikać z braku zrozumienia struktury rejestru Windows, gdzie każdy klucz ma swoją określoną rolę. Klucz HKEY_CLASSES_ROOT stanowi centralny punkt dla powiązań typów plików, co jest kluczowe dla działania aplikacji i interakcji systemu z użytkownikiem. Ignorowanie tego faktu może prowadzić do problemów z otwieraniem plików oraz ich obsługą przez oprogramowanie. Właściwe zrozumienie struktury rejestru jest niezbędne dla administratorów systemów oraz dla osób zajmujących się konfiguracją systemu operacyjnego.
Pytanie 26

Na rysunku ukazany jest diagram blokowy zasilacza

Ilustracja do pytania
A. impulsowego matrycy RAID
B. analogowego komputera
C. awaryjnego (UPS)
D. impulsowego komputera
Schemat blokowy przedstawiony na rysunku ilustruje budowę zasilacza awaryjnego, czyli systemu UPS (Uninterruptible Power Supply). UPS jest kluczowym urządzeniem w infrastrukturze IT, ponieważ zapewnia ciągłość zasilania w przypadku zaniku napięcia sieciowego. Główne komponenty UPS to ładowarka akumulatorów, zestaw akumulatorów, falownik oraz tłumik przepięć. Ładowarka odpowiada za utrzymanie akumulatorów w stanie pełnego naładowania, co jest kluczowe dla zapewnienia gotowości do pracy. W momencie zaniku zasilania sieciowego energia z akumulatorów jest przekształcana za pomocą falownika z prądu stałego na przemienny, dostarczając zasilanie do podłączonych urządzeń. Tłumik przepięć chroni przed nagłymi skokami napięcia, co jest zgodne ze standardami bezpieczeństwa IEC. Praktyczne zastosowanie UPS obejmuje ochronę sprzętu komputerowego, serwerów oraz aparatury medycznej, gdzie nawet krótkotrwała przerwa w zasilaniu może prowadzić do utraty danych lub uszkodzenia sprzętu. UPSy są powszechnie stosowane w centrach danych, szpitalach i przedsiębiorstwach wymagających niezawodności zasilania.
Pytanie 27

Granice domeny kolizyjnej nie są określane przez porty takich urządzeń jak

A. most (ang. bridge)
B. router
C. koncentrator (ang. hub)
D. przełącznik (ang. switch)
Routery, przełączniki i mosty to urządzenia, które mają zdolność do wydzielania domen kolizyjnych, co jest ich kluczową funkcjonalnością w zarządzaniu ruchem sieciowym. Routery operują na warstwie sieciowej modelu OSI i mają za zadanie kierowanie pakietów danych pomiędzy różnymi sieciami, co pozwala im tworzyć odrębne domeny kolizyjne dla każdej z nich. Przełączniki (ang. switches) działają na warstwie drugiej i są w stanie analizować adresy MAC, aby przesyłać dane tylko do konkretnego portu, co również pozwala na segregowanie ruchu i minimalizowanie kolizji. Mosty (ang. bridges) pełnią podobną funkcję, łącząc różne segmenty sieci i umożliwiając im komunikację, ale także ograniczają domeny kolizyjne, dbając o efektywność przesyłania danych. W kontekście projektowania sieci, błędem jest przyjmowanie, że wszystkie urządzenia mają te same właściwości. Niezrozumienie różnic między tymi technologiami prowadzi do nieefektywnych rozwiązań oraz problemów z wydajnością sieci. Aby unikać takich błędów, konieczne jest gruntowne zapoznanie się z zasadami działania poszczególnych urządzeń oraz ich odpowiednim zastosowaniem zgodnie z dobrymi praktykami branżowymi.
Pytanie 28

Licencja na Office 365 PL Personal (1 stanowisko, subskrypcja na 1 rok) ESD jest przypisana do

A. dowolnej liczby użytkowników, wyłącznie na jednym komputerze do celów komercyjnych i niekomercyjnych.
B. wyłącznie jednego użytkownika na jednym komputerze i jednym urządzeniu mobilnym do celów komercyjnych i niekomercyjnych.
C. dowolnej liczby użytkowników, wyłącznie na jednym komputerze do celów komercyjnych.
D. wyłącznie jednego użytkownika, na jednym komputerze, jednym tablecie i jednym telefonie, wyłącznie do celów niekomercyjnych.
Wybór tej odpowiedzi jest zgodny z rzeczywistym modelem licencjonowania Office 365 Personal. To jest subskrypcja dedykowana jednej osobie, która może zainstalować oprogramowanie na jednym komputerze, jednym tablecie i jednym telefonie – czyli realnie pokrywa typowy zestaw urządzeń, z których przeciętny użytkownik prywatny korzysta na co dzień. Microsoft wyraźnie zaznacza, że wersja Personal nie służy do zastosowań komercyjnych, co w praktyce oznacza, że nie można jej legalnie wykorzystywać w firmie czy do prowadzenia działalności gospodarczej. Z mojego doświadczenia wynika, że sporo osób myli wersje Personal i Home – ta druga jest do 6 użytkowników, a Personal do jednego. Elastyczność polega więc nie na liczbie komputerów czy osób, ale na tym, że właściciel licencji ma dostęp do wszystkich najważniejszych narzędzi Office, synchronizacji OneDrive i aktualizacji bezpieczeństwa, niezależnie od tego czy korzysta z Windowsa, Maca, Androida czy iOS. Microsoft jasno rozdziela rynek domowy od biznesowego, żeby nie było tu niejasności ani nadużyć licencyjnych. W praktyce – jeśli ktoś korzysta z Office w domu do nauki, do planowania rodzinnych spraw, czy nawet do tworzenia własnych notatek, ta licencja w zupełności wystarczy i jest korzystna kosztowo. Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami licencyjnymi i pozwala uniknąć problemów prawnych czy blokad konta, bo Microsoft bardzo pilnuje tego tematu.
Pytanie 29

Kable łączące dystrybucyjne punkty kondygnacyjne z głównym punktem dystrybucji są określane jako

A. połączeniami systemowymi
B. okablowaniem poziomym
C. okablowaniem pionowym
D. połączeniami telekomunikacyjnymi
Okablowanie pionowe to system kablowy, który łączy kondygnacyjne punkty dystrybucyjne z głównym punktem dystrybucyjnym, takim jak szafa serwerowa lub rozdzielnica. Jest to kluczowy element w architekturze sieciowej i telekomunikacyjnej budynków, dlatego jego prawidłowe zaprojektowanie ma istotne znaczenie dla wydajności oraz niezawodności systemu. W praktyce, okablowanie pionowe jest wykorzystywane w różnych typach budynków, od biurowców po centra danych, dostarczając sygnały zarówno dla sieci komputerowych, jak i systemów komunikacyjnych. Standard ANSI/TIA-568 określa wytyczne dotyczące układania kabli w strukturach budowlanych, a okablowanie pionowe powinno być zgodne z tymi normami, aby zapewnić odpowiednią przepustowość i eliminować interferencje. Przykładem zastosowania okablowania pionowego może być instalacja kabli w pionowych szachtach, które prowadzą do biur na różnych piętrach, co umożliwia efektywne rozmieszczenie gniazd sieciowych w każdym pomieszczeniu.
Pytanie 30

Jakiego typu macierz RAID nie zapewnia odporności na awarie żadnego z dysków tworzących jej strukturę?

A. RAID 6
B. RAID 4
C. RAID 2
D. RAID 0
RAID 0 to macierz dyskowa, która wykorzystuje technikę striping, co oznacza, że dane są dzielone na fragmenty i rozdzielane pomiędzy dwa lub więcej dysków. Główną zaletą takiego podejścia jest znaczne zwiększenie prędkości odczytu i zapisu danych, ponieważ operacje mogą być prowadzone równolegle na wszystkich dyskach. Jednakże, RAID 0 nie oferuje żadnej redundancji, co oznacza, że w przypadku awarii jednego z dysków, wszystkie dane przechowywane w macierzy zostaną utracone. Dlatego RAID 0 jest najczęściej stosowany w środowiskach, gdzie priorytetem jest wydajność, na przykład w edytorach wideo, grach komputerowych lub serwerach plików, gdzie szybkość dostępu do danych jest kluczowa, a bezpieczeństwo danych nie jest krytyczne. Przy implementacji RAID 0 należy uwzględnić regularne tworzenie kopii zapasowych oraz inne środki ochrony danych, aby zminimalizować ryzyko utraty informacji.
Pytanie 31

Jaką funkcję pełni zarządzalny przełącznik, aby łączyć wiele połączeń fizycznych w jedno logiczne, co pozwala na zwiększenie przepustowości łącza?

A. Port mirroring
B. Zarządzanie pasmem
C. Agregacja łączy
D. Port trunk
Zarządzanie pasmem to koncepcja, która odnosi się do procesów regulujących przepustowość w sieciach komputerowych, ale nie ma ona bezpośredniego związku z łączeniem fizycznych portów w jeden kanał. Przykładowo, zarządzanie pasmem może obejmować regulacje dotyczące opóźnień, jittera i strat pakietów, co jest kluczowe, ale nie dotyczy bezpośrednio techniki agregacji łączy. Port mirroring to funkcjonalność, która służy do monitorowania ruchu w sieci, umożliwiając skopiowanie ruchu z jednego portu na inny, co jest przydatne w analizach i diagnostyce, ale nie przyczynia się do zwiększenia przepustowości. Z kolei port trunk to termin odnoszący się do sposobu przesyłania wielu VLAN-ów przez pojedyncze połączenie sieciowe, co również nie ma na celu łączenia portów w celu zwiększenia przepustowości. Często mylnie sądzimy, że różne technologie sieciowe mogą być używane zamiennie, co prowadzi do nieporozumień. W rzeczywistości każda z tych funkcji ma swoje specyficzne przeznaczenie i zastosowanie, a ich niewłaściwe zrozumienie może prowadzić do błędnego konfigurowania sieci oraz do problemów z wydajnością i niezawodnością systemów.
Pytanie 32

W filmie przedstawiono konfigurację ustawień maszyny wirtualnej. Wykonywana czynność jest związana z

A. wybraniem pliku z obrazem dysku.
B. ustawieniem rozmiaru pamięci wirtualnej karty graficznej.
C. konfigurowaniem adresu karty sieciowej.
D. dodaniem drugiego dysku twardego.
Poprawnie – w tej sytuacji chodzi właśnie o wybranie pliku z obrazem dysku (ISO, VDI, VHD, VMDK itp.), który maszyna wirtualna będzie traktować jak fizyczny nośnik. W typowych programach do wirtualizacji, takich jak VirtualBox, VMware czy Hyper‑V, w ustawieniach maszyny wirtualnej przechodzimy do sekcji dotyczącej pamięci masowej lub napędów optycznych i tam wskazujemy plik obrazu. Ten plik może pełnić rolę wirtualnego dysku twardego (system zainstalowany na stałe) albo wirtualnej płyty instalacyjnej, z której dopiero instalujemy system operacyjny. W praktyce wygląda to tak, że zamiast wkładać płytę DVD do napędu, podłączasz plik ISO z obrazu instalacyjnego Windowsa czy Linuxa i ustawiasz w BIOS/UEFI maszyny wirtualnej bootowanie z tego obrazu. To jest podstawowa i zalecana metoda instalowania systemów w VM – szybka, powtarzalna, zgodna z dobrymi praktykami. Dodatkowo, korzystanie z plików obrazów dysków pozwala łatwo przenosić całe środowiska między komputerami, robić szablony maszyn (tzw. template’y) oraz wykonywać kopie zapasowe przez zwykłe kopiowanie plików. Moim zdaniem to jedna z najważniejszych umiejętności przy pracy z wirtualizacją: umieć dobrać właściwy typ obrazu (instalacyjny, systemowy, LiveCD, recovery), poprawnie go podpiąć do właściwego kontrolera (IDE, SATA, SCSI, NVMe – zależnie od hypervisora) i pamiętać o odpięciu obrazu po zakończonej instalacji, żeby maszyna nie startowała ciągle z „płyty”.
Pytanie 33

Aby możliwe było przekierowanie drukowanego dokumentu na dysk twardy, należy w opcjach konfiguracyjnych drukarki wybrać drukowanie do portu

A. COM
B. LPT
C. FILE
D. USB001
Wiele osób naturalnie zakłada, że jeśli chcemy przekierować coś do pliku, wystarczy wykorzystać któryś z klasycznych portów sprzętowych, jak LPT, COM czy nawet USB001, bo przecież tam trafiają dane z wielu urządzeń. Jednak to dość powszechne nieporozumienie wynika z mylenia fizycznej ścieżki przesyłu danych z logicznym miejscem ich przechowania. Porty LPT oraz COM to stare, fizyczne interfejsy komunikacji – LPT dla drukarek równoległych, COM dla urządzeń szeregowych, takich jak modemy czy stare myszki. Owszem, kiedyś drukarki podłączano głównie przez LPT, ale dane wysyłane tą drogą trafiały bezpośrednio do urządzenia, nie na dysk. USB001 to z kolei logiczny port przypisany do drukarki podłączonej przez USB, bardzo popularny w nowszych komputerach, ale znów – celem jest fizyczne urządzenie, nie plik. Typowym błędem jest myślenie, że skoro na komputerze są zdefiniowane różne porty komunikacyjne, to któryś z nich odpowiada za zapisywanie wydruku na dysku. W rzeczywistości, tylko port FILE jest powiązany z operacją utworzenia pliku na twardym dysku i daje użytkownikowi kontrolę, gdzie ten plik zostanie zapisany i w jakim formacie (w zależności od sterownika drukarki). Ten mechanizm jest szeroko opisany w dokumentacji Microsoftu i innych systemów operacyjnych. Warto zapamiętać, że porty fizyczne i logiczne odzwierciedlają połączenia z urządzeniami, a nie funkcje związane z archiwizacją czy konwersją wydruków. Mylenie tych pojęć to jeden z najczęstszych błędów podczas konfigurowania nietypowych drukarek czy w środowiskach testowych. W praktyce, jeśli celem jest uzyskanie cyfrowego zapisu wydruku na dysku twardym, wybór jakiegokolwiek innego portu niż FILE po prostu nie zadziała, niezależnie od ustawień sprzętowych czy systemowych. To taka trochę pułapka, na którą łapią się nawet doświadczeni użytkownicy, jeśli nie poznali dokładnie mechanizmów działania systemowych sterowników drukarek.
Pytanie 34

Czym nie jest program antywirusowy?

A. PacketFilter
B. NOD32
C. AVAST
D. AVG
Odpowiedzi AVG, NOD32 i AVAST to programy antywirusowe, które mają na celu ochronę systemów komputerowych przed złośliwym oprogramowaniem, wirusami, robakami i innymi zagrożeniami. Te aplikacje działają w oparciu o różnorodne metody detekcji, w tym skanowanie sygnatur, heurystykę oraz techniki oparte na chmurze. Na przykład, AVG wykorzystuje zarówno lokalne bazy danych do wykrywania znanych zagrożeń, jak i technologie chmurowe do identyfikacji nowych, nieznanych wirusów. NOD32 znany jest ze swojej efektywności oraz niskiego zużycia zasobów systemowych, co czyni go popularnym wyborem wśród użytkowników. AVAST, z kolei, często implementuje dodatkowe funkcje, takie jak tryb gry, aby nie zakłócać użytkownikom korzystania z gier oraz aplikacji w pełnym ekranie. Błędem jest zatem myślenie, że wszystkie odpowiedzi dotyczą tej samej kategorii oprogramowania. Podczas gdy programy antywirusowe są zaprojektowane do ochrony przed złośliwym oprogramowaniem, PacketFilter pełni zupełnie inną rolę w ekosystemie bezpieczeństwa sieciowego. Ważne jest zrozumienie, że różne narzędzia i technologie odgrywają kluczowe role w warstwach zabezpieczeń, a ich prawidłowe rozróżnienie jest fundamentem skutecznej ochrony przed zagrożeniami w cyberprzestrzeni.
Pytanie 35

Na ilustracji ukazano narzędzie systemowe w Windows 7, które jest używane do

Ilustracja do pytania
A. naprawiania problemów z systemem
B. tworzenia kopii zapasowych systemu
C. przeprowadzania migracji systemu
D. konfiguracji preferencji użytkownika
Ten rysunek, który widzisz, to część panelu sterowania Windows 7, a dokładniej sekcja Wygląd i personalizacja. Zajmuje się ona ustawieniami, które mają wpływ na to, jak wygląda nasz system. Możesz dzięki temu zmieniać różne rzeczy, jak kolory okien czy dźwięki. Gdy zmieniasz tło pulpitu, to naprawdę nadajesz swojemu miejscu pracy osobisty charakter – każdy lubi mieć coś, co mu się podoba. Poza tym, ta sekcja pozwala też dostosować rozdzielczość ekranu, co jest ważne, żeby dobrze widzieć, a przy okazji chronić wzrok. Takie opcje są super przydatne, zwłaszcza w pracy, bo kiedy system jest zgodny z naszymi oczekiwaniami, to praca idzie lepiej. Windows, przez te różne funkcje, daje nam sporą kontrolę nad tym, jak wygląda interfejs, co w dzisiejszych czasach jest naprawdę ważne.
Pytanie 36

Aby skonfigurować usługę rutingu w systemie Windows Serwer, należy zainstalować rolę

A. Serwer DNS.
B. Dostęp zdalny.
C. Serwer DHCP.
D. Hyper-V.
W tym zagadnieniu łatwo dać się zmylić nazwom ról, bo każda brzmi dość „sieciowo”, ale tylko jedna z nich faktycznie udostępnia funkcję routingu IP w Windows Server. Kluczowe jest zrozumienie, jak producent podzielił funkcjonalności na role i jakie są ich typowe zastosowania w infrastrukturze. Rola Hyper-V jest platformą wirtualizacji. Umożliwia tworzenie maszyn wirtualnych, przełączników wirtualnych, migawki, klastery wysokiej dostępności. Owszem, w Hyper-V można skonfigurować wirtualne przełączniki, VLAN-y czy nawet złożone topologie testowe, ale to jest warstwa wirtualizacji, a nie routingu systemu jako takiego. Hyper-V nie zamienia serwera w router IP – za to odpowiada inny komponent. Serwer DNS z kolei realizuje usługi systemu nazw domenowych. Tłumaczy nazwy (np. serwer1.firma.local) na adresy IP i odwrotnie. Jest to absolutnie kluczowy element każdej domeny Active Directory i każdej większej sieci, ale nie ma nic wspólnego z przekazywaniem pakietów między podsieciami. Częsty błąd myślowy polega na utożsamianiu „usług sieciowych” z „rutowaniem”. DNS jest usługą sieciową, ale pracuje na warstwie aplikacji, nie pełni funkcji routera. Podobnie serwer DHCP zajmuje się tylko przydzielaniem parametrów konfiguracyjnych hostom w sieci, takich jak adres IP, maska, brama domyślna, adresy DNS. DHCP wie, jakie adresy rozdać, ale sam nie przekazuje ruchu między sieciami. Często ktoś widząc opcję „brama domyślna” w DHCP zakłada, że jest to związane z routingiem po stronie serwera DHCP, a to tylko dystrybucja informacji o routerze, nie realizacja jego funkcji. W Windows Server właściwy routing IP, VPN, NAT i powiązane mechanizmy są skupione w roli „Dostęp zdalny”, w ramach usługi Routing and Remote Access Service (RRAS). To tam konfigurujemy trasy, interfejsy, NAT, a nie w DNS, DHCP czy Hyper-V. Dobre praktyki mówią, żeby precyzyjnie rozróżniać: kto nadaje adresy (DHCP), kto tłumaczy nazwy (DNS), kto wirtualizuje (Hyper-V), a kto faktycznie routuje pakiety (RRAS w roli Dostęp zdalny). Mylenie tych funkcji prowadzi później do błędnych konfiguracji i trudnych do zdiagnozowania problemów w sieci.
Pytanie 37

Polecenie Gpresult

A. prezentuje dane dotyczące kontrolera
B. odświeża ustawienia zasad grupowych
C. wyświetla wynikowy zestaw zasad dla użytkownika lub komputera
D. przywraca domyślne zasady grupowe dla kontrolera
Wybór odpowiedzi dotyczących wyświetlania informacji o kontrolerze, aktualizacji ustawień zasad grup czy przywracania domyślnych zasad grup dla kontrolera wskazuje na pewne nieporozumienia dotyczące funkcji narzędzia Gpresult. Narzędzie to jest skoncentrowane na analizie stosowanych zasad grup, a nie na administracyjnych funkcjach związanych z kontrolerem domeny. Informacje o kontrolerze domeny można uzyskać za pomocą innych narzędzi, takich jak 'dcdiag' lub 'nltest', które dostarczają szczegółowych danych na temat stanu kontrolera oraz jego funkcjonalności. Aktualizacja zasad grup polega na ich edytowaniu w konsoli zarządzania zasadami grup, a nie na używaniu Gpresult. Przywracanie domyślnych zasad grup również wykracza poza zakres funkcji Gpresult, ponieważ to narzędzie nie jest zaprojektowane do modyfikacji ustawień, lecz do ich wizualizacji. Typowym błędem myślowym jest mylenie narzędzi diagnostycznych z narzędziami administracyjnymi, co prowadzi do niepoprawnych wniosków na temat ich funkcji. Gpresult jest narzędziem analitycznym, które powinno być wykorzystywane w kontekście audytów i weryfikacji, a nie do bezpośredniej administracji politykami grupowymi. Zrozumienie tych różnic jest kluczowe w kontekście efektywnego zarządzania środowiskiem IT.
Pytanie 38

Aby zapewnić bezpieczną komunikację terminalową z serwerem, powinno się skorzystać z połączenia z użyciem protokołu

A. Telnet
B. SSH
C. SFTP
D. TFTP
Protokół SSH (Secure Shell) to naprawdę fajne narzędzie do zabezpieczania komunikacji, zwłaszcza jeśli chodzi o zdalne zarządzanie serwerami. Jego główną rolą jest zapewnienie bezpiecznego połączenia między klientem a serwerem, co jest szczególnie ważne, gdy przesyłasz poufne dane, jak hasła czy inne wrażliwe informacje. Można go wykorzystać na przykład do logowania się zdalnie do serwerów Linux, gdzie administratorzy mogą robić różne rzeczy: zarządzać systemem, instalować oprogramowanie czy aktualizować go. Co ciekawe, SSH pozwala także na tunelowanie, czyli na bezpieczne przesyłanie danych przez niepewne sieci. Warto dodać, że eksperci od bezpieczeństwa zalecają korzystanie z SSH, bo to jedno z najważniejszych narzędzi w administracji, zamiast mniej bezpiecznych opcji, jak Telnet. I jeszcze jedna sprawa – SSH ma wbudowane mechanizmy autoryzacji z kluczami publicznymi, co jeszcze bardziej podnosi bezpieczeństwo połączenia.
Pytanie 39

Tryb użytkownika w przełączniku CISCO (User EXEC Mode) umożliwia

A. tylko przeglądanie konfiguracji i monitorowanie stanu przełącznika.
B. tylko konfigurowanie podstawowych parametrów przełącznika.    
C. przeglądanie konfiguracji szczegółowej wymagające wcześniejszego podania hasła.      
D. zmianę konfiguracji i przeglądanie ustawień.
Tryb użytkownika w przełączniku Cisco jest często przeceniany, jeśli chodzi o jego możliwości. Wiele osób intuicyjnie zakłada, że skoro już „jesteśmy na urządzeniu”, to możemy od razu coś konfigurować albo przynajmniej przeglądać całą szczegółową konfigurację. I stąd biorą się błędne odpowiedzi. W rzeczywistości User EXEC Mode, czyli ten z promptem w stylu `Switch>`, jest bardzo mocno ograniczony. Nie służy do zmiany konfiguracji, więc wszystkie skojarzenia typu „zmianę konfiguracji i przeglądanie ustawień” są nietrafione. Żeby modyfikować ustawienia, trzeba wejść w tryb uprzywilejowany (`enable` – prompt z `#`), a dopiero potem w tryb konfiguracji globalnej (`configure terminal`). To jest podstawowa zasada pracy z urządzeniami Cisco i wynika z modelu uprawnień. Częsty błąd myślowy polega na tym, że ktoś myli „możliwość wpisywania komend” z „możliwością konfiguracji”. W User EXEC komendy są, ale głównie diagnostyczne i informacyjne, bez prawa zapisu. Kolejna kwestia to przekonanie, że szczegółowa konfiguracja jest dostępna od razu po podaniu hasła. Hasło faktycznie może być wymagane przy logowaniu, ale do pełnego podglądu konfiguracji (`show running-config`) potrzebny jest tryb uprzywilejowany, nie zwykły tryb użytkownika. Sam fakt, że jest jakieś hasło na konsoli czy vty, nie oznacza, że od razu jesteśmy na najwyższym poziomie. Następne nieporozumienie to myśl, że w trybie użytkownika da się „trochę konfigurować”, np. tylko podstawowe parametry przełącznika. To też jest sprzeczne z logiką IOS. Podział jest bardzo jasny: User EXEC – tylko podgląd i podstawowa diagnostyka, Privileged EXEC – pełna diagnostyka i dostęp do konfiguracji, Configuration Mode – faktyczne wprowadzanie zmian. Z mojego doświadczenia wynika, że takie uproszczenia jak „tu trochę można, tu trochę nie” są niebezpieczne, bo rozmywają granice odpowiedzialności. Cisco trzyma się twardego rozdziału ról i jest to zgodne z dobrymi praktykami bezpieczeństwa: im niższy poziom, tym mniejsze ryzyko nieautoryzowanych lub przypadkowych zmian. W praktyce, jeśli w trybie, w którym jesteś, możesz użyć `configure terminal`, to nie jest to już tryb użytkownika, tylko wyższy poziom uprawnień. Warto o tym pamiętać przy każdej pracy z urządzeniami sieciowymi.
Pytanie 40

Do zarządzania konfiguracją grup komputerowych oraz użytkowników w systemach Windows Server, należy wykorzystać narzędzie

A. MMC
B. GPMC
C. RDP
D. UNC
GPMC, czyli Group Policy Management Console, jest narzędziem stworzonym do zarządzania politykami grupowymi w systemach Windows Server. Umożliwia administratorom centralne zarządzanie konfiguracją komputerów i użytkowników w ramach domeny. Dzięki GPMC można tworzyć, edytować i usuwać zasady grupowe, a także przeglądać ich dziedziczenie i zastosowanie. Przykładem zastosowania GPMC jest konfigurowanie polityki bezpieczeństwa, takiej jak wymaganie silnych haseł dla użytkowników. GPMC integruje się z Active Directory, co pozwala na łatwe przypisanie polityk do odpowiednich jednostek organizacyjnych. Użycie GPMC jest zgodne z najlepszymi praktykami w zarządzaniu infrastrukturą IT, ponieważ pozwala na spójne i wydajne zarządzanie konfiguracją, co jest kluczowe w dużych środowiskach. Dodatkowo, znajomość GPMC jest istotna dla certyfikacji związanych z Windows Server, co podkreśla jego znaczenie w obszarze IT.
Rozpocznij nowy egzamin
Powrót do strony głównej